Νίκη στα όπλα της Συρίας!

syrian-protester-gestures-victory-signs-behind-their-national-flag

Το πρόσφατο έγκλημα πολέμου του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού στη Συρία, με το βομβαρδισμό εναντίον θέσεων του συριακού στρατού που προκάλεσε κάποιες δεκάδες νεκρούς Σύρους στρατιώτες, έγινε η αρχή μιας νέας επικίνδυνης κλιμάκωσης στον αιματηρό πόλεμο αλλαγής καθεστώτος που διεξάγει ανεπιτυχώς η Αυτοκρατορία εδώ και 7 περίπου χρόνια.

Israeli F-16 fighter jet crashes under Syrian anti-aircraft fire amid IDF cross-border raid

Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του σιωνιστικού κράτους, το Σάββατο 10.02. ακολούθησε η πτήση ενός ιρανικού drone πάνω από το Ισραήλ, το οποίο καταρρίφθηκε από τις ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις – στη συνέχεια αυτές έπληξαν μια συριακή στρατιωτική βάση. Αργότερα η συριακή αντιαεροπορική άμυνα κατέρριψε ένα σιωνιστικό πολεμικό αεροσκάφος, με τον ένα πιλότο να σκοτώνεται, και τη Χεζμπολλά να δηλώνει πως η κατάρριψη αυτή σημειώνει «μια νέα στρατηγική φάση» που βάζει τέλος στις παραβιάσεις της κυριαρχίας της Συρίας: «οι σημερινές εξελίξεις σημαίνουν πως οι παλιές εξισώσεις έχουν τελειώσει κατηγορηματικά».

Το σιωνιστικό κράτος δήλωσε πως έπληξε 12 ιρανικούς και συριακούς στόχους στο εσωτερικό της Συρίας σε απάντηση. Απειλεί με «βαρύ τίμημα» όποιον «παραβιάσει την κυριαρχία του» και λέει πως η Τεχεράνη και η Δαμασκός «παίζουν με τη φωτιά». Ο Νετανιάχου δηλώνει πως «το Ισραήλ θα αμυνθεί ενάντια σε κάθε επίθεση και κάθε προσπάθεια του Ιράν να στήσει προπύργια μέσα στη Συρία». Είναι άλλωστε γνωστό πως το σιωνιστικό κράτος αντιμετωπίζει το δεσμό μεταξύ Συρίας, Ιράν και Χεζμπολλά (τον Άξονα δηλαδή της Αντίστασης) ως υπαρξιακό κίνδυνο και έχει ως στρατηγικό του στόχο να τον καταστρέψει.

Το Ιράν από τη μεριά του χαρακτηρίζει «γελοίους» τούς ισχυρισμούς των Σιωνιστών για την πτήση του ιρανικού drone πάνω από το Ισραήλ και για την ιρανική ανάμιξη στην κατάρριψη του ισραηλινού αεροσκάφους, και προειδοποιεί πως «μπορούμε να καταστρέψουμε όλες τις αμερικάνικες βάσεις στην περιοχή και να δημιουργήσουμε κόλαση για το σιωνιστικό καθεστώς».

Με τους εντεταλμένους ισλαμιστικούς στρατούς της να έχουν τσακιστεί από το συριακό στρατό και τους συμμάχους του, η Αυτοκρατορία ποντάρει πια στους Κούρδους των SDF και, ολοένα και περισσότερο, σε αυτοπροσώπως δράση του στρατού της. Είναι πιθανό αυτό που βλέπουμε να είναι το πρελούδιο μιας συντονισμένης επίθεσης μεγάλης κλίμακας ενάντια στη Συρία με τη χρήση διάφορων ψεύτικων προσχημάτων.

Το αν η σύγκρουση θα κλιμακωθεί περαιτέρω, και το αν θα τραβήξει μέσα και τη Ρωσία μένει να φανεί. Σε κάθε περίπτωση, η Συρία και οι σύμμαχοί της έχουν κάθε δικαίωμα να υπερασπίσουν την κυριαρχία και την αυτοδιάθεση της  χώρας με οποιοδήποτε μέσο. Διεξάγουν δίκαιο αντιιμπεριαλιστικό πόλεμο και πρέπει να υποστηριχθούν από κάθε συνειδητό προλετάριο.

Η Αριστερά της Δύσης οφείλει να αντιταχθεί αποφασιστικά στα πολεμικά σχέδια των χωρών της και να κάνει ό,τι μπορεί για να εξασφαλίσει την ήττα τους. Αυτό ισχύει με ακόμα μεγαλύτερη έμφαση για την ελληνική Αριστερά, καθώς οι δολοφόνοι Σιωνιστές τυγχάνουν και στρατηγικοί εταίροι της αστικής «μας» τάξης.

Νίκη στα όπλα της Συρίας, να γίνει ο τάφος της Αυτοκρατορίας!

Σε Λίβανο Συρία Ιράν και Υεμένη, την Αυτοκρατορία ο τάφος περιμένει!

Παν. Π.

Advertisements

25 responses to “Νίκη στα όπλα της Συρίας!

  1. Να υποθέσω πως η επανάσταση της Ροζάβα και το πολιτικό της σύστημα (αντεπανάσταση άραγε για σας;), το έπος του Κομπάνι, η φασιστική Τουρκία και τα οθωμανικά της όνειρα που την οδήγησαν εντός της Συρίας ώστε να ισοπεδώσει κι εκεί κουρδικές πόλεις, όλα αυτά και πολλά άλλα, δεν παρουσιάζουν κάποιο ενδιαφέρον φαίνεται. Όμως τα «πιόνια των ιμπεριαλιστών», YPG/YPJ αφέθηκαν να αμύνονται μόνοι τους απέναντι στην τουρκική εισβολή στο Έφριν, μιας Τουρκίας που έχει μετατρέψει χιλιάδες πολεμιστές του Daesh, της Al Qaeda και της Al Nusra σε μαχητές του FSA και τους χρησιμοποιεί ως μπροστάρηδες για τα σχέδιο γενοκτονίας της. Δεν πειράζει, ο αντιμπεριαλιστής Assad να ναι καλά, τι κι αν δεν νοιάζεται για τους Σύριους πολίτες που, τώρα που μιλάμε, βομβαρδίζονται από τους Τούρκους με την συγκατάθεση του.

    Μου αρέσει!

  2. Όχι, το πολιτικό σύστημα της Ροζάβα, δεν παρουσιάζει κάποιο ιδιαίτερο ενδιαφέρον ως τέτοιο. Ένα σύστημα διακυβέρνησης δημοκρατικού αντιπροσωπευτικού τύπου είναι. Τώρα άμα σας αρέσει να νομίζετε ότι είναι καμιά κομμούνα, με γεια σας με χαρα σας. Οι φαντασιώσεις είναι τζαμπα. Αυτο που εχει σημασια είναι αν οι Ροτζαβαιοι σκοπευουν να διχοτομησουν την Συρια, φτιαχνοντας ενα αμερικανικο προτεκτορατο (που θα πουλαει στους δυτικους αριστεροαναρχες χανους «κομμουναλισμο»).
    Οι Κούρδοι συμμετείχαν στις πολιτικές προπαρασκευες της «συριακης επαναστασης» που θα ανετρεπε το καθεστως. Στην συνέχεια όμως κάναν περα, γιατί αντιληφθηκαν ότι παραήταν ισλαμιστική για τα γουστα τους η «συριακη επανασταση» και θα κινδύνευε και το δικο τους το κεφαλι απ’ αυτην. Αξιοποιησαν την συριακη αντεπανασταση για να ελεγξουν στρατιωτικοπολιτικα τη Ροζαβα. Αντιστάθηκαν στην επίθεση που δέχτηκαν απο το πιο εξτρεμιστιικο τμημα της συριακης αντεπαναστασης, το ISIS. Κατάφεραν να σώσουν το Κομπάνι, μόνο επειδή παρενέβησαν οι Αμερικάνοι και τους βοηθησαν. Τωρα αν αυτο σου φαινεται καποιο επος, νο προμπλεμ, μπορεις να το βαλεις διπλα στην ιλιαδα και την οδυσσεια. Οι Αμερικανοι, παροτι δηλωνουν φιλανθρωποι, δεν σωσανε τους Κουρδους για την ψυχη της μανας τους, αλλα ως χρησιμο εναλλακτικο asset στο σχεδιο αποσταθεροποιησης και καθυποταξης της Συριας. Και μετα αρχισαν να φυτρωνουν σαν τα μανιταρια οι αμερικανικες βασεις στην «κομμουνα» της ροζαβα, να σκανε οι αμερικανοι ειδικοδυναμιτες και καραβαναδες τσουρμα, μαζι με τον αμερικανικο εξοπλισμο.
    Επανάσταση παρέα με τις ΗΠΑ;; Μεγάλη νοστιμάδα αυτη η επανασταση! Τι δουλεια εχει το ΥPG στο Deir er Zor αγαπητε «κομμουναλιστη»;; Εχει Κουρδους στο Deir Er Zor;;;; Ή μηπως απλα το ΥPG και το SDF κάνουν τον proxy army των ΗΠΑ για να στεγανοποιησουν οι ιμπεριαλιστες την περιοχη ανατολικα του Ευφρατη και να την κοψουν απ την συριακη επικρατεια;;;
    Αν οι YPGαδες του Αφριν θυμηθηκαν ξαφνικα οτι ειναι Συριοι πολιτες για να σωσουν τον εαυτό τους, με γεια τους με χαρά τους. Ας συμφωνησει το YPG να παραδωσει τον ελεγχο των συνορων με την Τουρκια στην Συρια αντι να σχεδιαζει αμερικανοκουρδικες συνοριοφυλακές. Δεν συμφωνεις να φυλλάσονται τα συνορα από το συριακό κράτος και μετά εγκαλείς το συριακό κράτος ότι δεν σε προστατεύει οταν γίνεται τουρκικη εισβολη;;; Σοβαρά μιλάμε τώρα;;; Η Συριακή κυβερνηση παντως μια χαρά τους βοηθάει να αμυνθούν. Αφηστε επιτελους τα παραμυθακια για μικρα παιδια.
    Η Συρία καταδίκασε την εισβολή στο Αφρίν. Παρακατω, η Συρία και το καθεστώς Ασαντ είναι αυτο που επιτρέπει τον ανεφοδιασμό του Αφρίν. Πως νομίζεις ότι ανεφοδιαζεται φιλε κομμουναλιστη το Αφρίν; Ανοιξε και καναν χάρτη. Από που και με ποιανου άδεια και εν μέρει επιμελητεια περνάνε οι κουρδικες ενισχύσεις που καταφτάνουν απ τη Ροζάβα στο Αφριν;; Ποιανου το αντιαεροπορικο συστημα εμποδιζει ενα μπαραζ τουρκικων αεροπορικων επιδρομων που θα τσακιζε το αφριν;;
    Και πολλά κάνει η κυβέρνηση της Συρίας για ανοιχτούς συμμάχους του ιμπεριαλιστικου αμερικανου εισβολεα. Αν το YPG, αποφασίσει να το ξανασκεφτεί και να πάψει να είναι ο στρατιωτικός βραχίωνας του αμερικανικου ιμπεριαλισμου προκειμένου να διατηρούν οι ΗΠΑ leverage στη Συρία, πιθανόν μπορούν να γίνουν ακόμα περισσότερα.
    Επανασταση, ελευθερια, κομμουνες κλπ με σπονσορα τις ΗΠΑ δεν υπαρχει. Τελος μ’ αυτο το παραμυθακι.

    Μου αρέσει!

  3. Ωραία όλα αυτά Teo, όντως έχει στηθεί μια ρομαντική εικόνα στην Ελλάδα για τους Κούρδους για διάφορους λόγους και από διάφορες πηγές.

    Αλλά αυτό αποδεικνύει ένα πράγμα, πως οι διάφοροι Άξονες της Αντίστασης που κάποιου βλέπουν ως αποφατικό ετεροπροσδιορισμό τυφλής απόληξης του καρλιαφτικού τροτσκισμού (που προϋπήρχε δεκαετίες από αυτό το blog ως οργάνωση σύνδεσμος κλπ) (αν δεν πρόκειται για φαεινή δήθεν εξύφανση πρακτορικής δράσης των ΗΠΑ βλ. ΟΑΚΚΕ ) ώστε να την λέμε στη δικιά μας εκάστοτε εθνική αστική τάξη έχει κοντά ιστορικά και κατ’επέκταση επιστημονικά (και μελλοντικά) ποδάρια. Τώρα βέβαια η νέα μορφή συμπληρώνεται με την Αμερικάνικη αστική τάξη.

    Οι της Συρίας είναι Οτσαλανικοί ο οποίος Οτσαλάν είχε και κάποιες αναλαμπές σε μετέπειτα φάση αλά Μπούκτσιν (από εκεί και ο communalism libertarian socialism), ως αριστερή ‘μαρξιστική’ οργάνωση παλαιότερα το PKK επί ψυχρού πολέμου και επειδή δρούσε κατα κύριο λόγο (όπως δρούσε, όπου δεν ήταν αυτό που λέμε τυπικό μαζικό αριστερό κόμμα με κλασικές τακτικές) στην Τουρκία προφανώς είχε ή θα μπορούσε να έχει βλέψεις προς το αντίπαλο στατόπεδο (ΕΣΣΔ) πέρα πως είχε πάντοτε μια ελπίδα να ποντάρει στην Ελλάδα (λέμε τώρα).

    Ε αυτό άλλαξε , πέρα πως έχει αλλάξει στο Ιράκ εδώ και καιρό.

    Τώρα η ρεαλ πολιτικη μιας εθνότητας χωρίς κράτος εδώ και χρόνια λέει πως μπορούμε να εκμεταλλευτούμε τις ενδοιμπεριαλιστικές αντιθέσεις ή και να το παίξουμε λίγο καλύτερα παιδιά από τους Τούρκους.

    Αλλά όλα αυτά δεν θα είχαν αυτό το χαρακτήρα της υποτέλειας αν φυσικά εκπληρωθεί ο πρωταρχικός όρος για να ωριμάσει ο ίδιος ο λαός και η εθνότητα.

    Το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης και μια πατρίδα για τους Κούρδους που είναι και το επίδικο εδώ. Και ας την κάνουν ό,τι θέλουν φιλοαμερικανικη , φιλορωσικη φιλο-ταδε.

    Αυτό είναι το δίκαιο.

    Γράφεις :
    «Επανασταση, ελευθερια, κομμουνες κλπ με σπονσορα τις ΗΠΑ δεν υπαρχει. Τελος μ’ αυτο το παραμυθακι.»

    Καθόλου τέλος, επανάσταση και ελευθερία γίνεται με προστάτες ή με ρεαλ εξωτερικη πολιτικη και αυτό το αποδεικνύει το έδαφος που πατάς και τη γλώσσα που μιλάς που ήρθε κατόπιν λίγων χρόνων με το Αγγλικό το Ρωσικό και το Γαλλικό κόμμα όπως έβαλαν οι περήφανοι Ρωμιοί τη πολιτική τους διαίρεση.

    Ας αφήσουμε λοίπον και τους Κούρδους να περάσουν την ωριμότητα τους πόσο μάλλον που κατά γενική ομολογία αποτελεί τώρα ένα αρκετά ώριμο λαό σε σχέση με αυτά που η γκρούπα σας υποστηρίζει αλλά απλά της λείπει ένα κράτος. Ποιος δεν έκανε και άλλαξε συμμαχίες ; Το Ιράν και οι Σιιτες σας ; Ας γελάσουμε….

    Μου αρέσει!

  4. Ρε φιλε γραφεις πολλα κι απο ουσια λιγα.

    Δεν υπαρχουν ενδοιμπεριαλιστικοι ανταγωνισμοι στον πολεμο της Συριας (με εξαιρεση τις κονξες της τουρκιας απεναντι στους νατοικους εταιρους της). Υπαρχει επιθεση του ιμπεριαλισμου.Και πιο γενικα, δεν υπαρχουν στον πλανητη δυο αντιπαλα ιμπεριαλιστικα στρατοπεδα. Υπαρχει ιμπεριαλιστικη Αυτοκρατορια με επικεφαλης τις ΗΠΑ. Τα χουμε πει και τα χουμε γραψει αυτα και ειναι το πρισμα μεσα απο το οποιο βλεπουμε τον κοσμο. Δεν ζουμε στο 1914 και πολυ περισσοτερο στο 1821. Ως εκ τουτου αυτα που γραφεις σχετικως ειναι ασχετα.

    Υποστηριζω την ηττα της ιμπεριαλιστικης επεμβασης και της τζιχαντιστικης αντεπαναστασης στη Συρια. Αυτο θεωρω οτι διαμορφωνει τον καλυτερο δυνατο συσχετισμο για την υποθεση του κομμουνισμου. Αυτο το εργο το φερνει σε περας ο αξονας της αντιστασης. Δεν ειναι ο κοκκινος στρατος, τι να κανουμε τωρα. Υποστηριζω αυτο που υπαρχει και δινει την μαχη. Ξερω τι ειναι και τι δεν ειναι, μην ανησυχεις.

    Ειμαι κομμουνιστης και ως εκ τουτου και αντιμπεριαλιστης. Δεν ειμαι φιλος των εθνων και καποιων εξωιστορικων δικαιωματων τους γενικως κι αοριστως.
    Δεν υποστηριζω το ypg απο τη στιγμη που το σχεδιο του συνυφαινεται και προμοταρεται απο τον ιμπεριαλισμο. Το ypg λειτουργει (σ αυτην την φαση του πολεμου τουλαχιστον) ως proxy army του State Department ανατολικα του Ευφρατη. Ειμαι απεναντι και εχθρικος σ αυτην την εξελιξη.

    Η συντριπτικη πλειοψηφια των Κουρδων ζει στην Τουρκια. Στην Συρια ζει αναλογικα το μικροτερο ποσοστο του λαου τους. Ολος τυχαιως η εθνικη τους ολοκληρωση πρεπει να συμβει στο κρατος που επελεξε ο ιμπεριαλισμος να διαλυσει. Να λειπει το βυσσινο. Ας κανουν λαμπογυαλο την νατοικη Τουρκια να τους στηριξω. Οχι την Συρια με αμερικανικα οπλα και αμερικανικες βασεις. Δεν δινω δεκαρα τσακιστη για μια τετοια υποθεση. Δεν υπαρχει δίκιο σ αυτην. Δεν θα υποστηριξω μια made in usa Βορεια (κουρδικη) Συρια.

    Δεν κραταω απο καποιο λουρι τους Κουρδους για να τους αφησω να περασουν στην εθνικη τους ωριμοτητα κι αλλα τετοια νοστιμα.
    Ηθελα να ξερα παντως τι φανταζεσαι μ αυτην την «ωριμανση». Οτι μετα θα κανουμε ωραια και ομορφα κουρδικο συνδικαλισμο και θα κατεβαινουμε και στις κουρδικες εκλογες;; Με αφηνει παγερα αδιαφορο αυτος ο εξελικτισμος με επιφαση μαρξισμου.

    Μου αρέσει!

  5. Και επειδή οι εξελίξεις είναι καταιγιστικές κατά την χαζή ορολογία των ΜΜΕ φαίνεται πως Τούρκοι και Συριακος επισημος στρατός τα βρήκαν και θα κάνουν επέμβαση στο Αφρίν για να απωθήσουν τους Τούρκους.
    Συμμαχίες αλλάζουν και θα αλλάξουν και οι Ρώσοι πουλάνε όπλα στη Σαουδική Αραβία και ό,τι άλλο θέλεις θα δεις στο μέλλον. Οπότε αφήστες τους μεγαλεπήβολους άξονες της αντίστασης (που στη σύγχρονη ιστορία έχει αλλάξει ουκ ολίγους συμμάχους και φίλους) γιατί μετά δεν θα μαζεύεται το πράγμα όπως παλαιότερα η ΕΔΕ με τη Λιβύη και το Ιράκ αν και εκεί μάλλον υπήρχε αποδεδειγμένα και το χρηματικό από πίσω εκτός από ιδεολογική παλάβρα.

    Το ερώτημα όμως παραμένει ανεξαρτήτως τι και με ποιους τα βρίσκει τώρα και αύριο μπορεί να τα βρει με άλλους, οι Κούρδοι δεν πρέπει επιτέλους μετά από αιώνες να βρουν ένα κράτος ή μια εφαρμογή του δικαιώματος της αυτοδιάθεσης ;

    Μου αρέσει!

  6. «Αυτο το εργο το φερνει σε περας ο αξονας της αντιστασης»

    από νεολογίες έχουμε χορτάσει, σιγά βρε teo που δεν σας αρέσει ο εξελικτισμος με επίφαση μαρξισμού και μας φέρατε τον ‘αξονα της αντίστασης’ σαν θεωρητική συμβολή του ιμπεριαλισμού …κόψτε κάτι

    «Ας κανουν λαμπογυαλο την νατοικη Τουρκια να τους στηριξω. Οχι την Συρια με αμερικανικα οπλα και αμερικανικες βασεις. Δεν δινω δεκαρα τσακιστη για μια τετοια υποθεση. Δεν υπαρχει δίκιο σ αυτην. Δεν θα υποστηριξω μια made in usa Βορεια (κουρδικη) Συρια.»

    Αυτά δεν έχουν σχέση με το λενινικό δικαιώμα της αυτοδιάθεσης είναι άσχετα με αυτό. Μιας και πιάσαμε την ασχετωσύνη.

    Και το 1821 και το 1914 και το 2018 έχουμε άλυτα εθνικά ζητήματα. Τι πάει να πει έχουμε 2018; Λύθηκανε όλα τα εθνικά ζητήματα ;

    Ανέφερες πως δεν υπάρχει επανάσταση και ελευθερία με σπόνσορα, αλλά όλη η ιστορία δείχνει πως επαναστάσεις γίνανε και τα αντίπαλα (αντίπαλα ως προς τον επικυρίαρχο καταπιεστή π.χ. Γερμανοί για Άγλλους και το ανάποδο) στρατόπεδα συνήθως είτε την αφήνουν να γίνει είτε την προμοτάρουν… το κριτήριο δεν είναι αυτό, εκτός αν είστε που είστε δηλαδή αποφατικά ετεροπροσδιορισμένοι. Τι θα πει ο μεν εγώ θα πω το αντίθετο δεν πάει να είναι και στην ουσία υιοθέτηση του εθνικισμού άλλης αστικής τάξης ή να εφευρίσκουμε αερολογίες πέρι άξονων της αντίστασης κάνοντας πολιτικό upgrade σε καθεστώτα.
    Αυτό δεν είναι μαρξισμός και λένιν είναι ΑΝΤΙ-κατι.

    Μου αρέσει!

  7. Επειδή η αποικιοκρατική νοοτροπία διάφορων μαρξιστών της Δύσης μού γεννά ιδιαίτερα έντονα συναισθήματα, θα μου επιτρέψετε μια σύντομη παρένθεση στη συζήτησή σας. Η φράση ‘Άξονας της Αντίστασης’ δεν είναι κάποια «νεολογία» ούτε κάποια «αερολογία» την οποία έβγαλε η ΚΕΔ από το κεφάλι της. Είναι το όνομα με το οποίο αντιλαμβάνεται τον εαυτό του το υποκείμενο που αγωνίζεται ενάντια στον ιμπεριαλισμό [δηλαδή τις ΗΠΑ, το σιωνιστικό κράτος και τους τοποτηρητές τους] στη Μέση Ανατολή.* Δεν ξέρω βεβαίως αν οι -μπουκωμένοι ώς τα μπούνια με αποικιοκρατική λογική- μαρξιστές της Δύσης επιτρέπουν στο υποκείμενο αυτό να αναγνωρίζει τον εαυτό του με τον τρόπο που επιθυμεί ή αν πρέπει να τους ζητήσει πρώτα την άδεια. Μάλλον ισχύει το δεύτερο.

    Η Ρωσία είναι άλλο πράμα: προσπαθεί να γίνει η νούμερο 1 εξισορροπητική δύναμη στην περιοχή της Ευρασίας, πράγμα που εν πολλοίς σημαίνει πως πρέπει να τα έχει καλά με όλους. Σε αυτό το πλαίσιο μπορεί να τη δει κανείς να υπερασπίζει την ανεξαρτησία της Συρίας την ίδια ώρα που οι S400 της επιτρέπουν στα σιωνιστικά μαχητικά να πετούν στον ουρανό της Συρίας βομβαρδίζοντας στόχους της Χεζμπολλά, να τα έχει ταυτόχρονα καλά με το Ιράν και τους Σαούδ, με τους Παλαιστίνιους και τους Σιωνιστές κλπ κλπ. Ούτε οι ηγέτες του Άξονα της Αντίστασης ούτε εμείς συμπεριλάβαμε ποτέ τη Ρωσία στον Άξονα της Αντίστασης.

    Μπορείς να διαβάσεις μια καλή περιγραφή του ρωσικού δόγματος στην παρακάτω συνέντευξη ενός αξιόλογου Ρώσου αναλυτή [της από κει μπάντας]: http://www.ankaramoscow.com/tr/andrew-korybko-russia-s-policy-towards-the-ypg-has-definitely-changed-d164

    Η στάση της Ρωσίας είναι λοιπόν ξεκάθαρη μες στον win-win-για-όλους καιροσκοπισμό της, και δεν προσφέρεται για σπέκουλες, γενικεύσεις και αγνωστικισμούς [«οι συμμαχίες αλλάζουν συνεχώς, τίποτα δε μένει σταθερό κοκ»].

    * Αντιγράφω από παλιότερο σχετικό άρθρο:
    Για να πάρει κανείς μια εικόνα σχετικά με το πώς το αντιλαμβάνεται αυτό ο εχθρός, μπορεί να ρίξει μια ματιά σε μια ανάλυση του Washington Institute που γράφτηκε την επαύριο της ήττας του σιωνιστικού κράτους από τη Χεζμπολλά το 2006. Ο αναλυτής μιλάει για την εχθρότητα με την οποία αντιμετωπίζεται το σιωνιστικό κράτος και οι ιμπεριαλιστές από μεγάλο κομμάτι του αραβικού κόσμου και ειδικά κάποιες οργανώσεις του ριζοσπαστικού Ισλάμ, που φούντωσε εκ νέου κατά τον πόλεμο, και για το «Δόγμα της Αντίστασης». Γράφει τα κάτωθι:

    «Προτείνω να αποκαλούμε το ανησυχητικό αυτό φαινόμενο «Δόγμα της Αντίστασης» (Muqawama Doctrine). Η κυριολεκτική μετάφραση της αραβικής λέξης muqawama είναι «αντίσταση», αλλά μια κυριολεκτική μετάφραση δεν αποδίδει πλήρως την έννοια του όρου. Μια πιο σωστή μετάφραση θα ήταν «το δόγμα της διαρκούς μάχης», ή «το δόγμα του παρατεταμένου πολέμου», όπως το ορίζουν ο Χασσάν Νασραλλά της Χεζμπολλά και ο Χάλεντ Μασάλ της Χαμάς. Υποστηρίζουν ότι ο τελευταίος πόλεμος [σ.μ. του 2006] απέδειξε την ορθότητα του δόγματος, δείχνοντας ότι μπορούν να επιβιώσουν ακόμα και σε μια πλήρους κλίμακας αντιπαράθεση με μια συντριπτικά ανώτερη στρατιωτική δύναμη όπως ο ισραηλινός στρατός.

    Το Ισραήλ θα αντιμετωπίσει την πρόκληση αυτού του δόγματος τα επόμενα χρόνια. Πρόκειται για μια διαφορετική πρόκληση από αυτή που θέτει ένας συνασπισμός συμβατικών αραβικών στρατών, μια πολύ πιο περίπλοκη πρόκληση. Το Ισραήλ βρήκε μια απάντηση στη συμβατική απειλή – βλέπε τους πολέμους του 1967 και του 1973 – αλλά μέχρι στιγμής δεν έχει καταφέρει να βρει την κατάλληλη απάντηση απέναντι στους κινδύνους που φέρνει η Muqawama, κυρίως επειδή οι πολιτικοί και οι στρατηγοί μας τείνουν να υποτιμήσουν τη σημασία τους.

    […]

    Δεν είναι απαραίτητο [σ.μ. για αυτούς που ακολουθούν το δόγμα] να περιμένουν να υπάρξει μια ισορροπία δυνάμεων: σε αντίθεση με τον πρόεδρο Νάσσερ, ο οποίος σκόπευε να οικοδομήσει αρκετή στρατιωτική δύναμη για να νικήσει το Ισραήλ, ή τον πρόεδρο Χαφέζ αλ-Άσσαντ, ο οποίος προσπάθησε να επιτύχει αυτό που ονόμαζε «στρατηγική ισοτιμία», οι αρχές του δόγματος της Muqawama απορρίπτουν κάθε καθυστέρηση στη μάχη, εκτός και αν ισχύει κάποια εκεχειρία (hudna). Αντιθέτως, ακόμα και όταν η ισορροπία δυνάμεων είναι σαφώς υπέρ του εχθρού, μένουν πιστοί στις αρχές του διαρκούς πολέμου, ακόμα και αν περιορίζονται σε μικρή κλίμακα. Το στρατιωτικό μειονέκτημα μπορεί να περιοριστεί μέσω καινοτόμων τακτικών.

    […]

    Η Τζιχάντ δεν είναι ένας εθνικός αγώνας. Στην πραγματικότητα, το Ιράν και οι συνεργάτες του στο Λίβανο και την Παλαιστίνη επιστράτευσαν την παλιά φόρμουλα του «Λαϊκού Απελευθερωτικού Πολέμου», που διαμορφώθηκε από εθνικιστές όπως ο Αραφάτ και οι ηγέτες της Αλγερινής Επανάστασης, και τη γέμισαν με αποκλειστικά ισλαμικό περιεχόμενο.»
    http://www.washingtoninstitute.org/policy-analysis/view/the-muqawama-doctrine

    Μου αρέσει!

  8. Μα εγώ δεν σας κατηγόρησα πως πρωτοεμφανίσατε εσείς τον Άξονα της Αντίστασης ή τη θεωρία των Τριών Κόσμων ή τον Ιθαγενισμό σας κατηγορώ πως τον υιοθετήσατε ως σοβαρό μέρος της ανάλυσης σας. Δικαίωμα του Ιράν και της κυρίαρχης τάξης και κλίκας του να βγάζει ό,τι θέλει και να αυτοπροσδιορίζεται όπως θέλει, αυτοί δεν παριστάνουν τους μαρξιστές (βολεύονται με το να τους σφάζουν και να τους φυλακίζουν), εσείς τους παριστάνετε.Δεν περίμενα τίποτα πιο πολύπλοκο από τους Μουλάδες ή τον Μπους.

    Τώρα αν η αντίληψη είναι πως είτε θα πρέπει να χάφτουμε την τελευταία φανφάρα (το χριστουγεννιάτικο δένδρο που σηκώσανε οι μια χαρά συνεργάτες των Αμερικάνων Σιιτες (αυτό σηκώνει άρθρο από μόνο του για τις πολιτικές διαιρεσεις στο Ιράκ εννοώ) στο Ιράκ ήταν το αποκορύφωμα ! ) για να χαιρόμαστε με τον δήθεν Αξονα της Αντίστασης (όπως καλή ώρα άλλοι χαίρονται και νομίζουν πως είναι Ζαπατίστας στη Μεση Ανατολή και ζουν την επανάσταση άλλοι) είτε θα βαπτιζόμαστε ως ‘μπουκωμένοι τα μπούνια με αποικιοκρατική λογική» καταδεικνύει πως η αντιδιαλεκτική λογική (προφανώς δεν έχει έρθει σε επαφή με τον Μαρξ και τον Ένγκελς τι λένε για την αποικιοκρατία γιατί θα τον βγάλει και αυτόν μέχρι τα μπούνια…) καλά κρατεί και έχει υποχωρήσει στην αντιστροφή μανιχαϊστικών (αν όχι μεταφυσικών/θρησκευτικών) δίπολων Άξονας του Κακού» εσείς , «Άξονας της Αντίστασης» εμείς.. Καλό εναντίον Κακού και πράσινα άλογα…

    Επαναλαμβάνω λοιπόν πως αν θέλετε να δουμε πραγματικά τις συμμαχίες του αγαπημένου σας άξονα της αντίστασης να το δούμε στην συγχρονη ιστορία της αλλά αυτό προϋποθέτει πως δεν θα τρώγονται σχόλια ή θα βάλετε άλλο σύστημα σχολιασμού γιατί έχουν χαθεί σχόλια.

    Μου αρέσει!

  9. @φίλος: «αυτό προϋποθέτει πως δεν θα τρώγονται σχόλια ή θα βάλετε άλλο σύστημα σχολιασμού γιατί έχουν χαθεί σχόλια»

    Εννοείς πως έχει χαθεί κι άλλο σχόλιό σου, πέρα από εκείνο που συζητούσαμε τις προάλλες που είχε πάει αυτόματα στα σπαμ και το ανασύραμε; Αν αυτό ισχύει είναι θέμα, να το δούμε. Σε κάθε περίπτωση, κανένα σχόλιό σου δεν έχει κοπεί συνειδητά [και ούτε πρόκειται].

    Μου αρέσει!

  10. Φιλε, ο Λενιν εγραψε για την αναγνωριση του δικαιωματος στην αυτοδιαθεση χωρις ποτε αυτο να το ταυτισει με την υποστηριξη στο καθε συγκεκριμενο αιτημα και κινημα που την διεκδικει. Το χω διαβασει το μαθημα. Το τι καταλαβαινει κανεις απ το μαθημα ειναι το ζητουμενο.
    Επισης μπορεις να ξεσκονισεις τα αρχεια σου και να δεις σε ποσο μεγαλη υποληψη ειχαν τα εξωιστορικα «δικαιωματα των εθνων» ο Μαρξ κι ο Ενγκελς. Προτεινω το «Ανατολικο Ζητημα» και την πολυ ενδιαφερουσα εισαγωγη του Κονδυλη.

    Οταν λεω οτι δεν υπαρχει επανασταση με ιμπεριαλιστη σπονσορα, δεν αναφερομαι στην εθνικη επανασταση αλλα στην κομμουνιστικη επανασταση. Ειμαι σιγουρος οτι μπορεις να το καταλαβεις αυτο, αμα διαβασεις λιγο πιο προσεκτικα. Δεν ειναι και πολυ δυσκολο. Το απευθυνω στους «κομμουναλιστες» που στηριζουν το YPG δηθεν γιατι γινεται καποιο κομμουνιστικο πειραμα στην Ροζαβα.
    Φυσικα και γινεται εθνικη επανασταση με ιμπεριαλιστη σπονσορα. Να, ας πουμε ειναι πιθανο να γινει μια στη Συρια, κουρδικη. Εγω λοιπον δεν την στηριζω. Αμα θες να την στηριξεις εσυ, δικαιωμα σου. Μπορουμε να αφησουμε λιγο τον Λενιν εξω απ αυτο ή πρεπει σωνει και ντε να τσακωνομαστε για το ποιος ειναι η μετεμψυχωση του;;; Και ετσι μπορει να γινει η κουβεντα βεβαια αλλα ειναι λιγο βαρετη.

    Εμεις κανουμε μια συγκεκριμενη περιγραφη του κοσμου (ιμπεριαλιστικη αυτοκρατορια με αμερικανικη ηγεμονια κι οχι δυο ιμπεριαλιστικα στρατοπεδα αλα 1914) και με βαση αυτη εξεταζουμε τα διεθνη μετωπα απο την αποψη του συσχετισμου και απο την σκοπια της αποδυναμωσης της αυτοκρατοριας και της ηττας του ιμπεριαλιστικου ΤΙΝΑ. Με βαση αυτο τοποθετουμαστε στα στρατοπεδα που συγκροτουνται στα διαφορα μετωπα, επιδιωκοντας (νταξει ευχομενοι περισσοτερο και προσανατολιζοντας ιδεολογικα εναν κοσμο – δεν μπορουμε να συμβαλλουμε ιδιαιτερα πρακτικα) τη νικη του στρατοπεδου που αντιπαλευει την αυτοκρατορικη επιβολη και ρυθμιση. Δεν εξιδανικευουμε αυτο το στρατοπεδο. Αλλα δεν το θεωρουμε και για πεταμα. Το σεβομαστε και προσπαθουμε να διδαχτουμε απο την πειρα του.

    Τωρα εσενα μπορει να σου φαινεται οτι δεν υπαρχει αξονας της αντιστασης, οτι οι συμμαχιες αλλαζουν καθε μερα κι οτι αλλο γουσταρεις. Εμενα αυτο μου φαινεται επιφανειακη προσεγγιση, τσαπατσουλικου εμπειρισμου. Δεν προκειται να μας πεισεις με μερικες εξυπναδες σε σχολια. Εχουμε κανει μπολικη συζητηση, ερευνα και παρατηρηση και εχουμε γραψει σορους απο αρθρα με τα πορισματα μας και την αναλυση μας.
    Μπορεις ωστοσο να εχεις οποιαδηποτε αλλη αναλυση θελεις και να καταληξεις σε οποιαδηποτε αλλα καθηκοντα θελεις. Πεστα αμα ειναι να συζητησουμε επ αυτων κι ασε την αποτυχημενη δηθεν αποδομηση αυτων που γραφουμε με εξυπναδες της κακιας ωρας.
    Το μονο που εχω καταλαβει να λες ειναι οτι «ενταξει οι Κουρδοι ειναι και με τους ιμπεριαλιστες και με οτι γουσταρεις αλλα εν παση περιπτωση ας τους αφησουμε να προχωρησουνε στην εθνικη τους ολοκληρωση». Τιποτα αλλο για την ταμπακιερα δεν εχεις πει. Τωρα, αυτο δεν ειναι καν ακομα αξιο σχολιασμου ως τοποθετηση. Αμα επιχειρησεις να το αναπτυξεις λιγο και να το στηριξεις ως επαναστατικη κομμουνιστικη θεση, το συζηταμε.
    Αλλιως η συζητηση επι παντως επιστητου με ακατανοητα κορδελακια περι καρλιαφτικου τροτσκισμου, ετεροπροσδιορισμου και αλλα τετοια, εχει την πλακα της, αλλα εχουμε και δουλειες.

    Μου αρέσει!

  11. Μάλιστα TeoCubanos, δεν πρόκειται να συμφωνήσουμε σε κάτι απλά λάβε υπόψη σου αν θες κάποιες επισημάνσεις μου πάνω σε αυτά που μου απάντησες. 1) Προφανώς και τιμή τους και καμάρι τους που παρότι πολίτες τρίτης διαλογής στην Συρία δεν θέλαν να συμμετάσχουν στην Ισλαμιστική αντεπανάσταση και κινδυνεύαν απ΄αυτή. Μπορεί να παραήταν ισλαμιστική «για τα γούστα τους» όπως λες βέβαια, καλό αυτό, γέλασα λίγο. 2) Οι Αμερικάνοι παρενέβησαν στο Κομπάνι για να κερδίσουν κάποιο κρέντιτ, όταν ήδη φαινόταν πως ο Daesh έχανε τη μάχη. Ναι, είναι έπος, ένα μικρό σύγχρονο Στάλινγραντ το λέμε πολλοί που ασχολούμαστε με τη φάση. 3) Προφανώς και οι αμερικάνοι έχουν βλέψεις και θα κοιτάξουν να χρησιμοποιήσουν τους Κούρδους ανατολικά του Manjib (γιατί όπως βλέπουμε όλοι για το Έφριν δεν δίνουν δεκάρα). Και τι μ΄αυτό? Αναιρεί κάτι από όσα έχουν επιτευχθεί στην Ροζάβα αυτά τα χρόνια? Μήπως σε ενοχλεί κιόλας που ο YPG κυνηγάει τον Daesh και μακριά από τα κουρδικά εδάφη? Έχεις στοιχεία που να δείχνουν πως επιβάλλονται όπου τους διώχνουν? Γιατί εγώ άλλα διαβάζω. 4) «Η Συρία καταδίκασε την εισβολή στο Αφρίν.» Εδώ γελάω λίγο πιο δυνατά. Μάλιστα θυμάμαι τον Ασσάντ να λέει δύο μέρες πριν αρχίσουν τους βομβαρδισμούς οι Τούρκοι πως θα καταρρίψει τα τουρκικά αεροσκάφη που θα επιχειρήσουν σε συριακό έδαφος. Φυσικά δεν έκανε τίποτα γιατί το πράσινο φως για την επίθεση το έδωσαν τα ρωσικά αφεντικά του. Και ακόμη τώρα που μιλάμε κοιτάει. Μπορεί και να χαίρεται κιόλας. Μήπως να του πούμε και ευχαριστώ που αφήνει κόσμο να εισέρχεται στο Έφριν από τα εδάφη που ελέγχει? Μέχρι στιγμής το συριακό κράτος δεν έχει κάνει απολύτως τίποτα για να προστατέψει αυτούς που υποτίθεται είναι πολίτες της Συρίας και αυτά που υποτίθεται είναι Συριακά εδάφη. Επίσης δεν υπάρχει κανένα αντιαεροπορικό σύστημα στην περιοχή. Έλεος δηλαδή, που το είδες αυτό? Όπως και όπου γουστάρουν ρίχνουν οι Τούρκοι εντελώς ανενόχλητοι στον αέρα. Η Συρία σου αγαπητέ, δεν κάνει απολύτως τίποτα (μακάρι αυτό να άλλαζε αλλά ό,τι πει ο Πούτιν, είπαμε) τέλος. Προφανώς επίσης σου έχει διαφύγει πως ο YPG/PYD επανειλλημένα έχει δηλώσει πως δεν θέλει συγκρούσεις με τον συριακό στρατό παρά μόνο διαπραγματεύσεις, όπως και επανειλλημένα έχει πει πως θέλει την Ροζάβα εντός Συρίας. Επίσης τώρα ακούγονται να λένε πως «το Έφριν θα γίνει το Βιετνάμ της Τουρκίας»…όχι ακριβώς λεξιλόγιο αμερικάνικης μαριονέτας θα έλεγα.

    Μου αρέσει!

  12. σταλινγκραντ, βιετνάμ… μιλάμε για άλλα μεγέθη και καταστάσεις μην συγκρινουμε ανόμοια πράγματα.

    Μου αρέσει!

  13. @ Κωστης: 1) Δεν λες κουβεντα για το τι γυρευει και τι ρολο βαραει το YPG στο Deir Er Zor, τι γυρευουν οι αμερικανικες βασεις, οι Αμερικανοι διοικητες και ειδικοδυναμιτες στη Ροζαβα και νοτιοανατολικοτερα. Το YPG ειναι proxy army των ΗΠΑ ανατολικα του Ευφρατη. Μπορει να πεφτει βαρυ αυτο και να κανετε οτι δεν ειδατε και δεν ακουσατε τιποτα, αλλα ειναι η αληθεια.
    2) εισαι πολυ σιγουρος οτι γινονται αεροπορικοι βομβαρδισμοι στο Αφριν;; Αλλο πραγμα οι βολες πυροβολικου αλλο πραγμα οι αεροπορικοι βομβαρδισμοι.
    3) η τουρκικη εισβολη δεν γινεται απο εδαφος που ελεγχει ο SAA αλλα απο περιοχες που ελεγχει ο FSA και λοιποι ισλαμιστες κατσαπλιαδες, πρωην συνομιλητες των Κουρδων στην προπαρασκευη και τα αρχικα σταδια της συριακης αντεπαναστασης.
    4) τη φυλαξη των συνορων απο το συριακο στρατο, ειναι το yPG που δεν την επετρεπε στις περιοχες που ελεγχει. Λογικο βεβαια γιατι ετσι διατηρουσε ενα διαπραγματευτικο χαρτι στο συνολικο game. Τωρα ηρθε η ωρα να το παιξει το χαρτι του. Δεν ειναι και πολυ δυνατο απ οτι φαινεται και γι αυτο ζηταει την βοηθεια του SAA. Η απαιτηση να παει να τους βοηθησει ο SAA χωρις κανενα ανταλλαγμα απο το YPG ειναι επιεικως γελοια. Επι της ουσιας το γνωριζει πολυ καλα το επιτελειο του YPG αυτο, ανεξαρτητα με τις κορωνες για Βιετναμ κλπ που ειναι μονο για δυτικη αναρχοαριστερη καταναλωση. Η σιγουρια σου οτι η Συρια δεν κανει τιποτα για το Αφριν, δεν στεκει ετσι κι αλλιως. Και ηδη υπαρχουν εξελιξεις για ενα σχετικο deal μεταξυ SAA και YPG. Φυσικα δεν προκειται ο SAA να παει να βοηθησει το ΥPG χωρις μια συζητηση για το τι μελλει γενεσθαι στην περιοχη στρατιωτικοδιοικητικα. Ο τζαμπας πεθανε μαζι με δεκαδες χιλιαδες νεκρους συριους στρατιωτες που πολεμησαν την ιμπεριαλιστικη εισβολη και την ισλαμιστικη αντεπανασταση την ωρα που οι Κουρδοι προσπαθουσαν να εκμεταλλευτουν την αναμπουμπουλα και κλεινανε συμφωνιες με τους εισβολεις Αμερικανους.

    Μου αρέσει!

  14. Ε προφανώς ρε Τεο είναι ακατανόητα για εσένα αφού είσαι όψιμος στα του τροτσκισμού και τα βαπτίζεις εξυπνάδες, ευτυχώς έχω συμμετάσχει και εγώ σε συζητήσεις και πολύ σοβαρότερη μελέτη των λενινικών κειμένων (όχι για Άξονες της Αντίστασης και κλάματα για τη Χετζμπολάχ και γηπεδικές ορολογίες) και με άρθρα για το εθνικό ζήτημα (με κάτι άλλους τύπους… surprise τους ξέρεις !) εκεί βγάλαμε σοβαρότερα συμπεράσματα ΒΑΣΕΙ ΑΡΧΩΝ αντί να χαιρόμαστε αποφατικά (σαν τρολ) με τον κάθε τυχάρπαστο που τώρα το παίζει αντιαμερικάνος και αύριο μεθαύριο θα γινει φιλοαμερικάνος και τότε θα ψάχνουμε για τον επόμενο Ταλιμπάν μέχρι και αυτός να ξεχάσει τον αντιαμερικανισμο του πάλι και φτου από την αρχή. Όπως και έχω συμμετάσχει σε πολλές άλλες όπου είχαν συζητηθεί και αυτά από παλαιότερους που είχαν τέτοιες «αγάπες» και έβγαλαν κάποια συμπεράσματα φυσικά αφού την πατήσαν…
    Επίσης ξέρεις δεν ζω στην δική σας κουβέντα/πραγματικότητα της γκρούπας για να απαντάω μόνο σε αυτά που νομίζετε πως έχετε λήξει με εισαγγελικές ερωτήσεις οπως το συνηθίζετε και μας παρουσιάζετε σαν το φως το αληθινό. Είναι σαν να μιλάω με άτομα που έχουν αποκοπεί… και όντως έχουμε δουλειά πόσο μάλλον που το συγκεκριμένο πολιτικό στυλ και απόψεις, ασχέτως αν κάποιοι το βρίζανε το ξέρουμε και υπάρχει στο χώρο εδώ και δεκαετίες.
    Αν θέλετε επαναλαμβάνω να ανοίξουμε το θέμα του Άξονα της Αντίστασης ανοίξτε το blog σε άρθρα άλλων για να δούμε την ιστορία του περίφημου αυτού Άξονα. Γιατί με στυλ ‘πφφφ σας κάνουμε και χάρη που έχουμε σχόλια’ και είμαστε αλλά δεν είμαστε blog αλλά είμαστε η ΜΟΝΗ οργάνωση δεν γίνεται κουβέντα όντως.

    Υ.Γ. Ερώτηση κουιζ , ποια επανάσταση μη εθνικη βρηκε τη μετέπειτα της ηγεσία να περνάει σε περίοδο πολέμου (κλέινοντας το μάτι) από το έδαφος της αντίπαλης εθνικής χώρας για να τα κάνει ‘λαμπόγυαλο’ όπως λες ;

    Μου αρέσει!

  15. φιλτατε «φιλε» σε διαβαζω αλλα βλεπω οτι τρως τα 3/4 από τα πονηματα σου με διαμαρτυριες οτι σου κοβουμε τα σχολια, οτι εχουμε εισαγγελικο στυλ, οτι αυτα που λεμε τα ξερεις και απο αλλου, οτι εισαι πολυ διαβασμενος και μεγιστος μαρξισταρας βετερανος, οποτε οι «νεοκοποι» τροτσκιστες σου οφειλουν καποιο σεβασμο. Τα υπολοιπο 1/4 το σπαταλας με αερολογιες -ηδη γνωστες- προσπαθωντας να μας ανοιξεις τα ματια και να παψουμε να ζουμε κλεισμενοι μεσα στη γκουπα μας κοκ. Το εριστικο σου στυλακι ξεχυλιζει απο ολα σου τα σχολια, αλλα όπως βλεπεις καρφι δεν μας καιγεται, ακομα και οταν προσπαθεις απεγνωσμενα να μας προσβαλεις και να μας εκνευρισεις. Η κριτκκη που ασκεις ειναι τοσο φτωχη και αδυναμη που νιωθω οτι χανω το χρονο μου οταν ασχολουμαι με τα πικροχωλα σχολια σου. Το αστειο με σενα ειναι οτι νιωθεις απιστευτα σημαντικος με τις κοινοτυπιες που επαναλαμβανεις σχεδον με αυτιστικο τροπο, πολλες φορες παραχαρασωντας τις αποψεις μας. εν πασιε περιπτωσει μπορεις να συνεχισεις να γραφεις οσα σχολια θελεις, και να επηρεασεις με αυτα το κοινο τoυ Avantgarde. Αλλα μην φανταζεσαι οτι θα καθορισεις και την υλη του. Αν εχεις κατι σημαντικο να πεις για το προβλημα της ζωηςε σου που ειναι ο σιιτισμος, ανοιξε ενα blog [τσαμπα ειναι και το εχεις ξανακανει] και γραφε οτι σου κατεβει και βαζε εδω κατω απο τα δικα μας αρθρα τα λινκ απο τις βαρυσημαντες αναλυσεις σου.
    Τωρα τις μαλ…ιες σου για τις γκρουπες τις εχουμε γραμμενες εκει που ξερεις παντογνωστη της πενταρας, ξερολιδη της κακιας ωρας. Αν από τις σοβαρες ορτγανωσεις πΟΥ εχεις περασει και που εκει κανατε σοβαρες «λενινικες’ [αλλη μπουρδα κι αυτη, να ναι καλα οι μαρξικοι των θεσεων που μας εμαθαν τη διαφορα του μαρξικου απο του μαρξιστη, εμ βαβαια οι μαρξικοι λενινικοι ειναι οριτζιναλ αδιαμεσολαβητοι εκπροσωποι του μαρξ και του λενιν] εκτος από τη σοβαροτητα σου αφησαν και κουσουρια, δεν θα την πληρωσουμε εμεις. Αν εχεις εκρεμμοτητες με τις λενινικες τροτσκικες οργανωσεις που εχεις περασει τραβα εκει να βγαλεις το αχτι σου. Αλλα φαινεται οτι εκει παρα τη «σοβαροτητά» τους δεν εχει σχολια να ξεκ…σεις. Λοιπον αν και ακαλεστος στην γρουπιαρικη παρεα μας, συνεχα να γραφεις, δεν μας χαλαει καθολου. Το ερωτημα ειναι γιατι ασχολεισαι με τοσο επιμονη μαζι μας; Καλυτερα γραψε κατι γι αυτο, γιατι σε ολα τα αλλα εχουμε βαρεθει να διαβαζουμε κοινοτυπιες κακιστης ποιοτητας με εξυπνακιστικη γαρνιτουρα. Ισως αν παει εκει η κουβεντα μαζι σουη θα εχει περισοτερο σασπενς. Τις αποκαλυψεις σου περι του σιιτισμου τις εχει βαρεθει η ψυχη μας. Λιγο ανανεωση επιτελους.
    Κ. Μαραγκος

    Μου αρέσει!

  16. Όλα αυτά είναι εκτός θέματος αλλά πρέπει να απαντήσω μιας και ειπώθηκαν διάφορα:

    α)Τον όρο γκρούπα δεν τον έχεις χωνέψει μάλλον και τον θεωρείς κακό. Εγώ από γκρούπες πέρασα μια ζωή και με αυτές συναστρέφομαι (διάφοροι ήταν και σύντροφοι μου από το χώρο σας σε μέτωπα που ήταν και φίλοι μου εκτός πολιτικής) και επιθυμώ να συναστρέφομαι δεν έχω κανένα πρόβλημα με αυτό, ξέρω πως η ηττα του κομ.κινήματος έχει συνέπειες και είναι λίγοι αυτοί που αναγνωρίζουν τη σημασία του τροτσκισμού σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη, γκρούπα είστε και εσείς εκτός αν θεωρείς 50 άτομα παγκόσμιο κόμμα όπως άλλοι.

    β) Δεν θεωρώ τον εαυτό μου τόσο σημαντικό αντιθέτως με άλλους που νομίζουν πως σαρώνουν το internet και έχουν πέσει σέρβερ και μπλοκάρει το σύμπαν από την κίνηση που δέχεται το blog τους για εσωτερική κατανάλωση. Ένας φίλος του ιστορικού υλισμού και του Μαρξ μέχρι και τον Λέοντα από ρώσους είμαι.

    γ) Η γκρουπα που εχω στο μυαλο μου δεν μου άφησε κουσούρι όπως το νομίζεις εσύ, είχε πολύ σοβαρότατες μελέτες (με υπόβαθρο γερμανικής φιλοσοφίας, αγγλικής πολιτικής οικονομίας και γαλλικού σοσιαλισμού) ενίοτε και αποσαφήνισε μαρξικούς όρους (διαβάζοντας τον μαρξ τον ιδιο και όχι τους μαρξιστές). Το κουσούρι που θα μου άφηνε αν έμενα θα ήταν ένας άκομψος αντιτροτσκισμός και ο κεντρισμός ετετεροπροσδιορισμένος από το κομμα. Εσείς δεν έχετε τέτοια θέματα, έχετε άλλα. Δεν έπασχε από ακατάσχετο σεχταρισμό αν πάλι αυτό υπονοείς.
    Οπότε δεν κατανοώ το θυμό, δεν αντιπαραβάλλω τη δική σας γκρουπα με ‘σοβαρές οργανώσεις’ αντιπαραβάλλω γκρούπες με γκρούπες και απόψεις.

    δ) Πως θα δεχόμουν κριτική για πικροχολία και ευπρέπεια στην εκφορά του λόγου από το χώρο αυτό φαντάζει σαν αστείο…

    ε) Σιγά μην επιβάλλω και την ύλη που τολμήσαμε οι αθεοφοβοι και σας είπαμε να μπει κανένα μισο-άρθρο απάντηση από έξω πράγμα που κάνει και κάθε περιοδικό πλέον στον πλανήτη.

    στ) Ποιές αποκαλύψεις για τους Σιιτες και τον Άξονα της «Αντίστασης» ; Δεν γράψαμε τίποτα ακόμα.

    Μου αρέσει!

  17. Φιλε για αλλη μια φορα λες αλλα ντ αλλων. Περιμενω την αποψη σου για το συριακο και το κουρδικο.
    Το μπλογκ ειναι συγκεκριμενης πολιτικης ομαδας και αποψης. Ανεβαζει αυτα που νομιζει και επιτρεπει ελευθερα τον διαλογο απο κατω. Αμα θες να γραψεις αρθρο για τον αξονα της αντιστασης γραφτο και ποσταρε το στα σχολια σε καποιο σχετικο αρθρο. Αμα θεωρησουμε οτι θελουμε να το αντικρουσουμε θα σχολιασουμε κι εμεις. Αμα ειναι και πολυ βαρβατο αμα λαχει να ουμ, και θεωρουμε οτι πρεπει να απαντηθει, μπορει να σου γραψουμε και αρθρο – απαντηση. Αυτη ειναι η πολιτικη δημοσιευσης αυτου του μπλογκ. Την βρισκω δημοκρατικοτατη, με το δεδομενο ωστοσο οτι ειναι ειναι μεσο-εργαλειο της ΚΕΔ κι οχι γενικα φορουμ της αριστερας ή της αναρχιας ή του κινηματος.
    Τα υπολοιπα βαριεμαι να τα συζητησω. Δεν αφορουν το αρθρο κατω απ το οποιο γινεται η κουβεντα. Ψυχαναλυτικου και προσωπικοπολιτικου τυπου συζητησεις κανω μονο απο κοντα και με καφεδακι. Οταν με το καλο σε ξαναβγαλει ο δρομος στα πατρια εδαφη, το τηλεφωνο το ξερεις.
    Απορω παντως γιατι ασχολεισαι τοσο με την παρτη μας αφου μας θεωρεις οψιμους, αποκομμενους στην δικη μας πραγματικοτητα, εισαγγελεις και ψωνισμενους. Πολυ kinky γουστα εχεις αδερφακι μου 🙂

    Μου αρέσει!

  18. Η σημαία του YPG είναι απείρως ομορφότερη δίπλα στην Συριακή παρά στην Αμερικάνικη. Ο χρόνος θα δείξει αν αυτή η εξέλιξη ήρθε για να μείνει ή ο «τριτοδρομισμός» του PYD έχει κι άλλες δυσάρεστες στροφές να μας προσφέρει σαν την συγκρότηση του SDF υπό Αμερικανική διοίκηση και ως proxy army του State Department ανατολικά του Ευφράτη. Προς ώρας μπορούμε να χαμογελάσουμε με την τρέχουσα ευχάριστη εξέλιξη στο Αφρίν…

    Μου αρέσει!

  19. TeoCubanos… ας μην το συνεχίσουμε αφού προφανώς μένεις στις όποιες απόψεις και προκαταλείψεις χωρίς διάθεση για διάλογο και χωρίς καμία σοβαρή πληροφόρηση. Πχ, σοβαρά τώρα, με ρωτάς αν είμαι σίγουρος πως η Τουρκία βομβαρδίζει από αέρος? Μάλλον παραείσαι άσχετος με την κατάσταση και καταντάς κουραστικός. Καλή σου μέρα

    Μου αρέσει!

  20. @ Κοίτα Κωστή, διάλογο κάνω. Απαντάω σ αυτά που λες και λεω και τα δικά μου. Αυτό είναι ο διάλογος. Προφάνως βλεπουμε τα πραγματα απο διαφορετικη γωνια. Εσυ εισαι «φιλος» του ypg, εγω είμαι «φίλος» του SAA και των συμμαχων του (χεσμπολα κλπ) Ακόμα περιμένω παντως να μου πεις για το Deir Er Zor, το SDF και το τι γυρευει η αμερικανικη αλεπου στο κουρδικο παζαρι.

    Δεν παριστανω τον military expert αλλά και άσχετος δεν ειμαι. Βομβαρδισμούς έκανε αρχικά η Τουρκία, μετά μπλοκαρίστηκαν, μετά ξανάρχισαν και τώρα πάλι σταμάτησαν. Ένοπλη διαπραγμάτευση γίνεται μεταξύ διαφόρων μερών σε διαφόρους συνδυασμούς και η δυνατότητα της Τουρκίας να βομβαρδίζει το Αφρίν εξαρτάται από τα ρωσικα και συριακά αντιαεροπορικά συστήματα.
    Ο Συριακός στρατός δίνει μάχες σε διάφορα μέτωπα (Δαμασκός, Ιντλιμπ, Νταραα, βομβαρδισμούς από το Ισραήλ, βομβαρδισμούς από τους Αμερικανούς κλπ). Έχει διαφορετικές προτεραιότητες και σκοπούς από το ypg. Και έχει κάθε δίκιο και δικαίωμα να διαπραγματεύεται με το ypg για το αν και πως θα διαθέσει σ΄αυτην την φάση δυναμικό και μέσα για την υπεράσπιση του Αφρίν. Υπαρχει μακιαβελικος υπολογισμος σ αυτο. Οι τελευταιοι που δικαιουνται να διαμαρτυρονται ομως ειναι οι ypgαδες, οι πιο μακιαβελικοι οπορτουνιστες καθ΄ολη τη διαρκεια του συριακου πολεμου.

    Εσείς οι «φίλοι του ypg», αντί να καταγγέλεται λοιπόν τον άσαντ ότι δεν νοιάζεται για τους σύριους κούρδους πολίτες του ypg (και αλλα τετοια υποκριτικα δακρυβρεχτα σ εναν εξαετη πολεμο με δεκαδες χιλιαδες νεκρους και εκατομμυρια εκτοπισμενους σε μια χωρα που εχει πολλα ανοιχτα στρατιωτικά μετωπα ταυτοχρονα), πείτε μας πρώτα για τις αμερικανικές σημαίες στο πέτο του ypg αν δεν σας κάνει κόπος. Ξέρεις, δεν έχει εισβάλλει μόνο ο τουρκικός στρατός στη συρία. Έχει εισβάλλει κι ο αμερικάνικος με φύλο συκής το ypg και εισβαλλει καθε τρεις και λιγο η ισραηλινη αεροπορια. Για ποιον ακριβώς λόγο δεν πρέπει ο Συριακός Στρατός να θεωρήσει το ypg ως συνεργαζόμενη με ξένο εισβολέα δύναμη;;; Και για να μην παρεξηγηθώ, κάτι τέτοιο δεν θα το θεωρούσα ευκταία εξέλιξη αλλά χαλαρώστε λίγο με τις καταγγελίες στον άσαντ που δεν υπερασπίζεται τους σύριους πολίτες του ypg.

    Ουτε ο συριακος στρατός θέλει συγκρούσεις με το ypg αλλά διαπραγματευσεις. Οι αρχικες θεσεις απο τις οποιες εκκινα το ypg τις διαπραγματευσεις παντως δεν πρόκειται να γίνουν ποτέ δεκτές. Κράτος εν κράτει αλά Ιράκ και KRG δεν πρόκειται να δεχτεί η Συρία και με το δίκιο της. Το YPG πρέπει κάποια στιγμή να αποφασίσει αν θα συνεχίσει τον τυχοδιωκτισμό με αμερικάνικο πατρονάρισμα (που όμως όπως έχουν οι συνθήκες οδηγεί -αν οδηγει κι εκει- σ’ ένα αξιοθρήνητο και μη βιώσιμο προτεκτοράτο) ή αν θα ξανασκεφτεί το πλαίσιο και τις συμμαχίες του στην προοπτική μιας Συρίας με σεβασμό στην κουρδικη ταυτότητα αλλά κυρίως εκτός ιμπεριαλιστικής, αμερικανικής, αυτοκρατορικής επιβολής.

    Η «κατάσταση» λοιπόν, και τα ζητηματα που διακυβεύονται, Κωστή, είναι λίγο ευρύτερα από το παρωπιδικό και αποπροσανατολιστικό αποκλειστικό focus στο Αφριν -επειδή έτσι αρεσει στον δυτικό αναρχοαριστερό «φιλοκομμουναλισμο».
    Για να στο πω κι αλλιως: γραψαμε ενα αρθρο για τους αμερικανικους και ισραηλινους βομβαρδισμους εναντιον συριακων στοχων. Αυτοι οι βομβαρδισμοι ειχαν δεκαδες νεκρους (δεν ειδα κανεναν φιλο-ypg να συγκινηθηκε). Εσυ ηρθες απο κατω και ρωτησες «ναι αλλα για το αφριν δεν λετε τιποτα;;». Σου λεμε και για το Αφριν λοιπον. Περιμενουμε καποια στιγμη να μας πουν οι αριστεροι φιλοι του ypg για τον «ελεφαντα στο σαλονι της Ροζαβα» που λεγεται ΗΠΑ.

    Αυτο που κρίνεται στην Σύρια δεν ειναι η οικοδομηση του κομμουνισμου στη Ροζαβα και το Αφριν. Αυτο που κρινεται είναι η επιτυχία ή όχι του ιμπεριαλιστικού σχεδίου διαλυσης και υπαγωγής της χώρας στον αυτοκρατορικό έλεγχο. Το κουρδικό ζήτημα είναι μια μόνο παράμετρος σ’ αυτην την υπόθεση. Ποσο μαλλον οι κουρδικες κομμουνες και επη που δεν εχουν καμια σχεση με την πραγματικη υποθεση παρα μονο ως προπαγανδιστικη ρητορικη του ypg για δυτικοαριστερη καταναλωση. Αν υπαρχει ενα επος σ αυτην την ιστορια, τότε αυτό είναι οι μάχες που δίνει ο SAA, η Χεσμπολαχ και παλαιστινιακες και ιρανικες πολιτοφυλακες απεναντι στους εντεταλμενους στρατους του ιμπεριαλισμου και των αντιδραστικων συμμαχων του στη Μεση Ανατολη.

    Μου αρέσει!

  21. 3 πραγματα

    Α)οταν γινεται αναφορα επι προσωπικού απαντάς επί προσωπικού (άλλος νομμίζει πως έχω κουσουρι από την ΕΔΕ άλλος ό,τι του καπνίσει…σημ. δεν ήμουν μελός ποτέ τροτσκιστικής οργάνωσης μονο κεντριστικών αν και από μικρός φιλοτροτσκιστής πολύ πριν έρθω σε μετωπική επαφή με τις γκρούπες μια από αυτές ήταν και η Ερ.Εξουσια)

    Β)επαναστάσεις και όχι μόνο εθνικές γίνονται και μπορεί να βολεύουν και αντίπαλα στρατόπεδα

    Γ)όταν το θέμα είχε ξαναπροκύψει για το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση, το ΜΛ ΚΚΕ ήταν μόνο που έλεγε να το πετάξουμε γιατί έχει καταστεί έρμαιο του ιμπεριαλισμού (βέβαια αν ίσχυε αυτό τότε και επί Λένιν δεν θα έπρεπε να το σηκώνει το σοσιαλδημοκρατικό μετέπειτα κομμουνιστικό κίνημα) καθώς όλες τις εθνότητες της πρώην Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που είχαν άλυτα θέματα μια από αυτές είναι και η κουρδική τις καλοβλέπουν ανάλογα τα συμφέροντα διάφοροι. Λανθασμένη η άποψη περί ίσων αποστάσεων αλλά η πολιτική (δεν μιλάμε για στρατιωτική) υιοθέτηση του κάθε αντιδραστικού συνθήματος και κινήματος με αποφατικούς ρόλους είναι επιζήμια όπως και η χαζοχαρούμενη αντίληψη που βλέπει παντού επαναστάσεις που σφετερίζονται τρίτοι. Κατά τα άλλα το Κουρδικό ζήτημα όπως και άλλα εθνικά είναι προϊον αφενός της κληρονομιάς της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και της αποσύνθεσης της ισλαμικής ούμμα του ασιατικού τρόπου παραγωγής προς χάριν του έθνους του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής διαδικασία που περάσαν όλες οι εθνότητες που εμπεριείχε η τεράστια αυτοκρατορία. Το πότε (πιο νωρίς π.χ. Έλληνες πιο αργά π.χ. Τούρκοι/Κούρδοι), πως και αν ολοκληρώθηκε και αν δεν ολοκληρώθηκε λόγω ιμπεριαλιστικών παλινωδιών ή ανταγωνισμών (βλ. Άγγλοι/Γάλλοι με Άραβες και μετέπειτα με το Σιωνισμό) ή ακόμα και να δεν καταγράφηκε (η άρνηση της γενοκτονίας των Αρμενίων π.χ.) είναι ένα θέμα που ακόμα μας απασχολεί και δεν είναι εφεύρεση του ΝΑΤΟ και της ΣΙΑ που είναι στην τελική ένας παράγοντας που ήρθε πολύ πιο μετά στις ανοιχτές και πλήρως υπαρκτές πληγές.

    Δ)Οταν απαντουσα για τη δήθεν αποικιοκρατική λογική του Μαρξ δεν αναφερόμουν στο ανατολικό ζήτημα (αυτό είναι άλλο θέμα) όσο για τις απόψεις τους για το Ισλαμ το Οθωμανικό πολιτιστικό εποικοδόμημα (που τις βρίσκεις και στη συλλογή του Κονδύλη) και τις απόψεις τους για το διττό χαρακτήρα της αποικιοκρατίας (που δεν υπάρχουν στο βιβλίο του Κονδύλη αλλά στη συλλογή του Σάββα) όπως και την ΄πολιτιστική καθυστέρηση’ των ισλαμικων κοινωνιών που ορθά οι μπολσεβίκοι βάλαν ως ζητούμενο προς άρση βαπτίζοντας την ως τέτοια.

    Μου αρέσει!

  22. Κατ’ αρχην μια συγγνωμη για παλάιοτερες παρεμβασεις μου. Αλλαζουμε σελιδα. Επειδη ειμαι τροτσκιστης παλαιας κοπης εχω μαθω τα εξης.
    1) Ποιος εκπροσωπει την αστικη ταξη στην Συρια;
    2) Ο εχθρος ειναι πρωτιστα στη δικη μας χωρα.
    3) Δεν θα πολεμουσαμε με τον καθε Μεταξα η Ασσαντ εναντιον του ιμπεριαλισμου.
    4) Θα πολεμουσαμε η θα υποστηριζαμε τον αγωνα και εναντια στον ιμπεριαλισμο και εναντια στην δικη «μας» αστικη ταξη.
    5) Σαν μαθημα απο το 1941-44 προκυπτει οτι ναι μεν δεν στηριζουμε αντι-ιμπεριαλιστικα εθνικα μετωπα αλλα αν εκει λαμβανει χωρα η κινητοποιηση των μαζων, δεν μπορουμε να το αγνοησουμε σαν «καθαροαιμοι» (της ταξικης παλης στα αστικα κεντρα).
    6) Προσωρινες συμμαχιες με αντι-ιμπεριαλιστες της αναγκης η της τελευταιας ωρας δεν μπορουμε να κανουμε διοτι η καταληξη ειναι γνωστη (κρεμαλες).
    7) Ολα τα παραπανω προφανως αλλαζουν αν εχουμε να κανουμε με ενα εργατικο κρατος. Ασχετο στην περιπτωση μας.

    Μπορει πολλοι σ. και σ/ες να τα ξερουν και να τα θεωρουν τετριμμενα αλλα εγω μπηκα στον κοπο να τα εκθεσω οπως κι αν εχει.

    Μου αρέσει!

  23. περασμενα ξεχασμενα. Ολοι λεμε κουβεντες πανω στην αντιπαραθεση.
    Νομιζω η βασικη διαφορα μας ειναι στο σημειο 7. Εκτος απο την περιπτωση του εργατικου κρατους υπαρχει και η περιπτωση του αντιαποικιακου αγωνα ή του πολεμου αναεμεσα σε μια μισοαποικια απο τη μια και εναν ιμπεριαλισμο απο την αλλη. Αυτη η διάκριση δεν ειναι δικια μας αλλα υπάρχει απο την εποχη του Λενιν και του Τροτσκι. Η Ροζα ειχε τη γνώμη οτι δεν μπαινει τετοιο ζητημα: σε 9ολους τους καπιταλισμους ο εχθεος ειναι στη χωρα μας». Το ιδιο ελεγε και ο Μπορτιγκα. Η διαφορα συνισταται στην αναλυση που εχει κανεις για το ιμπεριαλιστικο συστημα. Αυτό δεν υπήρχε παρα μόνο αποσπασματικα στην αναλυση του Μαρξ. Η συζητηση για τον ιμπεριαλισμο έγινε με αφορμή τον 1ο παγκόμσιο πόλεμο. Για μας ο ιμπεριαλισμός είναι κεντρικο σημείο στην αναλυσή μας με τη διαφορά ότι σε σχεση με το προπολεμικο ιμπεριαλισμό σήμερα ο ιμπεριαλισμό υπάρχει μέσα από την αμερικανικη ηγεμονία και την στοιχιση πίσω απο αυτή των παλιών ιμπεριαλιστικών δυνάμεων της Ευρώπης και φυσικα της ιαπωνιας. Αυτές οι δυνάμεις εχουν αποδεχτει τους κανόνες που επεβαλαν οι ΗΠΑ μετα τον 2ο παγκόσμιο πόλενμο όπως επίσης και την στρατιωτική της πρωτοκαθεδρία. Οι προσκοληώμενοι σε αυτό το μπλοκ χαιρουν και νεμονται ενα μέρος της υπαραξίας που αντλέι η «αυτοκρατορία’ [εμείς ετσι λεμε το μπλοκ αυτό] αφου πρωτα προσφερουν τις υπηρεσιες τους. Ο ελληνικος καπιταλισμός ανασυγκροτηθηκε μεταπολεμικα με αυτον τον τροπο. Και ειναι ιμπεριαλιστικος στο βαθμό που προσφερει τις υπηρεσιες του σε αυτο στους «ανηκομεν στη δυση» που έλεγε και ο «εθναρχης».
    Η Συρια δεν ανηκει στην αυτοκρατορία. Για αυτο και την χαρακτηριζουν κρατος παρια. Απο αυτη την αποψη εμεις βλεπουμε την Συρια ως μια μισοαποικια στον παγκοσμιο καταμερισμό που η αστικη της ταξη δεν εναρμονιζεται για πολιτικους και ιστορικους λόγους με την αυτοκρατορική συνθηκη. Στο βαθμό που η μπααθικη Συρια συγκορυεται ή αναγκαζεται {όπως και η γραφειοκρατια ενος εργατικου κρατους] να συγκρούεται με την ιμπεριαλιστική μεγγενη τότε οι επαναστατες κομμουνιστες πρεπει να υποστηριξουν στρατιωτικα τη Συρια γιατι διεξαγει δικαιο πόλεμο.
    Αυτο δεν σημαινει καμια πολιτικη υποστηριξη στο μπααθικο καθεστως, τον Ασαντ και τις πολιτικες του. στρατιωτικά όμως πολεμαμε στην ιδια πλευρα. Δεν ειμαστε ντεφετιστες. Ειναι λαθος να ταυτιζει κανεις τον Μεταξα, τον καραμανλη ή τον Βενιζελο τον Ελευθεριο όχι τον Βαγγελη [χα χα] με τον Ασαντ. Ακριβως γιατι η Ελλαδα δεν ειναι Συρια. Ο Ασαντ μοιαζει περισσοτερο με τον Νασερ ή τον Αραφατ. Αλλωστε ολοι αυτοι ειναι πολιτικα στην ιδια οικογενεια του παναραβισμου. Αλλα αυτο ειναι δευτερευον. Το βασικο ειναι τι χωρα ειναι η Συρια. Αν ειναι μισοαποικια και η αστικη της ταξη συγκουεται με τον ιμπεριαλισμο και μαλιστα σε μια περιοχη που το διακυβευμα ειναι η παγκοσμια ηγεμονια και οχι ακριβως τα πετρελαια της συριας τοτε οι επαναστατες δεν μπορουν να μενουν ουδετεροι. Ο βασικος εχθρος ειναι ο ιμπεριαλισμος. όχι με τη μ-λουδικη εκδοχη, ουτε με την σοσιαλπατριωτικη που χαρακτηριζει αποικιες χωρες της αυτοκρατοριας όπως η Ελλαδα, για να τα κανει πλακακια με την αστικη της ταξη. Αντιιμπεριαλισμος σηνμαινει πρωτα και κυρια οτι ειμαστε εναντια στο ΝΑΤΟ, τις ΗΠΑ και τους συμμαχους της. Η Ελλαδα ειναι συμμαχος και οσοι δεν το βλεπουν ειναι ή βλακες ή ψαχνουν απλως δικαιολογιες για την συνθηκολογησή τους με τον εθνικσμό της αστικής τους τάξης που ανήκει στα ισχυρα εθνη του πλανητη.
    Η Συρια ομως δεν ανηκει σε αυτα, αλλα στα αδυνατα. Γι αυτο και ο πολεμος απο την πλευρα της ακομα και με τον Ασαντ ειναι δικαιος. Ειμαστε ντεφετιστες στις ιμπεριαλιστικες χωρες [του σκληρου πυρηνα αλλα και των αυλοκόλακων]. Στη βενεζουελα ειμαστε ντεφετιστες; εμεις λενε οχι, ακομα κι αν δεν ειναι εργατικο κρατος. Ή μηπως ειναι;
    Οι κρεμαλες ειναι παντα εινα ζητημα που αφορα την αυτοπροστασια των επαναστατων. και σε ενα εργατικο κρατος οπως ειναι γνωστο μας εστειλαν στα γκουλακ και τους τροτσκιστες στο αποσπασμα. Αλα και παλι δεν γιανεν ντεφετιστές. Οποτε ουτε αυτο ειναι λογος για να αλλαξουμε θεση. Απλα οργανωνουμε την αυτοάμυνα όπως παντα. Ακομα και εναντια σε αυτους που υποτιθεται πολεμαμε απο την ιδια πλευρα. Στην Ισπανια οι σταλινες αφηναν τους Πουμιστες ακαλυπτους για να τους φανε οι φραγκικοι. και αργοτερα τους εφαγαν οι ιδιοι. Αλλα ο ισπανικος εμφυλιος ειχε δυο πλευρες και οχι τρεις. Εννοειται οτι στο «δημοκρατικο» στρατοπεδο διεξαγοταν ενας δευτερος εμφύλιος όχι μονο πολιτικα αλλα και με φυσικο ξεκαθαρισμα. αλλα εκει επρπεε να ειμαστε και οχι ουδετεροι αναμεσα σε αυτο και τον Φραγκο. Αυτο δεν σημαινει υποστηριξη του λαικου μετωπου. Αλλα στρατιωτικα πολεμαμε μαζι με το λαικο μετωπο ακομα κι αν η ηγεσια του προσπαθει καθε τοσο να ριξει και μερικες σφαιρες προς τις δικες μας δυναμεις, τις οποιες φυσικα και πρεπει να ανταποδωσουμε.
    Ο εχθρος ειναι στη χωρα μας εκτος κι αν ηη χωρα μας πολεμαει τον ιμπεριαλισμο. Εκει κανουμε ανακοχη. Γιατι ο καπιταλισμος που ειναι ο βασικος μας εχθρος υπάρχει το 2018 και οχι το 1818 μέσα από την ιμπεαλιστικη διευθετηση (ΝΑΤΟ, ΕΕ, ΔΝΤ, παγκοσμια τραπεζα, ΠΟΕ, δολαριο κλπ). Αυτος ειναι ο συγκεκριμενος καπιταλισμος σημερα. Οποιος δεν το βλεπει αυτο, απλα φλυαρει λεγοντας ακινδυνες γενικες αληθειες οπως κανει το ΚΚΕ που αδιαφορει για το συγκεκριμενο 9πχ Νοβαρτις) για να μας πει οτι όλα αυτα ετσι παντα συμβαινουν και τελικα θα σημβαινουν εις τον αιωνα τον απαντα. καμια αιχμη, καμια εικαιρια, τιποτα συγκεκριμενο για να αντεπιτεθουμε. και τελικα καμια ελπίδα. Εκει καταληγουν οι παπαδιστικες αλήθειες παντος καιρου που αφηνουν τον συκεκριμενο καπιταλισμο να κανει ανενοχλητος τη δουλεια του, όπως κανει στηΣυρια και νωριτερα στηην Ουκρανια και τη Λιβυη.

    Μου αρέσει!

  24. Ευχαριστώ θερμά τον/την σ. που μπήκε στον κόπο να γράψει μια τόσο μεστή ανάλυση όχι μόνο για την ικανότητα και την μαρξιστική παιδεία αλλά και την υπομονή που έδειξε. Οπωσδήποτε συμμερίζομαι και προσυπογράφω πολλές θέσεις. Ακολουθούν κάποιες άλλες σκέψεις όχι τόσο σαν απάντηση αλλά περισσότερο σαν δικός μου παραπέρα προβληματισμός. Κατέληξα να γράψω ένα σεντόνι και οφείλω να ζητήσω προκαταβολικά συγγνώμη. Αν έπρεπε να συνοψίσω θα έλεγα απλά, ο πόλεμος είναι η συνέχεια της πολιτικής με άλλα μέσα. Δεν αλλάζουμε την πορεία μας, θα έλεγε ο Τρότσκυ.

    1) Κάθε μας ενέργεια κρίνεται, θεωρώ εγώ (με βάση ότι έχω αποκομίσει από τον Τρότσκυ) με τη λυδία λίθο: Τι προσφέρει η ενέργειά μας στην παγκόσμια επανάσταση; Σε τι βοηθά πχ ο Άσσαντ την παγκόσμια επανάσταση; Η λογική απάντηση είναι η ήττα του ιμπεριαλισμού ή της «αυτοκρατορίας». Ενώ αυτό έχει μια λογική, από την άλλη δεν θέλουμε να υποστηρίξουμε ένα αντιδραστικό καθεστώς που θα στείλει στο απόσπασμα την εργατική πρωτοπορεία. Ο μπααθισμός έχει σίγουρα μια τέτοια ιστορία αλλά δεν είναι ώρα για ιστορική ανάλυση. Το κρίσιμο ερώτημα είναι: Λέγοντας «νίκη στα όπλα της Συρίας» χωρίς να καταδικάζει κανείς τον Άσσαντ και να προετοιμάζει την εργατική τάξη για μια αυτόνομη πολιτική, είναι τραγικό λάθος.
    2) «Εκτος απο την περιπτωση του εργατικου κρατους υπαρχει και η περιπτωση του αντιαποικιακου αγωνα ή του πολεμου αναμεσα σε μια μισοαποικια απο τη μια και εναν ιμπεριαλισμο απο την αλλη.» Σαφώς ο αντι-ιμπεριαλιστικός αγώνας μπορεί να είναι κομβικός. Αλλά στην ίδια κατάσταση μπορεί να περιέλθει αύριο και η Σ. Αραβία που δύσκολα θα την χαρακτηρίζαμε μισο-αποικία. Σαφώς και όλα γίνονται για την παγκόσμια κυριαρχία αλλά τολμώ να πω αυτό που έλεγε ο Τρότσκυ: Όσα γίνονται στην Συρία είναι ένα επεισόδιο σε αυτό το προτσές που μοιάζει πολύ με έναν παγκόσμιο πόλεμο και η θέση μας δεν αλλάζει αν αυτή ή η άλλη χώρα αλλάξουν καθεστώς (από μπααθικό σε φολοαμερικάνικο) ή αν τεθούν υπό κατοχή. Μου είναι δύσκολο πχ να βάλω την Συρία στη θέση της Κίνας την δεκαετία του 1930 όταν η υποστήριξη προς τον αντι-ιμπεριαλιστικό αγώνα της Κίνας ήταν δεδομένη διότι αποτελούσε μέρος ενός γενικότερου προτσές στο οποίο το κινέζικο προλεταριάτο είχε λόγο και ρόλο από πριν,
    3) Επίσης μπορούμε να πούμε ότι η Ελλάδα του 1940 ήταν μια τέτοιου είδους μισο-αποικία; Από άλλο άρθρο στην ιστοσελίδα προκύπτει ότι πάνω-κάτω έτσι είναι και επομένως η γνωστή θέση των τροτσκιστών της εποχής (αντι-σοσιαλπατριωτική) ήταν λάθος. Θεωρώ ότι δεν θα μπορούσαμε να πούμε κάτι τέτοιο.
    4) «Στο βαθμό που η μπααθικη Συρια συγκορυεται ή αναγκαζεται {όπως και η γραφειοκρατια ενος εργατικου κρατους] να συγκρούεται με την ιμπεριαλιστική μεγγενη τότε οι επαναστατες κομμουνιστες πρεπει να υποστηριξουν στρατιωτικα τη Συρια γιατι διεξαγει δικαιο πόλεμο». Ενώ αυτή φαίνεται σαν λογική θέση και κάλλιστα μπορεί να είναι έχω μάθει να μην ενδιαφέρομαι για το δίκαιο ή το άδικο αλλά την λυδία λίθο που λέγαμε παραπάνω. Έχει να προσφέρει μια «νίκη στα όπλα της Συρίας» κάτι στην παγκόσμια επανάσταση. Αν ναι τότε ας την στηρίξουμε. Αλλά φοβάμαι πως δεν έχει να δώσει κάτι στην παγκόσμια επανάσταση. Ακόμη και αν ηττηθεί η «αυτοκρατορία» ο Άσσαντ θα στραφεί την επόμενη μέρα ενάντια στο προλεταριάτο της Συρίας για να το βάλει στα παλιά κανάλια. Ενώ μια προλεταριακή νίκη στη Συρία έχει κρίσιμη σημασία μια «νίκη στα όπλα της Συρίας» είναι μάλλον δυσοίωνη για την Αραβική εργατική τάξη. Μια νίκη του ιμπεριαλισμού είναι φυσικά εξίσου δυσοίωνη. Ας θυμηθούμε ότι ακόμα και η νίκη της μεγάλης βιετναμέζικης επανάστασης λίγα συνεισέφερε τελικά στην επανάσταση στις μητροπόλεις του καπιταλισμού!
    5) «Αυτο δεν σημαινει καμια πολιτικη υποστηριξη στο μπααθικο καθεστως, τον Ασαντ και τις πολιτικες του. στρατιωτικά όμως πολεμαμε στην ιδια πλευρα». Πολύ σωστά. Μένει όμως να αποσαφηνισθεί. Τα όπλα της Συρίας κάποιος τα κρατά, δεν ρίχνουν από μόνα τους.
    6) «Αντιιμπεριαλισμος σημαινει πρωτα και κυρια οτι ειμαστε εναντια στο ΝΑΤΟ, τις ΗΠΑ και τους συμμαχους της. Η Ελλαδα ειναι συμμαχος και οσοι δεν το βλεπουν ειναι ή βλακες ή ψαχνουν απλως δικαιολογιες για την συνθηκολογησή τους με τον εθνικσμό της αστικής τους τάξης που ανήκει στα ισχυρα εθνη του πλανητη.» Καμμιά διαφωνία. Εκατό φορές να το πούμε θα είναι λίγο. Εδώ ωστόσο έχει ακριβώς εφαρμογή το σύνθημα «ο εχθρός είναι πρώτα στη δική «μας» χώρα».
    7) «Η Συρια ομως δεν ανηκει σε αυτα, αλλα στα αδυνατα. Γι αυτο και ο πολεμος απο την πλευρα της ακομα και με τον Ασαντ ειναι δικαιος. Ειμαστε ντεφετιστες στις ιμπεριαλιστικες χωρες [του σκληρου πυρηνα αλλα και των αυλοκόλακων]. Στη βενεζουελα ειμαστε ντεφετιστες; εμεις λενε οχι, ακομα κι αν δεν ειναι εργατικο κρατος. Ή μηπως ειναι;» Στην Βενεζουέλα δεν πληρούνται μια σειρά κριτήρια για να είναι εργατικό κράτος αλλά δεν μου αρέσει να πάρω ένα τεφτέρι και να τσεκάρω τι έχει και τι δεν έχει. Δεν μας ενδιαφέρει εδώ. Λέει ο σ. ότι η Συρία ανήκει στα «αδύναμα κράτη». Επαναλαμβάνω ότι η Συρία είναι ένα επεισόδιο σε έναν μεγαλύτερο και γενικότερο πόλεμο που γίνεται και τι είναι «δίκαιο» ή «άδικο» δεν μας αφορά καν. Ιμπεριαλιστική χώρα δεν είναι φυσικά αλλά μπροστά στις ΗΠΑ όλες οι άλλες χώρες είναι αδύναμες οπότε δεν αποτελεί αυτό κάποιο ειδικό κριτήριο. Άλλοι λένε η Ελλάδα είναι «αποικία χρέους». Διαφωνούμε με αυτό αλλά αν τους πιστέψει κάποιος θα καταλήξει να υπερασπίζεται την Ελλάδα σαν αποικιακή χώρα! Προσωπικά θεωρώ ότι το αποικιακό ζήτημα έχει λυθεί και τώρα μπαίνει στην ατζέντα να εξαφανισθούν οι ηγεσίες στα «κράτη παρίες» που έγραψε πολύ σωστά ο σ. Σήμερα η Συρία, αύριο η Σ. Αραβία και ποιος ξέρει ποια άλλη χώρα θα γίνει «παρίας» στο μέλλον. Για μένα αυτά είναι επεισόδια και προσωρινές αλλαγές στον παγκόσμιο χάρτη, στον παγκόσμιο πόλεμο που ουσιαστικά γίνεται. Τα επεισόδια δεν μας κάνουν να αλλάζουμε την πορεία μας που είναι ο επαναστατικός ντεφαιτισμός. Είναι μια στάση που έχει βέβαια τα προβλήματά της (όπως πολύ σωστά ο σ. γράφει προς το τέλος) αλλά σαν τροτσκιστές δεν έχουμε και άλλες επιλογές όπως γράφω παρακάτω.
    8) «Αλλα στρατιωτικα πολεμαμε μαζι με το λαικο μετωπο ακομα κι αν η ηγεσια του προσπαθει καθε τοσο να ριξει και μερικες σφαιρες προς τις δικες μας δυναμεις, τις οποιες φυσικα και πρεπει να ανταποδωσουμε.» Δεν παίρνω θέση αλλά όπως είπε κάποιος (κάπως υποτιμητικά;) σε άλλο σχόλιο υπάρχει ο «καρλιαφτικός τροτσκισμός» που θα είχε άλλη γνώμη και τέλος πάντων έχει τα επιχειρήματά του με τα οποία συντάσσομαι.
    9) «Ο εχθρος ειναι στη χωρα μας εκτος κι αν η χωρα μας πολεμαει τον ιμπεριαλισμο. Εκει κανουμε ανακωχη. Γιατι ο καπιταλισμος που ειναι ο βασικος μας εχθρος υπάρχει το 2018 και οχι το 1818 μέσα από την ιμπεαλιστικη διευθετηση (ΝΑΤΟ, ΕΕ, ΔΝΤ, παγκοσμια τραπεζα, ΠΟΕ, δολαριο κλπ).» Με την ίδια λογική η Ελλάδα το 1940-41 πολεμούσε μια άλλη αυτοκρατορία (την Γερμανία που ήθελε να γίνει τέτοια). Εκεί θα κάναμε ανακωχή; Κανείς μας δεν μιλά για τον καπιταλισμό του 1818 αλλά για εκείνον του 1918 ή του 1940 από τον οποίο ο σημερινός έχει μόνο μικρές διαφορές (όχι γενικά κι αόριστα, αλλά σε ότι αφορά την συζήτησή μας και μόνο). Πως προκύπτει πχ ο ντεφαιτισμός του Τρότσκυ στην περίπτωση της Τσεχοσλοβακίας; Από το γεγονός ότι η Τσεχοσλοβακία ήταν μια ιμπεριαλιστική χώρα; Όχι. Από το γεγονός ότι η Γαλλία ήταν μια ιμπεριαλιστική χώρα; Μόνο κατά ένα μέρος. Προκύπτει από το γεγονός ότι τόσο η κατάχτηση της Τσεχοσλοβακίας όσο και της Γαλλίας από τους ναζί ήταν ένα επεισόδιο στον γενικότερο πόλεμο και η εργατική τάξη έπρεπε συνολικά να αντιμετωπίσει το πρόβλημα. Ο πόλεμος είναι πολιτική με άλλα μέσα, αυτό είναι όλο για τον Τρότσκυ. Δεν είναι ο πόλεμος από μόνος του λόγος για να αλλάξει καμμιά βασική θέση του τροτσκισμού.
    10) «Εκει καταληγουν οι παπαδιστικες αλήθειες παντος καιρου που αφηνουν τον συγκεκριμενο καπιταλισμο να κανει ανενοχλητος τη δουλεια του, όπως κανει στηΣυρια και νωριτερα στην Ουκρανια και τη Λιβυη.» Δεν θα καμωθώ πως δεν βλέπω το πρόβλημα. Το βλέπω καθαρά. Αλλά δεν μπορώ απ’ την άλλη μεριά να αφήσω στην άκρη την ανεξαρτησία του προλεταριάτου που χάνεται αν συνταχθούμε με αυτόν ή τον άλλον πρόσκαιρο αντι-ιμπεριαλιστή της ανάγκης. Καντάφι, Άσσαντ, Χομεινί, Σαντάμ, Αραφάτ αντι-αμερικάνοι υπήρξαν για μεγάλο διάστημα αλλά δεν είδαμε φως παρά τα όσα έλεγε η ΕΔΕ. Μακάρι ο αντι-ιμπεριαλιστικός αγώνας να οδηγούσε στην προλεταριακή επανάσταση αλλά χωρίς κόμμα και πρωτοπορεία, οι πιθανότητες είναι μικρές. Για να μην πω μηδενικές. Πως θα οργανώσεις πρωτοπορεία και κόμμα όταν μπεις κάτω από την σημαία των όπλων της Συρίας; Πρέπει τουλάχιστον να προπαγανδίζεις και κατά του Άσσαντ όπως στην ΕΣΣΔ θα πολέμαγες τους ναζήδες αλλά θα προπαγάνδιζες και κατά του Στάλιν. Αυτή θεωρώ είναι η μόνη χρήσιμη στάση για το συριακό προλεταριάτο και τους συμμάχους του.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s