Περισσότεροι από 5.000 πρόσφυγες πνίγηκαν στη Μεσόγειο το 2016

Μπορεί το νέο χτύπημα του ΙSIS ή κάποιων άλλων «εξεγερμένων» της Συρίας σε νυχτερινό κλαμπ της İstanbul να κυριαρχεί στα δυτικά τρομοδελτία ειδήσεων, όμως η υποκρισία της αυτοκρατορίας και τα δήθεν δάκρυα για τα αθώα θύματα δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από το διαρκές έγκλημα κατά της ανθρωπότητας που λαμβάνει χώρα στα νερά της Μεσογείου με ηθικό και φυσικό αυτουργό τα καθάρματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πάνω από 5000 νεκροί πρόσφυγες μέσα στο 2016 οι περισσότεροι γυναικόπαιδα. Κατά τα άλλα το παρακμιακό κατεστημένο της δύσης μπορεί να μας παραμυθιάζει για την αξία της ανθρώπινης ζωής, για το διαφωτισμό και τις αξίες του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Βρε ουστ από δω φαρισαίοι υποκριτές. Να είσαι σίγουροι όμως ότι για αυτό εδώ το έγκλημα όπως και για όλα τα άλλα θα λογοδοτήσετε όταν φτάσει η ώρα.

death-refuges  Martin Kreickenbaum από το wsws.org σε μετάφραση Κ.Μ. για το Avantgarde

Ο αριθμός των ανθρώπων που πνίγηκαν στο 2016 προσπαθώντας να φτάσουν στην Ευρώπη μέσω της Μεσογείου ξεπέρασε τις 5.000, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του Οργανισμού για τους Πρόσφυγες των Ηνωμένων Εθνών (UNHCR).
Σύμφωνα με τον εκπρόσωπο της Ύπατης Αρμοστείας William Spindler, το νέο τραγικό ρεκόρ «σημαίνει ότι, κατά μέσο όρο, 14 άνθρωποι έχαναν τη ζωή τους στη Μεσόγειο κάθε μέρα τη χρονιά που έφυγε προσπαθώντας να βρουν ασφάλεια ή μια καλύτερη ζωή στην Ευρώπη».
Ο Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης (IOM) εκτιμά ότι ο πραγματικός αριθμός των θυμάτων είναι πολύ υψηλότερος από ό,τι δείχνουν οι στατιστικές του ΟΗΕ, και οι οποίες καταγράφουν μόνο τους επίσημα καταχωρημένους θανάτους. Ειδικότερα, υπάρχει έλλειψη αξιόπιστων στοιχείων όσον αφορά τη διαδρομή από τη Βόρεια Αφρική στην Ισπανία, όπου πολλά από τα σημεία διέλευσης κατά μήκος της Μεσογείου παραμένουν άγνωστα.
Η Ύπατη Αρμοστεία (UNHCR) ανέφερε ότι 3.777 πρόσφυγες έχασαν τη ζωή τους στη Μεσόγειο το 2015 και περίπου 3.250 το 2014. Αυτός ο φόρος θανάτου θεωρείται το αναγκαίο τίμημα για να αποτρέψει άλλους πρόσφυγες από την επιδίωξη να φτάσουν στην Ευρώπη.
Το όριο των 5.000 επίσημων θυμάτων ξεπεράστηκε το βράδυ της 22ης Δεκεμβρίου, όταν δύο βάρκες ανατράπηκαν λίγο πριν φτάσουν στην ακτή της Σικελίας. Η ιταλική ακτοφυλακή ήταν σε θέση να διασώσει 80 πρόσφυγες, ενώ 57 πνίγηκαν. Στο άλλο σκάφος, 40 από τους 120 επιβαίνοντες δεν μπόρεσαν να διασωθούν.
Η Μεσόγειος είναι μακράν η πιο θανατηφόρα ζώνη για τους πρόσφυγες. Παρά το γεγονός ότι μόνο ένα μικρό ποσοστό από τα 60 εκατομμύρια πρόσφυγες, παγκοσμίως, προσπαθούν να φτάσουν στην Ευρώπη, τα δύο τρίτα των 7.400 θανάτων στον κόσμο συμβαίνουν εδώ. Επιπλέον, υπάρχουν 1.440 πρόσφυγες που έχουν σκοτωθεί στις οδούς διαφυγής που οδηγούν στην Ευρώπη, στη Δυτική Αφρική, τη Σαχάρα, το Κέρας της Αφρικής  και τη Μέση Ανατολή. Στην Τουρκία, περισσότεροι από 100 πρόσφυγες πυροβολήθηκαν και σκοτώθηκαν από αστυνομικούς συνοριοφύλακες.

Image result for More than 5,000 refugees drowned in the Mediterranean in 2016Ο αριθμός των θανάτων έχει αυξηθεί, παρά το γεγονός ότι ο αριθμός των προσφύγων που φθάνουν στην Ευρώπη έχει μειωθεί σχεδόν κατά τα δύο τρίτα, από 1 εκατομμύριο το 2015 σε 358.000 το 2016. Η ραγδαία αύξηση των θανάτων είναι ένα άμεσο αποτέλεσμα του κλεισίματος της διαδρομής του Αιγαίου και των Βαλκανίων. Οι πρόσφυγες αναγκάστηκαν έτσι να διασχίζουν πιο επικίνδυνες διαδρομές μέσω Αιγύπτου ή Λιβύης προς Ιταλία.

Image result for More than 5,000 refugees drowned in the Mediterranean in 2016
Στην περίπτωση μεγάλων ναυαγίων στη Μεσόγειο, όπως το Μάιο, όταν περισσότεροι από 1.000 πρόσφυγες πνίγηκαν μέσα σε μια εβδομάδα, οι Ευρωπαίοι ηγέτες δίνουν τακτικά υποκριτικές υποσχέσεις ότι μια τέτοια τραγωδία δεν πρέπει να συμβεί ποτέ ξανά. Στην πραγματικότητα, «ο αριθμός των θανάτων έχει αυξηθεί ακόμη περισσότερο. Και πολιτικά μιλώντας, τίποτα, απολύτως τίποτα δεν έχει γίνει για να περιορίσει αυτή την τραγωδία», όπως δήλωσε ο Christopher Hein του ιταλικού Συμβουλίου για τους Πρόσφυγες.
Η υποκρισία εδώ σπάει κόκαλα. Κατά τη διάρκεια της μάχης για το Χαλέπι, ο επίσημος πολιτικός κόσμος και τα μέσα ενημέρωσης κατηγορούσαν την Συρία και το ρωσικό στρατό για εγκλήματα κατά του άμαχου πληθυσμού. Ωστόσο, αυτός ο συρφετός δεν κούνησε ούτε το μικρό του δαχτυλάκι για να βοηθήσει τους περίπου 80.000 πρόσφυγες να βρουν μια ασφαλή διαδρομή από το Χαλέπι προς την Ευρώπη. Αντ’ αυτού, η ΕΕ συνεχίζει να δημιουργεί νέα εμπόδια και να επεκτείνει τα μέτρα που εμποδίζουν τους πρόσφυγες να φτάσουν κοντά στην Ευρώπη. Η κινητήρια δύναμη πίσω από αυτή την πολιτική είναι η γερμανική κυβέρνηση υπό την καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ.
Η Υπηρεσία Προστασίας των συνόρων Frontex αναβαθμίζεται σε Ευρωπαϊκή Συνοριοφυλακή καθώς της έχει δοθεί πολύ περισσότερη δύναμη. Δεκάδες πολεμικά πλοία περιπολούν στη Μεσόγειο. Το έργο τους δεν είναι να διασώζουν τους πρόσφυγες, αλλά να καταστρέφουν τα σκάφη των προσφύγων.
Τα «hotspots» που έχουν συσταθεί στην Ελλάδα και την Ιταλία, δεν είναι τίποτα άλλο από στρατόπεδα περιορισμού. Οι πρόσφυγες πρέπει να μείνουν εκεί για μήνες υπό ελεεινές συνθήκες και συχνά δεν έχουν τρόπο να υποβάλουν αίτηση για άσυλο. Στην Ιταλία, 120.000 άνθρωποι ζουν σε εντελώς κατάμεστους καταυλισμούς. Στην Ελλάδα περίπου 60.000, αν και ένας μεγάλος αριθμός παραμένουν σε σκηνές το χειμώνα, με χιονοπτώσεις και θερμοκρασίες γύρω από το μηδέν.
Τον Μάρτιο, η Μέρκελ διαπραγματεύτηκε μια βρώμικη συμφωνία με την τουρκική κυβέρνηση. Ως εκ τούτου, η Τουρκία έχτισε περιφράξεις και τοίχους στα σύνορά της με τη Συρία και σφράγισε κάθε σημείο διέλευσης των συνόρων. Από τότε, Τούρκοι στρατιώτες και συνοριοφύλακες έχουν πυροβολήσει δεκάδες πρόσφυγες, ενώ ακόμα περισσότεροι έχουν υποστεί κακομεταχείριση και άλλοι έχουν βάναυσα απελαθεί, σύμφωνα με οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Παρ’ όλα αυτά η Μέρκελ δήλωσε πρόσφατα κυνικά ότι η συμφωνία με την Τουρκία σώζει κάθε μέρα ζωές.
Υπό την καθοδήγηση του γερμανού Υπουργού Εσωτερικών Τόμας ντε Μεζιέρ (CDU), η ΕΕ έχει συνάψει τις λεγόμενες «εταιρικές συνεργασίες μετανάστευσης» με αφρικανικές κυβερνήσεις. Η πίεση έχει εφαρμοστεί στα αντίστοιχα αφρικανικά καθεστώτα, συνδέοντάς την καταβολή της αναπτυξιακής βοήθειας με την αποδοχή απελαθέντων προσφύγων και το κλείσιμο των συνόρων.
Ενώ η γερμανική κυβέρνηση υποστηρίζει ότι οι «μεταναστευτικές συνεργασίες» αντιμετωπίζουν τις αίτιες της κρίσης, ο πραγματικός σκοπός τους είναι η βίαιη παρεμπόδιση των προσφύγων και η απέλασή τους μαζικά πίσω στην Αφρική. Το γερμανικό κυβερνών κόμμα, το CSU, έλαβε πρόσφατα μια άλλη πρωτοβουλία από τον Ντε Μεζιέρ, απαιτώντας οι πρόσφυγες που έχουν διασωθεί από τον κίνδυνο να επιστρέφουν πίσω στην Αφρική, ακόμα κι αν αυτό είναι μια κατάφωρη παραβίαση της Σύμβασης της Γενεύης για τους Πρόσφυγες.
Σύμφωνα με τη γερμανική κυβέρνηση, παρόμοιες συμφωνίες που αφορούν τον επαναπατρισμό των προσφύγων θα πρέπει να συναφθούν με την Τυνησία και την Αίγυπτο, όπως συνέβη και με την Τουρκία. Οι πρόσφυγες πρέπει να τεθούν υπό περιορισμό σε στρατόπεδα στη Βόρεια Αφρική, αν και είναι γνωστό ότι το τυνησιακό και το αιγυπτιακό καθεστώς καταπατούν τα ανθρώπινα δικαιώματα καθώς και αυτά των προσφύγων.
Η ΕΕ αποδίδει κατ’ επανάληψη τις ευθύνες για τους θανάτους στη Μεσόγειο Θάλασσα στους «δουλεμπόρους», υποστηρίζοντας ότι δελεάσουν τους πρόσφυγες με ψεύτικες υποσχέσεις σε μη αξιόπλοα σκάφη. Στην πραγματικότητα, δεν υπάρχει κανένας άλλος τρόπος για τους πρόσφυγες να φτάσουν στον προορισμό τους από το να εμπιστεύονται τους δουλεμπόρους, έχοντας κατά νου ότι δεν υπάρχει καμία άλλη δυνατότητα να ενωθούν τα μέλη της οικογένειας που βρίσκονται ήδη στην Ευρώπη.
Επιπλέον, όλο και περισσότεροι μετανάστες προσπαθούν να φύγουν από τη Λιβύη. Ο Flavio di Giacomo της Ύπατης Αρμοστείας στη Ρώμη, δήλωσε ότι υπάρχουν περισσότερες διελεύσεις από τις συνηθισμένες αυτό το χειμώνα: «Η τάση αυτή επιβεβαιώνει το γεγονός ότι οι συνθήκες στη Λιβύη γίνονται όλο και πιο επικίνδυνες για τους μετανάστες».
Σύμφωνα με τον Di Giacomo: «Πολλοί πρόσφυγες μας είπαν ότι δεν ήθελαν εξ αρχής να έρθουν στην Ευρώπη, όταν έφυγαν από τις χώρες καταγωγής τους. Πολλοί από αυτούς απλά ήθελαν να φτάσουν μέχρι τη Λιβύη. Αλλά εκεί έχουν βιώσει μόνο τη βία και την κακοποίηση. Κατά συνέπεια, αποφάσισαν να διασχίσουν τη Μεσόγειο για να φτάσουν στην Ευρώπη και εκεί έπεσαν στα χέρια των αδίστακτων διακινητών, που τους ανάγκασαν να επιβιβαστούν σε μη αξιόπλοα σκάφη. Αυτοί οι άνθρωποι έρχονται στην Ευρώπη ακολουθώντας παράτυπες διαδρομές, επειδή δεν υπάρχει καμία άλλη κανονική διαδρομή».
Η κατάσταση στη Λιβύη έχει επιδεινωθεί ύστερα από τον καταστροφική επιχείρηση αλλαγής καθεστώτος του ΝΑΤΟ το 2011 που βύθισε τη χώρα στο χάος. Οι πρόσφυγες γίνονται έτσι τα θύματα των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων με δύο τρόπους. Αφενός με τους πολέμους στο Αφγανιστάν, το Ιράκ, τη Συρία, τη Λιβύη και την Υεμένη, οι ΗΠΑ και οι Ευρωπαίοι σύμμαχοί τους έχουν στερήσει από εκατομμύρια ανθρώπους τα προς το ζην και εξαναγκάζοντάς τους να τραπούν σε φυγή. Αφετέρου, με το φράξιμο των συνόρων, την κατάργηση νομοθεσίας για το άσυλο, και τα προγράμματα μαζικών και αναγκαστικών επαναπροωθήσεων, φράζοντας κάθε διαδρομή διαφυγής από το χάος.

sortlink: http://wp.me/pryYN-2Yi

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s