Ποιος νοιάζεται για τον Εβραϊκό λαό;

Νίκος Μωραΐτης για το avantgarde

Δεν χρειάζεται κάποιος να ασχοληθεί και πάρα πολύ για να ανακαλύψει τον ναζιστικό χαρακτήρα ενός σημαντικού κομματιού του κρατικού μηχανισμού, των κομμάτων και των στρατιωτικών μονάδων που δρουν αυτή τη στιγμή στην Ουκρανία. Έπειτα από 8 χρόνια δράσης αυτών των οργανώσεων, με χαρακτηριστικές στιγμές το Μαϊνταν και την πυρπόλυση του κτηρίου των Συνδικάτων της Οδυσσού, δεν υπάρχει πιά καμία δικαιολογία. Τα μέτωπα έχουν χωριστεί, όποιος δεν αναγνωρίζει την επιρροή των ναζί στην καθημερινή και την πολιτική ζωή της χώρας δεν είναι τίποτα άλλο παρά χυδαίος απολογητής.

Όμως όπως πηγαίνει το πράγμα, η δράση αυτών των οργανώσεων δεν επρόκειτο να σταματήσει στα παραπάνω. Οι ναζί δεν έχουν μόνο τους κομμουνιστές και τους αλλόγλωσσους ως ορκισμένους εχθρούς, αλλά και τον εβραϊσμό. Εδώ και πολλά χρόνια η πολυάριθμη εβραϊκή κοινότητα της Ουκρανίας αναβιώνει τη φρίκη των πογκρόμ του 19ου και του 20ου αιώνα, με την βεβήλωση των νεκροταφείων και των θρησκευτικών της χώρων, καθώς και με ευθείς απειλές κατά της ακεραιότητας τους. Τα κύματα μετανάστευσης προς την Ουκρανία στο Ισραήλ είναι από το 2014 σε άνοδο.

Όμως το πράγμα δεν τελειώνει εκεί. Ο βόθρος έχει ξεχειλίσει στην Ουκρανία. Οι φασίστες στον ελεύθερο τους χρόνο έχουν αναλάβει ενεργό ρόλο στην διαπαιδαγώγηση της κοινωνίας πάνω στις ιδέες τους. Σύμφωνα με ντοκουμέντα που παρουσιάζει ο Πρόεδρος της Ουκρανικής Εβραϊκής Επιτροπή Eduard Dolinsky, καταγγέλλει ότι σε Ελληνοκαθολική εκκλησία στο Starychy της Ουκρανίας διοργανώθηκε ένα θεατρικό παιχνίδι που αναπαριστά μία σκηνή αντιπαράθεσης ανάμεσα στου Ουκρανούς και τους Εβραίους  με τους τελευταίους να ονομάζονται παράσιτα, με τα οποία κανέας δεν πρέπει να έχει σχέση. Σε επόμενο τουίτ του επίσης παρουσιάζει ένα αντίστοιχο θεατρικό παιδιών πρώτης γυμνασίου να παρουσιάζουν τον εβραίο «Μοσχοβίτη» ως ψεύτη, απατεώνα και ληστή που δανείζει με εξαντλητικό τόκο τους δανειστές του. Σε επόμενο τουιτ του παρουσιάζει το έργο του καλλιτέχνη Roman Bonchuk, που σχεδίασε μια σειρά πινάκων με θέμα «ο Εβραίος και το γουρούνι». Οι εικόνες μιλάνε από μόνες τους.

Δεν χρειάζεται να αναφέρουμε ένα προς ένα τα δεδομένα που παρουσιάζει.  Είναι σαφές ότι  η Ουκρανία βρίσκεται σε ένα σπιράλ νεοναζιστικού πνιγμού, που είτε λαμβάνει τη μορφή εκπαίδευσης των παιδιών στον φασισμό είτε ένοπλης εξόντωσης όσων διαφωνούνε με αυτή τη προοπτική για την Ουκρανία. Ένας μέσος πολίτης μπορεί να μην έχει πρόσβαση σε αυτές τις πληροφορίες. Το επικοινωνιακό οικοδόμημα της Αυτοκρατορίας προσπαθεί να διαγράψει κάθε τι χαλάει το αφήγημα. Η πληροφορία είναι ο εχθρός. Όμως δεν υπάρχει καμία απολύτως δικαιολογία για τους θεσμούς που εκπροσωπούν αυτούς τους πολίτες. Δεν τίθεται ζήτημα ανεπαρκούς γνώσης ή αβεβαιότητας για τους Μητσοτάκη, Μπαίντεν, Μακρόν, Σολτς. Τα καθήκια που μας εκπροσωπούν γνωρίζουν, συναινούν και ταυτόχρονα προσπαθούν να συγκαλύψουν τα παραπάνω εγκλήματα.

Ακόμα περισσότερο όμως δεν υπάρχει καμία ανοχή για τους καθ’ ύλην αρμόδιους, τους οργανισμούς που εκπροσωπούν τον Εβραϊσμό, συνολικά. Τι απέγιναν οι πρόεδροι και οι πρωθυπουργοί των εβραϊκών κοινοτήτων παγκοσμίως; Που χάθηκαν όλοι αυτοί οι διάττοντες αστέρες που η ανησυχία τους για τον εβραϊσμό εμφανίζεται μόνο όταν εμφανίζεται ως αντίπαλος του οι Παλαιστίνιοι; Που εξαφανίστηκαν οι υπερ-εθνικιστές σιωνιστές, αυτοί που παρουσιάζουν την νόμιμη αυτοάμυνα της Παλαιστίνης ως κάποιο σχέδιο εξόντωσης του εβραϊσμού; Σε ποιο πηγάδι κρύφτηκαν οι αριστεροί σιωνιστές, που την γλώσσα τους εκπαίδευσαν εκατοντάδες ώρες σε μεταπτυχιακά και διδακτορικά της Βόρειας Ευρώπης;

Είναι γνωστό το σχήμα της απόδοσης της ναζιστικής θηριωδίας στον απολυταρχισμό. Από την στιγμή που οι αιτίες του ναζισμού γίνονται λάστιχο, ο κάθε πολιτικός αγύρτης μπορεί να συνδέει κάθε έκφραση βίας ως πρωτόλεια…φασιστική. Μήπως δεν είναι αυτή η πηγή της θεωρίας των δύο άκρων; Πως δηλαδή ο φασισμός θεμελιώνεται κυρίως ως μία προσπάθεια υπέρβασης των ατομικών δικαιωμάτων, τα οποία εξασφαλίζει το φιλελεύθερο κράτος. Με βάση λοιπόν αυτή τη θεωρία λάστιχο το «προοδευτικό» άκρο της αστικής εξουσίας αποδίδει κατά το δοκούν χαρακτηριστικά αυταρχισμού σε όποιον θεωρεί εχθρό του και έτσι αποκτά το δικαίωμα άσκησης αντι-βίας.

Σε αυτό το στόχο αφοσιώνουν τις δυνάμεις τους αυτή τη περίοδο οι κάθε λογής πολιτικοί αναλυτές και αγύρτες που μιλάνε στο όνομα της «προόδου» και του πνεύματος. Προσπαθούν να αποδώσουν χαρακτηριστικά αντισημιτισμού στην εκστρατεία του ρωσικού στρατού. Όπως μας πληροφορεί η LA times οι Ουκρανοί Εβραίοι ήταν χαρούμενοι στην Ουκρανία, μέχρι που ήρθε ο ρωσικός στρατός. Τότε, στράβωσαν τα πράγματα. Άλλωστε πως θα γινόταν να είχαμε πρόβλημα αντισημιτισμού σε μία χώρα με Εβραίο πρόεδρο;

Αναμφίβολα δεν τους είχε ανησυχήσει καθόλου η απαίτηση υψηλόβαθμου αξιωματούχου της αστυνομίας να του παραδοθεί λίστα με τα ονόματα και τις προσωπικές πληροφορίες των Εβραίων που ζουν στην Κολόμια, ούτε το γεγονός ότι ο Ουκρανός πρωθυπουργός πήγε σε νεοναζιστική συναυλία.

Εν τέλει το συμπέρασμα που βγάζουμε είναι ότι όλοι αυτοί οι υπερεθνικιστές σιωνιστές είναι στην τελική οι πρώτοι που θα εγκαταλείψουν τους ίδιους τους εβραίους. Ο εβραϊσμός τους είναι χρήσιμος μόνο σαν την φανέλα του Ολοκαυτώματος. Όσο μπορούν να τον αξιοποιούν για την επίτευξη των στρατιωτικών και των πολιτικών στόχων της αυτοκρατορίας στην Μέση Ανατολή, έχει καλώς. Όλοι οι υπόλοιποι απλώς δεν τους νοιάζουν.  

Η υποκρισία δεν έχει όριο. Η Ουκρανία βρίσκεται εδώ και χρόνια μπροστά σε μία συστηματική προσπάθεια διάχυσης των νεοναζιστικών ιδεών. Αυτές χτυπάνε τους πάντες, είτε πρόκειται για αριστερούς, είτε για εβραίους, είτε για ρωσόφωνους. Ταυτόχρονα η Ουκρανία έχει γίνει ένα κέντρο συσπείρωσης του Μαύρης διεθνούς. Ανεξαρτήτως του τι θα γίνει στην Oυκρανία, όλοι αυτοί θα αποτελέσουν τα εκπαιδευμένα τάγματα εφόδου, τα SA, όταν επιστρέψουν στις χώρες καταγωγής τους.

Αυτό που φαίνεται να εγγυάται αυτή τη συσπείρωση είναι το ΝΑΤΟ. Υπό τις πλάτες αυτού του οργανισμού εκπαιδεύτηκαν, εξοπλίστηκαν και έλαβαν το πράσινο φως για την εκκίνηση των επιχειρήσεων τους. Πράγμα το οποίο δεν είναι και τυχαίο γιατί όπως δείχνει το πράγμα όλη την ώρα τα ναζιστικά σύμβολα εμφανίζονται δίπλα στη σημαία αυτού του οργανισμού. Ποτέ δεν αποναζιστικοποιήθηκε η Δύση, με χαρακτηριστικό παράδειγμα την Ελλάδα με το μετεμφυλιακό κράτος που κληρονόμησε όλο το δοσιλογικό μηχανισμό. Αντίστοιχα παραδείγματα υπάρχουν σε όλες τις χώρες που εντάχθηκαν στο δυτικό στρατόπεδο. Και τώρα 80 χρόνια μετά το Ράιχσταγκ ήρθαν με το πρόσωπο του ατλαντισμού να διεκδικήσουν εκ νέου την παγκόσμια κυριαρχία, να ανανεώσουν τους μηχανισμούς της ευρωπαικής αποικιοκρατίας και να τσακίσουν όποιον επιθυμεί την πολιτική του ανεξαρτησία. Η αντίσταση στα ναζιστικά καθάρματα, η ήττα του ουκρανικού στρατού ως προιόν του ΝΑΤΟ είναι η αρχή του τέλους τους.

One response to “Ποιος νοιάζεται για τον Εβραϊκό λαό;

  1. Συμφωνώντας συνολικά στα περισσότερα με την αρθρογραφία της ιστοσελίδας για το Ουκρανικό θέλω να επισημάνω, για μια φορά ακόμα, την ανικανότητα συσπείρωσης του προοδευτικού-δημοκρατικού κόσμου ταξικής αναφοράς -είτε με τη σημαία του κουμουνιστή είτε του αναρχικού, είτε κομμάτων και οργανώσεων (πχ ΚΚΕ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, οι διασπάσεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, κτλ)- στο προφανές για εμάς πως εδώ ΔΕΝ μπορούμε να κρατήσουμε ίσες αποστάσεις και να μιλάμε για σύγκρουση ιμπεριαλισμών.

    Όπως γράφω και σε ένα από τα blog μου:
    «Φυσικά και ΔΕΝ είμαι με τον Πούτιν. Είμαι με τους Ρώσους που αυτοί τη στιγμή παλεύουν με το ΝΑΤΟ διαμέσου των Ναζί που έχουν καταλάβει την κεντρική εξουσία στην Ουκρανία. Απλά τυχαίνει ο 8ετής πόλεμος με τους ΝΑΤΟ/Ναζί να αφορά/συμπίπτει και/με τους γεωστρατηγικοοικονομικούς σχεδιασμούς του επίσημου καπιταλιστικού κράτους της Ομοσπονδιακής Ρωσίας που πάνω από όλα φροντίζει τους σχεδιασμούς της αστικής του τάξης.

    Ο πόλεμος που διεξάγεται στην Ουκρανία με τους ΝΑΤΟ/Ναζί είναι γεωστρατηγικοοικονομικός από την πλευρά του Ρωσικού καπιταλιστικού κράτους, απελευθερωτικός από την πλευρά του Ρώσικου Λαού και αμυντικός (μέσω της επίθεσης) από την πλευρά ΚΑΙ των δύο. Ο πόλεμος στην Ουκρανία ΔΕΝ είναι ιμπεριαλιστικός από την πλευρά του επίσημου Ρωσικού κράτους και του Λαού της.

    Όπως και ο πόλεμος στη Συρία είχε διχάσει τον προοδευτικό κόσμο με ταξική προοπτική έτσι και πάρα πολύ περισσότερο αυτός ο πόλεμος μας διχάζει στο έπακρο. Η συντριπτική πλειοψηφία του προοδευτικού-δημοκρατικού κόσμου με ταξική αναφορά, για μια ακόμα φορά, κατώτερη των περιστάσεων που επιβάλλουν οι καιροί.»
    https://anentaxtoipolites.blogspot.com/2022/03/blog-post.html

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s