Είναι το ΚΚΕ με τους φράκτες στον Έβρο; (Μέρος Α)

Νίκος Μωραΐτης για το avantgarde

Η στάση του ΚΚΕ στο προσφυγικό, την ελληνοτουρκική αντιπαράθεση και τον ιμπεριαλισμό

Σε συνέντευξη του στη γνωστή εφημερίδα του λάιτ εθνικιστικού χώρου militaire, ο βουλευτής του ΚΚΕ Ν. Παπαναστάσης προέβη σε ορισμένες δηλώσεις που ξεκαθαρίζουν τη στάση του κόμματος σε σχέση με το προσφυγικό, την ελληνοτουρκική αντιπαράθεση και ευρύτερα τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο. Ας δούμε λοιπόν αποσπάσματα από το τι λέει:

Απαντώντας σε ερωτήσεις ως προς τις εντυπώσεις του από την περιοδεία που πραγματοποίησε το ΚΚ στον Έβρο, ο βουλευτής απαντάει:

«Πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα, είναι το σχετικά πρόσφατο με την εργαλειοποίηση μεταναστών και προσφύγων από πλευράς Τουρκίας, την οργάνωση επιθέσεων ουσιαστικά στα σύνορα αυτά, και από την άλλη μεριά βέβαια με την προσπάθεια που εκδηλώθηκε από πλευράς ενόπλων δυνάμεων για να αντισταθεί, να μην μπει αυτός ο αριθμός, να μην περάσει αυτά τα σύνορα.

Η άποψη μας σε αυτό είναι, ήδη έχουν υπάρξει, ανακαίνιση ενίσχυση αλλά και νέες εγκαταστάσεις φρακτών.

Η θέση του Κομμουνιστικού Κόμματος είναι όσους φράκτες και να φτιάξουμε, όσα τείχη και να υψώσουμε, αν δεν αλλάξει καταρχάς η πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης απέναντι στο μεταναστευτικό, αν δεν αλλάξει, και αυτό το συνδέω άμεσα με τη συμφωνία ανάμεσα στην Ευρωπαϊκή, κατά τη γνώμη μας είναι μία κατάπτυστη – εγκληματική συμφωνία, ανάμεσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και την Τουρκία, αλλά και την δέσμευση της Ελλάδας τήρησης και ενσωμάτωσης της πολιτικής της σε πολλά κομμάτια σε αυτή τη συμφωνία δεν πρόκειται να κάνουμε τίποτε. Κατ’αρχάς βλέπουμε τους μετανάστες έξω από τα σύνορα μας. Θα έπρεπε να τους δούμε πολύ μακρύτερα, στις χώρες από όπου ξεκινάνε. Και να κάνουμε κριτική γιατί αυτοί οι άνθρωποι φεύγουν από κεί. Η απάντηση είναι πολύ απλή και δεν θα μακρυγορήσω. Λόγω των επεμβάσεων που γίνονται εκεί πέρα».

«Είναι μία εικόνα (οι πρόσφυγες και μετανάστες) την οποία δε θα πρέπει να την δούμε στα σύνορα μας. Γιατί αυτό το γεγονός της εμφάνισης προσφύγων και μεταναστών στα σύνορα μας γέννησε, έδωσε τη δυνατότητα να σπάσει σε πολλά σημεία το αυγό του φιδιού και να βγει το φίδι έξω. Στον Έβρο εκείνη την περίοδο θυμόμαστε όλοι ακόμα και τους κυνηγούς κεφαλών που περιφέρονταν εκεί πέρα. Τέλος πάντων ο Έβρος είναι ένα μέρος το οποίο πραγματικά θέλει  ιδιαίτερη προσοχή». 

Ζητά το ΚΚΕ περισσότερους φράκτες στον Έβρο;

Είναι πραγματικά σοκαριστικό, από πότε το ΚΚΕ διεκδικεί περισσότερους φράκτες για τον Έβρο; Δηλαδή παλεύει μέσα από τις οργανώσεις του, πιέζει για καλύτερους, μεγαλύτερους, δυνατότερους φράκτες στον Έβρο; Από την προηγούμενη αρθρογραφία του, δεν φαίνεται να υιοθετεί αυτή τη στάση, (λαμβάνοντας μάλιστα και κριτική από ακροδεξιούς κύκλους) αντιθέτως φαίνεται πως κατήγγειλε το χτίσιμο φρακτών παρεμπόδισης προσφύγων ως ακροδεξιάς έμπνευσης. Πριν ενάμισι χρόνο ο ΓΓ του ΚΚΕ, ο Κουτσούμπας έλεγε χαρακτηριστικά «Φυσικά η λύση δεν είναι αυτή που προτείνει η ελληνική κυβέρνηση, και η σημερινή και όλες οι προηγούμενες. Δεν λύνονται τα προβλήματα με έναν φράχτη». Επίσης σε ανακοίνωση της η Επιτροπής Περιοχής Ανατ. Μακεδονίας-Θράκης του ΚΚΕ ανέφερε χαρακτηριστικά «Γι’ αυτό και το πρόβλημα της προσφυγιάς δεν μπορεί να λυθεί με “φράχτες”. Πρόκειται για ένα ακόμη κατασταλτικό μέτρο και δεν έχει καμία σχέση με την πραγματική αντιμετώπιση του προβλήματος». Στον Ριζοσπάστη διαβάζαμε επίσης: «…είναι πολιτική αφέλεια η άποψη πως οι προσφυγικές ροές και η εργαλειοποίησή τους αντιμετωπίζονται με το φράχτη».

Σε ανακοίνωση του το ΠΑΜΕ έλεγε πριν λίγους μήνες: «Το νέο περιστατικό με το πολύνεκρο δυστύχημα στην Εγνατία Οδόέρχεται να επιβεβαιώσει ότι η πολιτική του εγκλωβισμού προσφύγων και μεταναστών στην Ελλάδα, των επαναπροωθήσεων και της άγριας καταστολής σύμφωνα με τις οδηγίες της ΕΕ, μετατρέπουν την Ελλάδα σε φυλακή ή τάφο των ξεριζωμένων». Το εργατικό κέντρο Σάμου, ελεγχόμενο επίσης από το ΚΚΕ λέει επίσης «Να σταματήσουν οι φονικές απελάσεις και επαναπροωθήσεις».

Από αυτές τις δηλώσεις καταλαβαίνουμε ότι το ΚΚΕ είναι ενάντια στις επαναπροωθήσεις. Όμως στην ουσία τους οι φράκτες τι άλλο είναι αν όχι μία μορφή επαναπροώθησης; Εντάξει δεν έχει το χαρακτήρα των βίαιων επιστροφών (που συμβαίνουν εδώ και χρόνια χωρίς να ιδρώσει κανενός το αυτάκι για αυτά τα εγκλήματα). Οι φράκτες δεν είναι τίποτα άλλο παρά πρακτική παρεμπόδισης της διάβασης, και εν τέλει εγκλωβισμού των προσφύγων στην Τουρκία. Είναι μία παθητική πράξη push-back καθώς εμποδίζει τους ανθρώπους από το να περάσουν.

Τι συνέβη λοιπόν; Άλλαξε γραμμή το ΚΚΕ για τον φράκτη και το προσφυγικό;

Κατά τη γνώμη μας όχι. Το ΚΚΕ πάντοτε είχε αντιφατική στάση, και τώρα ήρθε το πλήρωμα του χρόνου να εκφράσει -με το αίτημα της ενίσχυσης του φράκτη του Έβρου-, το πραγματικό περιεχόμενο των θέσεων του. Ο Κουτσούμπας έλεγε χαρακτηριστικά το 2020:

«Έχουμε θέσει ανοιχτά, ότι εμείς δεν είμαστε με τη λογική των ανοιχτών για παράδειγμα συνόρων, όπως λένε διάφοροι τυχοδιώκτες. Όμως ταυτόχρονα επιμένουμε ότι οι λύσεις δεν βρίσκονται σε έναν φράχτη, αλλά βρίσκονται σε όλες αυτές τις συμφωνίες οι οποίες πρέπει να καταγγελθούν και να ανοίξει άλλος δρόμος. Για παράδειγμα η καταγραφή των προσφύγων και των μεταναστών πρέπει να γίνεται στο έδαφος της Τουρκίας, εκεί που βρίσκονται και όχι στην Ελλάδα, είτε για χορήγηση ασύλου είτε για να πάνε στις χώρες τελικού προορισμού τους.»

Υπάρχει μία συνάφεια ανάμεσα στο «να καταγράφονται οι πρόσφυγες στη Τουρκία» και το «χτίσιμο μεγαλύτερων φρακτών». Και η συνάφεια έγκειται στο γεγονός ότι και τα δύο επιτυγχάνουν εν τέλει στον ίδιο σκοπό, δηλαδή ο μεγάλο όγκος των προσφύγων να μένει στην άλλη πλευρά και εν τέλει να μην καταφέρνει να φτάνει στην Ελλάδα.

Το ΚΚΕ εδώ και χρόνια  επέμενε σε μία διγλωσσία καλέσματος ανθρωπιστικής περίθαλψης των προσφύγων, υπό την προϋπόθεση βέβαια ότι «και αυτοί να φύγουν θέλουνε». Δεν είναι τυχαίο το ότι ένα από τα βασικά αιτήματα του ΚΚΕ είναι να λάβουν οι πρόσφυγες χαρτιά για να πάνε στην Ευρώπη. Είναι απλώς ένας πιο εκλεπτυσμένος -με αριστερά λογάκια- τρόπος να εκφράσει το πιο βαθύ αίτημα των κανίβαλων, δηλαδή «άντε να φύγουν από δω». Περιγράφει το προσφυγικό σαν να ήταν κάποιο απλό πρακτικό πρόβλημα, ένα ζήτημα καταγραφής και εκδόσεων προσωρινών διαβατηρίων, σιωπώντας για το γεγονός ότι η συζ πολιτικό τόνο τον δίνουν οι ακροδεξιοί. Ή μήπως θα λυθεί γενικότερα το προσφυγικό απλά στέλνοντας τους στην Ευρώπη. Και αν οι ευρωπαίοι αρνηθούν (που το κάνουν), που οδηγούμαστε; Στο να μείνουν πίσω στη Τουρκία, σωστά;

Όμως αυτή η ντροπαλή οπισθοχώρηση απέναντι στη κριτική της ακροδεξιάς, η οποία επιβεβαιώνεται και από την ανάγκη του ΚΚΕ να διαχωρίσει τη θέση του από όσους θέλουν «ανοιχτά σύνορα», είχε εκφραστεί και στη πράξη. Κατά την περίοδο των εθνικιστικών και ακροδεξιών ξεσπασμάτων και των πογκρόμ στα νησιά του βορειοανατολικού Αιγαίου στις αρχές του 2020 κράτησε μία κεντρίστικη στάση, πολλές φορές κατεβαίνοντας στις ίδιες πορείες μαζί με τους ακροδεξιούς. Στη Σάμο συνυπέγραφε ως Εργατικό Κέντρο κοινά ψηφίσματα για το προσφυγικό από κοινού με την ντόπια ολιγαρχία, τις ενώσεις ξενοδόχων, δικηγόρων και της αγοράς. Η ρητορική τους καλούσε στην κατάργηση των «στρατοπέδων συγκέντρωσης» τύπου Μόρια, χωρίς όμως ποτέ όμως να μιλήσουν για το που πρέπει να εγκατασταθούν αυτοί οι πληθυσμοί. Κατ’ουσίαν δεν μίλησε πότε για όσους πρόσφυγες ήθελαν να μείνουν στην Ελλάδα, πιστεύοντας ότι όλοι πάνω κάτω θα θελήσουν να πάνε στην Ευρώπη. Αυτή η θέση τονιζόταν ακριβώς επειδή δεν ήθελαν να ανοίξουν ένα αντιπαραθετικό μέτωπο με την ακροδεξιά, η οποία δια στόματος Πλεύρη ήθελε -για να θυμόμαστε κιόλας- πνιγμένους πρόσφυγες ως μέτρο απώθησης

Έκφραση της ίδιας στάσης ήταν και οι πανηγυρισμοί πριν λίγες μέρες για την «νίκη του λαού της Χίου και της Λέσβου», καθώς εμπόδισαν το ξεφόρτωμα των υλικών που θα χρησιμοποιούνταν για την κατασκευή των νέων δομών προσφύγων. Ήταν δηλαδή ένας ενιαίος αγώνας; Γιατί δεν καταγγέλλουν ότι ένα σημαντικό κομμάτι, -βασικά η πλειοψηφία- των ανθρώπων που πραγματοποίησαν αυτή την κινητοποίηση ανήκουν στα εθνικιστικά – αντιπροσφυγικά πολιτικά δίκτυα που ανδρώθηκαν τα τελευταία χρόνια στα νησιά;

Το ΚΚΕ μιλά για «νίκη του λαού», οι φασίστες όμως δηλώνουν πρόθυμα με ποιο λαό είναι.

Συμπεράσματα Α’ μέρους

Με την συνέντευξη του Παπαναστάση εκφράστηκε σε καθαρή μορφή μία γενικότερη πορεία αντιφατικών θέσεων και δράσεων όσον αφορά το προσφυγικό. Είτε ως «να πάρουν χαρτιά για να πάνε στην Ευρώπη», είτε ως «να κλείσουν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης» χωρίς να μας λένε όμως αν μπορούν όσοι θέλουν να μείνουν στην Ελλάδα, είτε με τις από κοινού κινητοποιήσεις με τους κανίβαλους στα νησιά του ΝΑ Αιγαίου, είτε με την κριτική σε όσους «θέλουνε ανοιχτά σύνορα» είτε με τις χλιαρές δηλώσεις ότι «οι φράκτες δεν λύνουν το πρόβλημα», η γραμμή του ΚΚΕ ανέκαθεν έμπαζε προς την γραμμή του εθνικού κορμού. Προσπαθούσε βέβαια να το αντισταθμίσει μιλώντας για καταπιεσμένους, για ανάγκη ανθρωπιστικής αντιμετώπισης και φροντίδας, όμως όλα αυτά λίγη σημασία έχουν όταν το βασικό ζητούμενο είναι να φύγουν.

Γιατί λοιπόν έγινε αυτή η ρητορική στροφή προς την υποστήριξη της ενίσχυσης των φρακτών; Όπως θα δούμε στο Β’ μέρος, το βασικό επιχείρημα του ΚΚΕ είναι ότι η Ελλάδα δέχτηκε στις αρχές του 2020 επίθεση στον Έβρο από την Τουρκία. Επειδή λοιπόν κάνει την εκτίμηση ότι Τουρκία είναι μία επιθετική χώρα απέναντι στην Ελλάδα, συναινεί στο χτίσιμο καλύτερων φρακτών (εναντίων των προσφύγων βέβαια) στον Έβρο. Αυτό συνδέεται οργανικά με την γενικότερη αντίληψη του ΚΚΕ για τον ιμπεριαλισμό, με την οποία θα ασχοληθούμε στο Γ’ μέρος.

Advertisement

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s