6 χρόνια μετά. Παύλος Φύσσας Παρών!

Ανακοίνωση ΚΕΔ

Στις 18 Σεπτέμβρη συμπληρώνονται 6 χρόνια από την εν ψυχρώ δολοφονία του 34χρονου αντιφασίστα ράπερ Παύλου Φύσσα, ύστερα από άνιση μάχη με δεκάδες θρασύδειλους φασίστες που του έστησαν ενέδρα. Ο δολοφόνος χρυσαβγίτης Ρουπακιάς δρα υπό την παρουσία δυνάμεων της αστυνομίας που ως συνήθως «αδυνατούσαν να εμποδίσουν» τους επιτιθέμενους φασίστες. Η δολοφονία του Παύλου γίνεται σε μια στιγμή που η ΧΑ κλιμάκωνε τις επιθέσεις της υπό την ανοχή αν όχι στήριξη του βαθέως κράτους. Λίγες μέρες πριν συμμορία χρυσαυγιτών με σιδερολοστούς επιτέθηκε στέλνοντας στο νοσοκομείο μέλη του ΚΚΕ που αφισοκολλούσαν στη ζώνη του Περάματος. Λίγους μήνες νωρίτερα ο μετανάστης Σαχζάτ Λουκμάν στα Πετράλωνα δολοφονήθηκε από θρασύδειλους ναζίδες της ΧΑ την ώρα που πήγαινε ποδηλατώντας ξημερώματα και αμέριμνος στη δουλειά του. Δεκάδες άλλες επιθέσεις ναζιστικής τρομοκρατίας λάμβαναν χώρα ήδη από το 2011 με θύματα κυρίως μετανάστες και μέλη οργανώσεων του αριστερού και αναρχικού κινήματος. Σε περιοχές όπως ο Άγιος Παντελεήμονας η ΧΑ, πάντα με την κάλυψη της αστυνομίας, έχτιζε ένα ιδιότυπο καθεστώς Απαρτχάιντ κάτι που επιχειρούσε να επιβάλει την περίοδο που δολοφονήθηκε ο Παύλος Φύσσας σε γειτονιές του δυτικού Πειραιά με ορμητήριο τον περιβόητο πυρήνα της Νίκαιας.

6 χρόνια μετά η ΧΑ έχει αποδεκατιστεί. Η εκλογική της επιρροή έπεσε κάτω από το μισό και είναι πλέον εκτός Βουλής. Ο Άγιος Παντελεήμονας αποτελεί πλέον όνειρο θερινής νυκτός ενώ  τα περισσότερα  γραφεία της ανά την επικράτεια κλείνουν το ένα πίσω από το άλλο μεταξύ των οποίων και τα κεντρικά τους στη Μεσογείων.  Τα παραπάνω είναι απόλυτα φυσιολογικά. Σαν θρασύδειλα ανθρωπάκια που είναι, οι υποστηρικτές του ναζιστικού κόμματος μπορούσαν να το υποστηρίζουν ανοιχτά μόνο όσο αυτό βρισκόταν υπό τη φτερούγα του κράτους και όσο τα ΜΜΕ το παρουσίαζαν περίπου ως φιλανθρωπική οργάνωση που συνόδευε γιαγιάδες να πάρουν τη σύνταξή τους. Μόνο όσο η «ενασχόλησή τους με τα κοινά» δεν ενείχε κάποιο κίνδυνο για το τομάρι τους. Όταν αυτό άλλαξε έτρεξαν πανικόβλητοι να κρυφτούν. Το ίδιο κάνουν πλέον και τα σκληρά της στελέχη που εγκαταλείπουν πανικόβλητοι τη συμμορία βρίζοντας και καρφώνοντας σαν κοινοί ρουφιάνοι ο ένας τον άλλον.

Τίποτα απ’ όλα αυτά δεν θα είχε συμβεί χωρίς την αποφασιστική δράση του αντιφασιστικού κινήματος. Δεν ήταν όμως μόνο αυτό. Η ΧΑ στο φόντο και της εν εξελίξει δίκης της δεν είναι η πρώτη επιλογή του αστικού συστήματος. Στο βαθμό που η άρχουσα τάξη αποκαθιστούσε την κυριαρχία της ύστερα από μια περίοδο μαζικής αμφισβήτησης, οι συμμορίες της ΧΑ δεν της ήταν πλέον απαραίτητες για την αποκατάσταση του νόμου και της τάξης.

Παρ’ όλα αυτά, δεν υπάρχει χώρος για εφησυχασμό. Τα περσινά εθνικιστικά συλλαλητήρια αποτέλεσαν ακόμα μια αφορμή για να ξαναβρεθεί ο ακροδεξιός οχετός στο δρόμο. Μπορεί η ΧΑ να είναι η σκιά του εαυτού της αλλά οι ζυμώσεις στο χώρο συνεχίζονται, ενώ πολλά από τα στελέχη και τα μέλη της βρίσκουν καταφύγιο στην ΝΔ, βλέποντας στην μητσοτακική δεξιά αντίδραση το εργαλείο επιβολής του Νόμου και της Τάξης. Άλλωστε οι δίαυλοι επικοινωνίας στη δεξιά πολυκατοικία ήταν από ανέκαθεν ανοιχτοί. Στα νησιά του Β.Α. Αιγαίου είδαμε πρόσφατα τους φασίστες να επιδίδονται σε πογκρόμ στη Χίο και τη Λέσβο ενάντια στους πρόσφυγες. Όπου τους παίρνει κάνουν το ίδιο. Σε όλες τις περιπτώσεις όχι σαν ΧΑ αλλά σαν αγανακτισμένοι, πατριώτες νοικοκυραίοι που «κινδυνεύει» δήθεν η γειτονιά τους, το χωριό τους, το νησί τους, οι επιχειρήσεις τους ή η χώρα τους. Είναι η ίδια τακτική που ακολούθησε η ΧΑ στα πρώτα της βήματα στον Αγιο Παντελεήμονα πριν φορέσουν οι αγανακτισμένοι τα μπλουζάκια της οργάνωσης κεφαλαιοποιώντας τις επιτυχίες τους.

Είναι προφανές ότι το κράτος δεν αβαντάρει τη ΧΑ, ακόμα και αν στις δίκες τους ρίχνει στα μαλακά. Όμως το κίνημα και οι συνειδητές του δυνάμεις δεν μπορεί να επαφίενται στις εκάστοτε διαθέσεις του κρατικού μηχανισμού και του αστικού πολιτικού προσωπικού. Όσο ο ναζιστικός υπόκοσμος συνεχίζει να υπάρχει στα υπόγεια των κοινωνικών διεργασιών, όσο συνεχίζει να ασχολείται απρόσκοπτος με τις παραοικονομικές του δραστηριότητες πουλώντας προστασίες και νταβατζιλίκια ολούθε, ο φασιστικός κίνδυνος συνεχίζει να είναι εδώ και μπορεί ανά πάσα στιγμή να κληθεί στα όπλα.

Ακριβώς γι’ αυτό πρέπει οι ναζίδες να εξαφανιστούν από τον πολιτικό χάρτη και από κάθε εναλλακτική. Όπου το κίνημα υποτίμησε αυτή τη δουλειά βρέθηκε προ εκπλήξεων όταν έφτασε το πλήρωμα του χρόνου. Τα μηνύματα από την Ευρώπη κάθε άλλο παρά αφήνουν περιθώρια εφησυχασμού. Γι’ αυτό και έχει σημασία το αντιφασιστικό κίνημα να στερήσει κάθε ζωτικό χώρο από τα ναζιστικά σκουπίδια, παλεύοντας ενάντια στο ρατσισμό, τον εθνικισμό και – κυρίως – μην αφήνοντας τους ναζίδες να εμφανιστούν πουθενά. Ο φασισμός έχει βάθος, σχέδιο και πρόγραμμα. Πολύ περισσότερο έχει την τάση να προσαρμόζεται στις εξελίξεις τρυπώνοντας όποτε δεν μπορεί ανοιχτά στα επίσημα εθνικιστικά ή συντηρητικά δεξιά κόμματα και σίγουρα στα καταγώγια του βαθέως κράτους.

Η εμπειρία με τη ΧΑ επιβεβαίωσε ότι ο φασισμός γίνεται ένας θανάσιμος κίνδυνος όσο είναι μια οργανωμένη απειλή. Όσο οι συμμορίες του μπορούν να τρομοκρατούν τις οργανωμένες δυνάμεις του κινήματος της αριστεράς και όλων όσων βρίσκονται απέναντι από το σύστημα. Το ξεπουπούλιασμα του φασισμού δεν ξεκινάει από την προπαγάνδα να μεταπείσουμε τους «παραπλανημένους» οπαδούς του. Γι αυτούς και όλους τους κανίβαλους ο φασισμός είναι μια κάποια λύση. Ο φασισμός όμως χωρίς τις συμμορίες του είναι ένα μπουλντόγκ χωρίς δόντια. Το μικροαστικό κατακάθι δεν πρόκειται να συσπειρωθεί γύρω από ένα σκύλο που δεν μπορεί να δαγκώσει. Ακόμα ένας λόγος για να τελειώσουμε μια και καλή με τα αποκαΐδια της ΧΑ, τα παρακλάδια της και κάθε επίδοξο συνεχιστή της.

Ο αγώνας ενάντια στο φασισμό και τις οργανώσεις του συνεχίζεται!

Όλοι-ες στην αντιφασιστική διαδήλωση στο Κερατσίνι Τρίτη 18/9, 5.30μμ στο μνημείο και την πορεία στα γραφεία της ΧΑ στον Πειραιά

Κομμουνιστική Επαναστατική Δράση ★ Avantgarde

3 responses to “6 χρόνια μετά. Παύλος Φύσσας Παρών!

  1. Για το Βελόπουλο και την Ελληνική Λύση ούτε κουβέντα! Σωστά, αυτός δεν ξέρει τίποτα για το φόνο (στην κυριολεξία).Αυτός δεν είναι φασίστας; Κατά τα άλλα, η ΧΑ ξεψυχάει – πάει ο ναζισμός, ο εθνικισμός και ο ρατσισμός! Αλλά, δεν καθησυχάζουμε : θα εξαφανίσουμε τους χρυσαυγίτες, όσο κι αν πηγαίνουν να κρυφτούν στη ΝΔ!!! Αλήθεια, στην Ελληνική Λύση να έχει κρυφτεί κανένας; Α, πα, πα, τι λέω τώρα!
    Γιατί τόση εθελοτυφλία όταν η πραγματικότητα φωνάζει πως οι διαρροές προς το Βελόπουλο – απλή αλλαγή μάσκας – έβγαλαν τη ΧΑ εκτός Βουλής και όχι το φοβερό «αντιναζιστικό κίνημα».

    Μου αρέσει!

  2. Ο Παυλος ΖΕΙ (και θα ζει), οσο ξερουμε το λογο..

    Αν ζει σαν αντιρατσιστικο ή αντιεθνικιστικο συμβολο στην αναλογια της αναλυσης που βαζει η προκυρηξη θα ειναι συντομη και ασθενικη η μνημη του. Γιατι ο καταναλωτης του ΝΕΟελληνικου καιταλισμου και ρατσιστης και εθνικιστης ειναι..Αν παλι, ζει σαν αντιναζιστικο συμβολο, ΝΑΙ θα ζει και θα βασιλευει ο Παυλαρας. Δε χρειαζεται, ομως, να μπλεκουμε ή να εξωραιζουμε την πραγματικοτητα!

    Απο διαφορετικη σκοπια, θα δωσω ενα δικιο στο σ.Καρολο; αυτο σαφεστατα δεν ειναι προκυρηξη της ΚΕΔ-Avantgarde!

    Τωρα σε οτι με αφορα, καθε μερα νοιωθω και περισσοτερο την αναγκη του πολιτισμικου ρατσισμου σαν βασικη συνιστωσα μιας επαναστατικης σοσιαλιστικης πολιτικης που αδιαπραγματευστα εναντιωνεται σε εθνικισμο, θρησκεια, (εν μερει) φυλετισμο σαν αναγκαιο συμπληρωμα της ορθοδοξης μαρξιστικης λενινιστικης θεωριας..

    Απ την αλλη μερια εχει ανοιξει εντυωσιακα η προεκλογικη ατζεντα στις ΗΠΑ. Ο Τραμπ βαλει κατα του επερχομενου,σοσιαλισμου. Δεκαδες τα σχετικα αρθρα! Αο την αλλη, αλλη υπαρχουν και (οπορτουνιστες:) διανοουμενοι συνεχιστες του Τσομσκι σαν τον Πολυχρονιου…

    https://truthout.org/articles/to-be-effective-socialism-must-adapt-to-21st-century-needs/

    Μου αρέσει!

  3. Απο την παραπανω συνεντευξη του Vijay Prashad ενα πιασαρικο αποσπασμα για οσους τσιμπανε;))

    There were three structural developments that are essential. First, major technological changes in the world of communications, database management and transportation that allowed firms to have a global reach. The global commodity chain of this period enabled firms to disarticulate production — break up factories into their constituent units and place them around the world. Second, the third world debt crisis debilitated the power of national liberation states and states that — even weakly — had tried to create development pathways for their populations in Africa, Asia and Latin America. The debt crisis led to [International Monetary Fund] IMF-driven structural adjustment programs that released hundreds of millions of workers to international capital and for the workforce of the new global commodity chain. Third, the collapse of the USSR and the Eastern bloc, as well as the changes in China provided international capital with hundreds of millions of more workers. What we saw is in this period of globalization was the break-up of the factory form, which weakened trade unions; the impossibility of nationalization of firms, which weakened national liberation states; and the use of the concept of arbitrage to force a race to the bottom for workers. These structural developments, from which workers have not recovered, deeply weakened the workers’ movement.

    Trade union density declined, national liberation states surrendered, the reservoirs of working-class power depleted. If you don’t have worker power behind you, the ideas you uphold — socialist ideas — are not seen as credible and are dismissed by the academy and the media. The field opened up for right-wing ideas to be seen as reasonable. The idea of a socialist future was destroyed. [Friedrich] Hayek’s theory that any attempt to improve the world will lead to serfdom became a general theorem not only of the right, but also of postmodernism. Without the notion of a socialist future, without something beyond the horizon of capitalism, you are left with a politics of tinkering, of reform. This has been catastrophic. Why join a political force and sacrifice your time if the best that you are going to get is a small percentage increase in benefits? The turn to the right comes in this space, since the right suggests a future based on identity and fellowship grounded in racism and patriarchy. But at least it offers a kind of future. Without the idea of a socialist future, the possibility of building socialist movements is negligible.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s