Από Αύγουστο χειμώνα και από Μάρτη καλοκαίρι

tsipras papouliasΔυο βδομάδες μόλις από τις εκλογές με το κοσμοϊστορικό αποτέλεσμα («για πρώτη φορά αριστερά», όπως έλεγε το σύνθημα) και σχεδόν έχουν ξεχαστεί. Έχει κανείς την αίσθηση ότι αυτές οι εκλογές και το ιστορικό τους αποτέλεσμα μαζί, είναι σαν να μην έγιναν ποτέ… Η μνημονιακή κυβέρνηση συνεχίζει ακάθεκτη το έργο της διάλυσης των πάντων, μετά από ένα απαραίτητο φτιασίδωμα, και η αξιωματική αντιπολίτευση έθεσε σιωπηρά το επόμενο ραντεβού στις κάλπες με την εκλογή του προέδρου στον μακρύ αγώνα που ονομάζεται «ώριμο φρούτο». Όλα καλά, μόνο ένα πρόβλημα: Δεν ξέρει ο ΣΥΡΙΖΑ ποιο θα είναι τότε το κεντρικό του σύνθημα. Οι φήμες λένε πως το νέο σύνθημα «Αυτή τη φορά ξαναψηφίζουμε, αλλά τώρα ντε και καλά φεύγουν» δεν θα ακουστεί αρκετά πειστικό στο εκλογικό σώμα. Α, και ένα άλλο επίσης πρόβλημα: Οι εκλογές ίσως δεν γίνουν και καθόλου, αν ο Σαμαράς εξαγοράσει και εκβιάσει την απαραίτητη πλειοψηφία βουλευτών για την αγορά προέδρου…

Αυτές τις δυο εβδομάδες η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ ζήτησε σαφώς την παραίτηση της κυβέρνησης και μετά την άρνηση του Σαμαρά, που ήταν άλλωστε γνωστή τρεις ώρες μετά τις κάλπες, κατήγγειλε την αντιδημοκρατική κυβέρνηση που δεν συμμορφώνεται με το μήνυμα της κάλπης. Για να κάνει τη διαμαρτυρία ακόμη πιο ηχηρή, πήγε μάλιστα και μια βόλτα από τον Παπούλια. (Παρενθετικά να πούμε πως η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται πως έχει την εντύπωση ότι μια επίσκεψη στον Παπούλια είναι από μόνη της ένα πολιτειακό γεγονός που θα μπορούσε αφ’ εαυτού να παράγει πολιτειακά αποτελέσματα. Αλλιώς δεν εξηγείτε αυτή η εμμονή κάθε τρεις και λίγο στον πρόεδρο). Εντάξει, πάει και ο πρόεδρος, και τώρα πάμε στη βουλή. Τσούκου – τσούκου, νομοσχέδιο το νομοσχέδιο, παραπομπή την παραπομπή, θα πριονίζεται η αδύναμη κυβέρνηση. Στο νομοσχέδιο για το νερό θα φύγουν δυο –τρεις, στο άλλο για τους αιγιαλούς άλλοι τόσοι, θα παραπέμψουν και τον Μιχελάκη, ε καλά, άμα συζητηθεί και το θέμα του Μπαλτάκου και βγάλει και κανένα νέο βίντεο ο Κασιδιάρης, ε τότε πια θα φρίξει το πανελλήνιο και πια η κυβέρνηση κόκκινη από τη ντροπή θα ψάχνει τρύπα να κρυφτεί. Κάποια στιγμή η κυβέρνηση θα πέσει, τι θα κάνει; Και τότε, έ ίσως τότε πια πάμε σε εκλογές. Αυτό το μεγαλόπνοο σχέδιο κατέρρευσε μέσα σε λίγη ώρα με την απόφαση Σαμαρά Βενιζέλου και Παπούλια να κλείσουν τη βουλή για καλοκαιρινές διακοπές και να τα περάσουν όλα στη ζούλα.
Δύο χρόνια τώρα η αντιπολιτευτική γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ στη λογική του «ώριμου φρούτου» μιας κυβέρνησης που όλο είναι έτοιμη να πέσει και όλο καταφέρνει και επιβάλει τις πιο σκληρές πολιτικές, έχει δείξει τα αποτελέσματά της. Απολύτως τίποτε! Αρχικά ξεκίνησε με το ότι η τρικομματική είναι μια κυβέρνηση τόσο αδύναμη που αν όχι μες το καλοκαίρι, το φθινόπωρο θα έχει πέσει. Το φθινόπωρο έγινε χειμώνας και ακόμη τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ κρατούσαν την ίδια γραμμή. Έπρεπε ο χειμώνας να γίνει άνοιξη, για να αρχίζουν να ψελίζουν δειλά πως ίσως τελικά δεν είναι τόσο αδύναμη. Η κρίση της ΕΡΤ και η αποχώρηση της ΔΗΜΑΡ ταρακούνησε προς στιγμή το καράβι, αλλά έδειξε πως ο αντίπαλος και διαθέτει αρκετές εφεδρείες και κυρίως πείσμα και θέληση να κρατηθεί με το όποιο πολιτικό κόστος και να επιβάλει την αντιμεταρρύθμιση της ελληνικής κοινωνίας. Το καλοκαίρι έγινε ξανά φθινόπωρο με την προσδοκία των γερών εργατικών απεργιών που όμως δεν έγιναν ποτέ. Το φθινόπωρο ξανάγινε χειμώνας και ήδη από τότε έχουμε μπει στην τροχιά των ευροεκλογών. Από Αύγουστο χειμώνα που λέει και η παροιμία…
Όλο αυτό το διάστημα η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ προσδοκά και έχει επενδύσει στην διαφοροποίηση από την κυβέρνηση Σαμαρά τμημάτων του αστικού κόσμου που θα σπάσουν από αυτή την πολιτική όχι για λόγους ταξικού συμφέροντος, αλλά για λόγους δημοκρατικής ευαισθησίας, πατριωτισμού ή έστω αισθητικού γούστου. Αρχικά η «πίεση» αφορούσε στη ΔΗΜΑΡ και στα λιμά του ΠΑΣΟΚ. Μετά την ΕΡΤ και ακόμη πιο πολύ μετά τα ξεκαθαρίσματα της χρυσαυγής, η «πίεση» του ΣΥΡΙΖΑ στράφηκε στην «καλή» κεντροδεξιά. Τα ρετάλια του Καραμανλισμού και οι πάσης φύσεως απόβλητοι του Μαξίμου (ειδικά δε εν όψει δημοτικών εκλογών) καλούνταν στο ραδιοσταθμό Κόκκινο όπου τους ζητούσαν μια έστω τόση δα φρασούλα διαφοροποίησης από τον Σαμαρά και την κυβέρνησή του. Και όλα αυτά τα ρεμάλια φυσικά συνέρρεαν μεγαλώνοντας τις αυταπάτες για ένα ρήγμα που ποτέ δεν έρχεται.
Οι αντιθέσεις ανάμεσα στα τμήματα του αστισμού είναι και υπαρκτές και οξυμένες. Αυτό οφείλεται στο ότι ο αστισμός δεν ενοποιείται σε ένα συνολικό σχέδιο της μετά μνημονίου εποχής, (ένα σχέδιο διαχείρισης της κρίσης αφενός και οργάνωσης και αναπαραγωγής του κοινωνικού σχηματισμού αφετέρου), και συνακόλουθα δεν έχει ένα πολιτικό επιτελείο και μια πολιτική ηγεσία να το φέρει σε πέρας. Αυτό βέβαια, δεν σημαίνει ότι ο αστισμός είναι σκορποχώρι, κάθε άλλο. Παρά τα διαφορετικά σχέδια και τις προσδοκίες των διάφορων πολιτικών επιτελείων, η συμφωνία όλων στην επιβολή της μνημονιακής αντιμεταρρύθμισης είναι δεδομένη. Αλλά ακόμη κι αν τα αντικειμενικά αδιέξοδα είναι δυνατόν να δημιουργήσουν συγκυριακά οριακές καταστάσεις ανάμεσα σε αντιτιθέμενα πολιτικά επιτελεία, μόνο μια αριστερά αποφασισμένη να ηγηθεί ενός ορμητικού κινήματος μπορεί να τα οδηγήσει σε ρήξη. Σε καμιά περίπτωση η αριστερά που απειλεί τον αντίπαλο ότι… θα τον ταράξει στη νομιμότητα!
Αν τα τριψίματα με τις «καλές» μερίδες του αστισμού (η τακτική του να βρίσκεσαι σε επαφή με τον αντίπαλο για να το πούμε στη συριζαίικη ορολογία) είναι η μια όψη της πολιτικής του ώριμου φρούτου, η άλλη όψη είναι ο καθησυχασμός των από κάτω. Η ήττα του 2012 ήδη έχει δημιουργήσει αντιλήψεις αποφυγής κεντρικών αντιπαραθέσεων με την κυβέρνηση και στροφή στο ειδικό και το τοπικό, με έμφαση στον εναλλακτισμό. Δεν είναι παράλογο, ίσως είναι και αναμενόμενη ανάγκη ενός κόσμου που αγωνίστηκε και έχασε, μια απαραίτητη ανάπαυλα για να ανασυγκροτηθούν οι δυνάμεις. Ο ΣΥΡΙΖΑ με κάθε τρόπο σιγοντάρει αυτή την τάση και την ενισχύει συνειδητά. Η στρατηγική του «ώριμου φρούτου» είναι πριν απ’ όλα αποφυγή -δια της διαρκους αναβολής- κεντρικής μάχης. Η διαφορά είναι πως από αυτή την αποφυγή λείπει η προοπτική της ανασυγκρότησης και μένει μόνο ο κατακερματισμός. Αλλά και κάτι ακόμη, ο «μιθριδατισμός». Μιθριδατισμός ονομάζεται η σταδιακή ανοχή ενός οργανισμού στο δηλητήριο, αν το λαμβάνει σε μικρές δόσεις για ένα μεγάλο διάστημα. Το μόνο ορατό «κέρδος» από την ταχτική του ώριμου φρούτου είναι ο μιθριδατισμός του λαού στα αποτελέσματα της μνημονιακής λαίλαπας. Ο κόσμος συνηθίζει όλο και περισσότερο να ζει με λίγα, χωρίς δουλεία, χωρίς υγεία, παιδεία, δικαιώματα, να ανέχεται το αστυνομικό κράτος έκτακτης ανάγκης και τους φασίστες. Γιατί, η πάλη στο ειδικό και το τοπικό δεν ανακόπτουν την κεντρική επίθεση. Το ότι η αποφυγή μάχης ήταν το κύριο μέλημα της ηγεσίας του Σύριζα αυτά τα δύο χρόνια αποδεικνύεται από τον τρόπο με τον οποίο χειρίστηκε τις δυο περιπτώσεις που η αντιπαράθεση απέκτησε κεντρικό χαρακτήρα. Η πρώτη ήταν η ΕΡΤ, που όσο η κυβέρνηση κλυδωνίζονταν και οι διαθέσεις του κινήματος αγρίευαν, ο Τσίπρας με τη γραμμή «να τους ταράξουμε στην νομιμότητα» έβαζε τον κόσμο να περιμένει τις συναντήσεις με τον Παπούλια και τη συνεδρίαση του ΣτΕ. Στη δεύτερη οξεία αντιπαράθεση, την απεργία των εκπαιδευτικών, ο Σύριζα πήρε ολόκληρη την ευθύνη της υπονόμευσης της αρχικά και του ξεπουλήματος της τελικά.
Για να ξαναγυρίσουμε λοιπόν στην επομένη της Κυριακής του «ψηφίζουμε και φεύγουν», το επιτελείο του Τσίπρα ματαίωσε τις προσδοκίες όσων περιμέναν από Δευτέρα κάποιου είδους «ανένδοτο αγώνα». Όλος κι όλος ο ανένδοτος εξαντλήθηκε στην βόλτα στον Παπούλια και στους λεονταρισμούς «να μην τολμήσουν» να ορίσουν πρόεδρο στην Τράπεζα Ελλάδος χωρίς τη σύμφωνη γνώμη του πρώτου κόμματος. Και βεβαίως και το «τόλμησαν», αλλά «τόλμησαν» και ακόμη παραπάνω, να κλείσουν τη βουλή για… διακοπές. Το ερώτημα είναι αν ο ΣΥΡΙΖΑ θα «τολμήσει» να αναλάβει τις ευθύνες που ο ίδιος προεκλογικά δεσμεύτηκε, που ο ίδιος ανέθεσε στον εαυτό του;

Κ. Ρουσίτης

Advertisements

6 responses to “Από Αύγουστο χειμώνα και από Μάρτη καλοκαίρι

  1. Θα έλεγα ότι ώριμα φρούτα θα έχουμε πολλά, όχι μόνον της Συν-κυβέρνησης αλλά και της Αντι?πολίτευσης που φαίνεται κι αυτή να παρα ωριμάζει και πάει προς το σάπιο. Μάλλον όλοι αυτοί περνάνε καλά. Προφανώς και αναγνωρίζουν παρά τα όσα λένε Σύριζα και ΚΚΕ την νομιμότητα της κυβέρνησης στην πράξη, αφού δεν παραιτούνται.

    Μου αρέσει!

  2. Παράθεμα: Από Αύγουστο χειμώνα και από Μάρτη καλοκαίρι | Ελεύθερη Λαική Αντιστασιακή Συσπείρωση·

  3. Παράθεμα: Από Αύγουστο χειμώνα και από Μάρτη καλοκαίρι | ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!·

  4. Παράθεμα: Από Αύγουστο χειμώνα και από Μάρτη καλοκαίρι | Πρωτοβουλία Εργαζομενων και Συνταξιούχων ΕΥΔΑΠ·

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s