Πολιτικά ερωτήματα για την εποχή του κορονοϊού. Γράμμα προς την αριστερά της Καραντίνας

Νίκος Σταματίου για το avantgarde

Εκ παραδρομής δημοσιεύτηκε το άρθρο χωρίς το τελικό χτένισμα από τον συγγραφέα. Αυτή είναι η τελική εκδοχή.

Βλέποντας εκ των υστέρων τα όσα ειπώθηκαν για την επιδημία του κορονοϊού, πολλοί επιστήμονες και καθηγητές θα έπρεπε να βγάλουν μια δημόσια ανακοίνωση για τις λανθασμένες προβλέψεις τους. «Ισπανική γρίπη», «εκατομμύρια νεκροί», όμως εν τέλει η επιδημία δεν ανταποκρίθηκε στα σενάρια θνησιμότητας της τάξης του 6%. Αν κάποιος κάνει το κρίσιμο βήμα και ξανασκεφτεί τα αντικειμενικά χαρακτηριστικά [i] της επιδημίας, η εφαρμοζόμενη πολιτική δεν θα εμφανίζεται και τόσο νομιμοποιημένη.

Θα δει αντιθέτως την σταθερή υλοποίηση πολιτικών στόχων της αστικής ιδεολογίας όπως: την γενίκευση της εποπτείας και του ελέγχου στις πιο προσωπικές σφαίρες της ζωής μας, την αστυνομοκρατία, το χτύπημα των δικών μας πολιτικών και κοινωνικών δομών, την προώθηση της αντιμεταναστευτικής πολιτικής, την εισαγωγή μίας νέας ψηφιοποίησης των κοινωνικών σχέσεων αλλά και την προώθηση του πιο ωμού κοινωνικού κανιβαλισμού απέναντι σε όποιον φέρει τον ιό ή υιοθετεί «μη κατάλληλες» πρακτικές αντιμετώπισης του.

Αλλά ας πάρουμε την άλλη πλευρά. Ας υποθέσουμε ότι κάποιος θεωρεί ότι α) έχουμε μία επιδημία, από την οποία κινδυνεύουν όλοι ανεξαρτήτως ηλικίας και κατάστασης υγείας, β) η επιδημία θα αφήσει πίσω της εκατομμύρια νεκρούς λόγω της μεγάλης μεταδοτικότητας και θνησιμότητας, γ) η αναλογία κρουσμάτων προς θανάτους θα παραμείνει η ίδια.

Αυτές οι εκτιμήσεις οδηγούν με αναγκαστικό τρόπο σε ένα σύνολο πολιτικών. Ο περιορισμός κυκλοφορίας, η ελαχιστοποίηση της κοινωνικής επαφής και εν τέλει η καραντίνα ήταν το μίγμα πολιτικής που ακολούθησαν οι άρχουσες τάξεις σε Ευρώπη και ΗΠΑ. Στην περίπτωση της Ελλάδας ένα μεγάλο κομμάτι της Αριστεράς ακολούθησε τις παραπάνω εκτιμήσεις και σχέδια δράσης, και προσπάθησε να κάνει αντιπολίτευση στον Μητσοτάκη «από τα αριστερά». Στην περίοδο της καραντίνας διαμορφώθηκαν διάφορες πρωτοβουλίες οι οποίες κωδικοποιούσαν την αντιπολίτευση στο κυβερνητικό «μένουμε σπίτι», όπως ήταν το «μένουμε δυνατοί», «μένουμε ενεργοί», «μένουμε μαζί». Αυτές οι πλατφόρμες στον ένα ή στον άλλο βαθμό επιχειρούσαν να περιγράψουν ένα είδος καραντίνας που δεν οδηγούσε στην κοινωνική αποξένωση, προωθούσε την κοινωνική αλληλεγγύη και σε κάποιες περιπτώσεις την ενεργή πολιτική δράση. Προσπάθησαν επίσης να αναδείξουν την σημασία της στήριξης του ΕΣΥ προκειμένου να μπορεί να ανταποκριθεί το κύμα της επιδημίας και τέλος των μαζικών τεστ, ούτως ώστε να γνωρίσουμε σε κάθε περίπτωση την κίνηση του ιού.

Όμως όπως έδειξε η ιστορία των τελευταίων 10 μηνών, η κυβέρνηση δεν στήριξε τα νοσοκομεία με προσλήψεις και αγορά υγειονομικού υλικού, μοίρασε απλόχερα χρήματα στους δικούς της, και αποφάσισε να μην συγκρουστεί με τις βασικές δομές αναπαραγωγής της δεξιάς, όπως την εκκλησία και το ακροδεξιό συρφετό της συνομωσιολογίας. Αντί να χρησιμοποιήσει η κυβέρνηση ευρύτερα κοινωνικά εργαλεία αντιμετώπισης του ιού, επένδυσε ολόψυχα στην πολιτική της ατομικής θυματοποίησης, καθιστώντας για παράδειγμα ενόχους όσους έπαιρναν τα λεωφορεία και τα μετρό αντί να αγοράσουν περισσότερα ΜΜΜ.

Από την πλευρά κάποιου που πιστεύει στην αναγκαιότητα της καραντίνας και δεν είναι κανένας κανίβαλος, η πολιτική της κυβέρνησης προβάλλει ως μία πραγματικά εκνευριστική παράνοια. Για ποιο λόγο η άρχουσα τάξη ενώ καταλαβαίνει πόσο επικίνδυνος είναι ο ιός, δεν κάνει τίποτα για αυτό, αλλά αντιθέτως υιοθετεί τον πιο δηλητηριώδη ταξικό ρατσισμό, ούτως ώστε να καλύψει τα λάθη της; Πρόκειται για κάποιου είδους κομπραδόρικη κατάσταση, ώστε τα αφεντικά του κάθε μικροβιολογικού εργαστηρίου να πλουτίσουν πάνω στα χιλιάδες τεστ για τον κοβιντ; Άλλωστε πράγματι η βιομηχανία του κόβιντ έχει οδηγήσει σε μία τεράστια συσσώρευση κέρδους, την ίδια στιγμή που η ελληνική κοινωνία και οικονομία οδηγούνται σταδιακά προς μία τεράστια καταστροφή. Γιατί δεν ανησυχούν για τον ιό όσο θα έπρεπε;

Σε κάθε περίπτωση αυτή η αριστερά βρίσκεται μπροστά σε ένα τεράστιο δίλημμα. Για πόσο καιρό θα λέει ότι θα «λογαριαστούμε αργότερα»; Αν πράγματι εκτιμά ότι επέρχεται μία τεράστια καταστροφή και η κυβέρνηση οδηγεί την ελληνική κοινωνία προς μία τεράστια σφαγή, με ποιο τρόπο θα κάνει αντιπολίτευση; Για πόσο καιρό θα πιστεύει ότι θα δημιουργεί πολιτικό κόστος στην κυβέρνηση μέσω οργισμένων ανακοινώσεων στις ιστοσελίδες;

Στην πραγματικότητα η υιοθέτηση της λογικής της καραντίνας καθιστά αυτή την αριστερά αλυσοδεμένη μέσα στις ίδιες της αντιφάσεις της σκέψης της. «Πώς να αντιδράσω, όταν κατεβαίνοντας στο δρόμο θα μεταδώσω και τον ιό;» Στην πραγματικότητα σε αυτό το σημείο η άρχουσα τάξη έχει πραγματοποιήσει μία συντριπτική ιδεολογική νίκη, γιατί μπορεί εντελώς εργαλειακά να χρησιμοποιεί την αύξηση των κρουσμάτων ως δικαιολογία για να καταστέλλει πολιτικούς αγώνες και κινητοποιήσεις. Μήπως δεν το έκαναν ήδη με την σύλληψη των αγωνιστών της Ταξικής Αντεπίθεσης; Στον βαθμό στον οποίο κάποιος πολιτεύεται μόνο με την καραντίνα και δεν μπορεί να βάλει εξαιρέσεις στην υλοποίηση αυτού του μέτρου, είναι καταδικασμένος να είναι επί της ουσίας πολιτικά άχρηστος στο πολιτικό πεδίο. Μέχρι πότε λοιπόν σύντροφοι θα περιμένετε μέχρι να κάνετε την κριτική σας στην κυβέρνηση;

Όποιος επιλέξει τον αμαρτωλό δρόμο του να δράσει πολιτικά σε συνθήκες κοινωνικής και πολιτικής ηγεμονίας του αφηγήματος της καραντίνας, θα ανακαλύψει ότι πλέον οι πορείες -που φυσικά δεν δίνουν λογαριασμό σε κανένα μπάτσο- κινούνται πλέον σε μία ημι-παράνομη συνθήκη. Το καθεστώς έκτακτης ανάγκης έχει καταφέρει να καταστήσει σχεδόν παράνομο το δικαίωμα του συνέρχεσθαι. Και φυσικά αυτή η ιστορία δεν τελειώνει εκεί. Για ποιο λόγο να μην καταργηθεί το οικιακό άσυλο, στον βαθμό που κάποιος «αλόγιστος» σπέρνει κορονοιό στους φίλους και συγγενείς του;

«Μα εντάξει όταν ξεμπερδέψουμε με τον κορονοιό θα επιστρέψουμε στα πεζοδρόμια και θα τα πάρουμε πίσω». Δηλαδή όταν η κυβέρνηση θα έχει ήδη ένα χρόνο τουλάχιστον σε νομοθετική ισχύ την κατάργηση των διαδηλώσεων, την περιστολή των εργασιακών δικαιωμάτων και του δικαιώματος στην απεργία και όλων των υπολοίπων θα καταφέρουμε να γυρίσουμε τον χρόνο πίσω; Πρόκειται για μία στρατηγική βέβαιης αποτυχίας.

Πέραν όμως αυτών των πλευρών, οι οποίες είναι και οι πιο εμφανείς ο αφοπλισμός γίνεται και με πιο λεπτές μεθόδους. Η κριτική στο «ψεκασμένο ακροατήριο», μπορεί επίσης υπό προϋποθέσεις να αξιοποιηθεί ενάντια στην αριστερά. Το ακροδεξιό ακροατήριο του αντιεμβολιαστικού κινήματος λαμβάνει σε όλες τις εκδηλώσεις του πλήρη δημοσιογραφική κάλυψη, ακριβώς προκειμένου να οργανωθεί ένα δίπολο με τον εχθρό που θα ήθελε να έχει η κυβέρνηση. Πέραν του ότι πριμοδοτεί κάθε λογής χρυσαυγίτικο τομάρι που δεν έχει τώρα την πολιτική εκπροσώπηση, αλλά μιλάει σαν «γονέας» ή «ανήσυχος πολίτης», έχει την δυνατότητα να καναλιζάρει κάθε αντίδραση στην καραντίνα ως ψεκασμένη. Στην συλλογική συνείδηση η αντίδραση στην καραντίνα συνταιριάζεται με τους ψεκασμένους.

Η στοχοποίηση των «ψεκασμένων» δεν έχει να κάνει όμως με κάποια ξαφνική διάθεση της κυβέρνησης να ποινικοποιήσει τους ακροδεξιούς ψηφοφόρους της. Αποτελεί επί της ουσίας μία έμμεση προσπάθεια επιβολής μίας ποινικοποίησης της σκέψης, αναιρώντας έτσι προηγούμενα θεμελιώδη μέτρα και σταθμά του τι σημαίνει έγκλημα. Ας σταθούμε σε αυτό λίγο περισσότερο, κυρίως σε μία ψηφιακή εποχή που η συμπεριφορά μας αφήνει διάφορα αποτυπώματα, και άρα δείγματα παράνομης σκέψης. Αυτά είναι εργαλεία τα οποία θα χρησιμοποιηθούν κυρίως ενάντια στην αριστερά και όχι για την αντιμετώπιση των πραγματικών συνομωσιολόγων και ψεκασμένων.

Όπως έδειξε η κινητοποίηση την μέρα της απόφασης της δίκης της ΧΑ, μόνο μέσα από τα βασικά μας εργαλεία, την διαδήλωση, την απεργία, την σύγκρουση με το αστικό κράτος μπορούμε να σπάσουμε το τείχος της σιωπής που μας επιβάλλει το πολιτικό και δημοσιογραφικό κατεστημένο. Η αριστερά και ιδίως η κομμουνιστική δεν μπορεί να αρκείται στον ρόλο του να ζητάει από μακριά να υλοποιήσει η κυβέρνηση τα αιτήματα της. Αυτή είναι η στάση του ζήτουλα, και όχι η μία επαναστατική στάση, όπου η αστική κυβέρνηση θα αναγκαστεί να δώσει ορισμένα ψίχουλα υπό το φόβο μίας κοινωνικής εξέγερσης. Αν έχει διατηρήσει η επαναστατική αριστερά μία βασική διάκριση από την ρεφορμιστική αυτή είναι ότι δεν επιθυμεί να βρεθεί σε κάποιου είδους διάλογο με τους ακροδεξιούς που βρίσκονται αυτή την στιγμή στην κυβέρνηση.

Ας μην ξεχνάμε τέλος ότι αυθόρμητες εξεγέρσεις πάντοτε συμβαίνουν, στον βαθμό στον οποίο και η αριστερά δεν μπορεί να καταλάβει σε ποιο μέτωπο της ταξικής πάλης θα επικεντρωθεί όλη η κοινωνική πίεση. Είναι η εκτίμηση μας ότι η συντριπτική πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας δυσφορεί στην πιθανότητα ενός νέου λοκ-ντάουν. Και αυτό δεν είναι καθόλου παράλογο, επειδή την στιγμή που νομίζαμε ότι σώζαμε ζωές, το πιο ευάλωτο τμήμα της εργατικής τάξης (οι μετανάστες, οι ανειδίκευτοι, οι εποχιακοί) εκτέθηκαν στην πιο άμεση βία της ανεργίας, των καθυστερημένων ενοικίων και του να μην έχουν φράγκο στη τσέπη. Οι μικροαστοί επίσης βρίσκονται μπροστά στον κίνδυνο να χάσουν τα σπίτια τους, εν αντιθέσει με το μεγάλο κεφάλαιο που πάντα έχει πλάτες στις τράπεζες. Άλλωστε και η σημερινή κρίση είναι μία εξαιρετική ευκαιρία συγκέντρωσης του κεφαλαίου σε όλο και λιγότερα χέρια. Αλλά και για όσους δεν βρέθηκαν εντελώς πρόσωπο με πρόσωπο με το τέρας της φτώχειας, η κατάχρηση ναρκωτικών και φαρμακευτικών ουσιών βρέθηκαν στα ύψη, οι αγχώδη, καταθλιπτικά, ψυχωσικά συμπτώματα επίσης και πολλά άλλα.

Όταν λοιπόν όλοι αυτοί θα πουν απλούστατα ένα όχι, γιατί η καραντίνα οδηγεί στον αργό τους θάνατο, η αριστερά -ακόμα και αυτή που πιστεύει ότι ο κορονοιός είναι μία τεράστια καταστροφή- δεν μπορεί να τους βαφτίσει όλους αυτούς ψεκασμένους. Αν το κάνει αυτό επί της ουσίας θα επιτρέψει μία τεραστίων διαστάσεων μαζικοποίηση της ακροδεξιάς η οποία θα απορροφήσει όλη την κοινωνική δυσαρέσκεια. Με αυτό φυσικά δεν εννοούμε ότι βρισκόμαστε σε κάποιου είδους αντι-κοροναική αριστερά με όλο αυτό τον υπόκοσμο. Η δική τους στάση απέναντι στον κορονοιό δεν εκφράζει τίποτα λιγότερο παρά την άγνοια και τον ωμό κανιβαλισμό των πιο επιθετικών μερίδων της αγοράς που καταστρέφεται από τον κορονοιό. Εκφράζει στην πραγματικότητα όλους αυτούς που δεν θα δίσταζαν για να επιβιώσουν να πέθαινε πράγματι το 6% όσων κολλούσαν τον ιό.

Με αυτούς λοιπόν ούτε σχέσεις θέλουμε να έχουμε, ούτε τίποτα. Η αριστερά όμως μπορεί με τον δικό της κόσμο να κάνει πολιτική. Διαφορετικά είναι καταδικασμένη να εξαφανιστεί υπό το βάρος της δικής της αδυναμίας να παρέμβει.

 

4 responses to “Πολιτικά ερωτήματα για την εποχή του κορονοϊού. Γράμμα προς την αριστερά της Καραντίνας

  1. Ενα σχόλιο αν μου επιτρέπεται και δεδομένου ότι δεν υπήρξα συνοδοιπόρος της αριστεράς της καραντίνας, οταν ακόμα το ζητημα πρωτοτεθηκε. Και είμαι σίγουρος ότι αυτού του είδους οι σύντροφοι μας σίγουρα έχουν πολλά να αντιτάξουν σε αυτή την κριτική, η οποία όμως δεν είναι δικό μου καθήκον..

    Στις δικές μου εννοιολογικες παρατηρήσεις: δεν θυμάμαι πλέον τι σημαίνει ο όρος κομπραδορικος, δεν κατανοώ τη χρήση του ορου ταξικος ρατσισμος (που απο μόνος του εμπεριέχει μια διπλή ταξική άρνηση /καταπίεση και επιπλέον δεν συνάδει του οποιου κοινωνικού αστικου κράτους αλληλεγγύης εφαρμόστηκε απ άκρη σε άκρη του κόσμου εν μεσω καραντίνας για την πλειοψηφία της εργατικής ταξης), επίσης βρίσκω προκλητικό και ανάρμοστο τον ορο κοβιντ (αντι κοβιντ19 /covid 19) με την αναλογία ενος θανατηφόρου καρκίνου έναντι υπιοτερων και πιθανότατα ιασιμων για εκείνες τις κοινωνικές ομάδες ανεξαρτήτου ηλικίας που έχουν σοβαρά υποκείμενα νοσήματα..

    Στο κείμενο δε γίνεται καμια αναφορά περαν της Ευρώπης και ΗΠΑ, λες και αντίστοιχοι χειρισμοί δεν εφαρμοστηκαν σε Βραζιλία, Ν. Αφρικη, Φιλιππίνες, Ιραν, Κινα, κλπ. Αντίστοιχα παραμένουμε στο σκοτάδι για τα διακυβεύματα της εκάστοτε εξουσίας κατά περίπτωση..

    Δεν είμαι σε θέση να μιλήσω για την αριστερά της υποταγής (ενω είμαι υπέρ της καθολικής χρήσης μάσκας σε κλειστους χώρους και ταυτόχρονα αντίθετος σε κάθε μορφή περιορισμού του δικαιώματος του συνερχεσθαι) αφού δε θα τολμούσα να βγω οχι σε δρομο της Κίνας η των Φιλιππίνων λέγοντας οτι ειμαι φορέας του covid19 για παθητική αντίσταση αλλά ούτε καν πολιτισμένης δυτικής κοινωνίας. Γιατί αν το ζήτημα είναι όλο και ολο η υπεροχή της κατανόησης μας πανω στη συγκριτική φύση και τη στατιστική θνησιμότητα του covid19 βερσους του αυξανομενου κρατικού αυταρχισμού, τότε αυτό ακριβώς έπρεπε να κάνουμε! Χωρίς, βεβαια, να φτύνουμε στα πρόσωπα αλλων αλλα διεκδικώντας το δικαίωμα της χωρίς ορους και ρατσιστικους περιορισμούς στην κοινωνικοποιηση και πολιτική έκφραση των φορέων μιας ασθένειας. Σαν να λέμε τους καρδιοπαθεις της χώρας..

    Μπορεί να μη ξέρω τι στα αλήθεια είναι η αριστερά της λεβεντιάς και της κότας (αν και οι δύο θα μπορούσαν να στηρίξουν και κινηματικα τα πολιτικά δικαιώματα με μίνιμουμ κόστη κοινωνικής αποστασιοποιησης) ομως ισως να πω ότι αυτό δεν αφορά μονάχα τη φυσική μας αγωνιστική παρουσία σε δημόσιους χώρους. Απόδειξη για αυτό αποτελούν οι covidiots σαν κομμάτι των παγκοσμιων ψεκασμενων, της διεθνής της συνωμοσίας, της ακροδεξιάς κλπ. Και για τους covidiots τουλάχιστον επιτρέψτε μου να έχω μια μικρή εικονα έστω απο βόρεια Αμερική. Οι οποίοι περιλαμβάνουν βασικά το λούμπεν προλεταριατο, παραβατικους, μικρομεσαιους καλονοικοκυρηδες, ακόλουθους των συνωμοσιων, θρησκευομενες σεχτες, φασίστες, μόνιμους επιδοματιες, φιλελευθερους μειονοτικους ακτιβιστές και παρτάλια. Ενα κοινωνικο νέφος δηλαδή και οχι αναγκαστικά ταξική σκόνη..

    Ας σταματήσω εδω συμπληρωνοντας ότι η παγκόσμια κρίση που δεν έκλεισε ποτέ απο το 2008 κάνει ασυμβατες με αυτή της έννοιες της αστικής δημοκρατίας, του κοινωνικού συμβολαίου και του κράτους πρόνοιας για τους εξουσιαζομενους. Τουλάχιστον με τα τρέχοντα δεδομένα και χωρίς μια ορατη πίεση για νεα new deals /παραχωρήσεις, το να δαιμονοποιουμε τον covid19 σαν ειδική στρατηγική παγκόσμιας καταπιεσης η παλι να χρυσονουμε το χάπι της εξαθλίωσης μας εξ αιτίας του είναι ανόητο.

    Ακόμα και αν πρόσθετα δέκα αντεπιχειρηματα στην πολεμικη του άρθρου, κάτι που καθόλου δε με βάζει σε τέτοιο καθηκον, δε θα παρέλειπα να σημειωσω ότι η συνολική στρατηγική ανάλυση του site και η έμφαση στην υπεράσπιση της άμεσης δημόσιας δράσης με βρίσκουν απολύτως σύμφωνο!

    συντροφικα

    Μου αρέσει!

  2. Πολύ επιτυχημένη η χθεσινή (6/11/20) συγκέντρωση στην πλατεία Βικτωρίας και πορεία εναντια στην κρατικη διαχειριση του covid -19, που οργάνωσε η ανοιχτη συνελευση των καταληψεων . Περιπου 1000 διαδηλωτες-τριες με πολλά πανό , πολύ μεγάλο αριθμό τετρασελιδων προκηρύξεων ,που μοιραζαν στους κατοικους της Αθηνας, και χιλιαδες φειγ-βολάν κάλυψαν μια μάλλον μεγάλη διαδρομή (Αριστοτελους -Πατησιων – oδος Kyψελης – και τερματισμός στην πλατεια Κυψελης )μεσα στις πυκνοκατοικημενες . Το πιο εντυπωσιακό ομως ήταν η ΘΕΤΙΚΗ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ του κοσμου στην οδο Πατησιων.»Μπραβο παιδιά» ακούγαμε σε όλη τη διαδρομή. «Μπραβο» στο …Black Bloc από λαικούς ανθρωπους ;; Ναι, διοτι έχουν αγαναχτησει. Η αποδοχή από τον λαικο κόσμο μιας ΒLACK BLOC διαδήλωσης δειχνει οτι υπαρχει μαζικη αγανάχτηση εναντιον της δευτερης καραντίνας. Νομίζω ότι το πολιτικό όφελος από μια διαδήλωση καταγγελίας της κρατικής διαχείρισης του covid, την παραμονή του μεγάλου εγκλεισμού, είναι απροσδόκητα μεγάλο ,αδιακρίτως του υποκειμένου που την οργανώνει
    Υπαρχει ενα ερώτημα : Την Πεμπτη 5/11/20 με 2 διαδοχικες ανακοινωσεις στο επισημο site της αστυνομιας η κυβερνηση απαγόρευσε την «συναθροιση» (δηλαδη την συγκέντρωση και πορεια «εναντια στην κρατικη διαχειριση του covid19 » ) και ακολουθως ΑΝΕΣΤΕΙΛΕ την απαγόρευση αυτή !! Πρωτοφανές. Αστυνομική απαγόρευση και ακολούθως άρση της απαγόρευσης. ΓΙΑΤΙ;; Φοβήθηκαν ότι η αγανάχτηση του κόσμου εναντίον της δεύτερης καραντίνας είναι τόσο μεγάλη ώστε αν έπεφταν χημικά στην Βικτώρια θα ήταν πιθανό να εξαπλωθούν οι ταραχές στα στενά της Αθήνας ;; Δεν μπορώ να απαντήσω. Δείχνει όμως ότι οι κυβερνώντες κάτι φοβούνται

    Μου αρέσει!

  3. Σήμερα 10/11/2020 στην Πάτρα έγινε αντικατασταλτική διαδήλωση απο αναρχικες και αριστερες ομαδες . Η διαδηλωση αυτη εν μεσω καραντινας ειναι μια έμπρακτη απορριψη της κρατικης τρομοκρατίας
    https://athens.indymedia.org/post/1608362/

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s