Στην Ανατολή μιας νέας εποχής

Με πράσινο οι χώρες που συμμετέχουν στις κυρώσεις ενάντια στη Ρωσία. Με γκρίζο οι χώρες που δε συμμετέχουν.

Π. Παπ. για το avantgarde

Μερικές πρόσφατες ειδήσεις, ατάκτως ερριμμένες

«Η Σαουδική Αραβία πλησιάζει στην αποδοχή του γουάν ως πληρωμή για παροχή πετρελαίου στην Κίνα. Πρόκειται για ακόμα ένα, και μάλιστα πολύ σημαντικό, τίμημα να πληρώσει κανείς για τον κακό χειρισμό ενός στρατηγικά σημαντικού συμμάχου από την κυβέρνηση Μπάιντεν», γράφει η Wall Street Journal. Το υπεραντιδραστικό βασίλειο –ανέκαθεν βραχίονας της Αυτοκρατορίας– πλέον δεν απαντάει στα τηλέφωνα του Μπάιντεν, και αρνείται να αυξήσει την παραγωγή πετρελαίου, παρά την απαίτηση των ΗΠΑ.

Ο πρόεδρος του Πακιστάν αρνείται να καταδικάσει τη Ρωσία και λέει στους δυτικούς «δεν είμαστε σκλάβοι σας».

Ο Σύρος πρόεδρος Μπασάρ αλ-Άσσαντ επισκέπτεται τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, στην πρώτη επίσκεψή του σε άλλη αραβική χώρα από την ιμπεριαλιστική επίθεση ενάντια στη Συρία.

Η Ινδία αγοράζει ρωσικό πετρέλαιο με έκπτωση και πληρώνει σε ρούβλια.

Απαντώντας σε καταγγελίες για δολοφονίες δημοσιογράφων στη χώρα του, ο πρόεδρος του Μεξικό, AMLO, ξεσπαθώνει ενάντια στην ΕΕ καταγγέλλοντας ταυτόχρονα τον Μπλίνκεν για εμπλοκή στα εσωτερικά της χώρας του.

Η Νότια Αφρική εμβαθύνει τις σχέσεις της με την Κίνα.

Η Τουρκία αρνείται να συμμετάσχει στις κυρώσεις ενάντια στη Ρωσία.

Η Αλγερία ανακαλεί τον πρέσβη της στην Ισπανία.

Συγκέντρωση στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία με συνθήματα «Η Ρωσία σώζει το Ντονμπάς», «Ο φταίχτης είναι το ΝΑΤΟ», «Ρωσία και Κεντρική Αφρική ενάντια στο ναζισμό».

Παρά τη λαίλαπα επικοινωνιακού πολέμου της Δύσης, η δημοτικότητα του Πούτιν στο εσωτερικό της Ρωσίας αυξάνεται.

Σε παλαιστινιακό γάμο, η ορχήστρα παίζει τραγούδι με στίχους που καλούν τη Ρωσία να διεξάγει με μεγαλύτερη ένταση την επιχείρηση στην Ουκρανία, την Κίνα να μπει στην Ταϊβάν και «τους Βορειοκορεάτες να μπουν στον πόλεμο». (Το λες και πανηγύρι καταπιεσμένων.)

Το Ιράν εξαπολύει πυραυλική επίθεση εναντίον σιωνιστικής βάσης στο ιρακινό Κουρδιστάν. Μέχρι στιγμής δεν έχει λάβει απάντηση.

Οι παραπάνω ειδήσεις αφορούν είτε σε αξιοσημείωτους τριγμούς στο εσωτερικό της Αυτοκρατορίας, είτε σε ενισχυμένη αυτοπεποίθηση των υποτελών λαών.

Σε απάντηση στην ενισχυμένη αυτοπεποίθηση των υποτελών λαών, βγαίνει ένα στέλεχος κυβερνώντος κόμματος του σιωνιστικού κράτους και προτείνει την αγορά ελληνικών νησιών για να χρησιμοποιηθούν ως καταφύγιο σε περίπτωση πολέμου. Ακούγεται εξαιρετικά αγχωμένος. Κάποιο λόγο θα έχει…

Μια ματιά σε ένα πιθανό μέλλον

Σε εξήντα χρόνια από τώρα, η επίσημη ιστορία κάμποσων χωρών θα μπορούσε να αναφέρεται στα γεγονότα της περιόδου ως το «μεγάλο αντινατοϊκό πόλεμο». Ή ενδεχομένως να χρησιμοποιεί το σχήμα του Λοζούρντο, και να μιλάει για το μεγάλο πόλεμο ενάντια στην αποικιακή αντεπανάσταση.

Ενδεχομένως να τοποθετεί την τυπική του έναρξη στη στρατιωτική επιχείρηση απελευθέρωσης της Ουκρανίας που λαμβάνει χώρα αυτή τη στιγμή.

Ο ιστορικός του μέλλοντος θα κάνει μια στάση το Δεκέμβρη του 2016 στο απελευθερωμένο Χαλέπι, και άλλη μία στη Σαναά για να χαιρετίσει την αντίσταση των Ανσαρουλλά. Θα καταγράφει το Γενάρη του 2020 ως την πρώτη φορά από τον Β’ ΠΠ που κράτος έκανε ευθεία επίθεση σε αμερικάνικες στρατιωτικές δυνάμεις – η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν, ως απάντηση στη μαφιόζικη δολοφονία του εμβληματικού στρατηγού Κασέμ Σολεϊμανί, και θα τον τιμά ως μάρτυρα της πάλης αυτής.

Θα γράφει πως οι λαοί της περιοχής –με τις συγκεκριμένες ηγεσίες τους και όχι αόριστα ως «λαοί», όπως μας ζαλίζουν τα αφτιά οι διάφοροι αρλουμπολόγοι που μόνο θολά ξέρουν να μιλάνε– έγραψαν με το αίμα τους τη ληξιαρχική πράξη θανάτου της «Νέας Μέσης Ανατολής» της Ουάσινγκτον. Στη Δαμασκό, στην Παλμύρα, στη Βηρυττό, στη Βαγδάτη.

Και ανάγκασαν έτσι κάτι αντιδραστικές πετρομοναρχίες να ξανασκεφτούν τη θέση τους.

Θα πηγαίνει παραδίπλα, να κάνει μια σκωπτική αναφορά στην αστραπιαία κατάρρευση του δοσιλογικού καθεστώτος στην Καμπούλ και την απελευθέρωση της χώρας.

Και άλλη μια σκωπτική αναφορά στους επίδοξους σταρτάπερς της Κούβας και τις γελοίες «κινητοποιήσεις» τους. Θα περνάει από τη Λα Παζ, όπου οι φτωχοί ιθαγενείς έφεραν πίσω το MAS μετά το ιμπεριαλιστικό πραξικόπημα, και θα γελάει με τη σύλληψη της αρχιπραξικοπηματία μέσα από το χαρτόκουτο στο οποίο κρυβόταν. Θα κάνει μια κοροϊδευτική αναφορά στον παλιάτσο των Αμερικάνων Γκουαϊδό παραδίπλα, μαζί με τους γελοίους μισθοφόρους που πήγαν να στήσουν νέο Κόλπο των Χοίρων για να καταλήξουν ξάπλα στον ήλιο, συλληφθέντες από Βενεζολάνους ψαράδες. Στη Μανάγκουα θα χαιρετίζει την ήττα των Κόντρας νούμερο 2 από την κυβέρνηση Ορτέγκα και το λαό της Νικαράγουα.

Θα πηγαίνει στην Πιονγιάνγκ, όπου η γενναία στάση της ΛΔ Κορέας οδήγησε τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό σε αναδίπλωση, και έφερε προοδευτικό αέρα και στη Νότια Κορέα.

Και στην εκδίωξη των γαλλικών αποικιακών δυνάμεων από το Μάλι.

Και από εκεί στην αντίσταση του λαού του Ντονμπάς και στην απόδοση τιμών στους Μοζγκοβόι, Ζαχαρτσένκο, Γκίβι, Μοτορόλα, Ντρέμοφ και τους άλλους πεσόντες, και στο τσάκισμα της αντιδραστικής αντιπολίτευσης του θηλυκού Γκουαϊδό στη Λευκορωσία.

Και, ποιος ξέρει, ίσως να περνάει μετά από το Σάο Πάολο, για να γράψει τη νίκη του προοδευτικού βραζιλιάνικου λαού με την επάνοδο του Λούλα και την ήττα του φασισταριού που είναι τώρα στην εξουσία μετά το αμερικανοκίνητο πραξικόπημα.

Και μετά ενδεχομένως στην επιστροφή της Ταϊβάν στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας.

Και ίσως την απονατοποίηση δυο-τριών ακόμα χωρών της Ανατολικής Ευρώπης.

Ως αποτέλεσμα των παραπάνω, την ένταση των σκυλοφαγωμάτων στη Δύση. (Τι άλλο ήταν το μπρέξιτ και η εκλογή Τραμπ αν όχι τα συμπτώματα του βαλτώματος της Αυτοκρατορίας στο μέτωπο;)

Και χίλιες άλλες μικρές ή μεγάλες δυσκολίες των καταπιεστών, και νίκες των καταπιεσμένων. Πράσινο το δέντρο της ζωής, και θα ήταν μεγάλη αμετροέπεια να παριστάνει μια μικρή οργάνωση ή ακόμα χειρότερα ένας μεμονωμένος αρθρογράφος ότι μπορεί να προβλέψει τα μονοπάτια που θα πάρει η παγκόσμια πάλη ενάντια στον ιμπεριαλισμό.

Θα σημάνουν τα παραπάνω τη νίκη του κομμουνισμού; Όχι βέβαια. Αλλά θα σημάνουν μια ήττα της διεθνούς αστικής αντεπανάστασης. Θα είναι καλά νέα για τους απανταχού καταπιεσμένους, και για τους απανταχού μαχητές ενάντια στην καταπίεση.

Θα είναι το τέλος της εποχής της απεριόριστης ισχύος της Αυτοκρατορίας. Της μονοκρατορίας των ΗΠΑ, που μπορούσε να εισβάλει όπου θέλει όποτε θέλει, είτε αυτοπροσώπως είτε μέσω αντιπροσώπων (ναζίδων, ιμπεριαλοτζιχαντιστών και λοιπών λουλουδιών).

Θα είναι το τέλος του ΤΙΝΑ, τόσο στο εξωτερικό όσο και στο εσωτερικό.

Και η ανατολή μιας νέας εποχής, με έναν ευμενέστερο παγκόσμιο ταξικό συσχετισμό.

Και μια απαραίτητη προϋπόθεση για την οποιαδήποτε προοδευτική εξέλιξη στον πλανήτη.

Για τη συντριβή του ΝΑΤΟ

Ηθικό είναι μόνο εκείνο που προετοιμάζει την πλήρη και τελική ανατροπή της ιμπεριαλιστικής κτηνωδίας και τίποτα άλλο, έγραφε ένας προπάτορας. Η ιμπεριαλιστική κτηνωδία τα τελευταία εβδομήντα χρόνια λέγεται ΝΑΤΟ. Αυτό είναι αυτονόητο και στον λιγότερο ταξικά συνειδητό εργάτη οποιασδήποτε χώρας του Παγκόσμιου Νότου.

Είναι μη συζητήσιμο.

Είναι η αλφαβήτα!

Για τους λαούς του Παγκόσμιου Νότου, αλλά και για κάθε τίμιο άνθρωπο, το να βάζει κανείς την Αυτοκρατορία στο ίδιο τσουβάλι με τη Ρωσία και την Κίνα είναι απλώς αδιανόητο. Είναι απλώς αδιανόητο να βάζει κανείς στο ίδιο τσουβάλι τούς αρπακτικούς πολέμους και τα αιματηρά πραξικοπήματα των πραγματικών ιμπεριαλιστών, που στόχο έχουν τη λεηλασία και την εκμετάλλευση, με τη στρατιωτική επιχείρηση που διεξάγει η Ρωσία στην Ουκρανία.

(Ή αντίθετη άποψη απαντάται κυρίως σε υπηκόους νατοϊκών χωρών. Το γιατί συμβαίνει αυτό ας το σκεφτεί ο καθένας μόνος του.)

Στον πόλεμο που διεξάγεται τώρα και που θα κλιμακωθεί, η μόνη άξια θέση όχι μόνο για τους κομμουνιστές αλλά και για κάθε τίμιο άνθρωπο, για κάθε άνθρωπο που είναι με το δίκιο, είναι η πάλη για την ήττα του ΝΑΤΟ. Είτε ζει κανείς στην Ευρώπη, είτε στην Αυστραλία, είτε στη Ρωσία, είτε στην Κίνα, είτε στη Βραζιλία, είτε οπουδήποτε στον πλανήτη.

Και η Αριστερά μας στη Δύση; Αν τα καταφέρει, ας λογικευτεί και ας έρθει επιτέλους στη σωστή πλευρά της ιστορίας.

Και αν δεν τα καταφέρει; Ω, στη μεγάλη εικόνα δε θα αλλάξουν και πολλά πράγματα. Ούτε θα είναι η πρώτη φορά που αριστερά υποτάσσεται στην αστική της τάξη. Το αντίθετο είναι που συμβαίνει σπάνια.

Εμείς θα είμαστε εδώ, με τη δική μας σημαία, στο πλευρό αυτών που αγωνίζονται ενάντια στην καταπίεση. Στη σωστή πλευρά.

Advertisement

One response to “Στην Ανατολή μιας νέας εποχής

  1. Και για όσους εξακολουθουν να χουν αυταπάτες για το ρόλο του συριζεικου ας ρίξουν μια ματιά στο xyz contagion επιτομή ροζουλι δεξιάς Αμερικάνονατοικης έμπνευσης πρώτα από ολα πχ υπέρ βομβαρδισμών Σερβίας,όλων επεμβάσεων αυτοκρατορίας,υπέρ ναζί Ουκρανών,αλλά κατά Χ.Α μη μας πάρει και το κοινό!

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s