Η υποχρεωτικότητα ως μία μέθοδος άντλησης ταξικής συναίνεσης

Νίκος Μωραΐτης για το avantgarde

Τα νέα μέτρα που αποφάσισε η κυβέρνηση ήταν λίγο έως πολύ προσδοκώμενα. Ο εχθρός φαινομενικά παίζει μόνος του στο πολιτικό γήπεδο, και στο βαθμό που κάθε αντιπολίτευση παραμένει σε ένα επίπεδο ανυποληψίας ως «ψεκασμένη» και «συνομωσιολογική», κάθε μέτρο που λαμβάνεται στο όνομα του κόβιντ θεωρείται δικαιολογημένο. Ο κοβιντ έχει αναχθεί σε μία συνθήκη νομιμοποίησης ή μάλλον καταστρατήγησης των πάντων. Από το δικαίωμα του συνέρχεσθαι πέρσι, στην παραβίαση της ιατρικής αυτοδιάθεσης και τώρα στην επιβολή ενός κεφαλικού φόρου, όχι για την τέλεση ενός αδικήματος, αλλά για την μη συναίνεση σε ιατρικές πράξεις.

Τουλάχιστον μέσα σε αυτή τη τραγωδία, υπάρχει και ένα κωμικό στοιχείο. Που χάθηκαν όλες αυτές οι περίοπτες περγαμηνές του «νομικού μας πολιτισμού»; Που εξαφανίστηκαν οι συνταγματολόγοι, οι δικαστές, οι δικηγόροι όλοι αυτοί που είναι εδώ, δήθεν για να εξασφαλίζουν στην πράξη στην ισότητα και την δικαιοσύνη; Τους πήρε μπάλα και αυτούς το υγειονομικό πραξικόπημα, αφήνοντας για τους εαυτούς τους το θλιβερό ρόλο του απολογητή της κατάστασης εξαίρεσης, ως αχυράνθρωποι του ιερατείου των εντεταλμένων «ειδικών», που στο όνομα δήθεν της προστασίας της υγείας μπορούν να κάνουν κουρελόχαρτα κάθε είδους συνταγματικά κατοχυρωμένα ατομικά και συλλογικά δικαιώματα.

Όμως, από ό,τι φαίνεται, μέσα στον γενικότερο καμβά του ευρωαμερικάνικου σχεδίου αντιμετώπισης του κορονοϊού η κυβέρνηση Μητσοτάκη παρουσιάζεται σαν μία παραφωνία. Παρά τις υποχρεωτικότητες, τα πρόστιμα και τα λοκ-ντάουν, στα οποία υπάρχει απόλυτη σύμπλευση, η Ελλάδα φαίνεται να έχει και την ιδιοτυπία να είναι από τις χειρότερες χώρες στην διαχείριση της κρίσης του κορονοϊού. Αυτό επιβεβαιώνει έστω και από σπόντα η έκθεση Τσιόδρα-Λυτρά. Είναι πράγματι εντυπωσιακό να ακούει κανείς από τον πλέον καθεστωτικό Τσιόδρα ότι χιλιάδες άνθρωποι θα μπορούσαν να είχαν σωθεί αν η διασωλήνωσή τους λάμβανε χώρα εντός και όχι εκτός ΜΕΘ. Αλλά όχι μόνο γι’ αυτό. Ακόμα και να έβρισκε κανείς θέση στη ΜΕΘ η πιθανότητα επιβίωσης εξαρτιόταν ανάλογα με το σε ποια ΜΕΘ θα νοσηλευόταν. Δεν περιμέναμε να μάθουμε από τον Τσιόδρα ότι υπάρχουν ΜΕΘ με ποσοστά θνησιμότητας 100%. Αλήθεια εδώ πράγματι δεν έχει κανενα νόημα αν βρεθεί κανείς μέσα σε μια τέτοια ΜΕΘ ή εξω στο διάδρομο. Ούτε βεβαίως περιμέναμε τον Τσιόδρα όπως η ξεφτιλισμένη αριστερά του Τσίπρα για να ψελλίσουμε μισή κουβέντα για την κρατική διαχείριση, που όταν γίνουν λίγο πιο αιχμηρές (βλ.  Κουρουμπλής) η διαγραφή έρχεται στο αμέσως επόμενο δευτερόλεπτο ως ακόμα μια δήλωση συμμόρφωσης της αριστεράς του κράτους στα αφεντικά της.

Όπως και να χει η καθεστωτική έκθεση Τσιόδρα είναι μια ακόμα  επίσημη παραδοχή για την άθλια κρατική διαχείριση της κρίσης που βιώνουμε εδώ και 2 χρόνια. Όμως η έκθεση αυτή δεν μας λεει, και μαζι της όσοι ορίζουν την αντιπολίτευση τους στα όρια ενός εσωτερικού non paiper ότι και μέσα στις ΜΕΘ η θνησιμότητα είναι 67%. Αυτό λένε τα επίσημα στοιχεία. Από τους 10800 που έχουν εισαχθεί στις ΜΕΘ από την αρχή της επιδημίας έχουν εξέλθει ζωντανοί μόνο 3500 ενώ νοσηλεύονται εκεί 700. Οι υπόλοιποι 6600 έχασαν εκεί τη μάχη. Θα πει κανείς άλλο να πεθαίνουν 7 στους 10 μέσα στις ΜΕΘ και άλλο 9 στους 10 διασωληνωμένος έξω. Αλλά για αυτό δεν μιλάει κανείς. Γιατί καταλήγει όλος αυτός ο κόσμος στις Μεθ; Γιατί πριν να μπει στις Μεθ καταλήγει στα νοσοκομεία συνήθως από την 7η μέχρι την 12η μέρα της νοσηλείας χωρίς καμία συνταγογράφηση παρά μόνο ντεπόν στο σπίτι του; Για αυτό θα μιλήσει η αριστερά που μιλάει γενικώς και αορίστως για ενισχύει του ΕΣΥ αλλά δεν μας λεει ακριβώς πως την εννοεί; 

Αλλά ας μείνουμε σε αυτά που δύσκολα μπορεί να διαφωνήσει κανείς. Η μελέτη Τσιόδρα-Λύτρα επισημοποίησε κάτι που ήδη ήταν γνωστό. Η χρόνια υποχρηματοδότηση των συστημάτων υγείας σε αλληλεπίδραση με τα αυξημένα περιστατικά κόβιντ έδωσαν το τελικό χτύπημα. Τα νοσοκομεία αδυνατούσαν να ανταποκριθούν όχι απλώς στις εξατομικευμένες ανάγκες των ασθενών με κορονοϊό, αλλά και στις πάγιες καθημερινές ανάγκες τους. Επιπρόσθετα η άθλια στρατηγική της καραντίνας αύξησε επίσης τους θανάτους από καρκίνους και καρδιαγγειακά καθώς οι άνθρωποι παραμελούσαν τα της υγείας τους από φόβο μήπως κολλήσουν κόβιντ σε κανένα νοσοκομείο.

Παράλληλα οι συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες (δομές ευγηρίας) που έπρεπε να προφυλαχθούν αφέθηκαν εντελώς στην τύχη τους. Αυτό γιατί όμως είναι τώρα νέο για την Ελλάδα; Αυτά είναι γνωστά ήδη από το πρώτο λοκ-ντάουν. Το Μπέργκαμο και η Νέα Υόρκη μετατράπηκαν νεα τεράστιο νεκροταφείο για τις ευάλωτες ομάδες των απροστάτευτων ηλικιωμένων. Ωστόσο οι λεπτομέρειες αποκρύφτηκαν συστηματικά για να τρομοκρατήσουν όλο τον κόσμο με τα παραμύθια ότι όλοι κινδυνεύουν το ίδιο. 

Το κορονοαφήγημα σπάει στο βαθμό που παύουμε να νιώθουμε ότι είμαστε στο έλεος ενός λυσσώδους ιού απέναντι στον οποίο δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα. Και η έρευνα των Τσιόδρα-Λύτρα είναι μια δημόσια παραδοχή από τη δική τους πλευρά ότι θα μπορούσαν να έχουν γίνει πολλά περισσότερα για να μην έχουμε 18000 θανάτους με κορωνοϊό, ακόμα κι αν ένα μέρος αυτων των θανάτων ήταν μέρος της αναμενόμενης θνησιμότητας για όσους αντιλαμβάνονται ότι κάποια στιγμή οι άνθρωποι καταλήγουν ακόμα κι αν η χώρα είχε 20000 Μεθ και 40000 εντατικολόγους.

Εδώ έγκειται όμως ακριβώς το εργαλείο των υποχρεωτικών εμβολιασμών. Η βολεύτηκε πίσω από τη στρατηγική της ατομικής ευθύνης. Για αυτούς όσους νεκρούς και να είχαμε, θα οφειλόταν στο ότι δεν είχαν εμβολιαστεί, με τον ίδιο τρόπο που αρχικά οι υπεύθυνοι ήταν όσοι δεν τηρούσαν τα μέτρα.  Πόσο βολική εξήγηση. Φταίει ο κοσμάκης με λίγα λόγια, όπως έφταιγε ο τυροπιτάς για τα μνημόνια και ο δημόσιος υπάλληλος για την οικονομική κρίση. Η κυβέρνηση δεν ήθελε και ούτε πρόκειται να στηρίξει ένα δημόσιο σύστημα γιατί πολύ απλά θέλει να το ιδιωτικοποιήσει. Είναι τέτοια η νεοφιλελεύθερη νίλα του ατομικού κέρδους, που ακόμα και εν μέσω επαυξημένων αναγκών στήριξης του ΕΣΥ, αποφάσισαν να μην κάνουν τίποτα, γιατί είχαν υποσχεθεί στα φιλαράκια τους ότι θα τους το δώσουν κοψοχρονιά.

Οι υποχρεωτικοί εμβολιασμοί ήταν μία στρατηγική απεμπλοκής από τις ευθύνες, που όφειλε να αναλάβει η κυβέρνηση. Αυτό το κίνητρο στη συνέχεια δημιούργησε και τον αντίστοιχο αχυράνθρωπο, τους «συνομωσιολόγους αντιεμβολιαστές». Χωρίς να παραβλέπουμε ότι η ακροδεξιά αμφισβητεί την ιστορία του κορονοϊού από την δική της μεριά και στοχοθεσία, η όλη ιστορία των «συνομωσιολόγων αντιεμβολιαστών» ήταν κυρίως προϊόν της κυβέρνησης και της ευρωαμερικάνικης κοροναικής προπαγάνδας. Ήταν ένας βολικός εχθρός προκειμένου να μας φταίει ο διπλανός μας, ο γείτονας, ο συγγενής και ο φίλος μας, αντί να οργανώνουμε την άμυνα εναντίον της κυβέρνησης. Μία στρατηγική διάχυσης των ευθυνών από δω και από κει. Τι να κάνουμε, δεν είναι ούτε παράλογο ούτε ανορθολογικό το να μην θέλει να εμβολιαστεί κάποιος με τα συγκεκριμένα εμβόλια. Και άλλο τόσο ανορθολογικό είναι να χάνει κατ’ουσίαν το δικαίωμα στην εργασία όποιος δεν εμβολιάζεται. Πόσο μάλλον όταν ο εμβολιασμός δεν περιορίζει τη διασπορά του ιού. Αλλά αυτά πλέον τα ξέρουν και οι πέτρες.

Κυρίως όμως πρέπει να αναλογιστεί τις ευθύνες της αυτό το κομμάτι της κοινωνίας που μιλά στο όνομα της επανάστασης, της απελευθέρωσης και όλα τα σχετικά. Η συζήτηση περί καθολικότητας ήταν η μητσοτακέϊκη υποχρεωτικότητα με αριστερό  λεξιλόγιο. Ήταν μία γραμμή συμπληρωματική και όχι αντιπαραθετική προς τις υποχρεωτικότητες και ότι αυτές σημαίνουν. Γιατί στην ουσία της νομιμοποιούσε την υποχρεωτικότητα. Άλλωστε ο Γεροτζιάφας δεν μεταπήδησε με ελαφρά πηδηματάκια από την πειθώ, στο να χάνεται η φορολογική ενημερότητα των ανεμβολίαστων; Στην ουσία της είναι το ίδιο καθώς βασίζεται στην ίδια διαπίστωση: το πρόβλημα είναι οι ανεμβολίαστοι. Αυτό προστάτευσε ολοκληρωτικά την κυβέρνηση από τα αριστερά της, δεν εμβάθυνε την πολιτική κρίση της κυβέρνησης, καθώς οι ευθύνες αναζητούνταν αλλού, και όχι στην κεντρική διοίκηση και τον οργανωτή του υγειονομικού πραξικοπήματος. Και δεν θα γινόταν αυτό χωρίς την ολόπλευρη συστράτευση της αριστεράς σε αυτή την απάτη.

Ας το καταλάβουμε και εμείς επιτέλους, η αριστερά που ακόμα κυνηγά τον ανεμβολίαστο θα κάτσει στους καναπέδες της και για άλλα δύο χρόνια. Έχει καταπιεί το να παίρνει πολιτική γραμμή από τους «επιστήμονες» και αν της λένε για άλλα δέκα χρόνια ότι πρέπει να κάτσει σπίτι της, θα κάτσει. Ας κάνει επανάσταση μέσω zoom. Το «θα λογαριαστούμε μετά» θα γίνει μετά από καμιά δεκαετία, όταν οι συνελεύσεις, οι καταλήψεις και το κίνημα θα έχει χάσει τις επαφές της με τον κόσμο. Το ζήτημα λοιπόν έγκειται για όλους τους υπόλοιπους, αυτούς που καταλαβαίνουν ότι η ιστορία είναι κυρίως πολιτική με αφορμή ένα υγειονομικό πρόβλημα. Αυτό που ζούμε εδώ και δύο χρόνια δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια ευκαιρία γενικής αναδιάρθρωσης των ταξικών συσχετισμών δύναμης, μέσα από την ιδεολογική και στρατιωτική ανασυγκρότηση των κυρίαρχων τάξεων. Είναι ένα εγχείρημα μαζικής επιτήρησης, οικονομικού great reset προς όφελος του κεφαλαίου υψηλής καινοτομίας και προς ζημία των εργαζομένων και των μικροαστών του προηγούμενου καταμερισμού εργασίας. Είναι ένα εγχείρημα ψηφιοποίησης της κοινωνίας με τους δικούς τους όρους, όπου η νέα τεχνολογία θα χρησιμοποιηθεί ως άλλο ένα εργαλείο ταξικής καταπίεσης.  

Βρισκόμαστε σε μία συγκυρία όπου απαιτείται άμεση δράση για την περιφρούρηση των πολιτικών και κοινωνικών μας κεκτημένων. Όποιος παραιτείται από την πολιτική δράση εν μέσω εξελίξεων που θα σφραγίσουν πολιτικά την επόμενη δεκαετία δεν κάνει τίποτα άλλο παρά μία νεόκοπη «ρεφορμιστική» πολιτική. Γιατί τι άλλο είναι όλοι αυτοί που αντιμετωπίζουν εν τέλει τον μητσοτάκη ως συνομιλητή τους; Είναι εν τέλει ή όχι, η ορθολογική η δεξιά του Μητσοτάκη; Ένας σύμμαχος έναντι του τρομακτικού φαντάσματος των ψεκασμένων και συνομωσιολόγων; Εκεί έγκειται η άτυπη ταξική συνεργασία της αριστεράς της καραντίνας και της υποχρεωτικότητας. Στο ότι αντιμετωπίζουν τον επιτιθέμενο σαν σύμμαχο εναντίον κάποιων ψεκασμένων που δεν θέλουν τις καραντίνες και τις υποχρεωτικότητες. Αυτό το λαϊκό μέτωπο (ταξικής συνεργασίας) είναι που τους έχει καταστήσει δέσμιους της κρατικής πολιτικής, σε τέτοιο βαθμό που δεν μπορούν καν να καταγγείλουν τα qr ως ένα σχέδιο μαζικού χαφιεδισμού.

One response to “Η υποχρεωτικότητα ως μία μέθοδος άντλησης ταξικής συναίνεσης

  1. Oσο περνάει ο χρόνος επαληθεύεται η εκτίμηση των Ν.Μαζιώτη -Π.Ρούπα που παρουσίασαν σε μία 30σελιδη μπροσούρα το Μαιο 2021. Η αστική τάξη βρέθηκε και βρίσκεται σε δεινή θέση λόγω της υγειονομικής κρίσης. Ακόμα και δικοί τους άνθρωποι όπως ο Τσιόδρας και ο Λύτρας «εγκαταλείπουν το σκάφος» . Ακόμα και αυτοί αποδομούν το αφήγημα της κυβέρνησης ότι η υγεινομική κρίση θα αντιμετωπιστει επιτυχώς με τον καθολικό εμβολιασμό. Ομως η ταξική πάλη σε όλα τα πεδία παραμένει ανεπηρέαστη από την εσφαλμένη στάση της αριστερά στο ζήτημα του εμβολιασμού. Οι διαδηλώσεις 17Νοέμβρη και 6 Δεκέμβρη 2021 είχαν διπλάσιους διαδηλωτες-τριες από τις αντίστοιχες διαδηλώσει το 2019. Χωρίς πανδημία χωρις καραντίνα η αριστερά το 2019 παρέδωσε το city plaza ΑΜΑΧΗΤΙ …! Η αριστερά είχε ξεμάθει να αντιστέκεται. Συλλήψεις, δακρυγόνα, καταστολή δεν υπήρχαν επι 4,5 χρόνια. Μολις έπεσε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και ανέλαβε η ΝΔ το κίνημα πάγωσε. Χωρις πανδημία , χωρις καραντινα. Δεν θα ξεχάσω ποτέ τα φοβισμένα πρόσωπα που έβλεπα στις συνελεύσεις των καταλήψεων όταν ό Χρυσοχοιδης ανακοίνωσε το τελεσίγραφο. Αυτός ο φόβος δεν υπάρχει σήμερα. Το καλοκαιρι 2021 το ανταγωνιστικο κίνημα αντιστάθηκε στην εκκένωση του θέατρου ΕΜΠΡΟΣ και το ανακατέλαβε…! Οι αγώνες στην efood , την cosco, οι αγώνες ενάντια στην πανεπιστημιακή αστυνομία, το σπάσιμο της καραντινας με τις διαδηλώσεις αλληλεγγύης στον Δ.Κουφοντινα, η κατάληψη του κτιριου Γκινη το Νοέμβρη 2021 ( εμπρακτη και οχι λεκτικη καταγγελια της συμφωνίας να μεινουν οι αιθουσες κλειστες ) οι διαδηλώσεις για το Νικο Σαμπάνη παρά την καταστολή δείχνουν ότι το κίνημα ανακάμπτει. Συγκριτικά με το 2019 ( που δεν υπηρχε ουτε καραντινα ουτε πανδημία) το ταξικο κίνημα είναι ισχυρότερο και περισσότερο ψημένο στις συλλήψεις, τα δακρυγόνα, τα πρόστιμα. Η ταξική συνείδηση ανεβαίνει με την καθημερινή ταξική πάλη. Ετσι ξεκίνησε η ρωσικη επανάσταση το Φλεβάρη 1917. Με μία απρόβλεπτη εξέγερση χωρις σχέδιο , χωρις καθοδηγηση που γεννήθηκε από την συσσώρευση των καθημερινων ταξικων αγώνων…

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s