Αυτοκρατορική αλαζονεία πάνω στα ερείπια του σχεδίου «Νέα Μέση Ανατολή»

Image result for ιντιφαδα

Ολοι και όλες στη συγκέντρωση έξω από την ισραηλινή πρεσβεία Παρασκευή 22 Δεκέμβρη στις 6μμ Στο πλευρό της παλαιστινιακής Ιντιφάδα Για τη συντριβή του Σιωνιστικού κράτους και του ιμπεριαλισμου σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή Κομμουνιστική Επαναστατική Δράση

του Παν. Παπ για το Avantgarde

«Ω αδελφοί και αδελφές μου, ω λαέ της Παλαιστίνης: ήθελαν αυτή η απόφαση να γίνει η αρχή του τέλους για την αλ-Κουντς και για την παλαιστινιακή υπόθεση. Ας ενώσουμε τις δυνάμεις μας για να κάνουμε αυτήν την ηλίθια και σατανική αμερικάνικη απόφαση την αρχή του τέλους της οντότητας-σφετεριστή [στμ. εννοεί το σιωνιστικό κράτος], για πάντα! Και το πρόγραμμά μας, ο δρόμος μας και το σύνθημά μας: «Θάνατος στο Ισραήλ!» Πρέπει να μετατρέψουμε αυτή την απειλή σε ευκαιρία, αυτόν τον κίνδυνο σε επιτυχία και αυτή τη διπλωματική και πολιτική ήττα για τις αραβικές κυβερνήσεις σε νίκη για την Ούμα (στμ. ισλαμικός κόσμος), για τους λαούς, για την Παλαιστίνη και για τους ιερούς τόπους.»

Αυτά δήλωσε για την πρόσφατη απόφαση Τραμπ να αναγνωρίσει την Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του σιωνιστικού κράτους ο Γενικός Γραμματέας της Χεζμπολλά, Σαγιέντ Χασσάν Νασραλλά, αφού πρώτα ξεκαθάρισε πως μιλάει όχι μόνο εκ μέρους της Χεζμπολλά αλλά ολόκληρου του Άξονα της Αντίστασης[1]. Και συνέχισε:

«Σήμερα, ο Άξονας της Αντίστασης και οι χώρες του αναδύονται από τη δοκιμασία των προηγούμενων ετών (ενάντια στο ISIS), και παρ’ όλες τις πληγές και τα δεινά που έχουν υποφέρει βγαίνουν θριαμβεύτριες, πιο δυνατές από ποτέ. Ο Άξονας της Αντίστασης είναι έτοιμος να ολοκληρώσει τις μάχες του στην περιοχή, και να κατανικήσει όλα τα τακφίρικα εργαλεία που χρησιμοποίησαν οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ με στόχο την ανατροπή και την καταστροφή του.

Σήμερα, ο Άξονας της Αντίστασης, συμπεριλαμβανομένης της Χεζμπολλά, θα θέσει ξανά ως πρωταρχικό μέλημα και προτεραιότητά του και θα αφιερώσει όλο το χρόνο και τις δυνατότητές του στην αλ-Κουντς (Ιερουσαλήμ), την Παλαιστίνη, τον παλαιστινιακό λαό, την παλαιστινιακή αντίσταση με όλες τις οργανώσεις της, τα τάγματα, τις ταξιαρχίες και τις δυνάμεις της – και τις συμπεριλαμβάνουμε όλες – και στεκόμαστε στο πλευρό τους. Σήμερα, καλώ σε συνάντηση και ένωση όλης της Αντίστασης, για να σφίξουμε τις γραμμές μας (για μάχη) έπειτα από αυτά τα χρόνια ανεπάρκειας (για την Παλαιστίνη), να θεραπεύσουμε τις πληγές και τα βάσανα που έπληξαν αυτό το ευγενές σώμα (την Παλαιστίνη) κατά τα τελευταία χρόνια.

Καλώ τις ομάδες της Αντίστασης στην περιοχή -τις ομάδες της Αντίστασης στην περιοχή και όσους πιστεύουν στην Αντίσταση στην περιοχή- να έρθουν σε επαφή μεταξύ τους και να συναντηθούν για να θέσουν… Η γενική θέση είναι σαφής και πλέον δεν τη συζητάει κανείς γιατί είναι τελεσίδικη: πρέπει να αντιμετωπίσουμε αυτή την επιθετικότητα για να απελευθερώσουμε την αλ-Κουντς (Ιερουσαλήμ) και να τη διαφυλάξουμε, όπως και την παλαιστινιακή υπόθεση, απέναντι στις προσπάθειες διάλυσής της. (Καλώ τις παρατάξεις της Αντίστασης) να συναντηθούμε. Γιατί; Για να συμφωνήσουμε σε μία μοναδική στρατηγική σύγκρουσης, ώστε να πολεμήσουμε το Ισραήλ και τις Ηνωμένες Πολιτείες όλοι μαζί με μια κοινή, σαφή και οριοθετημένη στρατηγική, και να ορίσουμε συγκεκριμένα βήματα, συντονισμένες ενέργειες και συμπληρωματικούς τρόπους με τους οποίους οι ρόλοι θα διανεμηθούν με σαφήνεια και οι προσπάθειες θα ολοκληρωθούν σε αυτή τη μεγάλη μάχη. Και εμείς, στη Χεζμπολλά και την Ισλαμική Αντίσταση στο Λίβανο, θα αναλάβουμε πλήρως την ευθύνη μας από την άποψη αυτή.

[…] Η απόφαση του Τραμπ θα είναι η αρχή του τέλους για το Ισραήλ!»

«Νέα Μέση Ανατολή»: να ζήσουμε να τη θυμόμαστε

Η νίκη της αντεπανάστασης το ’90 έδωσε αέρα στα πανιά της Αυτοκρατορίας. Σε έναν μονοπολικό πλέον κόσμο, η Δύση υπό την ηγεσία της Ουάσινγκτον ξεκίνησε μια τεράστια σταυροφορία με σκοπό να λύσει τις εκκρεμότητες του παρελθόντος, υπαγάγοντας τις μη ελεγχόμενες από αυτήν περιοχές κάτω από τη μπότα της και επικαιροποιώντας την παγκόσμια ηγεμονία της. Η Μέση Ανατολή βρέθηκε ψηλά στη λίστα των στόχων. Μετά τις εισβολές και την αλλαγή καθεστώτος στο Ιράκ και το Αφγανιστάν, σειρά είχε η Λιβύη. Εδώ η δουλειά έγινε με πιο αποδοτικό τρόπο, χωρίς να χρειαστούν καν δυτικές μπότες στο έδαφος – με τη χρήση εντεταλμένων στρατών αποτελούμενων από μισαλλόδοξους Ισλαμιστές και με βομβαρδισμούς στη βάση του δόγματος της «Ευθύνης Προστασίας» μετά από μια απίστευτη εκστρατεία ανθρωπιστικής προπαγάνδας. Μεγάλο μέρος των δυνάμεων που θα περίμενε κανείς να πάρουν θέση ενάντια στον πόλεμο από το εσωτερικό των δυτικών μητροπόλεων θα πείθονταν από την αστική τους τάξη πως στη Λιβύη γίνεται μια επανάσταση την οποία πρέπει να στηρίξουμε, και θα αδρανοποιούνταν (ή ακόμα χειρότερα θα υποστήριζαν ενεργά τον πόλεμο). Ο Σουν Τσου θα ήταν περήφανος για τους μαθητές του.

Επόμενη στη σειρά ήταν η Συρία. Σύμμαχος της πάλαι ποτέ Σοβιετικής Ένωσης, χώρα με ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική και με έναν ηγέτη (τον Χαφέζ) που όχι λίγοι στρατηγικοί αναλυτές των ΗΠΑ χαρακτήριζαν «Άραβα κομμουνιστή», ο στόχος της αλλαγής καθεστώτος στη χώρα είχε υιοθετηθεί ήδη από τη δεκαετία του ’80. Θα ακολουθούνταν παρόμοιο μοντέλο με τη Λιβύη, με χρήση Ουαχαμπιτών κανίβαλων και υποδαύλιση διχόνοιας και σύγκρουσης στη βάση θρησκευτικών γραμμών. Η ανθρωπιστική βιομηχανία, «πολλαπλασιαστής ισχύος» για τον αμερικάνικο στρατό σύμφωνα με τον Κόλιν Πάουελ[2], θα βελτίωνε κι άλλο τις μεθόδους της στην υπηρεσία του Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Το ίδιο θα συνέβαινε και με τη μέθοδο αδρανοποίησης των αντιπολεμικών δυνάμεων, με χαϊβάνια -αν όχι φυτευτούς- «αριστερούς» να ασχολούνται αποκλειστικά και μόνο με τη δημιουργία μιας παράλληλης πραγματικότητας για να ταϊστεί στο δυτικό πόπολο και δη το συνειδητό – και να στήνουν και πανεπιστημιακές καριέρες πάνω σε αυτό.

Το σχέδιο αυτό, που χονδρικά στην Ουάσινγκτον αποκαλείται «Νέα Μέση Ανατολή», δε σταματούσε εκεί. Ο Αμερικανός στρατηγός Κλαρκ στα απομνημονεύματά του μιλάει για το περιβόητο σχέδιο της καταστροφής επτά χωρών σε πέντε χρόνια[3], με το Ιράν, το μεγάλο πονοκέφαλο για τις ΗΠΑ από το 1979 και μετά, να αποτελεί τον τελικό στόχο. Με τη Μέση Ανατολή υπό τον έλεγχό τους, η περαιτέρω περικύκλωση, ο διαμελισμός και η επαναποικιοποίηση των μεγαλύτερων αντιπάλων τους, της Ρωσίας και της Κίνας, θα ερχόταν πιο κοντά.

Δυστυχώς για την Αυτοκρατορία, το σχέδιό της έμελλε να δεχτεί ένα καίριο πλήγμα στη Συρία. Παρά το αίμα και την καταστροφή που προξένησαν, οι εντεταλμένοι στρατοί των μισαλλόδοξων Ισλαμιστών του ΝΑΤΟ (γνωστοί και ως «Σύροι επαναστάτες» σε ορισμένους κύκλους) ηττήθηκαν χάρη στην αντίσταση του συριακού λαού και των συμμάχων του. Πέρσι το Δεκέμβρη ήρθε η απελευθέρωση του Χαλεπίου, που έβαλε ταφόπλακα στην επιχείρηση αλλαγής καθεστώτος, για να έρθει στη συνέχεια το πρόσφατο ξερίζωμα του ISIS από το Ιράκ και τη Συρία. Σε αυτή τη φάση, το σχέδιο «Νέα Μέση Ανατολή» κείτεται σε ερείπια, ηττημένο στο πεδίο της μάχης από μια δίκαιη αντιιμπεριαλιστική αντίσταση.

Μια στραπατσαρισμένη Αυτοκρατορία

Η ήττα της Αυτοκρατορίας στο εξωτερικό έχει φέρει έντονη διχόνοια στο εσωτερικό της, πράγμα που καταδεικνύεται από την εκρηκτική κόντρα στο εσωτερικό της ελίτ της Ουάσινγκτον, τη χειροτέρευση των σχέσεων ΗΠΑ-ΕΕ, τη στροφή της Τουρκίας, τη σοβαρή κρίση στις σχέσεις των Σαούδ με το Κατάρ –που είχε ως παραπροϊόν τις πρόσφατες αποκαλύψεις από τον πρώην πρωθυπουργό του Κατάρ για το πώς εξοπλίζονταν οι «αντάρτες»[4]– και τα παλατιανά πραξικοπήματα στη Σαουδική Αραβία.

Αυτό είναι το ευρύτερο πλαίσιο στο οποίο ήρθε ο Τραμπ και ανακοίνωσε πως αναγνωρίζει την Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του σιωνιστικού κράτους, σηματοδοτώντας με την κίνησή του αυτή την πλήρη στήριξή του στο ακροδεξιό καθεστώς του Νετανιάχου και στις τακτικές εθνοκάθαρσης που αυτό χρησιμοποιεί ενάντια στους Παλαιστίνιους. Επιπλέον κουρέλιασε για πολλοστή φορά το διεθνές δίκαιο, που είναι άλλωστε απομεινάρι μιας εποχής με διαφορετικό ταξικό συσχετισμό και ως εκ τούτου μοιάζει να αποτελεί ανορθογραφία στο σημερινό πλανήτη.

Η ανακοίνωση του Τραμπ προκάλεσε ακόμα μεγαλύτερη διχόνοια στις τάξεις της Αυτοκρατορίας. Ο σημαντικός στρατηγικός αναλυτής του CSIS Άντονι Κόρντσμαν δήλωσε ορθά-κοφτά πως η απόφαση του Τραμπ «υπονομεύει την ασφάλεια του Ισραήλ, δημιουργεί σημαντικότατα προβλήματα στους Άραβες συμμάχους μας και υπονομεύει την εικόνα και τη θέση της Αμερικής στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική», ενώ «δίνει στο Ιράν, τη Χεζμπολλά και τη Ρωσία τη δυνατότητα να εκμεταλλευτούν το θυμό αυτό και το διχασμό»[5].

Ο πρόεδρος του Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων (CFR, σημαντικός θεσμός στη χάραξη της αμερικάνικης εξωτερικής πολιτικής), Ρίτσαρντ Χάας, έγραψε: «Ο Τραμπ υποστήριξε πως η αναγνώριση της πόλης ως πρωτεύουσα του Ισραήλ ήταν ‘ένα βήμα που έπρεπε επιτέλους να γίνει ώστε να προωθηθεί η ειρηνευτική διαδικασία και η δουλειά προς μια συμφωνία με διάρκεια’. Ολοένα και περισσότερο μοιάζει πως η κίνηση του Τραμπ θα έχει ακριβώς το αντίθετο αποτέλεσμα»[6].

Η Ευρωπαϊκή Ένωση αντέδρασε επίσης έντονα, με τη Μοργκερίνι να δηλώνει πως η απόφαση του Τραμπ δημιουργεί περισσότερη αντίθεση στην αμερικάνικη πολιτική στην περιοχή. Οι ηγετικές δυνάμεις της ΕΕ βλέπουν με πολύ αρνητικό τρόπο την πολεμοχαρή διάθεση των ΗΠΑ απέναντι στο Ιράν, με το οποίο έχουν εμπορικές συμφωνίες. Γιατί η κίνηση του Τραμπ εμπεριείχε και αυτήν ακριβώς την πτυχή: την κλιμάκωση της ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας απέναντι στο Ιράν, τη Χεζμπολλά και τον Άξονα της Αντίστασης συνολικά. Στο ταξίδι του στη Μέση Ανατολή το Μάη, ο αντιδραστικός δισεκατομμυριούχος προσπάθησε να στήσει έναν αραβο-σιωνιστικό αντιιρανικό άξονα και έδωσε στη Σαουδική Αραβία πλήρη υποστήριξη προς το σκοπό αυτόν. Το Σεπτέμβρη, το σιωνιστικό κράτος διεξήγαγε τις μεγαλύτερες στρατιωτικές ασκήσεις των τελευταίων δεκαετιών που βασίζονταν σε ένα σενάριο εισβολής της Χεζμπολλά. Ο Τραμπ απειλεί να σκίσει την πυρηνική συμφωνία με το Ιράν, ενώ η πρέσβειρα των ΗΠΑ στον ΟΗΕ, Νίκι Χάλεϊ, έστησε πριν από μερικές μέρες ένα γελοίο σόου σε μια στρατιωτική βάση κοντά στην Ουάσινγκτον, παρουσιάζοντας υποτίθεται «αποδείξεις» πως το Ιράν είχε παράσχει έναν πύραυλο που εκτόξευσαν οι Χούτι ενάντια στη Σαουδική Αραβία, και δηλώνοντας πως «είναι δύσκολο να βρει κανείς μια σύγκρουση ή μια τρομοκρατική ομάδα στη Μέση Ανατολή που να μην έχει τα αποτυπώματα του Ιράν παντού πάνω της».

Νίκι Χάλεϊ, πρέσβειρα των ΗΠΑ στον ΟΗΕ

Από την αρχή του νέου κύκλου κλιμάκωσης της αντιιρανικής υστερίας μεσολάβησαν πολλά. Οι αραβικοί λαοί είδαν το νέο νούμερο 1 βασιλικό παράσιτο του Οίκου των Σαούδ, βασικό υπεύθυνο για το μακελειό στην Υεμένη, να ξεπουλάει την Παλαιστίνη – αφού λίγο προηγουμένως είχε γίνει ρεζίλι με τις τζάμπα μαγκιές του απέναντι στο Κατάρ. Άκουσαν τις φήμες για τη συνάντησή του με τον Αμπάς και τον εκβιασμό που έκανε στον Παλαιστίνιο πρόεδρο να δεχτεί το αμερικάνικο σχέδιο για ένα ψοφοδεές παλαιστινιακό κράτος-φάντασμα υπό τον απόλυτο έλεγχο των Σιωνιστών (εκβιασμό που ο Αμπάς απέρριψε). Είδαν όλους τους λαγούς του σαουδαραβικού καθεστώτος να έχουν ξαμολυθεί συντονισμένα προπαγανδίζοντας υπέρ του σιωνιστικού κράτους και υποστηρίζοντας πως «η παλαιστινιακή υπόθεση δεν είναι δική μας», στρώνοντας το έδαφος για την κανονικοποίηση των σχέσεων με το σιωνιστικό κράτος και την επίσημη συμμαχία στα πλαίσια του αντιιρανικού άξονα που προωθεί η Ουάσινγκτον.

Οι αραβικοί λαοί είδαν για μια ακόμα φορά τον Άξονα της Αντίστασης να βρίσκεται στη σωστή πλευρά του οδοφράγματος. Είδαν το (σιιτικό) Ιράν, τη (σιιτική) Χεζμπολλά και τους (Σιίτες) Χούτι να υποστηρίζουν χωρίς όρους τη (σουνιτική) Παλαιστίνη και να καλούν σε ενότητα ανεξαρτήτως δόγματος ενάντια στο σιωνιστικό κράτος και την Αμερική. Είδαν τον Μπασάρ αλ-Άσσαντ να βγάζει ένα λόγο βγαλμένο από τις εποχές του Παναραβισμού[7].

Ο λαός του Λιβάνου είδε την ξεφτίλα του Χαρίρι, ανθρώπου της Σαουδικής Αραβίας, που ανακοίνωσε την παραίτησή του από πρωθυπουργός του Λιβάνου από τη Σαουδική Αραβία (και καθ’ υπόδειξη της Σαουδικής Αραβίας) κατηγορώντας αβάσιμα τη Χεζμπολλά. Είδε τη Χεζμπολλά να κρατάει υπεύθυνη στάση εθνικής ενότητας, αφήνοντας στην άκρη τις –πολλές- διαφορές της με τον τύπο αυτό, θεωρώντας την «παραίτησή» του άκυρη και απαιτώντας την άμεση απελευθέρωσή του.

Η ετυμηγορία από τα παραπάνω είναι σαφής. Ο Άξονας της Αντίστασης βγαίνει ενδυναμωμένος και με μεγαλύτερο κύρος στα μάτια των αραβικών πληθυσμών από αυτή την κατάσταση. Η Αυτοκρατορία και οι τοποτηρητές της, από την άλλη, αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα και το κύρος τους στην περιοχή μειώνεται σημαντικά.

Στραπατσαρισμένη μεν, Αυτοκρατορία δε

Κανείς μπορεί να χαμογελάσει με την εικόνα διάλυσης της σύγχρονης Ιεράς Συμμαχίας που περιγράφεται παραπάνω, αλλά μόνο για λίγο. Με το ατέλειωτο χρηματιστικό της κεφάλαιο, τις περίπου χίλιες βάσεις της ανά τον πλανήτη και με όλη την υποδομή που έχει στήσει από το 1945 μέχρι σήμερα, η Αυτοκρατορία έχει τη δυνατότητα να επιμένει στους στόχους της.

Το προηγούμενο σχέδιο μπορεί να ηττήθηκε, αλλά τα επόμενα είναι έτοιμα και εφαρμόζονται ήδη. Το Πεντάγωνο έχει παραδεχτεί πως στη Συρία βρίσκονται 2.000 Αμερικάνοι στρατιώτες και πως οι δυνάμεις του πρόκειται να παραμείνουν εκεί επ’ αόριστον, αποφασισμένο να διατηρήσει ένα κομμάτι της Συρίας υπό τον έλεγχό του και να το μετατρέψει σε ορμητήριο νέων επιχειρήσεων – από μια σειρά βάσεις που έχουν ξεπηδήσει στο συριακό έδαφος στις περιοχές που ελέγχονται από τις «Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις» (SDF). Σε αντίθεση με το Ιράκ, τη Ρωσία και τη Συρία, η Ουάσινγκτον δε μίλησε για νίκη απέναντι στο ISIS. Αντίθετα, δήλωσε πως «το ISIS παραμένει απειλή» – προφανώς επειδή ετοιμάζει ήδη το διάδοχο σχήμα.

Σε μια αξιοσημείωτη κρίση ειλικρίνειας, το BBC δημοσίευσε πρόσφατα ένα ιδιαίτερα αναλυτικό ρεπορτάζ που παρουσίαζε τη φυγάδευση 4.000 ανθρώπων από τη Ράκα μεταξύ των οποίων και «εκατοντάδες» μαχητές του ISIS που έφεραν τόνους οπλισμού και πυρομαχικών, στο τέλος του Οκτώβρη, «κάτω από το βλέμμα του συνασπισμού (υπό αμερικάνικη και βρετανική ηγεσία) και των δυνάμεων υπό την ηγεσία των Κούρδων που ελέγχουν την πόλη». Το ρεπορτάζ κάνει λόγο για μια φάλαγγα «μήκους 6 ή 7 χιλιομέτρων»[8]. Στο ρεπορτάζ του BBC ήρθαν να προστεθούν και οι αποκαλύψεις του Ταλάλ Σίλο, πρώην εκπροσώπου των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων, που πλέον έχει αυτομολήσει στην Τουρκία. Ο Σίλο μίλησε για 3,500 μαχητές του ISIS που παρουσιάστηκαν ως άμαχοι[9].

Η συριακή κυβέρνηση, από την πλευρά της, απηύθυνε γράμμα στο Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ καταγγέλλοντας τις ΗΠΑ για την προστασία και τη μεταφορά που παρέχουν στο ISIS και σε άλλες ισλαμιστικές πολιτοφυλακές. Η Ρωσία καταγγέλλει πως μαχητές του ISIS εκπαιδεύονται από Αμερικάνους εκπαιδευτές στη Χασάκα για να πολεμήσουν εκ νέου ενάντια στο συριακό στρατό[10]. Ο Νασραλλά είχε σχολιάσει εύστοχα μερικές βδομάδες πριν: «ίσως αύριο ή σύντομα στο μέλλον, μπορεί να δούμε τις λεγεώνες του ISIS να ξυρίζουν τις γενειάδες τους και να εντάσσονται στις γραμμές των ‘Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων’».[11]

Αυτό είναι το ανέκδοτο που ο ιμπεριαλισμός αποκαλεί «πόλεμο ενάντια στην τρομοκρατία».

Το «Λευτεριά στην Παλαιστίνη» προϋποθέτει τη νίκη του Άξονα της Αντίστασης

Η μοίρα της παλαιστινιακής υπόθεσης είναι στενά συνδεδεμένη με τις ευρύτερες εξελίξεις στη Μέση Ανατολή. Η (αείμνηστη) «Νέα Μέση Ανατολή» της Ουάσινγκτον δεν περιελάμβανε καμία Παλαιστίνη. Είναι σαφές πως ούτε τα καινούργια σχέδια την περιλαμβάνουν. Μια Μέση Ανατολή κάτω από τη μπότα της Αυτοκρατορίας δε θα έχει χώρο για τέτοιες παραφωνίες. Η Παλαιστίνη έχει μέλλον μόνο σε μια ανεξάρτητη Μέση Ανατολή, από την οποία οι δυτικές δυνάμεις θα έχουν πεταχτεί έξω με τις κλωτσιές και στην οποία οι αντιδραστικές πετρομοναρχίες του Κόλπου θα καταρρέουν. Μόνο σε αυτό το πλαίσιο μπορεί να επαναπροσδιοριστεί η σχέση της Ουάσινγκτον και της Αυτοκρατορίας συνολικά με το προκεχωρημένο της φυλάκιο στην περιοχή, το σιωνιστικό κράτος, και να ανοίξει ο δρόμος για τη συντριβή του.

Οι επικλήσεις κάποιου αόριστου σοσιαλιστικού μέλλοντος ως λύση στο Παλαιστινιακό εδώ δε βοηθούν, γιατί δεν υπάρχουν υπολογίσιμες δυνάμεις να επιβάλουν μια τέτοια ατζέντα. Αυτό που υπάρχει είναι οι περιφερειακοί σύμμαχοι της Παλαιστίνης: ο Άξονας της Αντίστασης. Ένα μέτωπο (αστικών) κρατών και κινημάτων με σαφή αντιιμπεριαλιστική τοποθέτηση και δράση. Η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν, η Συρία, η Χεζμπολλά στο Λίβανο, οι Χούτι στην Υεμένη. Το Ιράκ πλησιάζει ολοένα και περισσότερο τη συμμαχία αυτή. Αυτό είναι το υποκείμενο που πρέπει να υποστηριχθεί στον πόλεμο που διεξάγεται στη Μέση Ανατολή. Και από τη στρατιωτική νίκη του υποκειμένου αυτού στον πόλεμο που διεξάγεται περνάει η επιβίωση της Παλαιστίνης, αλλά και κάθε προοδευτική εξέλιξη στην ευρύτερη περιοχή.

Το αν η αυτοκρατορική αλαζονεία του Τραμπ θα του γυρίσει μπούμερανγκ ή όχι θα εξαρτηθεί από την ταξική πάλη. Μέχρι στιγμής ο Άξονας της Αντίστασης έχει κάνει και με το παραπάνω το καθήκον του σε αυτό, πολεμώντας ενάντια σε συντριπτικά ανώτερες δυνάμεις (επαναλαμβάνουμε για χιλιοστή φορά: ναι, η πάλη ενάντια στον ιμπεριαλισμό είναι και παραείναι ταξική πάλη). Καιρός είναι να κάνει το καθήκον του και το συνειδητό προλεταριάτο της Δύσης πολεμώντας ενάντια στη δική του αστική τάξη. Αυτό το καθήκον αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα στην Ελλάδα, όπου η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ επιχειρεί να βγάλει τον ελληνικό καπιταλισμό από την κρίση μέσω της αναβάθμισης του γεωπολιτικού του ρόλου σε βάρος των γειτονικών λαών.

____________

ΥΓ. Και μια κουβέντα για τους διάφορους που, ενώ παριστάνουν τους φίλους της Παλαιστίνης, πέρσι τέτοια εποχή θρηνούσαν για την ήττα των εντεταλμένων στρατών της Αυτοκρατορίας στο Χαλέπι, και τα τελευταία 6.5 χρόνια έχουν υποστηρίξει την αλλαγή καθεστώτος στη –σύμμαχο της Παλαιστίνης– Συρία και την συνεπαγόμενη καταστροφή της χώρας επιστρατεύοντας κάθε πιθανό και απίθανο ψέμα. Το 2013 καταστράφηκε στα ανοιχτά της Κρήτης το απόθεμα χημικών της Συρίας. Είχε προηγηθεί μια προβοκάτσια με χημικά η οποία φορτώθηκε ψευδώς στη συριακή κυβέρνηση (με εσάς να ενώνετε για πολλοστή φορά τις φωνές σας με τα δυτικά ΜΜΕ και τον Ομπάμα σκούζοντας για το δικτάτορα που σκοτώνει με χημικά το λαό του) και η οποία λίγο έλειψε να προκαλέσει την άμεση επίθεση του ΝΑΤΟ. Η επίθεση αποφεύχθηκε την τελευταία στιγμή χάρη σε μια διπλωματική πρωτοβουλία της Ρωσίας, που πρότεινε ως συμβιβαστική λύση την καταστροφή του αποθέματος χημικών της Συρίας. Έτσι η Συρία δεν έχει πια τα χημικά της όπλα – τα οποία ήταν στραμμένα προς το σιωνιστικό κράτος, έχοντας το ρόλο του αποτρεπτικού μέσου απέναντι σε έναν εχθρό που διαθέτει πυρηνικά. Η δράση σας, ως τσιρλίντερ του ανθρωπιστικού ιμπεριαλισμού που πανηγυρίζουν για την αιμορραγία της Συρίας, άφησε την Παλαιστίνη πιο αποδυναμωμένη από ό,τι ήταν. Πραγματικά, σας αξίζει βραβείο για τις υπηρεσίες σας στον παλαιστινιακό αγώνα… Και άλλο ένα βραβείο για τις υπηρεσίες σας απέναντι στους μαύρους της Λιβύης, που αφού στηρίξατε την ανατροπή του Καντάφι και την καταστροφή της χώρας από τα ρατσιστικά τάγματα θανάτου των ιμπεριαλο’τζιχαντιστών’ του ΝΑΤΟ, τώρα παραπονιέστε για τα σκλαβοπάζαρα που αυτοί έστησαν.

Επί τη ευκαιρία, μην παραλείψετε να ρωτήσετε τους φίλους σας τους Σύρους επαναστάτες αν είναι καλή η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη που προσφέρει το σιωνιστικό κράτος στα νοσοκομεία των κατεχόμενων υψωμάτων Γκολάν. Θα ξέρουν.

Αναφορές

[1] “Hassan Nasrallah: we are about to liberate Al-Quds (Jerusalem) and all of Palestine”, thesaker, 16.12.2017

[2] Colin L. Powell, «Remarks to the National Foreign Policy Conference for Leaders of Nongovernmental Organizations,» US Department of State, 26.10.2001 https://2001-2009.state.gov/secretary/former/powell/remarks/2001/5762.htm

[3] 3 Clark, Wesley (2007) A Time to Lead: for duty, honor and country, St. Martin’s Press, London

[4] 4 “Al-Nusra terrorists may have received Syria ‘aid’ sent to rebels by Qatar, US, Saudis – Qatari ex-FM”, RT, 30.10.2017 https://www.rt.com/news/408240-qatar-minister-nusra-aid-syria/

[5] 5 Anthony H. Cordesman, “The Strategic Impact of Making Jerusalem the Capital of Israel”, CSIS, 7.12.2017 https://www.csis.org/analysis/strategic-impact-making-jerusalem-capital-israel

[6] 6 Richard N. Haass, “Trump’s Jerusalem Rationale and its Consequences”, project-syndicate, 13.12.2017 https://www.project-syndicate.org/commentary/trump-jerusalem-recognition-flawed-assumptions-by-richard-n–haass-2017-12

[7]President Assad’s Arab Forum Speech, November 14, 2017”, presidentassad, 14.11.2017 http://www.presidentassad.net/index.php?option=com_content&view=article&id=1620:president-assad-s-arab-forum-speech-november-14-2017&catid=326:2017&Itemid=496

[8] Quentin Sommerville, Riam Dalati; “Raqqa’s dirty secret”, BBC, 13.11.2017 http://www.bbc.co.uk/news/resources/idt-sh/raqqas_dirty_secret

[9]  “Third part of interview with former SDF spokesman Talal Silo”, southfront,  04.12.2017  https://southfront.org/third-part-interview-former-sdf-spokesman-talal-silo/

[10] 10 “US instructors train IS militants to fight Syrian Army – reconciliation center”, tass, 16.12.2017, http://tass.com/politics/981492

[11] “Sayyed Nasrallah’s Full Speech On November 20”, alahednews, 24.11.2017, https://english.alahednews.com.lb/essaydetails.php?eid=41106&cid=390#.Wjb6gVVl_IX

Advertisements

One response to “Αυτοκρατορική αλαζονεία πάνω στα ερείπια του σχεδίου «Νέα Μέση Ανατολή»

  1. Παράθεμα: Συγκέντρωση στην ισραηλινή πρεσβεία Παρασκευή 22/12, 6μμ | Κομμουνιστική Επαναστατική Δράση ★·

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s