Σύντομο σχόλιο για μια άθλια συμφωνία – και μια αθλιότερη αντιπολίτευση σε αυτήν

Παν.Παπ. για το Avantgarde

Η μεγάλη εικόνα της συμφωνίας Τσίπρα-Ζάεφ είναι το κλείσιμο των διάφορων εκκρεμοτήτων στα Βαλκάνια στα πλαίσια των πολεμικών προετοιμασιών της Αυτοκρατορίας ενάντια στους γεωπολιτικούς της αντιπάλους και ειδικά τη Ρωσία, καθώς και η περαιτέρω περικύκλωση της Σερβίας και η υπονόμευση της ρωσικής και κινεζικής οικονομικής επιρροής στη Δημοκρατία της Μακεδονίας.

Την ίδια στιγμή, η «πατρίδα μας» ενδυναμώνει ακόμα περισσότερο τη θέση της στα Βαλκάνια, έχοντας καταφέρει να λύσει ένα ζήτημα που είχε παρατραβήξει επιβάλλοντας στη γειτονική χώρα αλλαγές στο σύνταγμα και ακόμα και το όνομά της. Με τις πλάτες του ΝΑΤΟ, βεβαίως βεβαίως, το οποίο ήταν σαφέστατο όταν δήλωνε μέσω του ΓΓ του πως χωρίς συμφωνία με την Ελλάδα, η Μακεδονία δεν επρόκειτο ποτέ να γίνει δεκτή στη συμμαχία. Να το επαναλάβουμε: το ΝΑΤΟ προφανώς ενδιαφέρεται  να συμπεριλάβει τη Μακεδονία, αλλά με απαραίτητο όρο να μην κακοκαρδιστεί ο πυλώνας σταθερότητας στην περιοχή – η καημένη η χώρα «μας», που σύμφωνα με την πατριωτική Αριστερά κινδυνεύει περίπου με… διαμελισμό και αποικιοποίηση.

Γενικώς είναι κάπως δύσκολο να καταλάβει κανείς στο εξωτερικό τη βλακεία που δέρνει τον κάθε πυροβολημένο Έλληνα εθνικιστή, και το τι ακριβώς πρόβλημα έχει αυτός με τη γειτονική χώρα. Αυτό φαίνεται με τον καλύτερο τρόπο από τις αποκαλύψεις που έκανε ο Κοτζιάς στη Βουλή, σχετικά με την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας που στις διαπραγματεύσεις αποδεχόταν το όνομα που της προτεινόταν για τη γειτονική χώρα, αλλά ντρεπόταν να το πει στο ποίμνιό της και… ζητούσε να παρουσιαστεί ως τετελεσμένη απόφαση από το Συμβούλιο Ασφαλείας. Φανταζόμαστε πως αν αυτό το σενάριο είχε τελικά ευοδωθεί, θα έπρεπε όλοι να εξεγείρονταν ενάντια στην επιβολή του «ξένου παράγοντα» -εν προκειμένω του Συμβουλίου Ασφαλείας- στη χώρα μας. Όχι;

Κάθεται κανείς να παρακολουθήσει βουλή και παθαίνει κατάθλιψη. Από τη μία βλέπει το χοντροκομμένο επαρχιώτικο εθνικισμό της Νέας Δημοκρατίας [που στις τοποθετήσεις του για εγχώρια κατανάλωση μοιάζει να ζει στα 1900] και από την άλλη τον πιο εκλεπτυσμένο εθνικισμό του ΣΥΡΙΖΑ. Ο τελευταίος είναι πραγματιστικός, κατανοεί τη θέση της χώρας του στον πλανήτη τόσο εντός όσο και εκτός – και μπορεί να απαγγέλλει και Γουίλιαμ Μπλέικ δια στόματος Τσακαλώτου. Και οι δύο συμφωνούν στο ότι (α) είναι υπέρμαχοι του ΝΑΤΟ και (β) δεν έχουν κανένα πρόβλημα να ταπεινώσουν το γειτονικό λαό. Η όλη συζήτηση γίνεται για το μέγεθος της ταπείνωσης αυτής και για μικροπολιτικούς λόγους.

Αλλά τι γίνεται με το ΚΚΕ, το μοναδικό κόμμα του κοινοβουλίου από το οποίο θα μπορούσε κανείς να περιμένει μια στάση απέναντι σε αυτό το χάλι;

Γενικώς οι άνθρωποι του ΚΚΕ είναι υποστηρικτές της αυτοδιάθεσης των λαών. Υπερασπίζουν το δικαίωμα του κάθε λαού να επιλέγει το δικό του πολιτικό σύστημα, τους δικούς του κυβερνήτες, το δικό του σύνταγμα. Καταγγέλλουν -και ορθά- τις έξωθεν παρεμβάσεις. Αλλά εδώ δε φαίνεται να τίθεται κάποιο τέτοιο θέμα. Η δική «μας» πατρίδα δεν υπάρχει πρόβλημα να ανακατεύεται και να υπαγορεύει τα συντάγματα άλλων χωρών!

Αλλά δε μένει εκεί. Πάει ακόμα παραπέρα: κατηγορεί την κυβέρνηση για ενδοτισμό, καταφέρνοντας να της κάνει κριτική από τα δεξιά και φορώντας αντι-νατοϊκό μανδύα στο ελληνικό εθνικό πρόγραμμα. Στο συγκεκριμένο θέμα, προσφέρει κάκιστες υπηρεσίες στο ταξικό μας στρατόπεδο.

Το ΚΚΕ μιλάει παντού για «κουβάρια αντιθέσεων» και «ενδοϊμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς». Η περικύκλωση της Ρωσίας από το ΝΑΤΟ δεν είναι [πλέον] για το κόμμα αυτό μονομερής επιθετικότητα του ευρωατλαντικού ιμπεριαλισμού, αλλά ενδοϊμπεριαλιστικός ανταγωνισμός. Ο πόλεμος Ουκρανίας-Ντονμπάς το ίδιο, και ομοίως η προσπάθεια περικύκλωσης της Κίνας, η κόντρα Ιράν-Σαούδ, ο πόλεμος στη Συρία. Διαβάζει κανείς τα σχετικά τους άρθρα και μπλέκεται στα κουβάρια, απομένοντας να χάσκει αμήχανος και τρομαγμένος χωρίς να ξέρει από πού θα του έρθει. Αλλά εδώ η κατάσταση είναι διαφορετική. Εδώ το κουβάρι μπορεί να ξεμπλεχτεί, με τον ίδιο τρόπο που μπορεί να ξεμπλεχτεί στα ελληνοτουρκικά και το κυπριακό. Εδώ μπορεί κανείς να βρει την άκρη του νήματος! Και αυτή η άκρη είναι το ελληνικό εθνικό συμφέρον.

Η θέση μας στο Μακεδονικό καθώς και σε όλα τα άλλα «εθνικά» θέματα είναι πως ο εχθρός είναι εντός. Είναι το σταθερό μέτωπο απέναντι στην αστική «μας» τάξη, τους σχεδιασμούς της και τους εθνικούς της μύθους. Είναι το ξεσκέπασμα των ψεμάτων της περί «εθνικών κινδύνων» και «επιβουλών από τους γείτονες» ως αυτό που πραγματικά είναι: προπαγάνδα που σκοπό έχει να δέσει το εγχώριο προλεταριάτο στο άρμα της και να αναβαθμίσει τη γεωστρατηγική της θέση στην περιοχή σε βάρος των γύρω λαών.

Είμαστε ενάντια στην ένταξη της Δημοκρατίας της Μακεδονίας στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ επειδή είμαστε ενάντια στον ιμπεριαλισμό σε κάθε μήκος και πλάτος του πλανήτη. Δεν προσπαθούμε να επενδύσουμε ιδεολογικά την εναντίωσή μας αντλώντας από τα ιερά και τα όσια του ελληνικού αστισμού ούτε κραδαίνοντας το κόκκαλα του Παύλου Μελά σαν σκιάχτρο. Και για κανένα λόγο δεν παριστάνουμε πως διεξάγουμε «αντινατοϊκό αγώνα» χρησιμοποιώντας το νατοϊκό δικαίωμα βέτο της χώρας «μας».

Είμαστε ενάντια στη συμφωνία Τσίπρα-Ζάεφ γιατί δεν αναγνωρίζουμε στην αστική μας τάξη κανένα δικαίωμα να εμπλέκεται στα εσωτερικά ζητήματα άλλων χωρών, πολύ περισσότερο να τις εκβιάζει και να τους επιβάλει τα συμφέροντά της.

Προλεταριάτο που ανέχεται έστω και την παραμικρή βία σε άλλα έθνη από το ‘δικό του’ έθνος δε μπορεί να είναι σοσιαλιστικό προλεταριάτο, έλεγε ένας παλιός δοκιμασμένος επαναστάτης. Προλεταριάτο που επιτρέπει στην αστική του τάξη να επιβάλλει τη θέλησή της σε άλλο λαό καταφέρνει απλώς να σφυρηλατεί τις δικές του αλυσίδες. Προλεταριάτο που όχι απλώς κάνει τα παραπάνω, αλλά μάλιστα πλειοδοτεί καταγγέλλοντας την αστική του τάξη πως δεν κάνει αρκετά για να επιβάλει τη θέλησή της σε άλλο λαό… Τι να πει κανείς για αυτό το προλεταριάτο.

ΥΓ. Οι «εθνικές ταπεινώσεις» είναι βούτυρο στο ψωμί του κάθε ακροδεξιού δημαγωγού. Αν η πατριωτική Αριστερά επιμένει να μην έχει την παραμικρή συναίσθηση τού πού βρίσκεται, ας αναλογιστεί τουλάχιστον τις σφαλιάρες που θα φάει αν η γραμμή που υποστηρίζει γίνει κυρίαρχη στην κοινωνία.

 

Σχετικό: Μακεδονικό: Όχι στο σωβινιστικό δηλητήριο. Ο εχθρός είναι στη χώρα «μας»

Σημειώσεις για το Έθνος των Ελλήνων το Ιερό

Advertisements

6 responses to “Σύντομο σχόλιο για μια άθλια συμφωνία – και μια αθλιότερη αντιπολίτευση σε αυτήν

  1. «Είμαστε ενάντια στη συμφωνία Τσίπρα-Ζάεφ γιατί δεν αναγνωρίζουμε στην αστική μας τάξη κανένα δικαίωμα να εμπλέκεται στα εσωτερικά ζητήματα άλλων χωρών, πολύ περισσότερο να τις εκβιάζει και να τους επιβάλει τα συμφέροντά της.» Τι σημαινει πρακτικά αυτό; Τίποτα. Κανενας – καμία δεν καλεσε σε ΑΝΤΙΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ συλλαλητήριο ΕΝΑΝΤΙΑ στη συμφωνία αν και πολλοί -πολλές διεθνιστες σύντροφοι γραφουν (και σωστα) οτι η συμφωνία ειναι νικη του ελληνικου εθνικισμού. Οντως η συμφωνία ειναι νικη του ελληνικου εθνικισμού. Αλλά κανενας – καμια δεν οργανωνει ΑΝΤΙΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ συλλαλητηριο εναντιον της συμφωνίας. Οι διεθνιστες εχουν οργανωσει πολλά συλλαλητηρια εναντιον του εθνικισμού και εναντιον του ιμπεριαλισμού, αλλά επιμελως αποφευγουν να οργανωσουν ΑΝΤΙΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ συλλαλητηριο ΕΝΑΝΤΙΟΝ της συμφωνιας Τσιπρα-Ζαεφ. Πρακτικά δηλαδή υπάρχει προφανής αναντιστοιχία λογων και πραξεων ολων των διεθνιστων συντροφων στο θεμα της συμφωνίας Τσιπρα -Ζαεφ. Και κατι ακομα: σωστή η κριτική που κανει η ΑVANTGARD σε οσα λεει ο Κουτσουμπας αλλά τι πρεπει ΝΑ ΚΑΝΕΙ (οχι να λεει) το ΚΚΕ;; Η κριτική στο ΚΚΕ οφειλει να διευκρινιζει ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΚΚΕ. Προσωπικά νομιζω ότι καλά έκανε το ΚΚΕ και εφυγε απο τη βουλή και μαλλον καλα θα κανει να ξαναφυγει αν ελθει η συμφωνία στη βουλή για ψηφιση.

    Μου αρέσει!

  2. Εκείνο που είναι και το πιο χαρακτηριστικό αλλά και αποκαλυπτικό για το γεγονός – που εξελίσσεται εδώ και πάνω απο δύο δεκαετίες, αλλά δεν θέλουν να δουν πολλοί ή απλά από προσωπικό συμφέρον επιβίωσης αποκρύπτουν – ότι η ευρύτερη «αριστερά» στη Δύση έχει απλά και καθαρά προσδεθεί στο ιμπεριαλιστικό άρμα και λειτουργεί ως η αισχρότερη μαστροπός του. Εξού και οι «θεωρίες» – γελοιότητες περί δήθεν «σύγκρουσης ιμπεριαλισμών», παντού, (προχτές διάβαζα ένα άρθρο ενος Ναρίτη τεως ευρωβουλευτή, που προσπαθούσε ο δύστυχος να παρουσιάσει ακόμα και την… Υεμένη ως «ιμπεριαλιστικό» παράγοντα), που βέβαια εξυπηρετούν τους κυρίους αυτούς στο να αυτοεμφανιζονται ως «Πόντιοι Πιλάτοι» και ετσι ακίνδυνοι για τον αμερικανοσιωνιστικο Άξονα, με τα ανάλογα προσωπικά οφέλη, αλλά και κυρίως το σκοπό της ΑΙΣΧΡΗΣ ΣΥΓΚΑΛΥΨΗΣ της αμερικανοσιωνιστικής επίθεσης (την οποία διευκολύνει η πολιτική διαρκών υποχωρήσεων και εν τελει προδοσιών της άρχουσας ρωσικής ελίτ – αλλά αυτό είναι άλλη μεγάλη ιστορία). Τα αποτελέσματα τα βλέπουμε, οι περισσότεροι οπαδοί της όποιας «αριστεράς» ΑΔΙΑΦΟΡΟΥΝ ή αγνοούν πλήρως για την εξέλιξη αυτης της επίθεσης, π.χ. ούτε μια διαδήλωση δεν έγινε στη Δύση για την Συρία, τη Λιβύη, την Ουκρανία κλπ. προσπαθούν λοιπόν, κάτω απο τέτοια «θεωρητικά» τερτίπια να κρύψουν τον άθλιο ρόλο τους. Και αυτό ισχύει όχι μόνο για τους δημόσιους υπαλλήλους του Περισσού, αλλά και για σχήματα και ομάδες εντελώς γελοίες, όπως τα μουλούδικα απολειφάδια, οι «τροτσκιστικες» ομαδούλες, και λοιπές «αριστερές δυναμεις». Εξαίρεση- στην Ελλάδα – η ιστοσελίδα αυτη εδώ και κάποιες φωνές απο την ΛΑΕ. Φυσικά, η «αριστερά» εξαερώνεται παντού και οι «ηγετικες» ελίτ προσχωρούν στο επόμενο αφεντικό, ως καλοι επαγγελματίες. Τα λόγια λοιπόν όλων αυτών των άθλιων υποκειμένων έχουν όση αξία έχουν και τα λόγια μιας μαστροπού.

    Μου αρέσει!

  3. Συντροφε Χρηστο Παριση το ΚΚΕ έκανε καποιες κινητοποιησεις αντιιμπεριαλιστικές . Μαλιστα σε μία απο αυτες συνεληφθησαν δυο μελη της ΚΝΕ διοτι επιχειρησαν να ριξουν το αγαλμα του Τρουμαν. Η πατριωτικη αριστερα ( κκε , λαε κκε μλ …) στο ζητημα του αντιιμπεριαλιστικου αγωνα νομιζω οτι διατηρει μία σωστη σταση. Το προβλημα με την πατριωτικη αριστερα ειναι οτι υποτασσεται στον Ελληνικό εθνικισμό ή τουλαχιστον δεν αντιδρά. Η διεθνιστικη αριστερά ομως αν και καταδικαζει τη συμφωνια ως νικη του ελληνικου εθνικισμού δυστυχως περιοριζεται σε ΛΕΚΤΙΚΗ κριτικη. Δεν βλεπω καμια κινηση απο τη διεθνιστικη αριστερα για ενα αντεθνικιστικο συλλαλητηριο εναντιον της συμφωνίας. Ισως χρειαζεται καποιος χρονος για να ωριμασει η ιδεα ενος τετοιου συλλαλητηριου και να οργανωθει. Προς το παρον ομως δεν φαινεται καμια κινηση..

    Μου αρέσει!

  4. Φανταζομαι σ.Γιωργο, οτι αν τυχον τεθει ζητημα καταθεσης νομοσχεδιου περι διαχωρισμου κρατους – εκκλησιας το κομμα του λαγου θα πρεπει να επισης να αποχωρησει της ψηφοφοριας?

    Μου αρέσει!

  5. Σύντροφε red reader ΑΝ τεθει ζητημα διαχωρισμου κρατους -εκκλησιας το ΚΚΕ οφειλει να ψηφισει ΥΠΕΡ του διαχωρισμου. Αλλά εσύ οφειλεις να διευκρινισεις τι πρεπει να κανει το ΚΚΕ οταν έλθει στη βουλή η συμφωνια για το Μακεδονικο. Η κριτικη στο ΚΚΕ για την σοσιαλπατριωτικη αποκλιση ειναι σωστή. Ειναι αληθεια οτι ο Κουτσουμπας κανει σοσιαλπατριωτικες δηλωσεις και στο Μακεδονικό και στα ελληνοτουρκικα. Αλλά ειναι επισης αληθεια ότι στο κοινοβούλιο ΣΩΣΤΑ εκανε και εφυγε οταν τεθηκε η προταση δυσπιστιας. Αν διαφωνεις με την αποχωρηση του ΚΚΕ πες το καθαρα. Τι επρεπε να κανει ;;

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s