Η επιχείρηση «ελευθερία» στην εντατική

Ν. Μωραΐτης για το Avantgarde

Τα αδιέξοδα του υποχρεωτικού εμβολιασμού  

Ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα ζητήματα, τα οποία τοποθετήθηκαν στο τραπέζι των επιχειρημάτων, για να ενισχύσουν την εμβολιαστική εκστρατεία, ήταν το ότι τα εμβόλια θα έσπαγαν τη μετάδοση του κορωνοϊού. Έτσι, ο καθένας ένιωθε ότι προσέφερε -πέραν της ατομικής του προστασίας- και κάτι καλό στην κοινωνία. Αυτό το προσκοπικού τύπου επιχείρημα χαράχτηκε πιθανότατα σε κάποιο πολιτικό γραφείο, παρά σε κάποιο τμήμα Ιατρικής, καθώς, όσο περνάει ο καιρός, το τείχος της ανοσίας όχι μόνο δεν είναι άτρωτο, αλλά γεμάτο πίσω πόρτες.

Τι συμβαίνει όμως όταν ένας ψεύτης -δεν μιλάμε τώρα για τα θύματα της προπαγάνδας- βρίσκεται μπροστά σε δεδομένα, τα οποία δεν χωράνε στο αφήγημά του; Για να το κάνουμε πιο συγκεκριμένο, πώς εξηγούν οι «επιστήμονες» το γεγονός ότι, παρόλο που ένα σημαντικό κομμάτι του πληθυσμού είναι εμβολιασμένο, η Ελλάδα βιώνει το σημαντικότερο επιδημικό της κύμα; Μα προφανώς θα συνεχίσουν στα ίδια ψέματα, επενδύοντας στον κοινωνικό αυτοματισμό. “Φταίνε οι ανεμβολίαστοι, φταίνε τα παιδιά, και πρέπει να κάνετε και τρίτη και τέταρτη και πέμπτη δόση εμβολίου”.

Η γραμμή, όμως, δεν περιορίζεται στην Ελλάδα. Είναι πανευρωπαϊκή και αμερικάνικη σε μεγάλο βαθμό. Όσοι σπεύδουν να κατηγορήσουν τους ανεμβολίαστους στην Ελλάδα ως την πραγματική πηγή του νέου κύματος της επιδημίας, καλά θα κάνουν να δουν και τις υπόλοιπες χώρες του κόσμου. Σε χώρες με υψηλά ποσοστά εμβολιασμού, άνω του 75% και του 80% (π.χ. Δανία, Ιρλανδία, Ολλανδία, Σιγκαπούρη), παρατηρήθηκε τόσο μεγάλη αύξηση των κρουσμάτων, που “υποχρεώθηκαν” να ξαναπάρουν μέτρα. Πού πήγε το περιβόητο τείχος ανοσίας του 70%; 

Ο εμβολιασμός ως ένας αυτοτελής παράγοντας, ανεξάρτητα από όλα τα υπόλοιπα δεν συμβάλλει -τουλάχιστον με έναν ποσοτικά ουσιώδη τρόπο- στη μείωση της διασποράς του κορωνοϊού. Το εμβόλιο είναι μέσο ατομικής προστασίας και όχι μέσο χτισίματος συλλογικής ανοσίας. Ο ιός κυκλοφορεί κανονικά στην κοινότητα, όσους εμβολιασμούς και αν κάνουμε με τα υπάρχοντα εμβόλια.

Όμως το ντελίριο της μάχης ενάντια στους ανεμβολίαστους συνεχίζεται. Ο πνιγμένος από τα μαλλιά του πιάνεται. Όσο πιο βαθύ το αδιέξοδο, τόσο πιο απελπισμένες οι προσπάθειες επίλυσης του προβλήματος, οι αιτίες και οι λύσεις του οποίου βρίσκονται αλλού. Βιώνουμε περίπου την ίδια κατάσταση με πέρσι. Όπως τα λοκ-ντάουν ήταν αναποτελεσματικά ως προς τον έλεγχο της διασποράς του κορωνοϊού, προκαλώντας εντωμεταξύ τεράστια οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα, το ίδιο συμβαίνει και με τα εμβόλια. Η αιτία, μάλλον, του γεγονότος ότι έχουμε μία τόσο μεγάλη διασπορά του ιού πιθανότατα οφείλεται στα λοκ-ντάουν. Βιώνουμε τις αναδρομικές επιπτώσεις των λοκ-ντάουν, της επιλογής, δηλαδή, να μην εκτεθούν οι οργανισμοί που μπορούσαν να αντισταθούν στον κορωνοϊό. Πώς, όμως, να πάρεις τέτοια απόφαση, όταν έχεις ήδη τρομοκρατήσει τον πληθυσμό με ψευδείς ειδήσεις ότι ο κορωνοϊός είναι επικίνδυνος και απειλή για όλους, ανεξαρτήτως ιατρικών και κοινωνικών χαρακτηριστικών; Τη στιγμή όμως που όλη η Ευρώπη τρέμει την πιθανότητα επιστροφής σε έναν νέο γύρο λοκ-ντάουν, η Σουηδία φαίνεται να αντιμετωπίζει το νέο επιδημικό κύμα από σαφώς πλεονεκτική θέση. 

Ποια είναι λοιπόν η πηγή του νέου επιδημικού κύματος; Η απάντηση είναι το προφανές: όλοι, και ιδιαίτερα οι άνθρωποι που έχουν την αυταπάτη ότι δεν μεταδίδουν επειδή είναι εμβολιασμένοι. Η θεώρηση ότι η πηγή του νέου κύματος βρίσκεται στους ανεμβολίαστους είναι αβάσιμη.

Μπροστά, λοιπόν, στη Σκύλλα (υποχρεωτικός εμβολιασμός) και τη Χάρυβδη (λοκ-ντάουν), οι καραντινάκηδες και πφαϊζέροι στην πραγματικότητα βρίσκονται σε πλήρη απελπισία. Οι περισσότερες, αν όχι όλες τους οι υποσχέσεις, έπεσαν στο κενό, ανεκπλήρωτες. Επί της ουσίας, υποφέρουν από μία ανεξήγητη πραγματικότητα, ακριβώς επειδή αρνούνται να αναθεωρήσουν τις βασικές προκείμενες του τι σημαίνει κορωνοϊός (πόσο επικίνδυνος είναι και για ποιους). Εμπιστεύτηκαν το εμβόλιο ως μόνιμο εισιτήριο ελευθερίας, με την ίδια συναισθηματική τυφλότητα που είδαν στο πρόσωπο του κορωνοϊού τη μαύρη πανώλη.  

“Εντάξει όμως τι λέτε για όλους αυτούς τους νεκρούς;” Είναι αλήθεια ότι η Ελλάδα περνάει ένα από τα χειρότερα επιδημικά κύματα. Αυτό, όμως, δεν οφείλεται ούτε στους ανεμβολίαστους ούτε στο ότι δεν κάνουμε λοκ-ντάουν. Οφείλεται σε παράγοντες που ήδη γνωρίζαμε από το πρώτο επιδημικό κύμα. Δηλαδή τη μη στοχευμένη προστασία των ευάλωτων (ηλικιωμένοι και άνθρωποι με αδύναμο ανοσοποιητικό), την αδυναμία ανταπόκρισης του συστήματος υγείας στις πάγιες και τις έκτακτες (λόγω κορωνοϊού) ανάγκες του και την παραμέληση συγκρότησης υγειονομικών πρωτοκόλλων και φαρμακευτικών αγωγών που μειώνουν σημαντικά το πώς θα αρρωστήσει κανείς. 

Την ίδια στιγμή, εφόσον ευάλωτοι θεωρούνται όλοι, δεν υπάρχει σε επίπεδο γενικού πληθυσμού ιδιαίτερη μέριμνα για τους ηλικιωμένους (ιδίως τώρα που οι εμβολιασμένοι νομίζουν ότι δεν αποτελούν κίνδυνο για κανέναν ), το σύστημα υγείας είναι γεμάτο εξουθενωμένους εργαζόμενους και αντιμετωπίζει τρομακτικές ελλείψεις σε προσωπικό, ενώ οποιαδήποτε συζήτηση για τα μονοκλωνικά αντισώματα, την ιβερμεκτίνη και τη βιταμίνη D κατασυκοφαντούνται ανερυθρίαστα. 

Η πολιτική στην Ελλάδα είναι βαθύτατα εσωστρεφής. Ενώ η επιστήμη αναγκαστικά πρέπει να μην είναι εθνικιστική, η αριστερά, και σαφώς η δεξιά της καραντίνας, φαίνεται να έχουν ως ορίζοντα των συμπερασμάτων τους από το φυλάκιο του Έβρου άντε μέχρι και τη Λεμεσό. Η εσωστρέφεια έγκειται στο γεγονός ότι η κρίση του κορωνοϊού εμφάνισε μία τυπολογία χωρών. Οι παραπάνω λόγοι καθορίζουν το κατά πόσον ο κορωνοϊός θα βιωθεί με θνησιμότητα της τάξης του 0,2% ή 0,6%. 

Υποχρεωτικοί εμβολιασμοί

Η εμμονή με το εμβόλιο δεν καλλιεργείται από όσους διαφωνούν με την υποχρεωτικότητα. Αντιθέτως, το εμβόλιο έχει αναχθεί σε κάτι σαν την απόλυτη λύση. Και όταν αποτυγχάνει να γίνει το Άγιο Πνεύμα -που θα μας σώσει- τότε όλο και κάποιος φταίει που υπονόμευσε την δράση του. Η αποτυχία επιβεβαίωσης των προσδοκιών του κυρίαρχου αφηγήματος είναι η βασική πηγή εναντίωσης στον υποχρεωτικό εμβολιασμό. 

Και το βασικότερο είδος αποτυχίας είναι το γεγονός ότι, όσο περνάει ο καιρός, εξακολουθούμε να έχουμε εμβόλια, τα οποία κρίνονται αναδρομικά από τον ΕΜΑ ακατάλληλα για κάποιες πληθυσμιακές ομάδες. Ερώτηση κρίσεως: Εφόσον αναγνωρίζονται  ακόμα παρενέργειες, αυτό δεν καθιστά τα εμβόλια πειραματικά; Μη- πειραματικό είναι ένα σκεύασμα, για το οποίο γνωρίζουμε ποιες είναι οι μακροχρόνιες παρενέργειές του. Ποιος μπορεί να προβλέψει τις, πέραν των δύο χρόνων, επιπλοκές που μπορεί να έχει ένα καινούργιο εμβόλιο; Και για όσους έτυχε να κάνουν ήδη κάποιο από τα εμβόλια, αλλά αναδρομικά ο ΕΜΑ αποφάσισε ότι κακώς πάρθηκε αυτό το ρίσκο, ποιος θα τους δικαιώσει ηθικά ή και χρηματικά; Μα θα μας πούνε ότι “κοιτάξτε πόσοι άνθρωποι προστατεύτηκαν. Μήπως ο ΕΜΑ δεν συνυπολογίζει στην εξίσωση το πόσο ωφελείται ο γενικός πληθυσμός με τη πιθανότητα παρενεργειών;”. Πέραν αυτών, στις ηλικίες και κοινωνικές ομάδες που ο κορωνοϊός είναι πρακτικά αδύνατο να κάνει κάποια σοβαρή ζημιά, ο εμβολιασμός είναι μία συνθήκη που δεν προσφέρει κάτι παραπάνω από μια επιπλέον αίσθηση ασφάλειας. 

Στη βάση των παραπάνω, εμείς κρίνουμε ότι το να μη θέλει ένας άνθρωπος να εμβολιαστεί (από όσους δεν κινδυνεύουν) δεν είναι ακριβώς προϊόν μεταφυσικών, μη ορθολογικών απόψεων, αλλά είναι μία λογική επιλογή. Αντιθέτως, αυτό που είναι πραγματικά παράλογο, είναι η καταστολή και η ποινικοποίηση της απόφασης για μη εμβολιασμό. Οι ευρω-αμερικανικές κυβερνήσεις βρίσκονται σε μία πορεία συστηματικής ποινικοποίησης της παραπάνω επιλογής, συκοφαντώντας και εξοστρακίζοντας όσους πολίτες δεν συναινούν στον εμβολιασμό. Το ελληνικό κράτος, ως πρωτοπαλλήκαρο στην καφρίλα και πάντα πρωτοπόρο στον αυταρχισμό και την αντικοινωνική συμπεριφορά, παίρνει τα πιο σκληρά μέτρα. 

Στη πραγματικότητα δεν υπάρχει αντιπολίτευση. Η κυβέρνηση έχει αποφασίσει να λύσει το πρόβλημα μονοθεματικά. Δεν κάνει καμία κουβέντα για διεύρυνση του συστήματος υγείας. Το μόνο που παρέχεται είναι το εμβόλιο. Και όσοι νομίζουν ότι κάνουν αντιπολίτευση με αθροιστικούς όρους (ναι στο εμβόλιο συν “τα δικά μας αιτήματα”), περισσότερο λειτουργούν προστατεύοντας εξ αριστερών την κριτική προς την κυβέρνηση, παρά συμβάλλουν στην αλλαγή πλεύσης.

Εμείς πρέπει να συμβάλουμε στη γενική πολιτική αποσταθεροποίηση. Στη γενίκευση -όχι απλώς των αισθημάτων αδικίας, αυτά πάντα υπάρχουν στον έναν ή στον άλλο βαθμό- της πολιτικής απαξίωσης της κυβέρνησης. Αυτό δεν θα γίνει ποτέ όσο οι πολιτικές και οι ιδεολογικές προϋποθέσεις της κυβερνητικής πολιτικής δεν αμφισβητούνται. Εν προκειμένω, ο ιδεολογικός πυρήνας -αλλά και η αχίλλειος πτέρνα- της παραπάνω πολιτικής είναι “για τον κορωνοϊό φταίτε εσείς που δεν εμβολιάζεστε”. Όσο δεν χτυπιέται η κυβέρνηση  με ιατρικά και πολιτικά επιχειρήματα εξ αριστερών, τότε πάντοτε θα ξεγλιστράει από την κριτική. Φταίνε αυτοί που σας μεταφέρουν τον θάνατο. (Πόσο είναι τελικά το αναγκαίο ποσοστό, για πείτε μας;) Όσο η αριστερά σπεύδει να καταγγέλλει τους ανεμβολίαστους -από φόβο μήπως δήθεν ταυτιστεί  με τον σκοταδισμό- τότε η θεμελιώδης ρητορική θα αντέχει σε κάθε σκαμπανέβασμα. 

Ναι, ισχύει ότι οι ευάλωτες ομάδες πρέπει να εμβολιαστούν. Όμως αυτό είναι παντελώς άσχετο με την πολιτική εργαλειοποίηση του εμβολιασμού. Η κυβέρνηση προσπαθεί να θωρακιστεί πολιτικά πίσω από τον εμβολιασμό. Εν ολίγοις χρειάζεται και τους ανεμβολίαστους, γιατί αυτοί είναι οι κακοί της υπόθεσης. Γιατί χωρίς αυτούς δεν μπορεί να κρύψει από πίσω τους τις ιδιαίτερες ευθύνες της για το γιατί η Ελλάδα πρόκειται να γίνει χώρα της θνησιμότητας της τάξης του 0,6% αντί για 0,2%. 

Η αριστερά πρέπει και μπορεί να τσακίσει πρώτα από όλα την κυβερνητική αξιοπιστία. Και αυτό μπορεί να γίνει μόνο εκεί που οχυρώνεται, δηλαδή στην ατομική ευθύνη του εμβολιασμού. Όσο οι άνθρωποι εξακολουθούν να επιρρίπτουν τις ευθύνες για την υπάρχουσα κατάσταση στον διπλανό τους, όπως έγινε και στα μνημόνια με τους δημόσιους υπαλλήλους, καμία πιθανότητα δεν υπάρχει για εναλλακτική πολιτική στην υγεία ή πουθενά αλλού. Όσο έχει την ακροδεξιά να κρατά τα μπόσικα ως προς τις πολιτικές της απώλειες, δεν την ανησυχεί ιδιαίτερα η πτώση της δημοτικότητας. Μήπως δεν κατάφερε κατά τη διάρκεια των μνημονίων η Δεξιά να ανασυγκροτήσει τις απώλειές της έπειτα από την πολιτική κρίση; 

Πολιτικά επίδικα

Ο μοναδικός δρόμος που ανοίγει προς τη μελλοντική κυβερνητική κρίση είναι αρχικά η άρνηση απέναντι στις πολιτικές διακρίσεις. Να μη συναινέσουμε στο καθεστώς πολιτών β’ κατηγορίας που θέλουν να εγκαθιδρύσουν. Η άρνηση του φακελώματος και της αστυνόμευσης από μπάτσους και επιχειρηματίες είναι η καλλιέργεια της μη εμπιστοσύνης απέναντι στις κρατικές μεθοδεύσεις που ποινικοποιούν τους ανεμβολίαστους. Η αποκάθαρση από το σώμα της κοινωνίας όλων αυτών των μηχανισμών ελέγχου, που δεν προσφέρουν τίποτα περισσότερο πέραν της ενοχοποίησης του κόσμου. Πρέπει να πούμε ένα “όχι” στα πιστοποιητικά υγειονομικών φρονημάτων, τα οποία δηλητηριάζουν τις κοινωνικές σχέσεις. Πρέπει να αρνηθούμε τα υποχρεωτικά τεσταρίσματα, τις οικονομικές επιβαρύνσεις και τις αναστολές εργασίας ή/ και απολύσεις. 

Όλα αυτά, όμως, δεν μπορούν να γίνουν σε ένα «μοριακό» επίπεδο. Η αστική χορωδία πρέπει να αποσυντονιστεί αρχικά στο κέντρο της, τον μαέστρο, δηλαδή, αυτής της δυστοπικής μελωδίας. Η εξουσία δεν συγκροτείται ως ένα διάχυτο σύστημα πεποιθήσεων, αλλά έχει οργανωτές. Οι προδιαγραφές μιας τέτοιας σύγκρουσης σημαίνουν αναβάθμιση της πολιτικής με διεκδίκηση εκπροσώπησης στο κέντρο της Αθήνας με πορείες και διαδηλώσεις. Πέρασε η περίοδος των ιδεολογικών ζυμώσεων. Δεν θα καταφέρουμε να πείσουμε περαιτέρω όσους/-ες συντρόφους/-φισσές μας έχουν ζαβλακωθεί από τα κορωνομέτρα και την προπαγάνδα. Η μάχη θα κριθεί μόνο κεντρικά.

2 responses to “Η επιχείρηση «ελευθερία» στην εντατική

  1. Την Παρασκευή 5/11/21 έγινε στο ΑΚΝ η εκδήλωση «ΠΑΝΔΗΜΙΑ Covid -19 Διαχείριση της υγειονομικής Κρισης και Δημόσια Υγεία»
    https://www.kinimatorama.net/event/131035
    Ομιλήτρια ήταν η συντρόφισσα λοιμοξιολόγος Ολγα Κοσμοπούλου. Η συντρόφισσα περιέγραψε με πάθος , φόρτιση και καταγγελτικό λόγο την τραγική κατάσταση που βιώνουν οι υγειονομικοί στα δημόσια νοσοκομεία. Φυσικά η συντρόφισσα υποστηρίζει τον «μαζικό καθολικό εμβολιασμό». Αυτά όμως είναι ας πούμε γνωστά. Μία απλή επίσκεψη στο προφίλ της συντρόφισσας μπορεί να το επαληθεύσει. Αυτό όμως που δεν είναι γνωστό είναι η σαφής και κατηγορηματική απόρριψη του υποχρεωτικού εμβολιασμού με πολύ σοβαρά και ακλόνητα επιχειρήματα. Η συντρόφισσα υποστήριξε επίμονα και κατηγορηματικά τα εξής εναντίον του υποχρεωτικού εμβολιασμού :
    α) Οι ανεμβολίαστοι υγειονομικοί εντός του νοσοκομείου ΔΕΝ ΜΕΤΑΔΙΔΟΥΝ τον ιό. Στο περιβάλλον του νοσοκομείου τα μέτρα είναι τόσο αυστηρά ώστε η μετάδοση του ιού από ανεμβολίαστο υγειονομικό είναι απίθανη. Η αναστολή εργασίας των ανεμβολίαστων υγειονομικών είναι ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΩΣ εντελώς αβάσιμη.
    β) Μαζικός καθολικός εμβολιασμός σύμφωνα με την συντρόφισσα σημαίνει ισχυρή μαζική καθολική πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας , έτσι ώστε κάθε άνθρωπος να συμβουλεύεται από τον προσωπικό γιατρό του αν πρέπει να εμβολιασθεί ή όχι. Δεν υπάρχει αυτή η πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας . Δεν υπάρχει για κάθε άνθρωπο προσωπικός γιατρός που γνωρίζει το ιστορικό του και υπεύθυνα θα τον προτρέψει ή θα τον αποτρέψει να εμβολιασθεί . Αρα η άρνηση εμβολιασμού είναι δικαιολογημένη . Ούτε ψεκασμένοι ούτε αδαείς είναι όσοι αρνούνται να εμβολιασθούν. Δεν έχουν την σύμφωνη γνώμη ενός προσωπικού γιατρού που θα αναλάβει την ευθύνη.
    Αυτά είπε η συντρόφισσα. Μπράβο στη συντρόφισσα.
    Πριν να διατυπώσουμε το καταγγελτικό μας λόγο εναντίον συντροφικών ομάδων και ατόμων που υποστηρίζουν τον «μαζικό καθολικό εμβολιασμό» οφείλουμε να ορίσουμε τους όρους που χρησιμοποιούμε. Τι σημαίνει «μαζικός καθολικός εμβολιασμός» ;; Οι σύντροφοι -συντρόφισσες που υποστηρίζουν τον «μαζικό καθολικό εμβολιασμό» εννοούν αυτόν που υπάρχει ;; Εννοούν τον εμβολιασμό που γίνεται με διαδικασίες φαστ-τρακ ;; Δεν νομίζω.
    Και κάτι ακόμα.Ο Καταραχιάς αρνήθηκε ΕΜΠΡΑΚΤΑ τους διαχωρισμούς. Αρνήθηκε να καταθέσει το πιστοποιητικό εμβολιασμού. Ενας εμβολιασμένος , ένας υποστηριχτής του καθολικού εμβολιασμού αρνείται ΕΜΠΡΑΚΤΑ τους διαχωρισμούς. Δείχνει νομίζω τον δρόμο…….

    Μου αρέσει!

  2. Καλημέρα.
    Καταρχάς, να ευχαριστήσω τον Naβης για την πολύτιμη ενημέρωση σχετικά με την εκδήλωση στο ΑΚΝ με την Όλγα Κοσμοπούλου.
    Χρωστάω να ομολογήσω ότι δε γνώριζα την πλευρά αυτή των απόψεων της Κοσμοπούλου. Ίσως και η ίδια ή η ηγεσία του ΝΑΡ δεν είχαν φροντίσει να τις εξηγήσουν πλέρια τις θέσεις τους.
    Όπως και νάχει, απέναντι στο ποδοβολητό του ακροδεξιού αυταρχισμού της συμμορίας που κυβερνάει, χρειαζόμαστε ο ένας τον άλλο όσο ποτέ πριν. Μάλλον δεν είναι ώρα για αναθέματα.
    Το τελευταίο δεν το απευθύνω στον αγαπητό συντάχτη του άρθρου. Αφορά όλους μας.
    Το μαύρο σκοτάδι που έχει πέσει πάνω μας, παγκοσμίως εννοώ, και η επακόλουθη οργή και αγανάχτηση, μας έχει κάνει άπαντες ευέξαπτους.
    Όσο τερατωδώς δύσκολο κι αν είναι, πρέπει να ξαναπιάσουμε τη συζήτηση απ’την αρχή, αν είναι δυνατό.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s