Κάτω το υγειονομικό απαρτχάιντ. Κανένας διαχωρισμός, κανένας αποκλεισμός. Συγκέντρωση: Σάββατο 2/10, Μοναστηράκι, 12:00′

Ανακοίνωση ΚΕΔ

Έχουμε ήδη κλείσει ενάμιση χρόνο από την έναρξη των λοκ-ντάουν. Μέσα σε αυτήν την περίοδο, ολόκληρες κοινωνίες σύρθηκαν -υπό την απειλή του φόβου- στον κατ’ οίκον εγκλεισμό, ενώ τώρα ένα σετ εμβολίων παρουσιάζεται σαν το εισιτήριο για την ελευθερία. Σαν να ήταν τεχνικό -και όχι πολιτικό- το πρόβλημα. Παρότι τα δεδομένα από τις πιο εμβολιασμένες χώρες δείχνουν ότι το τείχος της ανοσίας δεν οικοδομείται, καθώς ο ιός κυκλοφορεί ελεύθερα, η ευρωπαϊκή πολιτική οδηγείται σταδιακά προς ένα καθεστώς διαχωρισμού εμβολιασμένων και μη. Τα πιστοποιητικά εμβολιασμού (υγειονομικών φρονημάτων) ορθώνονται, πλέον, ως σύγχρονοι φράκτες οριοθέτησης και περιορισμού της κοινωνικής ζωής, δήθεν για την προστασία των πιο αδύναμων. Και μία φοβισμένη κοινωνία καταπιάνεται με τους ανεμβολίαστους με επιχειρήματα που της ψέλλισαν τα αφεντικά.

Μπροστάρηδες όμως της πολιτικής για τον κορωνοϊό δεν είναι ακριβώς η πολιτική σφαίρα της αστικής διακυβέρνησης. Το πολιτικό προσωπικό παρουσιάζεται ως η εκτελεστική εξουσία μίας νέας εξουσίας, αυτής των «επιστημόνων». Παραβιάζοντας κάθε αρχή επιστημονικής μεθοδολογίας και κριτικού αναστοχασμού, οι κύριοι κι οι κυρίες με τις λευκές ρόμπες -πλην ελαχίστων- έχουν γίνει στην πραγματικότητα οι βασικοί φορείς νομιμοποίησης του καθεστώτος μόνιμης επιτήρησης, όπως αυτό υλοποιείται μέσα από τα λοκ-ντάουν, τους υποχρεωτικούς εμβολιασμούς και τις διακρίσεις.

Κάθε θρίλερ, όμως, χρειάζεται και κάποιον να παίξει τον ρόλο του «κακού». Στη δική μας περίπτωση αξιοποιήθηκαν τα κινήματα θρησκευτικής ή ακροδεξιάς προέλευσης, προκειμένου να ταυτίσουν μαζί τους όσους/-ες διαφωνούν με τα μέτρα περιορισμού και διαρκούς επιτήρησης, και τα οποία αποτέλεσαν το έδαφος για μια σειρά νομοθετήματα της νέας δυστοπικής κανονικότητας. Χωρίς, βέβαια, να παραγνωρίζουμε τη σημασία της δράσης των ακροδεξιών συμμοριών και την αναγκαιότητα ισοπέδωσής τους οποτεδήποτε αποπειρώνται να βγουν από τις τρύπες τους. Δυστυχώς ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας, κλεισμένο και φοβισμένο μέσα στο σπίτι, χωρίς δυνατότητα ενημέρωσης από κάποιον άλλο πέραν του ΣΚΑΪ και της κυβέρνησης, ταύτισε όσους διαφωνούσαν με τα λοκ-ντάουν και τις υποχρεωτικότητες με τους φασίστες. Ιδίως για την αριστερά, η στρατηγική της ενσωμάτωσης εμπεριείχε το «χακάρισμα» της έννοιας της αλληλεγγύης και της κοινωνικής ευθύνης. Έτσι, πολλοί νόμιζαν ότι ο εμβολιασμός δεν χτυπά απλώς τον κορωνοϊό, αλλά δίνει και ένα ιδεολογικό μήνυμα εναντίον του ατομικού δρόμου.

Γρήγορα όμως φάνηκε ότι η γραμμή αυτή είχε αντιφάσεις. Όχι, απλώς, επειδή το τείχος της ανοσίας έμπαζε κορωνοϊό, αλλά επειδή το κράτος επέλεξε να εξωθήσει στα άκρα τις συνέπειες αυτού του συλλογισμού. Από τη στιγμή που ο υποχρεωτικός εμβολιασμός καταλήγει στις αναστολές -και ουσιαστικά στην απαγόρευση- εργασίας με συνοπτικές διαδικασίες ή στα απανωτά ράπιντ τεστ με έξοδα του μη εμβολιασμένου, γεγονός που συνιστά τον αποκλεισμό μιας τεράστιας μερίδας πληθυσμού από τις δομές δημόσιας υγείας και άμεση μείωση του μισθού, δεν μπορεί να υπάρχει μέση λύση. Η κυβέρνηση ξεκίνησε τις εκκαθαρίσεις στους υγειονομικούς και επίκειται να συνεχίσει στους εκπαιδευτικούς. Κόντρα σε κάθε λογική στρουθοκαμηλισμού δια της «καθολικότητας-όχι υποχρεωτικότητας», οφείλουμε να αντιταχθούμε μαζικά στη στρατηγική των διακρίσεων και των προνομίων. Μια κοινωνία που ανέχεται σήμερα μια ομάδα του πληθυσμού να βρίσκεται σε ειδικό καθεστώς διακρίσεων, είναι έτοιμη να βουτήξει το κεφάλι της στον βούρκο του κανιβαλισμού. Μια τέτοια κοινωνία όχι μόνο δεν πρόκειται να αντισταθεί, αλλά είναι ήδη μια εύκολη λεία στις ορέξεις των αφεντικών, της κρατικοδίαιτης άρχουσας τάξης και της αστικής αντεπανάστασης.

  • Να ορθώσουμε τείχος αντίστασης απέναντι στην αυθαιρεσία του κράτους που τραμπουκίζει τους/τις ανεμβολίαστους/-ες.
  • Όχι στον υποχρεωτικό/καταναγκαστικό εμβολιασμό. Πάρτε πίσω τις αναστολές εργασίας. Όχι στη μείωση του μισθού με τα πληρωμένα ράπιντ. Δωρεάν τεστ. Κανένας αποκλεισμός από την εργασία, το σύστημα υγείας και την κοινωνική ζωή.
  • Να παλέψουμε ενάντια στο καθεστώς εξαίρεσης και το κράτος έκτακτης ανάγκης.
  • Να αντιταχθούμε στο υγειονομικό, πολιτικό και κοινωνικό απαρτχάιντ. 

Όλες/-οι στη συγκέντρωση-πορεία, το Σάββατο 2 Οκτωβρίου, στο Μοναστηράκι, στις 12:00′.

Κομμουνιστική Επαναστατική ΔράσηAvantgarde

6 responses to “Κάτω το υγειονομικό απαρτχάιντ. Κανένας διαχωρισμός, κανένας αποκλεισμός. Συγκέντρωση: Σάββατο 2/10, Μοναστηράκι, 12:00′

  1. Η ΙΑΤΡΟΚΡΑΤΙΑ ΣΕ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΚΛΙΜΑΚΑ
    Ανακοίνωση του WOLFGANG HUBER, ασθενής της πρώτης γραμμής (Front Patient) του Μετώπου των Ασθενών (PATIENTS’ FRONT), περί και κατά του Διεθνούς Συνεδρίου του Collettivo Freudiano, «Semiotica e Psicanalisi» («Σημειωτική και Ψυχανάλυση»), Μιλάνο, 1-4 Δεκεμβρίου 1976.
    http://www.spkpfh.de/Iatrokratie_im_Weltmassstab_GR.htm
    Επιβλήθηκε ως θεραπευτική αγωγή ο τρόμος των Ναζί /
    Και ο κόσμος στα κοπριά των ιατρών σαπίζει.
    (Ο παλιός και ο νέος Ναζισμός)
    Verarztend kam der Nazischreck
    Die Welt verfault im Aerztedreck
    (Der alte und der neue Nazismus)
    Να εξαφανιστεί τελείως η τάξη των ιατρών στο σύνολο της /
    Το Κεφάλαιο να τα βγάλει πέρα δεν θα μπορέσει /
    Και μια λύση σ’ όλα τα υπόλοιπα τότε εύκολα θα βρεθεί!
    (Στρατηγικό – τακτική προοπτική)
    Die Aerzte muessen ganz verschwinden
    Das Kapital wird’s nicht verwinden
    Dann wird sich alles weitere finden
    (Strategisch-taktischer Durchblick)
    Ο κόσμος βρίσκεται σήμερα στο στάδιο του ιατροβιοντικού πολέμου, δηλ. του πολέμου των ιατρών ενάντια στους ασθενείς – και όλοι είναι ασθενείς! – που διεξάγεται με το πρόσχημα της «υγείας».
    Το ζητούμενο δεν είναι μια πολιτική διαχείρισης δυσχερειών, ούτε μια καλύτερη ιατρική. Η υπάρχουσα ιατρική είναι το καλύτερο που έχουν, το καλύτερο για τις ιατροκαπιταλιστικές συνθήκες. Το ζητούμενο δεν είναι η διάσωση από την αρρώστια, αλλά η επανάσταση δια μέσου της αρρώστιας, και τα δύο αυτά, η αρρώστια και η επανάσταση, δεν είναι θέμα άποψης, αλλά υπάρχουν πραγματικά, και είναι γενικευμένη δέσμευση για όλους.
    Το μυστικό της αρρώστιας υφίσταται στο ανθρώπινο γένος. Όλοι φέρουν μαζί τους την ατομική αρρώστια. Αυτή είναι προδιατεθειμένη προς το ανθρώπινο γένος (πβ. εντελέχεια). Αλλά οι ιατροί κάνουν κατάχρηση της ατομικής αρρώστιας και την σφετερίζονται (πάθο-κεντρισμός) έτσι ώστε να δημιουργείται από αυτήν, αντί για το (ανθρώπινο) γένος, το γένος αντικατάστασης της, το χρήμα. Αυτή είναι η τους γένους εξοντωτική διαστρέβλωση και αλλοίωση της αρρώστιας.
    Για τους λόγους αυτούς:
    ΠΑΡΤΕ ΤΗΝ ΑΡΡΩΣΤΙΑ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΑΣ!
    ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΤΕ ΤΗΝ ΤΑΞΗ ΤΩΝ ΙΑΤΡΩΝ ΜΕ ΤΗΝ ΤΑΞΗ ΤΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ!
    ΝΑ ΜΕΤΑΒΑΛΛΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΡΡΩΣΤΙΑ ΣΕ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΟΠΛΟ!
    ΜΕΤΩΠΟ ΑΣΘΕΝΩΝ / ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΉΣ ΚΟΙΝΌΤΗΤΑΣ ΑΣΘΕΝΏΝ, PF/SPK(H)
    http://www.spkpfh.de

    Μου αρέσει!

  2. Τι ανοησίες είναι αυτές;οι ασθενείς ενάντια στους γιατρούς;Με απόψεις σαν του hansdrug δεν θέλει πολύ και ο δικός μας χώρος να χαρακτηρισθεί ψεκασμός μεσαιωνας

    Αρέσει σε 1 άτομο

  3. Αντιμέτωποι με την πιθανότητα ενός κόσμου χωρίς γιατρούς όπου η αρρώστια δεν αρνείται, πολλοί αντιδρούν όπως οι βαριά εξαρτημένοι από τα ναρκωτικά που τίθενται απότομα σε στερητικό σύνδρομο. Αλλά τι σημαίνει αυτό; Γνωρίζουν ότι δεν θα μπορούσαν να συνεχίσουν την φούρια, τον ανταγωνισμό, τον πόλεμο όλων εναντίον όλων, χωρίς γιατρούς και χωρίς θεραπεία, ότι δεν θα μπορούσαν να τα αντέξουν όλα αυτά χωρίς φάρμακα.

    Παραδόξως: Αν πολλοί άνθρωποι αντιδρούν στην ιδέα ενός κόσμου χωρίς γιατρούς σαν να πρόκειται για απειλή θανάτου, είναι οι ίδιοι άνθρωποι που ζητούν επειγόντως «Κλείστε!» στην ιδέα της «εντατικής ιατρικής», δηλαδή της ιατρικής θεραπείας όταν υπάρχει κίνδυνος θανάτου, οι οποίοι θα προτιμούσαν να πεθάνουν παρά να εκτεθούν σε ιατρική θεραπεία. Αλλά τότε για ποιο λόγο χρειάζονται οι γιατροί; Όταν κανείς επιβιώνει χωρίς αυτούς, δεν τους έχει ανάγκη- όταν δεν επιβιώνει χωρίς αυτούς, δεν τους θέλει, και μάλιστα τρέπεται σε φυγή μέχρι θανάτου από τις «ευλογίες» τους. Αυτή η στάση είναι τόσο παράδοξη όσο και η ιατροκαπιταλιστική πραγματικότητα. Όσοι πλήττονται από αυτήν θεωρούν τις υπάρχουσες συνθήκες και την απομόνωση δεδομένες και αμετάβλητες. Αυτή η ιδέα είναι ήδη συνέπεια της καταπίεσης και του ιατρικού ιμπεριαλισμού του εγκεφάλου. Επομένως, γιατί να μην καταργήσουμε τις συνθήκες και να το κάνουμε από την αρχή, πηγαίνοντας στη ρίζα, δηλαδή ριζικά;

    Ο φόβος της αρρώστιας, ο φόβος του πόνου; Εσεί γνωρίζεις μόνο την περιορισμένη, ιατρο-καπιταλιστική μορφή θλίψης της αρρώστιας, όχι την αντιστροφή της αρρώστιας στο ανθρώπινο είδος. Να μεταβάλλουμε την αρρώστια σε όπλο!

    Μου αρέσει!

  4. Έλεος σύντροφοι και η προβοκάτσια έχει τα όρια της Στο βωμό του να φανουμε αμφισβητίες καταλήγουν μπουρδολογοι άνθρωποι άλλων εποχων Λίγη προσοχή μη δημοσιεύεται ότι κατέβει του…

    Μου αρέσει!

  5. Προφανώς τα σχόλια είναι σχόλια και όχι απόψεις του Avantgarde. Σε κάποια μπορεί να γίνει κουτσά στραβά ένας διάλογος. Από κει και πέρα αν κανείς βρίσκει κάποιο νόημα σε κάτι που διαβάζει μπορεί να ασχοληθεί περαιτέρω, αν όχι το προσπερνάει…

    Μου αρέσει!

  6. Misdirected mail. Return to sender. See my e-mail from September 29, 2021

     

    No history is made out of leftist phrases and repeating the same phrases again and again, and threshing out one's own eternally old, empty straw.

     

    hans drager

       

    Sent: Tuesday, October 05, 2021 at 12:18 AM

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s