Η σαπίλα διασκεδάζει

sapilaτου 

Οι τελευταίες καταιγιστικές εξελίξεις μας έχουν δώσει ένα ενδιαφέρον θέαμα του ναού της ελληνικής δημοκρατίας.
Ολόκληρη η σαπίλα ενός πολιτικού συστήματος αυτό-αποκαλύπτεται όχι απλά γυμνό απαλλαγμένο από τα φτιασίδια του κοινωνικού συμβολαίου της μεταπολίτευσης – αυτό έγινε στα προηγούμενα χρόνια – αλλά πια απαλλαγμένο από όλη την ψευδό-ηθική μιας χούφτας ανθρώπων που υποτίθεται κυβερνά στο όνομα του λαού.

Κουστουμαρισμένοι κύριοι και κυρίες με όλο το savoir vivre των γαλλικών και του πιάνου που απλόχερα πετούσε στο λαουτζίκο δεκαετίες τώρα συναίνεση προσλήψεις παραχωρήσεις και χατίρια πίσω από πολυτέλεια του δρύινου γραφείου και της δερμάτινης πολυθρόνας της ιδιότητας του εκλεγμένου αντιπρόσωπου τους έθνους, ξαφνικά πετάνε όλο αυτό το μαρκετινίστικο φτιασίδι των δημοσιοσχετιστών και αποκαλύπτουν όχι το κενό αλλά την σαπίλα της ύπαρξής τους. Πιο ανήμποροι από ποτέ στην αναδυόμενη δημοκρατία του Κράτους Έκτακτης Ανάγκης πιο άχρηστοι από πριν πιόνια στα χέρια των συμφερόντων και των lobby έτοιμοι να ξεπουλήσουν την ανυπαρξία τους ξεγυμνώνονται χωρίς αιδώ ακριβώς στις συνεδριάσεις εκείνες που ξέρουν ότι θα έχουν το μεγαλύτερο δημοσιογραφικό ενδιαφέρον.

Δεν έχουν οι ίδιοι την ανάγκη της προφύλαξης. Ξέρουν…

Ξέρουν ότι τα συμφέροντα που με τόση πίστη εξυπηρετούν θα τους βρουν μια αργομισθία κάπου να περιφέρουν την κενότητά τους.

Γνωρίζουν ότι το εκλογικό τους κοινό μπορεί να μοιράζεται την δική τους ποταπότητα το ίδιο ξεδιάντροπά με αυτούς.

Πιστεύουν ότι το σύστημα κάπου θα τους χρειαστεί και θα τους χώσει σε κάποια άχρηστη θέση κηφήνα της κρατικής μηχανής.

Είναι οι αιώνια βολεμένοι, και κάθε διακήρυξη τους περί υπηρετών του έθνους και των συμφερόντων μοιάζει σαν χρησιμοποιημένο κωλόχαρτο.

Άσχετα αν όλοι τους επιστρέψουν απαιτώντας την ψήφο από τον λαουτζίκο. Και πολλοί θα τα καταφέρουν γιατί ξέρουν ότι απευθύνονται στους ομοίους τους. Οι ίδιοι σάρκα εκ της σαρκός θα απευθυνθούν στα κατώτερα ένστικτα που έχουν διαμορφώσει η κρίση και τα ΜΜΕ για τον επόμενο γύρο.

Πρωταγωνιστές της σκηνής είναι δυο κοινωνικά περιττώματα που αναδείχθηκαν βουλευτές χάρη στον ΣΥΡΙΖΑ θα έπρεπε να προβληματίζει πολύ σοβαρά. Γιατί πολλά ακούγονται για νέες «διευρύνσεις», για υποψήφιους χωρίς ιδεολογικές δεσμεύσεις. Αριστερές εννοείται.

Την ίδια στιγμή η κυβερνητική συμμορία λίγα βήματα πριν τον όλεθρο των επικείμενων εκλογών με πολλή γλαφυρότητα στο πρόσωπο παρουσιάζει το πρόσωπο του ηττημένου δειλού. Ανέτοιμοι να παραδώσουν την κυβερνητική εξουσία ακόμα προσκολλημένοι στα σενάρια και τις δολοπλοκίες για τον μαγικό αριθμό που θα τους επιτρέψει να συνεχίσουν το θεάρεστο – κατά Σαμαρά – έργο ατενίζουν την επικείμενη ήττα σαν το τέλος του μεγάλου φαγοποτιού στο τραπέζι που οι ίδιοι έστρωσαν για το κεφάλαιο.

Ας είναι όμως, ακόμα έχουν το περιθώριο των εκβιασμών και των δωροδοκιών.

160 ότι δεν γίνεται με λεφτά … 180 γίνεται με πολλά λεφτά

vouli kivernisi

η Απογοήτευση θρήνος της εξουσίας

 

IMG_43274717175344

Επίκληση στον πάντα δεξιό θεό

 

panagiotarea

Η ιέρεια του τάφου

 

Από ότι φαίνεται ο παρασκηνιακός μεσάζοντας – σκοτεινό χέρι της εξουσίας και βρώμικο χέρι – την πάτησε από ένα καμένο βουλευτή. Να την παθαίνεις από ένα πολιτευτή του μεγέθους και του βεληνεκούς Χαϊκάλη είναι δείγμα ερασιτεχνισμού. Αλλά μπορεί να είναι και δείγμα της χαοτικής δίνης στην οποία έχει περιέλθει το σύστημα. Κάποιες φορές ο παράξενος ελκυστής ξέρει από ανέκδοτα.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s