Για την Εκκλησία και τον εθνικό κορμό

ngm_anthimos-2

Βαγγέλης Μαρινάκης και Νίκος Χ. για το avantgarde

westboro-1506690709-1217

Το προχθεσινό σχόλιο του προϊσταμένου των τραγοπαπάδων της χώρας, Ιερώνυμου- οι αργίες είναι για τεμπέληδες-, ήρθε μετά από την πρόσφατη μεσαιωνική πρωτοβουλία χριστιανικών ενώσεων να αναρτηθεί διαφήμιση κατά των αμβλώσεων στο Μετρό και την απόφαση της Κεραμέως για μετατροπή της αργίας των 3 Ιεραρχών σε ημέρα κατήχησης. Είναι προφανές πως η κυβέρνηση κλείνει το μάτι στο χριστεπώνυμο σμήνος και «παίζει μπάλα»  σε 2 γήπεδα. Από τη μια η αφίσα κατεβαίνει και η Ντόρα ευθυγραμμίζει με κεντρώες τοποθετήσεις,  όσο Μπογδάνοι/Κυρανάκηδες/Λοβέρδοι ασκούν κριτική από δεξιά, χαϊδεύοντας κάθε ακροδεξιό σίχαμα. Οι 2 τάσεις της ΝΔ έχουν βρεί ισορροπία και θυμίζουν Ρεπουμπλικάνους, με την χριστιανική Δεξιά να μπαίνει δυναμικά στην ατζέντα όσο η φιλελεύθερη εστιάζει στις φοροελαφρύνσεις. Winwin κατάσταση που προσπαθεί να μπετονάρει ένα 40%, αφού του δίνει περιθώριο έκφρασης σε κομματικά πλαίσια πάντα. Παρότι μια τέτοια ισορροπία πρέπει να διαχειριστεί καταστάσεις που την υπερβαίνουν-όπως στο προσφυγικό- η συνταγή ως συστατική μακροπρόθεσμης κυριαρχίας είναι σωστή στη σύλληψη της.

Η alt-right ατζέντα όσον αφορά τις γεννήσεις, που βλέπουμε να υιοθετούν Εκκλησία και μία πτέρυγα της ΝΔ έχει αρκετά μακρά ιστορία.  Το ζήτημα της υπογεννητικότητας εμφανίζεται ως πρόβλημα στον δημόσιο διάλογο της Γαλλίας του τέλους του 19ου αιώνα και σιγά σιγά διευρύνεται σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ήπειρο. Το έθνος τρόμαζε μπροστά στις στατιστικές προβλέψεις μείωσης του εγχώριου πληθυσμού, γιατί χωρίς «λαό» δεν μπορεί να υπάρχει ούτε εγχώρια παραγωγή ούτε κρέας για τους μελλοντικούς πολέμους. Παρά τους στρατιωτικούς εξοπλισμούς, την εθνικιστική διαπαιδαγώση, το έθνος δέχεται μία μη αναμενόμενη ήττα λόγω της γήρανσης του πληθυσμού. Στη βάση αυτής της προπαγάνδας νομιμοποιήθηκε ένα ολόκληρο σύστημα διαχείρισης του εγχώριου πληθυσμού, το οποίο είχε ως σκοπό την εξασφάλιση της «υγιεινής» του. Έτσι πέρασαν από τα κοινοβούλια νόμοι που έδιναν επιδόματα στους οικογενειάρχες, αλλά και νόμοι που απαγόρευαν τις εκτρώσεις με σκληρές ποινές για όσες τους παραβίαζαν.

Οι άνθρωποι όμως που ψήφιζαν αυτούς τους νόμους δεν είχαν την θέληση να φτάσουν μόνο μέχρι αυτό το σημείο. Η ανησυχία για την «υγιεινή» του πληθυσμού ενέχει μέσα της την ιδέα ότι ο πληθυσμός πρέπει να προστατευτεί από μελλοντικές απειλές. Αυτές οι απειλές ήταν οι ασθένειες, τα κληρονομικά νοσήματα, τα «ψυχιατρικά προβλήματα». Έτσι χιλιάδες άνθρωποι πολύ πριν από την έλευση του Τρίτου Ραίχ στειρώθηκαν σε ΗΠΑ και Ευρώπη. Ορισμένοι από αυτούς τους νόμους ήταν σε πλήρη εφαρμογή μέχρι και την δεκαετία του 80’ στη Σουηδία. Επί ναζιστικής Γερμανίας με το πρόγραμμα Τ4 στειρώθηκαν περίπου 400,000 και δολοφονήθηκαν περίπου 300,000 άνθρωποι. Για την ναζιστική ηθική η έννοια της «υγιεινής» του πληθυσμού διευρύνθηκε και για τις «ζωές που δεν άξιζαν να ζουν». Με βάση αυτή τη λογική ένας επαίτης, ένας “asocial”, ένας ομοφυλόφιλος ή ακόμα και κάποιος με αντεθνικές ιδέες, θα μπορούσε να ενταχθεί σε ένα τέτοιο πρόγραμμα.

Η ιδέα της απαγόρευσης των εκτρώσεων κυοφορεί αναγκαστικά μέσα της την ιδέα των στειρώσεων. Πίσω από τα ηλίθια γλυκανάταλατα αφισάκια με τα έμβρυα υπάρχει μία πολύ συγκεκριμένη εννοιολόγηση του έθνους ως μηχανή βιολογικής παραγωγής. Το σώμα της γυναίκας εθνικοποιείται, γίνεται αντικείμενο εθνικής μέριμνας. Το έθνος «ξεδιαλέγει» και αφαιρεί τις ζωές όσων δεν πιάνουν τα κριτήρια των «ενδόξων απογόνων». Μπορεί στην Ελλάδα αυτές οι απόψεις να είναι ακόμα μειοψηφικές και η ΝΔ να μην διαθέτει ατζέντα Γ΄Ράιχ, ωστόσο σε διεθνές επίπεδο είναι διαφορετική η εικόνα. Στην Στην Αλαμπάμα επιχειρήθηκε η απαγόρευση των εκτρώσεων, ενώ η Πολωνία βρίσκεται σε μία νομοθετική ρότα αυστηροποίησής τους. Ας μην εκπλαγούμε όταν τα φασισταριά που κάνουν αυτά τα νομοθετήματα σκεφτούν πολιτικές αποκάθαρσης του πληθυσμού από τα «επικίνδυνα στοιχεία».

Εκκλησία και χειραφέτηση δεν κολλάνε μαζί. Η Εκκλησία σε όλα τα ζητήματα κοινωνικής και ατομικής χειραφέτησης στάθηκε απέναντι. Σε κάθε μαύρη σελίδα της ταξικής πάλης σε παγκόσμιο και εγχώριο επίπεδο στήριξε την εκάστοτε άρχουσα τάξη, αποτελώντας μέρος της και φυσικό της σύμμαχο. Απέναντι στην χειραφέτηση των γυναικών, απέναντι στον αγώνα των υποτελών τάξεων για αναδιανομή πλούτου, απέναντι στους ΛΟΑΤΚΙ και την κοσμική εκπαίδευση. Στην Ελλάδα, τους θυμόμαστε από το Μακεδονικό, όταν μιλούσαν για προδότες και καλούσαν να πάρουμε τη Γευγελή, αλλά και παλαιότερα, στις λαοσυνάξεις του ήρωα της Ακροδεξιάς, Χριστόδουλου. Αποτελούν με την Αστυνομία τα χαϊδεμένα παιδιά της ελληνικής Δεξιάς, με εξασφαλισμένη θέση στον εθνικό κορμό και αντικομμουνιστική παράδοση κληροδοτημένη από γενιά σε γενιά. Σε παγκόσμια κλίμακα, ο ρόλος των Ευαγγελικών στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα και της Καθολικής Εκκλησίας στον αντικομμουνιστικό αγώνα επί Ψυχρού Πολέμου δεν αφήνει περιθώρια παρεξήγησης για τον οργανικό ρόλο του εκκλησιαστικού θεσμού.

Ο παπάς του χωριού, ο «απλός» ιερέας δεν αποτελεί εξαίρεση, και η διάκριση ηγεσίας και βάσης είναι προβολή περισσότερο φαντασιώσεων, παρά προϊόν ψύχραιμης ανάλυσης. Οι εξαιρέσεις του Ιωακείμ Κοζάνης ή του Παπα-Ανυπόμονου, όπως και των κληρικών του ρεύματος της θεολογικής απελευθέρωσης και όποιων κληρικών πήραν προοδευτική θέση στα κοινωνικά θέματα είναι φωτεινές εξαιρέσεις. Εξαιρέσεις όμως. Η ιστορική εμπειρία αλλά και η πρόσφατη πείρα δείχνει πως η Εκκλησία λειτουργεί ως ιδεολογικός μηχανισμός και παράλληλα ως δίκτυο πελατείας της συντηρητικής παράταξης. Μικροεξυπηρετήσεις, δίκτυα γνωριμιών με μεσαίους και μικρούς επιχειρηματίες και η ασυλία των ιερέων σε οτιδήποτε αφορά το παγκάρι συνθέτουν ένα παράλληλο κράτος μέσα στο κράτος. Κομμάτι αυτού του δικτύου είναι και ο ιερέας του 20ρικου, που χειροτονείται με την εύνοια των ανωτέρων του και περιμένει τα ωφελήματα του συστήματος.

Δεν είναι απαραίτητο να είσαι άθεος για να είσαι αριστερός ή κομμουνιστής. Προφανώς υπάρχουν ένθεοι που δεν ταυτίζονται με τον εμετό του Αμβρόσιου ή του Σεραφείμ και είναι χαλαρά θρησκευόμενοι. Συνιστά όμως προϋπόθεση απαραίτητη για τον κομμουνιστή και αριστερό η ιδιότητα του αντικληρικαλιστή, του οπαδού του ριζοσπαστικού ορθολογισμού και του χωρισμού Κράτους-Εκκλησίας, του πολέμιου της υφιστάμενης ιεραρχικής δομής του κλήρου.

Δεν πρέπει να υποτιμηθεί η πρωτοβουλία σκοταδιστικών κύκλων να ορίσουν την ατζέντα του δημόσιου λόγου, αμφισβητώντας κεκτημένα δεκαετιών. Έχουν «αέρα» στα πόδια τους από την παλινόρθωση της Δεξιάς και την χλιαρή αντιπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ (καλά, για το ΚΚΕ δεν τρέχει τίποτα). Σε αυτό το πλαίσιο μια επαναστατική Αριστερά της προκοπής, που σέβεται τον εαυτό της πρέπει να έχει μαχητική στάση και να παίζει ψηλά στην ατζέντα της αυτά τα θέματα που καθορίζουν τελικά τον ιδεολογικό συσχετισμό. Κάθε είδους συντονισμός και δράση των οργανώσεων της Αριστεράς σε αυτή την κατεύθυνση, μόνο να προσφέρει μπορεί στην υπόθεση της ταξικής πάλης.

Κάτω τα χέρια από τα σώματα των γυναικών. Πλήρης δυνατότητα αυτοδιάθεσης του γυναικείου σώματος. Καμία απαγόρευση των εκτρώσεων! Μηδενική ανοχή στα σκοταδιστικά κατακάθια.

Πλήρης χωρισμός Εκκλησίας- Κράτους

Κρατικοποίηση του Άγιου Όρους και της Εκκλησιαστικής περιουσίας

2 responses to “Για την Εκκλησία και τον εθνικό κορμό

  1. Ενδιαφέρον και καλογραμμένο άρθρο.

    Δεν είμαι σίγουρος ομως πως ο ενθεος αντικληριστης μπορεί να είναι κομμουνιστής. Εκτος αν αναφερόμαστε σαν spiritual που έχει τη διασταλτικη έννοια σαν φιλοσοφική πνευματικοτητα της ύπαρξης. Τουλάχιστον για μένα αυτό είναι το κοσμικό όριο ανοχής στην μεταφυσικη της πίστης.

    Επειτα, οι θρησκείες δεν είναι ίδιες. Οι μονοθειστικες με τις πολυθειστικες για παράδειγμα και παράγουν διαφορετικο κοινωνικο δίκαιο και φορτία στην ταξική πάλη. Όλες όμως με μειονέκτημα για το στρατόπεδο της κοινωνικής απελευθέρωσης.

    Και επειδή δεν τσιγκουνευομαι σε γραφικότητα, θεωρώ όχι μόνο πως μια σύγχρονη επαναστατική διεθνής θα έπρεπε να έχει τη δική της’ θρησκεία’ (επαναστατικό αθεϊσμό) αλλά και τη δική της τεχνητή γλώσσα (artificial) μεταξύ άλλων ταυτοτικων χαρακτηριστικών που να δημιουργουν πολιτισμικά γενιές ανταγωνιστοκης κοινωνικής οργάνωσης

    Μου αρέσει!

  2. Παράθεμα: Για την Εκκλησία και τον εθνικό κορμό | Ελεύθερη Λαική Αντιστασιακή Συσπείρωση·

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s