ΑΠ’ ΤΟΝ ΜΑΗ ΣΤΟΝ ΙΟΥΛΗ ΚΙ ΑΠ’ ΤΟΝ ΣΥΡΙΖΑ ΣΤΟΝ ΚΟΥΛΗ

TeoCubanos για το Avantgarde

τροχιοδεικτικές σκέψεις για τις εκλογές, τις πρώην, τις επόμενες και γενικώς…

Μετά την ήττα της όλης Αριστεράς ήρθε και η ήττα του ΣΥΡΙΖΑ

Μέτα το δημοψήφισμα του 2015 μιλήσαμε για συνολική ήττα της Αριστεράς και όχι μόνο του ΣΥΡΙΖΑ. Το ΟΧΙ ηττήθηκε παρά την περί αντιθέτου προσδοκία και ρητορεία της πέραν του ΣΥΡΙΖΑ Αριστεράς, την οποία έχουμε πολλάκις επισημάνει.

Ωστόσο σ’ αυτήν την ήττα του ’15 υπήρχε ένα παράδοξο: Ότι ενώ ήταν ήττα όλης της Αριστεράς, ωστόσο ο βασικός φορέας της παρά ταύτα εκλογικά δεν ηττήθηκε! Ο ΣΥΡΙΖΑ πήρε τις εκλογές και συνέχισε να κυβερνά!

Αυτό που συμβαίνει τώρα είναι ότι ήρθε η ώρα να λουστεί και ο ΣΥΡΙΖΑ την ήττα. Μαζί με το ΣΥΡΙΖΑ θα την ξαναλουστεί βέβαια και η υπόλοιπη Αριστερά.

Ο ΣΥΡΙΖΑ χάνει γιατί αιμορραγεί “στην εργατιά” κι όχι γιατί του φεύγουν οι μεσαίοι

Γίνεται μια συζήτηση στα φιλοσυριζαϊκα ΜΜΕ (αλλά και από αντιπολιτευόμενους το ΣΥΡΙΖΑ, πχ Κιναλίτες) ότι ο ΣΥΡΙΖΑ χάνει γιατί έχασε τα μεσαία στρώματα, γιατί δεν ανοίχτηκε επιτυχώς προς το κοινωνικό και πολιτικό κέντρο.

Αναμφίβολα ο ΣΥΡΙΖΑ χάνει και στα μεσαία στρώματα, τα οποία προφανώς και έχουν μια ιδιάζουσα κοινωνική και εκλογική βαρύτητα (ειδικά και στην Ελλάδα). Εν προκειμένω όμως δεν είναι εκεί η καθοριστική αιτία της ήττας του ΣΥΡΙΖΑ. Η καθοριστική αίτια της ήττας του δεν βρίσκεται σε μια ζώνη μεσαίων στρωμάτων που πιθανά αποφασίζει να αλλάξει άλογο, (μετακίνηση από ΣΥΡΙΖΑ σε ΝΔ) ούτε πολύ περισσότερο βέβαια σε κάποια ενίσχυση των συνδυασμών αριστερότερα του ΣΥΡΙΖΑ.

Ο ΣΥΡΙΖΑ χάνει γιατί δεν καταφέρνει να πείσει τα πλατιά εργατικά και λαϊκά στρώματα που τον στήριξαν φανατικά και μαζικά στις προηγούμενες εκλογικές μάχες ώστε να κινητοποιηθούν και τούτη τη φορά και να τον ψηφίσουν, πόσω μάλλον να τον στηρίξουν και με πιο ενεργούς τρόπους.

Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει εντυπωσιακά μεγάλο πρόβλημα στον σκληρό πυρήνα της ψήφου του. Η ανατροπή που συμβαίνει εκεί είναι πολύ μεγαλύτερη από τις 10 μονάδες της γενικής διαφοράς. Και γι’ αυτό είναι και καταδικασμένος να χάσει τις ερχόμενες εκλογές.

Ενισχυτικά αυτού είναι τα ποιοτικά στοιχεία των exit poll από τα οποία προκύπτουν οι εξής ενδείξεις:

  • στους δημοσίους υπαλλήλους η ΝΔ υπερίσχυσε του ΣΥΡΙΖΑ με διαφορά 4,8%, ενώ το 2015 είχε ηττηθεί με διαφορά 9,7%.
  • Η μεγάλη ανατροπή όμως έγινε στους μισθωτούς του ιδιωτικού τομέα. Εκεί η ΝΔ επικράτησε του ΣΥΡΙΖΑ με 8,8%, ενώ το 2015 είχε ηττηθεί με 14,1% διαφορά
  • Η μόνη κατηγορία που έχασε η ΝΔ από το ΣΥΡΙΖΑ ήταν η κρίσιμη των ανέργων με 9,5%, αλλά και σε αυτήν κάλυψε μια τεράστια απόσταση σε σχέση με το 2015, καθώς ο ΣΥΡΙΖΑ τότε είχε επικρατήσει της ΝΔ με 26% διαφορά.

Ενδιαφέρον έχουν και κάποια ηλικιακά στοιχεία:

  • η ΝΔ για πρώτη φορά εδώ και χρόνια κέρδισε την εμπιστοσύνη όχι μόνον των νεότερων ηλικιών, αλλά ακόμη και όσων ψήφισαν για πρώτη φορά. Στην ηλικιακή ομάδα 17-24 η ΝΔ έλαβε 27,2%, έναντι 25,3% του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ το 2015 ο ΣΥΡΙΖΑ είχε λάβει 42,9% και η ΝΔ μόλις 16,5%.
  • η διαφορά στην ηλικιακή ομάδα 25-34, δηλαδή των νεοεισερχόμενων στην αγορά εργασίας ήταν ακόμη μεγαλύτερη υπέρ της ΝΔ. Σε αυτή την ομάδα η ΝΔ επικράτησε του ΣΥΡΙΖΑ με 5,6% (από 13,8% που είχε χάσει το 2015). Και μάλιστα σε αυτήν την ηλικιακή ομάδα ο ΣΥΡΙΖΑ κατέγραψε τη χειρότερη επίδοσή του σε σχέση με όλες τις υπόλοιπες, καθώς έλαβε μόλις 20,9%

Είναι βέβαια θεμιτό να είναι κανείς επιφυλακτικός με τα exit poll, ωστόσο ενισχυτικά μπορεί κανείς να δει και το ίδιο το εκλογικό αποτέλεσμα από τη σκοπιά του τι έγινε στα εργατολαϊκά εκλογικά κάστρα του ΣΥΡΙΖΑ. Για παράδειγμα στην Β’ Πειραιά που είναι γνωστή η κοινωνική της γεωγραφία. Ίδια ακριβώς ωστόσο είναι η εικόνα και στις αντίστοιχες περιοχές της Β’ Αθηνών. Έχουμε και λέμε:

Δήμος Κερατσινίου-Δραπετσώνας:

ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ 2014: ΣΥΡΙΖΑ 33,28% – ΝΔ 14,08%

ΓΕΝΑΡΗΣ 2015: ΣΥΡΙΖΑ 42,58% – ΝΔ 18,05%

ΣΕΠΤΕΒΡΗΣ 2015: ΣΥΡΙΖΑ 42,94% – ΝΔ 17,26%

ΜΑΗΣ 2019: ΣΥΡΙΖΑ 27,90% – ΝΔ 23,15%

Από 19% το ’14 και 25% το ’15 η διαφορά μειώθηκε στο 5%.

Δήμος Νίκαιας – Ρέντη:

ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ 2014: ΣΥΡΙΖΑ 34,27% – ΝΔ 13,91%

ΓΕΝΑΡΗΣ 2015: ΣΥΡΙΖΑ 43,39% – ΝΔ 17,64%

ΣΕΠΤΕΒΡΗΣ 2015: ΣΥΡΙΖΑ 42,41% – ΝΔ 17,52%

ΜΑΗΣ 2019: ΣΥΡΙΖΑ 28,36% – ΝΔ 23,39%

Από 21% διαφορά το ’14 και 25% το ’15 μειώθηκε στο 5%

Δήμος Κορυδαλλού:

ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ 2014: ΣΥΡΙΖΑ 33,28% – ΝΔ 14,08%

ΓΕΝΑΡΗΣ 2015: ΣΥΡΙΖΑ 42,58% – ΝΔ 18,05%

ΣΕΠΤΕΒΡΗΣ 2015: ΣΥΡΙΖΑ 42,94% – ΝΔ 17,26%

ΜΑΗΣ 2019: ΣΥΡΙΖΑ 27,06% – ΝΔ 25,22%

Από 18% το ’14 και 23% το ’15 στο ισχνό +1,8%

Δήμος Περάματος:

ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ 2014: ΣΥΡΙΖΑ 30,10% – ΝΔ 15,85%

ΓΕΝΑΡΗΣ 2015: ΣΥΡΙΖΑ 40,99% – ΝΔ 19,98%

ΣΕΠΤΕΒΡΗΣ 2015: ΣΥΡΙΖΑ 41,97% – ΝΔ 18,45%

ΜΑΗΣ 2019: ΣΥΡΙΖΑ 25,45% – ΝΔ 26,10%

Δηλαδή από 15% μπροστά το ’14 και 23% το ’15 πλέον η ΝΔ περνάει μπροστά στο Πέραμα!

Συμβολικά το Πέραμα μιλάει από μόνο του. Σε όλες τις εθνικές ή ευρωεκλογικές αναμετρήσεις της τελευταίας 25ετίας (αν όχι της μεταπολίτευσης ολόκληρης) μόνο 1 (ολογράφως μία) φορά κατάφερε η ΝΔ να πάρει πρωτιά στο Πέραμα. Κι αυτή ήταν στις ευρωεκλογές του 2004 που διεξήχθησαν μόλις λίγους μήνες μετά τη σαρωτική επικράτηση του Καραμανλή στις βουλευτικές εκλογές (στις οποίες βουλευτικές ωστόσο το Πέραμα είχε παραμείνει πράσινο) όπου αποκαμωμένος από την πρόσφατη ήττα ο “πράσινος ήλιος” παρέδωσε στους “γαλάζιους” για πρώτη και μόνη φορά. Η δεύτερη ήταν τώρα…

Οι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ πάνε «στον καναπέ» της βιοπάλης ή/και της ψυχανάλυσης κι όχι στη ΝΔ ή το ΚΚΕ

Παρότι δεν υπάρχουν ποιοτικά στοιχεία της πραγματικής αποχής, πολύ πιθανόν η μεταστροφή ψήφων δεν αφορά κατά βάση τους ίδιους ανθρώπους που αυτή τη φορά ψήφισαν ΝΔ αντί για ΣΥΡΙΖΑ. Σίγουρα υπάρχει κι ένα τέτοιο ποσοστό (τα εξιτ πολ το υπολογίζουν στο 11% του εκλογικού του ποσοστού) αλλά αν συνυπολογίσουμε την αντίστροφη κίνηση καθώς και το γεγονός ότι δεν υπάρχει σοβαρή διαρροή ούτε προς τα αριστερά, μάλλον η εξήγηση είναι διαφορετικού είδους και άπτεται του περιεχομένου της αποχής.

Κόσμος που ψήφισε ΣΥΡΙΖΑ δεν πήγε να ψηφίσει και αντίστοιχα παλιότερα απογοητευμένος και απέχων κόσμος της Δεξιάς αυτή τη φορά κινητοποιήθηκε. Όταν ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν σε άνοδο και έδινε ελπίδα και η Δεξιά ζορισμένη και σε εσωτερική κρίση, κινητοποιήθηκαν εκλογικά και στρώματα στην περιφέρεια (από άποψη βαθμού ενεργητικότητας) της πολιτικής ζωής με την υποκίνηση του ανερχόμενου αριστερού ρεύματος. Έτσι έφτασε ο ΣΥΡΙΖΑ να πάρει το Γενάρη του ’15, 2,25 εκατομμύρια ψήφους. Το Σεπτέμβρη του ’15, πολύ κοντά στην παροξυσμική κινητοποίηση αλλά και το σοκ του δημοψηφίσματος και με την Δεξιά σε μεταβατική φάση, η πτώση συγκρατήθηκε σχετικά (1,92 εκ – μείον 300 χιλιάδες) και ο ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε να κρατηθεί στην εξουσία.

Μετά από 4 χρόνια διακυβέρνησης και με δεδομένη τη σχετική χαλαρότητα της ευρωεκλογικής ψήφου ο ΣΥΡΙΖΑ πέφτει στο 1,34 εκ ψήφους. Δεν πήγαν στ’ αριστερά του οι ψήφοι. Ούτε όμως και στη Δεξιά. Φυσικά το φαινόμενο είναι πολυπαραγοντικό. Πχ παίζει ρόλο η απόλυτη αδυναμία του Συριζα ως τώρα να στήσει ένα αυτοδιοικητικό δίκτυο πατρωνίας που να του εξασφαλίζει μια επιρροή. Αυτό μάλιστα μπορεί να γίνει στην πορεία και απειλητικό συνολικά για τη “στρατηγική του θέση ως ο ένας πόλος του νέου διπολισμού” (όπως με άγχος μας διαβεβαίωναν οτι είναι τα στελέχη του το βράδυ των εκλογών). Ωστόσο η βασική του παράμετρος είναι ότι το κρισιμότερο μερίδιο των ψήφων που λείπουν είναι ψήφοι της πλατιάς επιρροής του ΣΥΡΙΖΑ που έμειναν στο σπίτι τους, στο Πέραμα, στον Κορυδαλλό, στο Περιστέρι κλπ.

Αντίστοιχα η Δεξιά αποκτώντας ηγεσία, στήνοντας ή/και ηγεμονεύοντας στις όποιες αντικυβερνητικές κινητοποιήσεις υπήρχαν (γραβατοαγρότες, Μακεδονικό κλπ) και πατώντας στην ήττα και την υποχώρηση της κινηματικής, αντιμνημονιακής, αριστερής δυναμικής μετά τη συνθηκολόγηση του ΣΥΡΙΖΑ, καταφέρνει να κινητοποιεί τα ευρύτερα δικά της ακροατήρια, τα σηκώνει από τους καναπέδες και τα στέλνει και στην κάλπη. Η ΝΔ πιάνει 1,86 εκ ψήφους, την καλύτερη της επίδοση από οποιαδήποτε άλλη κάλπη της μνημονιακής εποχής και μάλιστα σε ευρωεκλογές. Και μάλιστα χωρίς να χρειάζεται να συμπιέσει τον χώρο στα δεξιά της. Εξαΰλωσε μεν το Ποτάμι και την Ένωση Κεντρώων “στα αριστερά της” αλλά στα δεξιά της υπήρξε άπλετος χώρος για τα Αυγά, τον Βελόπουλο, τον Μαριά, τον Καρατζαφέρη, τον Φαήλο και κάμποσους μικρότερους ακόμα. Η ΝΔ έχει δυναμική για πάνω από 2εκ ψήφους και αυτοδυναμία στις ερχόμενες εκλογές.

Δεν πρόκειται απλά για μια διαφορετική μοιρασιά της πίτας μέσω του συγκοινωνούντος δοχείου του μεσαίου χώρου και του κέντρου. Εδώ το σχήμα που περιγράφει καλύτερα την κατάσταση είναι μάλλον αυτό των δύο πιτών: η αριστερή πίτα ξεφουσκώνει και χάνουν όλοι στην αριστερή πολυκατοικία, η δεξιά πίτα φουσκώνει και υπάρχει χώρος για όλους στην δεξιά πολυκατοικία.

Παρεμπιπτόντως, υπάρχει μια «αισιόδοξη» ερμηνεία σε αριστερές αναλύσεις ότι η παλινόρθωση της δεξιάς είναι επιφανειακή και πολύ εύθραυστη. Πρόκειται για μια ερμηνεία που υποτιμά το θέμα, όχι μόνο στη διάσταση της ανόδου της ευρύτερης δεξιάς και ακροδεξιάς επιρροής μέσω εθνικισμού, ρατσισμού και ανορθολογισμού αλλά και μέσω μια στράτευσης ακόμα και λαϊκών στρωμάτων στο “όραμα” της ανάπτυξης-δουλειάς-προκοπής που ευαγγελίζεται ότι θα φέρει ο νεοφιλελευθερισμός του Κούλη. Ή για να το πούμε αλλιώς, ο Μητσοτάκης δεν είναι ηλίθιος, ούτε του ξέφυγε όταν έλεγε για το νέο παιδί που θέλει να γίνει ψυκτικός στο Περιστέρι και η Αριστερά τον “γλένταγε” ότι είναι χαζούλης. Την Κυριακή των εκλογών δυστυχώς ήταν αυτός που “γλέντησε” την Αριστερά στο Περιστέρι παίρνοντας 16,5 χιλιάδες ψήφους και 25,5% από 12,300 και 19,2% το Σεπτέμβρη του ’15, την ίδια ώρα που ο ΣΥΡΙΖΑ ακολουθώντας το pattern που προαναφέρθηκε για την Β’ Πειραιά και Αθήνας βούταγε από το 42,2% στο 28,5%. 

 Το ματσάκι έχει λήξει ήδη

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει ελπίδα νίκης για τις ερχόμενες εκλογές. Κι αυτό όχι μόνο γιατί η διαφορά του 10% είναι έτσι κι αλλιώς μεγάλη. Αλλά και γιατί 1ον) δεν είναι καθόλου βέβαιο (κάθε άλλο) ότι θα αντιληφθεί ποιο είναι το πρόβλημα και 2ον) ακόμα κι αν το αντιληφθεί δεν έχει ούτε την προγραμματική δυνατότητα ούτε τα μέσα για να το αναστρέψει σε ένα μήνα.

Οι περισσότερες αναλύσεις και εισηγήσεις που κυκλοφορούν από στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και διάφορους δημοσιογράφους (πχ στην Εφημερίδα των Συντακτών) κεντράρουν στα μεσαία στρώματα και το κοινωνικό και πολιτικό κέντρο. Βέβαια ο Τσίπρας κάτι ψέλλισε ότι “δεν πρέπει να ξεχάσουμε από που ερχόμαστε και για ποιον παλεύουμε” αλλά δεν φαίνεται η ανάλυση της ήττας που θα κάνει το συριζαϊκό επιτελείο θα κεντροβαρίσει τελικά εκεί. Περαιτέρω, ακόμα κι αν γίνει αυτό αντιληπτό και κατανοητό, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει ούτε πρόγραμμα και μηχανισμό ούτε ευρύτερο κλίμα και περιβάλλον για να μπορέσει να κινητοποιήσει με θετικό οραματικό τρόπο έναν κόσμο να πάει τον Ιούλη να τον ψηφίσει.

Ο ΣΥΡΙΖΑ εφάρμοσε νεοφιλελεύθερη πολιτική προσπαθώντας να δημιουργήσει ενα στοιχειώδες δίκτυο ασφαλείας για ευάλωτες ομάδες και προσπαθώντας ταυτόχρονα να μην γίνονται ακρότητες από το εγκατεστημένο ήδη κράτος έκτακτης ανάγκης (το οποίο ωστόσο παραμένει στη θέση του). Η όποια, περιορισμένη, φιλολαϊκή πολιτική του Συριζα, πέρα από τις πολύ ευάλωτες ομάδες, δεν έχει γίνει αισθητή στην καθημερινότητα πλατιού κομματιού των ψηφοφόρων του.

Ίσως αυτά να ακούγονται κάπως “ΚΚΕδιστικα” σε κάποιους. Υπάρχει ένα τέτοιο κλίμα από ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ από τα αριστερότερα του. Ο Νίκος Φίλης πάντως δήλωσε συζητώντας για τα αίτια της ήττας: ο πρώτος λόγος είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ εφήρμοσε Μνημόνια. Ίσως ήταν λιγότερο επώδυνα από των προηγούμενων και ο ΣΥΡΙΖΑ να προσπάθησε να βρει χαραμάδες για τους πιο αδύναμους συμπολίτες, αλλά τελικά εφήρμοσε Μνημόνια με νεοφιλελεύθερη κατεύθυνση. Ο επώδυνος συμβιβασμός έφερε και άλλους συμβιβασμούς…”

Οπότε όποιος αριστερότερα του ΣΥΡΙΖΑ θέλει να επιχειρηματολογήσει υπερ του εν όψει των εκλογών, καλό θα ήταν να μην το κάνει με επιχειρηματολογία πιο δεξιά και από τον Φίλη…

Τι θετικό τάζει ο ΣΥΡΙΖΑ πέρα από το ότι θα είναι χρηστός διαχειριστής μιας θεσμοθετημένης σφαγής προκειμένου να μοιράζει και κάνα επίδομα κάνοντας οικονομία; Ποιο είναι το όραμα; Καλά, για “στις 18 σοσιαλισμό” ούτε κατά διάνοια φυσικά. Αλλά θα φέρει μια κάποια ανακατανομή του πλούτου; Κοινωνική δικαιοσύνη μέσω φορολόγησης του μεγάλου πλούτου ίσως; Ανάπτυξη μέσω δημοσίων επενδύσεων; Έχει κάποιο θετικό όραμα της προκοπής, αριστερό, αριστερούτσικο, κεϋνσυανό, κατιτίς (κι όχι απλά πιο ήπιο φιλελευθερισμό με ανθρώπινο πρόσωπο), πέρα από κάτι ξέπνοα μπακαλίστικα μοτό του στυλ “ταξικό πρόσημο”; Όχι, δεν έχει, και δεν έχει δυνατότητα, υποκειμενική και αντικειμενική να αποκτήσει, μετά την συνθηκολόγησή του. Οι νίκες όμως έρχονται όταν το όποιο στρατόπεδο ριζοσπαστικοποιείται από τα άκρα του. Ακριβώς όπως συμβαίνει με τη Δεξιά στην Ελλάδα και στην Ευρώπη.

Το μόνο που μένει στο ΣΥΡΙΖΑ είναι να επισύρει τον μπαμπούλα του Κούλη. Από κόμμα επένδυσης της ελπίδας έχει γίνει κόμμα επένδυσης της απελπισίας και του φόβου. Έτσι όμως δεν δημιουργείται ρεύμα νίκης. Από ένα όριο και μετά κιόλας, μπορεί αυτό να γυρίσει μπούμερανγκ και να φέρει ακόμα μεγαλύτερη ήττα. Αυτό το κατανοούν και κάποιοι τίμιοι αριστεροί άνθρωποι που έχουν παραμείνει -“γιατί τι άλλο να κάνουμε”- στο ΣΥΡΙΖΑ.Το ΠΑΣΟΚ κουβάλαγε μια τεράστια δυναμική και έργο πολύ πιο ριζοσπαστικό όταν έπαιξε το “ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει δεξιά”. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει -για πολλούς λόγους- τη δυνατότητα να κερδίσει με τέτοια τακτική στο σημείο που έχει φτάσει το πράγμα. Έχει φτάσει η ώρα του Δράκουλα…

Η πολιτική ψυχολογία στα αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ

Στα αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ διαμορφώνονται δύο πόλοι πολιτικής ψυχολογίας. Ο ένας είναι ήδη γνωστός εδώ και καιρό. Είναι αυτός του ΚΚΕ και αντιστοίχων εξωκοινοβουλευτικών τοποθετήσεων που μπορούν να κωδικοποιηθούν ως “αλλαγή σκυτάλης”. Θεωρούν δλδ ότι ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ είναι “ίδιοι”, ότι η αποχώρηση του ΣΥΡΙΖΑ και ο ερχομός του Κούλη είναι απλά “εναλλαγή”, “αλλαγή σκυτάλης”. Ακραία έκφραση αυτού του πόλου είναι μια ΛΑΕτζίδικου τύπου ψυχολογία που σχεδόν ανοιχτά χαίρεται με την ήττα του ΣΥΡΙΖΑ, σε στυλ “να φύγετε να καθαρίσει ο τόπος ή έστω η Αριστερά”. Το κύριο πρόβλημα που δημιουργούν στη συγκυρία που βρισκόμαστε είναι ότι με το “όλοι ίδιοι είναι” αποκοιμίζουν το στρατόπεδο του κινήματος, δεν το προετοιμάζουν για τα καθήκοντα που θα βάλει η επερχόμενη σκληρή διακυβέρνηση της Δεξιάς και δεν μπορούν να επικοινωνήσουν καθόλου με την αγωνία του κόσμου που θα το χώσει σιχτιρίζοντας στον Τσίπρα.

Ένας δεύτερος πόλος ωστόσο είναι αυτός της εξ αριστερών υποστήριξης του ΣΥΡΙΖΑ “για να μην έρθει ο Κούλης”. Το βασικό χαρακτηριστικό είναι ένας υπέρμετρος φόβος, μια έλλειψη ψυχραιμίας στα όρια του πανικού, που οδηγεί σε διάφορων ειδών προβλήματα.

1ον) δεν γίνεται μια ψύχραιμη εκτίμηση της κατάστασης. Μια πιθανότατα χαμένη εκλογική μάχη εκλαμβάνεται και παρουσιάζεται σχεδόν ως “ζωής και θανάτου”. Και σε ένα μήνα που θα χαθεί τι θα κάνουμε άραγε; Θα μεταναστεύσουμε; Θα μας στείλουν εξορία; Θα μας εκτελέσουν; Θα σβήσουμε ως κίνημα για πάντα; Θα μπορούμε να τοποθετηθούμε στην κατάσταση ή θα παραλύσουμε απ’ το φόβο και την απόγνωση;

2ον) Γίνονται λανθασμένες αναλογίες, δεν εκτιμάται σωστά ο αντίπαλος. Δεν μπορούμε να κάνουμε αναλογίες και να χρησιμοποιούμε μεθοδολογικά εργαλεία προερχόμενα από την πάλη ενάντια στο φασισμό. Αν για να απαντήσουμε σε όσους ταυτίζουν τη ΝΔ με το ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να ταυτίσουμε το Μητσοτάκη με το Μιχαλολιάκο, όχι μόνο δεν προσφέρουμε κάτι, αλλά το μόνο που καταφέρνουμε είναι να σπείρουμε ακόμα περισσότερη σύγχυση για το τι είναι τελικά ο πραγματικός φασισμός.

3ον) Αναπτύσσεται ένας κατοπτρικός απαξιωτικός κυνισμός απέναντι στην πέραν του Συριζα Αριστερά. Οκ, η πολιτική της πορεία και τακτική την τελευταία δεκαετία ήταν μια τραγωδία. Αλλά: πρώτον θα πρέπει να κοιτάμε αυτήν την Αριστερά από την σκοπιά της επόμενης μέρας. Ακόμα όμως κι αν κάποιον δεν τον ενδιαφέρει κάτι τέτοιο, υπάρχει κάτι πριν απ’ αυτό: Η πίεση, το κράξιμο κλπ σ’ αυτήν την Αριστερά, δεν εξυπηρετεί σε τίποτα πλέον την υπόθεση της επανεκλογής του ΣΥΡΙΖΑ. Πρώτον γιατί όποιους ήταν να χάσει εκλογικά λόγω «αντισυριζα σεχταρισμού», τους έχει χάσει ήδη και θα τους ξαναχάσει. Η συζήτηση αυτή έχει γίνει διεξοδικά, εξαντλητικά και ψυχοφθόρα τα προηγούμενα χρόνια. Το βασικό όμως είναι άλλο: Ο Συριζα ΔΕΝ θα χάσει γιατί θα έχει απώλειες που θα πάνε στα αριστερά του. Θα χάσει γιατί θα έχει απώλειες από τα αριστεροεργατολαϊκά του που θα μείνουν στην απογοήτευση και στην αποχή.

Όσοι αριστεροί ή αναρχικοί είναι για να το ρίξουν ΣΥΡΙΖΑ για να μην έρθει ο Κούλης, για να μην καταργηθεί το άσυλο, για να μην πάει ο Ρουβίκωνας φυλακή κλπ κλπ θα το κάνουν έτσι κι αλλιώς. Κι είναι και κάποιοι που δεν πρόκειται να το κάνουν. Πολλοί λίγοι άνθρωποι “παίζονται” πλέον σ’ αυτό το επίπεδο για να αναχθεί σε πεδίο πολιτικής παρέμβασης και επιχειρηματολογίας.

Υπάρχει κι ένας πόλος που είναι μάλλον πιο ψύχραιμος και αναγνωρίζει την διαφορά ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ αλλά αρνείται να πάρει θέση στο δίπολο κεντράροντας στην επόμενη μέρα. Μια τέτοια τοποθέτηση έχουν -χοντρικά και με τα δικά τους χαρακτηριστικά ο καθένας- η ΔΕΑ, το Κόκκινο Νήμα, άλλα «ορφανά» του ΣΥΡΙΖΑ, ίσως το ΣΕΚ με τον δικό του «χαζοχαρούμενο» τρόπο. Φάνηκε μέχρι και η πρώτη ανακοίνωση του ΝΑΡ να την «παλεύει» λίγο αλλά στην συνέχεια η ανακύκλωση του εντελώς γελοίου κείμενου του Μαρκέτου από στελέχη και μέλη του, έφερε τα πράγματα στην αριστερίστικη“θέση” τους.

Τι να κάνουμε

Εδώ χρειάζεται κουβέντα, που προϋποθέτει μια κοινή ανάγνωση της πραγματικότητας αλλά και άπτεται μιας ευρύτερης συζήτησης για τα καθήκοντα που προκύπτουν εξ αυτής. Ας μείνουμε μόνο σε ορισμένους άξονες σε τηλεγραφικό στυλ:

Να εκτιμήσουμε ψύχραιμα την κατάσταση. Να εξηγήσουμε τι συμβαίνει. Να μιλήσουμε για τις αιτίες της ήττας του ΣΥΡΙΖΑ. Να μιλήσουμε για την παλινόρθωση της Δεξιάς κοινωνικά και πολιτικά.

Να επικεντρώσουμε στον κύριο αντίπαλο. Αυτό πρώτα και κύρια σημαίνει: να ασχοληθούμε μαζί του, μ’ αυτά που λέει και κάνει, με το πρόγραμμα του κλπ

Να μιλήσουμε στον δικό μας κόσμο για το πολύ πιθανό ενδεχόμενο μιας μητσοτακικής διακυβέρνησης. Για τα μέτωπα που θα ανοίξουν, για την άμυνα κλπ. Να προετοιμαστούμε για την επόμενη μέρα της ήττας του ΣΥΡΙΖΑ που θα ολοκληρώσει την ήττα που ξεκίνησε με τη συνθηκολόγηση του ΣΥΡΙΖΑ το 2015.

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα χάσει απ’ αυτόν που θα ψηφίσει ΑΝΤΑΡΣΥΑ ή ΚΚΕ. Θα χάσει σε ένα πιο “βαθύ” κοινό, στο οποίο εμείς φυσικά δεν έχουμε πρόσβαση. Ακόμα κι αν είχαμε πρόσβαση, δεν θα μας αναλογούσε να κάνουμε την προεκλογική καμπάνια σ’ αυτό το κοινό αντί του ίδιου του ΣΥΡΙΖΑ, πόσο μάλλον από τη στιγμή που δεν μας δίνει κανένα εφόδιο γι αυτό πέρα από την επένδυση στο φόβο.

Εμείς απευθυνόμαστε σε μια παραζαλισμένη πρωτοπορία. Ένα τμήμα της οποίας έχει πάθει σύνδρομο απατημένης συζύγου και “δεν νιώθει” τι συμβαίνει γύρω της και ένα άλλο τμήμα έχει ουσιαστικά πάει σπίτι του κινηματικά και πολιτικά και διατρανώνει ιντερνετικά την πίκρα του για την “λοιπή Αριστερά” και τον φόβο του για τη Δεξιά.

Εμείς πρέπει να προσπαθήσουμε να πούμε ψύχραιμα τα πράγματα με το όνομά τους και να προετοιμάσουμε όσο γίνεται και τους μεν και τους δε για την επόμενη μέρα. Δεν μας αναλογεί να γίνουμε το αριστερό εκλογικό κέντρο του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν θα είμαστε εμείς βεβαίως που θα νουθετήσουμε κάποιον να μην το ρίξει κατά κει. Γενικώς δεν υπάρχει λόγος να τσακωθούμε σ’ αυτήν τη φάση με κανέναν για την ψήφο. Ούτε απ την μια ούτε απ την άλλη.

Τα πράγματα θα είναι δύσκολα. Τα βέλη στον ταξικό αντίπαλο, τα μάτια στην επόμενη μέρα, η σκέψη στο στρατόπεδό μας και κυρίως στον υπαρκτό ενεργό κόσμο της Αριστεράς και του κινήματος που είναι διατεθειμένος να πολεμήσει.

4 responses to “ΑΠ’ ΤΟΝ ΜΑΗ ΣΤΟΝ ΙΟΥΛΗ ΚΙ ΑΠ’ ΤΟΝ ΣΥΡΙΖΑ ΣΤΟΝ ΚΟΥΛΗ

  1. «Κόσμος που ψήφισε ΣΥΡΙΖΑ δεν πήγε να ψηφίσει και αντίστοιχα παλιότερα απογοητευμένος και απέχων κόσμος της Δεξιάς αυτή τη φορά κινητοποιήθηκε.». Η εκτίμηση αυτή ειναι νομιζω σωστή. Αλλά ισως να μην ισχυσει τον Ιουλη 2019. Διοτι στις ΕΥΡΩεκλογες οι ψηφοφοροι σκέφτονται ότι η ψηφος τους εχει μικρο πρακτικά αποτελεσμα στην καθημερινοτητα τους. Στις ΕΘΝΙΚΕς εκλογες ομως κρινεται η κυβερνηση. Οι πιεσεις να πανε να ψηφισουν ειναι μεγαλυτερες. Θα μεινουν στην αποχή;; Αμφιβαλλω. Θα δουμε.

    Μου αρέσει!

  2. Παράθεμα: ΑΠ’ ΤΟΝ ΜΑΗ ΣΤΟΝ ΙΟΥΛΗ ΚΙ ΑΠ’ ΤΟΝ ΣΥΡΙΖΑ ΣΤΟΝ ΚΟΥΛΗ | Ελεύθερη Λαική Αντιστασιακή Συσπείρωση·

  3. Τωρα οταν η πρωτοπορια (δεν ειμαι τμημα της βεβαια) διαβαζει τους συντροφους Τεο, Ναβη και ..Μαρινακη αισθανομαι οτι θελει να μοιραστει την εκλογικη αναλυση και συμερασματολογια του συντροφου (sic) Λαφαζανη!

    Για να παρει στροφες η παραζαλισμενη (μη ξαναγραψω σικ αφου στα αγγλικα υπαρχει η ελληνικη σοφιστικε λεξη εφημισμος)- ασε που αν την ξερεις δηλωνει ικανοποιητικη γνωση της γλωσσας ανω του μετριου- μηπως να γινει στατιστικολογος, χιουμοριστας αθλητικης ιστοσελιδας, τρι-κορακοματης Μπραν Σταρκ ή να παλι να νηστεψει πολιτικα μεχρι να ανοιξει το μαγικο κουτι των ΕΘΝΙΚΩΝ (προσοχη κεφαλαια για την εταιρια που ζουμε και δουλευουμε) ή να τη να κλεισει πονηρα το ματι στον Κυριακο, που δειχνει και καλο παιδι?

    Εν πασει περιτωσει, που ελεγε παλια και ενας συντροφος -πριν αντικαταστησει τη σιγκνατσουρ φρεις του με «ωραια» (τρις) ιφ γιου νου γουατ αι μιν- Ο Βαρουφακης δειχνει το δρομο.Και επειδη οταν του εκανα μια ερωτηση πριν πεντε χρονια σε εκδηλωση στο Παντειο καταλαβα απ την απαντηση οτι ειναι ζαριακιας (και τον γουσταρω γι αυτο, οχι ομως για το αστικο κομμα που φτιαχνει φυσικα και την παλεττα ρεφορμιστικης διαπραγματευσης), νομιζω πως ειναι η ωρα της ζαριας..

    Αν ημουν δεκα χρονια νεοτερος,ειχα μια μαχητικη αποφασισμενη συλλογικοτητα, εμενα ελλαδα/ευρωπη και μπορουσα να αγορασω το μπραντ «κοκκινη ορχηστρα» θα τα καταφερνα! Θα ζαλιζα τον κοσμο μεχρι να ξεζαλιστει η πρωτοπορια! Θα πουλαγα φυλετικο ευρωπαισμο αντι κοσμοπολιτισμο ή πολιτισμικο ρατσιαμοσ αντι φυλετικο,μεταχριστιανικο αγνωστικισμο αντι θρησκειολογικης ανοχης, συγκεντρωτικο κολλεκτιβισμο αντι της δικτακτοριας του κεφαλαιου της καστας ή της παραλληλης αο τα κατω οικονομιας και πολλα αλλα που δε χωρουν σε ενα μονο σχολιο. Θα τα εχωνα στις μειονοτητες που σαπιζουν στη ζαλαδα τις μουφες επιδοματα και την αλληλεγγυη μιας χρησης για να χτισω ενα κεντρικο στοχο εξουσιας. Και ας τη σιχαινομαι..Σαν ΑΛΛΟΣ χιτλερ,δηλαδη που ομοιος του δεν υπηρξε;)

    Συντροφικα ρε αλεπουδες εκλογες και ο καθενας ανεξοδα λεει την κουβεντουλα του!

    Μου αρέσει!

  4. Στον πρωτο γυρο η ΔΟΥΡΟΥ πηρε 314.000 ψηφους ενω στο δευτερο γυρο πηρε 378.000 (Ενω ο Πατουλης πηρε 728.000 στον πρωτο και 600000 στον δευτερο). Ισως οι 64000 επιπλεον ψηφοι της ΔΟΥΡΟΥ να προερχονται απο ΚΚΕ ή ΑΝΤΑΡΣΥΑ ή από ΑΠΟΧΗ . Δεν ξερουμε. Σε καθε περιπτωση ομως ειναι 64000 ψηφοι που απορριπτουν τη θεση » ο ΣΥΡΙΖΑ ειναι το ιδιο με τη ΝΔ » . Νομιζω ότι αυτη η λανθασμενη θεση δεν βρισκει εδαφος ουτε στους ψηφοφορους του ΚΚΕ . Πολλοι ψηφισαν ΚΚΕ ή ΑΝΤΑΡΣΥΑ για να δειξουν ότι καταδικαζουν ΕΝΤΟΝΑ την φιλοΕΕ -φιλοΝΑΤΟΙΚΗ πολιτικη και την καπιταλιστικη αναδιαρθρωση και οχι επειδη συμφωνουν με τον ισχυρισμο του ΚΚΕ και του ΝΑΡ οτι «Ο ΣΥΡΙΖΑ ειναι ιδιος με τη ΝΔ». Ψηφισαν ΚΚΕ ή ΑΝΤΑΡΣΥΑ για να καταδικασουν ΕΝΤΟΝΑ την πολιτικη του ΣΥΡΙΖΑ χωρις ομως να συμφωνουν με την εξομοιωση ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s