Ρωσία, ο θανάσιμος εχθρός

«Εκτεθειμένος στην περιφρόνηση του κόσμου», Keppler, Udo J, 1903

Του Rüdiger Rauls*, 08.04.22

Πηγή: https://ruedigerraulsblog.wordpress.com/2022/04/08/erbfeind-russland/

Έπειτα από δύο παγκόσμιους πολέμους, οι πρώην εχθροί Γαλλία και Γερμανία έχουν αποκαταστήσει πλήρως τις σχέσεις τους. Η αντιπαράθεση όμως με την Ρωσία διατηρήθηκε. Γίνεται όντως αυτός ο αγώνας στο όνομα της υπεράσπισης της αλήθειας και των δυτικών αξιών;

Δυτικές αλήθειες

Πουθενά αλλού δεν είναι πιο εύκολο να απαντηθεί αυτό το ερώτημα από ότι στη Δύση. «Ο Πούτιν λέει ψέματα, τα ρωσικά μέσα ενημέρωσης δεν λένε την αλήθεια στο λαό τους, ενώ στη χώρα μας τα ανεξάρτητα μέσα ενημέρωσης λένε την αλήθεια στο λαό». Επιπλέον, υπάρχουν ανεξάρτητοι και μη κρατικοί ιστότοποι στο διαδίκτυο που υποβάλλουν όλα τα γεγονότα σε αξιολόγηση της αξιοπιστίας τους. Όλα τα γεγονότα περνάνε πρώτα από σοβαρό έλεγχο της εγκυρότητας τους. Συνεπώς, οι αναγνώστες μπορούν να είναι βέβαιοι ότι οι πληροφορίες που τους παρέχονται τους επιτρέπουν να σχηματίσουν μια ανεξάρτητη γνώμη.

Έτσι, ο εκδότη της Frankfurter Allgemeine Zeitung (FAZ), Berthold Kohler, είναι της γνώμης ότι «μόνο οι παραπλανημένοι Ρώσοι μπορούν να είναι υπερήφανοι για το γεγονός ότι ο στρατός τους εισβάλλει σε μια ειρηνική γειτονική χώρα…», όμως «η προπαγάνδα και η λογοκρισία εξακολουθούν να εμποδίζουν τη διάδοση της αλήθειας στη Ρωσία». Ωστόσο, κατά τη γνώμη του Kohler, αυτό δεν αποτελεί δικαιολογία, «γιατί ακόμη και τώρα, δεν μπορούν όλοι οι Ρώσοι να πουν ότι δεν γνώριζαν τίποτα για όσα συμβαίνουν».

Έτσι, όποιος έχει άλλη άποψη από ό,τι ονομάζεται δυτική αλήθεια, πρέπει και να νιώθει ενοχές για αυτό. Από αυτά τα λόγια του συντάκτη της FAZ, γίνεται σαφής η αλαζονεία και η περιφρόνηση που επιδεικνύεται προς τη Ρωσία και τον λαό της από τη Δύση. Το γεγονός ότι οι Ρώσοι δεν αποδέχονται τη δυτική αλήθεια αποδίδεται στην αδυναμία τους να διακρίνουν τις πληροφορίες από την προπαγάνδα στα ρώσικα ΜΜΕ.

Τα πράγματα όμως γίνονται πιο περίπλοκα όταν σύμφωνα με την ίδια την FAZ, το Facebook δεν έχει απαγορευτεί στη Ρωσία, το οποίο σίγουρα δεν διανέμει ρωσική προπαγάνδα. Επικριτικά έντυπα όπως η Novaya Gazeta και οι τηλεοπτικοί σταθμοί Meduza και Dozhd, που είχαν λάβει πολλούς επαίνους από τη Δύση, μπορούσαν επίσης να διαδώσουν τις απόψεις τους στη Ρωσία για μεγάλο χρονικό διάστημα. Αυτό το γνωρίζει και ο εκδότης Kohler. Απλώς δεν μπορεί να εξηγήσει γιατί, παρά ταύτα, η πλειοψηφία των Ρώσων προτιμά να ενημερώνεται από τα δικά τους μέσα ενημέρωσης παρά από τα δυτικά ή τα δυτικότροπα.

Λόγω του πολέμου, το ρεπορτάζ στη Ρωσία έχει περιοριστεί. Ωστόσο, αυτό δεν συνέβη μόνο στη Ρωσία αλλά και στη Δύση. Ακόμη και σε χώρες του ΝΑΤΟ που δεν βρίσκονται καν σε εμπόλεμη κατάσταση με τη Ρωσία, η ελευθερία της πληροφόρησης έχει περιοριστεί με το κλείσιμο του RT και του Sputnik. Σύμφωνα με τις εξηγήσεις των ιεραποστόλων της ελευθερίας της γνώμης και της ελευθερίας του Τύπου, κανείς δεν θέλει να υποστηρίξει τη ρωσική προπαγάνδα.

Προφανώς, κανείς δεν εμπιστεύεται τους ίδιους τους Ρώσους πολίτες ότι μπορούν να διακρίνουν μεταξύ πληροφόρησης και προπαγάνδας και θεωρούν ότι κάποιος πρέπει πάντα να τους πατρονάρει και να επηρεάζουν τη σκέψη τους. Στην πραγματικότητα, όμως, κανείς τους δεν νιώθει ότι μπορεί μόνο με την πειθώ να μπορέσει να ανταγωνιστεί την τοποθέτηση της λεγόμενης ρωσικής προπαγάνδας. Η απαγόρευση του RT και του Sputnik είναι μια παραδοχή της δικής τους αδυναμίας να πείσουν ότι η δική τους κοσμοθεώρηση μπορεί να περιγράψει και να εξηγήσει τον κόσμο καλύτερα. Πώς αλλιώς εξηγεί ο κ. Kohler το γεγονός ότι όλο και περισσότεροι πολίτες στη Δύση απομακρύνονται από τα λεγόμενα «ανεξάρτητα μέσα ενημέρωσης»;

Αυτοεικόνα

Παρ’ όλα αυτά, η πλειοψηφία των δυτικών πολιτών, σε αντίθεση με τους Ρώσους πολίτες, θεωρεί ότι είναι αντικειμενικοί και σοβαρά ενημερωμένοι, καθώς και ανεπηρέαστοι από οποιαδήποτε συμφέροντα. Σύμφωνα με την αυτοεικόνα τους, είναι φωτισμένοι, γνωρίζουν τα κατατόπια, ξέρουν καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον στον πλανήτη. Δεν μπορείς να τον ξεγελάσεις. Ακόμη και για τον Πούτιν, τη Ρωσία και τη ρωσική πολιτική, έχει πληροφορίες που, όπως πιστεύει, αποκρύπτονται από τους Ρώσους πολίτες από την ίδια τους την κυβέρνηση και τα μέσα ενημέρωσης.

Σύμφωνα με την κοσμοθεωρία του, ο δυτικός πολίτης έχει πλεονέκτημα γνώσης και πληροφόρησης έναντι του Ρώσου. Αυτή η ιδέα της ανωτερότητας μέσω της ανώτερης γνώσης δεν σταματά στους απλούς πολίτες. Η υπουργός Εξωτερικών Annalena Baerbock ισχυρίζεται μάλιστα ότι ακόμη και ο Πούτιν δεν γνωρίζει πραγματικά την πραγματικότητα στη χώρα του, διότι «προφανώς δεν ακούει την καγκελάριο μου, αλλά ούτε και τους άλλους διεθνείς εταίρους». Και επειδή δεν ακούει κανέναν από τους δύο, γίνεται ο ίδιος θύμα των δικών του ψεμάτων.

Αυτά τα λόγια -ενός υπουργού Εξωτερικών που βρίσκεται στην εξουσία μόλις λίγες εβδομάδες- δεν εκφράζουν μόνο την αλαζονεία της Δύσης απέναντι στους Ρώσους συναδέλφους τους που έχουν επίσης εμπειρία δεκαετιών. Τα λόγια αυτά μιλούν επίσης για επικίνδυνη αυταπάτη, βασισμένη στην ιδέα ότι η Δύση έχει ένα αδιαμφισβήτητο πλεονέκτημα γνώσης έναντι των λαών της Ρωσίας και της Κίνας λόγω του μοντέλου της ελευθερίας της έκφρασης και της ελευθερίας του Τύπου. Αυτό παρασύρει τους ανθρώπους να πιστεύουν ότι οι δικές τους απόψεις και γνώμες είναι ανώτερες από εκείνες των άλλων λαών.

Η λαχτάρα της ανωτερότητας είναι ένα από τα χαρακτηριστικά της Δύσης, μέρος του DNA της, ας πούμε. Αν και έχει αλλάξει πολλές διαφορετικές μορφές, έχει διατηρήσει αυτό τον βασικό της πυρήνα. Ποτέ δεν εξαφανίστηκε εντελώς, αλλά πάντα κρυβόταν πίσω από άλλες μάσκες, με πιο πρόσφατο παράδειγμα τον προσανατολισμό προς τις αξίες. Σήμερα, η αξίωση υπεροχής έναντι άλλων λαών και κοινωνιών εκφράζεται ιδιαίτερα στις λεγόμενες δυτικές αξίες.

Αστική σκέψη

Η σκέψη της ανωτερότητας είναι μέρος της αστικής σκέψης. Ειδικά τον 19ο αιώνα, η αστική τάξη αποδείχθηκε η κοινωνική τάξη που τροφοδότησε την οικονομική πρόοδο με τη βιομηχανία της. Έγινε έτσι η κοινωνική δύναμη που επέφερε τη μεγαλύτερη αύξηση της ευημερίας στην ιστορία της ανθρωπότητας μέχρι τότε. Αυτές οι επιτυχίες του ήταν ανυπολόγιστες και δημιούργησαν μια συνείδηση ιδιαίτερων ικανοτήτων μέσω της πνευματικής υπεροχής.

Η σκέψη αυτή ενισχύθηκε ιδιαίτερα από τις διαφορές στην ανάπτυξη που παρατηρήθηκαν συγκριτικά με τις αποικίες και τις κοινωνίες που υπήρχαν εκεί. Οι λευκοί αποικιοκράτες ήταν οικονομικά και στρατιωτικά ανώτεροι από τους γηγενείς, κυρίως έγχρωμους κατοίκους των αποικιακών εδαφών. Σε αυτή την παρατήρηση, τα αισθήματα ανωτερότητας των αστών επιβεβαιώθηκαν.

Η αστική τάξη, ιδίως η μορφωμένη αστική τάξη που αναδύθηκε αργότερα, ερμήνευσε τη διαφορά μεταξύ των αποικιακών λαών και των αποικιοκρατών όχι ως αποτέλεσμα διαφορετικής εξέλιξης με την πάροδο του χρόνου, αλλά ως αποτέλεσμα διαφορετικών φυλετικών ιδιοτήτων. Η οικονομική κατωτερότητα ερμηνεύτηκε ως φυλετική κατωτερότητα των αποικιακών λαών. Στα διάφορα επίπεδα ανάπτυξης, έβλεπαν την ανωτερότητα της λευκής άρχουσας τάξης, της λευκής φυλής γενικά.

Στην πορεία της εξέλιξης, αυτή η σκέψη οδήγησε στην ιδέα ότι αυτή η φαινομενικά φυλετικά καθορισμένη υπανάπτυξη και καθυστέρηση συνεπάγεται αναγκαστικά προνόμια για τη δική μας φυλή. Αυτός ήταν ο ψυχολογικός πυρήνας του φασισμού, η ιδέα του να έχει κανείς υψηλότερα δικαιώματα από τους άλλους ανθρώπους λόγω ειδικών χαρακτηριστικών. Ο λευκός άνθρωπος ως αποικιοκράτης είχε γίνει η κυρίαρχη φυλή, ο οποίος πίστευε ότι μπορούσε να ασκεί την κυριαρχία του επί των μη λευκών αυθαίρετα και κατά το δοκούν.

Η ήττα της κυρίαρχης φυλής

Αυτή η σκέψη κορυφώθηκε με την ιδεολογία της κυρίαρχης φυλής που προπαγάνδιζαν οι Ναζί, οι οποίοι πλέον δεν έκαναν διάκριση μόνο μεταξύ λευκών και μη λευκών. Δημιούργησε την έννοια του Untermenschen σε αντίθεση με τον Herrenmenschen μέσα στη λευκή φυλή. Οι Εβραίοι και οι Σλάβοι ανακηρύχθηκαν υπάνθρωποι. Σύμφωνα με αυτή την ιδεολογία, η κυρίαρχη φυλή είχε ανώτερα δικαιώματα, μεταξύ άλλων πάνω στη ζωή και την καταστροφή των λεγόμενων υπανθρώπων.

Όμως, κατά ειρωνικό τρόπο, ήταν ακριβώς οι πολίτες της Σοβιετικής Ένωσης, η πλειοψηφία των οποίων συγκαταλεγόταν ως Σλάβοι μεταξύ των υπανθρώπων, και ο Κόκκινος Στρατός τους που κατέστρεψαν αυτή την αυταπάτη περί κυρίαρχης φυλής. Ήταν ακριβώς οι Σλάβοι υπάνθρωποι που είχαν συντρίψει την κυρίαρχη φυλή στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Η ιδεολογία της ανωτερότητας της λευκής κυρίαρχης φυλής είχε δεχτεί την πρώτη και σημαντικότερη αντεπίθεση, την οποία πολλοί δηλωμένοι και κρυφοί οπαδοί αυτής της κοσμοθεωρίας δεν έχουν συγχωρήσει, ιδίως οι Ρώσοι, μέχρι σήμερα. Ο αριθμός εκείνων που δεν έχουν καν συνείδηση της προσήλωσής τους σε αυτή τη σκέψη είναι πιθανώς ακόμη μεγαλύτερος. Η σχέση ανάμεσα στην ιδεολογία της ανωτερότητας της Φυλής και τις κατοπινές συγκρούσεις με τη Ρωσία δεν γίνεται ποτέ αντικείμενο συζήτησης σήμερα στη Δύση. Στη Δύση, θεωρείται ότι η ιδέα της κυρίαρχης φυλής  έχει ξεπεραστεί δημοκρατικά.

Οι δυτικοί διαμορφωτές της κοινής γνώμης, πολλοί από τους οποίους είναι διανοούμενοι που ακολουθούν τις παραδόσεις της μορφωμένης αστικής τάξης, αρνούνται αυτή τη σχέση ή την αγνοούν. Ωστόσο, ιδίως πολλοί διανοούμενοι ήταν ένθερμοι θαυμαστές και πρωτοπόροι της θεωρίας της φυλής, θεωρώντας την ως επιβεβαίωση της ιδέας τους για τη δική τους ανωτερότητα μέσω της γνώσης και της υποτιθέμενης ευφυΐας τους. Αυτή η αυτοεικόνα της δικής μας ανωτερότητας, η οποία αισθανόταν να επιβεβαιώνεται από τη φυλετική θεωρία της εποχής, επιβεβαιώνεται σήμερα στην ιδέα ότι είμαστε ανώτεροι από τους Ρώσους και τους Κινέζους πολίτες λόγω της δικής μας κριτικής άποψης.

Πτώση

Ιστορικά, οι τωρινές αξίες της Δύσης διαχέονται στους λαούς των πρώην αποικιοκρατών. Αυτές γεννήθηκες από τις αστικές τάξεις κυρίως της Κεντρικής Ευρώπης, στα προπύργια της καπιταλιστικής ανάπτυξης, καθώς και των ΗΠΑ και της Αυστραλίας, οι κοινωνίες των οποίων αποτελούνταν σε μεγάλο βαθμό από Ευρωπαίους μετανάστες. Μόνο η Ιαπωνία αποτέλεσε εξαίρεση σε αυτή την κάθοδο, αλλά από την άλλη πλευρά υπήρξε και η ίδια αποικιοκρατική δύναμη.

Με την ήττα του φασισμού, η σκέψη της ανωτερότητας δεν είχε εξαφανιστεί από τον δυτικό κόσμο. Ζούσε στον ψυχροπολεμικό αγώνα για την κυριαρχία των πολιτικών συστημάτων. Και εδώ, η καπιταλιστική Δύση με την αξίωση υπεροχής της έπρεπε να ανταγωνιστεί τους Ρώσους, τους πρώην Σλάβους υπανθρώπους, οι οποίοι τώρα, ως μερικώς σοσιαλιστικά προσανατολισμένοι προλετάριοι, όχι μόνο αψηφούσαν την επιδίωξη της καπιταλιστικής Δύσης για υπεροχή αλλά και την ταξική της κυριαρχία.

Αλλά ο Ρώσος δεν ήταν πλέον μόνος του. Πολλοί από τους λαούς που παλαιότερα θεωρούνταν επίσης κατώτεροι, είχαν προσχωρήσει στο πλευρό του. Ολόκληρη η Ανατολική Ασία απομακρύνθηκε από τη δυτική αξίωση ισχύος και μέχρι τη δεκαετία του 1970 πολλά κράτη στον υπόλοιπο κόσμο είχαν κάνει το ίδιο. Λόγω της οικονομικής και στρατιωτικής της ισχύος, η Δύση κατάφερε να διατηρήσει την ψευδαίσθηση της υπεροχής της. Παρ’ όλα αυτά, η αυτοπεποίθηση αυξανόταν, καθώς μετά τις ήττες από τον προελαύνοντα σοσιαλισμό, η αυτοπεποίθηση της Δύσης βρισκόταν υπό επίθεση. Ήταν δύσκολο να αποδείξει ο ευρωπαίος την ανωτερότητά του.

Στα μέσα της δεκαετίας του 1970, το σημείο καμπής ήρθε με την πολιτική των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που διακήρυξαν οι ΗΠΑ. Αντικατέστησε την πρώιμη σκέψη της ρατσιστικής υπεροχής, τη μεταγενέστερη οικονομικοστρατιωτική σκέψη της εποχής του Ψυχρού Πολέμου με τη σκέψη ότι η πολιτική τους βασίζεται σε αξίες. Η Δύση έγινε η Δύση των αξιών. Προσποιήθηκε ότι υπερασπίζεται ανώτερες αξίες, αξίες που υποτίθεται ότι είναι ανώτερες από εκείνες άλλων κρατών και κοινωνιών. Με τις δυτικές αξίες της, ισχυρίζεται μέχρι σήμερα ότι διακρίνεται από τους απολυταρχικούς, τους δικτάτορες και τα κράτη-παρίες.

Αλλά σε αυτή τη σύγκρουση, αντιτίθεται και πάλι στη Ρωσία, η οποία δεν είναι πλέον σοσιαλιστική όπως η πρώην Σοβιετική Ένωση. Παρόλο που αυτή η συστημική σύγκρουση, η οποία αποτελούσε το μήλον της έριδος, έχει εκλείψει, η Ρωσία εξακολουθεί να θεωρείται εχθρός. Όμως η Ρωσία δεν είναι πλέον αδύναμη όπως ήταν τη δεκαετία του 1990. Αποκτά ολοένα και μεγαλύτερη επιρροή στον κόσμο. Και υποστηρίζεται από μια Κίνα που βλέπει τον κόσμο και την ανάπτυξή του με παρόμοιο τρόπο με τη Ρωσία.

Το γεγονός ότι αυτή η υπανάπτυκτη Κίνα, η οποία επίσης θεωρεί τον εαυτό της σοσιαλιστική, έχει αναδειχθεί σε οικονομικό και επιστημονικό ηγέτη και παγκόσμια δύναμη μέσα σε μια γενιά είναι εξίσου καταστροφικό για την αυτοπεποίθηση των αξιών της Δύσης, όπως και η νίκη των Σλάβων υπανθρώπων εναντίον εκείνων που πίστευαν ότι ήταν κυρίαρχη φυλή. Και τα δύο καταστρέφουν την ιδέα της δικής μας ανωτερότητας. Η Κίνα είναι οικονομικά ισότιμη με τη Δύση. Και τόσο η Κίνα όσο και η Ρωσία είναι όλο και πιο επιτυχείς στην αντιμετώπιση της δυτικής προπαγάνδας περί υπεράσπισης αξιών με τις δικές τους απόψεις σε θέματα ανθρώπινων δικαιωμάτων.

Επιπλέον, η Δύση γίνεται ο μεγαλύτερος καταστροφέας των ίδιων της των αξιών. Οι πόλεμοι της κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου, όπως αυτοί κατά της Γιουγκοσλαβίας, του Ιράκ και της Λιβύης, η υποστήριξη ανατροπών, οι πρωτοβουλίες της για αλλαγή καθεστώτων σε όλο τον κόσμο, οι κυρώσεις της κατά κρατών που εκπροσωπούν άλλες ιδέες για τη δική τους κοινωνική ανάπτυξη, προκαλούν την αύξηση των αμφιβολιών για τις αξιακές της δράσεις, παγκοσμίως, αλλά και στις ίδιες τις κοινωνίες της.

Η απειλούμενη αίσθηση ανωτερότητας των κυρίαρχων κύκλων της Δύσης είναι, ωστόσο, ταυτόχρονα και η βάση της εχθρότητας που έχει εμπεδωθεί όλο και περισσότερο με την πάροδο των ετών, ιδίως απέναντι στη Ρωσία και την Κίνα. Γιατί είναι αυτά τα δύο κράτη που αφαιρούν τη βάση της κυριαρχίας της Δύσης. Η οικονομική επιτυχία της Κίνας και η επανεμφάνιση της Ρωσίας ως μεγάλης πολιτικής και στρατιωτικής δύναμης διαβρώνουν την αυτοεικόνα της Δύσης.

_______________________________

* Σύντομο βιογραφικό του Rüdiger Rauls:

Γεννήθηκε στο Τρίερ το 1952.

Εκπαιδεύτηκε ως φωτογράφος ρεπόρτερ και για πολλά χρόνια αυτοαπασχολείται ως ιδιοκτήτης φροντιστηρίων στην περιοχή του Τρίερ και του Λουξεμβούργου.

Τώρα που συνταξιοδοτήθηκε, συνεχίζει να εργάζεται ως συγγραφέας βιβλίων, λέκτορας και δημοσιογράφος με έμφαση στην πολιτική, τα κοινωνικά ζητήματα και την οικονομία για τις εφημερίδες Sachwert Magazin, KenFM, Linke Zeitung, Rubikon, Contra-Magazin, Deutscher Freidenker Verband, scharf-links, Sputnik, RT, Ständige Publikumskonferenz, The Intelligence και άλλες.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s