Οι ναζιστικές κότες με τα μαύρα

Το παραπάνω βίντεο είναι ενδεικτικό της θρασυδειλίας και της γελοιότητας των ναζήδων. Ο Ηλιόπουλος όταν ερωτάται από τον κάθε άλλο παρά αριστερό δημοσιόγραφο  Καραμέρο για το ναζιστικό τατουάζ του, το ρίχνει στην ωραία γραμματοσειρά, δείχνοντας το μέγεθος της ξεφτίλας του. Ενώ όταν μαθαίνουμε από το ρεπορτάζ, αυτό που ξέραμε, ότι οι κότες με τα μαύρα έχουν πάρει πολυτελή αυτοκίνητα από το κράτος αλλά και διαμένουν σε πολυτελή ξενοδοχεία με έξοδα των φορολογουμένων Ελλήνων (για να μιλήσουμε τη γλώσσα σας ναζίδια) εκεί ξεχειλίζοντας από θάρρος κλείνει το τηλέφωνο!

Δεν το αναδημοσιεύουμε για να πείσουμε τους «παραπλανημένους» ψηφοφόρους των αυγών ή για να «αποκαλύψουμε στο λαό πως πρόκειται περί κανονικότατων ναζιστών». Ένα χρόνο μετά την είσοδο των αυγών στη βουλή ποιος μπορεί να ισχυριστεί στα σοβαρά ότι δεν ξέρει περί τίνος πρόκειται;  Ούτε όσοι πίστευαν πως με το διάλογο (!) αντιμετωπίζεις τα ναζιστικά καθάρματα και κριτίκαραν από «αριστερά» ή από δεξιά τους μαχητικούς αντιφασίστες για πόλεμο συμμοριών, δεν υποστηρίζουν τώρα δημόσια τις περυσινές τους  βλακείες για τον παραπλανημένο λαό που πρέπει να μάθει την αλήθεια. Το βίντεο όμως αυτό αφενός είναι ένα τηλεοπτικό στιγμιότυπο εξευτελισμού ενός αυγού-σπάνιο δείγμα αφού συνήθως τηλεοπτικά οι ναζί αβαντάρονται, αφετέρου δείχνει το μέγεθος της δειλίας του. Κι αν είναι θρασύδειλοι σε τέτοιες συνθήκες ας σκεφτούμε τι είναι όταν έρχονται αντιμέτωποι με αποφασισμένους αντιφασίστες. (πιο πρόσφατα Αγρίνιο και Πάτρα)

Εμείς από την πρώτη στιγμή (ακόμα κι όταν οι ναζί ήταν περιθωριακή υποκοσμιακή γκρούπα) θεωρούσαμε πως η οργάνωση της φυσικής αντιπαράθεσης με τις ναζιστικές συμμορίες είναι απαραίτητο στοιχείο του αντιφασιστικού αγώνα και πως η συντριβή τους στο δρόμο είναι η αναγκαία συνθήκη για την αποδόμηση του ναζιστικού λόγου. Πέρα από φτηνές κοινωνιολογικές προσεγγίσεις ή βλακώδη απλουστευτικά σχήματα περί αγνού λαού, οι ναζί δεν είναι μηχανιστικό απότοκο της κρίσης, ούτε απλά  κόμμα διαμαρτυρίας των μικροαστών που συνθλίβονται. Ο φασισμός έρχεται πάντοτε πατώντας πάνω στην ήττα των εργατικών αγώνων και της αριστεράς, οργανώνει την απογοήτευση και τη ματαίωση κι αποτελεί μια συνειδητή επιλογή όχι μόνο αστικών μερίδων, αλλά και της ανθρώπινης σκόνης  και έχει ως συνοπτικό περιεχόμενο τη συντριβή των  πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων του προλεταριάτου κι ευρύτερα της κοινωνίας.

Την ίδια στιγμή που λαμβάνει χώρα η φαρσοκωμωδία με το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο (που απηχεί φυσικά διαφορές ανάμεσα στα κεντροαριστερά ρετάλια και την ακροδεξιά ΝΔ)  οι ναζιστικές συμμορίες δρουν ανενόχλητες χτυπώντας μετανάστες και καταστρέφοντας τα μαγαζιά  ή τα σπίτια τους πάντα με τη ενεργητική ή παθητική στήριξη των ένστολων ομοϊδεατών τους, όπως η συμμορία των  Αχαρνών (Νίκος Παπαβασιλείου, Γιώργος Περρής) ή το ναζί οδηγό Κτελ που μεταφέρει παιδιά στην Κόρινθο (Δράκος Παναγιώτης). Οι ναζί ακόμα κι όταν συλληφθούν αφήνονται ελεύθεροι κι  αυτή η ξεκάθαρη μονομέρεια του αστικού κράτους είναι μια πραγματικότητα δίχως προσχήματα που μάλιστα νομιμοποιείται κι ιδεολογικά και αποτελεί τη νέα νομιμότητα. Η θεσμική αριστερά (Συριζα) αφού απείλησε πως «θα τους ταράξει στη νομιμότητα» κι αφού έχει διακόψει κάθε σχέση (είχε ποτέ;) με το μαχητικό αντιφασισμό, τώρα παίζει τα ρέστα της στην κωμωδία με το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο. Δηλαδή ο φασισμός είναι μεν κοινωνικό φαινόμενο, θα αντιμετωπιστεί δε θεσμικά. Και ο Σαμαράς είναι ακροδεξιός κι η κυβέρνηση κλείνει το μάτι στη ΧΑ, αλλά θα ψηφίσει αυτό το νόμο αν πιεστεί. Τι κι αν δε γίνεται καμία κουβέντα για το πως μια αστυνομία που τα μισά της μέλη ψήφισαν ναζί, ενός κράτους έκτακτης ανάγκης μάλιστα, θα εφαρμόσει ένα τέτοιο νόμο ακόμα κι αν ψηφιστεί;  Για να μην πούμε πως οι κομμουνιστές από θέση αρχής δεν αποδέχονται το δικαίωμα του αστικού κράτους να παρεμβαίνει ωσάν να είναι ουδέτερο και πως θεωρούν πως ο φασισμός, συντρίβεται από τους ίδιους. Φυσικά για την ηγετική ομάδα του Τσίπρα, που θεωρεί το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο μια καλή ευκαιρία να τοποθετηθεί στο συνταγματικό τόξο (και τίποτα άλλο), αλλά και να οσμωθεί με τη Δημαρ βάζοντας παρακαταθήκες (όπως ακριβώς κι η δεξιά κοιτά ευρύτερες συμμαχίες) για την εποχή μετά το μνημόνιο όταν δηλαδή η νέα συνθήκη εκμετάλλευσης θα αποτελεί το νόμιμο-μόνιμο παρόν μας με το αντίστοιχο πολιτικό-νομικό κι ιδεολογικό εποικοδόμημα, αυτά είναι ιδεολογικές αγκυλώσεις.

Όποιος εξακολουθεί να κάνει πως δεν έχει καταλάβει σε τι εποχή βρίσκεται, όποιος δεν αντιλάμβανεται πως οι συνεχείς παραβίασεις της αστικής νομιμότητας από το κράτος αποτελούν στιγμές μετάβασης σε μια νέα νομιμότητα, όποιος δε συνειδητοποιεί πως η απονέκρωση του κοινοβουλίου είναι η πιο τρανή απόδειξη πως οι λύσεις από κάθε ταξική σκοπιά δεν μπορεί να είναι κοινοβουλευτικές, είναι καταδικασμένος στον εξευτελισμό και στην πολιτική εξαφάνιση.  Όποιος τέλος φοβάται τόσο τις θρασύδειλες κότες με τα μαύρα, ώστε να περιμένει το κράτος έκτακτης ανάγκης να τον σώσει, όχι μόνο δε θα σωθεί αλλά έχει ήδη ηττηθεί κι απομένει όχι εικόνα από το μέλλον όπως μπορεί να φαντασιώνεται, αλλά θλιβερό απομεινάρι μιας εποχής που έχει περάσει ανεπιστρεπτί.

Η υπεράσπιση του παρελθόντος και η δικαίωση των περασμένων γενεών, αλλά και το μέλλον ανήκει στις συνειδητές εκείνες δυνάμεις που κόντρα στις πιθανότητες και τους συσχετισμούς (αυτούς που υπάρχουν στα μυαλά της γερασμένης αριστεράς, όχι τους πραγματικούς), κόντρα στο φόβο και στο «ρεαλισμό» θα τολμήσουν να κινηθούν αποφασιστικά και μάχιμα, με το όραμα τους να υπερβαίνει τις συμπληγάδες τις αστικής δημοκρατίας και του φασισμού και να συνηγορεί τελικά για όλη την ανθρωπότητα.

 Άκης Τζάρας

Advertisements

13 responses to “Οι ναζιστικές κότες με τα μαύρα

  1. Να σας είπω και κάτι που μάλλον δεν το ξέρετε;;;
    Αυτός ο βουλευτής της συμμορίας, ο Ηλιόπουλος με το τατουάζ Ζιγκ-Χάιλ, είναι ανηψάκι του … θείου του του Γιώργου Ηλιόπουλου.
    Ο Γιώργος (Ζευς) Ηλιόπουλος ήταν μαζί με τον Μιχαλολιάκο, ανάμεσα στους συλληφθέντες για τις τυφλές βομβιστικές επιθέσεις σε δύο κινηματογράφους το 1978 με δεκάδες τραυματίες,
    και τα χαΐρια του τα είχαμε γράψει πριν κάνα χρόνο εδώ

    Οι επωμίδες και τα εκρηκτικά του Νίκου Μιχαλολιάκου της Χρυσής Αυγής – Ψεύτης, βλαξ, καταδότης και Γιώτα-4
    http://xyzcontagion.wordpress.com/2012/05/04/epomides-ekriktika-mixaloliakos/

    Μου αρέσει!

  2. Παράθεμα: Οι ναζιστές της ΕΕ και η οικογένεια Quandt (video ‘Silence of the Quandts’) | OMADEON·

  3. Και όμως υπάρχουν ακόμα οι ρεζίληδες του ΣΕΚ που εξακολουθούν, ένα χρόνο μετά, να μιλάνε για «παραπλανημένους ψηφοφόρους». Είναι βέβαια οι ίδιοι τύποι που, δια στόματος, Πέτρου Κωνσταντίνου, «πανηγύριζαν το 1991 που κατέρρευσε η ΕΣΣΔ». Δυστυχώς, οι αντιλήψεις περί θεσμικής απαγόρευσης των ναζιστών δεν απαντούν μόνο στον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και σε αρκετά τμήματα της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς, όπως το προαναφερθέν (βλ. επίσης συνθήματα περί «απαγόρευσης των απολύσεων» και λοιπές σαχλαμάρες, που μόνο ως αιτήματα στο αστικό κράτος που μπορούν να νοηθούν).

    Μιας και παραθέτετε το απόσπασμα από Τρότσκυ, με το οποίο συμφωνώ απόλυτα, να πω ότι είναι φανερό πως το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο στοχεύει στο έτερο «άκρο» του πολιτικού φάσματος (για να μιλήσουμε με την φιλελεύθερη ορολογία), δηλαδή την κομμουνιστική αριστερά και εννοώ κυρίως το ΚΚΕ, όσο και αν δεν σας αρέσει και το θεωρείται «συστημικό» κόμμα κ.λπ. Υπάρχουν ἠδη πλείστα όσα παραδείγματα από χώρες όπως η Λετονία και η Λιθουανία, όπου αντίστοιχες νομικές διατάξεις χρησιμοποιήθηκαν για την ποινικοποίηση του ταξικού εργατικού/κομμουνιστικού λόγου ως «hate speech», σαν να βρισκόταν επί του ιδίου επιπέδου με την ακροδεξιά, ναζιστικής ή όχι υφής, ρατσιστική ρητορική. Υπάρχει σχετικά αρθογραφία του Μπογιόπουλο στον Ριζοσπάστη αυτές τις μέρες επ’ αυτού. Και θεωρώ πως ορθώς το ΚΚ αρνείται να τοποθετηθεί επί του νομοσχεδίου προτού γίνει γνωστό το πλήρες και ακριβές περιεχόμενο του, οσμιζόμενο προφανώς την παγίδα που πάει να στηθεί.

    Μου αρέσει!

  4. Καθώς είμαι ένας άσπονδος εχθρός του φασισμού, είμαι την ίδια στιγμή ξεκάθαρα εναντίον της απαγόρευσης του…
    Το να τεθούν εκτός νόμου οι φασιστικές ομάδες θα έχει αναπόφευκτα έναν πλασματικό χαρακτήρα: ως αντιδραστικές οργανώσεις που είναι, μπορούν εύκολα να αλλάζουν χρώμα και να προσαρμόζονται σε κάθε είδους οργανωτική μορφή, μιας και τα ισχυρά τμήματα της κυρίαρχης τάξης και του κυβερνητικού μηχανισμού τρέφουν μεγάλες συμπάθειες γι αυτούς και αυτές οι συμπάθειες μεγαλώνουν αναπόφευκτα σε καιρούς πολιτικής κρίσης…
    Ωστόσο, το ζήτημα δεν εξαντλείται από αυτή την άποψη. Κάτω από τις συνθήκες του αστικού καθεστώτος όλες οι απαγορεύσεις των πολιτικών δικαιωμάτων και ελευθεριών, αδιάφορο ενάντια σε ποιόν απευθύνονται αρχικά, στο τέλος αναπόφευκτα συντρίβουν την εργατική τάξη, και ιδιαίτερα τα πιο προχωρημένα της στοιχεία. Αυτός είναι ένας νόμος της ιστορίας. Οι εργάτες πρέπει να μάθουν πώς να ξεχωρίζουν τους φίλους από τους εχθρούς τους σύμφωνα με την δική τους κρίση και όχι σύμφωνα με τις υποδείξεις της αστυνομίας…

    ΛΕΩΝ ΤΡΟΤΣΚΙ
    11 Μαρτίου 1939
    Μετάφραση από τα Writings of Leon Trotsky [1939 – 40]

    …Τόσο η θεωρία, όσο και η ιστορική πείρα μαρτυρούν ότι κάθε περιορισμός της δημοκρατίας στην αστική κοινωνία, καταλήγει σε τελευταία ανάλυση εναντίον του προλεταριάτου, όπως επίσης κάθε φορολογία που επιβάλλεται, πέφτει στους ώμους της εργατικής τάξης.
    Η αστική δημοκρατία είναι χρησιμοποιήσιμη από το προλεταριάτο στο βαθμό που ανοίγει το δρόμο για την ανάπτυξη της ταξικής πάλης. Κατά συνέπεια, κάθε εργατικός «ηγέτης» που οπλίζει το αστικό Κράτος με ειδικά μέσα ελέγχου της κοινής γνώμης γενικά, και ιδιαίτερα του τύπου, είναι κυριολεκτικά ένας προδότης.
    Σε τελευταία ανάλυση η όξυνση της ταξικής πάλης θα εξαναγκάσει τις αστικές παρατάξεις κάθε απόχρωσης να φθάσουν σε μια συμφωνία μεταξύ τους: Να αποδεχθούν έκτακτους νόμους, κάθε είδους περιοριστικά μέτρα και μέτρα «δημοκρατικής» λογοκρισίας εναντίον της εργατικής τάξης. Οποιοσδήποτε δεν το έχει ακόμα καταλάβει, πρέπει να βγει έξω από τις γραμμές της…
    ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟΥ ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ
    Λεόν Τρότσκι (1938)
    http://www.marxists.org/ellinika/archive/trotsky/works/1938/8/21/frepress.htm

    Μου αρέσει!

  5. Παράθεμα: Οι ναζιστές της ΕΕ και η οικογένεια Quandt (video ‘Silence of the Quandts’) | Ελεύθερη Λαική Αντιστασιακή Συσπείρωση ( ΕΛ.Λ.Α.Σ)·

  6. Περίεργη ταύτιση απόψεων τροτσκιστών με «σταλινικούς» (ΚΚΕ) και νεοδημοκράτες!

    Μου αρέσει!

  7. Δεν πειράζει Κάρολε φτάνει εσυ που ταυτιζεσαι με τους νεοδημοκρατες και τους ναζιδες για τις Σκουριές, και με τους «σοσιαλφασίστες» και «πράκτορες της Ρωσίας» Πασοκ και Δημαρ για το δήθεν «ατνιρατσιστικο» ν/σ. Οπως βλεπεις όλα έχουν γινει τουρλουμπουκι.

    Μου αρέσει!

  8. Φίλε kseeath
    θα συμφωνήσω ότι όλα έχουν γίνει τουρλουμπούκι. Μόνος μας οδηγός στο χάος παραμένει ο μαρξισμός.
    Ας ξεκαθαρίσουμε μερικά πράγματα.
    Οι ναζήδες θέλουν την επένδυση στις Σκουριές … αλλά, μόνο αν φύγουν οι «ξένοι» και αναλάβει την εξόρυξη μια αμιγώς ελληνική εταιρία, με συμμετοχή των εργαζομένων στη διοίκηση και στα κέρδη!!!
    Όπως καταλαβαίνεις αυτό είναι αστείο. Στην πράξη, αυτή τη στιγμή, η Χ.Α. είναι ενάντια στην εξόρυξη. Αυτό είναι πανομοιότυπο με την εναντίωση του ΚΚΕ, μόνο που αυτό το τελευταίο, σα «μαρξιστικό» κόμμα, δε θέλει καμιά επένδυση ούτε και από ντόπιους καπιταλιστές – αυτό δα έλειπε!
    Βάλε το χέρι στην καρδιά και πες μου : ο μαρξισμός είναι υπέρ ή κατά της καπιταλιστικής ανάπτυξης;
    Από την άλλη, αν η ΝΔ θέλει πραγματικά την επένδυση (πράγμα για το οποίο έχω πολλές αμφιβολίες), γιατί σε πειράζει η «ταύτισή» μου; Ο Λένιν δεν έγραψε ότι «στο ζήτημα αυτό (της ανάπτυξης του καπιταλισμού), τα συμφέροντα της εργασίας συμπίπτουν με τα συμφέροντα του μεγάλου βιομηχανικού κεφαλαίου»;
    Αλλά, ταυτίζομαι και με τους πασόκους και του δημαρίτες στο «δήθεν» αντιρατσιστικό ν/σ!
    Πρώτα-πρώτα, γιατί ξεχνάς να με ταυτίσεις με τον ΣΥΡΙΖΑ; Έπειτα, γιατί το λες «δήθεν»; Το έχεις διαβάσει, ή σε έπεισε ο Ριζοσπάστης με τις φαντασιώσεις του; (ούτε κι αυτοί το έχουν διαβάσει, αλλά, είναι συνηθισμένοι να κρίνουν κάτι σαν την Ιερή Σύνοδο, που καταδίκασε την «Πάπισσα Ιωάννα» χωρίς να τη διαβάσει, μια και ήταν απαγορευμένη).
    Πάντως, πολύ περισσότερο «σοσιαλφασιστικό» και «ρωσοπρακτόρικο» είναι το ΚΚΕ από ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ. Οπότε, ότι και να έκανα δε θα γλίτωνα την ταύτιση με τους σοσιαλφασίστες και τους πράκτορες!
    Τουλάχιστον, με τη στάση μου υπέρ του ν/σ, είμαι τουλάχιστον συνεπής σταλινικός.
    Χωρίς αστεία τώρα. Οι μαρξιστές πάντα ήταν υπέρ της συνεργασίας με αστούς δημοκράτες ενάντια σε όσους επιβουλεύονται την αστική δημοκρατία (δες τη στάση των μπολσεβίκων στο κίνημα του Κορνίλοφ) και οι σταλινικοί ήταν υπέρ των λαϊκών μετώπων ενάντια στο φασισμό. Τώρα, γιατί το ΚΚΕ είναι ενάντια σε ένα τέτοιο μέτωπο; Αυτή είναι άλλη μια διολίσθηση προς τον τροτσκισμό.

    Μου αρέσει!

  9. Κάρολε,
    ο μαρξισμός είναι υπέρ της καταστροφής της κοινωνικής σχέσης εκμετάλλευσης που συγκροτεί τον καπιταλισμό, ανεξάρτητα από κρίση ή ανάπτυξη. Αυτό είναι ξεκάθαρο από την εποχή των κλασικών. Πόσω μάλλον την εποχή της καθολικής υπαγωγής στο κεφάλαιο κι ειδικά τη στιγμή μιας δομικής κρίσης όπως αυτή που είναι το παρόν μας. Αν τώρα στο σοβαρά πιστεύεις πως σε μια τέτοια εποχή οι Σκουριές θα αναπτύξουν τις παραγωγικές δυνάμεις με την κλασική έννοια, τότε θεωρείς τον καπιταλισμό αναλλοίωτο στο χρόνο που αναπτύσσεται μέσα απο τις κρίσεις στο διηνεκές. Οι παραγωγικές δυνάμεις εδώ και δεκαετίες έχουν περάσει το ιστορικό τους όριο και κάθε καπιταλιστική ανάπτυξη τους σημαίνει μόνο οδύνη (κατά Μαρξ) για το προλεταριάτο και την ανθρωπότητα.
    Οι μπολσεβικοι συμμάχησαν με τον Κερένσκι για να πολεμήσουν ένοπλα τον Κορνίλοφ, όχι για να ψηφίσουν κανά νομοσχέδιο εναντίον του, για να σταθώ απλώς στο προφανές.
    Αν διαβάσεις αυτά που γράφουμε θα ξέρεις πως δεν ταυτίζουμε τους ναζί με τις λοιπές αστικές δυνάμεις. Αλλά είναι το ίδιο αφελές από τη μη ταύτιση να συνάγει κανείς πως υπάρχει κάποιο δημοκρατικό μέτωπο αστών με βούληση να μαχηθεί με τους ναζί, όταν το κράτος έκτακτης ανάγκης (μορφή αστικής δημοκρατίας) εκτός των άλλων είναι εν δυνάμει προπομπός των ναζί.

    Μου αρέσει!

  10. kseeath
    1) «ο μαρξισμός είναι υπέρ της καταστροφής της κοινωνικής σχέσης εκμετάλλευσης»
    Σωστό αυτό, αλλά, η ανάπτυξη του καπιταλισμού δημιουργεί τις αντικειμενικές προϋποθέσεις για να πραγματοποιηθεί η «καταστροφή» αυτή. Αλλιώς, μένουμε στους ευσεβείς πόθους και την ανίσχυρη απογοήτευση.
    Ο μαρξισμός διδάσκει ότι τα κοινωνικά συστήματα διαδέχονται το ένα το άλλο, όταν ωριμάσουν οι συνθήκες, όταν οι αναπτυσσόμενες παραγωγικές δυνάμεις έρχονται σε αντίθεση με τις υπάρχουσες παραγωγικές σχέσεις, όταν οι παραγωγικές σχέσεις «από μορφές ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων, μεταβάλλονται σε δεσμά τους».
    Κι αυτό γίνεται στις ανεπτυγμένες καπιταλιστικές κοινωνίες και όχι στις υποανάπτυκτες. Κι όσο πιο πολύ αναπτύσσεται ο καπιταλισμός, τόσο πιο πολύ προβάλλει η αναγκαιότητα της ανατροπής του, πράγμα που φαίνεται ολοκάθαρα στις κρίσεις υπερπαραγωγής. Εμείς, δόξα το θεό, στην Ελλάδα, μόνο για κρίσεις υπερπαραγωγής δεν μπορούμε να παραπονεθούμε.
    Γράφεις : «Οι παραγωγικές δυνάμεις εδώ και δεκαετίες έχουν περάσει το ιστορικό τους όριο και κάθε καπιταλιστική ανάπτυξη τους σημαίνει μόνο οδύνη (κατά Μαρξ) για το προλεταριάτο και την ανθρωπότητα».
    Πρώτο : Σίγουρα στην Ελλάδα, «οι παραγωγικές δυνάμεις» ΔΕΝ «έχουν ξεπεράσει το ιστορικό τους όριο». Αυτό είναι το γνωστό κόλπο του ΚΚΕ, που μιλάει γενικά για το ότι ο παγκόσμιος καπιταλισμός έχει ξεπεράσει το ιστορικό του όριο, άρα και στην Ελλάδα το ίδιο συμβαίνει κι έχει φτάσει να μιλάει για ΚΜΚ (κρατικό μονοπωλιακό καπιταλισμό)!
    Δεύτερο : ο Μαρξ δε λέει ότι «κάθε καπιταλιστική ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων σημαίνει ΜΟΝΟ οδύνη για το προλεταριάτο και για την ανθρωπότητα». Πού τα είδες αυτά;
    Ας αφήσουμε κατά μέρος το ότι «κάθε καπιταλιστική ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων» δε σημαίνει «οδύνη για την ανθρωπότητα», παρά μόνο για τα προλεταριακά στρώματα (και τα γειτονικά με τα προλεταριακά στρώματα) της ανθρωπότητας, εκτός και θεωρήσουμε ανθρώπους μόνο τους προλετάριους.
    Ας δούμε αν «κάθε καπιταλιστική ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων» σημαίνει ΜΟΝΟ οδύνη για το προλεταριάτο.
    Γράφει το Μανιφέστο : «Με την ανάπτυξη της βιομηχανίας, όμως, το προλεταριάτο δεν πληθαίνει μονάχα, αλλά και συσπειρώνεται σε μεγαλύτερες μάζες, η δύναμή του μεγαλώνει και τη δύναμή του αυτή τη νιώθει περισσότερο».
    Και το πρώτο μέρος του Μανιφέστου καταλήγει :
    «Ο ουσιαστικός όρος για την ύπαρξη και την κυριαρχία της αστικής τάξης είναι η συσσώρευση του πλούτου στα χέρια ιδιωτών, ο σχηματισμός και η αύξηση του κεφαλαίου. H προϋπόθεση του κεφαλαίου είναι η μισθωτή εργασία. Η μισθωτή εργασία στηρίζεται αποκλειστικά στο συναγωνισμό ανάμεσα στους ίδιους τους εργάτες. Η πρόοδος της βιομηχανίας, που η αστική τάξη είναι ο άβουλος και παθητικός της φορέας, βάζει στη θέση της απομόνωσης των εργατών μέσα από το συναγωνισμό την επαναστατική τους συνένωση μέσα από την οργάνωση. Έτσι, με την ανάπτυξη της μεγάλης βιομηχανίας αφαιρείται κάτω από τα πόδια της αστικής τάξης το ίδιο το έδαφος που πάνω στη βάση του παράγει και ιδιοποιείται τα προϊόντα. Πριν απ’ όλα, η αστική τάξη παράγει τους ίδιους τους νεκροθάφτες της. Η πτώση της και η νίκη του προλεταριάτου είναι το ίδιο αναπόφευκτα».
    Ο Μαρξ στην κριτική του για τον Προυντόν γράφει :
    «Δανείζεται από τους σοσιαλιστές (εννοεί τους ουτοπικούς σοσιαλιστές) την αυταπάτη να βλέπει στην εξαθλίωση μονάχα την εξαθλίωση (αντί να βλέπει σ’ αυτήν την επαναστατική καταστρεφτική πλευρά, που θα ανατρέψει την παλιά κοινωνία)».
    Και ο Λένιν στο έργο του «Τι είναι οι φίλοι του λαού και πώς πολεμούν τους σοσιαλδημοκράτες» γράφει : «Η θέση αυτή του εργάτη της φάμπρικας και του εργοστασίου μέσα στο γενικό σύστημα των καπιταλιστικών σχέσεων τον κάνει να είναι ο μοναδικός αγωνιστής για την απελευθέρωση της εργατικής τάξης, γιατί μόνο το ανώτατο στάδιο ανάπτυξης του καπιταλισμού, η μεγάλη μηχανοκίνητη βιομηχανία, δημιουργεί τους υλικούς όρους και τις κοινωνικές δυνάμεις που είναι αναγκαίες γι’ αυτή την πάλη… Η κομματιασμένη, απομονωμένη, μικρή εκμετάλλευση δένει τους εργαζόμενους σ’ έναν ορισμένο τόπο, τους απομονώνει, δεν τους δίνει τη δυνατότητα να καταλάβουν την ταξική τους αλληλεγγύη, δεν τους δίνει τη δυνατότητα να ενωθούν, αφού καταλάβουν ότι αιτία της καταπίεσης δεν είναι το ένα ή το άλλο πρόσωπο, αλλά ολόκληρο το οικονομικό σύστημα. Αντίθετα, ο μεγάλος καπιταλισμός κόβει αναγκαστικά κάθε σύνδεση του εργάτη με την παλιά κοινωνία, μ’ ένα ορισμένο τόπο και μ’ ένα ορισμένο εκμεταλλευτή, τον συνενώνει, τον αναγκάζει να σκέφτεται και τον τοποθετεί σε συνθήκες που του δίνουν τη δυνατότητα ν’ αρχίσει την οργανωμένη πάλη».
    Λες πως κάνω λάθος αν νομίζω ότι «σε μια τέτοια εποχή οι Σκουριές θα αναπτύξουν τις παραγωγικές δυνάμεις με την κλασική έννοια» . Ας πούμε ότι έχεις δίκιο. Τότε, το πολύ-πολύ να πούμε ότι δε μας ενδιαφέρει αυτή η επένδυση, αφού δεν αναπτύσσει τις παραγωγικές δυνάμεις. Αυτό, όμως, δε σημαίνει ότι πρέπει να είμαστε εναντίον.
    2) Τη στάση των μπολσεβίκων στο κίνημα του Κορνίλοφ την έφερα σαν παράδειγμα ότι στην υπεράσπιση της αστικής δημοκρατίας ο κύριος εχθρός μας είναι αυτοί που θέλουν να την καταλύσουν και μαζί τους την υπερασπιζόμαστε. Το ίδιο ισχύει και για ένα νομοσχέδιο κατά του ρατσισμού.
    Δεν καταλαβαίνω τι εννοείς με την παρατήρησή σου ότι τότε επρόκειτο για ένοπλο αγώνα ενάντια στον Κορνίλοφ και όχι για νομοσχέδιο εναντίον του. Κάθε περίπτωση έχει και διαφορετική αντιμετώπιση. Φυσικά, θα ήταν αστείο να προταθεί νομοσχέδιο ενάντια στον Κορνίλοφ, όταν αυτός έκανε ένοπλη εξέγερση. Από την άλλη μεριά, το να συνταχθείς με αστούς δημοκράτες αντιρατσιστές για ένα αντιρατσιστικό νομοσχέδιο, μάλλον σε διευκολύνει στη συμμαχία μαζί τους, αν κάποτε χρειαστεί να γίνει ένοπλη αντιπαράθεση με τους ρατσιστές.
    Το ότι δεν ταυτίζετε αστούς δημοκράτες με ναζιστές είναι θετικό. Από αυτά, όμως, που γράφεις αμέσως μετά, φαίνεται πως είναι απλώς μια διαβεβαίωση χωρίς βάθος.
    Γράφεις πως από τη μη ταύτιση δεν μπορεί – αν δεν είσαι αφελής – να βγάλεις το συμπέρασμα ότι υπάρχει κιόλας ένα «δημοκρατικό μέτωπο αστών», έτοιμο κλπ. Εγώ δεν έβγαλα κανένα τέτοιο συμπέρασμα. Εσύ, όμως, τι συμπέρασμα βγάζεις από τη «μη ταύτιση»; Πώς δεν πρέπει να υποστηριχθεί το νομοσχέδιο; Εγώ θα έλεγα ότι η υποστήριξη του νομοσχεδίου διευκολύνει τη δημιουργία ενός τέτοιου μετώπου των αστών.
    Γράφεις : «το κράτος έκτακτης ανάγκης (μορφή αστικής δημοκρατίας) εκτός των άλλων είναι εν δυνάμει προπομπός των ναζί». Τι θες να πεις; Ότι τώρα έχουμε τέτοιο κράτος; Αλλά, ακόμα κι έτσι να ήταν, το ότι ένα τμήμα της κυβέρνησης υποστηρίζει το νομοσχέδιο, θα έπρεπε να το ενθαρρύνουμε και να ζητήσουμε και σε άλλα δημοκρατικά αιτήματα να εκδηλωθούν πρωτοβουλίες από τους αστούς δημοκράτες. Μην ξεχνάς ότι όταν εκδηλώθηκε το κίνημα του Κορνίλοφ υπήρχε πραγματικά «κράτος έκτακτης ανάγκης» και το κόμμα των μπολσεβίκων ήταν στην παρανομία.

    Μου αρέσει!

  11. Αυτοί που είναι με την ανάπτυξη στις Σκουριές, τα μόνα τελικά επιχειρήματα που φέρουν είναι οτι θα έχουν δουλειά κάποιοι εκεί (που με τσακισμένες εργασιακές σχέσεις θα ξεκωλώνουν απίστευτες εκτάσεις αιωνόβιων ) και οτι θα επιβληθεί ο νόμος και η τάξη. Ποιά ανάπτυξη; Ποιος έχει ανάγκη από χρυσό; Η χώρα; Μα, η χώρα έχει χρυσό που ποιος ξέρει που τον έχουν πάει τα λαμόγια της Τράπεζας Ελλάδος. Οι απόκληροι; Η υδρόγειος; Μην τρελαθούμε τώρα!

    Η ιστορία με τις «παραγωγικές δυνάμεις που δεν τις αφήνει ο καπιταλισμός να αναπτυχθούν» ώστε να «απεγκλωβισθούν οι παραγωγικές σχέσεις και να αλλαχθούν» είναι καθαρός αναγωγισμός από τα κείμενα των Μαρξ-Ενγκελς που μετά γίναν παπαγαλία στα αναγνωστικά της Ακαδημίας Επιστημών Σοβιετικής Ένωσης. Συνέπεια αυτού είναι οτι δεν είναι η ταξική πάλη το κυρίαρχο, αλλά οι παραγωγικές δυνάμεις. Κι έτσι το μοτό των κομμουνιστών θα αλλάξει και θα γίνει «Προλετάριοι όλων των χωρών ενωθείτε, ΝΑ ΔΟΥΛΕΨΟΥΜΕ ΝΑ ΑΝΑΠΤΥΞΟΥΜΕ ΤΙΣ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ».

    Επίσης άμεση συνέπεια είναι η παράφραση του γίγαντα σ. Τσίπρα «Θέλω να σας θυμίσω μια πασίγνωστη φράση του. Σοσιαλισμός = Σοβιέτ + Εξηλεκτρισμός. Τηρουμένων όμως των αναλογιών, και με μια δόση αυθαιρεσίας, μπορούμε να πούμε: Ανάπτυξη = Δημοκρατία + Επενδύσεις»

    Αστική Δημοκρατία, Ανάπτυξη, Επενδύσεις … Μήπως γι αυτά παλεύουμε; Αλίμονο!

    Μου αρέσει!

  12. Κάρολε, αυτά και τέλος από μένα για τώρα

    Το κατά Μαρξ πήγαινε στην έννοια της οδύνης κι όχι στο μόνο.
    Δες αφού θες παραπομπές, τα κεφάλαια από τον πρώτο τόμο του Κεφαλαίου για τη στνεργασία και τις μηχανές όπου είναι ξεκάθαρη η αντιφατικότητα του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής(ΚΤΠ)(πηγή δεινών-εξέλιξη), αντιφατικότητα που νομίζω δε θες να δεις. Φυσικά το κεφάλαιο για την πρωταρχική συσσώρευση(Κεφάλαιο πάλι), την κριτική του στον Μιλ, την αλληλογραφία με τη Ζάσουλιτς γύρω από το ρωσικό αγροτικό ζήτημα κτλ.
    Ο Μαρξ και οι μαρξιστές είναι κυρίως οι σαρωτικοί κριτές του ΚΤΠ και εντός αυτής της κριτικής εντάσσονται οι θετικές παραδοχές που αναφέρεις για τη δυναμική του καπιταλισμού, αλλά ακόμα και στα αποσπάσματα που παρέθεσες μόνο ένας αστός θα έβλεπε μια θετική εκτίμηση.

    Ιστορικό όριο δε σημαίνει τελική κρίση, ούτε πως όλες οι χώρες του πλανήτη βρίσκονται στην ίδα στιγμή του κοινωνικού ασχηματισμού. Σημαίνει όμως πως η καταστροφή της εκμεταλλέυτικής σχέσης υφίσταται εκτός από δέον και ως δυνατότητα υλική. Αλλιώς πάμε πάλι στα δικά σου όπου η ανάππτυξη των παραγωγικών δυνάμεων είναι απλά ποσοτικό ζήτημα κι όχι ζήτημα περιεχομένου, (ουδέτερη ανάπτυξη, τεχνολογία κτλ).
    Για τις Σκουριές δες το σύντροφο Καστάνη, ξέφυγε λίγο από τη «βάση» και αναρωτήσου πως το δίκαίωμα του καπιταλιστή να ρημάξει τα πάντα(΄σίγα και την τεχνολογική επανάσταση που χρειάζεται η εξόρυξη) ικανοποιείται σε ένα αστικό κράτος με τέτοιο τρόπο ώστε να μπει ένα λιθαράκι στις συνθήκες ώστε κάποια στιγμή το προλεταριάτο να ξεσηκωθεί.
    Τέλος ναι σαφέστατα και μεταβαίνουμε σε ένα κράτος έκτακτης ανάγκης και αφού σου αρέσουν οι κλασικοί στη 18η Μπρυμαίρ μπορούμε να βρούμε κάποια στοιχεία αυτού του κράτους: εκτελεστική εξουσία φουλ σε σχέση με τη νομοθετική-απονέκρωση του κοινοβουλίου, παρακρατικές συμμορίες, γενικευμένη διαφθορά, απάτες μς ομόλογα κια μετοχές, κυριαρχία στο μπλοκ εξουσίας της αριστοκρατίας του χρήματος κτλ. Σου θυμίζει έστω ιμπρεσιονιστικά τίποτα;
    Και για το νομοσχέδιο επαναλαμβάνω αν σου μοιάζει για μέτωπο ή έστω απαρχή μετώπου, ένας νόμος που και να ψηφιστεί δε θα εφαρμοστεί κι αν δε βλέπεις πως μια υπεράσπιση του χωρίς να λες και να πράττες τίποτα για τον αντιφασιστικό αγώνα είναι απλά ένα πουκάμισο αδειανό, μια ψευτιά, πόση κουβέντα να γινεται πια.

    Μου αρέσει!

  13. Παράθεμα: Οι Ναζιστές Της ΕΕ Και Η Οικογένεια Quandt (Video ‘Silence Of The Quandts’) « απέραντο γαλάζιο·

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s