Για την κατάσταση στη Μόρια και την αντιπροσφυγική υστερία της κυβέρνησης

με τη συμβολή των Ν.Χ. από Λέσβο και Κ.Μ. από Αθήνα για το Avantgarde

Συγκυρία

Πριν από περίπου τρεισήμισι χρόνια υπογράφηκε η Συμφωνία Ευρωπαϊκής Ένωσης- Τουρκίας, σύμφωνα με την οποία θεσμοποιείται ο λεγόμενος «γεωγραφικός περιορισμός» των αιτούντων άσυλο στα νησιά πρώτης υποδοχής στο Αιγαίο. Αν ο αιτών άσυλο δεν καταφέρει να αποδείξει ότι είναι ευάλωτος ή δεν λάβει το προσφυγικό καθεστώς είναι καταδικασμένος να περάσει αρκετό καιρό στα νησιά αναμένοντας τις αποφάσεις της Υπηρεσίας Ασύλου.

Έπειτα από πολλές εξελίξεις, η συμφωνία Ευρωπαϊκής Ένωσης – Τουρκίας έχει οδηγήσει στην υπερσυγκέντρωση προσφύγων στα νησιά του Αιγαίου. Η Μόρια τώρα υπολογίζεται πως έχει παραπάνω από 13.000 ανθρώπους ενώ όλα τα νησιά περίπου 30.000. Κάθε εβδομάδα φτάνουν παραπάνω από 1.000 άνθρωποι στη Λέσβο. Πλάι σε αυτά τα δεδομένα, μέσα σε περίπου ενάμισι μήνα είχαμε αρκετούς θανάτους. Ένα 15χρονο ανήλικο προσφυγάκι πέθανε από μαχαίρι στη καρδιά έπειτα από συμπλοκή με άλλον ανήλικο, ένα 5χρονο που έπαιζε μέσα σε μία κούτα παρασύρθηκε από νταλίκα, την Κυριακή που μας πέρασε μία γυναίκα κάηκε ζωντανή μέσα στο κοντείνερ της, ένας ανήλικος έχασε την ζωή του στην Ηγουμενίτσα καθώς κρυβόταν μέσα σε μία νταλίκα και μία βάρκα με Τούρκους αντιφρονούντες βυθίστηκε με αποτέλεσμα να χαθούν αρκετές ζωές.

Οι θάνατοι αυτοί δεν είναι τυχαίοι. Η επιδίωξη της Ευρώπης ήταν να δημιουργηθεί μία ζώνη καραντίνα στα χερσαία και τα θαλάσσια σύνορα της με σκοπό την αποτροπή της περαιτέρω εισόδου αιτούντων άσυλο. Ακολουθώντας την ιστορική διαδρομή των λευκών Ευρωπαίων στο να φτιάχνουν στρατόπεδα συγκέντρωσης και ανθρώπινα κλουβιά, η Ευρωπαϊκή Ένωση από κοινού με τις τοπικές κυβερνήσεις βάζουν το δικό τους λιθαράκι στην «ένδοξη» αυτή ιστορία. Στα hot-spot κατά κανόνα δεν υπάρχουν νομικές, ιατρικές, κοινωνικές υπηρεσίες με αποτέλεσμα οι πρόσφυγες να είναι εκτεθειμένοι σε κάθε λογής βία χωρίς τη δυνατότητα άμυνας.

Στο δρόμο του Σαλβίνι

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη αποφάσισε να απαντήσει σε αυτή τη πρόκληση κηρύττοντας πόλεμο στους πρόσφυγες. Ο Γεωργιάδης ισχυρίζεται ότι όσοι έρχονται είναι εισβολείς και μετανάστες, ο Βορίδης λέει ότι κανένας μετανάστης δεν πρέπει να δικαιούται ανθρωπιστικής φροντίδας. Παράλληλα σχεδιάζεται νέο νομοσχέδιο όσον αφορά τις διαδικασίες ασύλου, το οποίο από ότι φαίνεται θα είναι γεμάτο τραγικές λαθροχειρίες με σκοπό τον αποκλεισμό αιτούντων άσυλο από το καθεστώς του πρόσφυγα με το πρόσχημα ότι δεν πρόκειται για πρόσφυγες αλλά για μετανάστες.   Στο σύστημα ασύλου θα εντάσσονται μόνο όσοι κατά την κυβέρνηση έχουν «προσφυγικό προφίλ» και εξ αυτών μόνο όσοι  συμμορφώνονται με τις «υποδείξεις». Διαφορετικά, αν κριθεί κάποιος (από ποιον;) «αντιδραστικό στοιχείο» τότε εξαιρείται άμεσα από τη διαδικασία και ια τίθεται σε καθεστώς απέλασης. Επιπλέον αλλάζει η σύνθεση των Επιτροπών Προσφυγών: το μέλος από την Ύπατη Αρμοστεία βγαίνει εκτός των επιτροπών και αντικαθίσταται από δικαστή. Έτσι από δύο δικαστές και ένα μέλος από Ύπατη Αρμοστεία) η επιτροπή θα αποτελείται από τρεις δικαστές. Σε κάποιες περιπτώσεις μάλιστα προβλέπονται και μονομελείς συνθέσεις, με έναν μόνο δικαστή, που θα αποφασίζει για την τύχη της αίτησης του ασύλου. Παράλληλα με την ενίσχυση της καταστολής των ροών στα σύνορα, αποφασίστηκε η κατασκευή κλειστών κέντρων, στα οποία θα οδηγούνται όσοι «δεν δικαιούνται άσυλο ή απορρίπτεται η αίτησή τους». Σύμφωνα με τον Γεωργιάδη «όταν φτάνει η βάρκα και πιάνουν αυτούς τους ανθρώπους, εντός τριών ημερών, θα βγαίνει η πρώτη απόφαση που θα διαχωρίζει εάν ανήκουν στο υψηλό προσφυγικό προφίλ ή στο χαμηλό».«Όσοι έχουν υψηλό προσφυγικό προφίλ, δηλαδή περίπου το 7%, θα πηγαίνουν σε ανοιχτά κέντρα και θα συνεχίζουν τη διαδικασία για να χαρακτηριστούν πρόσφυγες. Όσοι έχουν χαμηλό μεταναστευτικό προφίλ, δηλαδή το 93%, θα μπαίνουν σε κλειστού τύπου κέντρα, θα μένουν για 6 μήνες για να τελειώσει η διαδικασία του πρώτου και του δεύτερου βαθμού του αιτήματος και μετά θα στέλνονται πίσω στην Τουρκία», προαναγγέλοντας έτσι απελάσεις 10000 προσφύγων μέσα στο 2010 και μέχρι να απελαθούν θα παραμένουν φυλακισμένοι σε κλειστά στρατόπεδα συγκέντρωσης. 

Όσοι κατά την υποδοχή τους ή και μετά από αυτήν δεν συμμορφώνονται προς τις αποφάσεις των αρχών, θα χάνουν το δικαίωμα υποβολής αίτησης ασύλου και θα ξεκινούν οι διαδικασίες άμεσης επιστροφής τους, με ρητό στόχο την εξασφάλιση της «συνεργασίας» τους. Επιπλέον αποφασίστηκε η κατάρτιση λίστας «ασφαλών χωρών», χωρίς διευκρινίσεις για τα κριτήρια επιλογής. Όσοι προέρχονται από αυτές τις χώρες θα επιστρέφονται άμεσα χωρίς να αξιολογείται η περίπτωσή τους, χωρίς δηλαδή εξατομικευμένη εξέταση του αιτήματος και ανεξάρτητα αν διατρέχει κίνδυνο η ζωή τους. Επιπλέον αλλάζει το τι συνιστά «μέλος οικογένειας» με ταυτόχρονη αυστηροποίηση της έννοιας της ευαλωτότητας. …Επίσης τίθονται υπό αμφισβήτηση οι ιατρικές βεβαιώσεις, καθώς αυθαίρετα θα αξιολογείται «αν φέρουν την πλήρη αιτιολόγηση ως προς τα ευρήματά τους». Απαιτείται ακόμη η αυτοπρόσωπη παράσταση των αιτούντων σε κάθε στάδιο της διαδικασίας, από την Υπηρεσία Ασύλου μέχρι και στα δικαστήρια… Τέλος η προσφυγή στις Επιτροπές προϋποθέτει «δικόγραφο με λόγους» και όχι το προεντυπωμένο έγγραφο που έως σήμερα χορηγείτο από την ίδια την υπηρεσία στους αιτούντες, καθιστώντας πλέον πιο δύσκολη την προσφυγή από έναν πρόσφυγα. (tvxs). 

Με την εγκύκλιο Βρούτση (ανάκληση εγκυκλίου της προηγούμενης κυβέρνησης που απλοποιούσε τις διαδικασίες απόδοσης ΑΜΚΑ, μεταξύ άλλων, σε μετανάστες, αιτούντες διεθνούς προστασίας, ασυνόδευτα προσφυγόπουλα) 5 μόλις μέρες μετά τις εκλογές του Ιούλη άφηνε χωρίς ιατροφαρμακευτική περίθαλψη τους αιτούντες άσυλο Μια νέα εγκύκλιος τώρα του υφυπουργού Εργασίας Νότη Μηταράκη με ημερομηνία 2/10 αποσαφηνίζει  ότι δεν δικαιούνται ΑΜΚΑ και επομένως μένουν εκτός νοσοκομείων «Ανήλικοι αλλοδαποί τρίτων χωρών που γεννήθηκαν στην Ελλάδα από παράτυπα διαμένοντες γονείς». Τα παιδιά λοιπόν που γεννήθηκαν στην Ελλάδα όχι μόνο είχαν πρόσβαση στο σύστημα υγεία και εκπαίδευσης ανεξάρτητα από το καθεστώς παραμονής των γονιών τους, αλλά και δικαίωμα να αποκτήσουν την ελληνική υπηκοότητα όταν θα συμπλήρωναν το 18έτος της ηλικίας τους.

Η ΝΔ θέλει να αντιμετωπίσει το προσφυγικό με τις μεθόδους Σαλβίνι και Ορμπαν, κάνοντας το βίο αβίωτο σε όσους βρίσκονται ήδη εγκλωβισμένοι στον ελληνικό χώρο με μια εξόφθαλμη ρατσιστική πολιτική διακρίσεων καταστολής και επιβολής καθεστώτος εξαίρεσης σε δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους που ζητούν άσυλο στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Πρόκειται για μια άκρως επικίνδυνη απόφαση όχι μόνο για αυτούς τους ανθρώπους που στα δεινά της ζωής τους από την προσφυγιά και την αναγκαστική μετανάστευση προστίθεται και η καθ’ ομολογία ρατσιστική πολιτική της κυβέρνησης. Είναι προφανές ότι η κυβέρνηση ποντάρει τα χαρτιά της στα φοβικά και συντηρητικά ένστικτα της ελληνικής νοικοκυροσύνης  που έλκεται από «γρήγορες και πρακτικές λύσεις» σε ένα όμως σύνθετο κοινωνικό ζήτημα που αφορά δεκάδες χιλιάδες ανθρώπινες ζωές. Υπενθυμίζουμε προς κάθε κατεύθυνση ότι «η τελική λύση» κάποτε στο όχι και τόσο μακρινό παρελθόν οδήγησε στη συντριβή των εμπνευστών της, ακόμα κι αν συσπείρωσε γύρω της εκατομμύρια αφινιασμένους μισάνθρωπους μικροαστούς. Ωστόσο προσωρινά ο καθημερινός κανιβαλισμός, η διάδοση του χωρίς αιδώ από τα συστημικά μιντια, η αίσθηση της ατομικής ανεπάρκειας στην επίλυσή του, και η συνειδητή εξάπλωση fake news από την ακροδεξιά Νέα Δημοκρατία συμπυκνώνουν μία δυναμική που αλλάζει προς το χειρότερο τον πολιτικό συσχετισμό δύναμης. Επιμένουμε όμως ότι η ίδια η πραγματικότητα αλλά και οι συνειδητές δυνάμεις της άλλης μεριάς δεν θα επιτρέψουν στο σχέδιο αυτό να ευοδωθεί.

Πως απαντάμε;

Σε μία συγκυρία λοιπόν που τα πράγματα γίνονται χειρότερα, και οι εξαγγελίες της κυβέρνησης βρίσκονται σε μία κατεύθυνση ιστορικού ξηλώματος της Συνθήκης της Γενεύης για τους πρόσφυγες τίθεται το ερώτημα του πως απαντά το αντιφασιστικό -φιλοπροσφυγικό κίνημα. Το προσφυγικό στα νησιά είναι μία αλυσίδα αμοιβαίων ζητημάτων: Η κατάσταση που ζουν οι πρόσφυγες, οι επαναπροωθήσεις, οι διαδικασίες ασύλου, η ανεπάρκεια των κοινωνικών υπηρεσιών, ο εγκλωβισμός στα νησιά, η ενημέρωση, οι αντιλήψεις των ντόπιων και η στάση τους απέναντι στους πρόσφυγες, καθώς και οι αντιλήψεις και οι πρακτικές των ίδιων των προσφύγων. Τίθεται αναγκαστικά το ερώτημα «με ποιο ζήτημα να ασχοληθούμε», ποιος είναι ο ευαίσθητος κρίκος μέσα από τον οποίο μπορεί να ξεδιπλωθεί ένα κίνημα που θα αμφισβητήσει την βάρβαρη πολιτική του Μητσοτάκη και των παρατρεχάμενών του.

Ως κομμουνιστές από θέση αρχής δεν αναγνωρίζουμε κανένα δικαίωμα περιορισμού κίνησης στους ανθρώπους με ή δίχως χαρτιά. Θέλουμε ανοιχτά και ασφαλή περάσματα για τους πρόσφυγες. Αρνούμαστε ολοκληρωτικά την ύπαρξη του θεσμού των στρατοπέδων συγκέντρωσης. Στη βάση των παραπάνω ένα από τα βασικά καθήκοντα του κινήματος είναι η δημοσίευση των προβλημάτων της Μόριας και των στρατοπέδων συγκέντρωσης. Είναι σημαντικό να σπάσουμε τα τείχη της Μόριας που εμποδίζουν την αμοιβαία επικοινωνία ντόπιων και μεταναστών. Όμως στην δεδομένη συγκυρία ούτε η διάψευση των fake news ούτε η δημοσίευση των προβλημάτων της Μόριας είναι αρκετή. Λόγω των υπέρογκων προβλημάτων που δημιουργεί η υπερσυσσώρευση των προσφύγων, η κατάσταση στη Μόρια χρησιμοποιείται από την ελληνική αστική αντίδραση ως δικαιολογία μιας νέας αντιμεταναστευτικης και αντιπροσφυγικής  εκστρατείας όχι για να βοηθήσει στα προβλήματα των εκτοπισμένων ανθρώπων που άλλωστε γι αυτό το λόγο η ελληνική κυβέρνηση έχει εισπράξει κατευθείαν ή μέσω των ΜΚΟ τεράστια ποσά, αλλά για να τους κανιβαλίσει, ικανοποιώντας έτσι και μια σημαντική μερίδα ακροδεξιών ψηφοφόρων που έχουν επαναπατριστεί μαζικά στη ΝΔ.

Ιδιαίτερα με το δεδομένο ότι στα νησιά του Αιγαίου έχουν δημιουργηθεί αρκετές αντιπροσφυγικές πρωτοβουλίες ακροδεξιών, με αποκορύφωμα το Πογκρόμ του 2018 στη πλατεία Σαπφούς, θα ήταν λάθος να θεωρήσουμε πως η κυβέρνηση και το ακροδεξιό παρακράτος τους θα μείνουν με σταυρωμένα τα χέρια.

Την Τρίτη 1η Οκτώβρη δύο μέρες μετά την πυρκαγιά που στοίχισε τη ζωή σε μια γυναίκα, στη Μόρια, το αντιφασιστικό κίνημα της Λέσβου έδωσε μια πρώτη απάντηση με μια συγκέντρωση 350 αγωνιστών στο κέντρο της πόλης, με κεντρικό πανό: «Να μην συνηθίσουμε τον θάνατο. Αμεσος απεγκλωβισμός». «Ούτε στη Λέσβο, ούτε σ’ αλλά νησιά, στρατόπεδα συγκέντρωσης ποτέ και πουθενά», «Λέσβος γη αντιφασιστική», «Με τους μετανάστες είμαστε μαζί, επαναπροώθηση σε μπάτσους και ναζί», ήταν μερικά από τα συνθήματα που ακούστηκαν  από τους  διαδηλωτές όταν διέσχισαν τους κεντρικούς δρόμους της πόλης. Νωρίς το μεσημέρι της ίδιας μέρας περίπου 800 πρόσφυγες και μετανάστες επιχείρησαν να πραγματοποιήσουν πορεία προς την πόλη της Μυτιλήνης, αλλά εμποδίστηκαν από τις αστυνομικές δυνάμεις, οι οποίες τους σταμάτησαν μερικές εκατοντάδες μέτρα μακριά από την δομή. Εκεί έκαναν καθιστική διαμαρτυρία, όπως είχαν κάνει και νωρίτερα στην είσοδο του ΚΥΤ, φωνάζοντας συνθήματα και ζητώντας την βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης, την μεταφορά τους στην Αθήνα και την απονομή δικαιοσύνης για τα γεγονότα της Κυριακής. Μόρια: Πορεία προς τη Μυτιλήνη ξεκίνησαν οι πρόσφυγες

Το Σάββατο [1] έχει προγραμματιστεί μια ακόμα διαδήλωση από την πόλη της Μυτιλήνης αυτή τη φορά προς τη Μόρια. Είναι βέβαιο αν όχι το Σαββάτο, τότε τις επόμενες μέρες το αντιφασιστικό κίνημα αλληλεγγύης στους πρόσφυγες θα βρεθεί μπροστά σε αντι-πορείες και αντί-συγκεντρώσεις. Οποιοδήποτε πολιτικό σχέδιο επομένως, πρέπει να αξιολογήσει ότι δεν υπάρχει άπειρος χρόνο για ατελείωτη προπαγάνδα.

Το κίνημα στη Λέσβο και τα υπόλοιπα νησιά θα χρειαστεί να προσανατολιστεί προς την έμπρακτη αμφισβήτηση της Συμφωνίας Ελλάδας-Τουρκίας. Μπροστά μας έχουμε μία κυβέρνηση η οποία δεν πρόκειται ποτέ να υποχωρήσει μπροστά σε ένα κίνημα το οποίο ζητά τον άμεσο απεγκλωβισμό όλων των προσφύγων. Με τη βία αποπειράται να διατηρήσει την βαρβαρότητα στους προσφυγικούς καταυλισμούς, αλλά και να επιβάλει ένα κλίμα τρόμου σε όλη τη χώρα. Εκεί ακριβώς εντάσσεται το σχέδιο καταστολής και εκκένωση των καταλήψεων στέγης προσφύγων στο κέντρο της Αθήνας με επιχειρήσεις που προσομοιάζουν στα μπλόκα της κατοχής.

Από αυτή την άποψη ο αγώνας ενάντια στην αντιπροσφυγική και αντιμεταναστευτική υστερία δεν αφορά μόνο τα νησιά αλλά είναι μια κεντρική πολιτική μάχη ενάντια στην αντεπαναστατική κυβέρνηση της ΝΔ και το Κράτος Εξαίρεσης. Δεν είναι απλά ένας αγώνας αλληλεγγύης στης γης του κολασμένους, από κάποιους «χορτάτους αλληλέγγυους». Είναι υπόθεση του ελληνικού ταξικού και κομμουνιστικού κινήματος, ο αγώνας ενάντια στο ρατσισμό και την ντε φάκτο εγκαθίδρυση στον ελληνικό χώρο ενός ρατσιστικού κράτους εξαίρεσης με την συναίνεση μάλιστα ενός σημαντικού  μέρους της ελληνικής κοινωνίας. Πρόκειται για μάχη ζωής ή θανάτου για το δικό μας ιδεολογικό και ταξικό στρατόπεδο. Τα στρατόπεδα συγκέντρωσης δεν αφορούν κάποιους περαστικούς από την Ελλάδα, όπως και το κράτος εξαίρεσης της ναζιστικής Γερμανίας δεν αφορούσε μόνο τους εβραίους, αλλά την εγκαθίδρυση ενός καθεστώτος για όλο τον πληθυσμό. Πάνω στο προσφυγικό (ή στο μεταναστευτικό δεν έχει καμία σημασία για μας ο διαχωρισμός) η κυβέρνηση ως εκπρόσωπος της αστικής τάξης επιχειρεί να στήσει ή και να ολοκληρώσει ένα ταξικό συσχετισμό με την κινητοποίηση όχι μόνο των μηχανισμών του βαθέως κράτους αλλά και της μικροαστικής πλέμπας και κάθε κοπρόσκυλου που νιώθει ότι μπορεί να αντλήσει προνόμια από την εμπλοκή του στην μάχη αυτή στο πλευρό του κυρίαρχου έθνους. Η κυβέρνηση της ΝΔ αναλαμβάνει να υλοποιήσει την ατζέντα που μέχρι πρότινος αποτελούσε αιχμή των από τα κάτω αντιδραστικών και ρατσιστικών κινητοποιήσεων υπό την αιγίδα της φασιστικής ή φασίζουσας δεξιάς.  Σε αυτή τη κίνηση η αριστερά, οι κινηματικοί της βραχίονες, το αντιφασιστικό κίνημα και κάθε δύναμη που βρίσκεται σε ανταγωνισμό με το κεφάλαιο και το κράτος θα πρέπει να αντιμετωπίσουν στα ίσα την πρόκληση της αστικής αντίδρασης.

Οποιαδήποτε αποφυγή της αντιπαράθεση θα είναι ένα όνειδος όχι μόνο για το τι θα απογίνουν οι χιλιάδες ψυχές που ο Αδωνης και ο Βορίδης απειλούν ότι θα τους κλείσουν σε στρατόπεδα αλλά και για οποιαδήποτε αριστερά που θα ανέχεται ή θα παριστάνει ότι ζει σε μια χώρα που νομιμοποιεί ένα καθεστώς ρατσιστικών διακρίσεων. Η εγκαθίδρυση ενός τέτοιου καθεστώτος (Απαρτχάιντ), δεν μπορεί να γίνει ανεκτό χωρίς σύγκρουση, ιδεολογική και φυσική. Αυτό πρέπει να γίνει ξεκάθαρο κυρίως μέσα στις δικές μας γραμμές. Δεν θα ανεχτούμε ένα τέτοιο καθεστώς ακόμα και αν σε μια πρώτη φάση δήθεν δεν θα μας αφορά, αλλά αφορά τους έγκλειστους πρόσφυγες και μετανάστες.  Ότι συμβαίνει γύρω μας μας αφορά με τον ίδιο τρόπο που μας αφορά όταν βλέπουμε οποιοδήποτε να χτυπάει ένα παιδί ή μια γυναίκα, ή να ληστεύει ή να απειλεί να σκοτώσει έναν συνάνθρωπό μας. Δεν ανεχόμαστε να ζούμε σε μια ρατσιστική κοινωνία. Δεν θα γίνουμε συνένοχοι κανενός τέτοιου σχεδίου. Τελεία και παύλα.

 

Σημειώσεις

[1] Ανακοίνωση συνέλευσης βάσης εργαζομένων σε ΜΚΟ Λέσβου:

Μερικά εικοσιτετράωρα μετά τον θάνατο της γυναίκας από το Αφγανιστάν την Κυριακή καλέστηκε πορεία από την συνέλευση βάσης εργαζομένων σε ΜΚΟ στη Λέσβο και από συλλογικότητες του νησιού. Στο κάλεσμα αυτό ανταποκρίθηκαν περίπου 350 συναγωνίστριες με σκοπό να διαδηλώσουμε για το αυτονόητο, ότι η Λέσβος και τα νησιά του Β. Αιγαίου δεν θα γίνουν χώροι αναβίωσης των φασιστικών ιδεών και των στρατοπέδων συγκέντρωσης.

Προχωράμε δυναμικά με τη διοργάνωση μιας νέας πορείας το Σάββατο 5/10 στις 12.00 στην πλατεία Σαπφούς.

Καλούμε όλες τις συλλογικότητες στην Λέσβο και τα υπόλοιπα νησιά που αρνούνται να συμβιβαστούν με το ζοφερό μέλλον που σχεδιάζει η κυβέρνηση να συμμετάσχουν στον αγώνα μας.

Όχι στα Στρατόπεδα συγκέντρωσης. Να κλείσει η Μόρια. Άμεση μεταφορά όλων των μεταναστριών στην ενδοχώρα. Ανοιχτά και ασφαλή περάσματα για όλους τους μετανάστες.

2 responses to “Για την κατάσταση στη Μόρια και την αντιπροσφυγική υστερία της κυβέρνησης

  1. Ενώ ο Αδ. Γεωργιάδης ισχυρίζεται οτι προσφυγικό προφίλ έχει μόλις το 7% των αφιχθέντων από τα τουρκικά παράλια για να μας πείσει ότι πρόκειται για σκέτο μετανάστες που δεν αξίζουν καμιας προστασίας τα στοιχεία είναι τελείως διαφορετικά: «αυτό το μήνα στη Μυτιλήνη ήρθαν 5.000 άνθρωποι. Από το Αφγανιστάν ήταν το 40% (το προσφυγικό προφίλ του Αφγανιστάν είναι 70%), από τη Συρία το 21% (προσφυγικό προφίλ 92%), από το Κογκό 9,5% (προσφυγικό προφίλ 30%), από το Ιράκ 8% (προσφυγικό 45%) και από την Παλαιστίνη 6,6% (προσφυγικό προφίλ 90%)».
    http://www.avgi.gr/article/10842/10260630

    Μου αρέσει!

  2. Δύο χλμ από τη Μόρια τα ΜΑΤ σταμάτησαν τη διαδήλωση από τη Μυτιλήνη για το προσφυγικό το μεσημέρι του Σαββάτου

    Ολοκληρώθηκε νωρίς το απόγευμα του Σαββάτου η πορεία που οργανώθηκε από συλλογικότητες και την συνέλευση των εργαζομένων στις ΜΚΟ με αιτήματα το κλείσιμο της Μόριας, την άμεση μεταφορά όλων των προσφύγων και μεταναστών στην ενδοχώρα καθώς και  ανοιχτά και ασφαλή περάσματα για όλους.


    Οι διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν στις 12 το μεσημέρι στην Πλατεία Σαπφούς και μια ώρα αργότερα ξεκίνησαν πορεία με τα πόδια προς το ΚΥΤ της Μόριας. Μικρή στάση έγινε έξω από το Κέντρο Φιλοξενίας του Δήμου Μυτιλήνης στο Καρά Τεπέ όπου έγινε ρίψη φειγ βολάν.
    Στο δρόμο αμέσως μετά την στροφή για το Κ.Υ.Τ. και 2 χλμ μακριά από αυτό, δυνάμεις της αστυνομίας είχαν κλείσει την πρόσβαση σε αυτό τοποθετώντας κάθετα μια κλούβα μεταφοράς προσωπικού ενώ μπροστά είχε παραταχθεί και μια διμοιρία των ΜΑΤ.

    Οι διαδηλωτές δεν πλησίασαν τον αστυνομικό φραγμό πραγματοποιώντας καθιστική διαμαρτυρία όπου και αποχώρησαν λίγο μετά ειρηνικά.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s