Το δημοψήφισμα μίλησε. Και τώρα;

eu_1

Κ.Μαραγκός | Avantgarde

Έχουν απομείνει λίγες μόνο ώρες μέχρι τη λήξη του τελευταίου τελεσιγράφου των δανειστών προς την Αθήνα, να φέρει μέχρι το πρωινό της Παρασκευής «αξιόπιστες» προτάσεις και όχι «εκθέσεις ιδεών» προκειμένου να γίνει δεκτό το αίτημα για μια έκτακτη χρηματοδότηση 8 δις για το καλοκαίρι και εν συνεχεία ένα τρίτο μνημόνιο 3ετους διάρκειας για επιπλέον δάνεια τουλάχιστον 50 δις. Το αντάλλαγμα περιλαμβάνει τα γνωστά μέτρα ύψους 12 δις, με άμεση όμως εφαρμογή συμπεριλαμβανομένου τις εδώ και τώρα αυξήσεις στα όρια συνταξιοδοτήσεις, αναδρομικές μειώσεις από 1/1/2015 στις επικουρικές όπως όριζαν οι μέχρι τώρα συμφωνίες, μειώσεις ακόμα και στις κύριες συντάξεις, κατάργηση του ΕΚΑΣ, ΔΕΗ στο 23%, κατάργηση κάθε έκπτωσης στο ΦΠΑ για τα νησιά και ιδιωτικοποίηση της μικρής ΔΕΗ. Είναι προφανές ότι οι «εταίροι» απαιτούν μαζί με τη συμφωνία και τον απόλυτο εξευτελισμό του Τσίπρα και της κυβέρνησης. Ο Τσίπρας έχει μπροστά του τρεις επιλογές: α) υπογράφει την επαίσχυντη συμφωνία και χάνει τη δεδηλωμένη στο βαθμό που έστω και 15 βουλευτές της πλειοψηφίας την καταψηφίζουν, οπότε και παραιτείται στο βαθμό που δεν θέλει να γίνει όπως έχει δηλώσει πρωθυπουργός παντός καιρού, β) δεν υπογράφει και ανατρέπεται από τα μέσα από τα στελέχη εκείνα που είναι έτοιμοι (σε «48 ώρες») να υπογράψουν ακόμα κι αν γι’ αυτό απαιτηθούν “ευρύτερες συναινέσεις”, οδεύοντας σε υπηρεσιακή κυβέρνηση στυλ Παπαδήμου που υπογράφει τα πάντα και μετά πάει σε εκλογές, γ) δεν υπογράφει, δεν ανατρέπεται από τα μέσα και εκεί πλέον αντιμετωπίζει μια ανοιχτή αστική εξέγερση η οποία οργανώνεται αυτή τη στιγμή στο Σύνταγμα υπό το όχημα των “Μένουμε Ευρώπη” και με την πλήρη πολιτική κάλυψη των ηγετών του ότι σε περίπτωση μη υπογραφής θα καταληφθεί το Μαξίμου, η κυβέρνηση θα πεταχτεί έξω με τις κλωτσιές και ο Τσίπρας θα καταλήξει με λουλούδια στο Γουδί.

Το δημοψήφισμα

Όσοι πίστευαν ότι με το δημοψήφισμα η κυβέρνηση θα αποκτούσε ένα επιπλέον όπλο στη διαπραγμάτευση που θα ανάγκαζε έστω και την τελευταία στιγμή τους δανειστές να δώσουν κάτι για να δικαιολογηθεί ο “επώδυνος” συμβιβασμός, διαψεύστηκαν με τον πλέον εκκωφαντικό τρόπο. Το ίδιο και όσοι θεώρησαν ότι με το 62% θα μαζευτούν και οι πραξικοπηματίες του Μένουμε Ευρώπη αναγνωρίζοντας την ήττα που υπέστησαν στις κάλπες από τη λαϊκή βούληση. Απεναντίας οι λακέδες της μνημονιακής αστικής αντεπανάστασης έχουν εξαγριωθεί εντελώς. Ο βασικός υπεύθυνος γι’ αυτό είναι ο ίδιος ο Τσίπρας που τους έστρωσε το χαλί την επομένη του δημοψηφίσματος όταν κάλεσε τους ηττημένους του δημοψηφίσματος στο Μάξιμου για να τους χρήσει νικητές, ερμηνεύοντας από κοινού το μήνυμα του δημοψηφίσματος, ως “εντολή μη ρήξης και λύσης εντός ευρώ”. Από εκείνη τη στιγμή, οι πάντες αντελήφθησαν ότι ο Τσίπρας είναι έτοιμος να υποχωρήσει στα τελεσίγραφα της εξωτερικής και εσωτερικής τρόικας. Αντί να δώσει σάρκα και οστά στη σαφή εντολή που πήρε από το 62% που ψήφισε σε συνθήκες αστικής τρομοκρατίας, τελεσιγράφων, διλημμάτων του στυλ Ευρώπη ή Ζάμπια, το ΟΧΙ, προτιμά να διαβουλεύεται με τους εκπροσώπους του 38% με την Εκάλη, τους τραπεζίτες και τους τοκογλύφους. Πρόκειται για άδειασμα των εκατοντάδων χιλιάδων που βγήκαν στο δρόμο και επέβαλαν το ΟΧΙ την ώρα που τα κάθε είδους πρωτοκλασάτα στελέχη του Μαξίμου απεργάζονταν από την προηγούμενη Τετάρτη σχέδια ακύρωσης του δημοψηφίσματος και “ευρύτερων συναινέσεων” ακόμα και σε κόντρα με την κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ. Η τεράστια συγκέντρωση της Παρασκευής έβαλε τέλος σε αυτά τα σενάρια, όμως οι εμπνευστές τους -παρά το αγωνιστικό φρόνημα που δείχνει ο λαός του ΟΧΙ, παρά τις κλειστές τράπεζες, τις απειλές των αφεντικών, τα τελεσίγραφα της ιεράς συμμαχίας- επανέρχονται από την αρχή της βδομάδας με το ίδιο ακριβώς σχέδιο. Οι κινήσεις αυτές ισοδυναμούν με πραξικόπημα ενάντια στη θέληση της μεγάλης λαϊκής πλειοψηφίας, λίγες μόνο μέρες μετά τη σαφή εντολή του δημοψηφίσματος.

Θα υπογράψει;

Η πλειοψηφία της αριστεράς του ΣΥΡΙΖΑ έχει βγάλει ήδη το πόρισμά της. Ο Τσίπρας πάει για υπογραφή. Επομένως ετοιμαζόμαστε για τη μάχη ενάντια στο νέο μνημόνιο. Για ακόμα μια φορά η αριστερά, αντί να δώσει τη μάχη για να καταρρεύσει η νέα προσπάθεια συμβιβασμού αρέσκεται στις προφητείες της και αρνείται να σκεφτεί όπως έκανε μέχρι και τώρα όχι μόνο τον αγώνα να μην υπογράφει το νέο μνημόνιο αλλά το βασικότερο τα νέα καθήκοντα που θα προκύψουν στην περίπτωση που η κυβέρνηση αρνηθεί να υπογράψει το εξευτελιστικό τελεσίγραφο. Το ΚΚΕ συνεχίζει να πουλάει τρέλα. “Είτε υπογράψει είτε δεν υπογράψει πάλι ο λαός θα πληρώσει” κοκ. Το μαντείο των Δελφών μίλησε και αποσύρεται από τη μάχη. Αυτά τα “είτε έτσι είτε αλλιώς” εκτός του ότι δεν βγάζουν κανένα νόημα, λέγονται μόνο και μόνο για να σηκώσει το ΚΚΕ ψηλά τα χέρια. Για να μην αναλάβει καμία ευθύνη στην περίπτωση που δεν πέσουν οι υπογραφές και η αντεπανάσταση επιχειρήσει να επιβάλει τη δική της λύση με κάθε μέσο. Το ΚΚΕ κλείνει το μάτι στην αντίδραση και δηλώνει: κάντε ότι νομίζετε, εμείς δεν θα είμαστε εκεί για να σας εμποδίσουμε. Το ΚΚΕ αποσύροντας τις δυνάμεις του από αυτή τη μάχη, αφήνει το δρόμο ανοιχτό και στον Τσίπρα για να υπογράψει. Αφού είτε υπογράψει είτε δεν υπογράψει είναι το ίδιο. Δυστυχώς όμως και η υπόλοιπη αριστερά εξαντλείται σε προβλέψεις και όχι σε δράση. Πάρα το δημοψήφισμα, πάρα τις τεράστιες διαδηλώσεις που έδειξαν ότι το ΟΧΙ δεν είναι μόνο ανάθεση, δεν είναι μόνο παθητική στάση για να βγάλει ο Τσίπρας τα κάστανα από τη φωτιά, αλλά ενεργητική παρέμβαση που ξεπερνάει τις διαθέσεις του Τσίπρα, η αριστερά και άλλες δυνάμεις του κινήματος κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν περί τίνος πρόκειται. Επιμένουμε. Το ζήτημα δεν είναι τι σκέφτεται να κάνει ο τρεμάμενος πρωθυπουργός και το συμβιβαστικό του επιτελείο που ψάχνει απεγνωσμένα την “επώδυνη επωφελή και αμοιβαία λύση”. Ξέρουμε ότι τέτοια λύση δεν υπάρχει με τον ίδιο τρόπο που το ξέρει και η μαφία της ευρωζώνης και των δανειστών. Όπως και την προηγούμενη βδομάδα με την κινητοποίηση επιβάλλαμε το ΟΧΙ έτσι πρέπει να γίνει και τώρα. Ο Τσίπρας, ναι, είναι έτοιμος να υπογράψει, πιέζεται για αυτό ασφυκτικά από την διεθνή και ντόπια αστική αντίδραση, από τα ζωτικά συμφέροντα του ελληνικού καπιταλισμού, από σύσσωμη τη δυτική αυτοκρατορία. Το ντόπιο κατεστημένο που κυριαρχεί στη χώρα από την εποχή του εμφυλίου τον απειλεί ότι αν δεν υπογράψει θα καταλήξει στο Γουδί για εσχάτη προδοσία. Στο βαθμό που παραμένουμε παθητικοί δέκτες αυτών των απειλών ο Τσίπρας είναι σίγουρο ότι θα συρθεί στην υπογραφή. Ο αγώνας αυτή τη στιγμή δεν είναι να καταγγείλουμε τον Τσίπρα για μια υπογραφή που δεν έχει ακόμα βάλει, αλλά να τον υποχρεώσουμε να μην τη βάλει. Όσοι βιάζονται να υπογράψει προεξοφλώντας μερικά ψίχουλα από τη διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ αφού πρώτα θα έχουν επιβεβαιωθεί οι προφητείες τους δεν έχουν να προσφέρουν τίποτα σε μια μάχη που είναι σε εξέλιξη, απλά κρύβονται πίσω από το δακτυλάκι τους προκειμένου να αποφύγουν τα καθήκοντα της στιγμής. Αν ο Τσίπρας υπογράψει βεβαίως πρέπει να καταγγελθεί, να παλέψουμε ανοιχτά ενάντια στη μνημονιακή κυβέρνηση που θα προκύψει (και θα είναι μια άλλη κυβέρνηση, σε αυτό να είναι σίγουροι όλοι οι προφήτες), στα νέα μνημόνια κοκ. Αλλά αυτό θα είναι το καθήκον από τη Δευτέρα. Τώρα μια τέτοια στάση είναι τελείως λάθος και αποπροσανατολιστική, εξυπηρετώντας το αστικό σχέδιο (ακόμα και του Τσίπρα) που είναι η υπογραφή του τρίτου μνημονίου.

Αν –υποχρεωθεί και- δεν υπογράψει όμως;

Αυτό είναι κάτι που αποφεύγουν οι πάντες να σκεφτούν. Και ειδικά η αριστερά που είχε μάθει να σκέφτεται όχι με όρους μάχης αλλά με όρους προπαγάνδας. Η μάχη πριν από το δημοψήφισμα ήταν εύκολη, γιατί έδινε ακόμα μια βδομάδα παράταση στο τέλος περιμένοντας το αποτέλεσμα της «λαϊκής βούλησης». Ακόμα μια βδομάδα προπαγάνδας, έστω και με 60 ευρώ ημερήσιο όριο στις αναλήψεις. Τώρα όμως και χωρίς ELA και με μια κυβέρνηση που δηλώνει μυξοκλαίγοντας ότι δεν έχει άλλο σχέδιο (μπας και τη λυπηθούνε για την ειλικρίνεια της) δεν υπάρχει κανένα περιθώριο για ακόμα ένα ημίχρονο. Τώρα είμαστε στη φάση των πέναλτι και του ξαφνικού θανάτου. Ένα ΟΧΙ από δω και πέρα δεν σημαίνει απλά ότι δεν θα έχουν ευρώ τα ΑΤΜ. Ένα ΌΧΙ σημαίνει ότι η αστική αντίδραση επιχειρεί να ανατρέψει την κυβέρνηση. Ότι οι «πολίτες της αστικής τάξης και οι υγιείς δυνάμεις της χώρας» παίρνουν τη τύχη στα χέρια τους, όπως τόνισε ο Μεϊμαράκης στο δικό του τελεσίγραφο που έστειλε ήδη από την Κυριακή του δημοψηφίσματος. Δεν είναι μόνο ο Τζήμερος που καλεί στη βίαιη εκπαραθύρωση της κυβέρνησης αλλά και η Ντόρα Μπακογιάννη ήδη από την προηγούμενη βδομάδα. Ο Σ.Θεοδωράκης και η Φ.Γεννηματά μιλούν για εθνική προδοσία στην περίπτωση μη συμφωνίας. Αν στην αριστερά και το κίνημα υπάρχουν κάποιοι που δεν καταλαβαίνουν ακόμα και μετά από όλα αυτά τι έρχεται είναι απλά άξιοι συνεχιστές του γελοίου πρωτοσέλιδου της Αυγής μια μέρα πριν το πραξικόπημα τον Απρίλη του 1967 υπό τον τίτλο «γιατί δεν πρόκειται να γίνει στην Ελλάδα πραξικόπημα». Αλλά αν δεν παίρνουν στα σοβαρά τις δηλώσεις σύσσωμου του αστικού πολιτικού κόσμου, τότε τι ακριβώς σημαίνει η κατάληψη του Συντάγματος που ετοιμάζουν οι «μένουμε Ευρώπη-μένουμε σύνταγμα»; Τι σημαίνουν οι ομάδες περιφρούρησης και οι βάρδιες που οργανώνουν προκειμένου να κρατήσουν το Σύνταγμα μέχρι την Κυριακή; Τι άλλοι πρέπει να μας πούνε για να αντιληφθούμε την κρισιμότητα των επόμενων ωρών; Πιστεύει κανείς ότι ο τρεμάμενος πρωθυπουργός με ένα επιτελείο που είναι έτοιμο να το βάλει στα πόδια, αποτελούν κάποια γραμμή άμυνας; Μήπως θα σώσει την κατάσταση ένας Καμμένος που η μισή του κοινοβουλευτική ομάδας είναι έτοιμη να περάσει απέναντι; Μήπως ο Πανούσης είναι ο εγγυητής για το ότι οι δυνάμεις καταστολής θα σταματήσουν να είναι σκυλιά των αφεντικών;

Το δημοψήφισμα μίλησε. Τώρα είναι η ώρα του δρόμου

Η στάση του Τσίπρα είναι μια τραγωδία. Την ώρα που τον απειλούν ότι θα καταλήξει στο Γουδί, έχει σπάσει τα τηλέφωνα για μια επικοινωνία με τον Μεϊμαράκη, ενώ την υπόλοιπη ώρα ενημερώνει τον Σταύρο την Φώφη και τον Παυλόπουλο, υποσχόμενος ότι δεν θα προχωρήσει σε ρήξη, ενώ αυτοί μιλάνε για εθνική προδοσία κάθε φόρα που βγαίνουν από το Μαξίμου για να κάνουν δηλώσεις. Η γελοία αυτή στάση τροφοδοτεί ακόμα περισσότερο το θράσος τους που έχει πλέον ξεπεράσει κάθε όριο, και μάλιστα λίγα μόλις 24ωρα μετά τη συντριβή τους στο δημοψήφισμα. Ας φανταστούμε να το είχαν κιόλας κερδίσει. Θα είχαν στήσει ήδη τις κρεμάλες που ονειρεύονται. Τολμάνε να κατηγορούν την αριστερά ότι ετοιμάζει σοβιετικό πραξικόπημα την ώρα που οργανώνουν ανοιχτά το δικό τους πραξικόπημα στην πλατεία Συντάγματος ακολουθώντας κατά γράμμα τον τσελεμεντέ των βελούδινων επαναστάσεων της CIA. Καταγγέλλουν την αριστερά (όχι μόνο το ΣΥΡΙΖΑ) για αντιδημοκρατική και ολοκληρωτική συμπεριφορά την ώρα που ακονίζουν τα μαχαίρια τους και προαναγγέλλουν ότι θα καταλάβουν το Μαξίμου, εκδηλώνοντας ανοιχτά το ταξικό τους μίσος για τις υποτελείς τάξεις και βάζοντας πάνω από όλα το συμφέρον των «πολιτών της αστικής τάξης» δηλαδή των αφεντικών, της Εκάλης και όσων εδώ και χρόνια λήστευαν το ελληνικό δημόσιο και τον ιδρώτα των εργαζομένων για να στέλνουν με βαλίτσες δισεκατομμύρια ευρώ στις τράπεζες του εξωτερικού. Αυτά τα καθάρματα ετοιμάζονται για την τελική ρεβάνς στο κίνημα που αμφισβήτησε είτε στο δρόμο (2010-12) είτε στις κάλπες (25/1, 5/7/2015) την κυριαρχίας τους. Είναι προφανές ότι οι λακέδες του μνημονίου δεν αναγνωρίζουν κανένα δημοψήφισμα και θεωρούν δημοκρατικό δικαίωμα αποκλειστικά τα ζωτικά συμφέροντα της άρχουσας τάξης. Είναι επίσης προφανές ότι αν θεωρούσαν σίγουρο ότι ο Τσίπρας θα υπογράψει το ελεεινό τελεσίγραφο των δανειστών, τότε δεν θα έμπαιναν στον κόπο να στήνουν σκηνικό εμφυλίου πολέμου στην Αθήνα από σήμερα το απόγευμα. Οι πραξικοπηματίες έχουν τις δικές τους πληροφορίες, μέσα από τους φίλους τους στα Eurogroup και από κοινού ετοιμάζονται για την περίπτωση που κλωτσήσει ο Τσίπρας και ο Τσακαλώτος, δημιουργώντας μια κρίση άνευ προηγούμενου, ένα γενικό αστικό λοκ άουτ, με χιλιάδες κατσαρολάδες στους δρόμους να απειλούν το Μαξίμου, και παραδίπλα τις φασιστικές συμμορίες να αναλαμβάνουν δράση για τη συντριβή του «μπολσεβίκικου κινδύνου». Μέσα στο γενικό χάος που ενδεχομένως προκύψει ας μην έχει κανείς αμφιβολίες για τη στάση που θα κρατήσουν οι μηχανισμοί του βαθέως κράτους. Το κίνημα, η αριστερά, ο λαός του 62% δεν μπορεί να παρακολουθεί αμέτοχος να ξεδιπλώνεται το σχέδιο της αστικής αντίδρασης. Ανεξάρτητα από το τι σκέφτεται να κάνει ο Τσίπρας, ο λαός του ΟΧΙ πρέπει να κάνει εκ νέου εκκωφαντική την παρουσία του στους δρόμους και ιδιαίτερα στην πλατεία Συντάγματος και στους γύρω δρόμους. Όχι μόνο για να χώσει μια και καλή τους επίδοξους ευρωφιλελέδες στις τρύπες τους, αλλά και για να μην επιτρέψει στον Τσίπρα ή σε οποιοδήποτε επίδοξο Τσιριμώκο του ΣΥΡΙΖΑ να βάλει την υπογραφή του με ή χωρίς «ευρύτερες συναινέσεις» στο μνημονιακό δουλοκτητικό σχέδιο της ντόπιας και διεθνούς αριστοκρατίας του χρήματος.

Η επόμενη μέρα

Επαναλαμβάνουμε ότι ένα ΟΧΙ αυτή τη φορά απαιτεί έκτακτα μέτρα υπεράσπισης των δημοκρατικών και κοινωνικών δικαιωμάτων της εργαζόμενης πλειοψηφίας, των ανέργων, των συνταξιούχων, της νεολαίας, των υποτελών τάξεων. Δεν μας ενδιαφέρει εδώ η επιστημονική ακρίβεια των όρων αλλά το ταξικό περιεχόμενο της σύγκρουσης. Λαϊκές επιτροπές δράσης πρέπει από την επόμενη κιόλας μέρα να εξασφαλίσουν την ομαλή πρόσβαση του πληθυσμού στα βασικά τρόφιμα. Οποιοσδήποτε διανοηθεί να κερδοσκοπήσει, να αποσύρει τρόφιμα από τα ράφια ή να μην δέχεται να συναλλάσσεται με κάρτες, ή οποιοδήποτε εναλλακτικό μέσο χρησιμοποιηθεί για να αντιμετωπιστούν οι έκτακτες συνθήκες έλλειψης ρευστότητας, θα αντιμετωπίζει άμεσα τις συνέπειες μέχρι να συμμορφωθεί ή αλλιώς να κατάσχεται η επιχείρησή του. Τα ίδια μέτρα πρέπει να ισχύσουν και για την τροφοδοσία σε καύσιμα. Επιχειρηματίες που εκμεταλλευόμενοι την κατάσταση, δεν καταβάλλουν μισθούς, μέσω ebanking, δήθεν γιατί δεν είναι ανοιχτές οι τράπεζες, θα πρέπει επιτόπου να καταγγέλλονται και να επεμβαίνουν άμεσα η επιθεώρηση εργασίας σε συνδυασμό με εργατικές επιτροπές. Στο βαθμό που το καπιταλιστικό λοκ άουτ γενικεύεται οι επιχειρήσεις θα πρέπει να επαναλειτουργούν με την ευθύνη των εργαζομένων και σε συντονισμό μεταξύ τους από ειδικό φορέα που θα δημιουργηθεί επ’ αυτού από το δημόσιο. Στο ίδιο βαθμό θα πρέπει να περιφρουρηθεί η ασφάλεια των πολιτών και των δημοσιών χώρων από συμμορίες που θα επιχειρήσουν λεηλασίες σπιτιών, κλοπές, και κάθε άλλη ενέργεια κατά πολιτών και αδύναμων κατοίκων της χώρας (μετανάστες, ηλικιωμένοι, ανάπηροι, ομοφυλόφιλοι κοκ) που θέτει σε κίνδυνο τη ζωή τους και την οικιακή τους ειρήνη. Παύει, μέχρι να εξομαλυνθεί η κατάσταση, η εξυπηρέτηση των ληξιπρόθεσμων τοκοχρεολυσίων, ενώ κυκλοφορεί άμεσα παράλληλο νόμισμα, μη ανταλλάξιμο με το ευρώ για εσωτερική χρήση σε αναλογία ένα προς ένα. Με αυτό το νόμισμα θα μπορεί ο καθένας να πληρώνει τις υποχρεώσεις τους προς το δημόσιο, τις ΔΕΚΟ και τις καθημερινές συναλλαγές του στην αγορά, και άπαντες θα είναι είναι υποχρεωμένοι να συναλλάσσονται μ’ αυτό. Το τι θα απογίνει το χρέος είναι μια συζήτηση που θα γίνει όταν ηρεμήσει η κατάσταση και αφού συνεκτιμηθεί η ζημιά που έχουν προκαλέσει οι θεραπείες σοκ, το αστικό σαμποτάζ και το πλιάτσικο στη δημόσια οικονομία και στο βιοτικό επίπεδο των φτωχών λαϊκών τάξεων. Είναι προφανές ότι τα μέτρα αυτά δεν αποτελούν ένα πλήρες πρόγραμμα της επόμενης μέρας. Άλλωστε τα μέτρα που θα παρθούν θα λύνουν προβλήματα της πραγματικότητας και όχι τις ιδεολογικές εκκρεμότητες του καθενός. Κάθε προγραμματικό κεκτημένο θα βρει τη θέση του στη νέα κατάσταση που θα διαμορφώνεται μέρα με τη μέρα, κυρίως όμως σε μη κανονικές συνθήκες, όπου η αστική τάξη των «υγιών δυνάμεων» (οι υποτελείς είναι άρρωστοι για τον αστικό ελιτίστικο απόπατο) θα επιβάλλουν το χάος και την καταστροφή. Αν αυτά τα μέτρα θυμίζουν στους τοκογλύφους, τζογαδόρους, διεθνείς επενδυτές, οπαδούς της διάλυσης του κοινωνικού κράτους και της απελευθέρωσης της αγοράς, ή όπως αλλιώς λέγονται, σοσιαλισμό, σοβιέτ, μπολσεβίκους ή κάτι άλλο, ποσώς μας απασχολεί. Στους κανίβαλους αυτούς η ανθρωπότητα δεν χρωστάει τίποτα. Αντιθέτως αυτοί είναι που χρωστάνε πολέμους, καταστροφές, πείνα, πρόσφυγες, πραξικοπήματα, εξόντωση των αδυνάτων και για όλα αυτά τα δεινά οφείλουν να πληρώσουν το τίμημα που τους αναλογεί.

3 responses to “Το δημοψήφισμα μίλησε. Και τώρα;

  1. «οι πραξικοπηματίες του Μένουμε Ευρώπη »
    Η σειρά μου να μιλήσω για δημοκρατία και δημοκρατικά δικαιώματα.
    Πού το είδες, σύντροφε, το «πραξικόπημα»; Επειδή οι πολίτες ασκούν το δημοκρατικό δικαίωμα του συνέρχεσθαι που προβλέπει το επάρατο αστικό Σύνταγμα;
    Μήπως αυτό είναι συκοφαντία για να προκαλέσει το μίσος ενάντια στους πολιτικούς αντιπάλους σας; Μήπως επιδιώκετε κανένα αιματοκύλισμα στιλ Ουκρανίας; Λέω, μήπως.

    Μου αρέσει!

  2. Σημερα 10/7/15 αυτοακυρωνονται και αυτοεξευτελιζονται οσοι -οσες συριζαιοι δηλωσουν οτι συμφωνουν με αυτη την προταση που περιλαμβανει μετρα 12 δις. Τσιπρας – Τσακαλωτος -Δραγασακης -Παπας και οσοι υπουργοί συνυπογραφουν την προταση των 12 δις θα τρεχουν να κρυφτούν. Η οργή του 61,3% στρεφεται πια ΚΑΙ εναντιον τους. Η προταση αυτη ειναι ολοκληρο το πακετο γιουνκερ και επιπλεον . Ειναι Γιουνκερ plus .Το τραγικο ειναι οτι παρα τον αυτοεξευτελισμο των συριζαιων ενδεχεται ΝΑ ΜΗ ΓΙΝΕΙ συμφωνία. Ουτε ο Καμενος δεν εχει συνυπογραψει την προταση. Ο δε Παπαδημούλης δηλωσε οτι η προταση αυτη δεν εξασφαλιζει συμφωνία γιατί οι δανειστες ζητούν σκληροτερα μετρα. Παρά τον αυτοεξευτελισμό των συριζαιων το grexit παραμενει στο τραπεζι. Θα δούμε..

    Μου αρέσει!

  3. Περιμενουμε μονο να δουμε ποσοι απο τους βουλευτες του Συριζα θα μεινουν πιστοι στο 62%. Απο κει και περα οι υπολοιποι ας εξαφανιστουν για παντα απο το δρομο. Μονο στα σαλονια παρεϊτσα με τα σκουληκια της μνημονιακης αντεπαναστασης. Ο Συριζα απο δω και περα ειναι ενα ξεκαθαρο δεκανικι του συστηματος.
    Καμια ανοχη στην κυβερνηση.
    Ο αγωνας συνεχιζεται

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s