Για την επίθεση του ρατσιστικού ακροδεξιού όχλου στο Καπιτώλιο

Μετάφραση από το αμερικανικόThe Internationalist

Τρομοκρατική επίθεση εναντίον του Κογκρέσου υποκινημένη από τον Τραμπ με φασιστική καθοδήγηση και τη συνέργεια της αστυνομίας

Ρατσιστικός όχλος υποστηρικτών του Τραμπ, με φασιστική καθοδήγηση, χτυπάει το Καπιτώλιο στις 6 Ιανουαρίου (Φωτοστιγμιότυπο από βίντεο του CNN)

Εργατικές επιτροπές αυτοάμυνας κατά των φασιστικών απειλών και για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων όλων των καταπιεσμένων

Ενάντια στην αστική «Δημοκρατία» – Σοσιαλιστική Επανάσταση η Μόνη Λύση

7 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ – Η χθεσινή έξαρση του όχλου στο Καπιτώλιο των ΗΠΑ ήταν το αποκορύφωμα της εκστρατείας του Ντόναλντ Τραμπ με φρενήρεις ισχυρισμούς ότι οι προεδρικές εκλογές του Νοεμβρίου 2020 ήταν «κλεμμένες». Η επίθεση στο Κογκρέσο υποκινήθηκε από τον Τραμπ και τους κορυφαίους υπολοχαγούς του, με επικεφαλής απόλυτους φασίστες, με καθοδηγητές τους λευκούς υπερασπιστές που ανέμιζαν τη σημαία μάχης της Συνομοσπονδίας της δουλοκτησίας, και διευκολύνθηκε από την αστυνομία. Παρόμοιες αναταραχές που στοχεύουν κυβερνητικά κέντρα δεν είναι κάτι καινούργιο στην Ανατολική Ευρώπη, όπου συνήθως οργανώθηκαν από τις ΗΠΑ (Γεωργία 2003, Ουκρανία 2014) και ο ιμπεριαλισμός των Γιάνκιδων τις εξαπέλυσε αμέτρητες φορές στη Λατινική Αμερική. Ωστόσο, θεωρούνται ως καινούργιες στις Ηνωμένες Πολιτείες από το ρατσιστικό ξέσπασμα της μετεμφυλιακής περιόδου ενάντια στην Ανοικοδόμηση. Εξάλλου, οι Ρεπουμπλικάνοι και οι Δημοκρατικοί ισχυρίζονται ότι αυτή είναι «η μεγαλύτερη δημοκρατία στον κόσμο», μια «λαμπερή πόλη σε έναν λόφο», όπως την αποκάλεσε ο ρατσιστής και πολεμοχαρής χρεωκοπημένος Ρόναλντ Ρέιγκαν. Αυτή ήταν μερικώς η σκηνή στο Καπιτώλιο στις 6 Ιανουαρίου. Αυτό που είδε ο κόσμος ήταν μια ανατριχιαστική επιτάχυνση, το τελευταίο αλλόκοτο και επικίνδυνο επεισόδιο στο θεαματικό ξήλωμα της «δημοκρατικής» αστικής κυριαρχίας στην ισχυρότερη ιμπεριαλιστική δύναμη. Αυτό που υπογραμμίζει δραματικά είναι ότι η καπιταλιστική αυτή κοινωνία καταρρέει. Η χρεωκοπία αυτού του αποσυντεθειμένου συστήματος εκμετάλλευσης, ιμπεριαλισμού και ρατσιστικής καταπίεσης υπογραμμίζει την επείγουσα ανάγκη να αγωνιστούμε για τη σοσιαλιστική επανάσταση.

Στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και από πολλούς πολιτικούς, η επίθεση στο Καπιτώλιο περιγράφεται ως «ανταρσία», «πραξικόπημα» ή αποτυχημένη «απόπειρα ανατροπής». Ωστόσο, αυτή η τερατόμορφη αφηνίαση ενός επίδοξου όχλου δεν ήταν πραγματική απόπειρα κατάληψης της εξουσίας (για την οποία προφανώς και δεν είχαν τις δυνάμεις), ούτε ο στρατός επιχείρησε να διαλύσει και να βάλει λουκέτο στο υψηλότερο νομοθετικό σώμα των ΗΠΑ. Τα αγγλικά δεν έχουν πολύ περιγραφικούς όρους για τέτοιες ενέργειες. Στα ισπανικά θα ήταν εξέγερση (amotinamiento) και στα γαλλικά πραξικόπημα (coup de main). Ήταν μια επίθεση όχλου που είχε ως στόχο να εκφοβίσει το Κογκρέσο να μην επικυρώσει τον εκλεγμένο Πρόεδρο των Δημοκρατικών, Τζο Μπάιντεν, και, σε αντίθετη περίπτωση, να κινητοποιήσει τους σκληροπυρηνικούς Τραμπικούς προς ένα αυταρχικό κίνημα για μελλοντική δράση. Δεν ήταν ένας τελικός παροξυσμός του Τραμπισμού, αλλά προάγγελος των επικίνδυνων μελλοντικών εποχών. Οι εκατοντάδες φασίστες που συγκεντρώθηκαν, μαζί με δεκάδες χιλιάδες εξοργισμένους ρατσιστές και αντιδραστικούς, είναι αρκετά επικίνδυνοι, αλλά οι πιο ισχυροί κίνδυνοι προέρχονται από τα όργανα της κρατικής εξουσίας της καπιταλιστικής άρχουσας τάξης -αστυνομία, στρατός, Εθνική Φρουρά- που καταστέλλει βάναυσα τις διαμαρτυρίες για τα δικαιώματα των μαύρων και προστατεύει τους φασίστες τρομοκράτες. Ο Δημοκράτης Τζο Μπάιντεν είναι το νέο τους αφεντικό και τους υποστηρίζει στον μέγιστο βαθμό.

Οι ρατσιστές ταραχοποιοί ανεμίζουν τη σημαία μάχης της Συνομοσπονδίας των ιδιοκτητών σκλάβων και των τρομοκρατών της ΚΚΚ. (Φωτογραφία: Reuters)

Το ότι η επίθεση προκλήθηκε απευθείας από τον Τραμπ είναι προφανές. Αναγνωρίζεται, επίσης, από βασικούς τομείς του αστικού κατεστημένου στις ΗΠΑ, το οποίο πραγματικά συγκλονίζεται από τα χθεσινά γεγονότα. Ο λευκός υπέρμαχος στον Λευκό Οίκο, που ηττήθηκε στις εκλογές του Νοεμβρίου, όρισε την ημερομηνία της ταραχής, καλώντας τους υποστηρικτές του να έρθουν στην Ουάσινγκτον για «άγριες» καταστάσεις. Περίπου 30.000 το έκαναν. Σε μια πρωινή ομιλία, ο Τραμπ τους ξεσήκωσε, διαμαρτυρόμενος εναντίον των «RINOs» (Republicans in Name Only = Δημοκράτες Κατ’ Όνομα Μόνο) και προτρέποντας το πλήθος να «κατέβει στο Κογκρέσο» προκειμένου να «πολεμήσει». Ο δικηγόρος του, ο υπεραπατεώνας Ρούντι Τζουλιάνι, ο οποίος υποκίνησε την αστυνομία του 1992 σε ταραχές εναντίον του μαύρου Δημοκρατικού δήμαρχου της Νέας Υόρκης, Ντέιβιντ Ντίκινς, ζήτησε «δίκη με μάχη». Ο Ντόναλντ Τζούνιορ προειδοποίησε τους Δημοκρατικούς και τους Ρεπουμπλικάνους που δεν υποστήριξαν το σχέδιο ακύρωσης των ψήφων δεκάδων εκατομμυρίων ψηφοφόρων, «Ερχόμαστε για σένα». Αυτό οδήγησε ακόμη και τη δεξιά Ρεπουμπλικανή Αντιπρόσωπο, Λίζ Τσένι του Ουαϊόμινγκ, να δηλώσει: «Ο πρόεδρος υποκίνησε τον όχλο. Ο πρόεδρος απευθύνθηκε στον όχλο. Αυτός άναψε τη φωτιά».

Προμελετημένο Χάος, Αστυνομική Συνέργεια

Το χάος προσχεδιάστηκε από τον ίδιο τον πρόεδρο, αν και φυσικά ο δειλός φαλλοκράτης αθέτησε τον όρκο του να βαδίσει με τους οπαδούς του στο Καπιτώλιο. «Ένας ανώτερος υπάλληλος του Λευκού Οίκου είπε ότι ο Τραμπ ήθελε τους υποστηρικτές του να συρρέουν στο Καπιτώλιο και να διαμαρτύρονται δυνατά όλη ημέρα» ανέφερε η Washington Post (7 Ιανουαρίου). Ωστόσο, αναφέρθηκε ότι ο υπάλληλος ισχυρίστηκε «Δεν υπήρχε σχέδιο για να μπουν μέσα». Στην πραγματικότητα, ο όχλος τριγύριζε έξω στο μπαλκόνι και στα σκαλοπάτια για μια ώρα πριν καταφέρει να μπει στο κτήριο. Μόλις μπήκαν μέσα, ο Τραμπ αφού παρακολούθησε στην τηλεόραση για πάνω από δύο ώρες μέχρι που οι άνθρωποι άρχισαν να φεύγουν, δημοσίευσε ένα (προ-ηχογραφημένο) βίντεο λέγοντας ότι ήρθε η ώρα να πάνε στα σπίτια τους. Σ’ αυτό το βίντεο διακήρυξε την «αγάπη του» για τους «πολύ ιδιαίτερους» ταραξίες, επέμεινε ότι οι εκλογές είχαν κλαπεί και τους είπε «να θυμάστε αυτήν την ημέρα για πάντα!». Την οποία αναμφίβολα θα θυμούνται. Το γεγονός ότι εισέβαλαν στο Καπιτώλιο των ΗΠΑ και ξέφυγαν θα ενθαρρύνει ρατσιστές και φασίστες για χρόνια – και όχι μόνο για να ψηφίσουν τον Τραμπ ή τους αναπληρωτές του, αλλά και για να επιτεθούν σε μαύρους, μετανάστες και όλους όσους θα μπλοκάρουν την προσπάθειά τους να «πάρουν πίσω» αυτό που φαντάζονται ότι είναι η χώρα τους.

Το ότι η επίθεση διευκολύνθηκε από την αστυνομία είναι, επίσης, αδιαμφισβήτητο. Οι μπάτσοι και οι στρατιωτικοί προφανώς και παρακολουθούσαν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όπου οι φασίστες μιλούσαν ανοιχτά για τα σχέδια ένοπλης επίθεσης. Επιπλέον, η ένοπλη κατάληψη του νομοθετικού σώματος του Μίτσιγκαν τον περασμένο Μάιο είχε ήδη θέσει τα θεμέλια. Από την αρχή στην Ουάσινγκτον, οι ταραξίες πέρασαν ορμητικά πάνω από τα κάγκελα και ανέβηκαν τα σκαλοπάτια με σχεδόν καμία σοβαρή αντίσταση από την αστυνομία του Καπιτωλίου. Στη συνέχεια εμφανίστηκαν βίντεο που έδειχναν ότι η αστυνομία άνοιγε τα προστατευτικά «εμπόδια» και παραμέριζε, ώστε να αφήσει τον όχλο να μπει μέσα. Ένα βίντεο ζωντανής ροής από τους φασίστες δείχνει έναν εισβολέα να βγάζει σέλφι με έναν αστυνομικό. Υπάρχουν μερικές φωτογραφίες από συγκρούσεις πάνω από κάγκελα και μια σύντομη αντιπαράθεση στο υπόγειο, αλλά μόλις το πλήθος βρέθηκε εντός, οι λιγοστοί αστυνομικοί που ήταν έξω εξαφανίστηκαν. Μέσα, οι μπάτσοι επέτρεπαν στους ταραξίες να πάρουν τον έλεγχο του κτηρίου, εισβάλλοντας και ληστεύοντας γραφεία, καταλαμβάνοντας τη Γερουσία, και στη συνέχεια τους άφησαν να φύγουν απρόσκοπτα.1 «Οι ειδικοί επιβολής του νόμου δήλωσαν έκπληκτοι από τις τακτικές που χρησιμοποίησε η αστυνομία όταν ο όχλος ήταν ήδη μέσα στο Καπιτώλιο» ανέφερε η Washington Post. Το ότι η αστυνομία δεν ήταν απλώς «συγκλονισμένη», το ότι η αστυνομία συνεργάστηκε με τον όχλο, το ότι αυτό ήταν πολιτική, είναι σαφές. Το μόνο μυστήριο -μέχρι στιγμής- είναι ποιός το αποφάσισε.

Δεν θα μπορούσατε να χάσετε την εκπληκτική αντίθεση μεταξύ αυτής της «με το «γάντι» αντιμετώπισης του όχλου λευκής υπεροχής στις 6 Ιανουαρίου και της απάνθρωπης βίας εναντίον των Black Lives Matter διαδηλωτών που διαμαρτύρονταν ειρηνικά στις 3 Ιουνίου στο Πάρκο Λαφαγιέτ, έναν δημόσιο χώρο, ενάντια στη ρατσιστική δολοφονία της αστυνομίας. Αμέσως σκεφτήκαμε, μαζί με αμέτρητους άλλους ακτιβιστές (ακόμη και τα αστικά μέσα μαζικής ενημέρωσης και οι πολιτικοί) – ότι, εάν μαύροι και άλλοι αντιρατσιστές διαδηλωτές είχαν επιδιώξει να αποκαταστήσουν την αδικία τους συγκεντρωνόμενοι στο Κογκρέσο, πόσο μάλλον αν έκαναν έφοδο στο κτήριο, θα είχαν πυροβοληθεί επί τόπου. Όλο αυτό είναι μια ακόμη επιβεβαίωση ότι η αστυνομία σε κάθε επίπεδο είναι ένας θεσμός λευκής υπεροχής, και έτσι είναι από την ίδρυσή της ως περιπολία σκλάβων στις αρχές του 19ου αιώνα. Αυτό, με τίποτα, δεν ισοδυναμούσε με την κατάληψη του καπιτωλίου της πολιτείας του Ουισκόνσιν από τους εργαζομένους το 2011, για να διαμαρτυρηθούν ενάντια σε ένα βάναυσο αντεργατικό νομοσχέδιο. Αυτό ήταν ένα ρατσιστικός όχλος αποφασισμένος για καταστροφή και επιδιώκοντας να παύσει μια από τις λειτουργίες του Κογκρέσου με τις πιο εκτεταμένες συνέπειες, στις οποίες και προέβη ατιμώρητα.

Όταν οι New York Times (7 Ιανουαρίου) γράφουν για «βίαιες συγκρούσεις μεταξύ διαδηλωτών και επιβολής του νόμου», αυτά τα λίγα περιστατικά δεν μπορούν να αποκρύψουν τη αστυνομική σενέργεια με τους ταραξίες. Όταν η Εθνική Φρουρά της συνοικίας της Κολούμπια τελικά έφτασε -αφού ο Τραμπ και οι υπουργοί του Στρατού και Άμυνας είχαν εμποδίσει νωρίτερα ένα αίτημα της πολιτείας να την κινητοποιήσει- υπήρχαν πολύ λίγες συλλήψεις, κυρίως για παραβίαση της απαγόρευσης κυκλοφορίας. Αλλά τώρα που η Δημοκρατική δήμαρχος Μιούριελ Μπόουζερ εξέδωσε δημόσια διαταγή έκτακτης ανάγκης μέχρι την Ημέρα Έναρξης (20 Ιανουαρίου), σίγουρα θα χρησιμοποιηθεί εναντίον οποιωνδήποτε αντιφασιστών διαδηλωτών. Εντωμεταξύ, καθώς το Twitter και το Facebook μπλόκαραν προσωρινά τους λογαριασμούς του Τραμπ, διάφοροι αναλυτές και νομικοί εξυπνάκηδες φλερτάρουν με τον περιορισμό των δικαιωμάτων της Πρώτης Τροπολογίας («Έχουν τα ψέματα του Τραμπ καταστρέψει την Ελευθερία Λόγου;» New York Times, 6 Ιανουαρίου). Και, βεβαίως, μπορείτε να στοιχηματίσετε ότι, τυχόν απαγορεύσεις ενάντια σε «εξτρεμιστές», θα χρησιμοποιηθούν ενάντα σε αριστερούς και αντιρατσιστές πολύ περισσότερο από τους φασίστες που ανοιχτά οργάνωσαν το χτύπημά τους στο Καπιτώλιο στο Parler και σε άλλα δεξιά μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Ήταν ένας ρατσιστικός όχλος. Οι ταραχοποιοί έστησαν αγχόνες, απειλώντας να «κρεμάσουν τους προδότες». (Φωτογραφία: AFP)

Το ότι η επίθεση στο Καπιτώλιο των ΗΠΑ καθοδηγήθηκε από φασίστες είναι, επίσης, αδιαφιλονίκητο, αν και μετά βίας αναφέρθηκε στα αστικά μέσα ενημέρωσης. Είχαν υποχρέωση να πουν ότι οι πρώτοι ταραχοποιοί που έκαναν έφοδο στο Καπιτώλιο ανέμιζαν τη σημαία μάχης της Συνομοσπονδίας, αλλά άφησαν ανείπωτο ότι αυτό το σύμβολο της δουλείας είναι, ταυτόχρονα, και αυτό των ρατσιστών τρομοκρατών της Κου Κλουξ Κλαν. Υπήρχαν, επίσης, πολλές σημαίες QAnon και η πράσινη σημαία «Κεκιστάν» (βασισμένη στη γερμανική σημαία μάχης του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου) που χρησιμοποιούσαν οι φασίστες. Υπήρχαν αγχόνες με θηλιά -μια απειλή λιντσαρίσματος- που είχαν στηθεί έξω. Ο προκλητικός Ναζιστής, Τιμ Τζόνετ (γνωστός και ως «Baked Alaska»), εξέπεμπε μέσω ζωντανής ροής από το εσωτερικό του κτηρίου. Μέσα στο Καπιτώλιο, ένας από τους φασίστες φορούσε μια μπλούζα που χαιρέτιζε το ναζιστικό στρατόπεδο θανάτου Άουσβιτς. Και πρωταγονιστές μεταξύ εκείνων στο μπροστινό σημείο των ταραχών ήταν οι III Percenters (που καυχώνται για τις σχέσεις τους με την αστυνομία και τον στρατό), οι Oath Keepers και οι Proud Boys, φορώντας μια διαφορετική στολή από ότι συνήθως, με πορτοκαλί καπέλα. Πορτοκαλί περιβραχιόνια και ετικέτες παρατηρήθηκαν, επίσης, σε παρόμοιους όχλους υπέρ του Τραμπ στις πρωτεύουσες των πολιτειών του Αρκάνσας, της Καλιφόρνιας, της Μινεσότας, του Όρεγκον και αλλού.

Υπήρχε μια σουρεαλιστική «ποιότητα» στην εμφάνιση της φασιστικά καθοδηγημένης επίθεσης, συμπεριλαμβανομένου ενός «σαμάνου» QAnon με κερασφόρο κράνος φτιαγμένο από γούνα, μακιγιάζ προσώπου με αστέρια και ρίγες, και Σκανδιναβικά τατουάζ. Ένας άλλος ταραχοποιός με γούνα και δέρμα αλεπούς στο κεφάλι του ξεχώρισε ανάμεσα στα σακάκια για καμουφλάζ και στα καπέλα MAGA. Αλλά δεν ήταν αστείο: οι εισβολείς ήταν οπλισμένοι και επικίνδυνοι. Κατά τη διάρκεια της εφόδου, δύο βόμβες σωλήνων και ένα ψυγείο γεμάτο Μολότωφ βρέθηκαν στο σημείο του Καπιτωλίου. Ένας από τους καμουφλαρισμένους ταραχοποιούς είχε μαζί του αρκετούς σφιγκτήρες καλωδίων (zip ties), υποδεικνύοντας τις προθέσεις του να πάρει ομήρους, επαναλαμβάνοντας τα γεγονότα στο Μίτσιγκαν τον περασμένο Μάιο. Αν είχαν πιάσει τα χέρια τους τη Νάνσυ Πελόζι ή μια από τις «Squad» (Ιλχάν Ομάρ, Αλεξάνδρια Οκάσιο-Κορτές, Αϊάννα Πρίσλεϊ και Ρασίντα Τλέιμπ), που διασύρθηκαν από τον Τραμπ, ή άλλους, αυτοί οι φασιστές και ρατσιστές τρομοκράτες θα μπορούσαν κάλλιστα να έχουν πραγματοποιήσει τις δολοφονικές φαντασιώσεις τους να «κρεμάσουν τους προδότες»

Μετά την αποχώρηση των ταραξιών, οι συγκεντρωμένοι γερουσιαστές και αντιπρόσωποι επανέλαβαν την «ημερομηνία» για την πιστοποίηση των ψήφων των εκλογέων για πρόεδρο ανά πολιτεία. Ενώ μερικοί εγκατέλειψαν τα σχέδιά τους να αμφισβητήσουν τους εκλογείς που αντικατοπτρίζουν τη λαϊκή ψηφοφορία (όπως η Τζόρτζια, όπου οι Δημοκρατικοί μόλις κέρδισαν μια υποεκλογή, αντικαθιστώντας δύο Ρεπουμπλικανούςς γερουσιαστές με δύο Δημοκρατικούς, δίνοντας στην εισερχόμενη διοίκηση Μπάιντεν τον έλεγχο της Γερουσίας, καθώς και της Βουλής), οι περισσότεροι δεν τα εγκατέλειψαν. Καθώς η νύχτα κυλούσε, υπήρχε μια ευσεβής, απογοητευτική ομιλία μετά την άλλη που επαινούσε τη «διμερή» απόρριψη της «βίας», της «εξέγερσης» και της «ανταρσίας», και που, αντιθέτως, υποστήριζε την «αστικότητα», την «αξιοπρέπεια» και, εννοείται, τη «δημοκρατία μας». Φυσικά, οι ταραξίες ήταν στρατιώτες της πλάκας για το κατάφωρα αντιδημοκρατικό τέχνασμα των Ρεπουμπλικανών αρνητών της ήττας, ώστε να απορρίψουν δεκάδες εκατομμύρια ψήφων – στερώντας το δικαίωμα στους ψηφοφόρους της Αριζόνας, της Τζόρτζια, του Μίσιγκαν, της Νεβάδας και της Πενσυλβάνιας. Στο τέλος, επιβεβαιώθηκε η νίκη του Μπάιντεν, αλλά περισσότεροι από τους μισούς Ρεπουμπλικάνους ψήφισαν να μην αναγνωρστεί η νομιμότητά της.

Επαναλαμβανόμενα τις τελευταίες εβδομάδες, οι ειδικοί των μέσων ενημέρωσης μιλούν λυρικά για το πώς το μόνο πράγμα που κρατά τη δημοκρατία ήταν η «καλή θέληση» μιας χούφτας αξιωματούχων, τόσο Δημοκρατικών όσο και Ρεπουμπλικανών. Αυτό! Παρόλα τα πολιτειακά μαθήματα σχετικά με ελέγχους και ισορροπίες, τη δύναμη και το μεγαλείο του Συντάγματος, και τα υπόλοιπα. Αυτό που υπογραμμίζεται στην πραγματικότητα είναι το κρίσιμο μαρξιστικό σημείο πως το κράτος είναι μια θεμελιωδώς ένοπλη δύναμη στην υπηρεσία της κοινωνικά κυρίαρχης (άρχουσας) τάξης. Στην καπιταλιστική κοινωνία, αυτή είναι η τάξη των ιδιοκτητών του πλούτου και των μέσων παραγωγής. Είναι η δική τους (της αστικής τάξης) «δημοκρατία» και όταν το απαιτούν τα συμφέροντά τους, μπορούν να καταργούν αυτές τις μορφές και να καταφεύγουν σε ανεμπόδιστη γυμνή δύναμη. Η εξουδετέρωση των πατριωτικών παραμυθιών της αστικής ιδεολογίας είναι ένα σημαντικό μέρος της αποδέσμευσης της εξουσίας της εργατικής τάξης που απαιτείται επειγόντως για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων όλων.

Όσο για τις αστικές πολιτικές εκκλήσεις για διμερή αρμονία κ.τ.λ., καθώς το φιλο-αστυνομικό δίδυμο του Μπάιντεν και της εκλεγμένης αντιπροέδρου, Καμάλα Χάρρις, ετοιμάζεται να αναλάβει τη διοίκηση του αμερικανικού ιμπεριαλισμού -του μεγαλύτερου και πιο επικίνδυνου εχθρού των καταπιεσμένων σε όλον τον κόσμο- οι Μαρξιστές στέκονται με ασυμφιλίωτη αντίθεση σε αυτήν και όλες τις διοικήσεις του καπιταλιστικού κράτους. Η απελευθέρωση της δύναμης της εργατικής τάξης από τα κόμματα, τους πολιτικούς και τα θεσμικά όργανα του καπιταλισμού είναι το επείγον καθήκον, με σκοπό την υπεράσπιση των δικαιωμάτων και των συμφερόντων όλων των εκμεταλλευόμενων και υποτιμημένων, και τον τερματισμό των λεηλασιών του αμερικανικού ιμπεριαλισμού μια για πάντα.

«Και τώρα τι;» για τον αμερικανικό καπιταλισμό;

Μετά τις ταραχές της 6ης Ιανουαρίου στο Καπιτώλιο, βασικοί τομείς της αμερικανικής άρχουσας τάξης ανησυχούν για την παραμονή του Ντόναλντ Τραμπ στη θέση του, ακόμη και για τις 13 ημέρες θητείας που του απομένουν. Μια θορυβημένη Εθνική Ένωση Κατασκευαστών (NAM), το κορυφαίο επιχειρηματικό λόμπι των ΗΠΑ και μακροχρόνιος σύμμαχος του Τραμπ, καταδίκασε την «εξουσία του όχλου», δηλώνοντας ότι «ο απερχόμενος πρόεδρος προσκάλεσε σε βία σε μια προσπάθεια να διατηρήσει την εξουσία». Κάλεσε τον Αντιπρόεδρο Μάικ Πενς και το υπουργικό συμβούλιο να ασκήσουν την 25η Τροπολογία, η οποία θα επέτρεπε την απομάκρυνση του Τραμπ ως προέδρου, επειδή «δεν ήταν σε θέση να εκπληρώσει τις εξουσίες και τα καθήκοντα του αξιώματός του». Φυσικά, ο Πενς αρνήθηκε. Σήμερα, οι δύο κορυφαίοι Δημοκράτες του Κογκρέσου, ο Γερουσιαστής Τσακ Σούμερ και η πρόεδρος της Βουλής Νάνσυ Πελόζι, ζήτησαν την πολιτική δίωξη του Τραμπ για υποκίνηση ένοπλης εξέγερσης. Ο οικοδεσπότης του MSNBC και πρώην Ρεπουμπλικανός στο Κογκρέσο, Τζο Σκάρμπορο, ζήτησε να συλληφθούν οι Τραμπ, Τζουλιάνι και Ντόναλντ Τζούνιορ με τις ίδιες κατηγορίες. Αρκετοί αξιωματούχοι της διοίκησης Τραμπ παραιτήθηκαν, ως αρουραίοι που εγκαταλείπουν ένα βυθιζόμενο πλοίο.

Ωστόσο, ο Τραμπ δεν είναι ο μόνος υπεύθυνος για την υποκίνηση του όχλου. Υπάρχουν αρκετοί κόλακες και υποστηρικτές του Τραμπ στο Κογκρέσο, μερικοί από τους οποίους τον έχουν περιστασιακά προσεγγίσει (όπως ο αποκρουστικός νεο-Συνομοσπονδιακός γερουσιαστής Λίντσεϊ Γκρέιαμ), αλλά που είναι όλοι συνεργοί και συνωμότες. Τελικά -μαζί με τους Δημοκρατικούς αντιπάλους και συνεταίρους τους- είναι όλοι αστοί πολιτικοί που εκπροσωπούν τα ίδια ταξικά συμφέροντα. Θυμηθείτε τα λόγια του Μπαράκ Ομπάμα μετά τη νίκη του Ντόναλντ Τραμπ στις εκλογές του 2016: «Πρέπει να θυμόμαστε ότι στην πραγματικότητα είμαστε όλοι σε μία ομάδα. Πρόκειται για μια εσωτερική αψιμαχία.». Ο Ομπάμα τότε είπε ότι αυτό που άκουσε από τον Τραμπ ήταν «Σεβασμός στους θεσμούς μας. Στον τρόπο ζωής μας. Στο κράτος δικαίου». Αλήθεια; Έτσι ήταν και η 6η Ιανουαρίου, μια «εσωτερική αψιμαχία», χαρακτηρισμένη από τον σεβασμό στο «κράτος δικαίου»; Κορυφαίοι εκπρόσωποι του κεφαλαίου κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο Τραμπ είναι ένας παλαβωμένος τυχοδιώκτης, έτοιμος να θυσιάσει τα συμφέροντα της «ομάδας» τους για τη δική του, και ότι πρέπει να εμποδιστεί πριν κάνει μεγαλύτερη ζημιά στους «θεσμούς μας. Σε αυτό το σημείο, απλά δεν είναι σίγουροι πώς να το κάνουν.

Το καπιταλιστικό κατεστημένο έχει κάποια προβλήματα από αυτή την άποψη: 74 εκατομμύρια άνθρωποι ψήφισαν υπέρ του Τραμπ, τα τρία τέταρτα όλων των Ρεπουμπλικανών λένε ότι του εκλάπη η νίκη από μια (ανύπαρκτη) μαζική απάτη ψηφοφόρων, και τώρα έχει μια πιθανή κομματική δύναμη μάχης ορισμένων δεκάδων χιλιάδων, πολλοί από αυτούς βαριά οπλισμένοι, φανατικά αφοσιωμένοι σε αυτόν. Ενώ οι αστοί επικριτές συχνά τον απεικονίζουν ως απλά έναν τρελό, σε άρνηση σχετικά με τις εκλογές, έχει δημιουργήσει έναν μύθο, οι «κλεμμένες εκλογές», παρόμοιο με αυτόν του Χίτλερ του «Dolchstoss» το υποτιθέμενο κάρφωμα στην πλάτη από Εβραίους και κομμουνιστές, για να εξηγήσουν την ήττα της Γερμανίας στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο Τραμπ δεν προχωρά σε ένα μαζικό φασιστικό κίνημα όπως προέκυψε στην Ιταλία και τη Γερμανία μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, και η ετερόκλητη μάζα που έπληξε το Καπιτώλιο στις 6 Ιανουαρίου δεν ήταν πειθαρχημένα στρατεύματα σοκ όπως οι μελανοχίτωνες του Μουσολίνι και τα Τάγματα Εφόδου του Χίτλερ. Μοιάζουν πιο πολύ με τον όχλο που ο Ναπολέων Βοναπάρτης, τότε πρόεδρος της Δεύτερης Γαλλικής Δημοκρατίας, συγκέντρωσε γύρω του καθώς προσπάθησε να γίνει αυτοκράτορας το 1851.2 Όπως και ο μικρός Ναπολέων, έτσι και ο Τραμπ θα ήθελε να χρησιμοποιήσει τον όχλο της 6ης Ιανουαρίου ως προσωπικό του στρατό για την επόμενη περιπέτειά του.

Πολλοί φιλελεύθεροι πιστεύουν ότι ο Τραμπ θέλει να είναι όπως ο Πούτιν στη Ρωσία ή ο Ερντογάν στην Τουρκία, ένας αυταρχικός εκλεγμένος πρόεδρος. Αλλά το να είσαι αυτοκράτορας θα ήταν πιο κατάλληλο για την μεγαλοπρεπή αυτοεικόνα του. Και καλά. Κατά τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου, ο Τραμπ παρακάλεσε Ρεπουμπλικανικούς αξιωματούχους στη Τζόρτζια να του φτιάξουν τις ψήφους, ώστε να μπορέσει αυτός να κλέψει τις εκλογές (ενώ κατηγορούσε τους Δημοκρατικούς για το ίδιο πράγμα). Όμως δεν είχε κανένα δούναι και λαβείν, και ταπεινώθηκε δημοσίως καθώς κυκλοφόρησε η κασέτα της απειλητικής κλήσης του. Έτσι, ο Τραμπ στράφηκε στο τελευταίο του χτύπημα, ξεσηκώνοντας έναν όχλο, αλλά απέτυχε για άλλη μια φορά. Το ότι οι δυνάμεις που ήταν γνωστό πως έρχονταν αποδείχτηκε από την αναπάντεχη επιστολή της 4ης Ιανουαρίου από δέκα πρώην υπουργούς Άμυνας, υπενθυμίζοντας στον στρατό ότι οποιαδήποτε προσπάθεια «να εμπλακούν οι ένοπλες δυνάμεις των ΗΠΑ στην επίλυση εκλογικών διαφορών» θα ήταν «επικίνδυνη, παράνομη και αντισυνταγματική» και τυχόν εμπλεκόμενοι αξιωματούχοι θα αντιμετώπιζαν «ποινικές κυρώσεις, για τις σοβαρές συνέπειες των πράξεών τους στη δημοκρατία μας». Το Πεντάγωνο ξαφνικά έδωσε προσοχή.

Όταν ο Ναπολέων έστησε το δικό του πραξικόπημα τον Δεκέμβριο του 1851, ανακηρύσσοντας τον εαυτό του Γάλλο αυτοκράτορα, είχε την υποστήριξη κορυφαίων στρατηγών. Στις ΗΠΑ σήμερα, ο Τραμπ είχε μόνο τον καταδικασμένο πρώην στρατηγό Μάικλ Φλιν να συνωμοτήσει σχετικά με την επίκληση του Νόμου περί Εξέγερσης του 1807 για την επιβολή στρατιωτικού νόμου. Οι στρατηγοί του Πενταγώνου μάχονται για τη Wall Street. Πήραν τις φορολογικές περικοπές τους και τέλειωσαν με τον Τραμπ. Δεν έχουν καμία όρεξη να κολλήσουν το λαιμό τους για τον Πρόεδρο «Bonespurs» (ο Τραμπ πήρε αναβολή κατάταξης στο Βιετνάμ ισχυριζόμενος ότι έχει οστεόφυτα στα πόδια του).

Ο Μπάιντεν θέλει να δημιουργήσει ένα διμερές Κόμμα Τάξης. Όμως, τα ανιαρά καλέσματά του για «αξιοπρέπεια» και ενότητα, για να «απευθυνθεί σε όλον τον λαό ανεξαιρέτως», να εκπλήξει τους πάντες, «ο σώζων εαυτόν σωθήτω» νοοτροπία των σημερινών αστών ηγετών. Οι καπιταλιστές μετακινούνται από τη μία φούσκα στην άλλη, αναζητώντας κερδοσκοπικά οφέλη προτού εκραγούν, καθώς το καπιταλιστικό σύστημα πνέει τα λοίσθια μπροστά στα μάτια μας. Εξαργυρώνουν πολλές εταιρείες και με τα «χρυσά αλεξίπτωτά» τους αγοράζουν καταφύγια ησυχαστήρια στη Νέα Ζηλανδία και την Παταγονία, όσο γίνεται πιο μακριά από τη Wall Street. Ομοίως, το κυνικά επιθετικό στυλ της Ρεπουμπλικανικής πολιτικής συμβαδίζει με την στάση πολλών δικηγόρων, επιτομή των οποίων είναι ο Τζουλιάνι, αλλά πολύ πιο διαδεδομένο, της οποίας η στάση απέναντι στο «κράτος δικαίου» είναι να αρπάξει οτιδήποτε μπορεί και να ξεφύγει, και δεν πα’ να ‘ναι η σταθερότητα του συστήματος καταδικασμένη. Όλοι ταιριάζουν με έναν υποψήφιο αυταρχικό μεγαλομανή που υποστηρίζει πως η αλήθεια είναι ό,τι λέει αυτός, και ότι ως πρόεδρος θα μπορούσε να κάνει ό,τι θέλει. Αλλά αν δεν μπορεί πλέον, πολλοί εγκαταλείπουν το πλοίο.

Οι ηγέτες των ΗΠΑ είναι βαθιά διχασμένοι, αντικατοπτρίζοντας τη φθίνουσα πορεία του αμερικανικού καπιταλισμού. Ο «αμερικανικός αιώνας», που ξεκίνησε όταν οι ΗΠΑ αποχώρησαν με τα λάφυρα του νικητή στον Β ‘Παγκόσμιο Πόλεμο, έπρεπε να ακολουθηθεί από μια «Νέα Παγκόσμια Τάξη» της μη αμφισβητούμενης ιμπεριαλιστικής ηγεμονίας των ΗΠΑ μετά την αντεπανάσταση που σάρωσε το Σοβιετικό μπλοκ το 1989-92. Αντ’ αυτού, υπήρξε παγκόσμια αναταραχή, «πόλεμοι χωρίς τέλος» και οι καταστροφικές συνέπειες της οικονομικής κρίσης 2007-08 που εξαπέλυσε μια δεκαετή παγκόσμια καπιταλιστική ύφεση. Αυτό οδήγησε στην εμβάθυνση της κοινωνικής παρακμής, που αντικατοπτρίζεται πολιτικά στο Tea Party και κοινωνικά στα σημάδια της κρίσης οπιοειδών, που τρέφονται από την απελπισία των κατεστραμμένων μικροαστών και των μόνιμα ανέργων εργατών. Αυτός είναι, επίσης, ένας σημαντικός παράγοντας για τις ψήφους της κατώτερης μεσαίας και εργατικής τάξης στον Τραμπ. Και τώρα η πανδημία του κορωνοϊού που σκότωσε 363.000 στις ΗΠΑ και πάνω από 1,8 εκατομμύρια παγκοσμίως, ξεκίνησε μια ακόμη βαθύτερη οικονομική κρίση, της οποίας τα αποτελέσματα αρχίζουν να γίνονται αισθητά.

Ενώ καταγγέλλουν τον Τραμπ, οι Δημοκρατικοί υποστηρίζουν ένθερμα τις εξαιρετικές και βαθιά αντιδημοκρατικές δυνάμεις της προεδρίας, οι οποίες ενισχύθηκαν ακόμη περισσότερο στα χρόνια του Ομπάμα. Πώς μπορεί λοιπόν ο Μπάιντεν «να ενώσει το έθνος»; Προειδοποιήσαμε ότι ο ψυχρός πόλεμος με την Κίνα είναι μια πρωταρχική επιλογή: εμπορικός πόλεμος, οικονομικός πόλεμος εναντίον κινεζικών εταιρειών και πιθανώς πρόκληση κάποιων στρατιωτικών αψιμαχιών στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας. Θα έκανε πιο συμπαγείς τους δεσμούς με το Πεντάγωνο, το οποίο σχεδιάζει επ’ αυτού από «τη στροφή του Ομπάμα στην Ασία» το 2012, η οποία δεν άρχισε ποτέ, επειδή οι ΗΠΑ είχαν γονατίσει στη Μέση Ανατολή. Οι Ρεπουμπλικάνοι Γερουσιαστές, οι οποίοι έχουν υποσχεθεί να «καίνε» τις επιλογές του υπουργικού συμβουλίου του Μπάιντεν σχετικά με τη θέση τους απέναντι στην Κίνα, θα συντάσσονταν αμέσως. Το ίδιο θα έκαναν και οι εργατικοί απατεώνες, οι οποίοι έχουν προωθήσει από καιρό τον δηλητηριώδη αντισινικό προστατευτισμό Η οπορτουνιστική αριστερά, η οποία ψευδώς αποκαλεί την Κίνα καπιταλιστική ή ακόμη και ιμπεριαλιστική (και χαιρέτισε τις υποστηριζόμενες από τις ΗΠΑ ταραχές «δημοκρατίας» στο Χονγκ Κονγκ), δεν θα έφερνε αντίρρηση. Η κοινή γνώμη προετοιμάζεται με την πολεμική προπαγάνδα που κατηγορεί την Κίνα για τον κορωνοϊό, παρόλο που τιθάσευσε τη μάστιγα, τη στιγμή που η αντίδραση της καπιταλιστικής Δύσης ήταν μια θανατηφόρα καταστροφή. Αλλά ο Μπάιντεν θα έπαιζε με τη φωτιά.

Εν όψει αυτού του εκτεταμένου αντισινικού μετώπου, η Διεθνιστιή Ομάδα και η Ένωση για την Τέταρτη Διεθνή καλεί σε υπεράσπιση της Κίνας -ένα γραφειοκρατικά παραμορφωμένο εργατικό κράτος- ενάντια σε ιμπεριαλιστικές επιθέσεις και απειλές, και ενάντια στον κίνδυνο εσωτερικής αντεπανάστασης.

Η αστική «Δημοκρατία» είναι Χρεωκοπημένη – Εμπρός για μια Κυβέρνηση Εργατών!

Οι Μαρξιστές μπορούσαν να δουν ξεκάθαρα την φασιστική/ρατσιστική επίθεση όχλου στις 6/1 να έρχεται. Πριν από ενάμιση χρόνο, καθώς ξεκίνησε η εκστρατεία για τις εκλογές του 2020, προειδοποιήσαμε: «Η ένταση των πολιτικών συγκρούσεων στην άρχουσα τάξη θυμίζει την περίοδο που οδήγησε στον εμφύλιο πόλεμο των ΗΠΑ… Σήμερα, η ένταση των πολιτικών συγκρούσεων στην Ουάσινγκτον και οι προκλήσεις βίαιων ρατσιστικών και εντελώς φασιστικών ομάδων ρίχνει τη σκιά του εμφυλίου πολέμου. Σίγουρα, οι τομείς της πιο άγριας βάσης του Τραμπ λαχταρούν να εκδικηθούν την ήττα της κακής Συνομοσπονδίας. Ωστόσο, υπάρχουν θεμελιώδεις διαφορές με τις ΗΠΑ πριν από ενάμιση αιώνα»(«Επικίνδυνες Ρατσιστικές Προκλήσεις σε Προεκλογικούς Ελιγμούς» The Internationalist αρ. 57, Σεπτέμβριος-Οκτώβριος 2019). «Η φρενίτιδα της μισαλλοδοξίας από τα υψηλότερα επίπεδα διακυβέρνησης υπογραμμίζει και πάλι τη σχέση μεταξύ του αντι-μαύρου ρατσισμού και του αντι-μεταναστευτικού ρατσισμού» γράψαμε, υπογραμμίζοντας ότι «Οι υποψήφιοι αριστεροί που τρέφουν ψευδαισθήσεις για Δημοκρατική «αντίσταση» μπορούν μόνο να προσφέρουν στον αφοπλισμό του πραγματικού αγώνα κατά της ρατσιστικής αντίδρασης.».

Υπήρξαν πολλές συγκρίσεις μεταξύ της τρέχουσας κρίσης και όσων ακολούθησαν τις προεδρικές εκλογές του 1876. Οι New York Times (6 Ιανουαρίου) δημοσίευσαν ένα άρθρο με τίτλο, «Πιστεύετε ότι αυτό είναι χάος; Οι εκλογές του 1876 ήταν χειρότερες». Οι αμφισβητούμενες εκλογές οδήγησαν στην σάπια «Συμβιβαστική λύση του 1877» που έδωσε την προεδρία στους Ρεπουμπλικανικούς με αντάλλαγμα την εγκατάλειψη της Ανασυγκρότησης και την απομάκρυνση των αμερικανικών στρατευμάτων από την κατεχόμενη πρώην Συνομοσπονδία. Αυτή η ένδειξη προδοσίας των πρώην σκλάβων, πέρα από την αποτυχία εκποίησης των γης των δουλοκτητών μετά την κατάργηση της δουλείας, οδήγησε στην άνοδο των τρομοκρατών της KKK (Κλου Κλουξ Κλαν) και στη συνέχεια, στο φυλετικό διαχωρισμό του Τζιμ Κρόου που θεσμοθέτησε τη λευκή υπεροχή και τη μαύρη υποταγή στον Νότο για άλλα 90 χρόνια. Αυτές είναι οι «παλιές καλές μέρες» που λαχταρούσε ο όχλος των φασιστικά καθοδηγημένων ρατσιστών που εισέβαλαν στο Καπιτώλιο των ΗΠΑ. Οι Αφροαμερικανοί και όλοι οι εργαζόμενοι εξακολουθούν να πληρώνουν το τίμημα της αποτυχίας της ριζικής εξάλειψης του συστήματος δουλείας μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο.

Σήμερα η κληρονομιά της δουλείας εξακολουθεί να είναι μαζί μας, ιδίως στη ρατσιστική θανατική ποινή, τη μαζική φυλάκιση και την αναίτια δολοφονία μαύρων από την αστυνομία. Είναι, επίσης, κατοχυρωμένο στους θεσμούς αυτό που οι ευσεβείς φιλελεύθεροι και οι συνδικαλιστές γραφειοκράτες επαινούν ως τη «δημοκρατία μας». Μεταξύ των πιο χαρακτηριστικών παραδειγμάτων είναι η Εκλογική Ακαδημία και η Γερουσία, μαζί με το Ανώτατο Δικαστήριο. (Βλέπε «Δουλεία και Σύνταγμα, Επανάσταση αρ. 17, Αύγουστος 2020.) Ακόμη και η συνεπής αστική δημοκρατία («ένα άτομο, μία ψήφος») θα απαιτούσε την κατάργηση αυτών των αντιδραστικών σωμάτων. Ωστόσο, η καπιταλιστική «δημοκρατία» είναι τόσο διαβρωμένη και κούφια από τη γάγγραινα της καπιταλιστικής κοινωνίας που η μόνη πραγματική υπεράσπιση των δημοκρατικών δικαιωμάτων για τις μάζες έγκειται στον αγώνα για την προλεταριακή δημοκρατία μιας εργατικής κυβέρνησης. Αυτό δεν θα βασιζόταν στις κυνικές κοροϊδίες των μαριονετών του κεφαλαίου -των οποίων οι εκστρατείες εξαρτώνται από δισεκατομμύρια από τη Wall Street (πάνω από 500 εκατομμύρια δολάρια στις επαναληπτικές της Τζόρτζιας)- αλλά από εργατικά συμβούλια εκλεγμένα απευθείας από τους εργαζόμενους.

Συνδικαλιστές γραφειοκράτες ή ρεφορμιστές αριστεροί μπορεί να καλέσουν για «πάλη ενάντια στη ακροδεξιά» στο όνομα της «υπεράσπισης της δημοκρατίας». Κατά των φασιστικών και ρατσιστικών επιδρομέων, και ενάντια στη συνεχή δολοφονική βία του αστικού κράτους, οι Μαρξιστές είναι οι πιο αδιάλλακτοι υπερασπιστές των δημοκρατικών δικαιωμάτων. Στην πραγματικότητα, όλες οι δημοκρατικές ελευθερίες της μεγάλης μάζας του πληθυσμού κερδήθηκαν με πικρό αγώνα ενάντια στην άρχουσα τάξη. Αλλά για να υπερασπιστούμε αυτά τα δικαιώματα, είναι σημαντικό να δηλώσουμε με σαφήνεια ότι αυτό δεν είναι «η δημοκρατία μας». Οι ιδιοκτήτες του πλούτου, της γης, των μέσων παραγωγής, των μεταφορών και των επικοινωνιών μπορούν να σαρώσουν όλα τα συντάγματα και τις νομικές εγγυήσεις εάν αποφασίσουν ότι τα συμφέροντά τους το απαιτούν – όπως έχει συμβεί τόσες πολλές φορές στην ιστορία, από την Ιταλία (φασίστες του Μουσολίνι) και τη Γερμανία (Ναζί του Χίτλερ) έως τη Χιλή (στρατιωτική χούντα του Πινοτσέτ) και αλλού. Στην πραγματικότητα, η αστική δημοκρατία είναι ένας μανδύας για τη δικτατορία της εκμεταλλευτικής τάξης ενάντια σε όλους τους εργαζόμενους και τους καταπιεσμένους.

Στο τέλος της Μπολσεβίκικης Επανάστασης του 1917, ο Λένιν τόνισε, επικαλούμενος τον Φρίντριχ Ένγκελς, ότι ο πυρήνας του καπιταλιστικού κράτους αποτελείται από «ειδικά σώματα ένοπλων ατόμων» που προστατεύουν τη δύναμη και την περιουσία της άρχουσας τάξης. Δεν μπορεί να μεταρρυθμιστεί ή να πιεστεί να γίνει ένα όργανο του «λαού» – της μαζικής πάλης των εργαζομένων και των καταπιεσμένων, με αποκορύφωμα τη σοσιαλιστική επανάσταση, πρέπει να το παρασύρει για να ανοίξει δρόμο για μια κυβέρνηση εργατών, την προλεταριακή δημοκρατία των εργατικών συμβουλίων (σοβιέτ) ). Οι δεξιοί ακροατές καταδικάζουν γελοία τους Δημοκρατικούς -το παλαιότερο καπιταλιστικό κόμμα στον κόσμο- ως «σοσιαλιστές» ή ακόμη και «κομμουνιστές». Για να υπερασπιστούμε τη ζωή, τα βασικά συμφέροντα και τα σκληρά κερδισμένα δικαιώματα των εργαζομένων και των καταπιεσμένων απαιτείται πρωτίστως ένας αγώνας, για να σφυρηλατηθεί ένα επαναστατικό εργατικό κόμμα βασισμένο στο γνήσιο κομμουνιστικό πρόγραμμα των Μαρξ, Λένιν και Τρότσκι, το πρόγραμμα της διεθνούς σοσιαλιστικής επανάστασης. Σε αυτές τις εποχές μιας θανατηφόρας πανδημίας κορωνοϊού, ρατσιστικών επιθέσεων από το κατασταλτικό σύστημα του καπιταλιστικού κράτους και των φασιστών βοηθών του, και μιας άλλης καπιταλιστικής ύφεσης, η σφυρηλάτηση αυτού του κόμματος είναι το κλειδί για να κερδηθεί ένα πραγματικό μέλλον για τους εργαζόμενους και τους νέους, εδώ και σε όλον τον κόσμο. ■

Σημειώσεις

  1. Ένας από τους ταραξίες πυροβολήθηκε και σκοτώθηκε καθώς προσπαθούσαν να εισέλθουν στα γραφεία της Βουλής. Σύμφωνα με πληροφορίες, ένας αστυνομικός του Καπιτωλίου πέθανε από τραυματισμούς.
  2. Ο Λουί Ναπολέων ήταν ο ανιψιός του Ναπολέοντα Βοναπάρτη, ο οποίος ανακήρυξε τον εαυτό του αυτοκράτορα το 1804, αφού τερμάτισε τα δέκα χρόνια αναταραχών μετά τη Γαλλική Επανάσταση του 1789 με το «Coup 18 Brumaire» (9 Νοεμβρίου 1799, σύμφωνα με το γαλλικό επαναστατικό ημερολόγιο). Ο Καρλ Μαρξ, στο διάσημο φυλλάδιό του, The 18th Brumaire of Louis Bonaparte (1852), περιέγραψε το ετεροκλητο πλήρωμα του Ναπολέοντα (η Εταιρεία της 10ης Δεκεμβρίου) που αποτελείται από «αλήτες, μισθοφόρους στρατιώτες, πρώην κατάδικους, δραπέτες σκλάβους από γαλέρες, απατεώνες, τσαρλατάνους, τεμπέληδες, πορτοφολάδες, φαρσέρ, τζογαδόρους, νταβατζήδες, φύλακες μπουρδέλων, αχθοφόρους, λόγιους, οργανοπαίχτες, ρακοσυλλέκτες, μαχαιροβγάλτες, γανωματές, ζητιάνους. Αυτό το λούμπεν προλεταριάτο, ή το κουρελίδικο προλεταριάτο, έγραψε ο Μαρξ, κλήθηκε να «παίξει τον ρόλο του λαού» στα διάφορα σχέδια του Λουί Ναπολέοντα.

6 responses to “Για την επίθεση του ρατσιστικού ακροδεξιού όχλου στο Καπιτώλιο

  1. Να ευχαριστήσω τους μεταφραστές για τον κόπο που κάνουν και μας ξεστραβωνουν. Άρθρο ζωντανής ειδησεογραφικης δουλειάς σε γνώριμα πλαίσια..

    Ενσταση πανω στο κείμενο θα μπορούσε να αφορά τη στρατηγική αξία που δίνουμε στο σύγχρονο Μαύρο Κινημα (που είναι βασικά λούμπεν αφροαμερικανοι και οχι μαυροι γενικά η παραδοσιακοί ακτιβιστές) σαν βασική συνιστώσα ενός αντικαπιταλιστικου μετώπου. Μαλιστα θα εκτιμούσα πως αποτελούν και σημαντικό αυξητικο παράγοντα της κοινωνικής βάσης Τραμπ. Επιπλέον, το τι πολιτισμικά, ηθικά και αισθητικά προτάσσει ο σοσιαλισμός του 21ου αιώνα είναι ενα ζήτημα που παραμένει αναπάντητο για δεκαετίες και ιδιαιτέρως μπερδεμένο στις λεγόμενες πολυπολιτισμικες χώρες..

    Παρατήρηση. Ο ρόλος του αστικού κράτους και η πρόσβαση του ακροδεξιού στρατοπέδου στις νομιμες αρχές βιας είναι αναμφισβητητα γεγονότα. Ωστόσο μιλάμε για χώρα γενικής οπλοκατοχής, όπου βέβαια και το δικό μας στρατόπεδο (antifa) διαθέτει ένοπλες ομάδες. Μια πολιτική πλατφόρμα εξόδου απ την κρίση, οπου γίνεται ολοένα και δυσκολότερη εντός νεοφιλελευθερης δημοκρατίας, είναι επομένως εξίσου σημαντικη με τη σποραδικη αποτύπωση συσχετισμων στα πεδία της μάχης..

    Κριτική. Ακόμα και για τους εξοικειωμένους σε αυτού του είδους παραδοσιακής μαρξιστικής σκέψης και ανάλυσης, κάνει εντύπωση πόσο μικρη βαρύτητα δίνεται στην ανάλυση η τρέχουσα εμπειρία και οι κοινωνικές επιπτώσεις του covid19. Σαν να είναι δηλαδή ενας παράπλευρος συμπληρωματικος παράγοντας που δεν επηρεάζει μια λίγο πολύ προδιαγεγραμμενη πορεία ακηρυχτου εμφυλίου. Πιθανότητα η ίδια η διαχείριση της υγειονομικης κρίσης να επιταχύνει τον ιστορικό χρόνο σε μια πλανητικής κλίμακας αναδιάρθρωση αλληλεξαρτωμενων παραγωγικων δυνάμεων και σχέσεων δεν απαντάται..

    Μου αρέσει!

  2. Η άποψη ότι το blm είναι ένα κίνημα λούμπεν είναι πραγματικά εντυπωσιακή. Δεν την έχω διαβάσει πουθενά σε ανάλυση ή φόρουμ αριστερού προσανατολισμού. Και μάλιστα ευθύνεται και για την επιρροή του ακροδεξιού όχλου ο οποίος παρουσιάζεται και ως «κοινωνική βάση» του Τραμπ. Οι μαύροι λούμπεν, τα ρατσιστρονια της κουκλουξκλαν απλά κοινωνική βάση. Τι να πει κανείς;
    Απορώ πως με τόση ευκολία ένας «κόκκινος σχολιαστής» θεωρεί τόσο δεδομένη την άποψη αυτή, σε βαθμό που θα πρέπει κανείς να απολογηθεί αν θεωρεί το Βlm ένα μαζικό κίνημα του δικού μας ταξικού στρατοπέδου.

    Μου αρέσει!

  3. Συντομα σχολια:
    – …φρενήρεις ισχυρισμούς ότι οι προεδρικές εκλογές του Νοεμβρίου 2020 ήταν «κλεμμένες»…μια (ανύπαρκτη) μαζική απάτη ψηφοφόρων… .η συνεπής αστική δημοκρατία («ένα άτομο, μία ψήφος»)

    Είναι δυνατον ενας συνεπης δημοκρατης να εξωραιζει με τετοιο ξετσιποτο τροπο τις εκλογες βιας και νοθειας στις ΕΠΑ;;; τα εκατομυρια υπογραφες που χρειαζονται οι ανεξαρτητοι η κομμουνιστες υποψηφιοι και ο αποκλεισμος τους απο τα μμε, οι μονοεδρικες του ο νικητης τα παιρνει όλα, η αμερικανια του astroturfing οπου κομματα και υποψηφιοι πληρωνουν ατομα για την ψηφο τους (και να κατεβαινουν σε διαδηλωσεις σαν ακτιβιστες), και προσφατα οι σακοι των επιστολικων ψηφων που εφτασαν και καταμετρηθηκαν ΜΕΤΑ το κλεισιμο των καλπεων από εφορευτικους ΕΝΟΣ κομματος (λογω…κορονοιου βλεπεις)…και παει λεγοντας° ας αφησουμε τις προεδρικες εκλογες οπου ψηφιζεις για «εκλεκτορα» (ο νικητης τα παιρνει όλα φυσικα), και οι εκλεκτορες αυτοι θα αποφασισουν ποιος θα είναι προεδρος στις 20 Γεναρη – με το νομικο δικαιωμα να αλλαξουν γνωμη, αν θελουν…

    – Σε αυτές τις εποχές μιας θανατηφόρας πανδημίας κορωνοϊού,…η πανδημία του κορωνοϊού που σκότωσε 363.000 στις ΗΠΑ και πάνω από 1,8 εκατομμύρια παγκοσμίως, ξεκίνησε μια ακόμη βαθύτερη οικονομική κρίση,… μιας άλλης καπιταλιστικής ύφεσης

    Οι αριστεροι Caradinieri δεν υπαρχουν μονο στην χωρα μας, μονο που αυτοι δανειζονται και την φιλελευθερο ψεμα ότι ο κορωνοϊος ξεκινησε την κριση (χμ μπορει να είναι υφεση). Πριν λιγους μηνες διακηρυξαν

    Με την άφιξη του κοροναϊού, η επιστημονική άρνηση και η εξειδικευμένη φοβία παντρεύτηκαν με έναν παράξενο πολιτικό ελευθεριασμό που βλέπει ακόμη και στοιχειώδεις προσπάθειες να μετριάσει μια πανδημία εκτός ελέγχου ως υπαρξιακή απειλή. Μέτρα για τη δημόσια υγεία, όπως μάσκες, «κοινωνικές αποστάσεις» και καραντίνες για να σταματήσει η εξάπλωση της μόλυνσης, απορρίπτονται ως παραβίαση των ψευδαισθήσεων της προσωπικής τους ελευθερίας. Υποστηρίζονται από το ιδαλμα τους στον Λευκό Οίκο που τουιταρει ΛΕΥΤΕΡΩΣΤΕ αυτό και ΛΕΥΤΕΡΩΣΤΕ εκεινο. [Top Ten Lies in the Time of Coronavirus and Mass Protests, August 2020]

    Βλεπετε, τα θανατομετρο του πανεπιστημιου (της σια) Τζον Χοπκινς (ο ΠΟΥ είναι καπελωμενος απ τους Κινεζους – δεν μας κανει) είναι επιστημονικο, το να βαζεις σε καραντινα τους υγιεις (παλια στο Σπιναλογκα, πριν τους κομμουνιστες) είναι επιδημιολογικη επιστημη, ο (θρησκος ο) Τσιοδριας τους ο Φαουσι που λεει στα παιδακια ότι ο Αι Βασιλης τους δεν πιανει τον ιο, είναι βερος επιστημονας (ας αφησουμε τον…Βασιλη τον Γκειτς)…

    – μια «λαμπερή πόλη σε έναν λόφο», όπως την αποκάλεσε ο ρατσιστής και πολεμοχαρής χρεωκοπημένος Ρόναλντ Ρέιγκαν.

    Επιτρεπεται μαρξιστης να μη ξερει (λεμε τωρα…) ότι η «λαμπερή πόλη σε έναν λόφο» είναι δικομματικη βιβλικη παραβολη του αμερικανικου ιμπεριαλισμου – απ τον Κενεντυ, στον Ομπαμα (για να μη παμε πιο παλια) [Δες wikipedia:City upon a Hill]

    – Ο Τραμπ δεν προχωρά σε ένα μαζικό φασιστικό κίνημα όπως προέκυψε στην Ιταλία και τη Γερμανία μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, και η ετερόκλητη μάζα που έπληξε το Καπιτώλιο στις 6 Ιανουαρίου δεν ήταν πειθαρχημένα στρατεύματα σοκ όπως οι μελανοχίτωνες του Μουσολίνι και τα Τάγματα Εφόδου του Χίτλερ. Μοιάζουν πιο πολύ με τον όχλο που ο Ναπολέων Βοναπάρτης, τότε πρόεδρος της Δεύτερης Γαλλικής Δημοκρατίας, συγκέντρωσε γύρω του καθώς προσπάθησε να γίνει αυτοκράτορας το 1851. [2] = … Ο Καρλ Μαρξ…περιέγραψε το ετεροκλητο πλήρωμα…που αποτελείται από αλήτες, μισθοφόρους στρατιώτες, πρώην κατάδικους, δραπέτες σκλάβους από γαλέρες, απατεώνες, τσαρλατάνους, τεμπέληδες, πορτοφολάδες, φαρσέρ, τζογαδόρους, νταβατζήδες, φύλακες μπουρδέλων, αχθοφόρους, λόγιους, οργανοπαίχτες, ρακοσυλλέκτες, μαχαιροβγάλτες, γανωματές, ζητιάνους.

    Ποιος μιλαει εδώ: ένας μαρξιστης η η…Χιλαρι Κλιντον;;; Γιατι είναι αυτή που πριν εκλεγει ο Τραμπ το 2016 βαφτησε τους ψηφοφορους του deplorables (ελεεινους), και είναι το deplorables – ρατσιστικο και ταξικο μαζι – που αναψε τα αιματα συγκεκριμενων κοινωνικων υποκειμενων (το ιδιο εκαναν οι ευρωλαγνοι στο Brexit, και κατερευσαν οι Εργατικοι). Αλλα βλεπεις, το λεει και ο…Μαρξ…

    – Θυμηθείτε τα λόγια του Μπαράκ Ομπάμα μετά τη νίκη του Ντόναλντ Τραμπ στις εκλογές του 2016: «Πρέπει να θυμόμαστε ότι στην πραγματικότητα είμαστε όλοι σε μία ομάδα. Πρόκειται για μια εσωτερική αψιμαχία.». … Αλήθεια; Έτσι ήταν και η 6η Ιανουαρίου, μια «εσωτερική αψιμαχία», χαρακτηρισμένη από τον σεβασμό στο «κράτος δικαίου»;

    Εδώ διορθωνουμε τον…Ομπαμα!

    – Η επίθεση στο Κογκρέσο υποκινήθηκε από τον Τραμπ…Το ότι η επίθεση στο Καπιτώλιο των ΗΠΑ καθοδηγήθηκε από φασίστες είναι, επίσης, αδιαφιλονίκητο, αν και μετά βίας αναφέρθηκε στα αστικά μέσα ενημέρωσης.

    Δεν αναφερθηκε στα αστικα μμε, και μεις πως το μαθαμε;;; Σιγουρα το καλεσμα του Τραμπ ηταν υποκινηση – οσο ηταν και η περιεργη απουσια του στρατου και αστυνομιας σε μια συγκεντρωση 250,000 κοσμου. Σιγουρα υπηρχαν και φασιστες καθοδηγητες – και τουλαχιστον ενας λεγομενος αναρχικος [Δες CNN 15/1/2021]… Όμως το κρισιμο θεμα είναι ποιος το οργανωσε, που για να τον εντοπισουμε θα πρεπει να ακολουθησουμε την συμβουλη του Λενιν: Cui Bono –Ποιος Ωφελειται; Η ακαριαια αντιδραση του Μπαιντεν ηταν ότι είναι τρομοκρατες, και ότι θα προωθησει επειγοντως τον περιβοητο Πατριωτικο αντιτρομονομο Αρ2 που συζητιεται απ το 2019 – επικαιροποιηση του Πατριωτη Αρ1 του Μπους, που ειχε γραφτει απ τον…Μπαιντεν. Με αλλα λογια, μηπως εχει δικιο ο…Ομπαμα – και οι κομμουνιστες ανα τον κοσμο και διαχρονικα για το δικομματικο κολπο-γκροσο των γιανκιδων;

    – Στο τέλος της Μπολσεβίκικης Επανάστασης του 1917, ο Λένιν τόνισε, επικαλούμενος τον Φρίντριχ Ένγκελς, ότι ο πυρήνας του καπιταλιστικού κράτους αποτελείται από «ειδικά σώματα ένοπλων ατόμων» που προστατεύουν τη δύναμη και την περιουσία της άρχουσας τάξης. Δεν μπορεί να μεταρρυθμιστεί ή να πιεστεί να γίνει ένα όργανο του «λαού» – της μαζικής πάλης των εργαζομένων και των καταπιεσμένων, με αποκορύφωμα τη σοσιαλιστική επανάσταση, πρέπει να το παρασύρει για να ανοίξει δρόμο για μια κυβέρνηση εργατών, την προλεταριακή δημοκρατία των εργατικών συμβουλίων (σοβιέτ).

    Ποιος κομμουνιστης δεν ξερει τι μας θυμισε ο Λενιν (ότι ειπαν ο Ενγκελς ΚΑΙ ο Μαρξ) για την ΣΥΝΤΡΙΒΗ smashing] του αστικου κρατους σαν προυποθεση και γνωρισμα κάθε γνησιας επαναστασης;;; Οποτε τι μας λεει ο ποιητης, που χρησιμοποιει τις “λεξουλες” σαν τον Καουτσκι; Που είναι ο Μαρξ, και τι είναι «παρασυρμός»; Εδώ να πουμε ότι το αγγλικο κειμενο (της μεταφρασης του avantgarde) μιλαει για sweep away – να παρασύρει/παραμερισει. ο Λενιν μιλησε για smashing – συντριψη του αστικου κρατους στο Κρατος & Επανασταση (που εμφανιστηκε ΜΕΤΑ την επανασταση), και για sweep up – παρασύρμος/παραμεριση στο «Θα κρατήσουν άραγε οι Μπολσεβίκοι την κρατική εξουσία;» [Απαντα Λενιν τομος 34, σσ 294, 330], στις ΑΡΧΕΣ του Οκτωβρη. Ελα όμως που με παραμεριση (της επαναστασης που καλουσαν οι Μπολσεβικοι) φοβεριζαν οι Μενσεβικοι και οι Καντετοι τους Μπολσεβικους, ΚΑΙ ΟΧΙ ο Λενιν! Και γιατι να μπει σε τετοιο κοπο ο ποιητης, και να μη χρησιμοποιησει αυτό που ο κοσμος των κομμουνιστων “το’χουν βουκινο” – Το Κρατος & Επανασταση (που είναι και ο Μαρξ μεσα…);;;

    Αντι συμπερασματος
    Θα ηταν πολύ πιο χρησιμο το avantgarde να ανταποκρινοταν στην αναγκη για ενημερωση απ τις ΕΠΑ για “το ντου” στο Καπιτολιο στις 6/1 με μια χαρτογραφηση/παρουσιαση των θεσεων και των πολιτικων δυναμεων και δη της αριστερας στην ελλαδα.

    Μου αρέσει!

  4. Ενδιαφέρον σχόλιο σ. starik

    Σύντροφε ΚΜ, προσωπική μου εκτίμηση εβαλα. Η μονη αναλογία στη δική μας εμπειρία είναι οι καταυλισμοι τσιγγάνων. Μόνο που είναι πολυ χειρότερα. Αν οι παρατηρήσεις αυτές ακούγονται ρατσιστικές, αναλαμβάνω την ευθυνη για την προσβολή της αριστεράς

    Μου αρέσει!

  5. Μιλώντας για ανωμαλίες (μη κανονικότατες σε γνωστά η οικεία μοντέλα) σε επίπεδο εκτίμησης η εξηγησης κοινωνικών φαινομένων, η προηγούμενη συζήτηση. Τώρα, για όσους συντηρουν αγάπη στην εκλαικευμενη φυσική η αστυνομία και δη σε κοσμικές ανωμαλίες, θα ήθελα να προτείνω τη συνέντευξη του ισραηλινού Avi Loeb στο Joe Rogan

    (δυστυχώς χωρίς υπότιτλους)

    Μου αρέσει!

  6. Αστρονομία ήθελα να γράψω (όχι την αστυνομία του auto correction) για όνομα του Αϊνστάιν.. Και δεν υιοθετώ πιθανά αυθαίρετα συμπεράσματα του συνεντευξιαζομενου, πέρα από το δικαίωμα του στην ανεμπόδιστη προσωπικη έρευνα..

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s