Κανίβαλλοι εναντίον απεργών

kanibaloi

K.Μαραγκός για το Avantgarde

Η απεργία της ΠΝΟ έληξε ύστερα από 9 μέρες, παρά το γεγονός ότι δεν ικανοποιήθηκαν τα αιτήματα σχετικά με την επικείμενη αύξηση της φορολογίας των ναυτικών, σύμφωνα με τις δεσμεύσεις του 3ου μνημονίου.  Το θέμα μας όμως δεν είναι αυτό, αλλά η στάση των αγροτών της Κρήτης που σχεδόν από την πρώτη μέρα της απεργίας λειτούργησαν ως πολιορκητικός κριός κατά των απεργών, μέχρι που φτάσαμε στα εκτεταμένα επεισόδια της Παρασκευής στο Λιμάνι του Ηρακλείου, αφού είχαν προηγηθεί αντίστοιχα μικρότερης έκτασης και τις προηγούμενες μέρες στο ίδιο λιμάνι καθώς και στη Σούδα.

Σε δήλωση του ο προέδρος της ΠΕΝΕΝ Αντώνης Νταλακογεώργος για τα γεγονότα αναφέρει ότι

«η επίθεση ενάντια στους απεργούς Ναυτεργάτες στο Ηράκλειο της Κρήτης οργανώθηκε και εκτελέστηκε από ομάδα 100-120 αγροτών στο Ε/Γ-Ο/Γ πλοίο «BLUE HORIZON» με σκοπό να επιβάλουν με την  ωμή βία την τρομοκρατία, φθάνοντας στο σημείο να πετάξουν στη πρύμνη του πλοίου δεκάδες καπνογόνα, πέτρες και αλλά αντικείμενα με αποτέλεσμα να θέσουν σε άμεσο κίνδυνο τη σωματική ακεραιότητα ακόμη και την ζωή των Ναυτεργατών-απεργών. Ταυτόχρονα έβαλαν φωτιά και κατέστρεψαν τα γραφεία ναυτιλιακής ακτοπλοϊκής εταιρίας…. Οι ευθύνες για τα θλιβερά και επικίνδυνα αυτά γεγονότα βαρύνουν αποκλειστικά την κυβέρνηση, το ΥΕΝ αλλά και τις αστυνομικές – λιμενικές δυνάμεις οι οποίες επέδειξαν πρωτοφανή αδράνεια απέναντι στις παρακρατικές δράσεις των λεγόμενων αγανακτισμένων αγροτών οι οποίοι στοχοποιούν ως εχθρό το μαχόμενο ναυτεργατικό κίνημα και τους Ναυτεργάτες που δίνουν ένα σκληρό και δύσκολο αγώνα που αφορά την ίδια την επαγγελματική τους υπόσταση. ..».

Τα βίντεο που κυκλοφορούν από την τραμπούκικη επίθεση δεν αφήνουν καμία αμφιβολία για τα γεγονότα.  Είναι ακριβώς όπως τα περιγράφει ο πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ με μια διαφορά όμως που δεν υπάρχει λόγος κανείς να υποτιμά ή ακόμα χειρότερα να κρύβει κάτω από το χαλί. Δεν ήταν απλά «120 αγρότες» αλλά πολλές εκατοντάδες και μάλιστα με την πλήρη κάλυψη των αγροτικών συλλόγων της Κρήτης. Οι πρωταγωνιστές δεν ήταν κάποιοι άγνωστοι περιθωριακοί αγρότες που λειτούργησαν σαν παρακρατική ομάδα στο σκοτάδι. Έχουν όνομα και επίθετο και ηγούνται μεγάλων αγροτικών συλλόγων και οργανώσεων της Κρήτης από τα Χανιά μέχρι το Λασίθι.  Μπορεί αυτό να μην ταιριάζει στις φαντασιώσεις της αριστεράς για τα μπλόκα της κατακαημένης αγροτιάς, μπορεί να προκαλεί σύγχυση σε όσους πέρσι εκστασιάζονταν μπροστά στους αγρότες που είχαν ανέβει από την Κρήτη για να συμμετάσχουν στα αγροτικά συλλαλητήρια νομίζοντας ότι συγκροτείται ξανά το μεγάλο αντιμνημονιακό μέτωπο εργατών αγροτών αυτοαπασχολούμενων και λοιπών αγανακτισμένων από το μνημόνιο, αλλά δυστυχώς τα πράγματα δεν είναι καθόλου όπως τα έχουν ορισμένοι στο κεφάλι τους.

Οι αγρότες που εδώ και δύο βδομάδες καθυβρίζουν τους ναυτεργάτες που παλεύουν να διασώσουν τα πενιχρά πλέον εισοδήματά τους από τη μνημονική λαίλαπα ήταν αυτοί που πέρσι τέτοιο καιρό ξεκίναγαν μαζί με τους δικηγόρους, τους γιατρούς και τους πολιτικούς μηχανικούς τον υπέρ πάντων αγώνα κατά του ασφαλιστικού του «κομμουνιστή» Κατρούγκαλου που άλλαζε τον τρόπο καταβολής των ασφαλιστικών εισφορών συνδέοντάς τες με το εισόδημα. Δεν θα μιλήσουμε ξανά για το περιεχόμενο αυτής της κινητοποίησης και για τον υποκριτικό δήθεν αντιμνημονιακό της χαρακτήρα, με εξαίρεση πάντα τους συνδικαλιστές του ΚΚΕ που διαχωρίστηκαν εγκαίρως από το δεξιό σινάφι των μεγαλοαγροτών συνδικαλιστών και τότε και τώρα, που μοναδικό τους μέλημα ήταν η διαγραφή από το μητρώο των μικρών αγροτών έτσι ώστε να ωφελούνται μόνο οι «κατ΄επάγγελμα» μεγαλοαγρότες από τις αγροτικές επιδοτήσεις από τα ΕΣΠΑ, τις αποζημιώσεις από τον ΕΛΓΑ και τις ασφαλιστικές παροχές από τον ΟΓΑ.  Αυτά τα έχουμε ήδη επισημάνει και δεν παίρνουμε ούτε λέξη πίσω.

Δέκα μήνες μετά, ακριβώς αυτοί οι ίδιοι συνδικαλιστές, υποκατέστησαν τον κατασταλτικό μηχανισμό του κράτους κατά της απεργίας των ναυτεργατών. Σε ρόλο «λευκών σωμάτων» επιχείρησαν και εν μέρει πέτυχαν να καταστείλουν την ηρωική εργατική απεργία σε μια κρίσιμη στιγμή, επιβάλλοντας το νόμο και την τάξη στα λιμάνια. Προσοχή δεν λειτούργησαν συνεπικουρία του κράτους. Το υποκατέστησαν ανοιχτά, υπό την πλήρη κάλυψη των μητσοτάκηδων και των πασοκοποταμίσιων παρατρεχάμενων. Οι αγροτοπατέρες αφού καλούσαν το κράτος να εφαρμόσει κάποιο νόμο της ΝΔ για επιτάξεις πλοίων «ασφαλείας» σπάζοντας με το νόμο την απεργία, στο τέλος αποφάσισαν να αυτοδικήσουν επιβάλλοντας με τη βία τη θέλησή τους. Η απεργία σταμάτησε με απόφαση της πλειοψηφίας της ΠΝΟ την επόμενη μέρα το πρωί, αφού οι αγροτοπατέρες απειλούσαν ανοιχτά από την Παρασκευή ότι δεν θα μείνει τίποτα όρθιο την επόμενη και αφού κρατούσαν επί ώρες όμηρο τον λιμενάρχη του Ηρακλείου και κατήγγειλαν την κυβέρνηση που δεν καταστέλλει την απεργία των ναυτεργατών.

Οι πρωταγωνιστές τραμπούκοι

Τα επεισόδια στο λιμάνι του Ηρακλείου προετοιμάστηκαν τις προηγούμενες μέρες σε συσκέψεις και κινητοποιήσεις που απαιτούσαν την «εφαρμογή του νόμου» για δρομολόγια ασφαλείας σε περίπτωση απεργίας.  Για το σκοπό αυτό κινητοποιήθηκε σύσσωμη η αστική αντίδραση της Κρήτης, από τους μεγαλοαγρότες επιχειρηματίες μέχρι τις τοπικές αρχές υπό την πλήρη κάλυψη της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και του Ποταμιού. Στο κλίμα κοινωνικού αυτοματισμού συντάχθηκε στο τέλος και ο Σύριζα είτε για να γλυτώσει τις καρπαζιές, είτε για να ικανοποιήσει την «κοινή γνώμη» που διαμόρφωνε η αστική και μικροαστική αντίδραση εναντίον ενός εργατικού απεργιακού αγώνα.

Ένας από τους βασικούς οργανωτές της πολιορκίας του λιμανιού του Ηρακλείου την Παρασκευή ήταν ο Ενιαίος Αγροτικός Σύλλογος Παραγωγών Εκτός Εποχής Κηπευτικών και Αγροτικών Δραστηριοτήτων Φυτικής Παραγωγής Δήμου Ιεράπετρας. Σε ανακοίνωσή του πριν καλά-καλά ξεκινήσει η απεργία προεξοφλούσε, αφού περιέγραφε τα δεινά που ζουν οι αγρότες:

«Σ’ αυτά και πολλά άλλα οι παραγωγοί προσπαθούν να ανταποκριθούν με αβέβαιη την επόμενη μέρα. Τώρα έρχεται η 48ωρη  απεργία της Π.Ν.Ο, με προοπτική κλιμάκωσης.  Έχετε χρέος και ευθύνη να ζητήσετε άμεσα από τον Υπουργό Εμπορικής Ναυτιλίας  να εφαρμοστεί το άρθρο 25 του νόμου 4256/2014  το οποίο αναφέρει σαφώς ότι: Για τη διασφάλιση της συνοχής του νησιωτικού χώρου και της εδαφικής συνέχειας της χώρας, όταν διακόπτεται η τακτική ακτοπλοϊκή σύνδεση μεταξύ των ηπειρωτικών λιμένων και των νησιών, για λόγους οι οποίοι δεν οφείλονται σε ανωτέρα βία ή απαγόρευση απόπλου, εφαρμόζεται πρόγραμμα δρομολογίων έκτακτης ακτοπλοϊκής συγκοινωνίας. Σας καλούμε να παρέμβετε για την άμεση εφαρμογή του Νόμου και την επίλυση του προβλήματος που αφορά άμεσα την κοινωνία της Ιεράπετρας». 

Μάλιστα! Ενώ υποτίθεται οι ναυτεργάτες πλήττονται από την ίδια μνημονιακή πολιτική που πλήττονται και οι αγρότες, για τον Αγροτικό Σύλλογο Ιεράπετρας η απεργία των ναυτεργατών επιβαρύνει την δεινή θέση των αγροτών και ο υπουργός ναυτιλίας θα πρέπει να επιτάξει πλοία για να μην διακοπεί η ακτοπλοϊκή συγκοινωνία. Να επιστρατευτούν οι απεργοί, αυτό ζητάνε οι συγκεκριμένοι αγρότες.

Μήπως όμως ο σύλλογος αυτός είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση, που δεν εκφράζει τα γενικά αισθήματα του αγροτικού κόσμου; Καθόλου. Ο ίδιος σύλλογος πριν μερικούς μήνες ήταν στις επάλξεις κατά του ασφαλιστικού Κατρούγκαλου που αφορούσε τις ασφαλιστικές εισφορές των αγροτών, ενώ συμμετείχε -τρομάρα τους- στην απεργία της ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ στις 12/11/15 και στο παναγροτικό συλλαλητήριο στο Σύνταγμα στις 18/11/15 κατά το οποίο όλως τυχαίως  προπυλακίστηκε ο Λαφαζάνης και ο Στρατούλης.  Εδώ και οι σχετικές ανακοινώσεις του Συλλόγου για τη συμμετοχή του στις εν λόγω κινητοποιήσεις.  «Αγωνισταράδες» χωρίς καμιά αμφιβολία. Σε αυτούς πέρσι σύσσωμη η αριστερούλα μας είχε επενδύσει τις τύχες του αντιμνημονιακού αγώνος κατά του επάρατου και «τρισχειρότερου» (όπως απεφάνθη κι ο Μητσοτάκης και η παρέα του) 3ου μνημονίου. Τα άλλα δύο ήταν για το καλό μας.

Στην δυτική Κρήτη ο πρόεδρος του Αγροτικού Συλλόγου Κισσάμου Αντώνης Αρετουλάκης δήλωνε στο zarpanews.gr:

«Βρισκόμαστε στο λιμάνι της Σούδας για να διαμαρτυρηθούμε κατά της απεργίας που κάνει η ΠΝΟ εδώ και μέρες. Θεωρούμε πλέον πως αυτή η απεργία κάνει ζημιά καθαρά και μόνο στους αγρότες, τα τρόφιμα μας σαπίζουν και εμείς χάνουμε λεφτά μέσα σε αυτές τις δύσκολα οικονομικές εποχές. Η μόνη κοινωνική τάξη που θίγεται είναι ο αγροτικός κόσμος, κάθε χρόνο πριν τις γιορτές η ΠΝΟ ξεκινάει πάντα απεργίες».

Οι δηλώσεις του Αρετουλάκη γίνονται κατά τη διάρκεια επίθεσης στα γραφεία του Σύριζα στα Χανιά στις 7/12. Προφανώς για να καταγγελθεί το κυβερνητικό κόμμα που δεν καταστέλλει την απεργία των ναυτεργατών

Μάλιστα! Οι μόνοι θιγόμενοι αυτής της κοινωνίας είναι οι αγρότες. Από ποιους άραγε; Από τα μνημόνια; ΟΧΙ. Από την παγκοσμιοποίηση; ΟΧΙ. Από τη «γερμανική κατοχή»; ΟΧΙ. Από το διεθνές «σιωνιστικό» κεφάλαιο και τους τοκογλύφους; ΟΧΙ. Τελικά μετά από τις μπούρδες των αγανακτισμένων μικροαστών ο εχθρός συγκεκριμενοποιείται: Η εργατική τάξη. Επιτέλους ο εθνικός κορμός παίρνει την πλέον ξεκάθαρη θέση. Ελπίζουμε τώρα να το πάρουν χαμπάρι και όσοι επενδύουν τα πολιτικά τους όνειρα σε κάθε λογής κοινωνικό κατακάθι.

Προφανώς για τον κ.Αρετουλάκη οι ναυτεργάτες θα ανήκουν στους δυνάστες των αγροτών, θα ζούνε εις βάρος τους έχοντας μάλιστα και μόνιμο στόχο κάθε γιορτές τους αγρότες. Ένα πολεμικό ανακοινωθέν με άναρθρες κραυγές. Ο ορισμός της προβοκάτσιας. Το άτομο αυτό πριν κάτι μήνες ηγείτο του αγώνος κατά του 3ου μνημονίου. Τα δύο πρώτα δεν θα τα είχε πάρει καν χαμπάρι. Το αντιμνημονιακό ένστικτό του ξύπνησε όταν ήρθε το 3ο μνημόνιο. Είναι και «αριστερό» όποτε ένας λόγος παραπάνω για τα ορφανά των σαμαροβενιζέλων. Ορίστε τι μας έλεγε ο συγκεκριμένος αγροτοσυνδικαλιστής σύμφωνα με τα Χανιώτικα Νέα:

Στους αγρότες απευθύνθηκε και ο πρόεδρος του Αγροτικού Συλλόγου Κισάμου Αντώνης Αρετουλάκης δίνοντας κάποια νούμερα που δείχνουν τι θα αλλάξει στην καθημερινότητα των αγροτών από τα νέα μέτρα. “Ενας μεσαίος προς το καλός αγρότης που βγάζει 1300-1400 ευρώ το μήνα και έχει ένα ετήσιο εισόδημα 20.000 ευρώ θα πρέπει να πληρώσει φόρο 5.200 ευρώ, συν το 50% προκαταβολή για την επόμενη χρονιά που σημαίνει 8.680 ευρώ. Σε αυτά θα πρέπει να προστεθούν και οι εισφορές για ΟΓΑ. Σήμερα ο ΟΓΑ είναι 1200 ευρώ το χρόνο. Με τον τριπλασιασμό τους πάνε 3.600 ευρώ το χρόνο. Άρα από τα 20.000 καθαρό εισόδημα ο αγρότης θα κληθεί να δώσει το 50% του εισοδήματος του. Πως θα ζήσει και θα επιβιώσει μια αγροτική οικογένεια; Με 500 και 600 ευρώ το μήνα; Δεν ζητάμε να μην πληρώσουμε αλλά να μας αφήσουν να επιβιώσουμε”. O κ. Αρετουλάκης επισήμανε ότι στόχος αυτών των μέτρων είναι η αγροτική γη να φύγει από τα χέρια των μικρομεσαίων αγροτών και να πάει σε τράπεζες ή μεγάλες εταιρείες τροφίμων.

Οι αγρότες να επιβιώσουν κ. Αρετουλάκη. Αλλά οι υπόλοιποι μεταξύ των οποίων και οι ναυτεργάτες να ψοφήσουν; Ο αξιέπαινος αυτός αγρότης μέσα σε όλα τα δεινά που έχει υποστεί εισέπραξε από πάνω και 41.122,35 € από την Περιφέρεια Κρήτης το Γενάρη του 2016, εν μέσω των αγροτικών κινητοποιήσεων, στο πλαίσιο υλοποίησης του αναπτυξιακού νόμου επιχορηγήσεως ύψους 7.732.264 ευρώ σε 68 επιχειρήσεις του νησιού μέσα στο 2015. Στα μέσα και στα έξω ο δύσμοιρος. Ας είναι.

Τι δεν μας είπε όμως ο συγκεκριμένος αγρότης επιχειρηματίας, που μπορεί να κλαίγεται για την αγροτική γη που θα φύγει από τα χέρια των μικρομεσαίων αγροτών και θα πάει σε τράπεζες ή μεγάλες εταιρείες τροφίμων. Ότι με την απεργία των ναυτεργατών τα φορτία προς τα ευρωπαϊκά σούπερ μάρκετ (γιατί περί αυτού πρόκειται) δεν θα έφταναν στην ώρα τους. Φλυαρίες και κλάψες για τις μεγάλες εταιρείες τροφίμων, αλλά πρώτοι στη μάσα από τις επιδοτήσεις από την ΕΕ και μια χαρά μπίζνες με τα ξένα μεγάλα σούπερ μάρκετ. Η υποκρισία σπάει κόκαλα.

Νόμος, τάξη, μπίζνες και ασφάλεια

Στο βίντεο αυτό οι αγροτοσυνδικαλιστές που πέρσι έστηναν τα μπλόκα της αγροτιάς ενάντια στο νόμο Κατρούγκαλου που αφορούσε τις εισφορές τους (και όχι ενάντια συνολικά στο νόμο που αύξανε τα όρια συνταξιοδότησης στους εργαζόμενους κατά μια 7ετία και μείωνε τις συντάξεις κατά 40%), σήμερα με στόμφο μας λένε: «Τα ψηφίσματα και οι νόμοι του κράτους πρέπει αν εφαρμόζονται, αλλιώς δεν λειτουργεί η δημοκρατία».  Μια τέτοια δήλωση θα ταίριαζε περισσότερο σε γενικό εισαγγελέα, αλλά ας το παραβλέψουμε. Ο αγροτοσυνδικαλιστής ανεξέλεγκτος και χωρίς κανείς να αντιδράει, ξεπερνάει τον εαυτό του. Και ποιος άλλωστε να αντιδράσει το θείο βρέφος της κοινωνικής αντιμνημονιακής συμμαχίας;  Ας κάνουμε καλύτερα τους κινέζους. Είναι προτιμότερο από το να αλλάξουμε μυαλά.

Αλλά σε ποιους νόμους αναφέρεται ο θεματοφύλαξ των νόμων του κράτους; Το εξηγεί αμέσως παρακάτω στο ίδιο βίντεο ο πασόκος Περιφερειάρχης Κρήτης Σταύρος Αρναουτάκης και ο γραμματέας της ΝΔ Λευτέρης Αυγενάκης:

«Η απεργία, αποτελεί καταστροφή για τους νησιώτες, για τους παραγωγούς, για αγρότες και κτηνοτρόφους, για όλους τους ανθρώπους που ζουν στα νησιά και έχουν καθημερινά την αγωνία, αν προκύψει το παραμικρό πρόβλημα, αν θα φτάσει το φορτίο με τα φάρμακα, με τα προϊόντα, με τα καύσιμα και μια σειρά άλλα τέτοια ζητήματα. Μετά από δική μου πρωτοβουλία, η τότε Κυβέρνηση της Ν.Δ. είχε ψηφίσει το άρθρ. 25 του ν. 4256/2014 για «πλοίο ασφαλείας» και προγραμματισμό δρομολογίου έκτακτης ακτοπλοϊκής συγκοινωνίας, ώστε να εξυπηρετηθούν από και προς τις νησιωτικές περιοχές αγρότες, έμποροι, πολίτες και να γίνει μεταφορά ειδών πρώτης ανάγκης και ευπαθών προϊόντων. Δυστυχώς, η ανευθυνότητα και η ανικανότητα της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έκανε κι εδώ την εμφάνισή της. Κατήργησε το «πλοίο ασφαλείας»!  

Τι ομοιότης μεταξύ των δηλώσεων Αυγενάκη και του Αγροτικού Συλλόγου Ιεράπετρας. Λες και τις έγραψε το ίδιο πρόσωπο είναι. Το μάθαμε κι αυτό. Άρθρον 25 του ν. 4256/2014 επί κυβερνήσεως Σαμαρά. Βρε δεν πάτε στον αγύριστο καλύτερα και εσείς και οι νόμοι σας. Άντε καραγκιόζηδες της Νέας Δημοκρατίας, post imageάντε και όσοι κ…τρίβονται μαζί τους, όπως το έκαναν με τις γραβάτες και με τις πάνω πλατείες μαζί με τις εθνοαριστερές γκρούπες τους που μας τα έχουν πρήξει εδώ και 7 χρόνια ότι δεν υπάρχει δεξιά και αριστερά αλλά μόνο πληττόμενοι έλληνες από το μνημόνιο. Άντε τραβάτε στον Πέπε Γκρίλο να σας σώσει και πάρτε μαζί σας και τους ψεκασμένους του ΕΠΑΜ και της ΑΚΕΠ του «όλοι μαζί δεξιοί και αριστεροί να βγούμε στους δρόμους», μπας και χάσουμε λίγη βλακεία από γύρω μας.

Ακριβώς αυτή την κασέτα παίζουν οι γαλαζοπράσινοι αγροτοσυνδικαλιστές από κοινού με τα ορφανά των Σαμαροβενιζέλων της Κρήτης ενάντια στους απεργούς ναυτεργάτες ξερνώντας το μικροαστικό μίσος ενάντια στην εργατική τάξη.

Σε ένα άλλο βίντεο διακρίνονται στη σειρά ο Μιχάλης Μαλλιωτάκης πρόεδρος του Ενιαίου Αγροτικού Συλλόγου Ιεράπετρας, ο Πρίαμος Ιερωνυμάκης  πρόεδρος της Ομάδας Αμπελουργών Κρήτης και ο αντιπρόεδρος του εν λόγω συλλόγου Μύρων Χιλετζάκης. Οι άνθρωποι αυτοί είναι γνωστοί συνδικαλιστές και ταγμένοι σε συγκεκριμένες πολιτικές παρατάξεις. Όλοι τους παπαγαλίζουν το παραμύθι της ΝΔ. Να εφαρμοστεί ο νόμος που η σημερινή κυβέρνηση δεν υλοποιεί. Προφανώς μια κυβέρνηση του αγαπημένου τους Μητσοτάκη θα τον εφάρμοζε αμέσως, ε κύριοι αγροτοπατέρες, αυτό δεν θέλετε να μας πείτε. Ε όχι και να περιμένουμε 9 μέρες να σπάσει η απεργία των ναυτεργατών. Από την πρώτη μέρα στρατιωτικός νόμος. Αυτό λένε ορθά κοφτά τα τσιράκια των μητσοτάκηδων και των κεφαλογιάννηδων που κάποιοι τους έβλεπαν στην κάθοδο τους πέρσι στην Αθήνα και νόμιζαν ότι έφτασε το ιππικό του Άρη Βελουχιώτη.

Υπενθυμίζουμε σε όσους μπάζει η μνήμη τους, ότι ο Πρίαμος Ιερωνυμάκης ήταν ένας από τους ηθικούς αυτουργούς της επίθεσης στον Λαφαζάνη στις 18/1/15. Πρωτοπαλίκαρο της οικογένειας Μητσοτάκη στην περιοχή, ιδιοκτήτης οινοποιείου που εξελίσσεται κάνοντας χρήση των προγραμμάτων χρηματοδότησης από το ΕΣΠΑ. Και ένας από τους δυναμικά αναπτυσσόμενους επιχειρηματίες του κλάδου, κάτι που φανερώνει και το ύψος των επιδοτήσεων που λαμβάνει για την παραγωγή του καθώς ξεπερνούν τα δεκάδες χιλιάδες ευρώ.

Image result for Μύρων Χιλετζάκης

Ο αντιπρόεδρος του Ιερωνυμάκη, ο Μύρων Χιλετζάκης δεν έχει να ζηλέψει τίποτα σε αντίστοιχα κατορθώματα. Νταής συνδικαλιστής, έτοιμος πάντα να καταγγείλει την «κόκκινη χούντα» -όπως φαντάζεται στο κουρκούτι του- τον Σύριζα  για «τη φορολαίλαπα που φέρνει η κυβέρνηση λέγοντας ότι «οι παραγωγοί, οι νέοι, μένανε στη γη αλλά τώρα με τα τελευταία φορολογικά μέτρα θα φύγουν». Στην ερώτηση δε για το πώς θα συνεχίσουν να κατεβαίνουν στο νησί οι τοπικοί βουλευτές, ο αγρότης από την Κρήτη ήταν ξεκάθαρος: «Δεν ξέρω πως θα συνεχίσουν να κατεβαίνουν. Λένε ότι τα μέτρα είναι αναγκαία και θα φέρουν ανάπτυξη. Αν δεν μας φέρουν αναπτυξιακά μέτρα δεν θα συνεχίσουμε στα χωράφια.» [creteplus]

Αυτά πέρσι ενώ μέσω κινήματος γραβάτας και αγροτικής αγανάκτησης που κατέληγε στο κανιβάλισμα των φτωχών αγροτών και στο αίτημα για διαγραφή τους από το μητρώο για να τρώνε οι διάφοροι Χιλετζάκηδες μόνοι τους τις επιδοτήσεις. Ποιος τώρα; Ο κρατικοδίαιτος Μύρων Χιλετζάκης, ο οποίος  ήταν Σύμβουλος στο Υπουργείο Εσωτερικών τα έτη 2004 έως 2008 (κυβέρνηση Καραμανλή) και Ειδικός Σύμβουλος του κ. Δένδια, όταν αυτός ήταν υπουργός Δικαιοσύνης (σχετικά 4 και 5). Και αμέσως μετά Γενικός Γραμματέας στο Δήμο Μινώα Πεδιάδας.  [candianews.gr/].

Μιλάμε για τον ορισμό του κρατικοδίαιτου αγροτοεπιχειρηματία. Τι λέτε κύριοι κατ’ επάγγελμα αγρότες που θέλετε να πετάξετε τους υπόλοιπους στον Καιάδα. Ο Χιλετζάκης είναι σίγουρα «κατ’ επάγγελμα αγρότης» ή πρέπει να μπει κι αυτός στη λίστα των 800 χιλιάδων αγροτών που ασκούν και άλλες δραστηριότητες και πρέπει να διαγραφούν από τα μητρώα αγροτών. Και εσείς που τα λέτε όλα αυτά μήπως καλύτερα να γραφτείτε στον ΟΑΕΕ γιατί από ότι φαίνεται μάλλον για επιχειρηματίες κάνετε, με εξαγωγική δραστηριότητα με το «παγκοσμιοποιημένο κεφάλαιο» πάρα για κατακαημένη αγροτιά.  Είναι όντως δύσκολο να συγκρατήσει κανείς τη ψυχραιμία του με τέτοιου είδους λαμόγια.

Related imageΌσο για τον Μαλλιωτάκη, αυτός είναι ειδήμων σε ότι αφορά τα «πλοία ασφαλείας». Σε τέτοιο βαθμό μάλιστα που κατά τη διάρκεια των αγροτικών κινητοποιήσεων (!!!!!!) στις αρχές του χρόνου, την ώρα που υποτίθεται οι αγρότες ζήταγαν την υποστήριξη του κόσμου για τον αγώνα τους, ο συγκεκριμένος με αφορμή την επικείμενη 48ωρη απεργία από την  Πανελλήνια Ναυτική Ομοσπονδία για την Πέμπτη και Παρασκευή 4 και 5 Φεβρουαρίου απαιτούσε από τον αρμόδιο υπουργό Κουρουμπλή να εφαρμόσει το σχετικό νόμο. Η γελοιότητα και η υποκρισία των πραιτοριανών του κράτους ξεπερνάει κάθε όριο. Προφανώς ακόμα και κατά τη διάρκεια των μπλόκων της αγροτιάς οι επιχειρηματίες αγροτοσυνδικαλιστές συνέχιζαν απρόσκοπτα να πουλάνε την πραμάτεια τους στους «διεθνείς τοκογλύφους» και εδώ να μας πουλάνε φούμαρα για την ελληνική αγροτιά που χάνεται και για την πατρίδα τους που θέλουν πίσω. Μιλάμε για απίστευτο δούλεμα. Ε κύριε Μαλλιωτάκη; Μήπως είχατε κάποιον άλλο λόγο εν μέσω αγροτικών κινητοποιήσεων να κόπτεστε για το αν θα μπουν πλοία ασφαλείας σε μια 48ωρη απεργία της ΠΝΟ; Καλά για πόσα φορτηγά μιλάμε εδώ πέρα; Δεν μπορούσαν να περιμένουν ούτε δύο μέρες;

Μπορεί κανείς να αντιληφθεί ύστερα από όλα αυτά ποιοι είναι έτοιμοι από τώρα να αποτελέσουν σε οποιαδήποτε περίπτωση όξυνσης της ταξικής πάλης τα ελληνικά Freikorps  (Λευκά Σώματα) που θα επιχειρήσουν να τσακίσουν εν τη γενέσει της κάθε επαναστατική προοπτική.

Στο βίντεο που παρελαύνουν οι αγροτοπατέρες  της Κρήτης εμφανίζεται  στο 1.30 εκτός των άλλων μια ακόμα προσωπικότητα, ο Γιώργος Ντισπυράκης υποψήφιος στο συνδυασμό του Περιφερειάρχη Κρήτης Σταύρου Αρναουτάκη, γραμματέας της Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Ν. Ηρακλείου και πρόεδρος του αγροτικού συλλόγου Τυμπακίου, σε ρόλο θύματος για μας πει για τις ζημιές που ήδη έχουν γίνει αλλά κανείς δεν τους παίρνει στα σοβαρά. Χρειάζεται ελεεινό θράσος από όλη αυτή την κουστωδία την ώρα που κανιβαλίζει τους ανθρώπους που δίνουν μάχη για τη ζωή τους να παριστάνουν και τα θύματα.

Αστική αντεπανάσταση και κανιβαλισμός

Η στάση των αγροτοσυνδικαλιστών της  Κρήτης δεν μπορεί να περάσει στα ψιλά σαν να μην συμβαίνει τίποτα. Ούτε μπορεί να υποβαθμιστεί σαν ένα μεμονωμένο περιστατικό μιας μειοψηφίας.  Στην πραγματικότητα πρόκειται για την πιο τρανή απόδειξη ότι δεν υπάρχουν γενικώς πληττόμενοι από το μνημόνιο. Ότι το μνημόνιο δεν είναι μια εθνική καταστροφή που γεννά τα ίδια συναισθήματα. Το μνημόνιο είναι κυρίως μια ταξική καταστροφή. Είναι το τέλος του κοινωνικού συμβολαίου. Είναι ένα συντριπτικό χτύπημα στην εργατική τάξη και στα εργασιακά δικαιώματα. Ταυτόχρονα είναι η ισοπέδωση του κράτους πρόνοιας, όλων εκείνων των παροχών που το κεφάλαιο ήταν αναγκασμένο να παρέχει στην εργασία, υπό τη μορφή επιδομάτων, συντάξεων, ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, παιδεία κοκ σε μια περίοδο που τα ποσοστά κέρδους άφηναν περιθώρια για πολιτικές ενσωμάτωσης του εργατικού κινήματος. Πάνω σε αυτή τη συνθήκη χτίστηκε το μεταπολεμικό μοντέλο αναπαραγωγής του καπιταλιστικού συστήματος.  Το μοντέλο αυτό έχει πλέον φάει τα ψωμιά του, μεταξύ μιας κολοσσιαίας φούσκας ιδιωτικών και δημόσιων δανείων καθώς και μιας πολλαπλάσιας φούσκας πλασματικού κεφαλαίου που αναζητώντας αποδόσεις τρώνε από κοινού ακόμα και τους πόρους που είναι απολύτως αναγκαίοι για την αναπαραγωγή της εργατικής δύναμης και κάθε πραγματικής παραγωγικής διαδικασίας.

Η απορρύθμιση της αγοράς εργασίας και η αποψίλωση του κράτους πρόνοιας είναι μια από τις προϋποθέσεις για μια νέα βίαιη καπιταλιστική πρωταρχική συσσώρευση ύστερα από την καταστροφή του περιττού σταθερού και μεταβλητού κεφαλαίου. Δεν μας απασχολεί αυτή τη στιγμή αν θα αποδώσει το σχέδιο. Και αν ο καπιταλισμός θα  μπορέσει ποτέ να επανέλθει σε ρυθμούς «ανάπτυξης» που να επιτρέπουν ένα επόμενο κύμα αναπαραγωγής του. Προς το παρόν το σύστημα βουλιάζει στην εντροπία και αυτό παρασέρνει ακόμα περισσότερο μικρά και απροστάτευτα κεφάλαια στη δίνη της καταστροφής και της χρεοκοπίας.

Για την αριστερά η καταστροφή των μικροαστών και η προοπτική της βίαιης προλεταριοποίησής τους, τους φέρνει αναγκαστικά δίπλα στο στρατόπεδο του προλεταριάτου. Λάθος. Ο μικροαστός στην προοπτική της καταστροφής αντιδρά λυσσαλέα όχι ενάντια στο κεφάλαιο που τον σπρώχνει στο γκρεμό αλλά ενάντια στο προλεταριάτο. Με αυτή την αντίδραση επιχειρεί να διαπραγματευτεί με το μεγάλο κεφάλαιο τη θέση του στη νέα κατανομή ακόμα κι αν η οικονομική του ένδεια δεν του αφήνει πολλά περιθώρια διαπραγμάτευσης. Έτσι ο μόνος δρόμος που του απομένει είναι να διαπραγματευτεί πολιτικά. Αυτός είναι και ο λόγος που οι μικροαστοί «ριζοσπαστικοποιούνται» στρεφόμενοι σε ακροδεξιά ή ακόμα και σε φασιστικά μορφώματα που τους υπόσχονται ένα σχέδιο διάσωσης, με πολύ μπλα-μπλα ενάντια στο αδιόρατο «ξένο κεφάλαιο» αλλά επί του πρακτέου κλωτσιές σε όσους βρίσκονται στον πάτο της κοινωνικής πυραμίδας: Τους μετανάστες, τους πρόσφυγες αλλά ακόμα και την ντόπια εργατική τάξη. Και σίγουρα κατά των δημοσίων υπαλλήλων  και των συνταξιούχων που «τρώνε τσάμπα τα λεφτά μας». Εδώ ακριβώς τα συμφέροντα της πληττόμενης μικροαστικής τάξης ταυτίζονται με αυτά του μεγάλου κεφαλαίου. Στο τσάκισμα της εργατικής τάξης, στη διάλυση του «περιττού κράτους πρόνοιας». Στη συντριβή όλων όσων σε αυτές τις «δύσκολες ώρες που περνάει το έθνος» συνεχίζουν να προτάσσουν τα κάθε λογής δικαιώματα (μετανάστες, πρόσφυγες, εργασία κλπ). Να φύγουν όλες αυτές οι προστασίες από τη μέση, όλα τα «βαρίδια» της προηγούμενης ταξικής συνεννόησης (αυτοί τα λένε μεταπολιτευτικές εμμονές που επέβαλε η ηγεμονία της αριστεράς) «για να πάρει μπροστά η εθνική οικονομία». Αυτό απαιτεί η αστική τάξη και ξωπίσω της τα μικροαστικά μαντρόσκυλα. Αλλά ακόμα και άνεργοι και εργαζόμενοι που βλέπουν εκεί ένα δρόμο σωτηρίας. Αυτή είναι η ατζέντα του μικροαστικού κανιβαλισμού που η αστική αντεπανάσταση χτίζει μαζί του το νέο μπλοκ εξουσίας.  Με αυτόν τον τρόπο η μικροαστική αγανάκτηση γίνεται εκ νέου χρήσιμη στο μεγάλο κεφάλαιο.  Στο ρόλο του πραιτοριανού, της αυλής της αστικής εξουσίας.

Η αστική τάξη δεν κυβερνάει μόνη της. Αυτό κάποτε ας το συνειδητοποιήσει η αριστερά ή έστω ο κόσμος της. Η αστική τάξη μπορεί να κυβερνήσει μόνο στο βαθμό που εξασφαλίζει την ηγεμονία της σε ευρύτερα τμήματα του πληθυσμού. Μόνο στο βαθμό που συγκροτεί γύρω της ένα στιβαρό αστικό μπλοκ εξουσίας. Αυτό σημαίνει κοινωνικές συμμαχίες, που δεν προκύπτουν εκ των προτέρων βάσει κάποιου σχεδίου. Πολλές φορές προκύπτουν εξ ανάγκης. Μεταπολεμικά η αστική τάξη αναγκάστηκε κάτω από ένα ορισμένο συσχετισμό δύναμης να διαπραγματεύεται με τις ηγεσίες των συνδικάτων και της πανίσχυρης ρεφορμιστικής αριστεράς σε μια εποχή που υπήρχε και αντίπαλο δέος στα ανατολικά που όπως και να ‘χει αποτελούσε στη συνείδηση της οργανωμένης εργατικής τάξης μια εναλλακτική. Σήμερα η αστική τάξη έχοντας τελειώσει με αυτές τις εκκρεμότητες χτίζει άλλου τύπου κοινωνικές συμμαχίες με ανάλογες πολιτικές εκπροσωπήσεις. Τα εθνικιστικά ρεύματα στην Ευρώπη είναι ο νέος κυβερνητικός εταίρος, ένας νέος πυλώνας σταθερότητας του συστήματος και μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να ισοπεδωθεί μια και καλή η συνειδητή εργατική τάξη και όλα τα υπολείμματα της παλιάς ισορροπίας του 20ου αιώνα.

Το μνημόνιο είναι η αστική λύση στην κρίση και όχι μια λύση που δήθεν «μας επιβάλλεται απ’ έξω». Αυτό είναι ένα παραμύθι για να την σκαπουλάρει η ελληνική αστική τάξη, τα αφεντικά της χώρας. Είναι ένα κόλπο για να επιβάλουν εκ νέου την στραπατσαρισμένη ηγεμονία τους στην υπόλοιπη κοινωνία δήθεν για να αντιμετωπιστεί μια εθνική κρίση.  Τις μπούρδες για την εθνική καταστροφή που έφεραν τα μνημόνια τις πλασάρει το ίδιο κοινωνικοπολιτικό μπλοκ για να κρύψει τον κυρίαρχο ταξικό χαρακτήρα της μνημονιακής αστικής αντεπανάστασης. Μιλάνε για εθνική τραγωδία μόνο και μόνο για να υποτάξουν κάτω από τη δική τους μπότα την εργατική τάξη. Στο βαθμό που κάποιοι αντιδρούν σε αυτή την αφήγηση βαπτίζονται αμέσως εθνικοί προδότες και πράκτορες του Σόρος.

Πάνω σε αυτή τη βάση νομιμοποιείται και η «κατάσταση έκτακτης ανάγκης». «Ε δεν μπορεί τώρα που βρήκαμε 10 σούπερ μάρκετ στας Ευρώπας να πουλήσουμε τις ντομάτες μας να  μας σαμποτάρουν οι ναυτεργάτες». Αυτό είναι εσχάτη προδοσία. Κάπως έτσι οι ναυτεργάτες  γίνονται εχθροί του έθνους. Αφού σε αυτές τις δύσκολες συνθήκες δεν αφήνουν να διεξαχθεί απρόσκοπτα το εμπόριο αγροτικών προϊόντων. Με ποιους; Μα με τα ξένα σούπερ μάρκετ που δεν χαμπαριάζουν από ελληνικά κόλπα και «μεταπολιτευτικές συμπεριφορές που μας επέβαλε η άρρωστη αριστερή ηγεμονία». Ξαφνικά η επάρατη Ευρώπη που μας καταδυναστεύει γίνεται η λύση στο πρόβλημα, αφού είναι και μια αγορά για τις εθνικά περήφανες ντομάτες των θερμοκηπίων από το Τυμπάκι και τη Σητεία.

Να πού καταλήγουν οι φαιδρότητες της βαλλόμενης απ’ έξω Ελλαδίτσας που παλεύει για την ανάκτηση της εθνικής της κυριαρχίας. Όποιος δεν τα ξεκαθαρίζει αυτά στο μυαλό του όλο και κάποιο δίκιο θα έβρισκε στα κατορθώματα των τραμπουκοειδών που έδρασαν στο λιμάνι του Ηρακλείου.

Είναι όλοι οι αγρότες το ίδιο;

Όχι δεν είναι. Ούτε όλοι οι μικροαστοί της πόλης αναγκαστικά θα επιδιώξουν να ενταχθούν στην ιερά συμμαχία του κεφαλαίου. Κάθε ένας με τις επιλογές του. Οι αγρότες της Νίκαιας που κατέβηκαν στην Αθήνα με τα λάβαρα του Μαρίνου Αντύπα δεν είναι σύμμαχος της αστικής τάξης. Οι μικροαστοί που εκδηλώνονται όχι μόνο κατά του μνημονίου, αλλά και υπέρ των εργατικών δικαιωμάτων, που υπερασπίζονται το δημόσιο σχολείο, τη δημόσια υγεία, τα δημόσια πάρκα κλπ. δεν είναι σύμμαχος της αστικής τάξης. Η εργατική τάξη στο βαθμό που δεν ταυτίζει τα συμφέροντά της με αυτά των αφεντικών της, προφανώς και δεν εντάσσεται στο άρχων μπλοκ εξουσίας. Η εργατική τάξη που βλέπει στους πρόσφυγες και τους μετανάστες, της γης τους κολασμένους και όχι τον «εξισλαμισμό της χώρας από τους πράκτορες του Σόρος», προφανώς και δεν χάσκει από την προπαγάνδα της αστικής τάξης. Ούτε ψάχνει κάποιο τρόπο για να πουλήσει εκδούλεψη στην αστική τάξη.

Για να το πούμε διαφορετικά. Το μνημόνιο και η κρίση μπορεί να πλήττει ακόμα και τμήματα του κεφαλαίου και σίγουρα του μικρού κεφαλαίου που τα απαξιώνει και τα οδηγεί στη χρεοκοπία. Στέλνει το 25% του πληθυσμού στην ανεργία και άλλο τόσο στην υποαπασχόληση, και στην απλήρωτη εργασία.  Ακόμα κι όσοι κατάφεραν να κρατήσουν τη δουλειά τους έχασαν το 40% ίσως και το 50% του μισθού τους αν συμπεριλάβει κανείς την αύξηση της άμεσης και έμμεσης φορολογίας. Οι συνταξιούχοι το ίδιο. Όμως αυτό δεν οδηγεί στην ίδια συμπεριφορά. Ούτε συγκροτεί κάποιο ξεκάθαρο αντιμνημονιακό μπλοκ σαν ένα πρώτο βήμα για την ανάκτηση της εθνικής ανεξαρτησίας στο δρόμο για την κοινωνική απελευθέρωση. Αντίθετα η αντιμνημονιακή σούπα χωράει τα πάντα και πρώτα απ’ όλα τα φασιστοειδή και τους κανίβαλους.  Κάθε ελληνάρας εθνόμαγκας μπορεί να το παίζει και αντιμνημονιακός χωρίς να αναρωτιέται κανείς πώς το καταφέρνει. Γι’ αυτό και πίσω από αυτή τη σούπα κρύβεται η ελληνική αστική τάξη και οι πολιτικοί της εκπρόσωποι που δήθεν διαπραγματεύονται σκληρά και περήφανα με τους ξένους δανειστές.

Η μνημονιακή λαίλαπα είναι μια ταξική αστική αντεπανάσταση από την οποία ένα μέρος του ελληνικού πληθυσμού (δηλαδή η ελληνική άρχουσα τάξη μαζί και η αυλή της και όσοι προσδοκούν να επιβιώσουν κανιβαλίζοντας τους διπλανούς τους, όπως οι αγρότες της Κρήτης που άπλωσαν τα βρωμόχερά τους στα ταξικά μας αδέλφια) επιχειρεί να επωφεληθεί προς ίδιον όφελος, φορτώνοντας με τον πιο χυδαίο τρόπο τα βάρη της κρίσης στους πιο αδύναμους και τσακίζοντας όλους όσους μπαίνουν εμπόδιο στον κανιβαλισμό τους. Αυτός ο κανιβαλισμός με τη σειρά του δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένας ακήρυχτος εμφύλιος ταξικός πόλεμος που έχει επιβάλει η αστική εξουσία στην υπόλοιπη κοινωνία.

Σε αυτή τη βάση μπορούμε να κουβεντιάσουμε οποιοδήποτε είδος μετώπου και ενός προγράμματος έκτακτης ανάγκης ενάντια στη μνημονιακή αντεπανάσταση, αλλά με έναν απαράβατο όρο. Καμία συμμαχία με την άρχουσα τάξη. Καμία συμμαχία με την αυλή της. Καμία συμμαχία με όσους επιδιώκουν να σωθούν πουλώντας εξυπηρέτηση σε αυτούς που έκλεψαν και λεηλάτησαν και συνεχίζουν να το κάνουν τη δημόσια περιουσία και τον ιδρώτα της εργατικής τάξης ντόπιας και ξένης. Καμία συμμαχία επίσης με όσους μέσα στην κρίση κανιβαλίζουν τους διπλανούς τους και τους από κάτω τους, που θεωρούν περιττά τα δικαιώματα της εργατικής τάξης, των κατατρεγμένων προσφύγων και μεταναστών. Καμία συμμαχία με όσους μιλάνε για νόμο και τάξη και ειδικά με αυτούς που βιάζονται να υποκαταστήσουν το κράτος στον κατασταλτικό του ρόλο. Όλα αυτά πρέπει να είναι γραμμένα στην πρώτη παραγραφο οποιουδήποτε αντιμνημονιακού μετώπου. Όσο δεν είναι τότε αποτελεί ένα ακόμα ξέπλυμα της αστικής αντίδρασης, μια ακόμα αποδοχή της αστικής ηγεμονίας πάνω στις υποτελείς τάξεις. Αυτά τα μέτωπα οδηγούν μαθηματικά στην Γκαζέρτα, στο Λίβανο, στη Βάρκιζα, στο καραμανλής ή τανκς, στον Τζαννετάκη, και στο 3ο μνημόνιο.  Καμία λύση δεν θα υπάρξει προς όφελος του προλεταριάτου, όσο οι συνειδητές του δυνάμεις δεν σπάνε μια και καλή με τα ιδεολογήματα της ψωροκόσταινας που βάλλεται από ξένες δυνάμεις, όσο δεν σηκώνουν ψηλά τη δικιά τους σημαία, όσο δεν απαντάνε έμπρακτα στον ακήρυχτο εμφύλιο πόλεμο που έχει κηρύξει η αστική τάξη. Και όσο συνεχίζει να αντιμετωπίζει τους πραιτοριανούς σαν εν δυνάμει σύμμαχο σε κάποιο δήθεν κοινό αγώνα για την εθνική απελευθέρωση.

Στα μυαλά των τραμπούκων που επιτέθηκαν στους ναυτεργάτες τα πράγματα είναι ξακάθαρα. Μας εξήγησαν με απλά λόγια ότι κάποιοι είναι από δω και κάποιοι από κει. Ας γίνουν ξεκάθαρα και στις γραμμές όσων εξοργίστηκαν από αυτό το χτύπημα. Ας τελειώνουμε μια και καλή με τις πάνω πλατείες, με τους εθνολεβέντες κάγκουρες, με τα μαντρόσκυλα των αφεντικών και του κράτους, με τους φιλελέδες, τους παραιτηθείτε, τα κινήματα της γραβάτας και με κάθε κανίβαλο. Αυτή είναι η αυλή της αστικής αντεπανάστασης. Αυτοί είναι που έχουν κηρύξει τον πόλεμο στις εργατικές κατακτήσεις και σε όσους κατά τη γνώμη τους περισσεύουν ή πιάνουν τον τόπο, ξεκινώντας πάντα από τους ευκολότερους στόχους. Η καταστροφή της εργατικής τάξης ως ανταγωνιστικής δύναμης στο κεφάλαιο και όχι ως αντικείμενο εκμετάλλευσης είναι ο στόχος του κεφαλαίου και όλων αυτών των χρήσιμων ηλίθιων. Ας το βάλουν, όλοι όσοι βρίσκονται απέναντι, καλά στο μυαλό τους και ας πάρουν τα μέτρα τους. Και πάνω απ’ όλα όταν τους βλέπουν να κατεβαίνουν στο δρόμο να μην νομίσουν ότι σηκώθηκε ο λαός από τους καναπέδες του. Απλά έρχονται τα Freikorps  να μας σπάσουν τα κεφάλια.

sortlink: http://wp.me/pryYN-2Sh

 

Advertisements

One response to “Κανίβαλλοι εναντίον απεργών

  1. Παράθεμα: Μια πολυ καλη αναλυση της καταστασης | Οικολογική Εναλλακτική Πρωτοβουλία Ερμιονίδας·

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s