Πραξικόπημα με λοκ-ντάουν στους μη εμβολιασμένους

Ν. Μωραΐτης για το Avantgarde

Εμβολιαστική υποχρεωτικότητα

Το μήνυμα των τελευταίων ημερών είναι ξεκάθαρο, ο εμβολιασμός είναι πλέον υποχρεωτικός. Μπορεί μεν τυπικά να μην υπάρχει ακόμα κάποια ποινική ευθύνη για τον μη εμβολιασμό, όμως οι πιέσεις είναι πλέον ασφυκτικές. Στον βαθμό που κάποιος δεν εμβολιάζεται, αποστερείται του δικαιώματός του στην ομαλή κοινωνική ζωή, καταδικαζόμενος επί της ουσίας στον οικιακό αυτοπεριορισμό. Έτσι, από πανεθνικά και τοπικά οδηγούμαστε τώρα προς εξατομικευμένα λοκ-ντάουν.

Μοχλός υλοποίησης των υποχρεωτικών εμβολιασμών είναι μια νέα κοινωνική συμμαχία. Η κυβέρνηση, εκφράζοντας τα υψηλά κλιμάκια του υγειονομικού πραξικοπήματος, πραγματοποιεί ένα γενικευμένο κάλεσμα συστράτευσης προς τους μικρούς καπιταλιστές, ώστε να ολοκληρωθεί η εμβολιαστική καμπάνια. Αυτές οι πρωτοβουλίες αναβαθμίζουν τον κάθε μαγαζάτορα σε έναν μικρό Χαρδαλιά. Το καθήκον της υγειονομικής επιτήρησης επιμερίζεται και ανταμείβεται με παραπάνω οφέλη όσο επιλέγει να αποκαθάρει το μαγαζί τους από τους «βρώμικους». Επίσης, η κυβέρνηση, με τον διαχωρισμό των μαγαζιών, δίνει το ελεύθερο στα αφεντικά να εκβιάζουν όσους εργαζόμενους δεν εμβολιάζονται με ποινή την απόλυση. Πώς αλλιώς θα μπορεί ένα μαγαζί να ονομάζεται covid-free αν οι εργαζόμενοι δεν είναι εμβολιασμένοι;

Η παραπάνω κίνηση, όμως, αντανακλάται σε ολόκληρο το φάσμα των κοινωνικών σχέσεων. Με αυτήν την κίνηση η μόνη συζήτηση που κυριαρχεί στις παρέες, τις οικογένειες κ.α. είναι το αν και πότε θα κάνουν τον εμβόλιο. Οι μεν εμβολιασμένοι καβαλώντας το ιδεολογικό κύμα της κρατικής προπαγάνδας ενδύονται τον ρόλο των ορθολογιστών, των υποστηρικτών της επιστήμης, οι δε ανεμβολίαστοι λίγο πολύ αντιμετωπίζονται ως έκφραση του απόλυτου σκοταδισμού. Υπάρχουν πολλοί πρόθυμοι να ταυτιστούν με τον κυρίαρχο λόγο, μόνο και μόνο επειδή το καθεστώς τους βάζει ένα παράσημο ορθολογισμού στο πέτο.

Μέσα σε αυτήν τη συνειδητή κρατική στρατηγική πόλωσης, τα ιατρικά δεδομένα είναι, φυσικά, τα πρώτα που δεν λαμβάνονται υπόψη. Δεν γνωρίζουμε για πόσον καιρό οι εμβολιασμένοι θα έχουν αντισώματα, και άρα οι κρίσιμες κοινωνικές κατηγορίες (ηλικιωμένοι, παχύσαρκοι, πολλαπλά ιατρικά προβλήματα) που πραγματικά κινδυνεύουν από τον κορωνοϊό μπορούν να επανεκτεθούν από τον επόμενο χειμώνα. Υπάρχουν έρευνες που υποδηλώνουν ότι όσοι έχουν ήδη περάσει τον κορωνοϊό έχουν επαρκή ανοσία. Όσοι είναι κάτω από 40 έχουν στη συντριπτική τους πλειοψηφία ελάχιστη πιθανότητα να πεθάνουν από τον κορωνοϊό, ενώ οι ακόμα μικρότερες ηλικίες έχουν ελάχιστη συνεισφορά στη μετάδοσή του. Οι έγκυες, ή και όσοι έχουν κάποια ιατρική αντένδειξη (βλ. θρομβοφιλία), γιατί να κάνουν ένα καινούργιο και πειραματικό εμβόλιο, για το οποίο κανένας επιστήμονας δεν γνωρίζει τίποτα; Και όλα αυτά αφήνοντας, κατ’ εξαίρεση, στην άκρη τη συζήτηση για τις παρενέργειες και το κατά πόσον κάποιος που δεν κινδυνεύει από τον κορωνοϊό αξίζει να εκτεθεί σε αυτόν τον κίνδυνο.

Όλα αυτά τα ερωτήματα δεν μένουν απλώς αναπάντητα από τη κυβέρνηση. Η κυβέρνηση λέει δεν μας νοιάζει, κάντε το έτσι και αλλιώς, ενώ όλο το ρίσκο το παίρνουν όσοι αποφασίζουν να εμβολιαστούν. Ο πόλεμος βρίσκεται σε πλήρη έκταση και δεν υπάρχει πλέον ενδιάμεσο πεδίο. Όσοι ακολούθησαν την ιδέα ότι ο κορωνοϊός είναι μια τρομακτική ίωση και πως ο μαζικός υποχρεωτικός εμβολιασμός είναι η μόνη λύση για τη σωτηρία της κοινωνίας υπάρχουν δύο απόψεις, είτε οι ψεκο-απόψεις είτε η «επιστήμη». Τεράστια βεβαιότητα για κάποιον που θέλει να ταυτίζεται με έναν τόσο βαρύ τίτλο, όπως της επιστημοσύνης. Πώς μπορούν να φέρουν αυτόν τον τίτλο άνθρωποι τόσο ανήμποροι να κάνουν κατά βάση μία ειλικρινή συζήτηση για τα ίδια τα αντικειμενικά δεδομένα της επιδημίας;

Ας το έχουν αυτό καλά υπόψη οι αριστεροί φίλοι της καραντίνας, ο αντίπαλος δεν δέχεται κάποιο άλλο σχήμα πέραν του «ψέκες ή επιστήμονες». Από το πεδίο της ιδεολογικής ζύμωσης, τώρα, οι ιδέες καλούνται να πάρουν σάρκα και οστά, επιβάλλοντας όλες τις επιμέρους αντιθέσεις σε αυτό το δίπολο. Ή είσαι με το ένα ή είσαι το άλλο. Τα παραπάνω ερωτήματα ενώ κουβεντιάζονται σχετικά ανοιχτά στην επιστημονική κοινότητα, στην ελληνική κοινωνία πλέον απαγορεύονται, καθώς θεωρούνται ύποπτα ψεκασμένης ιδεολογίας. Μάλιστα, επιχειρούν να επιβάλουν τη λογοκρισία και την τρομοκρατία τους ακόμα και στην ίδια την επιστημονική κοινότητα. Μια θρησκευτικού τύπου σιωπή κυκλοφορεί πάνω από αυτά τα δεδομένα, τις ανησυχίες και τις συζητήσεις. Θα συνειδητοποιήσουν, βέβαια, οι αριστεροί φίλοι του λαού των μαζικών εμβολιασμών και των «Παντού ΜΕΘ» πως πάνω από τη μισή κοινωνία παραμένει ανεμβολίαστη. Ή τι νομίζουν, ότι ο μόνος λόγος που οι εμβολιασμοί έχουν κολλήσει περίπου στο 40% είναι επειδή δεν είχαμε αρκετά εμβόλια; Προφανώς και όχι, οι εμβολιασμοί έχουν βαλτώσει επειδή ο κόσμος δεν θέλει.

Για αυτούς τους αριστερούς φίλους της καραντίνας δεν υπάρχει λοιπόν ενδιάμεσο πεδίο. Ή θα δεχτούν μέχρι τέλους τον υποχρεωτικό εμβολιασμό (και τι άλλο βέβαια να σκέφτονται, όταν τα εμβόλια θεωρούνται η απόλυτη πανάκεια;) ή θα πουν ότι έχει βάση το «μήπως». Αν δεχτούν ότι έχει βάση το «μήπως», δεν μπορεί να δεχτούν τον υποχρεωτικό εμβολιασμό. Οποιαδήποτε άρνηση της μορφής της πολιτικής, δηλαδή το στυλ των προνομίων και των τιμωριών, χωρίς υπεράσπιση του δίκαιου του «μήπως αν», «δεν ξέρουμε πολλά», «φοβάμαι», «θα περιμένω», δεν θα μπορέσει να σπάσει στη πράξη τον υποχρεωτικό εμβολιασμό. Η κεντρίστικη στάση εδώ σηκώνει τα χέρια ψηλά μπροστά στο επιχειρούμενο σχέδιο ποινικοποίησης της μισής κοινωνίας. Επιτρέπει στο καθεστώς να επιβάλει χωρίς ιδιαίτερες αντιστάσεις ένα κανονικό απαρτχάιντ, όπου ο ένας θα κανιβαλίζει τον άλλον, γιατί δεν εμβολιάστηκε.

Μπορεί να είναι καρτούν κείμενο που λέει "ΘΑ ΕΧΟΥΜΕ "ΚΑΘΑΡΑ" ΜΑΓΑΖΙΑ MONO ΓΙΑ ΜΒΟΛΙΑΣΜΕΝΟΥΣ ΟΠΩΣ ΑΠΑΡΤΧΑΙΝΤ ΚΑΙ ΝΑΖΙΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑ. ΞΕΧΩΡΙΣΤΑ Bar ONIA ΣΤΟ meTpo ΓΙΑ ΤΑΜΙΑΣΜΑΤΑ, ΤΟΥΣ ΟΠΟΙΟΥΣ ΘΑ ΥΠΟΧΡΕΩΝΟΥΜΕΣ ΙΑΤΡΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΤΙΜΩΡΙΑ. ΘΑ ΚΑΤΑΡΓΗΣ ΙΣΟΥΜΕ ΤΗΝΑΥΤΟΔΙΑΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΘΑ ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΟΥΜΕ TO ΨΗΦΙΑΚΟ ΦΑΚΕΛΩΜΑ. ΑΡΙΣΤΕΡΑ/ΑΝΑΡΧΙΑ. ANAPXIA. A, ΕΠΙΣΗΣ PIEANE ΚΑΤΩ Οι ΤΣΕΟΙ ENAN ΠΙΚΑΣΟ. ΑΡΙΣΤΕΡΑ ANAPXIA. ΞΕΦΤΙΛΕΣ! ΝΤΡΟΠΗ! NA ΠΑΡΑΙΤΗΘΕΙ ΗΜΕΝΔΩΝΗ! PE! AN ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ!"

Η ουσία του ζητήματος

Από πρώτη ματιά είναι πραγματικά περίεργο γιατί έχουν φαγωθεί να εμβολιάσουν όλα τα ζωντανά του κοπαδιού. Ανεξαρτήτως τώρα των προβάτων, εδώ βρισκόμαστε μπροστά σε μια οργανωμένη επιχείρηση, η οποία, φυσικά, ξεπερνά τα όρια της Ελλάδας. Το γεγονός ότι τα αφεντικά, πλέον, γίνονται ελεγκτές της υγειονομικής επιτήρησης σημαίνει ότι το πιστοποιητικό εμβολιασμού εντάσσεται πια στις εργασιακές σχέσεις με ακόμα πιο οριακό τρόπο από τον πρόσφατο νόμο Χατζηδάκη για το 10ωρο. Με λίγα λόγια μια κατάσταση, που μέχρι πρότινος αποτελούσε ιατρικό απόρρητο, εντάσσεται, πλέον, ως κριτήριο του αν και υπό ποιους όρους θα έχεις δουλειά. Ένα μέχρι στιγμής άβατο καταπατάται, μια ενδεχομένως «πρωταρχική συσσώρευση» βρίσκεται προ των πυλών.

Είναι γνωστό ότι τα mRna και τα Vector εμβόλια βασίζονται σε τεχνολογίες, όπου ο οργανισμός κωδικοποιείται, ώστε να παράγει αντισώματα. Υπό αυτή την άποψη, τα νέα εμβόλια αποτελούν μια πρώτη μαζική απόπειρα αναβάθμισης της δυνατότητας ελέγχου πιθανών ασθενειών. Αυτή η δυνατότητα, εισηγμένη στον καπιταλιστικό κύκλο, σημαίνει την ιστορική δυνατότητα των καπιταλιστών να ρυθμίσουν αυτές τις «δομικές ανεπάρκειες» της εργατικής δύναμης. Γιατί, όπως και να το κάνουμε, η αρρώστια αναγκαστικά φέρνει την αναρρωτική, χωρίς αυτό να σημαίνει βέβαια ότι δεν υπήρχαν και πριν από αυτό κανίβαλοι καπιταλιστές που έδιωχναν με μεγάλη ευκολία τους ανεμβολίαστους, τις έγκυες και ό,τι γενικώς αποσυντόνιζε την επιχειρησούλα τους.

Τα νέα εμβόλια, λοιπόν, είναι κατ’ ουσίαν πρόβλημα πολιτικής οικονομίας, καθώς επιτρέπουν τη ρύθμιση των ιατρικών πλευρών που αποσυντόνιζαν τον οικονομικό κύκλο. Τα λοκ-ντάουν είναι, επομένως, μια δύσκολη εγκυμοσύνη ενός νέου συστήματος, όπου αναδιαρθρώνονται οι όροι, με τους οποίους εντάσσεται η εργατική δύναμη εντός της καπιταλιστικής συσσώρευσης. Φυσικά, το κεφαλαίο θα βλέπει την εργασία ως «γυμνή ζωή», στον βαθμό στον οποίο τα σώματα των εργαζομένων θεωρούνται ελαττωματικά από τη φύση τους, καθώς αρρωσταίνουν και περιορίζουν την πλήρη παραγωγικότητα. Δεν είναι, άλλωστε, αξιοσημείωτη η συμβολή των ιώσεων, των ασθενειών, των αναρρωτικών στην καπιταλιστική συσσώρευση;

Βλέποντας την κρίση του κορωνοϊού υπό αυτό το πρίσμα, το μόνο που τον διαφοροποιεί από όλες τις άλλες ήπιες εξάρσεις γρίπης του τελευταίου αιώνα είναι απλώς οι νέες τεχνολογίες. Αυτό το οποίο τίθεται επί τάπητος είναι η ιστορική δυνατότητα του κεφαλαίου να τροποποιήσει τη σχέση του με έναν παράγοντα που μέχρι στιγμής ήταν τόσο αβέβαιος όσο μία καταιγίδα, ένας κομήτης, ή κάποιο άλλο εξωοικονομικό γεγονός που απειλεί τη συσσώρευση. Μια παρόμοια διαδικασία βρίσκουμε στον τεχνολογικό τομέα. Τα νέα ψηφιακά μεγαθήρια παρέχουν στους υπόλοιπους καπιταλιστές τεχνολογία που επιταχύνει τον εμπορικό κύκλο και ανασυγκροτεί τη σχέση ζωντανής και νεκρής εργασίας. Έτσι, καταστρέφεται ο προηγούμενος καταμερισμός εργασίας και οι ίδιες γίνονται ψηφιακοί νταβατζήδες σε όλο το εύρος της εμπορικής ζωής. Με τον ίδιο τρόπο οι φαρμακοβιομηχανίες υπόσχονται νέα και ασφαλή εργατική δύναμη, η οποία, εγγυώνται, ότι δεν αρρωσταίνει πια. 

Μα, θα μας πούνε κάποιοι ότι, έτσι και αλλιώς είναι σκοπός της επιστήμης μια ζωή χωρίς αρρώστιες: Ανεξαρτήτως προθέσεων, αν είχαμε τη δυνατότητα συνειδητής παρέμβασης στο γενετικό υλικό, ώστε να καταργήσουμε αρρώστιες και καρκίνους, αυτό δεν θα εξυπηρετούσε την αντικειμενική πρόοδο της ανθρωπότητας; Η απάντηση είναι «όχι ακριβώς». Οι νέες αυτές τεχνολογίες δεν έχουν δοκιμαστεί ευρέως, ενώ συγγενικές γονιδιακές θεραπείες καταλήγουν πολλές φορές να προσβάλουν λάθος κομμάτια του DNA. Οι νέες τεχνολογίες δεν διαφοροποιούνται σε μεγάλο βαθμό από τα γενετικά τροποποιημένα τρόφιμα. Πριν κάποιες δεκαετίες, ήταν πάγιο αίτημα της αριστεράς το να μην καταναλώνουμε και να μην εισάγουμε στο οικοσύστημα βιολογικούς οργανισμούς που ήταν σε θέση να εξαπατήσουν τα υπόλοιπα είδη. Τα γενετικώς τροποποιημένα τρόφιμα έχουν τη δυνατότητα να έχουν ανεξέλεγκτες συνέπειες, ακριβώς επειδή το ανταγωνιστικό τους πλεονέκτημα είναι μεγάλο. Σε κάθε περίπτωση, δεν μπορεί να είναι απόφαση ορισμένων φαρμακοβιομηχανιών αυτού του είδους η ανασυγκρότηση των σχέσεων κοινωνίας και φύσης. Μια τέτοια απόφαση δεν αφορά απλώς τους ανθρώπους που ζουν σήμερα, αλλά κατ’ ουσίαν όλη την ιστορική προοπτική της ανθρωπότητας. Σε τέτοιες αποφάσεις δεν γίνεται να απαντήσουμε με ένα «συγγνώμη, λάθος».

Το γεγονός, μάλιστα, ότι η πρόβα τζενεράλε τέτοιων εμβολίων γίνεται στο πλαίσιο μιας έκτακτης συνθήκης και γενικευμένου φόβου -μιας κατά τα άλλα λίγο πιο επικίνδυνης από το κανονικό γρίπης- πρέπει να μας προβληματίσει ακόμα περαιτέρω. Η κατάσταση έκτακτης ανάγκης που έχει επιβληθεί εδώ και ενάμιση χρόνο είναι ένα πραξικόπημα της άρχουσας τάξης. Για όσον καιρό κυκλοφορεί ο φόβος έξω, αυτοί επιχειρούν ιστορικού τύπου αναδιαρθρώσεις. Η εξουσία συγκεντρωποιείται, ακριβώς επειδή δεν θέλουν να δώσουν λογαριασμό σε κανέναν. Διότι, έτσι και αλλιώς, η αστική εξουσία είναι δικτατορία και ποτέ στις σοβαρές αποφάσεις δεν καλείται να συναποφασίσουν το αφεντικό και οι εργαζόμενοι παρέα.

Αν η παραπάνω υπόθεση είναι αληθής, η ιστορία του κορωνοϊού κυοφορεί μια πιθανή αντεπανάσταση στις κοινωνικές σχέσεις, καθώς αποτελεί την αφορμή, ώστε τα αφεντικά να έχουν όλο και μεγαλύτερο λόγο στην καθαυτή βιολογική υπόσταση των εργαζομένων. Μέσω του κορωνοϊού χτίζεται μια νέα εποχή πάνω στα συντρίμμια μιας κοινωνίας που ποτέ ξανά δεν θα θελήσει να περάσει τη ζωή της εγκλωβισμένη σε κατ’ οίκον περιορισμό. Για αυτό και, κατά τη γνώμη μας, δίκαια μπορούν όσα βλέπουμε να ονομαστούν πραξικόπημα, καθώς καταλύεται το μέχρι πρότινος δικαίωμα στην ιατρική αυτοδιάθεση. Στην τυπική του υπόσταση αυτό μπορεί να σημαίνει ότι θα προσλαμβανόμαστε ή θα διατηρούμε μια δουλειά βάσει και των επισυναπτόμενων ιατρικών μας εγγράφων.

Δεν μπορεί να υπάρχει κάποιου είδους αριστερή πτέρυγα ενός τέτοιου σχεδίου. Οποιαδήποτε αριστερά συντάσσεται με ανθρωπιστικό προσωπείο σε αυτή την υπόθεση, δεν είναι τίποτα άλλο από απολογητές και ξεπλένηδες του πραξικοπήματος. Ακόμα και τώρα ένα μεγάλο κομμάτι της αριστεράς είναι μπερδεμένο στα βασικά ζητήματα, δηλαδή ποιος είναι ο χαρακτήρας της κρίσης του κορωνοϊού, λέγοντας ότι εμπιστεύεται, γενικώς ειπείν, τους γιατρούς. Η ιατρική, όπως και κάθε επιστήμη εδώ και πολλά χρόνια, δεν δεσμεύεται ακριβώς από τον όρκο του Ιπποκράτη, αλλά αποτελεί άμεση παραγωγική δύναμη. Το πού θα στραφεί και τι ερωτήματα θα θέσει η επιστήμη, καθορίζεται από αυτούς που την ασκούν, εν προκειμένω από τη δικτατορία της αστικής τάξης.

Μια κλασική αντίληψη αριστερών γιατρών είναι ότι η μακροζωία και η μείωση των ασθενειών δεν οφείλεται ακριβώς στα εμβόλια, αλλά κυρίως στη μαζική καλυτέρευση των συνθηκών ζωής και εργασίας. Θα έπρεπε να προβληματίσει το γεγονός ότι οι άρχουσες τάξεις στο κόσμο, και δη στην Ελλάδα, επέλεξαν να παίξουν τα ρέστα τους στα λοκ-ντάουν, στα εμβόλια και όχι σε όλο αυτά. Αντί να υλοποιήσουν ένα πρόγραμμα ενίσχυσης της πρωτοβάθμιας υγείας, προστασίας των ευάλωτων (ηλικιωμένοι, σε οίκους ευγηρίας, συννοσηρότητες), επενδύσεων σε φάρμακα, που αποδεδειγμένα έσωζαν ζωές (μονοκλωνικά και άλλα), αποφάσισαν ένα πρόγραμμα παρατεταμένου λοκ-ντάουν και, τώρα, εμβολίων. Ήταν. δηλαδή, με λίγα λόγια επιλογή τους να «αντιμετωπίσουν» τον κορωνοϊό με μέτρα αστυνόμευσης (λοκ-ντάουν) και υγειονομικής πειθαρχίας όλου του πληθυσμού (άσχετα αν το 99% δεν διατρέχει κανέναν κίνδυνο) και όχι με στοχευμένες παρεμβάσεις στο ευάλωτο τμήμα του και, φυσικά, ούτε λόγος για την ενίσχυση του συστήματος υγείας στο πλαίσιο της διαμόρφωσης καλύτερων συνθηκών ζωής.

Όταν, λοιπόν, σε ένα τέτοιο πλαίσιο υλοποιείται μόνο το κομμάτι που έχει να κάνει με τα εμβόλια, και όχι το άλλο που έχει να κάνει με την καλυτέρευση των συνθηκών ζωής, αυτό δεν το κάνουν επειδή είναι τσιγκούνηδες ή νεοφιλελεύθεροι. Το κάνουν γιατί στα μάτια τους η εργασία είναι, και πάντοτε θα είναι, αντικείμενο. Και όλα τα αντικείμενα έχουν ημερομηνία λήξης, για αυτό καλύτερα να είναι μπουκωμένοι με εμβόλια κατά τη διάρκεια των παραγωγικών τους χρόνων, ακόμα και αν αυτό θα έχει ανυπολόγιστες συνέπειες στα γηρατειά τους, καλύτερα η βραχυπρόθεσμη και άμεση κερδοφορία παρά σχέδια επιστροφής σε τίποτα Σοβιετίες.

Για αυτούς τους λόγους δεν μπορεί η αριστερά να υιοθετεί μια πολιτική που απλώς θα ζητά περισσότερα. Κατά το «περισσότερα λεφτά για την παιδεία», περισσότερα εμβόλια. Η αστική τάξη έχει μία στρατηγική, και οποιαδήποτε αντιπολίτευση δεν συγκρούεται με την εμμονή στα εμβόλια, δεν θα καταφέρει να τσακίσει την κρατική στρατηγική. Αν δεν συνειδητοποιήσουμε το πώς έχουν οριστεί τα στρατόπεδα, τότε η αριστερά δεν θα είναι απλώς άχρηστη στην εξέλιξη των γεγονότων, αλλά ακόμα χειρότερα θα συμβάλλει (όπως κάνει τον τελευταίο ενάμιση χρόνο) στην περαιτέρω εμπέδωση και νίκη του πραξικοπήματος.

7 responses to “Πραξικόπημα με λοκ-ντάουν στους μη εμβολιασμένους

  1. Πρωτα μερικες αποριες η ενστασεις (κατι σαν συνηγορος του διαβολου):
    – Σε ποια 18η Μπρυμαίρ αναφερεται ο ν.μ. με τον πινακα ζωγραφικης, σ αυτη του ναπολεοντα θειου η ανηψιου (η του μαρξ);;;
    – ειναι δυνατον η λεγομενη νεα κοινωνικη συμμαχια με τους μαγαζατορες να εχει περισσοτερη σημασια απο, η να υπαρξει στο διεθνη κενο χωρις την πασιγνωστη πια στρατηγικη της μεγαλης επανεκιννησης του παγκοσμιου πολεμου για το μαντρωμα των αναπτυσσομενων χωρων στο ιμπεριαλιστικο μαντρι;
    – με τι εννοια μιλαει ο ν.μ. για αριστερους φίλους, ειρωνικη η κατα λεξη;;;
    – Τα mRna και τα Vector εμβόλια βασίζονται σε τεχνολογίες όπου ο οργανισμός κωδικοποιείται ώστε να παράγει αντισώματα – αυτο δεν το κανουν *ολα* τα εμβολια; δηλαδη, ο ν.μ. δεν βλεπει σημαντικες διαφορες στα εμβολια *σ αυτη την συγκυρια*;
    – Δεν είναι άλλωστε αξιοσημείωτη η συμβολή των ιώσεων, των ασθενειών, των αναρρωτικών στην καπιταλιστική συσσώρευση; – συμβολη των αναρρωτικων, δηλαδη;
    – ιστορική δυνατότητα των καπιταλιστών να ρυθμίσουν αυτές τις «δομικές ανεπάρκειες» της εργατικής δύναμης…επιτρέπουν τη ρύθμιση των ιατρικών πλευρών…τα αφεντικά να έχουν όλο και μεγαλύτερο λόγο στην καθαυτή βιολογική υπόσταση – ρυθμιση/ἔλεγχος, *για τι*;;;
    -οι φαρμακοβιομηχανίες υπόσχονται νέα και ασφαλή εργατική δύναμη, που εγγυώνται ότι δεν αρρωσταίνει πλέον. – υποσχονται σε ποιους, στους μετοχους τους η στους λαους;
    – Η κατάσταση έκτακτης ανάγκης που έχει επιβληθεί εδώ και ενάμησι χρόνο είναι ένα πραξικόπημα της άρχουσας τάξης – γιατι/ποιο πραξικοπημα, δεν περασαν τα μετρα απ την βουλη, οι πνπ δεν ειναι εντος του συνταγματος;
    – αντεπανάσταση στις κοινωνικές σχέσεις – αντεπανασταση σε ποια επανασταση; στις κοινωνικες σχεσεις (της ιδιοκτησιας των μεσων παραγωγης και ιδιοποιησης της υπεραξιας της εργασιας απο το κεφαλαιο) η σε καποιο κοινωνικο “συμβολαιο”;
    – Για αυτούς τους λόγους …οποιαδήποτε αντιπολίτευση που δεν συγκρούεται με την εμμονή στα εμβόλια δεν θα καταφέρει να τσακίσει την κρατική στρατηγική. – και ζητωντας “οχι εμμονη” η “οχι εμβολια” (η οχι ρυθμιση”, η αυτοδιαθεση) ειναι σοβαρη *κομμουνιστικη* *επαναστατικη* *πολιτικη*;
    – δεν μπορεί να είναι απόφαση ορισμένων φαρμακοβιομηχανιών αυτού του είδους η ανασυγκρότηση των σχέσεων κοινωνίας και φύσης. – οχι “ορισμενων”, αλλα ολων, η καμμιας;;; και αν με αλλους, ποιους, και με τι ορους, συμβουλατορα, “εργατικου ελεγχου” η αφεντικου;

    Μου αρέσει!

  2. Τα ερωτηματα του Σταρικ ειναι πολλα και ισως περα απο την εμβελεια του συγκεκριμενου αρθρου. Δεν ειμαι ο συγγραφεας, υποθετω όμως οτι τα ερωτηματα δεν αφορουν μονον αυτον.
    Το ορισμενες φαρμακοβιομηχανιες δεν σημαινει οτι καποιες αλλες εκτος ορισμενων ειναι οκ. Χρειαζεται οντως διευκρινιση η προταση αυτη.Εγω την καταλαβαινω ως “ολες”.
    Η κρατικη στρατηγικη αναφερται στο λοκνταουν για τους μη εμβολιασμενους στο καθεστως εξαιρεσης που στηνει ο Μητσοτακης τωρα γι αυτους. Δεν χρειαζεται ενα κομμουνιστικο μανιφεστο για να αντιταχθει κανεις σε αυτο το ελλεινο σχεδιο του υγειονομικους απρτχαιντ για οσους δεν έχουν εμβολιαστει.
    Το πραξικοπημα και η κατασταση εκτακτου αναγκης και οι ΠΝΠ ειναι τυπικα εντος συνταγματικού πλαισιου και περασαν και απο τη Βουλη. Οπως και απο τη Βουλη ψηφιστηκε καγκελαριος ο Χιτλερ και προωθυπουργος ο Μεταξας. Μήπως δεν ήταν κι αυτά πραξικοπήματα; Ειναι λαθος να μιλαμε για υγειονομικο πραξικόπημα ή τελικα για καθεστως εξαιρεσης;
    Συνεχιζω σε λιγο και για τα αλλα

    Μου αρέσει!

  3. Οι φαρμακοβιομηχανοι απο κοινου με την πολιτική εξουσια υποσχονται παντου και στους μετοχους τους αλλα και στις υποτελεις ταξεις. Τους ενδιαφερει η κοινωνικη συναινεση στα σχεδια τους εστω και με την απειλη του βουρδουλα. Η αρχουσα ταξη δεν κοιταει μονο στο εσωτερικο της. Στο βαθμο που παρουσιαζει τον εαυτο της ως σωτηρα όλου του εθνους ενδιαφερεται και για το τι εχουν στο κεφαλι τους και οσοι βρισκονται απο κατω. Δεν ειναι κατι καινουργιο αυτη η συμπεριφορα.
    Ο ελεγχος της βιολογικης υπόστασης ειναι μια νεα περιοχη δρασης του κεφαλαιου και της εξουσιας που επανερχεται σε μεθόδους δουλοκτησιας ή δουλοπαροικίας όπου οι αρχουσες ταξεις είχαν δικαίωμα πάνω στο σώμα. Ο κατασκοπευτικός καπιταλισμός οδηγεί αναπόφευκτα όχι μόνο στον έλεγχο των κινήσεων αλλά τελικά και τους ίδιου του σώματος.
    Οι αριστεροι φίλοι εμπειρέχει όλες τις έννοιες . Ας το παρει ο καθενας όπως του αρεσει. Εμεις δεν εχουμε δεσμευσεις από καμια αριστερα. Όλοι κρινονται από αυτά που λενε και από αυτά που κανουν. Επ αυτου περιττεύουν οι διευκρινήσεις.
    Η αρχουσα ταξη και το κρατος χτίζει συμμαχίες ή τις πειδιώκει προκειμενουν να απανπαράγει ενίοτε το άρχων μπλοκ εξουσίας. Μια αυλή που να της δίνει μια καποια κοινοβουλευτική πλειοψηφία και ταυτόχρονα να είναι ιμάντας κοινωνικού ελεγχου (και ενίοτε αυτοματισμού και κανιβαλισμού) προς όλους όσους δεν συμμορφώνονται. Κάθε εθνικός κοινωνικός σχηματισμός συγκροτεί κοινωνικές συμμαχίες. Το διεθνές πλάιισο ειναι κατι άλλο. Η μεγάλη επανεκκινηση ειναι μια στρατηγική. Ειναι η μεγαπολιτική του διεθνους κεφαλαίου που την καθοριζει η ατμομηχανη του. Το πως θα εφαρμοστει αυτή η στρατηγική στα διαφορα κράτη και στον εσωτερικο τους συσχετισμό ειναι μι αυπόθεση που την διαχειρίζεται ο καθε μητσοτάκης με τα εργαλεια πυο εχει στη διαθεσή του. Το αν θα μετατρεψει τους μαγαζατορες σε μπατσους ειναι ενα ζητημα που προς το παρόν δεν φαινεται να αποδίδει. Το φθινώπορο βεβαιως θα αλλαξουν τα πραγματα οταν τα μαγαζια θα λειτουργουν κυριως σε κλειστους χωρους.
    Η αντεπανασταση έχει ενα πολιτικό χαρακτήρα. Μια χουντα ειναι μια πολιτικη αντεπανασταση. Επίσης οταν συνταγματικα δικαιωματα μπαινουν στο γυψο ειναι μια πολιτικη αντεπανασταση. Καπιταλισμός τότε καπιταλισμός τωρα. Πιθανόν για εναν αναρχικό να μην εχουν σημασια αυτές οι λεπτομερειες. Για μας εχουν.

    Μου αρέσει!

  4. Πρωτοφανές κυβερνητικό σχέδιο στην Ισπανία – Νόμος θα αφαιρεί τα δικαιώματα των πολιτών, λόγω υγειονομικών κρίσεων
    Ένα εξόχως ανησυχητικό σχέδιο που προοιωνίζεται ένα δυστοπικό μέλλον , εξετάζει η ισπανική κυβέρνηση.
    Στα σκαριά βρίσκεται ο λεγόμενος «νόμος για την εθνική ασφάλεια», που υποχρεώνει τους πολίτες να «παραιτηθούν προσωρινά» δικαιωμάτων τους σε περιπτώσεις μελλοντικών κρίσεων δημόσιας υγείας ή καταστάσεων έκτακτης ανάγκης, όπως συνέβη με την πανδημία του κορωνοϊού, γράφει η έγκυρη εφημερίδα El Pais.
    .«Κάθε ενήλικο άτομο θα υποχρεούται να εκπληρώσει τις ”προσωπικές του υποχρεώσεις” που απαιτούνται από τις αρμόδιες αρχές, σύμφωνα με τις οδηγίες του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας, όταν κηρύσσεται κατάσταση κρίσης στην Ισπανία.
    Σε αυτήν την περίπτωση, όλοι οι πολίτες χωρίς εξαίρεση πρέπει να συμμορφώνονται με τις εντολές και τις οδηγίες που εκδίδονται από τις αρχές», αναφέρεται στην πρόταση νόμου.
    Ανατριχιαστική πρόταση νόμου
    Αν και η πρόταση φαίνεται αρκετά ασαφής, υποδηλώνει πως κυριολεκτικά τίποτα από την προσωπική ζωή των ανθρώπων δεν μένει εκτός της επίβλεψης των κρατικών αρχών με βασική τις εθνικές κρίσεις.
    Σε περίπτωση που κηρυχθεί κατάσταση κρίσης στην Ισπανία (κατάσταση που αφορά την Εθνική Ασφάλεια), οι αρχές μπορούν επίσης να προχωρήσουν στην προσωρινή κατοχή όλων των περιουσιακών στοιχείων των πολιτών, κατά την παρέμβασή τους ή αυτών που είναι απαραίτητα για την πολιτεία καθώς και την αναστολή όλων των ειδών δραστηριοτήτων.
    Σύμφωνα με το σχέδιο, ο ιδιώτης – πολίτης θεωρείται «στρατιωτικοποιημένος» ενώ από στα καθήκοντα αυτά εντάσσονται επίσης εταιρείες και νομικά πρόσωπα που οφείλουν να συνεργαστούν με τις αρχές για να ξεπεραστεί η όποια κρίση, μέσω της παροχής υλικών αγαθών αλλά και εκποίησης των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ατομικών ελευθεριών των πολιτών.
    Το κείμενο αυτό βασίζεται στο άρθρο 30 του Συντάγματος, σύμφωνα με το οποίο «Οι Ισπανοί έχουν το καθήκον και το δικαίωμα να υπερασπίζονται την Ισπανία».
    Είναι το ίδιο άρθρο που ρυθμίζει την υποχρεωτική στρατιωτική θητεία (έχει ανασταλεί στην Ισπανία από το 2001), αν και δεν αναφέρεται στο 2ο τμήμα του, το οποίο ορίζει τις «στρατιωτικές υποχρεώσεις των Ισπανών», αλλά στο 4ο, σύμφωνα με το οποίο, «τα καθήκοντα των πολιτών μπορεί να ρυθμίζονται σε περιπτώσεις σοβαρού κινδύνου, καταστροφής ή δημόσιας καταστροφής », μια συνταγματική διάταξη της οποίας η εφαρμογή δεν έχει προχωρήσει μέχρι τώρα.
    Τα μέσα ενημέρωσης θα μεταδίδουν την κρατική προπαγάνδα
    Μία άλλη κρίσιμη λεπτομέρεια σχετίζεται με τα μέσα ενημέρωσης, τα οποία θα είναι ουσιαστικά μετασχηματισμένα ώστε να εξυπηρετούν αποκλειστικά την επίσημη κρατική προπαγάνδα προκειμένου να «υπερασπιστούν την Ισπανία», όπως συμβαίνει σε μία κατάσταση πολέμου.
    Το προσχέδιο περιλαμβάνει την υποχρέωση των μέσων ενημέρωσης να συνεργάζονται με τις αρμόδιες αρχές για τη διάδοση πληροφοριών προληπτικού ή επιχειρησιακού χαρακτήρα.
    Το πιο σημαντικό ωστόσο, είναι ότι ενσωματώνει μέτρα για να αποφευχθεί η επανάληψη εικόνων για ελλείψεις βασικών αγαθών για την αντιμετώπιση μιας κρίσης, όπως η έλλειψη μασκών, αναπνευστικών συσκευών και Μονάδων Εντατικής Θεραπείας που εμφανίστηκαν όταν τα κρούσματα Covid άρχισαν να εξαπλώνονται μαζικά.
    Το σχέδιο νόμου παρουσιάστηκε για πρώτη φορά σε συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου στις 22 Ιουνίου, σύμφωνα με το δημοσίευμα.
    Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι εάν η Ισπανία υιοθετήσει αυτήν την εξαιρετικά αμφιλεγόμενη επέκταση των κρατικών εξουσιών για χάρη μιας αόριστης «κρίσης» – άλλες ευρωπαϊκές χώρες θα ακολουθήσουν στον ίδιο δρόμο.https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/571623/protofanes-kyvernitiko-sxedio-stin-ispania-nomos-tha-afairei-ta-dikaiomata-ton-politon-logo-ygeionomikon-kriseon
    https://m.youtube.com/watch?v=fnjJqlD6sd0

    Μου αρέσει!

  5. Μεχρι να σχολιασει ο ν.μ., γρηγορα σχολια στον @maragos
    Περασαν μολις πεντε μηνες απο την μοναδικη για την “αριστερα” εκκληση και προβλεψη του Κ. Μαραγκος οτι “Η αναμέτρηση έχει ήδη ξεκινήσει. Οι ενδιάμεσοι κι οι άσχετοι ας αποσυρθούν από το τερέν. Οι συνειδητές δυνάμεις ας επανέλθουν. Η ώρα των μεγάλων αφηγήσεων έρχεται ξανά.” Συνεπως η κριση οτι “δεν χρειαζεται ενα κομμουνιστικο μανιφεστο για να αντιταχθει κανεις” στα επιμερους μετρα της κορονοεποχης ειναι τουλαχιστον περιεργη. Ασε που οποιος νομιζει οτι το κομμουνιστικο μανιφεστο ηταν καλεσμα για “κομμουνιστικη” επανασταση, η οτι το φλεγον ζητημα τις παραμονες των επαναστασεων του ’48 ηταν το “κοινωνικο ζητημα” της εκμεταλευσης ανθρωπου απο ανθρωπο ειναι ανιστορητος. Σε τι διαφερει αυτη η “αχρειαστη” σταση απο τα λαικα μετωπα οπου οι οψιμοι επαναστατες κρυβουν την “μεγαλη αφηγηση” τους μεχρι που καταντουν χειροτεροι απο τους “συμμαχους” τους, ταξικους εχθρους; Και πως θα αντιταχθεις στο επιμαχο αν δεν εξηγησεις γιατι η εμμονη για εμβολιασμο, προς τι ο ελεγχος/ρυθμιση του “σωματος”, ειναι ολα τα εμβολια (η ολα τα…”vector”) απορριπτεα κοκ;;;
    Τωρα οσο για τις κορωνες σαν “πραξικοπημα”, “αντεπανασταση”, “χουντα”, κοκ η αναγκη να ειμαστε προσιτοι δεν παει να πει οτι δεν χρησιμοποιουμε τις λεξεις σωστα.
    Αναμενω τα σχολια του ν.μ. (η τυχον δικα σου η αλλων εννοειται) στα *καιρια* ερωτηματα για να ανταπαντησω.

    Μου αρέσει!

  6. Βρήκες άνθρωπο τώρα που κρύβει τις απόψεις του. Ή μήπως τις κρύβει η ΚΕΔ; Τέλος πάντων.
    Κομμουνιστική πολιτική είναι να συγκρούεται με τον πυρήνα της αστικής επίθεσης, και εννοείται χωρίς να γίνεσαι αρεστός σε κανένα. Βλέπεις σε αυτό εδώ το ιστολόγιο να θέλουμε να γίνουμε αρεστοί κάπου;
    Τα λαϊκά μέτωπα και η ταξική συνεργασία χτίζεται εκεί που η αριστερά κάνει τα στραβά μάτια στις πολιτικές και τους κεντρικούς σχεδιασμούς του αστικού κράτους και των κομμάτων του συστήματος. Αυτό κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ και σε ένα βαθμό η εξωκοινοβουλευτική όταν κατάπιαν αμασητο το λοκνταουν και τώρα τα πιστοποιητικά και τις διακρίσεις κατά των μη εμβολιασμενων.
    Η ΚΕΔ σε όλα αυτά δεν έχει κάνει ούτε βήμα πίσω.
    Κομμουνιστική πολιτική δεν είναι να διακυρησεις στο τέλος του κάθε άρθρου τον κομμουνισμό στη Δευτέρα παρουσία βγάζοντας σελφι τον εμβολιασμό σου και κάνοντας πλάτες στο κράτος εξαίρεσης.
    Συμφωνούμε για την ουσία του κομμουνιστικού μανιφέστου και από αυτήν την άποψη κάθε άρθρο στο Avantgarde είναι ένα κομμουνιστικό μανιφέστο, όχι από αυτά που βαρανε στο γάμο του καραγκιόζη αλλά στον πυρήνα της αστικής αντεπαναστασης.
    Και κάτι τελευταίο. Οι κορόνες όπως τις χαρακτηρίζεις (αλήθεια έχεις κάτι πιο εύστοχο για να ορίσουμε αυτό που συμβαίνει;) πιστεύεις σοβαρά ότι μας κάνουν προσιτούς κάπου; Επειδή δεν κατάλαβα χρησιμοποιούμε σωστά ή όχι τις λέξεις;

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s