Κράτος έκτακτης ανάγκης και η αριστερά στον κόσμο της

Το κείμενο που ακολουθεί είναι σχόλιο αναγνώστη μας για τη χθεσινή διαδήλωση με αφορμή τη σύσκεψη του Ecofin στην Αθήνα.

antiecofin1 4 14

Την Τρίτη 1 Απριλίου γίνεται το ecofin στην Αθήνα. Πολύ σωστά σύσσωμη η αριστερά αποφασίζει την διοργάνωση συγκεντρώσεων και διαδηλώσεων στο κέντρο της Αθήνας. Και πολύ φυσιολογικά όπως μας έχει συνηθίσει τελευταία η ΕΛΑΣ διατάσσει την απαγόρευση συγκεντρώσεων και διαδηλώσεων στον κέντρο της Αθήνας αποκλείοντας ένα μεγάλο χώρο του κέντρου.

Και από μία αριστερά που διάγει τον τελευταίο καιρό τα καλύτερα ποσοστά της θα περίμενε κανείς μια δυναμική απάντηση, πολύ απλά το σπάσιμο της απαγόρευσης. Για μην μπορεί η κυβέρνηση και η αστυνομία να ορίζει που και πότε θα γίνονται συγκεντρώσεις σπάζοντας το κλίμα τρομοκρατίας και απομόνωσης που θέλει να επιβάλλει.

Και φυσικά σε μία στιγμή που σύσσωμη η αριστερά, ΚΚΕ ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΤΑΡΣΥΑ και ένα μεγάλο κομμάτι του αναρχικού χώρου καλούν στην συγκέντρωση, και μάλιστα από την προηγούμενη ημέρα για σπάσιμο της απαγόρευσης. Ωραία πράγματα!

Και όμως οι συγκεντρώσεις είναι τραγικά απογοητευτικές. Παρόλο που συγκεντρώνεται συνολικά ένα σημαντικό πλήθος κόσμου – περίπου 8.000 – το μεν ΚΚΕ με 5-6000 κόσμο παραμένει στάσιμο στην πλ. Ομόνοιας οι υπόλοιποι με 3000 περίπου απλά αποφασίζουν να βολτάρουν στο κέντρο της πόλης ακριβώς στα όρια που έχει επιτρέψει η αγαπημένη μας ΓΑΔΑ.

Κάποια στιγμή μόλις το μπλοκ του ΣΥΡΙΖΑ έρχεται σε επαφή με τις δυνάμεις καταστολής ένα τσούρμο βουλευτές έρχονται σε συνεννόηση με τους μπάτσους. Φυσικά οι μπάτσοι αγνοούν το μεγαλείο της βουλευτικής ιδιότητας, και απλά και χαριτωμένα το μπλοκ του ΣΥΡΙΖΑ στρίβει φωνάζοντας δυνατά συνθήματα και αποχωρεί δυναμικά από την σκηνή με πλήρη συνείδηση ότι εκτέλεσε την αποστολή του: Εμπρός λαε μη σκύβεις το κεφάλι…” κοκ.

Το μπλοκ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ που ακολουθεί αποφασίζει μία πιο επιθετική προσέγγιση. Με μπροστάρηδες φοιτητές σε οργανωμένο βηματισμό πάει και πέφτει πάνω στην πρώτη σειρά των ΜΑΤ. Φυσικό επακόλουθο οι ανάλογοι ψεκασμοί σπρωξίματα και ροπαλιές από την μεριά των γουρουνιών. Θα περίμενε κανείς ότι η έφοδος των φοιτητών της ΑΝΤΑΡΣΥΑ πέρα από τον βηματισμό και την βροντερή φωνή θα συνοδευόταν από ανάλογα πρακτικά μέτρα αυτοπροστασίας για την περίσταση. Αμ δε! Η μόνη προετοιμασία ήταν ο βηματισμός και ο καθαρός λαιμός για τα στεντόρεια συνθήματα. Λες και πρόκειται για τουρίστες που πρώτη φορά έρχονται σε επαφή με τον έλληνα μπάτσο. Τόσα χρόνια τόσες πορείες και συγκρούσεις δεν δίδαξαν τίποτα; Η προσέγγιση σε απόσταση μικρότερη των 5 μέτρων ενεργοποιεί παβλοφικά από μεριάς των μπάτσων, τον ψεκασμό, ακολουθούν μερικές κρότου λάμψης και μετά τα σπρωξίδια, οι ροπαλιές και μερικές συλλήψεις.
Ήρωες; γενναίοι; Η ηρωική έφοδος έχει λόγο ύπαρξης και είναι άξια επαίνου όταν δίνεται με αξιώσεις μάχης και προσμονή νίκης ακόμα και αν στο τέλος ηττηθεί.

ΕΜΠΡΟΣ ΛΑΕ ΜΗΝ ΣΚΥΒΕΙΣ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ.

Και επειδή δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει το σκηνικό μάλλον είναι κάποια μόδα ψευδογενναιότητας με αναμενόμενο αποτέλεσμα το τρεχαλητό προς τα μετόπισθεν για να βγουν μετά οι εικόνες της καταστολής, η αριστερά να επιβεβαιώνει το ρόλο της ως το μόνιμο θύμα και κάποιοι να επιχαίρονται στην παρέα τους “ήμουν και εγώ εκεί” ή αλλιώς στον πραγματικό κόσμο “ήμουν και εγώ ένα πρόβατο επί σφαγή”. Οι φωτογράφοι ήδη ξέρουν τι θα συμβεί και για αυτό τον λόγο πάντα είναι στημένοι εκατέρωθεν της συγκεκριμένης φάσης για μερικά καλά πλάνα.

Κανονικά, λέμε κανονικά για να θυμηθούμε άλλες εποχές, η αριστερά και δη η μάχιμη αυτή η αντί κάτι σε όλα – που αρκετοί από τους μεγαλύτερους στην ηλικία συμμετείχαν στο σπάσιμο της απαγόρευσης του 1980 – θα είχε οργανώσει όσο γίνεται καλύτερα την σύγκρουση με την αστυνομία. Συγκεκριμένα καλά οργανωμένα αποφασισμένα και ειδικά εξοπλισμένα μπλοκ θα ορμούσαν με την ενεργή υποστήριξη των πίσω μπλοκ, ομάδες βοήθειας θα ήταν έτοιμες, θα υπήρχε οργανωμένο σχέδιο εμπλοκής και απεμπλοκής κατάλληλα δρομολόγια και εκτίμηση του χρόνου πότε κάνουμε τι από ένα επιτελείο που δεν θα ενδιαφέρεται να περιφέρει σπασμένα κεφάλια, συλληφθέντες και ήττες.
Αντί αυτού κυριάρχησε η συνήθης χαλαρή συνθήκη πάμε διαδήλωση. Και γιούργια με βήμα! Άραγε γιατί το βήμα χέρι χέρι; Έτσι ορμάνε οι μπάτσοι αγκαλιασμένοι ο ένας με τον άλλο με στρατιωτικό βηματισμό;

Και όμως υπήρξε σχέδιο. Να φύγουμε.

Και θα ρωτήσουν πολλοί κακόπιστοι αλλά και καλόπιστοι: Και αν πάλι δεν τα καταφέρναμε; Η απάντηση είναι απλή. Καμία σύγκρουση στο δρόμο με την αστυνομία δεν πάει χαμένη. Ίσα ίσα αντρειώνει τον διαδηλωτή, νομιμοποιεί την φυσική αναμέτρηση και της δίνει την πραγματική διάσταση που έχει στην ταξική πάλη μας διδάσκει πως θα είμαστε σοφότεροι την επόμενη φορά.

Αλλά τότε θα μιλούσαμε για μία άλλη αριστερά, που θα επεξεργάζονταν την ανατροπή μέσω της εξέγερσης. Σήμερα απλά περιμένουμε αιώνια «την αλλαγή των συσχετισμών», το «λαό να πάρει την τύχη στα χέρια του», και πολλοί τις κάλπες για να πέσει η κυβέρνηση και να μας βγάλουν από το αδιέξοδο.

Άμεση απελευθέρωση και άρση όλων των κατηγοριών για τους 4 συλληφθέντες της 1ης Απρίλη

Advertisements

2 responses to “Κράτος έκτακτης ανάγκης και η αριστερά στον κόσμο της

  1. Συμφωνόντας στην ανάλυση της φαιάς πραγματικότητας καθώς και στα συμπεράσματα για την αναγκαιότητα μιας μάχιμης συγκρότησης, χωρίς άσφαιρους βερμπαλισμούς και εκλογίστικους υπολογισμούς, θα ήθελα απλά να επισημάνω ότι το κάλεσμα από πλευράς αναρχικών δεν προερχόταν από ένα μεγάλο κομμάτι του -όπως αναφέρεται στο κείμενο- αλλά από μια ολιγομελή και πρόσφατη πολιτική πρωτοβουλία που μετασχηματίστηκε σε συνέλευση. Αυτή η μειοψηφική -σε σχέση με τον αναρχικό χώρο- διάσταση της συγκεκριμένης συνέλευσης (που φάνηκε και στην διαδήλωση) αντικατοπτρίζει διάφορα ζητήματα ως προς τις πολιτικές προτεραιότητες και στοχεύσεις των αναρχικών, οι οποίοι άλλωστε αποτελώντας κομμάτι του ευρύτερου αντικαπιταλιστικού κινήματος βιώνουν κι αυτοί την ευρύτερη άμπωτη του από τις 12 Φλεβάρη του 12 κι έπειτα…

    Μου αρέσει!

  2. Ο ΣΥΡΙΖΑ αναμενόμενο. Αλλά η φάση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι πολύ αστεία, γιατί είναι ελαφρώς αυτιστική. Πάμε για να ψεκαστούμε. Δεν έχει κάποια προοπτική, καθώς τα ΜΑΤ άντε να μετακινηθούν μισό μέτρο, αλλά τα ΕΑΑΚιτόπουλα θα παίρνουν φαντάζομαι λίγη ικανοποίηση. Αν υπήρχε καμιά σύγκρουση πραγματική θα είχαν φύγει με αλυσίδες φωνάζοντας αργόσυρτα ¨»εμπρός λαέ κλπ».

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s