Αντιφασιστική επαγρύπνηση στο Αιγαίο, καμία συμμετοχή στις διαδηλώσεις των Μουτζούρηδων

ΜΥΤΙΛΗΝΗ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ

Του Νίκου Σταματίου για το avantgarde

Ιστορικό

Στις τελευταίες αυτοδιοικητικές και βουλευτικές εκλογές, η Νέα Δημοκρατία πήρε μια πολύ κρίσιμη απόφαση: να συμμαχήσει με την alt-right δεξιά της Ελλάδας, πράγμα το οποίο συμβολικά πραγματώθηκε με την τοποθέτηση του Γεωργιάδη στη θέση του αντιπροέδρου του κόμματος. Αυτή την τάση εκπροσωπούσε για πολλά χρόνια ο Σαμαράς σε μία προσπάθεια του να προσεταιριστεί αυτό το νέο και παγκόσμιο δεξιό κίνημα.

Η συγκεκριμένη πολιτική εκφράστηκε σε όλα τα πολιτικά πεδία, μεταξύ αυτών και στο αυτοδιοικητικό κομμάτι. Η Νέα Δημοκρατία προκειμένου να πετύχει μια συντριπτική νίκη στις εκλογές έταξε στην εκλογική της βάση στο Βόρειο Αιγαίο ότι θα ξεμπερδέψει με το προσφυγικό υποσχόμενη «αυστηροποίηση των συνόρων», δηλαδή παράνομες επαναπροωθήσεις, επιτάχυνση των διαδικασιών του ασύλου, δηλαδή μη τήρηση των διαδικασιών της Συνθήκης της Γενεύης αλλά μαζική και μη εξατομικευμένη εξέταση του αιτήματος. Αυτά τα αιτήματα δημιούργησαν συνθήκες προσωρινής επαναπροσέγγισης ανάμεσα στο φάσμα της alt-right των νησιών (Πατριωτική Κίνηση Λέσβου – δημοτική παράταξη Μυτιλήνης «Ελεύθεροι Πολίτες», Παγχιακή Επιτροπή Αγώνα – δημοτική παράταξη «Χίος Μπροστά» , Samos Sos) και την Νέα Δημοκρατία. Οκτώ μήνες αργότερα όμως και με τα νησιά να αριθμούν πολλές χιλιάδες πρόσφυγες, η παραπάνω συμμαχία γινόταν όλο και πιο ασταθής.

Η κυβέρνηση νόμιζε ότι ο Μουτζούρης, ο περιφερειάρχης Β. Αιγαίου θα ήταν άλλος ένας δικός τους. Τους τελευταίους μήνες του 19’ οι πολιτικές αντιθέσεις κλιμακώθηκαν όλο και περισσότερο. Το βασικό ερώτημα της διάσπασης είναι το αν θα φτιαχτούν νέες δομές στα νησιά ή όχι. Με την Νέα Δημοκρατία να έχει αθετήσει την προεκλογική της υπόσχεση, η εξαγγελία περί νέων κλειστών κέντρων έγινε αντιληπτή από τον μέσο κάτοικο της Λέσβου και των άλλων νησιών ως κυβερνητικός ελιγμός με σκοπό τη δημιουργία μερικών ακόμα κέντρων χωρίς να κλείσει τη ΒΙΑΛ και τη Μόρια.

Η πολιτική κρίση όμως αποτέλεσε αφορμή για τον καθένα ώστε να δείξει τον χαρακτήρα του. Ο Μουτζούρης, που είναι ο ηγέτης του δεξιού αντάρτικου και συμπεριφέρεται σαν πρωθυπουργός των νησιών, στην  διαδήλωση του Ιανουαρίου ανέφερε ότι το μεταναστευτικό είναι τμήμα ενός σχεδίου της Ύπατη Αρμοστείας και του Σόρρος «αντικατάστασης των ευρωπαϊκών λαών». Οι μετανάστες γίνονται «εισβολείς» και καθήκον της πατρίδας η προστασία μας από τις επεμβάσεις.

Η εισβολή του στρατού των ΜΑΤ

Η κόντρα ανάμεσα στην κυβέρνηση και την περιφέρεια συνεχίστηκε μέχρι την Δευτέρα 24/2, όταν ο Μητσοτάκης πήρε την απόφαση να επιβάλλει δια της βίας την κατασκευή των νέων κλειστών κέντρων. Η κυβέρνηση ήλπιζε στο ότι θα βάλει όλους τους πρόσφυγες μέσα σε άθλιες συνθήκες, χωρίς περίεργους ανθρωπιστές να παραπονιούνται. Δηλαδή μια περίπτωση Αμυγδαλέζας σε όλα τα νησιά. Η εισβολή των ΜΑΤ σε Χίο και Λέσβο όμως είχε ως αποτέλεσμα η αντιπαράθεση από τα σαλόνια να μεταφερθεί στο δρόμο.

Το βράδυ της Δευτέρας 24/2 προς Τρίτη πραγματοποιούν καλέσματα η αριστερά και η ακροδεξιά του νησιού για κινητοποίηση στο λιμάνι της Μυτιλήνης κατά τη διάρκεια της απόβασης των ΜΑΤ. Ταυτόχρονα ο δήμος Μυτιλήνης χρησιμοποιεί τα μηχανήματά του για να κλείσει τις εισόδους του λιμανιού. Η σύνθεση των περίπου χιλίων που κατέβηκαν στο δρόμο ήταν 1/3 ΚΚΕ, αριστερά και αναρχία – 1/3 φασίστες και 1/3 ντόπιοι οι οποίοι φαίνεται πως είχαν μια μεγαλύτερη κλίση προς την δεξιά χωρίς όμως τα ταυτίζονται ολοκληρωτικά με αυτούς. Οι φασίστες αποπειράθηκαν να οικειοποιηθούν την κινητοποίηση ψάλοντας τον εθνικό ύμνο, αλλά το προοδευτικό τμήμα της πορείας ανταπάντησε με φιλοπροσφυγικά συνθήματα.

Την Τρίτη το μεσημέρι προκηρύσσεται απεργία από το εργατικό κέντρο και πραγματοποιείται πορεία στο κέντρο της Μυτιλήνης. Δημιουργούνται δύο μπλόκα στο νησί, ένα στην τοποθεσία Καράβα/ Καβακλή στο δρόμο προς Μανταμάδο και ένα στο Διαβολόρεμα. Στο πρώτο μπλόκο υπάρχουν κυρίως τμήματα της αριστεράς και της αναρχίας του νησιού αλλά με σημαντικούς ακροδεξιούς θύλακες και ντόπιους. Η αδυναμία των διαφόρων δυνάμεων του κινήματος να συγκροτήσουν δικά τους μπλόκα είχε ως αποτέλεσμα να μην γίνεται κατανοητή η σύνθεση του κόσμου. Στο Διαβολόρεμα από την άλλη υπήρχε μια ξεκάθαρη ηγεμονία της δεξιάς με ελληνικές σημαίες, εθνικούς ύμνους και ακροδεξιά συνθήματα.

Την Τετάρτη γίνεται επίσης απεργία και ο εμπορικός σύλλογος αποφασίζει διήμερο κλείσιμο της αγοράς. Οι κινητοποιήσεις στα μπλόκα συνεχίζονται, με τα Ματ να αδυνατούν πλέον να τα κρατήσουν. Ο δήμαρχος Δυτικής Λέσβου διαπραγματεύεται την ασφαλή διέλευση των Ματ στο Διαβολόρεμα. Την ίδια μέρα το απόγευμα πραγματοποιείται μία πολύωρη πολιορκία του στρατοπέδου Παγανής στο οποίο είχαν στρατοπεδεύσει τα ΜΑΤ. Το πολιτικό πρόσημο των ανθρώπων που πραγματοποίησαν την πολιορκία ήταν κατά βάση δεξιό με συμμετοχή όμως της αριστεράς και της αναρχίας του νησιού. Το συγκεκριμένο γεγονός αποτελεί τομή για τα δεδομένα της Λέσβου καθώς αποτέλεσε πεδίο αναβαθμισμένης συγκρότησης ομάδων οι οποίες δεν έχουν καμία σχέση με την αριστερά και την αναρχία του νησιού. Τις ίδιες μέρες συγκροτούνται αντίστοιχα μπλόκα στην Χίο στο δρόμο για το Αίπος, στα οποία ηγεμονεύει αποκλειστικά η δεξιά και η ακροδεξιά του νησιού.

Την Πέμπτη η κυβέρνηση αποφασίζει να υπαναχωρήσει άτακτα, από φόβο μήπως η κατάσταση ξεφύγει. Αποσύρει τα ΜΑΤ από τα νησιά και επικρατεί ένα πανηγυρικό κλίμα νίκης. Την ίδια μέρα πραγματοποιείται για τρίτη μέρα συγκέντρωση στην πλατεία Σαπφούς όπου μέλη της Ανταρσία τραμπουκίζονται επειδή φωνάζουν φιλοπροσφυγικά συνθήματα. Στις κινητοποιήσεις συμμετέχουν στην ίδια πορεία ακροδεξιοί μαζί με την αριστερά. Την ίδια μέρα το μεσημέρι ακροδεξιοί σπάνε το αμάξι μίας εθελόντριας και φημολογείται ότι έχουν βγάλει επίσης μαχαίρι. Στα ακροδεξιά προφίλ στο facebook επικρατεί μία λογική ότι τώρα που νικήσαμε τα ΜΑΤ, ήρθε η ώρα των ΜΚΟ, των αριστερών και των προσφύγων. Στην Χίο πάει να συγκροτηθεί μία μυστική πρωτοβουλία διαδήλωσης έξω από την ΒΙΑΛ, η οποία όμως αποτυγχάνει.

Τις τελευταίες δύο ημέρες (Παρασκευή 28/2 και Σάββατο) όμως επικρατεί μία περίεργη ησυχία στα νησιά. Οι αυτοδιοικητικοί των νησιών πλην του Μουτζούρη πήγαν στην Αθήνα για να διαπραγματευτούν τη συνέχεια της ιστορίας. Η κατάσταση είναι ακόμη τεταμένη καθώς το βράδυ της Παρασκευής εν μέσω μίας φήμης ότι χιλιάδες πρόσφυγες κατεβαίνουν από τη Μόρια προς το λιμάνι της Μυτιλήνης, υπήρξαν τόσο ακροδεξιά όσο και αντιφασιστικά αντανακλαστικά.

Ο χαρακτήρας του κινήματος

Το κίνημα το οποίο αναπτύχθηκε τις τελευταίες ημέρες δεν έχει καμία σχέση με μία προοδευτική λύση στο προσφυγικό. Οι δυνάμεις οι οποίες κυρίως κατέβηκαν στο δρόμο είναι απογοητευμένοι και προδομένοι δεξιοί, οι οποίοι αποβλέπουν στο Μουτζούρη ως πολιτική ελπίδα. Πρόκειται για ένα κίνημα το οποίο δεν δέχεται τα κλειστά κέντρα στη λογική ότι οι πρόσφυγες είναι εισβολείς και απειλή. Ανεξαρτήτως του αν συμμετείχαν προοδευτικά στοιχεία στα μπλόκα και στις πορείες, στην περίπτωση που η πλευρά του Μουτζούρη νικήσει, η ακροδεξιά του νησιού θα είναι ο μεγάλος νικητής. Πρόκειται για μια Δεξιά αισχρή, ρατσιστική, τυχοδιωκτική.

Δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση για κάποια «πανκοινωνική», «λαϊκή» εξέγερση. Η κυβέρνηση δεν απέσυρε τις δυνάμεις καταστολής επειδή ηττήθηκε επιχειρησιακά, αλλά επειδή δεν τολμούσε να συνεχίσει μια αντιπαράθεση η οποία θα οδηγούσε σε μία ολοκληρωτική ρήξη με την εκλογική της βάση. Αποσύρθηκε ακριβώς επειδή προσδοκεί στην στήριξη των ανθρώπων απέναντι στους οποίους έριξε τα ΜΑΤ. Άλλωστε οι σκηνές βίας σταμάτησαν όταν η πλειοψηφία των μεσαίων στελεχών αυτού του δεξιού «αντάρτικου» -πλην Μουτζούρη- πήγαν στην Αθήνα για να συνεχίσουν τις διαπραγματεύσεις με την κυβέρνηση. Το περιεχόμενο της διαπραγμάτευσης είναι σαφές: καμία δομή στα νησιά και κυβερνητικές πλάτες σε ένα σχέδιο επαναπροωθήσεων, ναυαγίων και push- backs.

Η αριστερά όμως του νησιού φαίνεται να μην συμφωνεί σε έναν τέτοιο απολογισμό. Στο site της ΑΝΤΑΡΣΥΑΣ Λέσβου διαβάζουμε: O ηρωικός αγώνας του λαού της Λέσβου, που επί τρεις μέρες συγκρούστηκε νυχθημερόν με τις δυνάμεις καταστολής ήταν που οδήγησε σε άτακτη υποχώρηση την κυβέρνηση της ΝΔ.  Ο παλλαϊκός ξεσηκωμός, η μαχητική παρουσία του λαού της Λέσβου στα μπλόκα και η τριήμερη Γενική Απεργία ήταν οι παράγοντες που έφεραν τη νίκη και την αποχώρηση των δυνάμεων των ΜΑΤ από το νησί μας”.[1] Το ΚΚΕ φαίνεται να υιοθετεί την ίδια ρητορική μιλώντας για μια νίκη του ξεσηκωμένου λαού.[2]

Έτσι, πολιτικοί/ταξικοί όροι αντικαθίστανται από διαταξικούς και γεωγραφικούς, όπως νησιώτες, χωριανοί, λαός και ντόπιοι. Αυτή η αριστερά φαίνεται να νομίζει ότι όποιος κατεβαίνει στο δρόμο είναι αναγκαστικά προοδευτική, λες και η ιστορία των τελευταίων μόνο δέκα χρόνων δεν μας έχει δείξει ότι και το αντίπαλο στρατόπεδο μπορεί και πολιτεύεται κινηματικά. Αυτή η αριστερά δεν καταλαβαίνει ότι η αυτοπεποίθηση των διαφόρων ακροδεξιών ομάδων που συγκροτήθηκαν τις τελευταίες τρεις ημέρες θα εκφραστεί σε συνέχιση της επίθεσης σε πρόσφυγες, αριστερούς και εργαζομένους σε ΜΚΟ.

Η αριστερά και η αναρχία της Λέσβου πραγματοποίησε ένα μεγάλο λάθος όταν αποφάσισε να κατεβαίνει στο δρόμο μαζί με τους ακροδεξιούς πολλές φορές χωρίς τα πανό, τις σημαίες και τα διακριτικά της. Η νομιμοποίηση των κινητοποιήσεων του Μουτζούρη από την αριστερά αλά αγανακτισμένοι είναι ένα θανάσιμο λάθος το οποίο ενέχει τους ίδιους κινδύνους που εξέθρεψε η «πάνω πλατεία», δηλαδή τη Χρυσή Αυγή.  Η μη διάκριση του δικού μας κόσμου σε σχέση με τους κανίβαλους οδηγεί αντικειμενικά στο να πιστωθεί η συμμετοχή μας ως τμήμα του κινήματος του Μουτζούρη. Άλλωστε το αντικειμενικό ερώτημα το οποίο τίθεται αυτή τη στιγμή με βάση τους συσχετισμούς δύναμης δεν είναι το αν θα ανοίξουν τα σύνορα, όπως έγινε το 2015, αλλά το αν θα στοιβάξει το ελληνικό κράτος τους πρόσφυγες σε κλειστές δομές ή αν θα τους βυθίζει μεσοπέλαγα. Ενδεχομένως και να συμβιβαστούν σε μία λύση του να φτιαχτεί το κλειστό κέντρο σε ερημονήσια, όπως στα Τοκμάκια. Στην περίπτωση συμβιβασμού είναι βέβαιο ότι η μεγάλη μερίδα του «λαού» θα σταματήσει να κατεβαίνει στο δρόμο, με την αριστερά να μιλάει ότι ο περιφερειάρχης πρόδωσε τον αγώνα.

Αρκετά με την κριτική, εσείς τι λέτε;

Η αυτοπεποίθηση των ακροδεξιών συμμοριών θα πρέπει να μας βάλει σε προβληματισμό καθώς είναι βέβαιο ότι τις επόμενες εβδομάδες θα επιχειρήσουν να «καθαρίσουν» τον δρόμο από πρόσφυγες, αριστερούς και εργαζόμενους μκο. Το πρώτιστο καθήκον μας είναι ο αντιφασιστικός αγώνας, η επαγρύπνηση ενάντια σε επιθετικές κινήσεις καθώς και η ενεργή προφύλαξη μας.

Το κίνημα μας πρέπει να καταδεικνύει την στοχοθεσία της ηγεσίας του δεξιού «αντάρτικου» των νησιών. Δεν πρέπει να έχουμε καμία συμμετοχή σε εκδηλώσεις, πορείες και διαδηλώσεις που τίθενται στο πλαίσιο του Μουτζούρη. Αντίθέτως πρέπει να έχουμε μια αυτόνομη και ανεξάρτητη παρέμβαση. Πρέπει από τώρα να αποκαλύπτουμε το πώς ο Μουτζούρης, ο Βέρρος και οι υπόλοιποι δημαρχαίοι και ακροδεξιοί αυτοδιοικητικοί δεν θέλουν τα κλειστά κέντρα, επειδή δεν θέλουν γενικά τους πρόσφυγες στα νησιά. Το «ούτε κλειστά, ούτε ανοιχτά κέντρα» φιλοξενίας δεν είναι ένα πανκοινωνικό αίτημα, αλλά ένα δίγλωσσο σύνθημα που δεν αποκαλύπτει τις διαφορές ανάμεσα στην ακροδεξιά και την αριστερά.

Η δική μας συνθηματολογία πρέπει να βασίζεται στα ανοιχτά σύνορα για τους πρόσφυγες και τους μετανάστες, χωρίς κανένα εμπόδιο. Ειδικά τώρα που η κυβέρνηση κλείνει τα σύνορα στον Έβρο, θα πρέπει να λέμε ότι είναι ολοκληρωτική ευθύνη της κυβέρνησης για τους θανάτους που θα συμβούν στα χερσαία και τα υδάτινα περάσματα.

Το αίτημα του απεγκλωβισμού ειδικά για τα νησιά του Β. Αιγαίου δεν είναι αντιδραστικό, στον βαθμό που με αυτό εννοούμε την άρση του γεωγραφικού περιορισμού. Το ζήτημα της υπερσυγκέντρωσης 40.000 προσφύγων στα νησιά του Αιγαίου θα λυθεί μόνο αν ανοίξουν τα σύνορα για να συνεχίσουν το ταξίδι τους. Μια μαζική έξοδος προσφύγων στην ελληνική ενδοχώρα θα οδηγήσει σε τρομοκράτηση της ευρωπαϊκής ελίτ από φόβο για ένα νέο καραβάνι προσφύγων. Η ίδια η κυβέρνηση θα περιέλθει σε ανυποληψία από την αδυναμία της να κρατήσει το ρόλο της ως φρούριο της Ευρώπης.

Από την άλλη όμως, ένα τέτοιο αίτημα παραμένει λειψό αν λέγεται με την εξαναγκαστική προϋπόθεση «οι πρόσφυγες να συνεχίσουν το δρόμο τους προς την Ευρώπη» δηλαδή να φύγουν από τη χώρα, αφού «έτσι επιθυμούν και οι ίδιοι». Το ΚΚΕ έχει έναν αντιφατικό λόγο καθώς δεν μιλά ποτέ για τους πρόσφυγες που θέλουν ή που θα αναγκαστούν να μείνουν στην Ελλάδα, ευχόμενο ότι τελικώς όλοι θα φύγουν. Η αριστερά δεν μπορεί έτσι να υιοθετεί έναν πλάγιο αντιπροσφυγικό λόγο, αλλά να αντιμετωπίζει τον πρόσφυγα ως κομμάτι της παγκόσμιας εργατικής τάξης που καταστρέφεται από τον πόλεμο και τον ιμπεριαλισμό. Οφείλει να συγκρούεται με τις δυνάμεις που λένε ότι «δεν έχουμε αρκετό χώρο» καταδεικνύοντας ότι κάθε κατατρεγμένος είναι ευπρόσδεκτος σε οποιαδήποτε γη. Οφείλει να δει εν τέλει το προσφυγικό στο πλαίσιο των χιλιάδων εγκαταλελειμμένων ή κατασχεμένων σπιτιών από τις τράπεζες για να βουλώνουν τις τρύπες του ενεργητικού τους, και να διεκδικήσει τις κοινωνικές ανάγκες πάνω από την ατομική ιδιοκτησία.

Σε τελική ανάλυση η πιθανότητα της παραμονής προσφύγων στην Ελλάδα θέτει σε κίνδυνο το μύθο της εθνικής «καθαρότητας», βασική προϋπόθεση της ιδεολογικής ηγεμονίας της αστικής τάξης. Η παραμονή αυτών των πληθυσμών θα θέσει σημαντικά εμπόδια στην πολιτισμική αναπαραγωγή του έθνους, τορπιλίζοντας τη διαιώνιση του μύθου της τρισχιλιετούς συνέχειας του ελληνικού αίματος. Εκεί οφείλεται η εμμονή της δεξιάς με το προσφυγικό και η σχεδόν αυθόρμητη αντιμεταναστευτική της στάση και στην αδυναμία αφομοίωσης, στο, εθνικό μύθο ιδιαίτερα πληθυσμών οι οποίοι προέρχονται από χώρες που η Αυτοκρατορία επιδιώκει να επαναποικήσει συμμαχώντας με τις ντόπιες ουαχαμπίτικες αντιδραστικές συμμορίες.

[1]  https://antarsyalesvou.blogspot.com/2020/02/blog-post_27.html?m=1

[2]https://www.902.gr/eidisi/politiki/216633/hairetizei-maziko-pallaiko-xesikomo-ton-katoikon-me-proti-megali-niki-tin?fbclid=IwAR0cpe0NkEoFtJoN2UeDqt_d4Odn5BbHZEo5uD-7KJB56kkHR7NN4mPYUOQ

One response to “Αντιφασιστική επαγρύπνηση στο Αιγαίο, καμία συμμετοχή στις διαδηλώσεις των Μουτζούρηδων

  1. Μια διευκρίνιση πάνω σε αυτό το κομμάτι:
    «Η αριστερά και η αναρχία της Λέσβου πραγματοποίησε ένα μεγάλο λάθος όταν αποφάσισε να κατεβαίνει στο δρόμο μαζί με τους ακροδεξιούς πολλές φορές χωρίς τα πανό, τις σημαίες και τα διακριτικά της»
    εννοείται πως η αναρχία κ η αριστερά ήταν χωρίς πανό/ σημαίες κλπ έτσι;
    υπήρχε πίεση από τον κόσμο εκεί να έχουν «απολιτικα» χαρακτηριστικά οι κινητοποιήσεις;

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s