«Δεν θα περάσει ο φασισμός», διατρανώνουν οι Ουκρανοί ανθρακωρύχοι

donbasprolet

Με κεντρικό σύνθημα «Δεν θα περάσει ο φασισμός» περίπου τρεις χιλιάδες απεργοί εργάτες στα ορυχεία του Ντονμπάς, στην ανατολική Ουκρανία, κατέκλυσαν τη Τετάρτη τους δρόμους του Ντονιέτσκ.
Οι ανθρακωρύχοι του Ντονμπάς απεργούν απαιτώντας να σταματήσει η λεγόμενη «αντι-τρομοκρατική επιχείρηση» της ακροδεξιάς κυβέρνησης του Κιέβου ενάντια στους εξεγερμένους κατοίκους της ανατολικής και νοτιοανατολικής Ουκρανίας.

«Οι ανθρακωρύχοι του Ντονμπάς ανακοινώνουν ότι κατέρχονται σε απεργία διαρκείας και απαιτούν να σταματήσει η στρατιωτική επιχείρηση και να αποσυρθούν τα ουκρανικά στρατεύματα από την επαρχία του Ντονέτσκ», δήλωσε ο αναπληρωτής διευθυντής των εθνικοποιημένων ορυχείων της αυτοανακηρυχθείσας Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντονιέτσκ.
Σημειώνεται ότι πριν λίγες μέρες ο αναπληρωτής πρωθυπουργός της Ουκρανίας, Βιτάλι Γιαρένο, είχε δηλώσει στο ρωσικό πρακτορείο RIA Novosti ότι «τα κυβερνητικά στρατεύματα θα συνεχίσουν τις επιχειρήσεις μέχρι να μην υπάρχει ούτε ένας αυτονομιστής στην Ουκρανία». Ακολούθησε μεγάλη «εκκαθαριστική επιχείρηση» στο αεροδρόμιο του Ντονιέτσκ, το οποίο τελούσε υπό κατάληψη από τους αντάρτες, απ’ όπου και οι φωτογραφίες με τις σορούς δολοφονημένων αυτονομιστών που έκαναν το γύρο του διαδικτύου.
Οι διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν σε κεντρική πλατεία της πόλης, διατρανώνοντας με πανό και συνθήματα ότι «ο φασισμός δεν θα περάσει» και «το Ντονμπάς δεν θα συγχωρήσει».
Μιλώντας στο RIANovosti, κάποιοι από τους απεργούς ανθρακωρύχους υποστήριξαν την αυτοανακηρυχθείσα «Λαϊκή Δημοκρατία του Ντονέτσκ», ενώ άλλοι απλά απορρίπτουν την φασιστική, όπως την χαρακτηρίζουν, κυβέρνηση του Κιέβου.

Η διαδήλωση σηματοδοτεί το τέλος της «ουδετερότητας» των ανθρακωρύχων του Ντονμπάς και, όπως αναφέρει ο βρετανικός Guardian, αν οι 100.000 και πλέον εργαζόμενοι στις εξορυκτικές βιομηχανίες συσπειρωθούν σε μία μάζα, αυτό θα αλλάξει δραματικά την εικόνα των πολιτικών εξελίξεων στην περιοχή.

«Είναι δύσκολο να οργανώσεις τους εργάτες, αλλά αν το κάνεις αυτό θα ενοχλήσει», δήλωσε στον Guardianο Άρτιομ, ένας πρώην ανθρακωρύχος.

Οι περισσότερες βιομηχανίες εξόρυξης άνθρακα στο Ντονμπάς ανήκουν στον Ρίνατ Αχμέτοφ, τον πλουσιότερο ανθρώπο της Ουκρανίας, ο οποίος είχε λειτουργήσει ως μεσάζων μεταξύ των εξεγερμένων στο Ντονιέτσκ και την κυβέρνηση του Κιέβου.
Μετά από μία συνάντηση την Παρασκευή με τον πρωθυπουργό της Ουκρανίας, Αρσένι Γιατσενιούκ, ο Αχμέτοφ δήλωσε ότι υποστηρίζει τα αιτήματα των ρωσόφωνων διαδηλωτών για προφύλαξη της μητρικής τους γλώσσας και μεγαλύτερη ανεξαρτησία από το Κίεβο, ωστόσο πρόσθεσε:
«Για μένα, το Ντονμπάς είναι Ουκρανία».
Την Κυριακή, ημέρα προεδρικών εκλογών στην Ουκρανία, δεκάδες ένοπλοι αυτονομιστές συγκεντρώθηκαν έξω από το σπίτι του Αχμέτοφ, ο οποίος είχε καλέσει τους Ουκρανούς να ψηφίσουν στις εκλογές και είχε κατηγορήσει τους ενόπλους για «γενοκτονία».
Εκτός από τα ορυχεία, ο δισεκατομμυριούχος Αχμέτοφ θεωρείται ο «βασιλιάς» της βιομηχανίας ατσαλιού και θερμοηλεκτρικής ενέργειας στη χώρα. Στο εξωτερικό είναι γνωστός ως ιδιοκτήτης της ποδοσφαιρικής ομάδας Σαχτάρ Ντονέτσκ.
Ένας ανθρακωρύχος, μιλώντας στον Guardian, είπε μεταξύ άλλων:
«Πρέπει να παλέψουμε για τα δικαιώματά μας και να προστατέψουμε το Ντονμπάς από τους υποστηρικτές του Μπαντέρα», του επικεφαλής των Ουκρανών εθνικιστών και συνεργάτη των ναζί, που βαρύνεται με εγκλήματα αντίστοιχα των ελληνικών ταγμάτων ασφαλείας, και ηρωοποιήθηκε τον Φλεβάρη από το φιλόΕΕ καθεστώς του Κιέβου.

Μποροτμπά: Παράδειγμα ο αγώνας των ανθρακωρύχων

Σε ανακοίνωσή της για την απεργία των ανθρακωρύχων του Nτονμπας η ένωση Μποροτμπά (αγώνας) αναφέρει:
«Χαιρετίζουμε τους εργάτες του Ντονιέτσκ που διαδηλώνουν ενάντια στην αυτοαποκαλούμενη “αντιτρομοκρατική επιχείρηση”.
Οι ανθρακωρύχοι πάντα ήταν μαχητικό και δραστήριο κομμάτι της εργατικής τάξης.
Σήμερα, που η χούντα των ολιγαρχών και των νεοφασιστών έχει εξαπολύσει πόλεμο ενάντια στον ίδιο το λαό της, η αντίσταση της εργατικής τάξης είναι το πιο σημαντικό στοιχεία του αντιφασιστικού και αντιπολεμικού αγώνα.
Η δράση των ανθρακωρύχων αποτελεί παράδειγμα για τους εργάτες της νοτιοανατολικής Ουκρανίας και το ουκρανικό εργατικό κίνημα.
Όλη η χώρα κοιτάζει προς εσάς, ανθρακωρύχοι, καθώς είστε αυτοί που καθημερινά ρισκάρουν τη ζωή τους για τη γενικότερη ευημερία της ανθρωπότητας.
Οι ολιγάρχες έχουν εξαπολύσει σφαγή, κι εσείς, ως ισχυροί, πρωτοπόροι εργάτες, υψώσατε το ανάστημά σας σε αυτή τη βρώμικη υπόθεση.
Χαιρετίζουμε τους μαχητές της ειρήνης. Ζήτω η οργανωμένη εργατική τάξη!»

Επιμέλεια: Γ. Μ.

Πηγή: http://www.pandiera.gr

Advertisements

3 responses to “«Δεν θα περάσει ο φασισμός», διατρανώνουν οι Ουκρανοί ανθρακωρύχοι

  1. Το Ντονμπάς (Ουκρανία) είναι το σημερινό Βιετνάμ

    Ο επόμενος πόλεμος είναι εδώ

    Situation in Eastern Ukraine during Presidential elections
    Μετάφραση, επιμέλεια: Ειρήνη Γαϊτάνου – Kοινωνία + Κινήματα – 29/05/2014

    Σήμερα η ρομαντική εικόνα των επαναστατών του 1968 εμπνέει τη νεολαία. Τα νέα, όμορφα, σέξι μέλη των επαναστατικών γεγονότων των καιρών εκείνων μας παρουσιάζονται σαν ήρωες της ταινίας «Οι ονειροπόλοι» του Μπερνάντο Μπερτολούτσι, η οποία προβάλλεται από κάθε προοδευτική νεολαιίστικη κινηματογραφική λέσχη. Αλλά εκείνοι και εκείνες που θαυμάζουν τη νεολαία της δεκαετίας του 1960 δεν έχουν προβληματιστεί ιδιαίτερα, καθώς φαίνεται, για το τι είναι αυτό, ενάντια σε το οποίο θα μάχονταν οι νέοι κόκκινοι επαναστάτες και επαναστάτριες του 1968, σήμερα.

    Anti War Demonstration

    Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι ο πυροδότης για την κοινωνική έκρηξη του ’68 ήταν το παγκόσμιο αντιπολεμικό κίνημα. Ο τερατώδης πόλεμος στο Βιετνάμ, όπου ο πιο ισχυρός και μοντέρνος στρατός που είχε αναπτυχθεί από τις δυτικές χώρες εξαπέλυε τη δύναμή του ενάντια στους αγρότες αντάρτες των χωρών του Τρίτου Κόσμου, ήταν ο καταλύτης για την φοιτητική αναταραχή της περιόδου.

    Πλάνα από τον εμπρησμό του Μι Λάι, φωτογραφίες των δολοφονημένων γυναικών και παιδιών και των αγροκτημάτων που κάηκαν από τις ναπάλμ, δεν άφηναν αδιάφορη τη νεότερη γενιά της δυτικής νεολαίας. «Όχι στο όνομα μου», έλεγαν οι φοιτητές στη Γαλλία, τη Γερμανία, τη Βρετανία και τις ΗΠΑ. Σε μαζικές συγκεντρώσεις ενάντια στον πόλεμο, οι στρατεύσιμοι έκαιγαν τα χαρτιά της στρατολογίας τους, και οι αξιωματικοί και στρατιώτες που επέστρεφαν από το Βιετνάμ, δημιούργησαν σάλο με μια διαμαρτυρία προς τον Λευκό Οίκο με τίτλο «Βετεράνοι ενάντια στον πόλεμο», παραδίδοντας δημόσια τα στρατιωτικά τους παράσημα.

    4958870123_40a6023a54_b

    Θα μπορούσαμε να πούμε ότι η σημερινή νεολαία δεν μοιράζεται την ειλικρίνεια και την αλληλεγγύη τους, αν τα βίντεο των Νεοναζί να καίνε τα γραφεία των Συνδικάτων στην Οδησσό, οι φωτογραφίες πολιτών να πυροβολούνται στην Μαριούπολη και οι εικόνες του Ντονέτσκ να καίγεται δεν προκαλούν σε πολλούς από εμάς την ίδια αντίδραση, όπως προκαλούσαν οι εικόνες από το Βιετνάμ στη μακρινή γενιά της δεκαετίας του 1960;

    Στ” αλήθεια, οι γηραιότεροι πάντα γκρινιάζουν ότι «η νεολαία δεν είναι πια η ίδια», σωστά;

    Ο πόλεμος δεν είναι χιλιάδες μίλια μακριά, δεν είναι σε κάποια απομακρυσμένη χώρα. Ο επόμενος πόλεμος είναι εδώ. Αυτοί που σκοτώνονται είναι σαν εσένα – Ουκρανοί, Ρώσοι, Αρμένιοι, Εβραίοι, Τάταροι. Ίσως οι μακρινοί συγγενείς σου, φίλοι και φίλες ή απλά γνωστοί. Αν και για να συμπάσχει κανείς με το θάνατο ενός ατόμου, δεν είναι ανάγκη να τον/την ξέρει προσωπικά.

    Που είναι οι μαζικές φοιτητικές συγκεντρώσεις ενάντια στον πόλεμο; Ποιοι στρατεύσιμοι καίνε τα χαρτιά στρατολογίας τους; Που είναι ο αποκλεισμός της αεροπορικής μονάδας στο Μιργκόροντ, απ” όπου ξεκινούν τα πολεμικά αεροπλάνα για αεροπορικές επιδρομές σε κατοικήσιμες περιοχές στην πόλη του Ντονέσκ; Που είναι ο στιγματισμός ενάντια στους πιλότους που σκοτώνουν τυχαίους αθώους ανθρώπους και πληρώνονται 9.000 hryvnia (ουκρανικό νόμισμα) ανά πτήση; Ακόμα και οι αντιπολεμικές διαμαρτυρίες των γυναικών του Βολίν, που μπλόκαραν το δρόμο χτες, απαιτώντας την επιστροφή και τη διατροφή των στρατιωτών – των αντρών τους, των αδερφών και των γιών τους – ξεκίνησε μόνο μετά το θάνατο στρατιωτικού προσωπικού σε μια ενέδρα. Και όχι επειδή κάποιοι/ες διαμαρτυρήθηκαν ενάντια στον πόλεμο στο Ντονμπάς, που σκότωσε τους γιούς και τους συζύγους άλλων ανθρώπων.

    Armed pro-Russian men gather near the body a man near a checkpoint on the outskirts of Donetsk

    Που είναι οι αντάρτες πόλης στο Λβιβ και στο Κίεβο, οι οποίοι, όπως η Ούλρικε Μάινχοφ και ο Αντρέας Μπάαντερ της Φράξιας Κόκκινος Στρατός (RAF), θα προχωρούν σε χειρουργικές επιθέσεις στα μετόπισθεν του ιμπεριαλισμού;

    Φυσικά, μπορούμε να βρούμε χιλιάδες δικαιολογίες για το γιατί δεν είναι αναγκαίο να συνεχίσουμε να παλεύουμε για το Ντονμπάς.

    Θα σας αποκαλέσουν προδότες και ξένους πράκτορες. Αλλά το στερέωμα των ΗΠΑ καταδίκασε επίσης τους Αμερικάνους φοιτητές επειδή διαδήλωσαν με τη σημαία του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου του Νότιου Βιετνάμ.

    Θα σας πουν ότι μέσα στις πολιτοφυλακές είναι Ορθόδοξοι θρησκόληπτοι – αν και τώρα οι ίδιοι συμπεριλαμβάνουν στις τάξεις τους Τσετσένους «εχθρικούς προς τους Σλάβους», για να δείχνουν μοντέρνοι. Αλλά μεταξύ των πολιτικών αξιωματούχων του αντάρτικου στρατού στο Κονγκό, που καθοδηγήθηκε από τον Ερνέστο Τσε Γκεβάρα, συχνά συγκαταλέγονταν μάγοι, και οι στρατιώτες πίστευαν στη μαγεία και τα πνεύματα των προγόνων.

    Θα σας πουν ότι οι ηγέτες της Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντονέτσκ έχουν λανθασμένες πολιτικές απόψεις. Αλλά οι φοιτητές που διαδήλωναν ενάντια στον πόλεμο του Βιετνάμ δεν είχαν πάντα ή πλήρως τις απόψεις του Συντρόφου Χο Τσι Μινχ. Στις τάξεις τους βρίσκονταν ευσεβείς χριστιανοί ή φιλελεύθεροι από πλούσιες οικογένειες. Ένιωθαν ότι έπρεπε να κάνουν το σωστό για να σταματήσουν τους σκοτωμούς, που γίνονταν στο δικό τους όνομα.

    Υπάρχουν πολλές δικαιολογίες, δεν είναι ιδιαίτερα δύσκολο να τις σκεφτούμε. Αλλά πώς η τωρινή γενιά των νέων ανθρώπων θα μπορέσει να κοιτάξει στα μάτια τα δικά της παιδιά, ανεξαρτήτως του πώς θα ονομάζεται η χώρα μετά από αυτόν τον πόλεμο; Θα περιφρονούν και αυτοί τους γονείς τους, όπως η γενιά των νέων Γερμανών της δεκαετίας του 1960 κοιτούσε τους δικούς της γονείς, οι οποίοι δουλικά έφεραν στις πλάτες τους το βάρος των εγκλημάτων των Ναζί, καθώς διακαώς πίστευαν την προπαγάνδα τους και χαρούμενα τοποθετούνταν υπέρ του πολέμου ενάντια στους «άγριους, ελαττωματικούς, ανατολικούς χωριάτες»;

    Πιστεύεις ότι αυτός ο τρελός εφιάλτης δεν γίνεται στο όνομά σου;

    ου Victor Shapіnov, Ένωση Μπορότμπα (Αγώνας). Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο http://liva.com.ua.

    eir

    Μου αρέσει!

  2. «Οι ανθρακωρύχοι του Ντονμπάς απεργούν απαιτώντας να σταματήσει η λεγόμενη «αντι-τρομοκρατική επιχείρηση» της ακροδεξιάς κυβέρνησης του Κιέβου ενάντια στους εξεγερμένους κατοίκους της ανατολικής και νοτιοανατολικής Ουκρανίας».
    Η κυβέρνηση δεν είναι ακροδεξιά. Είναι ένα μείγμα, όπου οι ακροδεξιοί είναι το 1/3. Αλλά, το ζήτημα δεν είναι αυτό. Εδώ μιλάμε για «εξεγερμένους κατοίκους». Αν δε θέλουμε να καταντήσουμε σαν τους αναρχικούς, που είναι εξεγερσιολάγνοι και είναι έτοιμοι να υιοθετήσουν κάθε «εξέγερση» (όπως την αντεπαναστατική εξέγερση της Κροστάνδης), πρέπει να βλέπουμε ποια είναι τα κίνητρα της εξέγερσης και – το κυριότερο – αν με την εξέγερση ωφελείται ο επαναστατικός αγώνας του προλεταριάτου ή ζημιώνεται.
    Τι ζητάνε άραγε οι «εξεγερμένοι»; Γιατί εξεγείρονται; Από την άκρα αριστερά (εδώ μπορεί κανείς να βάλει όποιο κόμμα ή οργάνωση της «αριστεράς» θέλει) μέχρι την άκρα δεξιά, όλοι βρίζουν τους «φασίστες» και τους «ναζίδες» της «ακροδεξιάς κυβέρνησης», της «χούντας του Κιέβου», που κατέλαβε πραξικοππηματικά την εξουσία, κλπ., κλπ.
    Μα, αν ήταν έτσι, ποιο θα έπρεπε να είναι το αίτημα, ο σκοπός, η επιδίωξη των «εξεγερμένων»; Η πτώση της «ακροδεξιάς κυβέρνησης», η ανατροπή της και η αποκατάσταση της δημοκρατίας (ή η εγκαθίδρυση δικτατορίας του προλεταριάτου, αν υπερτερούσε το εργατικό στοιχείο ανάμεσα στους εξεγερμένους). Τέτοιο όμως αίτημα, τέτοιος σκοπός δεν υπάρχει. Αντίθετα, οι «εξεγερμένοι» θέλουν την απόσχιση των περιοχών τους από την Ουκρανία και την προσάρτησή τους από τη Ρωσία! Ή, ενδιάμεσα, την αυτονόμηση των περιοχών αυτών, ή (άλλη παραλλαγή) την ομοσπονιοποίηση της Ουκρανίας, με τελικό σκοπό την απορρόφησή της από τη Ρωσία.
    Όλη αυτή η εκστρατεία κατά των «φασιστών-ναζί» της Ουκρανίας ένα μοναδικό στόχο έχει : τη μετατόπιση του προβλήματος, τη μετατροπή του εθνικού θέματος σε κοινωνικό. Αντί να στρέφεται η οργή της κοινής γνώμης ενάντια στους «ρωσόφωνους» που θέλουν να διαμελιστεί η Ουκρανία και να την καταλάβει η Ρωσία, που λειτουργοπύν, δηλαδή, σαν 5η Φάλαγγα των Ρώσων, γίνεται προσπάθεια να στραφεί ενάντια στη «ναζιστική κυβέρνηση», ενάντια στην οποία έχουν κάθε δικαίωμα να εξεγείρονται οι «δημοκράτες» φιλορώσοι. Βέβαια, έτσι, σε αντιδιαστολή, προβάλλεται η Ρωσία του αρχιχαφιέ Πούτιν σαν ένα τόπος όπου η δημοκρατία βρίσκεται σε υψηλό επίπεδο, ή, εν πάσει περιπτώσει, σε πολύ υψηλότερο από της Ουκρανίας.
    Το μόνο που ξεχνάει η «αντιφασιστική» προπαγάνδα είναι ότι η Ρωσία είναι μια χώρα όπου κυβερνούν οι γκάνγκστερ και οι πολιτικοί αντίπαλοι του Πούτιν δολοφονούνται με ραδιενργό πολώνιο.
    Πάντως, πρέπει να ξεκαθαριστεί ότι όταν έχουμε απειλή από το εξωτερικό, το κοινωνικό θέμα υποχωρεί μπροστά στο εθνικό. Έτσι, στην εισβολή των αμερικάνων στο Ιράκ, έπρεπε να υποστηριχτεί ο Σαντάμ, ότι εγκλήματα και αν είχε κάνει ενάντια στους συμπατριώτες του, και, πολύ περισσότερο, ενάντια στους Κούρδους και να μην πέσει κανένας στην παγίδα (όπως έπεσε το Κ.Κ. Ιράκ) και να δικαιολογήσει την αμερικάνικη εισβολή, επειδή ο Σαντάμ ήταν δικτάτορας.
    Τελικά, τι ήθελαν οι «ρωσόφωνοι»; Να κάνουν εξέγερση απαιτώντας να διαμελιστεί η Ουκρανία και να μην κατασταλεί η εξέγερση;
    Άραγε, πρέπει ένας κομμουνιστής να υποστηρίζει μια μειονότητα σε κάποιο καπιταλιστικό κράτος που ζητάει να αποσχιστεί, προκαλώντας εμφύλιο πόλεμο; Οι εθνικές φαγωμάρες, που φτάνουν στο αιματοκύλισμα του λαού, δε δυσκολεύουν τον αγώνα του προλεταριάτου; Μπορεί ένας μαρξιστής να υποστηρίξει έναν τέτοιο αγώνα, όταν δε χτυπάει τον ιμπεριαλισμό, αλλά, αντίθετα, ενισχύει μια ιμπεριαλιστική χώρα, σαν τη Ρωσία;

    Μου αρέσει!

  3. Στο «Γιατί ο Σνόουντεν είναι ο νούμερο ένα καταζητούμενος» βρίσκουμε έναν ωραίο αχταρμά : tvxs – Κούλογλου, Guardian, New York Times, Noam Chomsky – αναρχικός φιλόσοφος και πολιτικός συγγραφέας, ο γνωστός Snowden, Samuel P. Huntington (Βικιπαίδεια : ένας σημαντικός συντηρητικός πολιτικός επιστήμονας – έργο του «The Clash of Civilizations» = Η σύγκρουση των πολιτισμών), Glenn Greenwald (συνεργάτης των Guardian και των New York Times».
    Μήπως υπάρχει κανένας κοινός παρονομαστής σε όλα αυτά τα αλλοπρόσαλλα ονόματα, που τα κατευθύνει σε ένα κοινό στόχο : το χτύπημα της αμερικάνικης υπερδύναμης; Λέω, μήπως…
    Εκτός και δεχτούμε ότι είναι όλοι αγνοί ιδεολόγοι, όπως ο «γενναίος μαχητής για την ελευθερία Edward J. Snowden», που αναπαύεται μετά τον αγώνα του κάτω από τη φτερούγα του γνωστού «μαχητή για την ελευθερία» (Τσετσενία, Γεωργία) Βλαδίμηρου Πούτιν.
    Υ.Γ. Τι έγινε, φίλε kseeath, τώρα βάζουμε και φραγή στους ξεροκέφαλους που επιμένουν μαρξιστικά και διεθνιστικά; Κρίμα.

    @karolos
    καμια φραγή, αρκεί να μην περιέχουν τα μηνύματα κακές λέξεις. Κατά τα άλλα δεν εχουμε κανενα πρόβλημα με την πολιτική φαντασία. Αντιθέτως μας χαλαρώνει.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s