Εκτός ελέγχου είναι πλέον η κατάσταση

Εκτός ελέγχου είναι πλέον η κατάσταση στην αγορά των ελληνικών ομολόγων, με το spread στον 10ετή τίτλο να σκαρφαλώνει μέχρι και τις 1012 μονάδες, Όλα αυτά συμβαίνουν μετά την επιθετική υποβάθμιση από την S&P ανεβάζοντας το κόστος δανεισμού σε όλες τις χώρες της ευρωπαϊκής περιφέρειας. Υπενθυμίζουμε ότι αν ακόμα ένας καπιταλιστικός οίκος αξιολόγησης (πχ η Moodys) υποβαθμίσει τα ελληνικά ομόλογα τότε πολύ πιθανόν η ΕΚΤ να σταματήσει να τα δέχεται ως εγγυήσεις προκειμένου να συνεχίζει να δανείζει τις ελληνικές εμπορικές τράπεζες. Εννοείται ότι αν συμβεί αυτό οι τράπεζες αυτές θα χρεοκοπήσουν μέσα σε λίγες ώρες αφού θα ξεμείνουν από ρευστά διαθέσιμα. Το ενδεχόμενο ενός Αργεντινάζο είναι πλέον προ των πυλών. Την Τρίτη, η διαφορά απόδοσης (επιτοκίου) του 10ετούς κρατικού ομολόγου αναφοράς με τον αντίστοιχο γερμανικό τίτλο σκαρφάλωσε μέχρι τις 712 μονάδες βάσης, πάνω από το προηγούμενο ιστορικό υψηλό των 680 μονάδων που σημειώθηκε την Δευτέρα. Σήμερα, Τετάρτη, η διαφορά ξεπέρασε τις 1000 μ. όταν στα τέλη Σεπτεμβρίου του 2009, το spread ήταν στις 140 μονάδες. Αυτό σημαίνει ότι αν έβγαινε σήμερα το ελληνικό κράτος να δανειστεί θα έπρεπε να πληρώσει τουλάχιστον 13% επιτόκιο!!! στα 10ετη. Γιατί στο 2ετές ομόλογο, το επιτόκιο έχει απογειωθεί στο 19%.
Μετά απ’ όλα αυτά όσοι συνεχίζουν να ισχυρίζονται ότι η χώρα απέφυγε την χρεοκοπία είναι απλώς γελοίοι.
Πλέον η Ελλάδα γίνεται η ατμομηχανή της χρεοκοπίας της ευρωζώνης. Το spread του πορτογαλικού 10ετούς ομολόγου είναι 269 μονάδες (υψηλότερο επίπεδο από την ένταξη της χώρας στην ευρωζώνη) και το πιθανότερο είναι να συνεχίσει την ανηφόρα.
Ο κίνδυνος είναι ότι η κρίση που ξεκίνησε πριν από έξι μήνες από την Ελλάδα θα εξαπλωθεί ανεξέλεγκτα, καθώς ενώ η Ελλάδα περιμένει ακόμα τα χρήματα της ευρω-στήριξης δεν υπάρχει καμία πρόνοια για αντίστοιχη βοήθεια σε άλλη χώρα της ευρωζώνης, εφόσον την χρειαστεί.
Ο οικονομολόγος της Deutsche Bank, Ζιλ Μεκ τονίζει με δραματικό ύφος ότι «Κάθε εβδομάδα νομίζουμε ότι η κατάσταση έχει ξεκαθαρίσει και μετά τα πράγματα γίνονται χειρότερα». Ενώ σύμφωνα με την Standard & Poor’s, ενδεχόμενη χρεοκοπία της Ελλάδας θα φέρει ζημίες έως 200 δισ. ευρώ στους κατόχους ελληνικών ομολόγων, αφού οι ομολογιούχοι θα ανακτήσουν το πολύ πολύ 30-50% των χρημάτων τους.

Τι μπορεί να γίνει τώρα

Ενώ βαδίζουμε ολοταχώς προς την οριστική χρεοκοπία η αριστερά συνεχίζει να μιλάει για κάποια «κεκτημένα», ζητώντας από αυτούς που χρεοκόπησαν τη χώρα να μην τα πειράξουν. Οι απεργιακές κινητοποιήσεις είτε καλούνται από τη ΓΣΕΕ, είτε από το ΠΑΜΕ είτε από τα πρωτοβάθμια κινούνται στο ίδιο μοτίβο. «Έξω το ΔΝΤ, κάτω το πρόγραμμα, σταθερότητας, κάτω τα χέρια από τα κεκτημένα». Τα εργατικά σωματεία μπορούν να μένουν σ’ αυτά. Έτσι κι αλλιώς ο σκοπός τους είναι να διατηρηθούν τα μεροκάματα σε αξιοπρεπή επίπεδα. Αλλά εδώ συμβαίνει κάτι πολύ μεγαλύτερο. Καταρρέει το σύστημα στο σύνολό του. Αύριο οι τράπεζες δεν θα έχουν ρευστό όχι για δάνεια αλλά ούτε καν για τους καταθέτες τους. Ο δήθεν μηχανισμός στήριξης μπορεί να μην ενεργοποιηθεί ποτέ. Δεν είναι μόνο τα ελεεινά αντεργατικά μέτρα του ΔΝΤ που ισοπεδώνουν ότι έχει απομείνει από το κράτος πρόνοιας, είναι ότι ίσως σε λίγες βδομάδες να μην μπορούν να πληρώσουν τους μισθούς και τις συντάξεις. Τότε τι κάνουμε; Θα συνεχίζουμε να πιπιλάμε τα παπαρήγικα για «να πληρώσουν οι πλουτοκράτες»;
Στο ΣΥΡΙΖΑ με φωτεινή εξαίρεση το Κόκκινο και το Ξεκίνημα που εξαρχής μιλάνε για στάση πληρωμών, επιτέλους αρχίζουν να αντιλαμβάνονται ότι κάτι πρέπει να γίνει με το χρέος. Όμως ο συντηρητισμός τους δεν τους αφήνει να πούνε μια ολοκληρωμένη και ξεκάθαρη πρόταση. Ο Λαφαζάνης, η ΚΟΕ, η ΑΚΟΑ και άλλοι σύντροφοι μιλάνε το πολύ για μια επαναδιαπραγμάτευση του χρέους. Και αυτό άρχισαν να το λένε αφού το είπαν ήδη οι διεθνείς οίκοι αξιολόγησης. Τι σημαίνει όμως αυτό; Ότι προς το παρόν συνεχίζουμε να πληρώνουμε και ζητάμε μια επαναδιαπραγμάτευση για το μέλλον. Μα είναι δυνατόν να κάνεις επαναδιαπρεγμάτευση αν δεν σταματήσεις να πληρώνεις; Δεν υπάρχει κάποιος να τους το εξηγήσει; Ένας τραπεζοϋπάλληλος που δουλεύει στα δάνεια, γιατί οι καθηγητές οικονομικών δεν το καταλαβαίνουν απ’ ότι φαίνεται.
Αυτή η αριστερά αδυνατεί να προτείνει κάτι για τις επόμενες μέρες. Ιδιαίτερα τώρα που ο χρόνος τρέχει με τρομερή ταχύτητα. Οι προτάσεις για το απώτερο μέλλον δεν έχουν κανένα νόημα. Τώρα η μόνη πρόταση που μπορεί να κινητοποιήσει κρίσιμες κοινωνικές δυνάμεις είναι η στάση πληρωμών. Το ομόλογο που λήγει στις 19 Μαίου να μην πληρωθεί. Ούτε τα επόμενα. Αυτό είναι μια συγκεκριμένη διέξοδος τώρα. Όσοι συνεχίζουν να λένε ότι αυτό θα πληρωθεί και όσοι δίπλα σ’ αυτούς κάνουν την πάπια είναι υπόλογοι για εσχάτη προδοσία. Έχουν παραδοθεί στις τράπεζες και το μόνο που τους απασχολεί είναι τα κέρδη των τοκογλύφων και όχι «να σωθεί η χώρα». Και να πούμε εδώ και κάτι ακόμα. Τα ομόλογα ήδη θεωρούνται «σκουπίδια». Η κατρακύλα τους στη δευτερογενή αγορά θα συνεχιστεί όσο δεν υπάρχουν αγοραστές και πώς να υπάρχουν όταν ήδη έχει προεξοφληθεί η χρεοκοπία. Οι ομολογιούχοι έχουν εναποθέσει τις ελπίδες τους στα CDS και στην στήριξη από ΔΝT και ΕΕ μήπως και περισώσουν κάτι από τα κεφάλαιά τους. Η στάση πληρωμών θα κάνει σμπαράλια όλες τους τις ελπίδες. Τα ελληνικά ομόλογα θα γίνουν χαρτιά χωρίς αξία. Αυτό σημαίνει ότι θα χάσουν ακόμα και το 80 ή και το 90% της αξίας τους στην αγορά. Θαυμάσια λοιπόν. Τότε θα πάμε να τα αγοράσουμε τσάμπα. Έτσι η περιβόητη «αναδιαπραγμάτευση» του χρέους δεν έχει καμία πρακτική αξία, εκτός αν γίνει μόνο και μόνο για να περισωθεί ένα μέρος του κεφαλαίου των ομολογιούχων. Ακριβώς γι’ αυτό δεν έχει νόημα αυτό το σύνθημα στο βαθμό που δεν συνοδεύεται από την άμεση μονομερή στάση πληρωμών.

Συνδικαλιστικός ή πολιτικός αγώνας;

Προς το παρόν οι απεργίες δείχνουν να μην έχουν συμμετοχή. Η τελευταία της ΑΔΕΔΥ είχε παταγώδη αποτυχία. Στην εκπαίδευση δεν απείργησε περισσότερο από ένα 15%. Οι συγκεντρώσεις ήταν άμαζες. Όμως αυτό αντί να προβληματίσει τις τριτοβάθμιες και «πρωτοβάθμιες» συνδικαλιστικές ηγεσίες, συνεχίζουν σαν να μην συμβαίνει τίποτα τον ίσιο δρόμο τους. Ούτε καν το σκέφτονται, να δουν τι φταιει. Νομίζουν ότι είτε ο κόσμος δεν έχει ενημερωθεί, ή ότι το πρόβλημα είναι οργανωτικής φύσης. Στην πραγματικότητα το πρόβλημα είναι ότι αυτές οι απεργίες έχουν συνδικαλιστικά συνθήματα και όχι πολιτικά.
Την περίοδο αυτή ο κόσμος δεν σκέφτεται με όρους κλάδου, αλλά με πολιτικούς όρους. Δεν σκέφτεται για παράδειγμα ως δάσκαλος, αλλά ως πολίτης. Αντιλαμβάνεται ότι ο μισθός του εξαρτάται από το αν υπάρχουν χρήματα στα ταμεία. Σκέφτεται όχι μόνο ότι του κόβουν το μισθό, αλλά ότι πάμε κατά διαόλου. Ότι αύριο δεν θα υπάρχουν καθόλου λεφτά. Όποιος σήμερα δεν απαντάει που θα βρεθούν, απλώς αφήνει την κυβέρνηση και όλα τα πολιτικά τσιράκια (ΝΔ, ΛΑΟΣ) των αφεντικών και των τραπεζών να μιλάνε χωρίς αντίπαλο. Η πολιτική αριστερά πρέπει να πάρει πολιτικές πρωτοβουλίες και να σταματήσει να κρύβεται πίσω από τους συνδικαλιστές της. Πρέπει να απαντήσει τώρα στο συνολικό πρόβλημα. Πρέπει να απαιτήσει τη στάση πληρωμών αναλαμβάνοντας τις ευθύνες που απορρέουν από αυτό. Τέρμα πια με τις διαπιστώσεις για το ποιος ευθύνεται. Και εν πάση περιπτώσει αν πράγματι αυτοί που λέμε ότι ευθύνονται για τη χρεοκοπία είναι οι «πλουτοκράτες» και το πολιτικό τους σύστημα, ας τους στείλουμε στον αγύριστο. Αλλιώς δεν έχει κανένα νόημα να κλαίγεσαι για κάτι που όλοι γνωρίζουν. Οι «πλουτοκράτες» και η πολιτική τους αυλή, βλέποντας ότι η αριστερά δεν μπορεί να πάρει καμία πρωτοβουλία έχουν περάσει με το πιο απίστευτο θράσος στην αντεπίθεση, υποδεικνύοντας ως υπεύθυνους της κρίσης τους δημοσίους υπαλλήλους, τους συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ, και την αριστερά που δεν συναινεί έστω και λεκτικά στα μέτρα. Απίστευτο κι όμως αληθινό. Αυτοί που ταϊζουν με χρυσά κουτάλια τους καπιταλιστές, τους εφοπλιστές, τους τραπεζίτες και τους οπαδούς τους, ζητάνε τώρα και τα ρέστα. Μιλάμε για τρέλα. Οι κλέφτες γίνανε τιμητές. Οι αρχικομπιναδόροι, οι μιζαδόροι, οι κρατικοδίαιτοι επιχειρηματίες που όλη μέρα ζητάνε επιδοτήσεις από τον αναπτυξιακό και τα ευρωπαϊκά προγράμματα. Αυτοί κλείνουν τις επιχειρήσεις και τους φταιει το ΠΑΜΕ. Αυτοί δεν άνοιξαν τα μισά ξενοδοχεία το Πάσχα και τους φταιει η απεργία των λιμενεργατών στον Πειραιά. Μόνο ένα γουρούνι μπορεί να τα λεει όλα αυτά. Σ’ αυτή την άθλια καμπάνια πρωταγωνιστεί ο Σκάι και ακολουθούν τα υπόλοιπα κιτρινοκάναλα. Αυτοί ζητάνε τα κεφάλια όσων αντιδρούν στη δική τους λύση. Είναι φανερό ότι σ’ αυτή τη χώρα δεν χωράνε πλέον δύο. Ή αυτοί θα πάρουν δρόμο ή το εργατικό κίνημα και η αριστερά όπως την ξέραμε μέχρι τώρα θα συντριφτούν χωρίς έλεος.

Δεν μας λείπει η διάρκεια αλλά ο στόχος

Ένα τμήμα της αριστεράς νομίζει ότι τώρα χρειάζεται μια απεργία διαρκείας. Όμως το πρόβλημα δεν βρίσκεται στη διάρκεια της απεργίας αλλά στο τι ζητάει. Όσο δεν λύνουμε αυτό απλώς καιμε την «απεργία διαρκείας» γιατί ο κόσμος αυτό που καταλαβαίνει είναι να συνεχίσουμε αυτό που κάνουμε απλά να είναι «διαρκείας». Η επανάσταση δεν θα γίνει δια της οικονομικής εξόντωσης της εργατικής τάξης. Να υπενθυμίσουμε ότι ακόμα και στην οκτωβριανή οι απεργίες ήταν ελάχιστες. Η επανάσταση δεν είναι το προϊόν της κλιμάκωσης μιας απεργίας διαμαρτυρίας,, αλλά της συνειδητής δράσης των ανθρώπων που παλεύουν να πάρουν το τιμόνι της κοινωνίας στα χέρια τους, αφού πλέον δεν περιμένουν τίποτα από τους καπετάνιους του τιτανικού, που οδηγούν το βαπόρι στα βράχια.
Βεβαίως πώς να το καταλάβει αυτό μια αριστερά που πιστεύει ότι όλα αυτά είναι ιδεολογικά τρικ. Τι να πρωτοκαταλάβει. Ότι οι απεργίες δεν αποτελούν πλέον μέσο πίεσης, αφού οι επιχειρήσεις υπολειτουργούν; Ότι εδώ ετοιμάζονται να ξαποστείλουν το 1/4 των δημοσίων υπαλλήλων και εμείς νομίζουμε ότι απασχολούνται με το πόσοι απεργούν; Είναι σαν να κλείνει το αφεντικό την επιχείρηση και το σωματείο να καλεί σε απεργία διαμαρτυρίας. Μιλάμε για φοβερή επαναστατική ενέργεια. Το αφεντικό θα βάλει τα κλάματα. Λοιπόν για να τελειώνουμε. Οι απεργίες διαμαρτυρίας είτε κρατάνε 2 ώρες είτε 30 μέρες είναι τουφεκιές στο αέρα, όσο δεν αποτελούν μέρος ενός ευρύτερου πολιτικού σχεδίου. Όσο δεν μεταβάλλονται σε πολιτικές απεργίες.

Πολιτική απεργία σημαίνει ότι δεν απεργώ για το μεροκάματο ούτε για τα «κεκτημένα», άλλα με πολιτικά αιτήματα. Σήμερα μια τέτοια απεργία πρέπει να απαιτήσει τη στάση πληρωμών. Στην κινητοποίηση αυτή δεν χρειάζεται να είναι κανείς εργάτης για να πάρει μέρος. Όλοι έχουν ισότιμους λόγος να είναι εκεί. Οι φοιτητές, οι νέοι, οι νοικοκυρές, οι επαγγελματίες, οι άνεργοι. Όλοι με την ιδιότητα του πολίτη που αντιδρά ενεργητικά στην χρεοκοπία της χώρας. Που λεει τέρμα πια. Με απεργίες, με δημοψήφισμα, με κινητοποίηση στο δρόμο, με μάζεμα υπογραφών. Με όλα τα μέσα. Και αν η κυβέρνηση συνεχίσει που θα συνεχίσει να συμπεριφέρεται ως πράκτορας των τραπεζιτών, του διεθνούς και ντόπιου κεφαλαίου τότε πρέπει να πάρει δρόμο. Δύο λύσεις υπάρχουν. Ή κυβέρνηση σωτήριας από το κεφάλαιο ή κυβέρνηση σωτηρίας των εργαζομένων και της αριστεράς, για μια σοσιαλιστική αντικαπιταλιστική διέξοδο από την κρίση. Ο δρόμος αυτός περνάει από τη στάση πληρωμών και από πουθενά αλλού. Όσοι τώρα περιμένουν να αλλάξουν πρώτα οι συσχετισμοί καλύτερα να πάνε διαμαρτυρόμενοι να προσευχηθούν για τη σωτηρία της ψυχής τους. Οι υπόλοιποι που πιστεύουν ότι οι συσχετισμοί αλλάζουν από την κίνηση των ανθρώπων που παλεύουν για να πάρουν τη ζωή και τις ευθύνες στα χέρια τους, δεν έχουν παρά να μπούνε μπροστά σ’ αυτόν τον αγώνα. 

Κ. Μαραγκός

Advertisements

9 responses to “Εκτός ελέγχου είναι πλέον η κατάσταση

  1. Mπράβο στον Μπογιόπουλο του «Ριζοσπάστη». Αν και έκανε 8 λεπτά για να το πει τελικά κατέληξε στη στάση πληρωμών. Ξανά μπραβο του. Ελπίζουμε μετά από αυτό, το αργόστροφο πολιτμπιρο του ΚΚΕ αντι να τον διαγραψει να τον κοπταρει κατευθέιαν στη θέση του γενικού γραμματέα. Αν μη τι άλλο ο άνθρωπος ξέρει να μιλάει…

    Μου αρέσει!

  2. Εκδηλώσεις για την οικονομική κρίση

    Στα πλαίσια του προσυνεδριακού διαλόγου του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ και των προτάσεων– εκδοχών που έχουν καταθέσει τριάντα μέλη του Αριστερού Ρεύματος της ΚΠΕ, διοργανώνεται εκδήλωση – συζήτηση με θέμα:

    «Οικονομική κρίση – ΔΝΤ – Ευρωπαϊκή Ένωση – Αριστερή προοπτική»

    Παρασκευή 30 Απρίλη, στις 7.00 μμ, Ξενοδοχείο Athens Imperial
    Πλατεία Καραϊσκάκη, Αθήνα

    Ομιλητές: Παναγιώτης Λαφαζάνης, Νίκος Χουντής

    Επίσης το Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής οργανώνει την επόμενη Πέμπτη, στην ΑΣΟΕΕ, δημόσια συζήτηση καθηγητών πανεπιστημίου και οικονομολόγων με δύο κρίσιμα θέματα:

    Πρώτο: Συνεχίζουμε ή παύουμε τις πληρωμές για το δημόσιο χρέος;
    Δεύτερο: Μένουμε ή αποχωρούμε από το ευρώ;

    Συμμετέχουν οι: Κ. Βεργόπουλος, Γ. Δραγασάκης, Δ. Καζάκης, Κ. Λαπαβίτσας, Σπ. Μαρκέτος, Κ. Μελάς. Θα ανταλλάξουν απόψεις για τις διάφορες εναλλακτικές λύσεις στα δύο αυτά θέματα και θα απαντήσουν σε ερωτήσεις των συμμετεχόντων.
    Η εκδήλωση θα γίνει την Πέμπτη 6 Μαίου, 6.00 μμ, στο ΑΣΟΕΕ

    Μου αρέσει!

  3. Δεν θέλω να διαφωνήσω.Απλά θα ήθελα να ξέρω ,τι θα γίνει έπειτα από την στάση πληρωμών?
    Ένα αρθρο ,θα έλυνε κάποιες απορίες.

    Μου αρέσει!

  4. Αποδελτίωση από το in.gr
    Με τη διαδικασία του κατεπείγοντος ολοκληρώνεται εντός των επομένων 24ώρων η συμφωνία για τη λήψη σκληρών μέτρων έναντι της αποδέσμευσης διεθνούς οικονομικής βοήθειας, ύψους περίπου 120 δισ. ευρώ για τρία έτη.
    Σύμφωνα με Το Βήμα, το κείμενο της συμφωνίας θα κατατεθεί προς κύρωση στη Βουλή, πιθανότατα στις 6 Μαΐου.
    Ως το απόγευμα της Παρασκευής το κλιμάκιο του ΔΝΤ θα έχει ολοκληρώσει το έργο του στην Αθήνα και θα επιστρέψει στη βάση του, έχοντας καταρτίσει τη λίστα των μέτρων που θα πρέπει να ληφθούν από την κυβέρνηση.
    Έτσι, πιθανότατα το Σαββατοκύριακο θα έχει «κλείσει» η συμφωνία με ΔΝΤ, ΕΚΤ και Κομισιόν. Το χρονοδιάγραμμα των εξελίξεων περιλαμβάνει σύνοδο του Eurogroup, πιθανότατα στις 4 Μαΐου με τηλεδιάσκεψη, και Σύνοδο Κορυφής του χωρών – μελών της Ευρωζώνης στις 10 Μαΐου.

    Οι πληροφορίες για το «συμβόλαιο» αναφέρουν ότι τα μέτρα που έχει ζητήσει η «τρόικα» περιλαμβάνουν:

    – Περαιτέρω μειώσεις μισθών και επιδομάτων στο Δημόσιο κατά 10%
    – Νέα αύξηση ΦΠΑ κατά δύο μονάδες στο 23% και αύξηση έμμεσων φόρων
    – Περικοπές δώρων Πάσχα και Χριστουγέννων
    – Ανατροπές στις εργασιακές σχέσεις
    – Τριετές πάγωμα συμβάσεων εργασίας
    – Χαλάρωση καθεστώτος απολύσεων
    – Μη ανανέωση συμβάσεων ορισμένου χρόνου στο Δημόσιο, πέραν των απολύτως απαραίτητων
    – Κατάργηση θέσεων στους οργανισμούς που θα συγχωνευθούν ή θα καταργηθούν

    Μου αρέσει!

  5. Κυριάκο, σωστά τα λές αλλά δεν πρόκειται να γίνει τίποτα…δεν υπάρχει αριστερά…ο ΣΥΝ και ο ΣΥΡΙΖΑ στηρίζεται σε ένα απαράτ στελεχών που ζούν απο τις βουλευτικές έδρες (και τις αντίστοιχες υπαλληλικές θέσεις που αυτές συνεπάγονται) και την κρατική επιχορήγηση. Μάλιστα ο ΣΥΝ έχει υποθηκεύσει την δική του επιχορήγηση σε τραπεζικά δάνεια! Οι συνδικαλιστές πληρώνονται απο την δουλειά τους (κυρίως τραπεζικοί) για να κάνουν συνδικαλισμό. Όλοι είναι χωμένοι μέσα στο σύστημα…ούτε που σκέφτονται να το αλλάξουν…Απευθύνεσαι σε μια θεσμική, βολεμένη, στην ουσία πουλημένη αριστερά! Δεν πρόκειται ποτέ να υιοθετήσουν το αυτονόητο που προτείνεις. Η μόνη λύση είναι να υπερβούμε την υπαρκτή αριστερά και να χτίσουμε απο τα κάτω κάτι νέο, με το περιεχόμενο και την στόχευση που πάνω κάτω προτείνεις.

    Μου αρέσει!

  6. 19:30 ΟΛΟΙ-ΕΣ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ!

    Κυβέρνηση, ΕΕ και ΔΝΤ κήρυξαν τον πόλεμο σε εργαζόμενους και συνταξιούχους

    ΖΗΤΑΝΕ ΤΗΝ ΕΞΟΝΤΩΣΗ ΜΑΣ ΚΛΙΜΑΚΩΝΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

    Ανακοίνωσαν:
    -Κατάργηση του 13ου και 14ου μισθού στον Δημόσιο τομέα
    -Κατάργηση της 13ης και 14ης σύνταξης σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα
    -Κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων -Αύξηση του ορίου απολύσεων στο 4%
    -Αύξηση του ΦΠΑ στο 23
    -Μείωση της αποζημίωσης για απόλυση

    Το χρέος και τα ελλείμματα είναι δικά τους και αυτοί να τα πληρώσουν. Οι εργαζόμενοι δεν πληρώνουν. Να διεκδικήσουμε αποφασιστικά τα δικαιώματα μας στην δουλειά, στην ασφάλιση στην υγεία, στις δημοκρατικές ελευθέριες

    Δεν θα περάσει ο οδοστρωτήρας Κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, ΕΕ, ΔΝΤ
    θα μας βρουν μπροστά τους

    ΔΕΝ ΘΑ ΤΟΥΣ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΜΑΣ ΑΦΑΝΙΣΟΥΝ

    ΟΛΟΙ ΣΗΜΕΡΑ στις 19.30 ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ

    Συντονισμός Πρωτοβάθμιων Σωματείων

    Μου αρέσει!

  7. ΑΠΟ ΤΟ IN>GR xθες το απόγευμα
    Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες τα μέτρα -πολλά από τα οποία είναι άμεσης εφαρμογής- στα οποία φαίνεται να καταλήγουν οι διαπραγματεύσεις της ελληνικής κυβέρνησης με την τρόικα είναι:

    * Κατάργηση του 13ου και 14ου μισθού στον δημόσιο τομέα
    * Κατάργηση 13ης και 14ης σύνταξης στον δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα
    * Ενσωμάτωση του 13ου και 14ου μισθού, στο μισθό στον ιδιωτικό τομέα
    * Αύξηση των συντελεστών του ΦΠΑ
    * Αύξηση ειδικών φόρων κατανάλωσης
    * Αύξηση του ορίου των απολύσεων

    Η πιθανή ενσωμάτωση του 13ου και 14ου μισθού στον ιδιωτικό τομέα δεν έχει ξεκαθαριστεί με ποιο τρόπο θα γίνει. Πληροφορίες αναφέρουν ότι ίσως έχει τη μορφή επιδόματος, πράγμα που σημαίνει ότι δεν θα περιλαμβάνεται στον υπολογισμό των συντάξιμων αποδοχών, των αποζημιώσεων κ.λπ.

    Σύμφωνα με πηγές του in.gr, η αύξηση του ΦΠΑ θα είναι κατά μία μονάδα όπου ισχύει το 10% και κατά δύο μονάδες όπου ισχύει το 21%.

    Σήμερα το πρωί
    Σύμφωνα με την εφημερίδα «Το Βήμα», το ΔΝΤ και η ΕΕ απαιτούν από τη κυβέρνηση ένα σχέδιο «άμεσης εφαρμογής», ώστε το δημοσιονομικό έλλειμμα κατά τη διετία 2010-2011 να μειωθεί κατά 10 ποσοστιαίες μονάδες, αντί για 8% του ΑΕΠ που προέβλεπε το Πρόγραμμα Σταθερότητας.

    Στις απαιτήσεις της «τρόικας» περιλαμβάνονται :

    * Πάγωμα μισθών σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα για τρία έτη.

    * Κατάργηση ή περικοπή του 13ου και 14ου μισθού στο Δημόσιο.

    * Κατάργηση 13ου και 14ου μισθού και στον ιδιωτικό τομέα (το θέμα παραμένει ανοικτό, με πιθανότερο ενδεχόμενο να εσωματωθούν με τη μορφή επιδόματος).

    * Κατάργηση δώρων Πάσχα, Χριστουγέννων και επιδόματος αδείας για τους συνταξιούχους του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα.

    * Μείωση του ποσοστού αναπλήρωσης των συντάξεων στο 65%.

    * Επαναφορά του ΛΑΦΚΑ στις συντάξεις άνω των 1.400 ευρώ.

    * Αύξηση του ΦΠΑ τουλάχιστον κατά 2%, στο 23%.

    * Αύξηση του ορίου απολύσεων από το 2% στο 4%, ενώ ασκούνται πιέσεις για πλήρη απελευθέρωση.

    * Στον ιδιωτικό τομέα περικόπτεται στο μισό η αποζημίωση απόλυσης.

    * Πάγωμα των συλλογικών συμβάσεων εργασίας.

    * Κατάργηση της δυνατότητας προσφυγής στον Οργανισμό Μεσολάβησης και Διαιτησίας.

    * Επίσπευση των αλλαγών του Ασφαλιστικού με άμεση εφαρμογή της εξίσωσης ορίων ηλικίας γυναικών και ανδρών στο Δημόσιο.

    Για «υποτίμηση μισθών», κάνουν λόγο οι εκπρόσωποι των κοινωνικών εταίρων που είχαν χθες συνάντηση με τον Πρωθυπουργό. Μια μέση ελληνική οικογένεια, με δύο δημοσίους υπαλλήλους, που ζει με 2.500 ευρώ τον μήνα, δηλαδή με 35.000 ευρώ τον χρόνο με βάση τους 14 μισθούς, θα συμβιβαστεί με ένα επίπεδο αποδοχών χαμηλότερο κατά 15% ή κατά 5.000 ευρώ, αφού οι δύο επιπλέον μισθοί προβλέπεται να εξανεμισθούν στο σύνολό τους ή σε μεγάλο ποσοστό. Η απώλεια δύο μισθών στους 14 ισοδυναμεί με μείωση ετήσιων αποδοχών κατά 14,3%.

    Αε το πάρουμε απόφαση, ή σοβαρευόμαστε και μπαινουμε σοβαρά στη μάχη ή να σηκώσουμε λευκή σημαία. Μέση λύση δεν υπάρχει

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s