Στη ζεστή αγκαλιά της εθνικής ενότητας

Υπάρχουν μερικά πράγματα στη ζωή στα οποία δε χωράνε κομματικά. Ένα από αυτά είναι η σχέση της πατρίδας μας με τους διεθνείς της εταίρους. (Και άλλο ένα είναι τα εθνικά μας δίκια στα πατρογονικά μας σπηλιαράκια της νοτιοανατολικής Μεσογείου, αλλά δεν είναι της παρούσης.)

Όταν η σχέση με τους εταίρους μας δοκιμάζεται, ή όταν μεγάλα γεγονότα απαιτούν την επαναβεβαίωση της σχέσης αυτής, τότε πρέπει όλοι να βάλουμε πλάτη. Μπορούμε φυσικά να έχουμε όποιες απόψεις θέλουμε, να ανήκουμε σε όποιο κόμμα θέλουμε, δε μας το απαγορεύει κανείς – Δημοκρατία έχουμε. Αλλά οφείλουμε να βάλουμε πλάτη.

Να, όπως τώρα που ο ρώσικος ιμπεριαλισμός απειλεί την Ευρώπη μας και τη διεθνή φιλελεύθερή μας τάξη, κάνοντας την αρχή εισβάλλοντας σε μιαν ανεξάρτητη χώρα και προβαίνοντας σε κατά συρροήν δολοφονίες κορμοράνων και αθώων αμάχων του τάγματος Αζόφ, του τάγματος Αϊντάρ, του Δεξιού Τομέα και άλλων.

Ο καθένας μπορεί να βάλει πλάτη από το πόστο του. Η πατρίδα δεν είναι καθόλου δογματική σε αυτά. Το ίδιο και οι διεθνείς της εταίροι.

Αν είσαι δεξιός, μπορείς να λες ακριβώς αυτά που λέει ο Μητσοτάκης. Ή μπορεί να πολεμάς τον κομμουνισμό ο οποίος άλλωστε ανέκαθεν ταυτίζεται με τη Ρωσία.

Αν είσαι αριστερός, θα είσαι με την ειρήνη. Ποια ειρήνη; Αυτή που συμφέρει το έθνος και τους εταίρους του. Ή θα είσαι με τους αμάχους που τους σκοτώνει ο πόλεμος. Ποιος πόλεμος; Μα αυτός που κάνουν οι εχθροί μας. Αυτοί που κάνουν οι εταίροι μας δε μετράνε.

Αν είναι πολύ αριστερός, πολύ πολύ αριστερός ή αλύγιστα αριστερός, δε χρειάζεται ρε παιδί μου σώνει και καλά να βγεις με πανό Σλάβα Ουκραΐνι αν τα μέλη και οι οπαδοί σου έχουν συνηθίσει αλλιώς. Αλλά θα καταδικάσεις τη ρώσικη εισβολή και θα καλέσεις στην ήττα της. Ω, γαρνίρισέ το όπως θέλεις. Πες για το πόσο καλή ήταν η ΕΣΣΔ όπου όλοι οι λαοί ζούσαν αγαπημένοι. Ανακάτεψε 4000 λέξεις για να πεις πως εσύ δεν είσαι με κανέναν και πως παλεύεις να χάσουν όλοι, και συμπλήρωσε «ΑΛΛΑ ο Πούτιν…» – και, μιλώντας γενικά, δώσε έναν ορισμό των δίκαιων πολέμων που να περιλαμβάνει τον ηρωικό αγώνα του ουκρανικού λαού. Πες πως εσένα η αριστερή σου συνείδηση σού επιβάλλει να είσαι με τον Δαβίδ και όχι με τον Γολιάθ ανεξαρτήτως πλαισίου, και ότι ο Πούτιν είναι σεξιστής. Ό,τι θες πες. Δημοκρατία έχουμε, όπως προείπαμε.

Το ντιμπέιτ φυσικά και επιτρέπεται, και μάλιστα συστήνεται να είναι και έντονο. Και ξεμαλλιάσματα επιτρέπονται. Απλά εντός των ορίων που θέτει κάθε φορά η εθνική ενότης: ούτε Μόσχα ούτε Μόσχα.

Είναι ωραία και ζεστά στην αγκάλη της εθνικής ενότητας. Και υπάρχει σε αυτήν χώρος και για τα άσωτα τέκνα στο βαθμό που μετανοήσουν ειλικρινά. Πάντα υπήρχε.

Εδώ που τα λέμε, μέρα που είναι, και στο Μπελογιάννη και τους λοιπούς δεν επέβαλε κανείς να πάνε στο απόσπασμα. Μόνοι τους το επέλεξαν. Θα μπορούσαν να είχαν εγκαταλείψει τις ελαττωματικές τους ιδέες και να είχαν ενταχθεί στους κόλπους της πατρίδας. Τι θα τους κόστιζε δα; Απλώς το 1956 θα έπρεπε να κάνουν πορεία στην πρεσβεία της ΕΣΣΔ, καταγγέλλοντας τη σοσιαλιμπεριαλιστική εισβολή στην Ουγγαρία. Και το 1968 να πανηγυρίσουν για την Άνοιξη της Πράγας. Σιγά το πράμα.

Αλλά ας έρθουμε ξανά στο σήμερα. Το χθεσινό ιβέντ ήταν μια πολύ καλή αρχή, αλλά απαιτείται κλιμάκωση των αγώνων μας και ενίσχυση της ενότητάς μας. Χρειαζόμαστε κι άλλο κόσμο στο δρόμο για να αποδείξουμε την προσήλωσή μας στους εθνικούς μας στόχους. Ας ενωθούμε όλοι μαζί οι αριστεροί να διοργανώσουμε άλλη μια φιλειρηνική συναυλία αλληλεγγύης στην Ουκρανία, που αυτή τη φορά να έχει 100,000 κόσμο. Και να φέρουμε και τις Πούσι Ράιοτ να τραγουδήσουν. Και τον σπουδαίο μαρξιστή διανοούμενο Σλαβόι Ζίζεκ να απαγγείλει ποιήματα.

#όλοι_μαζί_μπορούμε

ΠΠ

4 responses to “Στη ζεστή αγκαλιά της εθνικής ενότητας

  1. 1) Υπάρχουν ομάδες ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΕΣ που απορρίπτουν γενικά τον αντιιμπεριαλισμό διότι ο αντιιμπεριαλισμός μετατρέπει την ανεξάρτητη ταξική οργάνωση του προλεταριάτου σε ουρά της αστικής τάξης (βλ. Παιδιά της Γαλαρίας ) 2) Υπάρχουν ομάδες που θεωρούν ότι στον παρόντα πόλεμο η συστράτευση των κομμουνιστών με τη ρώσικη αστική τάξη θα στρώσει το δρόμο στην εκκαθάριση των κομμουνιστών όπως έγινε το 1927 στην Καντώνα. Πολέμησαν οι κινέζοι κομμουνιστές μαζί με το Κουόμιταγκ εναντίον του γιαπωνέζικου ιμπεριαλισμού και το Κουομιταγκ τους έσφαξε. 3) Υπάρχουν ομάδες (και το ΚΚΕ) που εκτιμούν ότι ο πόλεμος στην ουκρανία αντιστοιχεί στον Α Παγκοσμιο πόλεμο. Η στάση των κομμουνιστων πρέπει να καθοριζεται από το ερώτημα «ποιά ειναι τα αντίπαλα στρατόπεδα» και όχι από το ερώτημα «ποιος ειναι αμυνόμενος και ποιός επιτιθέμενος» 4) Τέλος ο συσχετισμός δύναμης ΔΕΝ καθοριζεται από τις κάνες των τανκς αλλά από πολλούς παράγοντες. Ο ισχυρισμός «ο συσχετισμός δύναμης επιβάλλει την ρώσικη στρατιωτική επέμβαση» σηκώνει πολλή συζήτηση.
    Εθνική ενότητα πάντως ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ! Το αντίθετο ! Μπογιές και πέτρες στα Νατοικο αρχηγείο και στα αμερικάνικα πολεμικά πλοία.

    Μου αρέσει!

  2. Ναι αφού πρώτα επιβεβαιώσει το ΚΚΕ το κυρίαρχο αφήγημα, ότι πρόκειται περί ρωσικής εισβολής (αυτά είναι τα διαπιστευτήρια), στη συνέχεια και αφού πλέον κανείς δεν ασχολείται, μόνο για λόγους εσωτερικής κατανάλωσης ρίχνει και καμιά μπογια στο γάμο του Καραγκιόζη.

    Μου αρέσει!

  3. καταρχην οπως και να το δει κανεις ειναι εισβολή, παρολο που τα στελεχη του ΚΚΕ ειναι ανεπιθύμητα απο το 2014 στην Ουκρανία……
    Η κυρίαρχη αντίληψη ειναι πως το ΚΚΕ «ειναι με την Ρωσια» ,,αυτο λενε οι ντουντούκες της κυβερνησης με πρωτο τον Σκαι τους Μουμντζηδες κτλ…

    Μου αρέσει!

  4. Το λένε οι Μουμτζήδες κ ο Σκάι δεν είναι κριτήριο πάντως. Αυτοί έχουν βγάλει τον ΣΥΡΙΖΑ «φιλορώσσο», απλά γιατί δεν χρησιμοποιεί την ίδια ακραία φρασεολογία με αυτούς. Τα στελέχη του ΚΚΕ είναι ανεπιθύμητα στην Ουκρανία γιατί είχαν αναγνωρίσει de facto την λαΊκή Δημοκρατία του Ντονέσκ, πηγαίνοντας ως παρατηρητές στις τοπικές εκλογές. Από την άλλη το ΚΚΕ μιλάει για «αυτοκαλούμενες δημοκρατίες» και για «ρωσσόφωνους αυτονομιστές», ενώ έχουμε κατά καιρούς διαβάσει κ άρθρα γραμμής που θέλουν και την απόφαση του λαού της Κριμαίας για ένωση με την χώρα του, να αναφέρεται ως «ρώσσικη επιθτικότητα».
    Τι καταλαβαίνω εγώ από τα παραπάνω; Πως η γραμμή ίσων αποστάσεων, απλά δεν βγαίνει από την ζωή την ίδια. Κάποια στιγμή θα πρέπει να αποφασίσεις….

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s