Ο βομβαρδισμός της Συρίας: Ένα νέο κεφάλαιο στην προσπάθεια των ΗΠΑ για παγκόσμια ηγεμονία

Bill Van Auken από το wsws.org σε μετάφραση Κ.Β.

Με την επίθεση με πυραύλους κρουζ στη Συρία, οι ΗΠΑ ανοίγουν ένα νέο κεφάλαιο στον πόλεμό τους για την παγκόσμια ηγεμονία που άρχισε πριν από περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα με την εισβολή στο Ιράκ.
Ο ισχυρισμός ότι η επίθεση αυτή αποτελεί απάντηση στη χρήση των δηλητηριωδών αερίων της συριακής κυβέρνησης είναι ένα διάφανο ψέμα. Για άλλη μια φορά, όπως στον πόλεμο κατά της Σερβίας το 1999, την εισβολή στο Αφγανιστάν το 2001 και στο Ιράκ το 2003, και την επίθεση στη Λιβύη το 2011, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν κατασκευάσει ένα πρόσχημα για να δικαιολογήσουν την παραβίαση της κυριαρχίας μιας άλλης χώρας.
Ο βομβαρδισμός της Συρίας είναι μια μονομερής κατάργηση από τις ΗΠΑ της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας με τη Ρωσία το 2013, που είχε ως αποτέλεσμα την αναβολή της προγραμματισμένης άμεσης στρατιωτικής επέμβασης των ΗΠΑ στον εν εξελίξει εμφύλιο πόλεμο.
Όπως προειδοποίησε η Διεθνής Επιτροπή της Τέταρτης Διεθνούς το Σεπτέμβριο του 2013, «Η αναβολή του πολέμου δεν μειώνει την πιθανότητα, για την ακρίβεια, το αναπόφευκτο, της εμφάνισης ενός μεγάλου πολέμου. Καθώς οι πολεμοχαρείς δηλώσεις της Ουάσιγκτον διαδέχονται η μία την άλλη, καθίσταται σαφές ότι η «στρατιωτική επιλογή» παραμένει στο τραπέζι. Ούτε η Συρία είναι ο μόνος στόχος για στρατιωτική επίθεση. Οι επιχειρήσεις των ΗΠΑ κατά της Συρίας θέτουν τις βάσεις για μια σύγκρουση με το Ιράν. Και, ακόμη περισσότερο, η λογική της πορείας του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού προς την παγκόσμια κυριαρχία οδηγεί σε μια αντιπαράθεση με τη Ρωσία και την Κίνα». [1]
Η προειδοποίηση αυτή έχει τεκμηριωθεί.
Επιπλέον, οι επιθέσεις σημαίνουν τουλάχιστον μια μερική επίλυση της εσωτερικής διαμάχης για την εξωτερική πολιτική που μαίνεται ανάμεσα στα υψηλότερα κλιμάκια του αμερικανικού κράτους από τις προεδρικές εκλογές του περασμένου Νοεμβρίου. Με την υποστήριξη από τις πιο ισχυρές φατρίες του Πενταγώνου και της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (CIA), η απαίτηση του Δημοκρατικού Κόμματος για πόλεμο κατά της Συρίας και κλιμάκωση της αντιπαράθεσης με τη Ρωσία έχει τελικά επικρατήσει. Ο Λευκός Οίκος έχει αναγκαστεί σε μια εκπληκτική μεταστροφή από την πολιτική που είχε ανακοινωθεί δημοσίως λίγες μέρες νωρίτερα.
Το πιο εκπληκτικό σχετικά με αυτές τις εξελίξεις είναι η ταχύτητα με την οποία έχουν ξεδιπλωθεί. Η εκτόξευση των πυραύλων κρουζ εναντίον της Συρίας ήρθε μόλις 48 ώρες μετά την πρώτη έκθεση του περιστατικού στη βορειοδυτική επαρχία Ιντλίμπ της Συρίας, μια περιοχή που ελέγχεται σε μεγάλο βαθμό από τη συριακή θυγατρική της Αλ Κάιντα, στο οποίο περίπου 70 άνθρωποι φέρεται να σκοτώθηκαν από δηλητηριώδη αέρια.
Κυριολεκτικά μέσα σε λίγα λεπτά αφότου το περιστατικό έγινε γνωστό, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης των ΗΠΑ ανέλαβαν δράση καταγγέλλοντας την κυβέρνηση του προέδρου Μπασάρ αλ-Άσαντ ως υπεύθυνη. Οι εκδότες της εφημερίδας New York Times και άλλες μεγάλες εφημερίδες, μαζί με περσόνες των τηλεοπτικών ειδήσεων, εργάστηκαν από κοινού στο ίδιο σενάριο, εκφράζοντας ηθική οργή και απαιτώντας από την Ουάσινγκτον να προβεί σε αντίποινα. Όλα δείχνουν ότι τα μέσα μαζικής ενημέρωσης είχαν πλήρως ενημερωθεί εκ των προτέρων για να πραγματοποιήσουν μια προσεκτικά ενορχηστρωμένη άσκηση πολεμικής προπαγάνδας.
Την Τετάρτη, ο Τραμπ επανέλαβε αυτή την αφήγηση στα μέσα ενημέρωσης σε συνέντευξη Τύπου στο Λευκό Οίκο, δηλώνοντας ότι οι «η ειδεχθής δράση από το καθεστώς Άσαντ δεν μπορεί να γίνει ανεκτή», ενώ η πρέσβης του στον ΟΗΕ, Nikki Haley, εξέδωσε μια ανοιχτή απειλή μονομερούς στρατιωτικής δράσης των ΗΠΑ. Ο Trump επανέλαβε αυτή τη γραμμή σε μια δήλωση στα μέσα ενημέρωσης από το Mar-a-Lago στο θέρετρό του την Πέμπτη το βράδυ.
Οι διαψεύσεις από την κυβέρνηση της Συρίας ότι φέρει την ευθύνη για οποιαδήποτε χημική επίθεση απορρίφτηκαν με συνοπτικές διαδικασίες από τον Λευκό Οίκο και τα μέσα ενημέρωσης, όπως απορρίφτηκε και όλο το ιστορικό που έχει η αλ-Κάιντα στο να κάνει επιθέσεις με χημικά και να κατηγορεί για αυτές την κυβέρνηση Άσαντ.

Το ποιός ακριβώς ήταν υπεύθυνος για την υποτιθέμενη επίθεση με χημικά όπλα «λύθηκε» σε λιγότερο χρόνο από ό,τι το Αστυνομικό Τμήμα της Νέας Υόρκης αφιερώνει στη διερεύνηση μια ληστείας στο δρόμο. Η ετυμηγορία βγήκε και η ποινή είναι τώρα σε εξέλιξη.
Αρκεί κανείς να συγκρίνει αυτή την fast-track ιατροδικαστική εξέταση με τις μεθόδους που χρησιμοποιούνται, όταν ο στρατός των ΗΠΑ διεξάγει αεροπορικές επιδρομές στο Αφγανιστάν, το Ιράκ και την Υεμένη σκοτώνοντας εκατοντάδες αμάχους. Το Πεντάγωνο επιμένει συνήθως ότι δεν έχει αξιόπιστα στοιχεία για τυχόν απώλειες αμάχων. Σε εκείνες τις περιπτώσεις κατά τις οποίες θεωρεί μια έρευνα αναπόφευκτη, συνήθως απαιτούνται εβδομάδες προτού εκδώσει μια έκθεση είτε αρνούμενο τη σφαγή είτε την αναφορά για τον πραγματικό αριθμό των νεκρών.
Μόλις 200 μίλια μακριά από το σημείο της υποτιθέμενης επίθεσης με χημικά όπλα, στην πόλη της Μοσούλης, οι ΗΠΑ έχουν σφάξει εκατοντάδες Ιρακινών ανδρών, γυναικών και παιδιών, θάβοντας ολόκληρες οικογένειες ζωντανές με βόμβες και πυραύλους καταστρέφοντας ολόκληρα μπλοκ της πόλης. Περιττό να πούμε ότι οι ΗΠΑ και τα προσκείμενα μέσα ενημέρωσης δεν εκπέμπουν πλάνα από τις συνέπειες αυτών των επιθέσεων με απανθρακωμένα πτώματα και διάσπαρτα μέρη του σώματός τους. Καμία από τις τηλεπερσόνες που χύνουν ατελείωτα κροκοδείλια δάκρυα για την υποτιθέμενη επίθεση με χημικά στη Συρία δεν έχουν καταφέρει να επιδείξουν μια ουγγιά της ηθικής οργής τους για αυτούς που σκοτώθηκαν από τον αμερικάνικο στρατό.
Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι το περιστατικό στη Συρία ήταν η αφορμή για την έναρξη μιας μακράς προγραμματισμένης στρατιωτικής επέμβασης των ΗΠΑ. Το πρώτο σημείο για να ερευνήσει κανείς σε βάθος για το τι συνέβη στο Ιντλίμπ είναι η διερεύνηση της ευθύνης της CIA για τις βρώμικες επιχειρήσεις στη Συρία και το συντονισμό με τις φιλοαμερικάνικες δυνάμεις που οργανώνονται γύρω από την Αλ Κάιντα.
Έχουμε δει τόσες πολλές φορές στο παρελθόν την ίδια ιστορία που σχεδόν δεν αξίζει να σπαταλάμε το χρόνο μας για να καταλάβουμε τι συνέβη. Έχουν περάσει 14 χρόνια από τότε που οι ΗΠΑ ξεκίνησαν την εισβολή στο Ιράκ με παρόμοια ψέματα για δήθεν όπλα μαζικής καταστροφής, θέτοντας σε κίνηση μια μεγάλη σφαγή που έχει στοιχίσει τη ζωή σε πάνω από ένα εκατομμύριο ανθρώπους μετατρέποντας εκατομμύρια περισσότερους πρόσφυγες. Παρόμοια ψέματα είπαν το 2011 ως αφορμή για τον πόλεμο των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ για την αλλαγή καθεστώτος στη Λιβύη.
Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης δεν βγάζουν τσιμουδιά γι’ αυτά τα περιβόητα γεγονότα. Ούτε για το θέμα αυτό αφήνουν έστω και την υπόνοια ότι αυτός ο νέος πόλεμος των ΗΠΑ διεξάγεται σε συνεργασία με την Αλ Κάιντα. Οι ημέρες της «ενσωματωμένης» δημοσιογραφίας κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Ιράκ φαίνεται πλέον σχεδόν γραφική. Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης έχουν εγκαταλείψει το παραμικρό πρόσχημα της ανεξάρτητης δημοσιογραφίας.
Η απόφαση της ολιγαρχίας των ΗΠΑ να απαιτήσει μια ακόμα εκστρατεία στρατιωτικής επιθετικότητας για να εξασφαλίσει την ηγεμονία της πάνω στη Μέση Ανατολή απωθώντας ταυτόχρονα κάθε περιφερειακό και παγκόσμιο αντίπαλό της, κυρίως το Ιράν και τη Ρωσία.
Όπως και η εισβολή στο Ιράκ, η επέμβαση κατά της Συρίας είναι έγκλημα πολέμου. Οι ΗΠΑ παρεμβαίνουν σε έναν εμφύλιο πόλεμο που οι ίδιες προκάλεσαν, εξόπλισαν και χρηματοδότησαν με στόχο την ανατροπή της κυβέρνησης Άσαντ και την εγκατάσταση ενός καθεστώτος μαριονέτας για τα συμφέροντά τους. Η προσπάθεια για την επίτευξη των στόχων αυτών μέσω των ισλαμιστικών δυνάμεων απέτυχε αφού πρώτα στοίχισε σχεδόν μισό εκατομμύριο ζωές και μετατρέποντας πέντε εκατομμύρια Σύριους σε πρόσφυγες. Η αποτυχία αυτή οφείλεται όχι μόνο στη ρωσική και ιρανική υποστήριξη στον Άσαντ, αλλά και το φόβο και το μίσος που αισθάνεται η πλειοψηφία των Σύρων στα υποστηριζόμενα από τις ΗΠΑ στοιχεία που συνδέονται με την Αλ Κάιντα.
Η απότομη αλλαγή στη γραμμή από την προεδρία Τραμπ είναι ένα μέτρο της τεράστιας πίεσης για πόλεμο μέσα από την αμερικανική καπιταλιστική άρχουσα τάξη. Μόνο λίγες μέρες πριν από το υποτιθέμενο περιστατικό στην Ιντλίμπ, αξιωματούχοι της κυβέρνησης δήλωναν ότι ο ρόλος του Άσαντ στη Συρία ήταν μια πραγματικότητα που έπρεπε να γίνει αποδεκτή. Ο ίδιος ο Τραμπ εξέφρασε επανειλημμένα τη διαφωνία του με την πολιτική της κυβέρνησης Ομπάμα για τη Συρία, επιμένοντας ότι ο μοναδικός στόχος των ΗΠΑ πρέπει να είναι η καταπολέμηση του Ισλαμικού Κράτους του Ιράκ και της Συρίας (ISIS).
Οι πικρές καταγγελίες του Τραμπ από τους Δημοκρατικούς και τα φιλικά προς αυτούς μέσα ενημέρωσης, όπως οι New York Times, αφορούν ακριβώς αυτό το ζήτημα, την υποτιθέμενη χαλαρότητά του τόσο έναντι της κυβέρνησης της Συρίας και, ακόμη πιο κριτικά, απέναντι στη Ρωσία.
Αν η Χίλαρι Κλίντον είχε κέρδισε τις προεδρικές εκλογές το Νοέμβριο, μπορούμε να υποθέσουμε με ασφάλεια ότι οι αμερικάνικες βόμβες και πύραυλοι θα είχαν πλήξει στόχους εντός Συρίας μέσα σε λίγες μέρες από την εκλογή της. Η καθυστέρηση του Τραμπ για την επιδίωξη ενός τέτοιου στόχου βασίζεται στην παραφορά του Δημοκρατικού Κόμματος, του πολιτικού οργάνου της Wall Street, του στρατού και των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ, στην καταγγελία του για φερόμενους δεσμούς με τη Μόσχα.
Ο Τραμπ έχει πλέον ευθυγραμμιστεί. Η αλλαγή της πολιτικής έχει συνοδευτεί από μια σοβαρή αναταραχή στο εσωτερικό του προσωπικού του Λευκού Οίκου. Ο Stephen Μπάνον έχει καθαιρεθεί από το Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας. Αυτή ήταν μια εντελώς προβλέψιμη αλλαγή πορείας. Όπως σχολιάζαμε τον περασμένο Δεκέμβριο, εν μέσω της ορκωμοσίας του Τραμπ, ο ένας ανώτερος αξιωματικός του στρατού μετά το άλλο λάμβαναν θέσεις κορυφής στην κυβέρνησή του: «Όσο ο Τραμπ επιλέγει πρώην στρατηγούς, οι στρατηγοί μπορούν οι ίδιοι να επιλέγουν να ενταχθούν στην κυβέρνησή του, με τέτοια αυτοπεποίθηση ώστε να μπορούν τελικά να υπαγορεύσουν την πολιτική του».
Από την πλευρά της, η εξωτερική πολιτική της Ρωσίας βρίσκεται σε χάος, εκθέτοντας την ψευδή προοπτική όσων εντός της κυβέρνησης του προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν, αφελώς πίστευαν ότι κάτι τόσο ασήμαντο όσο μια αλλαγή στον πρόεδρο θα μπορούσε να αλλάξει τη στοιχειώδη πορεία του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού προς νέους και συνεχώς διευρυνόμενους πολέμους.
Ο πόλεμος κατά της Συρίας δεν έχει λαϊκή υποστήριξη. Το πολιτικό ξεκαθάρισμα στην Ουάσιγκτον και οι προετοιμασίες για την ανανέωση της στρατιωτικής επιθετικότητας εκτυλίσσονται πίσω από τις πλάτες του αμερικανικού λαού. Η αδιαφορία του καθεστώτος για το λαϊκό αίσθημα αντανακλάται στην απουσία ακόμη και μιας δημοσκόπησης σχετικά με αυτό το νέο επιθετικό πόλεμο.
Καμία επικριτική φωνή δεν προβάλλεται ενάντια στον πόλεμο, είτε στο Κογκρέσο είτε στα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Δεν υπάρχει καν η πρόφαση της συζήτησης. Οι Δημοκρατικοί που κατήγγειλαν τον Τραμπ μέχρι χθες, τώρα συσπειρώνονται σε μια διακομματική ένδειξη υποστήριξης στον «αρχηγό» τους και τον στρατό.
Ο Bernie Sanders, ο πρώην Δημοκρατικός προεδρικός υποψήφιος, που αυτο-περιγράφεται ως «δημοκράτης σοσιαλιστής» και αρχηγός της δήθεν «προοδευτικής» πτέρυγας του κόμματος, δεν είπε τίποτα για τα σχέδια του πολέμου, γιατί απλά τα υποστηρίζει.
Το σύνολο της αντιπολίτευσης του Δημοκρατικού Κόμματος στον Trump βασίστηκε σε αυτά τα θέματα. Όλη η συζήτηση εις βάρος του Τραμπ για τις πολιτικές του κατά των μεταναστών, τις απελάσεις και τις μ επιθέσεις στα δημοκρατικά δικαιώματα, θα εξασθενίσει γρήγορα προς το συμφέρον της ενότητας στο ζήτημα του πολέμου.
Μια επίθεση εναντίον της Συρίας φέρνει μαζί της την άμεση απειλή ενός ευρύτερου και δυνητικά παγκόσμιου καταστροφικού πολέμου. Ποια θα είναι η αντίδραση της Ρωσίας, μια πυρηνική δύναμη, αν οι αμερικάνικοι πύραυλοι πλήξουν το στρατιωτικό προσωπικό της επί του εδάφους της Συρίας;
Η αμερικανική άρχουσα τάξη είναι πρόθυμη να αναλάβει τον κίνδυνο. Αντιμέτωποι με την παρατεταμένη πτώση της πάλαι ποτέ αδιαμφισβήτητης κυριαρχίας της στην παγκόσμια οικονομία, είναι αναγκασμένη να βασίζεται ολοένα και περισσότερο στην στρατιωτική ισχύ της ως μέσο για την διεκδίκηση της παγκόσμιας ηγεμονίας. Ότι κάτι τέτοιο οδηγεί βέβαια αναπόφευκτα σε ένα νέο παγκόσμιο πόλεμο που θα έθετε σε κίνδυνο την επιβίωση της ανθρωπότητας δεν την υποχρεώνει να αλλάξει πορεία.
Οι ενέργειες των ολιγαρχίας ων ΗΠΑ ανακαλούν όσο τίποτα περισσότερο την περιγραφή του Τρότσκι για την παγκόσμια αστική τάξη στις παραμονές του Β ‘Παγκοσμίου Πολέμου, που βάδιζε «με κλειστά τα μάτια προς μια οικονομική και στρατιωτική καταστροφή».
Η σύγκρουση που έχει ξεσπάσει δεν θα τελειώσει με πυραύλους Tomahawk. Η πορεία των Ηνωμένων Πολιτειών για την παγκόσμια ηγεμονία δεν μπορεί να επιλυθεί έξω από μια ατελείωτη σειρά από στρατιωτικές κλιμακώσεις, κάθε φορά πιο ριψοκίνδυνη από την προηγούμενη, που οδηγεί τελικά στην καταστροφή.
Τα γεγονότα αυτά εκφράζουν την επιτακτική αναγκαιότητα για την οικοδόμηση ενός μαζικού αντιπολεμικού κινήματος, με βάση την εργατική τάξη, βάζοντας ως στόχο την κατάργηση της καπιταλιστικής κοινωνικής τάξης που είναι η βασική αιτία του πολέμου.

[1] David North, A Quarter Century of War: The US Drive for Global Hegemony 1990 -2016

Advertisements

3 responses to “Ο βομβαρδισμός της Συρίας: Ένα νέο κεφάλαιο στην προσπάθεια των ΗΠΑ για παγκόσμια ηγεμονία

  1. 1) Και ο Σάντερς και άλλοι Δημοκρατικοί βουλευτές (ελάχιστοι φυσικά) εξέφρασαν την αντίθεσή τους στον βομβαρδισμό
    2) Το αν η (με σαφή προειδοποίηση των Ρώσων) ενέργεια αυτή σηματοδοτεί ριζική αλλαγή πορείας ή απλά επίδειξη «αποφασιστικότητας» του Τραμπ και ανάκτησης ποσοστών δημοφιλίας (πχ μετά την ήττα του στο Obamacare) μένει ν’αποδειχτεί.

    Μου αρέσει!

  2. Απορώ από που έβγαλες οτι ο Σαντερς καταδίκασε την επίθεση στη Συριακή βάση. Ιδού η ανακοίνωση του από την επίσημη ιστοσελίδα του γερουσιαστή. Αναγκάζομαι να κάνω (σπαταλώντας τον πολύτιμο χρόνο μου) και τη μετάφραση μιας γελοίας ανακοίνωσης που απλά απορεί για το αν μια κλιμάκωση αυτή την ώρα θα είναι αποτελεσματική για τα συμφέροντα των ΗΠΑ.

    Sanders Statment on U.S. Missile Strike in Syria
    Ανακοίνωση του Sanders για την πυραυλική επίθεση στη Συρία

    ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ, 7 Απριλίου – Ο Γερουσιαστής Bernie Sanders (.Ι-Vt) εξέδωσε την ακόλουθη δήλωση μετά τις πυραυλικές επιθέσεις από τις Ηνωμένες Πολιτείες στη Συρία σε απάντηση της επίθεσης με χημικά όπλα της Συριακής κυβέρνησης αυτή την εβδομάδα:

    «Σε έναν κόσμο γεμάτο με φαύλους δικτάτορες, ο Σύριος Μπασάρ Άσαντ βρίσκεται στην κορυφή της λίστας ως δικτάτορας ο οποίος έχει σκοτώσει εκατοντάδες χιλιάδες δικών του πολιτών για να προστατεύσει τη δική του εξουσία και τον πλούτο του. Η χρήση από το καθεστώς χημικών όπλων κατά ανδρών, γυναικών και παιδιών της χώρας του, κατά παράβαση όλων των διεθνών συμβάσεων και ηθικής, τον καθιστούν εγκληματία πολέμου.
    «Ως το πιο ισχυρό έθνος στη γη, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα πρέπει να συνεργαστούν με τη διεθνή κοινότητα για να φέρουν την ειρήνη και τη σταθερότητα στη Συρία, όπου πάνω από 400.000 άνθρωποι έχουν σκοτωθεί και πάνω από 6 εκατομμύρια έχουν εκτοπιστεί. Η φρίκη του εμφυλίου πολέμου της Συρίας είναι σχεδόν αδιανόητη.
    «Αν υπάρχει κάτι πρέπει να μάθουμε από τους πολέμους στο Ιράκ και το Αφγανιστάν, στο οποίον χιλιάδες γενναίοι Αμερικάνοι άνδρες και γυναίκες και εκατοντάδες χιλιάδες Ιρακινοί και Αφγανοί πολίτες έχουν χάσει τις ζωές τους και τα τρισεκατομμύρια δολάρια που δαπανώνται, είναι ότι είναι πιο εύκολο να μπούμε από το να βγούμε σε έναν πόλεμο. Είμαι βαθιά ανήσυχος ότι αυτές οι επιθέσεις θα μπορούσαν να οδηγήσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες για μια ακόμη φορά να συρθούν πίσω στο τέλμα μιας μακροχρόνιας στρατιωτικής εμπλοκής στη Μέση Ανατολή. Αν τα τελευταία 15 χρόνια έχουν δείξει κάτι, είναι ότι αυτές οι δεσμεύσεις είναι καταστροφικές για την αμερικανική ασφάλεια, για την αμερικανική οικονομία και για τον αμερικανικό λαό.
    «Η διοίκηση Trump πρέπει να εξηγήσει στον αμερικανικό λαό τι ακριβώς αυτή η στρατιωτική κλιμάκωση στη Συρία επιδιώκει να επιτύχει, και πώς εντάσσεται στον ευρύτερο στόχο της πολιτικής λύσης, η οποία είναι ο μόνος τρόπος για να τελειώσει ο καταστροφικός εμφύλιος πόλεμος της Συρίας. Το Κογκρέσο έχει την ευθύνη να ζυγίσει μεταξύ αυτών των θεμάτων. Όπως απαιτεί το Σύνταγμα, ο πρόεδρος πρέπει να έρθει στο Κογκρέσο να εγκρίνει οποιαδήποτε περαιτέρω χρήση βίας κατά του καθεστώτος Άσαντ.
    «Επιπλέον, οι ΗΠΑ πρέπει να συνεργαστούν με όλες τις πλευρές για τη μακροχρόνια ενίσχυση των διεθνών κανόνων κατά της χρήσης χημικών όπλων, για να κρατηθούν η Ρωσία και η Συρία στη συμφωνία του 2013 για την καταστροφή αυτών των όπλων και να δούμε πως οι παραβάτες θα καθίσουν στο σκαμνί».

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s