PFLP: Οι Παλαιστίνιοι αντιμετωπίζουν την εν εξελίξει Νάκμπα, συνεχίζουν την πάλη για την απελευθέρωση όλης της Παλαιστίνης

Q-)

Αναδημοσιεύουμε σε μετάφραση της Νικολέττας Κίτσου την ανακοίνωση του PFLP για την επέτειο των 68 χρόνων από τη Νάκμπα (Καταστροφή) των Παλαιστινίων, δηλαδή την εκδίωξη άνω των 750.000 Παλαιστινίων από τα εδάφη τους, τη δολοφονία δεκάδων χιλιάδων άλλων σε τουλάχιστον 24 περιστατικά σφαγών και την ισοπέδωση 400 περίπου πόλεων και χωριών από τις σιωνιστικές δυνάμεις μεταξύ 1947 και 1949. Η Νάκμπα μνημονεύεται κάθε χρόνο στις 15 Μαΐου. Την ίδια ημερομηνία το  1948 έληξε η Βρετανική Εντολή στην Παλαιστίνη ενώ την προηγουμένη είχε ανακηρυχθεί η ανεξαρτησία του Ισραήλ από την ηγεσία των Σιωνιστών υπό τον David Ben-Gurion, μετέπειτα πρώτο πρωθυπουργό του Ισραήλ.

Avantgarde

Τα 68 χρόνια από την παλαιστινιακή καταστροφή και τον εκτοπισμό του παλαιστινιακού λαού, τη γνωστή ως “Νάκμπα”, μνημονεύονται στις 15 Μαΐου από τον παλαιστινιακό λαό. Οι σιωνιστικές πολιτοφυλακές, που υποστηρίχθηκαν και εξοπλίστηκαν από αποικιοκρατικές δυνάμεις, ιδιαίτερα τη Βρετανία και τη Γαλλία εκείνη την εποχή, διέπραξαν σφαγές και άσκησαν κάθε είδος τρομοκρατίας προκειμένου να εκδιώξουν τον γηγενή πληθυσμό από τα σπίτια, τα χωριά και τις πόλεις του. Πάνω από τα δύο τρίτα του παλαιστινιακού λαού έγιναν πρόσφυγες, εκτοπισμένοι στη Λωρίδα της Γάζας, στη Δυτική Όχθη και στα στρατόπεδα των αραβικών κρατών.

Το έγκλημα της Νάκμπα του 1948 δεν μπορεί να διαχωριστεί από τα ιστορικά προηγούμενα, ιδίως τη διαίρεση του αραβικού κόσμου από τις νικηφόρες αποικιοκρατικές δυνάμεις του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου με τη γνωστή ως Συμφωνία Sykes-Picot του 1916, καθώς και την εξαγγελία της Διακήρυξης Μπάλφουρ του 1917 με την οποία το βρετανικό κράτος υποστήριζε μια «εθνική πατρίδα» για τους Εβραίους στην Παλαιστίνη. Αυτό βέβαια δεν ήταν το ανώτατο όριο της υποστήριξης που έλαβε το αποικιοκρατικό σιωνιστικό κίνημα και το κράτος που δημιούργησε και επέβαλε πάνω στα ερείπια των παλαιστινιακών χωριών από τηναποικιοκρατική και αυτοκρατορική δύναμη. Αντίθετα, αυτά τα κράτη του παρείχαν κάθε μορφήδιοικητικής, πολιτικής, οικονομικής,  τεχνολογικής και στρατιωτικής υποστήριξης για τους επιθετικούς του πολέμους κατά του παλαιστινιακού λαού και του αραβικού έθνους, συμπεριλαμβανομένης της επίθεσης του Ιουνίου 1967 που επέτρεψε στο σιωνιστικό κράτος να καταλάβει το υπόλοιπο της ιστορικής Παλαιστίνης και άλλα αραβικά εδάφη.

Έχουν περάσει 68 χρόνια από τη Νάκμπα και ακόμα ο σιωνιστής εχθρός επιβάλλει καθημερινά νέα τετελεσμένα στην παλαιστινιακή γη και σε βάρος του παλαιστινιακού λαού, επαναβεβαιώνοντας και επικυρώνοντας τον επιθετικό και αποικιοκρατικό-εποικιστικό  χαρακτήρα του σιωνιστικού σχεδίου. Ξεκινά από την άρνηση να αναγνωρίσει το ιστορικό έγκλημα κατά του λαού μας και την απόρριψη των παλαιστινιακών δικαιωμάτων στην πατρίδα μας και του δικαιώματος στην επιστροφή των παλαιστινίων προσφύγων. Επεκτείνεται κατόπιν στην εφαρμογή κάθε είδους ρατσισμού και διακρίσεων κατά των Παλαιστινίων που έχουν απομείνει στα κατεχόμενα από το 1948 παλαιστινιακά εδάφη,  αλλά και: Ι) στην επέκταση του εποικισμού και της εισβολής σε όλη τη Δυτική Όχθη, μη εξαιρουμένης της Ιερουσαλήμ, που υφίσταται συνεχή δήμευση και προσάρτηση, ΙΙ) στην κατασκευή του τείχους της προσάρτησης και του απαρτχάιντ, ΙΙΙ) στην επιβολή εκατοντάδων στρατιωτικώνσημείων ελέγχου και ασφαλείας που εγκλωβίζουν τους Παλαιστινίους, IV) στις κατεδαφίσεις σπιτιών, V) στις μαζικές συλλήψεις και VI) στις δολοφονίες Παλαιστινίων. Η εν εξελίξει Νάκμπα δεν σταματά στα σύνορα της Λωρίδας της Γάζας που υπόκειται σε συνεχή πολιορκία και αποκλεισμό και έχει δεχτεί τρεις μεγάλης κλίμακας στρατιωτικές επιθέσεις σε μόλις οκτώ χρόνια με χιλιάδες νεκρούς, δεκάδες χιλιάδες τραυματίες και κατεστραμμένα σπίτια.

Παρά τη συνεχιζόμενη επιθετική, αποικιοκρατική, σιωνιστική πολιτική, ο λαός μας είναι παρών σε όλους τους χώρους μέσα και έξω από την Παλαιστίνη, σταθερά προσηλωμένος στα δικαιώματά του στην Παλαιστίνη και κυρίως στο δικαίωμα επιστροφής των προσφύγων. Από τα πρώτα αποικιοκρατικά σχέδια επί παλαιστινιακού εδάφους, ο παλαιστινιακός λαός έχει ξεσηκωθεί με ακούραστο εθνικό αγώνα και μεγάλες θυσίες για να υπερασπιστεί τη γη του, τους ανθρώπους του, τα δικαιώματά του.

Οι διαρκείς και καταστροφικές συνέπειες του εγκλήματος της Νάκμπα απαιτούν από εμάς να παρέχουμε όλα όσα είναι αναγκαία για να παραμείνει άσβεστη η φλόγα του αγώνα κατά του αποικιοκράτη και εισβολέα, ενός υπαρξιακού αγώνα που μας υποχρεώνει να ανεβάσουμε το επίπεδο της έντασης και της σοβαρότητας. Αυτό σημαίνει την άνοδο του επιπέδου όλων των παλαιστινιακών δυνάμεων, με εθνική ευθύνη, ιδιαίτερα υπό το πρίσμα  της σημερινής πραγματικότητας για τους Παλαιστίνιους και τους  Άραβες.

Το Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης κάνει έκκληση για τα εξής:

Πρώτον, να παραμείνει καθαρή η μνήμη του παλαιστινιακού λαού και η συλλογική του συνείδηση από κάθε είδους προσπάθεια πλαστογράφησης, διαγραφής ή άμβλυνσης της  μνήμης του, και να διαφυλαχθεί η συνέχιση των παλαιστινιακών γενεών για μία Παλαιστίνη από τον Ιορδάνη ποταμό ως τηΜεσόγειο θάλασσα, από το νότο ως το βορρά, που δεν θα είναι μόνο ανάμνηση αλλά και ο στόχος της απελευθέρωσηςαπό γενιά σε γενιά.

Δεύτερον, να διατηρηθεί η ενότητα του παλαιστινιακού λαού, όπου και αν βρίσκεται, μέσα και έξω από την Παλαιστίνη, και να απορριφθούν όλα τα σχέδια που υπονομεύουν το δικαίωμα της επιστροφής στην Παλαιστίνη ή που επιχειρούν είτε να εξαναγκάσουν το λαό μας για άλλη μια φορά σε εκτοπισμό και προσφυγιά είτε να διαχωρίσουν το ένα τμήμα της Παλαιστίνης από το άλλο. Προκειμένου να υπάρξει μια ενοποιημένη παλαιστινιακή πολιτική δύναμη απαιτείται κοινό όραμα και στρατηγική για όλες τις προσπάθειες του παλαιστινιακού λαού που αντιμετωπίζει τον εχθρό με όλη την πολιτική, στρατιωτική, οικονομική και τεχνική του δύναμη. Αυτό θέτει και πάλι την ανάγκη να τερματιστεί ο διχασμός και να γυρίσουμε σελίδα σε αυτό το κομμάτι της ιστορίας μας οικοδομώντας  εθνική ενότητα.

Τρίτον, η μονοπωλιακή ηγεσία της Παλαιστινιακής Αρχής και της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (ΟΑΠ) οφείλει να εγκαταλείψει την πολιτική του συμβιβασμού και της διαπραγμάτευσης που έχει ζημιώσει το στόχο του λαού μας, τα δικαιώματακαι τον αγώνα του. Η αποτυχία αυτήςτης προσέγγισης και των διαπραγματεύσεων και συμφωνιών που την απαρτίζουν, ειδικά των συμφωνιών του Όσλο, πρέπει να αναγνωριστεί και αυτό το μονοπάτι να απορριφθεί, συμπεριλαμβανομένων όλων των δεσμεύσεων προς τον κατακτητή – πολιτικών, οικονομικών και σε επίπεδο ασφαλείας – που απορρέουν από τις συμφωνίες αυτές.

Αυτό απαιτεί να δοθεί ένα τέλος στην τακτική της εξάρτησης από τις διαπραγματεύσεις και στην πολιτική της υποταγής και της επαιτείας που ασκείται από την Παλαιστινιακή Αρχή  μετά από κάθε πρωτοβουλία που εκδηλώνεται, μεταξύ άλλων και  την πρόσφατη γαλλική πρωτοβουλία. Απαιτείται σαφής θέση απόρριψης της γαλλικής πρωτοβουλίας και όλων των πρωτοβουλιών που δεν αναγνωρίζουν τα δικαιώματα επιστροφής του παλαιστινιακού λαού, αυτοδιάθεσης, πλήρους κυριαρχίας και ανεξαρτησίας. Έχει αποδειχθεί ότι η τακτική των διαπραγματεύσεων και του συμβιβασμού οδήγησε το παλαιστινιακό κίνημα σε πολύ σοβαρά προβλήματα. Για να ακυρωθούν οι αιτίες που επιτρέπουν να συνεχίζεται αυτό, η αποκλειστικότητα και η κυριαρχία στα παλαιστινιακά θεσμικά όργανα πρέπει να ξεριζωθεί, πρώτα και κύρια μέσα στην ΟΑΠ, η οποία χρειάζεται απεγνωσμένα να επανακτήσει το ρόλο και τη λειτουργία της, μέσω της ανοικοδόμησης και της αναδιάρθρωσής της σε μια σωστή, χωρίς αποκλεισμούς, εθνική βάση, προκειμένου να διασφαλιστεί η συμμετοχή όλων.

Τέταρτον, επισημαίνουμε ότι ο παλαιστινιακός λαός και το παλαιστινιακό εθνικό απελευθερωτικό κίνημα αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα του αραβικού έθνους και του εθνικού του κινήματος που αντιμετωπίζει όλες τις τάσεις και τις απαιτήσεις για διαίρεση και τα υψηλά ποσοστά σεκταριστικών συγκρούσεων σε όλο τον αραβικό κόσμο. Επιβεβαιώνουμε ότι ο παλαιστινιακός αγώνας αποτελεί την αιχμή του δόρατος του κεντρικού ζητήματος, της αραβο-σιωνιστικής και αραβο-ιμπεριαλιστικής σύγκρουσης. Στο πλαίσιο αυτό υπογραμμίζουμε την εντονότατη καταδίκη μας όλωντων μερών που τροφοδοτούν τη σεκταριστική σύγκρουση στην περιοχή μας και παρέχουν στήριξη σε αντιδραστικές και βίαιες δυνάμεις που έχουν στόχο την υπονόμευση και την καταστροφή της δομής των αραβικών κοινωνιών, διαλύοντας το αραβικό έθνος. Οι προτεραιότητες των αντιδραστικών κρατών στην περιοχή αντικατοπτρίζονται στην ταξινόμηση των δυνάμεων αντίστασης όπως η Χεζμπολάχ του Λιβάνου ως «τρομοκρατικές» την ίδια στιγμή που τα κράτη αυτά ενισχύουν και εμβαθύνουντη συνεργασία τους με τη σιωνιστική οντότητα.

Πέμπτον, υπάρχει αυξανόμενη δημόσια και θεσμική υποστήριξη σε πολλές χώρες σε όλο τον κόσμο υπέρ του αγώνα του παλαιστινιακού λαού για τα δικαιώματά του, που εκφράζεται μέσα από οικονομικό, ακαδημαϊκό και πολιτιστικό μποϊκοτάζ του σιωνιστικού κράτους, οικοδομώντας ένα λαϊκό κίνημα πίεσης για τον σεβασμό των δικαιωμάτων του παλαιστινιακού λαού. Αυτό το διεθνές κίνημα απορρίπτει και καταδικάζει την κατοχή και την τρομοκρατία εναντίον του λαού μας, της γηςκαι των δικαιωμάτων μας και πρέπει να κλιμακωθεί.

Τιμή στους μάρτυρες, Λευτεριά στους κρατούμενους και Νίκη στο λαό μας!

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s