“Σχήμα λόγου” οι δεσμεύσεις. Η κοροϊδία δεν έχει τέλος

konstantopoulou-synentefksi-typou-1

Κ.Μαραγκός για το Avantgarde

Δεν πέρασαν 2 μέρες από το επεισόδιο της Ζωής Κωνσταντοπούλου με τον Γ. Δραγασάκη στην διευρυμένη συνεδρίαση ΠΓ και ΚΟ του Συριζα με την πρώτη να κατηγορεί την κυβέρνηση ότι κάνει πίσω από τις κόκκινες γραμμές και η ίδια επανέρχεται στο «ΣΚΑΪ» χαρακτηρίζοντας σχήμα λόγου την κατάργηση του μνημονίου με ένα άρθρο, καθώς «έχει εξηγηθεί ότι χιλιάδες διατάξεις δεν καταργούνται με ένα νόμο. Το σχήμα λόγου «με ένα άρθρο και ένα νόμο» είχε ειπωθεί για να καταδείξει τη βαθιά αντιδημοκρατική επιλογή της κυβέρνησης Σαμαρά». Για να συμπληρώσει πως «αυτή τη στιγμή είναι σε εξέλιξη η διαδικασία της διαπραγμάτευσης, δεν έχω κανένα λόγο να μην έχω εμπιστοσύνη στον πρωθυπουργό και στην κρίση του».

Ο Αλέξης Μητρόπουλος την ίδια ώρα δήλωνε στο «MEGA» πως «αυτό που λέει ο κ. Τσίπρας έντιμη συμφωνία, παρά το ότι κάποιοι από εμάς διαβάζοντας και κάτω από τα κείμενα τη συμφωνία της 20ης Φλεβάρη βλέπουμε ότι έχει τέτοιες και τόσες αδυναμίες που φαίνεται ότι ο έντιμος συμβιβασμός είναι κάτι ανέφικτο».
Ο γενικός γραμματέας Κοινωνικής Ασφάλισης Γ. Ρωμανιάς επίσης δήλωσε στο πρωινό τού ΑΝΤ1 ότι «οι δανειστές κάνουν μία υποχώρηση στη ρήτρα μηδενικού ελλείμματος αλλά με πλεόνασμα 2%» ενώ αποκάλυψε ότι η ρύθμιση που ετοιμάζει η κυβέρνηση για τη ρήτρα μηδενικού ελλείμματος θα κάνει λόγο για αναστολή και όχι για κατάργηση. Όλα αυτά όμως μέχρι τον Σεπτέμβρη γιατί τότε θα πρέπει να εφαρμοστεί σχέδιο για το μέλλον του ασφαλιστικού συστήματος. Για να επανέλθει ωστόσο επ’ αυτού ξανά ο Αλ. Μητρόπουλος λέγοντας ότι είτε καταργηθεί, είτε ανασταλεί η ρήτρα μηδενικού ελλείμματος, θα υπάρξουν μειώσεις στις συντάξεις.
Τέλος στο Βήμα FM ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Δημήτρης Παπαδημούλης δηλώνει “βέβαιος ότι μια συμφωνία, της οποίας την υπερψήφιση θα εισηγηθεί ο πρωθυπουργός, εφόσον υπάρξει, θα εγκριθεί από τη Βουλή και θα στηριχθεί και από τον ΣΥΡΙΖΑ. Αυτή η συμφωνία χρειάζεται οπωσδήποτε την απόλυτη πλειοψηφία των βουλευτών. Είμαι σίγουρος ότι κανένας κορυφαίος του κόμματος δεν θα τραβήξει το χαλί από τα πόδια του Τσίπρα και δεν θα ευνοήσει τα σενάρια της σύντομης αριστερής παρένθεσης. Αντίθετα, εκτιμώ ότι μια τέτοια συμφωνία θα έχει την ευρύτερη στήριξη. Ο ελληνικός λαός στη μεγάλη του πλειοψηφία πιστεύω ότι θα καταλάβει και θα στηρίξει την προσπάθεια της κυβέρνησης, ακόμη κι αν κάποιες από τις δεσμεύσεις μας μετατεθούν για λίγο αργότερα. Άλλωστε, σε μια σκληρή διαπραγμάτευση δεν πετυχαίνεις πάντα το 100% των στόχων σου. Αυτή η κυβέρνηση προσπαθεί να σταματήσει τον κατήφορο, να βάλει τη χώρα σε μια τροχιά αξιοπρέπειας και ανάπτυξης και ο συσχετισμός των δυνάμεων επιβάλλει κάποιες φορές και ελιγμούς.»
Τι προκύπτει απ’ όλες αυτές τις διφορούμενες αλλά όλο νόημα απανωτές δηλώσεις υψηλόβαθμων στελεχών του Σύριζα.
1ον) όταν μίλαγαν για τέλος των μνημονίων εννοούσαν ότι ναι μεν τα καταγγέλλουν, αλλά θα συνεχίζουν να τα εφαρμόζουν. Το ίδιο ισχύει και για όσους διαφωνούν ή θέλουν να φαίνεται ότι διαφωνούν με τις επιλογές του Τσίπρα ως πρωθυπουργού. Μερικές κουβέντες παραπάνω αλλά όταν έρθει η ώρα να ψηφίσουν τότε να δούμε πόσα απίδια χωράει ο σάκος
2ον) όταν μιλάνε για κόκκινες γραμμές ας πούμε στο ασφαλιστικό εννοούν μέχρι να βγει το καλοκαίρι. Άλλωστε η ρήτρα μηδενικού ελλείμματος στα επικουρικά και στα εφάπαξ είναι ήδη σε ισχύ και όσο δεν καταργούνται η κυβέρνηση θα είναι υποχρεωμένη να εφαρμόσει άμεσα το μέτρο. Εκεί κολλάνε και οι διευκρινιστικές του Μητρόπουλου ότι είτε έτσι είτε αλλιώς οι συντάξεις θα μειωθούν. Όπως και να χει πάντως η συζήτηση ακόμα και αν ανασταλεί η εφαρμογή για 2-3 μήνες θα επανέλθει επειγόντως στο τραπέζι από το Σεπτέμβρη μαζί με τη ρήτρα για τις κύριες συντάξεις. Μέχρι τότε θα αρκεστούμε σε ΕΝΦΙΑ, ΦΠΑ, ιδιωτικοποιήσεις, και συλλογικές συμβάσεις διαπραγμάτευση εις το διηνεκές.
3ον) Οι δηλώσεις ότι δεν μπορεί να υπάρξει “έντιμη συμφωνία” είναι μια ομολογία απολύτως σωστή. Από κει και πέρα όμως δύο είναι οι επιλογές. Υπογραφή ή ρήξη. Και ενώ ακούσαμε πολλά για “έντιμους συμβιβασμούς” και για προϋποθέσεις, κόκκινες γραμμές που είναι σκέτο σουρωτήρι κοκ, δεν έχουμε ακούσει κανένα αφήγημα περί της ρήξης. Δύο τρεις κουβέντες δηλαδή. Μια ρήξη ας πούμε θα είναι έντιμη, σκληρή, τι ακριβώς θα μπορούσε να σημαίνει, ποιες είναι οι προϋποθέσεις της, οι κόκκινες γραμμές της; Τίποτα. Ε μην τρομάξουμε και κάνα νοικοκυραίο. Εδώ δεν υπάρχει τίποτα, όχι μόνο για επικοινωνιακούς λόγους, αλλά αυτή η περίπτωση δεν συζητιέται ούτε στα πιο κλειστά επιτελεία. Πολύ απλά γιατί η κυβέρνηση δεν έχει στο μυαλό της αυτό το ενδεχόμενο και ως εκ τούτου δεν υπάρχει τίποτα άλλο από την άτακτη υποχώρηση. Ο έντιμος συμβιβασμός περιείχε την υποχώρηση των δύο πλευρών σε μια μέση λύση ή έστω σε ένα 70-30 . Αμοιβαία επωφελή λύση την ονόμαζε κάποτε ο Τσίπρας. Προφανώς τέτοιες λύσεις δεν υπάρχουν και ως εκ τούτου ο Σύριζα εξαντλεί σε 3 μήνες το 100% του κεφαλαίου του. Από δω και πέρα ως πτώμα δεν έχει να παίξει κανένα άλλο ρόλο πέρα από το να είναι το φερέφωνο της ελληνικής αστικής τάξης μέχρι να πεταχτεί ενδεχομένως και πολύ σύντομα στον κάλαθο των αχρήστων. Διότι η αστική τάξη δεν έχει καμία όρεξη να έχει στο τιμόνι της ανθρώπους που βάζουν σε δοκιμασία τόσο το εσωτερικό πλάνο της αστικής αντεπανάστασης όσο και τις διεθνείς σχέσεις του ελληνικού καπιταλισμού. Το διάστημα που ο Σύριζα παραμείνει στην κυβέρνηση είναι όντως χαμένος χρόνος για το αστικό καθεστώς, με σημαντικό ωστόσο όφελος την απαξίωση και σε ευρωπαϊκή κλίμακα της αριστεράς που εμμένει στη φαντασίωση ενός εξανθρωπισμένου καπιταλισμού και ενός κοινωνικού συμβολαίου που έχει φάει πλέον τα ψωμιά του. Το όραμα αυτής της αριστεράς παραμένει ο καπιταλισμός της μεταπολεμικής ανάκαμψης, του κοινωνικού συμβολαίου και μιας ρυθμισμένης ταξικής πάλης. Αυτή η εποχή τελείωσε και η αριστερά που παραμένει εγκλωβισμένη σε αυτό το όραμα δεν μπορεί να έχει την παραμικρή τύχη στην εποχή του κανιβαλικού καπιταλισμού και του κράτους έκτακτης ανάγκης.
4ον) το μόνο που έχει πλέον να διευθετήσει ο Σύριζα είναι το πώς θα ανοίξει το λάκκο του για να θαφτεί ακόμα κι αν συνεχίζει να νομίζει ότι έτσι κερδίζει ακόμα λίγο χρόνο. Ο Παπαδημούλης δηλώνει σίγουρος ότι η συμφωνία που θα φέρει ο Τσίπρας δεν θα αμφισβητηθεί από κανέναν αντιπολιτευόμενο μέσα στο κόμμα του. Κανείς δεν θα τολμήσει να αμφισβητήσει έναν πρωθυπουργό με τέτοια λαϊκή αποδοχή μας λέει. Αυτό που δεν σκέφτεται είναι ότι η λαϊκή αποδοχή θα είναι σίγουρα μεγάλη μέχρι να ψηφίσει το ελεεινό τρίτο μνημόνιο. Από την ώρα που θα κάνει τη βρομοδουλειά τα συστημικά μίντια, το βαθύ κράτος και η πραγματική αστική εξουσία θα ξεκινήσει την αποδόμησή του. Αυτό μπορεί να συμβεί ακόμα και την ώρα που θα φέρει την συμφωνία στη βουλή. Αν δεν την ψηφίσουν οι 15-20 διαφωνούντες του Σύριζα αμέσως θα χάσει τη δεδηλωμένη. Αυτό το ξέρει το Μαξίμου και πετάει το γάντι στην αριστερά του. Θα τολμήσετε να με ρίξετε; Οι προεδρικοί του Σύριζα θα πεθάνουν με τη ρετσινιά του τρίτου μνημονίου, οι αριστεροί ότι ρίχνουν την κυβέρνηση και φέρνουν πίσω τη δεξιά. Αν δεν την ρίξουν απλά θα έχουν ψηφίσει το μνημόνιο και όλα γι αυτούς θα έχουν τελειώσει μια για πάντα. Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα.
Αν επιμείνουν τότε ο Τσίπρας ή θα γίνει έρμαιο της 5ης φάλαγγας (μνημόνιο εσωτερικού) ή παραιτείται και πάει σε εκλογές.
Εξυπακούεται ότι ο Σύριζα σε αυτές τις εκλογές θα κατέβει με σύνθημα τη συμφωνία που δεν πέρασε με τις ψήφους του Λαφαζάνη αλλά που σύμφωνα με τον Παπαδημούλη θα είναι ένας ελιγμός κάτω από έναν δυσμενή συσχετισμό για να κερδίζει η κυβέρνηση χρόνο για να μην επιβεβαιώσει την στρατηγική της “αριστερής παρένθεσης”. Άλλωστε “Βασική κόκκινη γραμμή αυτής της κυβέρνησης είναι η ακύρωση του σεναρίου της αριστερής παρένθεσης” δήλωσε στο Κόκκινο πριν δυο μέρες ο ίδιος. Να λοιπόν ποια είναι η νέα κόκκινη γραμμή. Όλα τα άλλα πάνε περίπατο. Η ψήφος σε έναν τέτοιο Σύριζα δεν θα έχει καμία πλέον σχέση με την ψήφο της 25ης Γενάρη. Αυτή τη φορά η ψήφος θα είναι για να συνεχιστούν τα μνημόνια που μόνο με την άδεια των δανειστών θα σταματήσουν.
Φανταζόμαστε ότι αν υπάρχει κάποια αριστερά στο Σύριζα δεν θα μπορούσε πλέον να συμμετάσχει σε μια τέτοια καμπάνια. Το πιθανότερο είναι ένας τέτοιος Σύριζα να χάσει τις εκλογές μέσα στην απόλυτη απαξίωση.
Τα σενάρια από εκεί και πέρα δεν έχουν και ιδιαίτερη σημασία. Ίσως ένας νέος Σύριζα κάτι σαν τους νέους Εργατικούς να συμμετάσχει σε μια κυβέρνηση οικουμενικής στο βαθμό που δεν υπάρχει κάποια άλλη πλειοψηφία. Ίσως τα κόμματα που αποδεδειγμένα είναι φύση και θέση εργαλεία της αστικής τάξης βρεθούν εκ νέου στο Μαξίμου ύστερα από 8-9 μήνες αριστερής παρένθεσης.
Για το Λαφαζάνη αυτό θα είναι το τέλος της αριστεράς για τα επόμενα 30 χρόνια, με τον ίδιο τρόπο που για τον Τσίπρα όταν κλαίγεται μπροστά στον Ολάντ και τον Γιούνκερ για να τον λυπηθούνε, μετά την κυβέρνηση Σύριζα ΑΝΕΛ έρχεται η ΧΑ. Πρόκειται για αλχημείες χωρίς καμία εσωτερική λογική. Το τέλος της κυβέρνησης είτε έτσι είτε αλλιώς δεν θα σημάνει το τέλος της αριστεράς για την επόμενη 30ετία, ούτε την ολική επαναφορά της ΧΑ. Μπορεί η αριστερά των φόρουμ, της ανασύνθεσης, των ανοιχτών στρατηγικών, των ρεφορμιστών που τα βρήκαν με τους ξεχασμένους ακροαριστερούς του 1968, των κινημάτων κοκ να πάρει την κατιούσα. Είναι σίγουρο ότι μαζί της θα συμπαρασύρει και τα συντρόφια της υπόλοιπης Ευρώπης. Όμως αυτό θ’ ανοίξει τα μάτια σε χιλιάδες αγωνιστές, που θα αντιληφθούν ότι δεν υπάρχουν αμοιβαίες λύσεις σε αυτό τον κόσμο. Είναι σίγουρο ότι το αστικό σκυλολόι θα πανηγυρίζει έξαλα για την επιβολή ενός τρίτου μνημονίου και για την ολική συντριβή της αριστεράς και μαζί των τελευταίων εργατικών κεκτημένων. Αυτό θα τους αποθρασύνει εντελώς. Όμως οι εκατοντάδες χιλιάδες κόσμος, εργάτες, άνεργοι, φοιτητές, απόμαχοι της δουλειάς, κατεστραμμένοι μικροαστοί, που βρέθηκαν στο δρόμο, που είδαν τις ζωές τους να διαλύονται, που ψήφισαν Συριζα για να τελειώσουμε με τα μνημόνια, δεν θα πάνε τόσο εύκολα σπίτι τους. Ούτε φυσικά στη χρυσή αυγή που με τόσο άνεση τους χαρίζει ο κάθε Τσίπρας όταν κουβεντιάζει με τους θεσμούς απαξιώνοντας με τον πιο χυδαίο τρόπο τον κόσμο που τον ψήφισε.
Η αποκάλυψη του Σύριζα μπορεί να γίνει ένα ακόμα παζλ στη διαδικασία ριζοσπαστικοποίησης που συνοδεύει την κατάρρευση του καπιταλιστικού κοινωνικού συμβολαίου και την είσοδο σε ένα παγκόσμιο κανιβαλικό καπιταλισμό. Η αφορμή για να τελειώνουμε μια για πάντα με τους μύθους του εθνικού αντιμνημονιακού μετώπου. Για να ξεκαθαριστούν τα κοινωνικά και πολιτικά υποκείμενα. Όταν θα πανηγυρίζει ο αστικός συρφετός για το νέο μνημόνιο ας συνειδητοποιήσει και ο τελευταίος ότι σε αυτή τη χώρα δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Ότι η διαπραγμάτευση με τους ξένους και τους δανειστές είναι ένας μύθος που κρύβει το πραγματικό μέτωπο που είναι ο ανταγωνισμός ανάμεσα στις τάξεις. Ότι το μνημόνιο το θέλει η άρχουσα τάξη και δεν της το επιβάλουν δήθεν οι ξένοι ιμπεριαλιστές. Είναι δικό της ζήτημα για να φορτώσει την κρίση στην εργατική τάξη, στους συνταξιούχους, στους μεροκαματιάρηδες. Όποιος δεν θέλει μνημόνιο θα πρέπει να παλέψει ενάντια στον καπιταλισμό και πρώτα απ’ όλα στο δικό του καπιταλισμό και στους εκπροσώπους του που βρίσκονται μέσα στη χώρα. Αν δεν μπορεί να το κάνει, τότε ας αποδεχτεί και τους συμμάχους των αφεντικών του. Μέση λύση λύση δεν υπάρχει.

3 responses to ““Σχήμα λόγου” οι δεσμεύσεις. Η κοροϊδία δεν έχει τέλος

  1. Παράθεμα: “ΣΧΗΜΑ ΛΟΓΟΥ” ΟΙ ΔΕΣΜΕΥΣΕΙΣ. Η ΚΟΡΟΙΔΙΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΕΛΟΣ | Lefteria·

  2. Παράθεμα: Η Δομή της Αριστερής Τροπολογίας στην Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ | OMADEON·

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s