Ουκρανία: άλλη μια μαύρη σελίδα της αστικής αντεπανάστασης

K.Μαραγκός, sort link: http://wp.me/pryYN-1wP

ukrania fasistΟι πολιτικές δυνάμεις της εξέγερσης

 Δεν θα περιττολογήσουμε περισσότερο από ότι χρειάζεται για τα γεγονότα, που είναι ήδη γνωστά από άλλα δημοσιεύματα. Θα υπενθυμίσουμε μόνο ότι οι διαδηλώσεις ξεκίνησαν κατά τη διάρκεια της νύχτας της 21ης Νοεμβρίου 2013, όταν ξαφνικές ταραχές ξέσπασαν στην πρωτεύουσα της Ουκρανίας, Κίεβο, αφότου η Ουκρανική κυβέρνηση έβαλε τέλος στις ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αντιλαμβάνεται κανείς ότι αυτό δεν θα μπορούσε να είναι η αιτία για την εκδήλωση καμιάς λαϊκής δυσαρέσκειας. Είναι όμως αιτία πολέμου για το τμήμα εκείνο τη άρχουσας τάξης που θεωρεί ζήτημα ζωής ή θανάτου το σπάσιμο της συμμαχίας με τη Μόσχα, λαμβάνοντας υπόψη ότι είναι και ο μοναδικός τρόπος για να πάρει την ηγεμονία του αστικού στρατοπέδου στην Ουκρανία.

Την κινητοποίηση οργάνωσε ένα μπλοκ δυνάμεων που εκτείνεται από:

  • τον Βιτάλι Κλίτσκο, πρώην παγκόσμιο πρωταθλητή της επαγγελματικής πυγμαχίας, αρχηγό του αντιπολιτευόμενου Udar (Γροθιά) με 14% στις βουλευτικές (Οκτ. 2012). Ο τύπος αυτός ζει περισσότερο στην Γερμανία παρά στην Ουκρανία, ενώ έχει και αμερικανική υπηκοότητα. Ενδιαφέρεται κυρίως για έναν προσανατολισμό της Ουκρανίας προς τη Γερμανία.

  • τον Αρσένι Γιατσένιουκ, αρχηγό του έτερου μεγάλου κόμματος της αντιπολίτευσης (της πρώην πρωθυπουργού Τιμοσένκο), «Πατρίδα» (Batkivschina) με 25,4%. «Αυτός αποτελεί την προτίμηση των ΗΠΑ. Για αυτό άλλωστε και η Βικτώρια Νούλαντ, η υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, σε εκείνο τον περιβόητο διάλογο είπε στον πρεσβευτή της στο Κίεβο, «fuck the EU, εμείς θέλουμε τον Γιατσένιουκ»». (Πηγή: http://info-war.gr/))

  • και το κόμμα «Ελευθερία» (Σβόμποντα-Свобода)i, του Ολέγκ Τιαγκνιμπόκ με εκλογική επιρροή 10,5%. (Εδώ τα αποτελέσματα των βουλευτικών 2012 και στο τέλος του άρθρου σε σχετικό παράρτημα)ii. Αν το Udar και η Πατρίδα είναι δύο κόμματα που κινούνται μεταξύ ΛΑΟΣ και ΝΔ, η «Ελευθερία» είναι ένα ουκρανικής κόπιας φασιστικό κόμμα. Μέχρι πρότινος λεγόταν εθνικοσοσιαλιστικό. Το έμβλημά του ήταν μέχρι πρόσφατα μια παραλλαγή της σβάστιγκας, ακριβώς το ίδιο με αυτό της ΧΑ πριν υιοθετήσει τον μαίανδρο: Το έμβλημα των SS, μόνο που οι Ουκρανοί φασίστες ισχυρίζονταν ότι ήταν ένα κεφαλαίο Ν με ένα Ι στη μέση. Από φαντασία και πονηριά συναγωνίζονται επάξια τα αδέλφια τους της ΧΑ.
    Μάλιστα, την Πρωτοχρονιά την γιόρτασαν με μια λαμπαδηδρομία στα πρότυπα της Χρυσής Αυγής, της Κου Κλουξ Κλαν και των ναζί του Χίτλερ. Κατά την γνώμη τους πηγή όλων των προβλημάτων της Ουκρανίας είναι η ρωσοεβραϊκή μαφία.iii Το κόμμα του οποίου ο πλήρης τίτλος είναι «Πανουκρανική Ένωση Σβομπόντα» («Всеукраїнське об’єднання «Свобода») προέρχεται από το «Εθνικοκοινωνικό Κόμμα της Ουκρανίας»,που είχε ιδρυθεί το 1991.iv Αυτοχαρακτηρίζεται σαν συνέχεια της «Οργάνωσης Ουκρανών Εθνικιστών» (OUN), η οποία είχε συνεργασθεί με τους ναζί, τιμά, επίσημα, όσους πολέμησαν στις τάξεις των «Waffen SS της Γαλικίας», συνεργάζεται με το γερμανικό νεοναζιστικό Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα (NDP), την ιταλική Φόρζα Νουέβα (αδελφές οργανώσεις της ΧΑ) και βασική του προγραμματική θέση είναι η ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ. Στις πρόεδρικες, 17/1 και 7/2/2010 ο αρχηγός τους Ολέχ Τιανιμπόκ έλαβε μόλις 1,43%, αλλά στις βουλευτικές του Οκτώβρη το 2012 εκτοξεύτηκε στο 10,5%, συγκεντρώνοντας τη μεγαλύτερη δύναμη στη δυτική Ουκρανία με ποσοστά που φτάνουν ακόμα και το 38% οργανώνοντας και τις γνωστές εκδηλώσεις μνήμης για τις «γενοκτονίες» του κόκκινου στρατού κατά των ουκρανών εθνικιστώνv. Σε αυτές τις περιοχές το κόμμα αυτό μαζί με άλλες φασιστικές οργανώσεις καταλαμβάνει δημόσια κυβερνητικά κτίρια συλλαμβάνει στελέχη της κυβέρνησης και ασκεί ένα είδος δυαδικής εξουσίας.

Iδου ο αρχηγός του Σβομποντα και μάλλον ο κοινός υποψήφιος της αντιπολίτευσης για πρόεδρος της Ουκρανίας. να τον χαίρονται οι οπαδοί της αυθόρμητης κίνησης των μαζών.

  • Δίπλα στην «Ελευθερία» αναπτύσσεται ο «Δεξιός Τομέας» που θεωρείται και ο ένοπλος βραχίονας της. Η ακροδεξιά οργάνωση Δεξιός Τομέας (PravySektor)απορρίπτει τη συμφωνία Γιανουκόβιτς – αντιπολίτευσηςκαι ο αρχηγός του Ντμίτρο Γιάρος σημείωνει ότι «η Εθνική Επανάσταση συνεχίζεται». Η στρατιωτική αυτή οργάνωση εμφανίστηκε παράλληλα με τις κινητοποιήσεις του Νοέμβρη από το παραστρατιωτικό τμήμα της «Ελευθερίας» τον «Ουκρανό πατριώτη» σχηματίζοντας μαζί με άλλες φασιστικές οργανώσεις ένα μπλοκ που είτε έχει αυτονομηθεί από την υπόλοιπη αντιπολίτευση, είτε είναι ενταγμένη σε ένα σχεδιασμό προκειμένου να προκαλεί ακόμα μεγαλύτερη πίεση στις διαπραγματεύσεις με τον Γιανουκόβιτς. Εξυπακούεται ότι τόσο ο δεξιός τομέας όσο και η Ελευθερία, ποσώς ενδιαφέρονται για την ένταξη της Ουκρανίας στην ΕΕ. Ανοιχτά λένε ότι αυτό είναι ένα μέσο και όχι ο σκοπός που είναι μια μεγάλη καθαρά φυλετική Ουκρανίαvi.

Το άγριο πρόσωπο του ουκρανικού εθνικισμού

Εδω μέλη της παραστρατιωτικής οργάνωσης του Σβομποντα «Ουκρανός πατριώτης» με περιβραχιώνια που φέρουν το παλιό σήμα του κόμματος με το σύμβολο των SS

Σε δημοσκόπηση που έγινε τον Δεκέμβρη ο κοινός υποψήφιος της αντιπολίτευσης που φέρεται να είναι ο ακροδεξίος αρχηγός της Ελευθερίας φαίνεται να κοντράρει στα ίσα τον Γιανουκόβιτς. Το ουσιαστικό όμως είναι ότι την ηγεμονία πλέον στην αντιπολίτευση δεν την έχει η δυτικόφιλη δεξιά αλλά οι εθνικιστές και οι φασίστεςvii.

Στον αντίποδα όλων αυτών υπάρχει το κόμμα του Γιανουκόβιτς ο οποίος είχε εκλεγεί πρόεδρος το 2010 αποσπώντας 35% στον 1ο και 49% στο 2ο γύρο με αντίπαλο την Γιούλια Τιμοσένκο που πήρε 25% και 45% αντίστοιχα. Το Κόμμα των περιφερειών όπως λέγεται του Γανουκόβιτς στις εκλογές του Οκτωβρίου έπεσε στο 30%, όμως με ένα πλειοψηφικό σύστημα κέρδισε το 40% των εδρών (185) σχηματίζοντας κυβέρνηση με την υποστήριξη ακόμα 55 ανεξάρτητων αλλά υπό την επιρροή του βουλευτών και των 32 που είχε εκλέξει το ΚΚΟ (13,1%). Συνολικά 252 σε σύνολο 445 βουλευτών.

Από την έναρξη όμως των κινητοποιήσεων η κυβέρνηση φαίνεται ότι χάνει την πλειοψηφία που διέθετε στο κοινοβούλιο καθώς «Ήδη 28 βουλευτές δήλωσαν ότι αποχωρούν από την κοινοβουλευτική ομάδα»viii και αρκετοί «ανεξάρτητοι» επίσης. (ήδη από το Σάββατο το απόγευμα οι αποστάτες βουλευτές ξεπέρασαν τους 70 με την αντιπολίτευση να διαθέτει πλέον πλειοψηφία 330 στους 450 στη βουλή). Προχθές (20/2) «το κοινοβούλιο, που για πρώτη φορά κατάφερε να σχηματίσει μια πλειοψηφία εναντίον του Γιανουκόβιτς, ψήφισε χθες το βράδυ μια απόφαση με την οποία αναθεωρεί τα αντιτρομοκρατικά μέτρα που είχαν ανακοινωθεί την προηγουμένη από τις ειδικές υπηρεσίες και διατάσσει την επιστροφή των στρατιωτών στους στρατώνες»ix γεγονός που υποβαθμίζει τον Γιανουκόβιτς σε υπηρεσιακός πρόεδρο, συγκρότηση κυβέρνησης εθνικής ενότητας σε 10 μέρες, επιστροφή στο σύνταγμα του 2004 και κήρυξη προεδρικών εκλογών μέχρι το τέλος του χρόνου και το κερασάκι στην τούρτα την απελευθέρωση της Γιούλια Τιμοσένκο (εδώ η συμφωνία)x. Μέχρι τώρα ο Δεξιός τομέας δεν αναγνωρίζει την συμφωνία και καλεί σε συνεχιστεί της «εθνικής επανάστασης» μέχρι τέλους, ενώ διαδηλωτές παραμένουν στην πλατεία Ανεξαρτησίας μέχρι νεωτέρας. Οι οδομαχίες και η ένοπλη αντιπαράθεση που έχει στοιχίζει τη ζωή σε 80 ανθρώπους και εκατοντάδες τραυματίες και από τις δύο πλευρές, έχουν προς το παρόν σταματήσει, και μάλλον όλες οι πλευρές προσπαθούν να κερδίσουν χρόνο, βλέποντας ότι μια περαιτέρω συνέχιση της αναμέτρησης θα οδηγήσει σε ανοιχτό εμφύλιο και το πιθανότερο στο διαμελισμό της χώρας, κάτι άλλωστε που δεν μπορεί να αποκλειστεί στην συνέχεια. (ήδη αυτή η συμφωνία δεν ισχύει πλέον, βλ. ΥΣ2 στο τέλος του άρθρου)

Μια προσχεδιασμένη αντιδραστική αντιεξέγερση

Αυτή τη φορά η αριστερά και ιδιαίτερα το κομμάτι της που εκστασιάζεται με την κίνηση των μαζών, στάθηκε επιφυλακτικά απέναντι στην εξέγερση εναντίον του Γιανουκόβιτς στην Ουκρανία. Ύστερα από το φιάσκο της προ δεκαετίας «πορτοκαλί επανάστασης», αλλά και τον σκεπτικισμό μετά την άκριτη υποστήριξη στην εξέγερση εναντίον του Καντάφι στη Λιβύη και την παλινόρθωση της στρατιωτικής εξουσίας -και του καθεστώτος Μουμπάρακ- το καλοκαίρι στην Αίγυπτο ύστερα πάλι από μια «επανάσταση εκατομμυρίων», η αριστερά των κινημάτων και της «αυθόρμητης επανάστασης», φαίνεται να προβληματίζεται για την αποτελεσματικότητα των αναλυτικών της εργαλείων. Όπως και να χει ο μύθος του λαού που βγαίνει στο δρόμο και αγωνιζόμενος θα αποκτήσει τη συνείδηση που του λείπει, έχει φαει προ πολλού τα ψωμιά του.

Ανεξάρτητα από τις συμπάθειες που μπορεί να έχει κανείς στον Γιανουκόβιτς ή στην ακροδεξιά φιλοιμπεριαλιστική αντιπολίτευση που θέλει να τον ανατρέψει, το συμπέρασμα είναι ένα: Δεν υπάρχει τίποτα το αυθόρμητο στα γεγονότα της Ουκρανίας (όπως άλλωστε δεν υπάρχει κανένα αυθόρμητο στο ανθρώπινο βασίλειο, άξιο να ασχολείται κανείς), από το οποίο μια οποιαδήποτε παρέμβαση της αριστεράς σ’ αυτά θα μπορούσε να τα μπολιάσει με μια διαφορετική ταξική ή πολύ περισσότερο κομμουνιστική συνείδηση. Αυτό που συμβαίνει εδώ και 3 μήνες στην Ουκρανία είναι μια εθνικιστική εξέγερση με αδιαμφισβήτητους πρωταγωνιστές κόμματα και οργανώσεις που εντείνονται από την κλασσική μέχρι τον καθαρόαιμο φασιστική δεξιά. Δεν πρόκειται απλά για υφαρπαγή της ηγεσίας μιας γνήσιας λαϊκής εξέγερσης που έχει σαν βάση της τα υπαρκτά κοινωνικά προβλήματα που αντιμετωπίζει ο ουκρανικός λαός, ούτε βεβαίως για εκτροπή της. Είναι εξαρχής μια οργανωμένη συνειδητή εθνικιστική εξέγερση, η οποία στην πορεία της κλιμακώνεται σε ένοπλη εξέγερση.

Δεν είναι απλά μια ενδοαστική σύγκρουση

Είναι αλήθεια ότι η σύγκρουση αφορά το στρατηγικό γεωπολιτικό προσανατολισμό της Ουκρανίας. Και σε αυτό το σημείο φαίνεται ότι η αστική τάξη για λόγους ακόμα εθνικής σύνθεσης και γεωγραφικής κατανομής είναι διχασμένη ανάμεσα στην Ρωσία και την ΕΕ. Η Ουκρανία με πληθυσμό 45 εκ έχει ένα συμπαγή ρωσόφωνο πληθυσμό στα νοτιοανατολικά της χώρας 25 εκ. ενώ οι συναλλαγές με τη Ρωσία αφορούν το 25-30% της οικονομίας, χωρίς σε αυτό να υπολογίζεται η σχέση με το ευρασιατικό μπλοκ που χτίζεται γύρω από τη Ρωσία και την Κίνα σε αντιδιαστολή με την «ευρωπαϊκή ολοκλήρωση». Όμως δεν μόνο αυτό. Πίσω ακόμα και από τους ενδοαστικούς ανταγωνισμούς, πολλές φορές και πάνω από αυτούς απλώνονται πολιτικά σχέδια και στρατηγικές που αποκτούν τη δική τους αυτονομία, δημιουργώντας και ένα αντίστοιχο ταξικό περιβάλλον. Και αυτό αφορά άμεσα ακόμα και τον πιο ξεροκέφαλο συμβουλιακό ή αναρχοσυνδικαλιστή που δεν θέλει να ακούει τίποτα για πολιτικές και ιδεολογίες, παρά μόνο για ότι παράγεται και αφορά άμεσα την «καθαρή» του ταξική πάλη.

Ο φασισμός θα μπορούσε να ιδωθεί τη δεκαετία του 30 σαν το ένα στρατόπεδο μιας ενδοιμπεριαλιστικής σύγκρουσης, στην οποία οι επαναστάτες δεν υποστηρίζουν καμία πτέρυγα. Όμως ο φασισμός ήταν κάτι πολύ περισσότερο. Ήταν μια διεθνής αστική αντεπανάσταση. Ένα σχέδιο που ξεπέρναγε τις επιδιώξεις μιας ιμπεριαλιστικής σύγκρουσης. Ο φασισμός σήμαινε την φυσική εξόντωση της οργανωμένης εργατικής τάξης, του κομμουνισμού, και όλων των εχθρών πραγματικών ή φανταστικών, της «καθαρόαιμης λευκής φυλής». Αυτό είναι και σήμερα το κεντρικό ζήτημα στην Ουκρανία, πέρα από τον γεωπολιτικό της προσανατολισμό. Η δυτικόφιλη αστική τάξη της Ουκρανίας κάνει μια ξεκάθαρη επιλογή και σε αυτό κανείς δεν μπορεί να παριστάνει ότι δεν καταλαβαίνει. Η επιλογή της μπορεί να είναι η ένταξη στην Ε.Ε., φαντασιονόμενη ότι μακριά από την Ρωσία, θα έχει μια καλύτερη τύχη από το να είναι στην 90η θέση στον παγκόσμιο καταμερισμό εργασίας. Ωστόσο αυτή η επιλογή συνοδεύεται από μια άλλη, που είναι η συμμαχία με τα φασιστικά αποβράσματα, προκειμένου να πετύχει το στόχο της. Το αν η άρχουσα τάξη ψάχνει σύμμαχους στην ανατολή ή στη δύση, αυτό ποσώς μας ενδιαφέρει. Όμως αν η εργατική τάξη, και οι μαχόμενες δυνάμεις του κομμουνισμού, θα έχουν πάνω από το κεφάλι τους, τους κασιδιάρηδες και το φασιστικό υπόκοσμο, αυτό ναι μας ενδιαφέρει και πάρα πολύ μάλιστα. Και μας ενδιαφέρει και εδώ, γιατί μια νίκη των φασιστών σε οποιοδήποτε μέρος της Ευρώπης είναι ένα ακόμα βήμα για την στρατηγική ήττα του ευρωπαϊκού προλεταριάτου, των οργανώσεών του και για ολόκληρη την προοπτική της κοινωνικής απελευθέρωσης.

Γι’ αυτό στη σύγκρουση ανάμεσα στο φιλοδυτικό και στο φιλορώσικο μπλοκ ευχόμαστε με όλη μας την ψυχή τη συντριβή του πρώτου όχι γιατί θεωρούμε καλύτερη τη Ρωσία από την ΕΕ, αλλά γιατί η νίκη του θα φέρει τους φασίστες ένα βήμα πριν την κατάληψη της εξουσίας. Και για να προλάβουμε κάθε πονηρό, εξηγούμαστε. Δεν υποστηρίζουμε τον Γιανουκόβιτς ούτε την φιλορώσικη ουκρανική αστική τάξη. Λέμε προς τα πού πρέπει να δείχνουν τα βέλη του δικού μας στρατοπέδου, του στρατοπέδου του επαναστατικού προλεταριάτου και της σοσιαλιστικής επανάστασης. Πολλές φορές σε μια αναμέτρηση, όταν το στρατόπεδό μας δεν είναι στο κέντρο της, αναγκαζόμαστε να διαλέξουμε το μικρότερο κακό. Αυτό που θα μας επιτρέπει τουλάχιστον να υπάρχουμε την επόμενη μέρα, ιεραρχώντας κάθε φορά ποιος είναι ο θανάσιμος εχθρός. Απέναντι στις ορδές των φασιστών του Σβόμποντα και των ναζιστών του Δεξιού Τομέα, οι επαναστάτες κομμουνιστές θα έπαιρναν τα όπλα συγκρουόμενοι μέχρι θανάτου με τις συμμορίες της αστικής αντεπανάστασης. Σε αυτό το σημείο μπορεί κανείς να μιλήσει για ταύτιση με το σκοπό μιας κυβέρνησης σαν του Γιανουκόβιτς, με τον ίδιο τρόπο άλλωστε που θα μπορούσε κανείς «καθαρός» κομμουνιστής να κατηγορήσει τους μπολσεβίκους ότι συμμάχησαν τον Αύγουστο του 1917 με τον Κερένσκυ εναντίον του Κονρίλοφ. Θα μπορούσαν βεβαίως να αποστασιοποιηθούν κρατώντας μια καθαρή στάση «αρχών», αλλά δεν το έκαναν γιατί ήξεραν ότι αν κέρδιζε ο Κορνίλοφ αυτό θα σήμαινε τη λήξη κάθε επαναστατικής διαδικασίας. Αλλά δεν ήταν μόνο αυτό. Για τους επαναστάτες κάθε γεγονός θα πρέπει να είναι μια ευκαιρία για να μπουν στο παιχνίδι, για να πάρουν τα όπλα, για να συγκροτήσουν τις δικές τους πολιτοφυλακές, για να είναι αυτοί την επόμενη μέρα το κέντρο της αντιπαράθεσης. Τσακίζοντας τώρα τους φασίστες της Ουκρανίας, θα έχτιζαν τις καλύτερες βάσεις για να τσακίσουν αύριο το άλλο τμήμα της αστικής τάξης που εκπροσωπεί σήμερα ο Γιανουκόβιτς. Γι’ αυτό ακριβώς δεν σημαίνει ταύτιση σε οποιοδήποτε άλλο επίπεδο, με τον ίδιο τρόπο που η υποστήριξη του παλαιστινιακού αγώνα ενάντια στην καταπίεση από το σιωνιστικό κράτος του Ισραήλ δεν σημαίνει ταύτιση με τις αξίες και τα γενικότερα πολιτικά σχέδια της παλαιστινιακής αστικής τάξης, ούτε προσχώρηση σε κανένα διεθνές αντισιωνιστικό στρατόπεδο. Μπορεί όλα αυτά να ακούγονται σε διαφόρους κύκλους της real αριστερής πολιτικής σαν φαντασιοπληξίες εκτός τόπου και χρόνου. Τους απαντάμε το εξής: Δεν μας απασχολεί καθόλου η γνώμη όσων θέλουν να μετατρέψουν το ελληνικό χρέος σε αξιόχρεο και ταυτόχρονα χασκογελάνε μαζί με τον πρόεδρο του ΣΕΒ σαν να είναι τα καλύτερα φιλαράκια. Ούτε αυτών που η πολιτική τους διαύγεια σε μια αναμέτρηση με δεκάδες νεκρούς εξαντλείται σε δεκάρικους για την ειρήνη.

Υποκριτές και φαρισαίοι

Δεν θα αναφερθούμε εδώ στα απώτερα οικονομικά και γεωστρατηγικά σχέδια της δύσης, της ΕΕ. ή των ΗΠΑ. Είναι αλήθεια ότι η κρίση στην καρδία των καπιταλιστικών μητροπόλεων, θα παράγει τις πλέον αντεπαναστατικές πολιτικές προκειμένου το σύστημα να γίνει ξανά λειτουργικό και να μπει σε ένα νέο ανοδικό μακρύ κύμα. Στην προοπτική αυτή οι ιμπεριαλιστές είναι ικανοί να προκαλέσουν και μερικούς πολέμους χαράσσοντας από τώρα τις νέες ισορροπίες και διεκδικώντας εκ νέου την ηγεμονία στη νέα συνθήκη που θα αντικαταστήσει το status quo που προέκυψε μετά το 2ο παγκόσμιο πόλεμο και την κατάρρευση της ανατολικής Ευρώπης το 1990. Είναι επίσης ικανοί μες τον πανικό τους να συμμαχήσουν με το πολιτικό κατακάθι που αναδύεται μέσα από τα σπλάχνα ενός σάπιου συστήματος, προκειμένου να πάρουν ακόμα μια παράταση ζωής. Και ο φασισμός επανέρχεται ξανά στο προσκήνιο 80 χρόνια μετά το μεσοπόλεμο σε μια εποχή θανάσιμης κρίσης του συστήματος για να το βγάλει από τη δύσκολη θέση για ακόμα μια φορά.

Και εδώ βλέπουμε μια απίστευτη σύμπλευση σύσσωμης της δυτικής διανόησης και της απανταχού «ελεύθερης» δημοσιογραφίας και υποστήριξης χωρίς όρους σε μια ένοπλη -επαναλαμβάνουμε ένοπλη- εξέγερση με πρωταγωνιστές τις οργανωμένες φασιστικές συμμορίες. Μόνο γέλια μπορεί να προκαλεί η παρουσίαση των γεγονότων από κανάλια τύπου Mega, Αντ1, Σκαι κοκ. Αυτή τη φορά οι διαδηλωτές μπορούν να εκτοξεύουν μολότοφ και μάλιστα με σωλήνες για να πολλαπλασιάζεται το βεληνεκές τους, να καταλαμβάνουν αστυνομικά τμήματα και να απαλλοτριώνουν τον οπλισμό τους, να συλλαμβάνουν όργανα της τάξης, να στήνουν τεράστια πύρινα οδόφραγμα και εννοείται να διακόπτουν την κίνηση σε όλη την πόλη, να καταλαμβάνουν δημόσια κτίρια και να τα μετατρέπουν σε κέντρα της εξέγερσης και όλα αυτά να θεωρούνται -ω ναι!!!- κανονική και αποδέκτη κατάσταση, ακόμα και αν κατευθύνεται εναντίον μιας «νόμιμης εκλεγμένης κυβέρνησης». Οι διαδηλωτές δικαίως μπορούν να πυροβολούν απαντώντας στη βία του κράτους (που πήγε ρε φαρισαίοι το μονοπώλιο της βίας από το κράτος;;; Μόνο στις δυτικοδημοκρατίες σας ισχύει αυτός ο υπέρτατος νόμος;;;). Η παρουσίαση των γεγονότων από όλον αυτό το συρφετό είναι αποκαλυπτική και θα έπρεπε τα πλάνα αυτά να γίνουν ένα μάθημα για τον κόσμο της αριστεράς (δεν μιλάμε για τις οργανώσεις της, γιατί αυτές υπάρχουν μόνο για να επαγγέλλονται το μύθο της αυθόρμητης επανάστασης και μόνο από τα κάτω).

Μια αριστερά μόνο για κλάψες

Είναι εντελώς εξοργιστικό να βλέπεις μια βίαιη στάση να έχει δημόσια εκπροσώπηση, κόμματα και οργανώσεις να υπερασπίζονται το δικαίωμα της ένοπλης εξέγερσης, και η απανταχού αριστερά της κλάψας που μόνο αηδία προκαλεί για τον καθεστωτισμό της και την λιγοψυχία της, να μην μπορεί να υπερασπιστεί την ελάχιστη αντιβία κατά των δυνάμεων καταστολής, όταν συμβαίνει στην χώρα της και ειδικά αν αυτή η χώρα ανήκει στην πολιτισμένη δύση. Σύσσωμη τώρα αυτή δύση, χωρίς καν να ασχολείται με τα πασιφιστικά κηρύγματα της αριστεράς, και μαζί της το ελληνικό παράρτημα, παραδίδει μαθήματα στυγνού πολιτικού κυνισμού. Εδώ το δόγμα «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα» και «δεν καταδικάζουμε τη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται», ισχύει απόλυτα. Δεν τους ενδιαφέρει ούτε καν να κρατήσουν τα προσχήματα. Τέτοια είναι η έπαρσή τους. Είναι φυσικό, όταν δίνουν μια μάχη θέλουν να την κερδίσουν, δεν τους ενδιαφέρουν οι εντυπώσεις. Με τις εντυπώσεις ξέρουν ότι θα ασχοληθεί η αριστερά τύπου Συριζα που μες στα αιματηρά γεγονότα της Ουκρανίας, αντί να πάρει μια ξεκάθαρη θέση, προτιμάει να παριστάνει τον ΟΗΕ και τους απόστολους της ειρήνης: «Σήμερα στην Ουκρανία διακυβεύεται η δημοκρατία και η ειρήνη, καθώς μια εμφύλια σύρραξη μπορεί να ενέχει τεράστιους κινδύνους… ο κυρίαρχος λαός είναι ο μόνος που θα επιλέξει την πορεία της χώρας προς το μέλλον, μακριά από εμπλεκόμενες δυνάμεις, που σε έναν νέο γεωπολιτικό ανταγωνισμό επαναφέρουν τις πιο επικίνδυνες μέρες του Ψυχρού Πολέμου… Η έκρηξη και η αύξηση της βίας των τελευταίων ημερών με δεκάδες νεκρούς και εκατοντάδες τραυματίες και από τις δυο πλευρές πρέπει να σταματήσει. Είναι η ώρα της σύνεσης, της νηφαλιότητας και του διαλόγου».xi Μια ανάλογη ανακοίνωση έβγαλε και το υπουργείο εξωτερικών του Αβραμόπουλου. Την ίδια ώρα το ΚΚΕ περιορίζεται σε διαπιστώσεις περί του ενδοαστικού και ενδοιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού, καταλήγοντας επίσης σε μια παθητική στάση πάνω στο ζήτημα. Έχει καμία σημασία ποιος θα βγει νικητής από αυτή την αναμέτρηση ή όχι; Ή απλώς ο λαός του Ουκρανίας σφάζεται αναμεταξύ του γιατί έχει πέσει θύμα της πλάνης των αφεντικών του; Είτε παριστάνοντας τους ειρηνοποιούς, είτε τους ορθόδοξους μαρξιστές τα παιδιά της ΕΔΑ καταλήγουν στο ίδιο συμπέρασμα. Όλα αυτά που γίνονται δεν μας αφορούν. Είναι κακό που σφάζονται. Μόνη λύση η ειρήνη. Γιατί; Μήπως για να ξεδιπλωθούν οι πραγματικές ταξικές αντιθέσεις, που τώρα καλύπτονται κάτω από τα εθνικιστικά πάθη; Μήπως για να επανέλθουμε στην ομαλότητα και σε μια αντίστοιχη ταξική πάλη (σαν αυτή των δεκαετιών της καπιταλιστικής μεταπολεμικής άνθισης, θεσμικά ενταγμένης στο διαπραγματευτικό παιχνίδι ταξικής συνεννόησης του κράτους της κευνσιανής διαχείρισης) σαν αυτή που αντέχει η αριστερά των θεσμών και της ατελείωτης προετοιμασίας, του διαρκούς αγώνα (χαμηλής πάντα έντασης) που καταλήγει πάντα στην αναβολή της αναμέτρησης;

Το πρόβλημα εδώ δεν είναι ότι ο Συριζα και μαζί του η κάθε αριστερά δεν παίρνει μια θέση υπέρ του ενός ή του άλλου αντιμαχόμενου στρατοπέδου, είναι ότι δεν αντέχει την αναμέτρηση. Διάλογος, σύνεση, νηφαλιότητα. Αυτή δεν είναι απλά η πολιτική της πασιφιστικής αριστεράς, είναι ολόκληρη η φιλοσοφία της. Γι’ αυτό και το δια ταύτα είναι να μείνουν τα πράγματα όπως ήταν, ή ακόμα καλύτερα να γυρίσει ο χρόνος πίσω. Η ατολμία μπροστά στο αχαρτογράφητο μέλλον σε όλο της το μεγαλείο. Η διστακτικότητα τελειωμένων γραφειοκρατών που χέζονται επάνω τους όταν η πολιτική μετασχηματίζεται από λόγια σε πράξεις. Είναι πραγματικά απογοητευτικό μέχρι αποκρουστικό, ακόμα και οι χλεχλέδες του ΒΒC και της DW να μιλάνε τη γλώσσα του πολέμου -ακόμα και τα λαμόγια του Mega και του ΣΚΑΙ- και η αριστερά να επιδίδεται σε λιτανείες για τα αθώα θύματα από όλες τις πλευρές.

Και δίπλα σε αυτή την αριστερά υπάρχει μια άλλη που επίσης τα έχει χαμένα:

«…στο αριστερό blog CriticAttack.ro, ο Ράιαν Κάλπεπερ διαπιστώνει την δυνατότητα ανάπτυξης συλλογικοτήτων από τα κάτω σε εργασιακούς χώρους και γειτονιές εν μέσω, και λόγω, της εξέγερσης. Αυτοί είναι και οι προνομιακοί χώροι όπου μπορεί να αναγεννηθεί η αριστερά… Οι Ουκρανοί σύντροφοι… αποφεύγουν το φαντασμαγορικό θέατρο των συγκρούσεων της Πλατείας Ανεξαρτησίας, που ως απόλυτο θέαμα αποτελεί προνομιακό χώρο των φασιστών, για να παρέμβουν εκεί όπου χτυπά η καρδιά της εργατικής τάξης: στους χώρους δουλειάς και τις γειτονιές όλης της χώρας…Το ίδιο κάνει και το ουκρανικό αναρχοσυνδικαλιστικό μέτωπο «Αυτόνομη Ένωση Εργατών» που διακηρύσσουν «είναι λογικό να αναλάβουν δράση στο χώρο εργασίας ή στη γειτονιά τους και να βοηθήσουν να σαμποτάρουν τις αποφάσεις της δικτατορίας. Δεν υπάρχει νόημα να συμμετέχουν στις δραστηριότητες στην οδό Grushevskogo, καθώς στερούνταν νοήματος εξ’ αρχής.» Και καταλήγουν συνοψίζοντας: «Σε περίπτωση νίκης της αντιπολίτευσης, καθώς και σε περίπτωση νίκης της κυβέρνησης θα πρέπει να διεξάγουμε μακρύ και σκληρό πόλεμο εναντίον οποιουδήποτε από τα καθεστώτα αυτά. Αυτό θα πρέπει να γίνει κατανοητό. Πρέπει να συγκεντρώσουμε τις δυνάμεις μας ώστε να διαδώσουμε την ελευθεριακή και προλεταριακή ατζέντα στην ουκρανική πολιτική.»xii

Υποθέτουμε λοιπόν ότι οι εκεί «αντικαπιταλιστές» έχουν αφήσει το κέντρο των συγκρούσεων στους φασίστες όχι γιατί αν εμφανιστούν εκεί με τις σημαίες τους θα βρεθούν σε χρόνο dt στο πλησιέστερο νοσοκομείο, αλλά τάχα από επιλογή τους. Γιατί δήθεν όλα παίζονται στους χώρους δουλειάς και τις γειτονιές. Πόσες φορές το έχουμε ακούσει αυτό το παραμύθι. Αλλά μια εκδοχή του «αλλάζουμε τον κόσμο από τα κάτω, στους χώρους παραγωγής, αδιαφορώντας για την κεντρική εξουσία». Ότι δεν φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια. Δεν έχει σημασία ποιος θα κερδίσει («όλοι ίδιοι είναι») αλλά… συμμετέχουμε στην εξέγερση που προκάλεσε η μια πλευρά… γιατί δήθεν «αυτοί είναι και οι προνομιακοί χώροι όπου μπορεί να αναγεννηθεί η αριστερά». Τι να πει κανείς, μπροστά σε αυτό το τσαλαπάτημα κάθε λογικού ειρμού; Είναι να απορεί κανείς για το διανοητικό επίπεδο ορισμένων. Έχουν διαβάσει όλοι αυτοί τα προγράμματα των φασιστών της Ουκρανίας; Έχουν αντιληφθεί ότι αν αυτοί οι λεχρίτες βρεθούν ποτέ στην εξουσία θα εφαρμόσουν ένα πρόγραμμα απαρτχάιντ και ότι όλες οι οργανώσεις που θα έχουν κάποια σχέση με την αριστερά, την αναρχία ή το εργατικό κίνημα θα βρεθούν στην παρανομία και τα στελέχη τους στη φυλακή; Έχουν αντιληφθεί ότι θα γίνουν άλλη μια Ουγγαρία, που την αριστερά την έχει φαει η μαρμάγκα, ενώ οι τσιγγάνοι ζουν σε καθεστώς που θυμίζει Γερμανία δεκαετίας 30; Είναι σίγουροι ότι όλα αυτά δεν τους αφορούν; Αλλά τι άλλο θα περίμενε κανείς από τελειωμένους οικονομιστές που τα πάντα κινούνται γύρω από τους χώρους δουλειάς και τις γειτονίτσες τους; Εργατισμός, τοπικισμός και ηλιθιότητα μαζί; Σοσιαλισμός σε ένα εργοστάσιο (σαν τη ΒΙΟΜΕ;), απελευθερωμένες ζώνες (σαν το πάρκο της Ναβαρίνου) ή απελευθερωμένα κτίρια και άλλοι αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι σαν αυτούς που ο Δένδιας καταλαμβάνει τον ένα πίσω από τον άλλο, ενώ από την ορμή του μπαινοβγαίνει και στα σπίτια σαν να είναι κι αυτά πλέον χώροι ανομίας). Αλλά τι να λέμε τώρα. «Τι σημασία έχει ποια πτέρυγα της αστικής τάξης θα νικήσει; Τι σημασία έχει ο Δένδιας και ο κάθε Δένδιας; Ο Δεξιός Τομέας ή το Σβόμποντα. Εμείς δηλώνουμε ότι όλα αυτά τα παιχνίδια δεν μας αφορούν. Παρατήστε μας ήσυχους να οικοδομήσουμε την άλλη κοινωνία με μορφές συνεργατικές και αλληλέγγυας οικονομίας σε μια γωνίτσα της κοινωνίας. Εσείς μπορείτε στην υπόλοιπη να ασχοληθείτε με το δικό σας μοντέλο. Εμείς όμως χτίζουμε τον κομμουνισμό από τώρα». Ας πάρουν την εξουσία όλα αυτά τα φασιστοειδή και θα δούμε όχι αν θα οικοδομήσει κανείς το κομμουνισμό σε ένα τετράγωνο, αλλά κι αν μπορεί να κυκλοφορήσει έξω από το σπίτι του, αν δεν είναι ήδη σε καμιά εξορία. Αυτά παθαίνει κανείς όταν δεν μπορεί να ξεχωρίσει τους φασίστες από τους σταλινικούς, τον Δεξιό Τομέα από το (φοβικό και συντηρητικό) ΚΚ Ουκρανίας και τον Τιαγκνιμπόκ από τον Γιανουκόβιτς.

Διαδηλωτές συγκρούονται με τα ΜΑΤ, φέροντας ασπίδα βαμμένο με το σύμβολο της λευκής εξουσίας τον στόχο και τους αριθμούς 14 και 88.

Όλα από την αρχή

Τα γεγονότα στην Ουκρανία δεν μπορούν να αποκοπούν από τα όσα συμβαίνουν σε όλη την Ευρώπη. Η κρίση φαίνεται ότι αναπαράγει πολιτικές συμπεριφορές δεκαετίας 30. Το ίδιο και η αριστερά που δεν μπόρεσε ποτέ να κεφαλαιοποιήσει τα μαθήματα από αυτή τη δεκαετία, και προτίμησε μεταπολεμικά να τα θάψει κάτω από το χαλί, γιατί έτσι βόλευε και εκείνη αλλά και την κυρίαρχη αφήγηση που συνόδευε τη μεταπολεμική νέα τάξη. Σήμερα χωρίς αντισώματα και με την κατάρρευση του 90 ακόμα ζωντανή, εσωτερικευμένη ως μια ιστορική ιδεολογική ήττα. Η αριστερά αδυνατεί να ανταποκριθεί στα σύνθετα γεγονότα της εποχής που άνοιξε η παγκόσμια καπιταλιστική κρίση του 2008 και ο ανταγωνισμός για την παγκόσμια ηγεμονία. Μια αριστερά, χωρίς ξεκάθαρο όραμα και χωρίς επαναστατική στρατηγική, χάσκει μπροστά σε γεγονότα που ξεπερνούν το μόνο που ξέρει να κάνει: να διαπραγματεύεται την αξία της εργατικής δύναμης, αυτό που έκανε με επιτυχία και από κοινού με τη σοσιαλδημοκρατία την εποχή της μεταπολεμικής άνθισης, έχοντας αφήσει τη στρατηγική στα χέρια της Μόσχας και στον ανταγωνισμό επιτευγμάτων του «νέου κόσμου» με τον παλιό. Η αμηχανία της μπροστά στα γεγονότα της Ουκρανίας αποκαλύπτει το οραματικό και στρατηγικό κενό που διασχίζει όλες τις πτέρυγές της. Δυστυχώς όλα πρέπει να ξεκινήσουν από την αρχή.

Η Ουκρανία και η κάθε Ουκρανία ας γίνουν οι αφορμές, με τον ίδιο τρόπο που και σε άλλες εποχές οι μεγάλοι επαναστάτες ακόμα και ως αισχρή μειοψηφία, μελέτησαν και συμμετείχαν στα γεγονότα, τόλμησαν να πάρουν θέση, ακόμα κι αν έκαναν λάθη, οικοδομώντας μια σχολή επαναστατικής στρατηγικής και τακτικής. Που χωρίς αυτή δεν θα είχε γίνει ποτέ το άλμα της οκτωβριανής επανάστασης. Ας δούμε στην Ουκρανία (τώρα που ασχολούμαστε και με κάτι πέρα από το μνημόνιο και τον Στουρνάρα) τις τεράστιες ελλείψεις μας, ας σκεφτούμε πάνω στην τακτική, και όσο κι αν ακούγεται περίεργο, οι εικόνες από το Κίεβο ας μας γίνουν ένα μάθημα, για το πώς γίνεται μια εξέγερση το 2014 μέσα στην Ευρώπη. Ακόμα κι αν το μάθημα αυτό το δίνει η πιο μαύρη αντίδραση. Ναι-ναι μιλάμε για το τεχνικό μέρος μιας εξέγερσης (αυτό που απεχθάνεται η πλατωνική αριστερά), που κάποιοι μεγάλοι επαναστάτες (που η αριστερά έχει φροντίσει να τους απαξιώσει εντελώς αφού πρώτα τους έκανε αγάλματα), θεωρούσαν σημαντικότατο και οργανικό κομμάτι κάθε επαναστατικής διαδικασίας. Αλλά τι να κάνεις, με μια αριστερά που δεκαετίες τώρα έχει πειστεί ότι οι εποχές της μεγάλης νύχτας έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Με τον ίδιο τρόπο που ακόμα και ο Ένγκελς κόντεψε να πιστέψει στα γεράματα ότι η εποχή των οδοφραγμάτων έχει επίσης περάσει ανεπιστρεπτί. Το είδαμε και στο Κίεβο αυτό. Δεν πειράζει όμως. Ας ακούσουμε ξανά και ξανά τις περιγραφές των διεθνών αστικών media, και ίσως ξανασκεφτούμε κάτι πέρα από την αυθόρμητη κίνηση των μαζών από τα κάτω, που μόλις πέσουν 2 κρότου λάμψης σπάει όλα τα ρεκόρ στο ένα χιλιόμετρο.

ΥΣ 1. Μόλις τώρα τα διεθνή πρακτορεία ειδήσεων αναφέρουν ότι ο Γιανουκόβιτς βρίσκεται στα ανατολικά της χώρας, ενώ η προεδρική του κατοικία είναι αφύλακτη αν δεν έχει ήδη καταλυθεί από τους ακροδεξιούς εξεγερμένους. Στη Βουλή μια πλειοψηφία 288 βουλευτών ψήφισε για νέος πρόεδρο της Βουλής τον Ολεξάντρε Τουρτσίνοφ στενό συνεργάτη της πρώην πρωθυπουργού Γιούλια Τιμοσένκο. «Η εξουσία στην Ουκρανία ξεκινά και πάλι το έργο της σταθεροποίησης της κατάστασης» δήλωσε ο ίδιος λίγο μετά. «Ένας από τους ηγέτες της αντιπολίτευσης ο Βιτάλι Κλίτσκο ανακοίνωσε ότι το κόμμα του θα φέρει στη Βουλή πρόταση για την άμεση παραίτηση του Γιανουκόβιτς και την πραγματοποίηση εκλογών μέχρι τις 25 Μάη, ζήτημα που ήταν πιθανό να ψηφιστεί αργότερα. Ταυτόχρονα, από αναλυτές αναζωπυρώνονταν τα σενάρια για πιθανή αυτονόμηση της ανατολικής Ουκρανίας, όπου κυριαρχεί το Κόμμα των Περιφερειών με φιλορωσικό προσανατολισμό ή ακόμα και διχοτόμηση της χώρας ενώ είναι ενδεικτικό ότι τοπικοί παράγοντες που θα συναντιόνταν με το πρόεδρο Γιανουκόβιτς, δήλωναν ότι δεν αναγνωρίζουν τις αποφάσεις που πήρε σήμερα η Βουλή.»xiii Είναι προφανές ότι η ακροδεξιά αντιπολίτευση πετυχαίνει μια ιστορική νίκη. Ας τη χαίρεται η αριστερά των κινημάτων, των φίλων του λαού και του διαλόγου. Ας τη χαίρονται και οι συμβουλιακοί και όλοι οι συνδικαλιστές από τα κάτω που το μόνο που τους απασχολεί είναι οι χώροι δουλειάς. Ας τη χαίρονται και όσοι πιστεύουν ότι το κράτος βρίσκεται πρώτα από όλα μέσα στο κεφάλι μας. Ας κάνουν όλοι αυτοί ότι δεν συμβαίνει τίποτα, όπως δεν συνέβη άλλωστε τίποτα με την πτώση της Βαγδάτης όπως και με την πτώση της Τρίπολης. Όπως επίσης και με το πραξικόπημα του αιγυπτιακού στρατού ύστερα από τις διαδηλώσεις των «εκατομμυρίων του λαού» με τις επευφημίες σύσσωμης της μιντιακής δυτικής διανόησης. Το μόνο που μένει είναι να δούμε τον Μαδούρο κρεμασμένο στο Καράκας ως αποτέλεσμα μιας άλλης «λαϊκής» επανάστασης που λαμβάνει χώρα την ώρα αυτή στη Βενεζουέλα. Είναι σίγουρο ότι η νίκη είναι κοντά. «Ο αγώνας συνεχίζεται και θα είναι μακρύς. Τίποτα δεν παίζεται με μια ζαριά». Ναι-ναι το ξέρουμε, οι εποχές της μεγάλης νύχτας έχουν τελειώσει οριστικά και αμετάκλητα. Ζούμε την εποχή του βαθμιαίου αιώνιου μετασχηματισμού. Καληνύχτα σας!

ΥΣ 2: Από το απόγευμα η Τιμοσένκο είναι ελεύθερη και η αντεπανάσταση έχει νικήσει σχεδόν σε όλη την Ουκρανία εκτός ίσως από 3-4 επαρχίες που παραμένουν πιστές στον Γιανουκόβιτς, του οποίου η κοινοβουλευτική ομάδα γίνεται κομμάτια. Μέχρι τώρα έχουν αποστατήσει 70 βουλευτές του, με αποτέλεσμα η αντιπολίτευση να έχει μια πλειοψηφία 322 εδρών στις 450 (τόσοι ψήφισαν την αποφυλάκιση της Τιμοσένκο). Η απόφαση να κηρυχθεί έκπτωτος ο Γιανουκόβιτς ελήφθη με 328 ψήφους υπέρ– μεταξύ αυτών και κυβερνητικοί βουλευτές- αν και δεν είναι σαφές εάν υπήρξαν και ψήφοι κατά ή αποχές. Προφανώς η χθεσινή συμφωνία δεν έχει πλέον καμία ισχύ. Η εξουσία βρίσκεται ολοκληρωτικά στην άκρα δεξιά του κυρίου και στους επίγονους των SS, με σπόνσορες την ΕΕ και τις ΗΠΑ. Η αστική τάξη της Ουκρανίας έκανε τις επιλογές της και όσοι ανησυχούν για την διάσπαση της χώρας μπορούν τώρα να κοιμούνται ήσυχοι. Τα αγάλματα του Λένιν πέφτουν το ένα πίσω από το άλλο σε μια κίνηση που αντανακλά το ιδεολογικό φορτίο της «λαϊκής επανάστασης».  Ο αγγλοσαξωνικός τροτσκισμός εννοείται ότι δεν χαμπαριάζει το χριστό του για ακόμα μια φορά, γι’ αυτό και δεν έχει κανένα νόημα να ασχολείται πλέον κανείς με καραγκιόζηδες.  Η αριστερά των κινημάτων μπορεί να πανηγυρίσει μαζί με τα φασιστικά αποβράσματα και ταυτόχρονα να ετοιμάζει το λάκκο της για το τελευταίο της ταξίδι στο σκουπιδοτενεκέ της ιστορίας.  Η κατάσταση πλέον είναι πολύ σοβαρή για να αφήνουμε τις τύχες του κομμουνισμού στην αριστερή πτέρυγα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ.

 Κ.Μαραγκός

 Σημειώσεις

ii http://en.wikipedia.org/wiki/Ukrainian_parliamentary_election,_2012 με ένα πίνακα στο τέλος που δείχνει πως έχει διαμορφωθεί η πλειοψηφία στο κοινοβούλιο μέχρι 21/2/2013)

iii Ιστορική ήττα της ΕΕ ένα «Tείχος του Κιέβου», ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟ tvxs.gr Του ΠΕΤΡΟY ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ http://tvxs.gr/news/kosmos/istoriki-itta-tis-ee-ena-%C2%ABteixos-toy-kieboy%C2%BB

iv ΤΟ ΟΥΚΡΑΝΙΚΟ ΝΑΖΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΚΑΙ ΟΙ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ, http://www.iskra.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=15008:nazistiko-komma-oykrania-diadhlwseis&catid=37:di-evropi&Itemid=172

vii Σε «ανεξάρτητη» δημοσκόπηση που διεξήχθη στις 7 – 17 Δεκ 2013, στις επικείμενες προεδρικές εκλογές και σε πιθανή αναμέτρηση μεταξύ του Βίκτορ Γιανουκόβιτς και του Tyahnybok, ο Tyahnybok προηγείται με 28,8% , έναντι 27,1% του Γιανουκόβιτς . Η δημοσκόπηση αυτή θεωρείται από πολλούς προοίμιο της επιλογής υποψηφίου της αντιπολίτευσης και της πιθανότητας εκλογής ναζί προέδρου στην Ουκρανία! Πηγή: το ίδιο με σημ. iv

viii http://www.902.gr/eidisi/diethni/37943/oykrania-symfonia-endoastiki-kai-endoimperialistiki-vammeni-sto-aima και «28 βουλευτές σταματήσουν Κόμμα των Περιφερειών» Rada Interfax Ουκρανία. 21/2/2014

x το ίδιο με τη σημ. viii

xii Η Αντικαπιταλιστική Αριστερά στην Ουκρανία (Εργατική Αλληλεγγύη 12/2) http://www.ergatiki.gr/index.php?option=com_k2&view=item&id=9389:i1109&Itemid=264

xiii Ουκρανία: Ραγδαίες εξελίξεις – Έφυγε από το προεδρικό μέγαρο ο Γιανουκόβιτς  , επίσης: ΣΠΡΩΧΝΟΥΝ ΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ ΣΤΗ ΔΙΧΟΤΟΜΗΣΗ !, Στα ΝΑ της χώρας οργανώνονται οι αντίπαλοι του πραξικοπήματος, φτιάχνονται οι πρώτες πολιτοφυλακές. Πηγή: http://rt.com/news/thousands-gather-eastern-ukraine-252/

Διαβάστε επίσης:

Παράρτημα με τα αποτελέσματα των προεδρικών και βουλευτικών εκλογών και στο τέλος ο συσχετισμός στο κοινοβούλιο όπως διαμορφώνεται μέχρι σήμερα

Προεδρικές, 17 Ιανουαρίου και 7 Φεβρουαρίου 2010
Υποψήφιοι — κόμματα στα οποία πρόσκεινται Ψήφοι πρώτου γύρου 17 Ιαν 10  % Ψήφοι δεύτερου γύρου 7 Φεβ 10 (100%)  %
Βίκτορ Γιανουκόβιτς — Κόμμα των Περιοχών 8.686.642 35,32 12.481.268 48,95
Γιούλια Τιμοσένκο — Πανουκρανική Ένωση «Πατρίδα» 6.159.810 25,05 11.593.340 45,47
Σέρχι Τιχίπκο — ανεξάρτητος 3.211.198 13,05
Αρσένι Γιατσενιούκ — ανεξάρτητος 1.711.737 6,96
Βίκτορ Γιούστσενκο — ανεξάρτητος 1.341.534 5,45
Πέτρο Σιμονένκο — Κομμουνιστικό Κόμμα της Ουκρανίας 872.877 3,54
Βολοντίμιρ Λίτβιν — Λαϊκό Κόμμα 578.883 2,35
Ολέχ Τιανιμπόκ — Πανουκρανική Ένωση «Ελευθερία» 352.282 1,43
Ανατόλι Χριτσένκο — ανεξάρτητος 296.412 1,20
Σύνολο 24.588.268 100 25.493.503 100
Πηγή: http://el.wikipedia.org/Ουκρανία
Κόμματα
Ψήφοι
% Μεταβολή % Έδρες με αναλογική Έδρες στις περιφέρειες Έδρες σύνολο Έδρες (% επί  συνόλου) μεταβολή
Κόμμα των Περιφερειών 6116815 30.00 Μείωση 4.37 72 113 185 41.56 Αύξηση 10
«Πατρίδα» 5208390 25.55 Μείωση 5.16 62 39 101 22.67 Μείωση 55
Udar 2847878 13.97 N / A 34 6 40 8.89 Αύξηση 40
Κομμουν. Κόμμα 2687246 13.18 Αύξηση 7.79 32 32 7.11 Αύξηση 5
Σβόμποντα-«Ελευθερία» 2129246 10.45 Αύξηση 9.69 25 12 37 8.44 Αύξηση 37
Ουκρανία-Εμπρός! 322202 1.58 N / A Νέο Κόμμα
Η Ουκρανία μας 226482 1.11 Μείωση 13.04 Μείωση 72
Ριζοσπαστικό Κόμμα 221136 1.08 N / A 1 1 0.22 Νέο κόμμα
Κόμμα Συνταξιούχων 114198 0.56 Αύξηση 0.42 Σταθερός 0
Σοσιαλιστικό Κόμμα 93081 0,46 Μείωση 2.40 Σταθερός 0
Κόμμα Πρασίνων 70316 0.35 Μείωση 0.05 Σταθερός 0
Πράσινος Πλανήτης 70117 0.35 N / A Σταθερός 0
Ρωσικο Bloc 63530 0.31 N / A Σταθερός 0
Χόρτα 51386 0.25 N / A Νέο κόμμα
Ουκρανία του μέλλοντος 38544 0.19 N / A Νέο κόμμα
Πολιτική Ένωση «Native Πατρίδα» 32.724 0.16 N / A Νέο κόμμα
Λαϊκή Εργατική Ένωση 22.854 0.11 N / A Νέο κόμμα
Νέα Πολιτική 21033 0.10 N / A
Σύλλογος «Κοινότητα» 17.678 0.08 N / A Σταθερός 0
UNA-UNSO 16.937 0.08 N / A Σταθερός 0
Φιλελεύθερο Κόμμα 15.566 0.07 N / A Σταθερός 0
Ηνωμένο Κέντρο DNP 11 DNP N / A 3 3 0.67 Νέο κόμμα
Λαϊκό Κόμμα DNP 11 DNP N / A 2 2 0.44 Μείωση 18
Ένωση DNP 11 DNP N / A 1 1 0.22 Αύξηση 1
Ανεξαρτήτοι εκλέγονται στις εκλογικές περιφέρειες DNP 11 DNP N / A 43 43 9.78 Αύξηση 43
Άκυρα ψηφοδέλτια 409068 1.97 Αύξηση 0.35
Σύνολο  συμμετοχή 57.99% 20759472 100% Μείωση 4.03 225 220 445 98.89 Μείωση 5
Πηγές: ( Αναλογική ψήφοι , έδρες Περιφέρειας ) Κεντρική Εκλογική Επιτροπή (στα ουκρανικά) & ((% του συνολικού αριθμού θέσεων) Ukrayinska Pravda
(Σκίαση δείχνει πλειοψηφία διαβούλιο μεχρι 21/2)
Σύνολο Κενές
Κόμμα Περιφερειών Πατρίδα Udar Ελευθερία ΚΚΟ Ανεξαρτ.
 προηγούμενη βουλή 195 97 DNP DNP 25 31 348 102
Νέα βουλή 185 101 40 37 32 43 438 12
12/12/2012 208 99 42 36 32 27 444 6
11/6/2013 207 93 42 36 32 34 444 6
31/12/2013 204 90 42 36 32 38 442 8
21/2/2014 177 90 42 36 32 55 442 8
ποσοστό επί των εδρών 45,9% 20,3% 9,5% 8,1% 7,2% 8,6%
Σημείωση: Τα κόματα  Ηνωμένο κέντρο (3 έδρες), Λαϊκό Κόμμα (2), Ριζοσπαστικό Κόμμα του Oleh Lyashko (1 ) και της Ένωσης (1 έδρα) δεν σχηματίσουν τη δική τους παράταξη. Αναπληρωτές τους δεν συμμετάσχουν σε οποιαδήποτε παράταξη εκτός από 1 αναπληρωτής του Λαϊκού Κόμματος, που έγινε μέλος του Κόμματος των Περιφερειών τον Δεκέμβριο 2012.

Πηγή: http://en.wikipedia.org/wiki/Ukrainian_parliamentary_election,_2012

Advertisements

34 responses to “Ουκρανία: άλλη μια μαύρη σελίδα της αστικής αντεπανάστασης

  1. Πολλά εύγε…
    Πληροφοριακα: η περιοχη της Κριμαιας την οποια, συμφωνα με -ελεγχομενα ωστοσο- δημοσιευματα, σκοπευει ο Γιανουκοβιτς να «αποσχισει», είναι ΗΔΗ ημι-αυτονομη περιοχη στα πλαισια του ουκρανικου κρατους, αναγνωρισμενη απο το Συνταγμα της Ουκρανιας, με δικο της κοινοβουλιο, πρωθυπουργο και κυβερνηση, με την ονομασια «Αυτονομη Δημοκρατια της Κριμαιας».
    Σημειωτεον, στην Κριμαια -της οποιας ο πληθυσμος ειναι σε ποσοστο πανω απο 50% ρωσικος- ελλιμενιζεται ο Ρωσικος Στολος της Μαυρης Θαλασσας…

    Μου αρέσει!

  2. Ειναι μια πορτοκαλί επανάσταση την εποχή της κρίσης όμως, εξου και η βιαιότητα και η κυριαρχια των φασιστων. αν το 2004 η συγκρουση επιλυθηκε με την ειρηνικη κοινωνια των πολιτων, την αλωση της δημοσιας σφαιρας κι αλλες τετοιες θεωρητικες αρλουμπες, τωρα εχει ναζιδια κι οπλα. Μιλάμε για δεκάδες νεκρούς στην Ευρώπη όχι στα γνωστά μέρη του πλανήτη όπου η ζωή εκει ούτως ή άλλως δεν έχει αξία για τους υποκριτες υπερασπιστες της αυταξιας της. Ιδιαίτερη μνεία σε ριζοσπαστες διανοούμενους με φιγούρα χαρακτηριστική το Ζιζεκ που κυκλοφορούν ως γιακωβινιστες, μαρξιστες, σταλινικοι και υπερασπίζονται τους ναζιστες στην Ουκρανία και μάλλον μετά και απο αυτό να δούμε ποιος θα εξακολουθεί να θεωρεί το Ζιζεκ οργανικό διανοούμενο της αριστεράς κι όχι αστό.
    Να σημειώσουμε πως η ουκρανικη σύγκρουση καταδεικνύει πως όλο και περισσότερο το υπάρχον πλαίσιο δεν ειναι επαρκές για την «ειρηνική» διευθέτηση των ιμπεριαλιστικων αντιθέσεων και με αυτή την έννοια ο πόλεμος όσο κι αν ξορκιζεται ειναι πάντα ένα ενδεχόμενο.
    Την ίδια στιγμή ο φασισμός γίνεται ανεκτος απο τη δημοκρατική ΕΕ, όχι μόνο ξεδοντιασμενος λιγότερο ή περισσότερο σε ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, αλλα ως μάχιμο τάγμα εφόδου, ως αντεπαναστατικος στρατός Ο Γιανουκοβιτς νομιμα εκλεγμενος, ανατρέπεται απο μια ακροδεξιά ένοπλη εξέγερση και η ΕΕ και όλοι οι ιδεολογικοί μηχανισμοί των ευρωπαϊκών αστικών τάξεων χαιρετίζουν. Οπως ορθά λέει το άρθρο, υποκρισία αλλα ταυτόχρονα κι ώμος κυνισμός: ιδού η αληθινή καθαρή ΕΕ και μόνο η ευρωφιλη αριστερά κλαίει τη χαμένη τιμή του τίποτα.
    Η κρίση οδηγεί πάντα τις αντιθέσεις στον πυρήνα τους και επομένως επαναφέρει εκ νέου τα κλασικά ζητήματα που για δεκαετίες σταθερότητας είχαν εξαφανιστεί, θεωρητικοποιηθει νεκρωμενα, ή χλευαστει.
    Δυστυχώς για τους εραστές της χαμένης καπιταλιστικής εδεμ καθώς φαίνεται πρώτα πρέπει να μεσολαβήσει η κόλαση ή εστω το καθαρτηριο.

    Μου αρέσει!

  3. ΥΣ 2: Από το απόγευμα η Τιμοσένκο είναι ελεύθερη και η αντεπανάσταση έχει νικήσει σχεδόν σε όλη την Ουκρανία εκτός ίσως από 3-4 επαρχίες που παραμένουν πιστές στον Γιανουκόβιτς, του οποίου η κοινοβουλευτική ομάδα γίνεται κομμάτια. Μέχρι τώρα έχουν αποστατήσει 70 βουλευτές του, με αποτέλεσμα η αντιπολίτευση να έχει μια πλειοψηφία κοντά στις 330 έδρες στις 450. Προφανώς η χθεσινή συμφωνία δεν έχει πλέον καμία ισχύ. Η εξουσία βρίσκεται ολοκληρωτικά στην άκρα δεξιά του κυρίου και στους επίγονους των SS, με σπόνσορες την ΕΕ και τις ΗΠΑ. Η αστική τάξη της Ουκρανίας έκανε τις επιλογές της και όσοι ανησυχούν για την διάσπαση της χώρας μπορούν τώρα να κοιμούνται ήσυχοι. Τα αγάλματα του Λένιν πέφτουν το ένα πίσω από το άλλο σε μια κίνηση που αντανακλά το ιδεολογικό φορτίο της «λαϊκής επανάστασης». Ο αγγλοσαξωνικός τροτσκισμός εννοείται ότι δεν χαμπαριάζει το χριστό του για ακόμα μια φορά, γι’ αυτό και δεν έχει κανένα νόημα να ασχολείται πλέον κανείς με καραγκιόζηδες. Η αριστερά των κινημάτων μπορεί να πανηγυρίσει μαζί με τα φασιστικά αποβράσματα και ταυτόχρονα να ετοιμάζει το λάκκο της για το τελευταίο της ταξίδι στο σκουπιδοτενεκέ της ιστορίας. Η κατάσταση πλέον είναι πολύ σοβαρή για να αφήνουμε τις τύχες του κομμουνισμού στην αριστερή πτέρυγα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ.

    Μου αρέσει!



  4. και οι ισπανοί φασίστες διαδηλώνουνγια την ουκρανική επανάσταση και για τους φυλακισμένους ΧΑγιτες. Βρε συγχυση που εχουν να παθουν οι κινηματιες του αυθορμητου και από τα κατω. Ας κοιταξουν μη βρεθουν από τον αυθορμητισμό τους και από την αγάπη τους για το λαό σε καμια διαδήλωση ναζιστων και φανε το ξύλο της χρονιάς τους. και να παψουν επιτλεους να μας ζητανε τα ρεστα που δεν γουσταρουμε να κολοτριβοπμαστε με τα φασιστόμουτρα. Δεν κανουμε κεφι ρε δεν το καταλαβαινετε.

    Μου αρέσει!

  5. Παράθεμα: 127. riots | Hieronymus Bosch 1450-1516·

  6. Πάντως ακόμα δεν έχει κριθεί το παιχνίδι. Οι ναζί δεν ελέγχουν την ανατολική Ουκρανία. Είναι πιθανή η διάσπαση της χώρας. Πάντως θέλει ανάλυση το πως κατάφεραν να αποκτήσουν επιρροή στα πλειβιακά στρώματα και να υπογραμμιστεί ότι οι ΗΠΑ δεν έχουν κανένα ενδοαισμό να ενισχύουν νεοναζιστικές οργανώσεις…

    Μου αρέσει!

  7. Πολύ χρήσιμοι οι σύνδεσμοι… Αν το καλοσκεφτούμε τμήμα της αριστεράς είναι υπέρ του ενιαίου μετώπου δράσης με αστικές και φασιστικές δυνάμεις στην Ουκρανία, όπως παλαιότερα στη Σερβία ήταν υπέρ του μετώπου με φιλοιμπεριαλιστικές και φιλοκαπιταλιστικές δυνάμεις… Προφανώς η κυβέρνηση Γανούκοβιτς θεωρείται κύριος εχθρός απέναντι στον οποίο χρειάζονται ευρείες συμμαχίες…

    Μου αρέσει!

  8. Σταχυολογούμε από το κεντρικό άρθρο για την Ουκρανία στην ιστοσελίδα του NPA (πρώην LCR) στην Γαλλία. Η μετάφραση είναι πρόχειρη. Για κάτι καλύτερο ας φροντίσουν οι αδελφές οργανώσεις του NPA στην Ελλάδα. Στο τέλος ένα σχόλιο για τα λεχθέντα στη συνέντευξη. Περιμένουμε επίσης από το NPA, κάτι και για τη νίκη του ξεσηκωμού. Ο τονισμός με bold είναι δική μας επιλογή…

     

    “Ένας μαζικός ξεσηκωμός των Ουκρανών για τη δημοκρατία”(20/02/2014)

    Συνέντευξη με τον Zakhar Popovych ο οποίος είναι οικονομολόγος και μέλος της διοίκησης της «Αριστερής Αντιπολίτευσης», μια ουκρανική πολιτική ομάδα. Μαζί του, θα δούμε την κατάσταση της χώρας τις τελευταίες εβδομάδες και πώς μπορούν να παρέμβουν οι αντι-καπιταλιστικές ακτιβιστές.

    Μπορείτε να μας πείτε για την κατάσταση των τελευταίων ημερών στο έδαφος, συμπεριλαμβανομένων των πολιτικών δυνάμεων που παίζουν ρόλο;

    Οι πρώτες επιθέσεις εναντίον των ΜΑΤ Berkut (ειδικές δυνάμεις της αστυνομίας)οργανώθηκαν κυρίως από τους νεοναζί του Pravyi Sektor («Δεξιός Τομέας») που είναι ακόμα πιο ριζοσπαστες από το Svoboda («Ελευθερία», ακροδεξιά) . Αλλά είναι επίσης αλήθεια ότι τις επόμενες ημέρες, πολλοί απλοί και πολύ διαφορετικοί ανθρώποι ήρθαν στην πάλη. ..

    Μετά εισαγωγή των νόμων έκτακτης ανάγκης οι περισσότεροι πολίτες του Κιέβου ήταν πολύ θυμωμένοι. …το βράδυ χιλιάδες άνδρες και γυναίκες διανυκτερεύσαμε στην Μαιντάν. Αυτή η μαζική κινητοποίηση πιθανότατα έσωσε την Μαϊντάν από την “εκαθάριση” που σαφώς προετοίμαζε η αστυνομία.

    Όλοι ήταν σίγουροι ότι επρόκειτο να επιτεθεί η Μπέρκουτ (ΜΑΤ). Σύμφωνα με τους νέους νόμους που ψηφίστηκαν και δημοσιεύθηκε την ίδια ημέρα, οι διαδηλωτές θεωρούνται όλοι εγκληματίες.

    Μεταξύ αυτών, ήταν παρόντες οι δεξιές ομάδες, αλλά και κάποιες ριζοσπαστικές αριστερές ομάδες (ως επί το πλείστον αναρχικοί). Οι περισσότεροι διαδηλωτές ήταν της αντιπολίτευσης και της ξενοφοβικής άκρας δεξιάς . Πολλές πέτρες και βόμβες μολότοφ ρίχτηκαν εναντίον της αστυνομίας, πολλοί από τους οποίους τραυματίστηκαν… Παρ ‘όλα αυτά, ήταν μια μαζική εξέγερση… για τη δημοκρατία στην Ουκρανία. Η άκρα δεξιά ήταν παρούσα φυσικά, αλλά ήταν ενσωματωμένο σε ένα πολύ μεγαλύτερο κίνημα.

    Ποιες είναι οι αντιδράσεις της εξουσίας της κυβέρνησης;

    Αντιμέτωποι με μια μαζική κινητοποίηση, η κυβέρνηση αποφάσισε να μην κάνει χρήση βίας εναντίον οι διαδηλωτές. Οποιαδήποτε προσπάθεια να εκκενώσει το χώρο θα είχε οδηγήσει σε ένα μεγάλο αριθμό των τραυματιών και πιθανώς νεκρούς. Ωστόσο, αυτή η μαζική δράση, που απέτρεψε την εισαγωγή των νέων αντιδημοκρατικών νόμων έκτακτης ανάγκης… Μετά την πρώτη μάχη εναντίον της αστυνομίας, τα ακροδεξιά νεο-ναζιστικές ομάδες έχουν ενισχυθεί και αισθάνονται αρκετά ισχυρά για να διακηρύξουν τους ηγέτες του κινήματος. Παρά την ανακωχή που δηλώνονται από τους ηγέτες της αντιπολίτευσης και την πρόταση του Προέδρου Γιανουκόβιτς ο Jacenuk να γίνει πρωθυπουργός, η βία δεν έχει σταματήσει. Το κόμμα της πλειοψηφίας στο Κοινοβούλιο, και ο ίδιος ο πρόεδρος Γιανουκόβιτς, προσπαθώντας να εξοικονομήσει χρόνο και δεν έχουν την πρόθεση ή την πραγματοποίηση νέων εκλογών ή να εισάγουν ριζικές αλλαγές. Από την άλλη πλευρά, οι ηγέτες της αντιπολίτευσης δεν είναι έτοιμοι να οργανώσουν ριζοσπαστικές δράσεις και δεν έχουν καμία ιδέα για το τι θα μπορούσαν να κάνουν περισσότερα. Οι άνθρωποι αρχίζουν να Μαϊντάν όλο και πιο θυμωμένος εναντίον δύο. Δυστυχώς, το πιο πιθανό σενάριο είναι η δημιουργία ενός καθεστώτος δεξιάς, αυταρχικό και εθνικιστόΑν και το κόμμα Svoboda έρχεται να κατευνάσει τις πιο ριζοσπαστικές εθνικιστικές συμμορίες, η είσοδος του κόμματος στην κυβέρνηση, θα οδηγήσει στη συστηματική καταπίεση της ριζοσπαστικής και προοδευτική αριστερά. Παρά την ενίσχυση των προοδευτικών και αριστερών δυνάμεων αυτές τις μέρες, το κόμμα Svoboda παραμένει η πιο οργανωμένη και πιο ισχυρή δύναμη Μαϊντάν. Θα επιδιώξει να διαπραγματευτεί με την κυβέρνηση να ηρεμήσει την κατάσταση. Την Κυριακή, 16η Φεβρουαρίου, εγκατέλειψε την κατάληψη το δημαρχείο του Κιέβου, αλλά λίγες ώρες αργότερα το κτίριο ανακαταλήφθηκε από τις δυνάμεις της«αυτοάμυνας» της Μαϊντάν, πολλοί από τους οποίους είναι μαχητές του νεο-ναζιστικού Pravyi Sektor. Επισήμως καταδικάστηκε από τους ηγέτες τους, αλλά παρ ‘όλα αυτά οι ακροδεξιές συμμορίες γίνονται όλο και πιο βίαιες και λιγότερο διαχειρίσιμες.

    Η οργάνωση σας η Αριστερή Αντιπολίτευση έχει κυκλοφορήσει πρόσφατα ένα μανιφέστο (1). Πώς μπορείτε να υπερασπιστεί τον προσανατολισμό σας μέσα σε αυτό το κίνημα;

    Παρά τη δύσκολη κατάσταση, η αριστερά είναι αποδεκτή σε Μαϊντάν, πολύ περισσότερο από ότι ήταν πριν…. Φυλλάδια και βιβλία αριστερά, μεταξύ των οποίων χιλιάδες αντίγραφα του μανιφέστου μας 10 σημείων, διανέμονται σε αυτόν στην πλατεία … Δυστυχώς, αυτό δεν σημαίνει, βεβαίως, ότι πολλοί άνθρωποι εντάσσονται στις αριστερίστικες οργανώσεις, που αδυνατούν να προσελκύσουν ένα σημαντικό αριθμό νέων μελών. Επιπλέον, η προσπάθεια να οργανώθεί η ενότητα της αριστεράς και της Αναρχίας στην Μαϊντάν δεν ήταν επιτυχής λόγω της βίας των επιθέσεων ακροδεξιών ομάδων. Προς το παρόν, η βία ενάντια στην Αριστερά αναπτύσσεται και πάλι, υπενθυμίζοντας τις επιθέσεις που υπέστη πρόσφατα από ακτιβιστές Συνομοσπονδία Ελεύθερων Συνδικάτων της Ουκρανίας, οι επιθέσεις είχαν συντονιστεί, προσωπικά από τους ηγέτες της Svoboda.

    Τι λέει η Αριστερή Αντιπολίτευση για το θέμα των διεθνών συμφωνιών με τις υπάρχουσες αντιπάλους (Ρωσία και η Ευρωπαϊκή Ένωση);

    Ο λαός της Ουκρανίας είναι υποχρεωμένος να επιλέξουν μεταξύ της Ευρώπης και της Ρωσίας; Και τα δύο είναι κακό για την Ουκρανία. Το κύριο πρόβλημα έγκειται στο εσωτερικό της χώρας. Η εμπλοκή της ολιγαρχίας στην πολιτική οδήγησε σε ένα φορολογικό καθεστώς το μηδέν για τις μεγάλες επιχειρήσεις. Όλοι οι φόροι που καταβάλλονται από τους εργαζόμενους και τις μικρές επιχειρήσεις. Και τα ταμεία είναι άδεια, παρά το γεγονός ότι υπάρχουν επαρκείς πόροι στη χώρα. Δεν είναι η επιλογή της ενσωμάτωσης σε ένα μπλοκ ή κάποια άλλη που θα λύσει αυτό το πρόβλημα.

    Ποιες συνδέσεις χρειάζεστε με την αντι-καπιταλιστική και διεθνιστική αριστερά στη Ρωσία ή την Ευρώπη; Πώς μπορούμε να σας βοηθήσουμε;

    Είναι δυνατόν να εκτελέσετε μια εκστρατεία για την επιβολή κυρώσεων εναντίον όχι μόνο στους κρατικούς υπαλλήλους, αλλά και κατά της ολιγαρχίας; Είναι δυνατόν να δείχνουν ότι οι Ουκρανοί ζητούν την κατάσχεση των τραπεζικών λογαριασμών των ολιγαρχών στην Ευρώπη; Είναι δυνατόν να δείξουμε ότι το μηδέν φορολογικό καθεστώς, καθώς και “oligarchisation” συνολική πολιτική, δεν είναι αποδεκτό για την Ευρώπη; Αν ήταν δυνατόν να γίνει αυτό, αυτό θα ήταν μεγάλη βοήθεια! Τέλος, είναι φυσικά σημαντικό να δείξουμε μηδενική ανοχή για την ακροδεξιά, η οποία στο κίνημα ουκρανική αντιπολίτευση, είναι στην πραγματικότητα νεοναζί. Ακτιβιστές και προσωπικότητες της Ευρώπης είναι επίσης ευπρόσδεκτες στο Κίεβο για να συζητήσει τα θέματα αυτά.

    (μεταφράστηκε από τον Ross Harrold) 1 – http :/http://www.criticatac.ro / lefteast / μανιφέστο-αριστερή αντιπολίτευση-σε-Ουκρανία

    Η περιγραφή των γεγονότων επιβεβαιώνει τα αυτονόητα. Η φασιστική δεξιά κυριαρχεί απολύτως στο “κίνημα’ και σε αυτό δεν αμφιβάλουν ούτε και αυτοί που παραδόξως το υποστηρίζουν. Πρωταγωνιστούν στα οδοφράγματα, ορίζουν την ηγεσία του κινήματος, ο κόσμος του αποδέχεται, ενώ έχουν τσακίσει την αριστερά και την αναρχία, ακόμα και στα ανεξάρτητα συνδικάτα. Ο ιδιος ο συνεντευξιαζόμενος δηλώνει ευθαρσώς ότι αν έρθουν στην εξουσία θα οδηγήσει στη συστηματική καταπίεση της ριζοσπαστικής και προοδευτική αριστερά”Τότε κυριε γιατί υποστηρίζεις εσύ και η λεγόμενη αντικαπιταλιστική αριστερά αυτή τη φασιστική εξέγερση; Αφού μόνοι σας τα λέτε, πως μετά από αυτές τις περιγραφές συνεχίζετε να μιλάτε για “μαζικό ξεσηκωμό για τη δημοκρατία”; Εισαστε με τα καλά σας ή θέλετε ψυχίατρο; Έχετε πάθει καποια καθύλωση στο πρωκτικό στάδιο; όπου βλέπε μάζες τρεχετε από πίσω; Εχετε υπόψη σας ότι το Σβόμποντα διοργάνωσε διαδήλωση για την απελευθέρωση των προφυλακισμένων ναζιστών της ΧΑ το Δεκέμβρη; Αν εισασταν το 30 στη Γερμανία θα υποστηρίζατε της κινητοποιήσεις των φασιστών εναντίον της Βαϊμάρης; Δίκιο δεν είχε και ο κόσμος που έτρεχε πίσω από τους Ναζί; Δεν θα μάθενε και αυτός από την εμπειρία του, μόλις οι Ναζί θα τον απογοήτευαν; μα καλά έχετε πάθει αλτσχάιμερ, άνια, τι συμβάινει πια; Λοβοτομή;Λοιπον κοιτάξτε να συνέλθετε όσο είναι καιρός. Αν υπάρχει καιρός. Μαζέψτε τα μυαλά σας, ψάξτε βρειτε που τα έχετε ξεχάσει. Αιντε γιατί η κατάσταση είναι πολύ σοβαρή για να παριστάνετε τους καραγκιόζηδες.

    Μου αρέσει!

  9. Να συμπληρωσω οτι Κλιτσκο,Τιμοσενκο και Τιανιμποκ συνεργαζονται επισημα μετα απο συμφωνια που εγινε προπερσι,η ανιτππολιτευση δηλαδη ηταν ενιαια κανονικα και με τη βουλα,περιλαμβανοντας ΠΑΚΕΤΟ και τους ναζι.Μπραβο για τα λινκ και τις παραθεσεις.

    Μου αρέσει!

  10. Το απόσπασμα που ακολουθεί περιλαμβάνεται στο άρθρο του Π. Κοσμά στο Rproject με τίτλο «Ποιος πήρε την εξουσία την Ουκρανία;»

    Ύστερα από την κατάληψη της εξουσίας από το μπλοκ της δεξιάς και των φασιστών, κυκλοφόρησε ένα γράμμα του πρώτου γραμματέα του Κ.Κ. Ουκρανίας. Ιδού ένα απόσπασμα, με σκληρή κριτική στον Γιανουκόβιτς αλλά καμία αυτοκριτική για το γεγονός ότι τον στήριζαν κοινοβουλευτικά μέχρι σήμερα:
    «(…) Τα γεγονότα αυτά δεν έχουν μονοσήμαντο χαρακτήρα. Η συμμετοχή σε αυτά μεγάλων μαζών ανθρώπων, αντανακλά τη βαθιά κοινωνική δυσαρέσκεια προς την πολιτική του καθεστώτος του Γιανουκόβιτς και του περιβάλλοντός του, ο οποίος κυβέρνησε τη χώρα με κάκιστο τρόπο, εξαπάτησε το λαό, εγκατέλειψε τις προεκλογικές του υποσχέσεις και στη δυσκολότερη στιγμή εγκατέλειψε με δειλία τη θέση του. Με το θράσος του στον πλουτισμό, το συνάφι που σχηματίστηκε γύρω από τον Γιανουκόβιτς και πήρε το όνομα «Οικογένεια», προκάλεσε απέχθεια στους περισσότερους από τους υποστηρικτές και τους ψηφοφόρους του.
    Όμως οι μαζικές διαμαρτυρίες δεν απέκτησαν χαρακτήρα ταξικής σύγκρουσης. Έγινε σκληρή μάχη ανάμεσα σε δύο παρατάξεις της ίδιας τάξης εκμεταλλευτών – της ολιγαρχικής αστικής τάξης, εκ των οποίων πιο οργανωμένη και πλήρως προετοιμασμένη ομάδα ήταν η παράταξη, η οποία ένωσε φιλοδυτικές, εθνικιστικές και ακροδεξιές ριζοσπαστικές δυνάμεις. Αυτές οι δυνάμεις χρησιμοποίησαν με τέχνη τη δυσαρέσκεια του λαού και με την υποστήριξή του πραγματοποίησαν ένα πραξικόπημα.
    Την ίδια στιγμή η Δύση, παρεμβαίνοντας ανοιχτά και ωμά στις εσωτερικές υποθέσεις της χώρας μας, υποστήριξε τις ενέργειες των δυνάμεων της Ακροδεξιάς, καθώς αποσκοπούν σε μια σοβαρή αλλαγή της γεωπολιτικής κατάστασης στην Ευρώπη και τον κόσμο, στην καταστροφή των οικονομικών, πολιτιστικών και πνευματικών δεσμών αιώνων του ουκρανικού και του ρωσικού λαού, αλλά και των άλλων αδελφών λαών της πρώην Σοβιετικής Ένωσης και παραδίδουν την Ουκρανία υπό την «προστασία» των ΗΠΑ, της ΕΕ, του ΝΑΤΟ, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και διαφόρων πολυεθνικών εταιρειών.
    Οι ενέργειες των ακροδεξιών, με επικεφαλής τις «αναθρεμμένες» από το καθεστώς του Γιανουκόβιτς ανοιχτά νεοναζιστικές δυνάμεις – ιδεολογικές κληρονόμους των Ναζί εισβολέων, συνοδεύεται από μία νέα, εξαιρετικά επικίνδυνη έκρηξη της αντικομμουνιστικής υστερίας, από την καταστροφή – όπου υπάρχουν – των μνημείων του Λένιν και των ηρώων του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου, από συμμορίτικες επιθέσεις στις εγκαταστάσεις του Κόμματός μας στο Κίεβο και σε άλλες πόλεις της χώρας, από ηθική και φυσική τρομοκρατία εναντίον των κομμουνιστών και από την απαίτηση για απαγόρευση της δράσης του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ουκρανίας (…)».

    Μου αρέσει!

  11. Από την εξαιρετική ενημέρωση της μαρξιστικής ουκρανικής οργάνωσης Κόντρα στο Ρεύμα ήδη από τον Δεκέμβρη. Ας ξεστραβωθούν όσοι παριστάνουν τους εκπροσώπους των ουκρανών επαναστατών (εκ του ασφαλούς από την Ελλάδα) που δίνουν τη μάχη στην Μαιντάν. Μια μάχη που χάθηκε πριν καν ξεκινήσει…

    «…το κόμμα «Σβομπόντα» (ελευθερία). Το τελευταίο υποστηρίζει την ιδεολογία του «ολοκληρωτικού εθνικισμού» – ουκρανικής εκδοχής του φασισμού, και διακινεί ρατσιστικές ιδέες! Μέχρι το 2002 ονομαζόταν Σοσιαλεθνικιστικό Κόμμα Ουκρανίας με σαφή αναφορά και θαυμασμό στον Χίτλερ και τις ιδέες του, γι’ αυτό πιο σαφές είναι να ορίζονται ως ναζί. Αυτό το κόμμα χαρακτηρίζεται από παθολογική ρωσοφοβία γι’ αυτό η τελείως ανεξάρτητη από τους Ρώσους κυβέρνηση Γιανουκόβιτς τους φαίνεται ως απλή εκπροσώπηση των Ρώσων κατακτητών.
    Το «Σβομπόντα» τα τελευταία χρόνια καυχιόταν για τα πογκρόμ που οργάνωνε κατά διαφορετικών και αριστερών ακτιβιστών. Αρκεί να πούμε ότι το 2013 διέλυσε παρουσίαση συλλογής έργων του Τρότσκι για την Ουκρανία, την πρώτη στην ουκρανική γλώσσα. Μέχρι σήμερα έχει διαλύσει τις δύο από τις τέσσερις παρουσιάσεις.
    Η άνοδος του «Σβομπόντα» είναι γεγονός των τελευταίων 6 ετών, μέχρι πρότινος ήταν ένα περιθωριακό κόμμα, που είχε απλώς μια μικρή υποστήριξη στη Γαλικία, και σήμερα έχει περισσότερους βουλευτές από τους σταλινικούς του Κ.Κ. Ουκρανίας. Αυτή η σημαντική επιτυχία έχει σχέση με την απογοήτευση της μεγάλης μάζας από τα φιλελεύθερα εθνικιστικά κόμματα. Κατά την περίοδο της διακυβέρνησης Γιουστσένκο, οι φιλελεύθεροι εθνικιστές είχαν παρουσιάσει πειστικότατα την αναποτελεσματικότητά τους! Αλλά μέσα σ’ αυτήν την αναμπουμπούλα, οι υποστηρικτές των πορτοκαλί κομμάτων αντί να χάσουν την πίστη τους στον εθνικισμό, βρήκαν διέξοδο σε πιο ριζοσπαστικές εθνικιστικές δυνάμεις. Οι φιλελεύθεροι εθνικιστές του κόμματος «Πατρίδα» και του κόμματος «Χτύπημα» στάθηκαν αδύναμοι να κινητοποιήσουν τον κόσμο να διεκδικήσει την εξουσία και γι’ αυτό τώρα χρειάζεται «βοήθεια» από τους φασίστες του «Σβομπόντα». Το αποτέλεσμα αυτής της κοντόφθαλμης, μυωπικής πολιτικής ήταν να δυναμώσει μια γενική πολιτική συμπάθεια στην άκρα Δεξιά.
    Το αχρωμάτιστο και ακομμάτιστο φιλο-ΕΕ κίνημα «Μαϊντάν» έχει δημιουργήσει την αρκετά λανθασμένη εντύπωση σε πολλούς ότι ο κόσμος αρχίζει να ξεφεύγει από την επιρροή της μπουρζουαζίας, αλλά τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι! … το βράδυ στις 29 προς 30 Νοέμβρη ειδικές δυνάμεις της αστυνομίας προσπάθησαν να διαλύσουν τους παρευρισκόμενους στην πλατεία.Στο Κίεβο και τη Δυτική Ουκρανία, όπως μπορούμε να κρίνουμε, η διάθεση αλλάζει. Το μεγαλύτερο μέρος των Γαλικιανών είχε συμπάθεια προς τους ναζί, ενώ οι κάτοικοι του Κιέβου βγήκαν στους δρόμους με δημοκρατικές διαθέσεις και ήθος. Αρκέστηκαν στη διαφθορά και την αυθαιρεσία των υπαλλήλων. Προσπάθειες για φασιστικές διαδηλώσεις παρατηρήθηκαν και στο Λβοβ. Η σύνθεση των διαδηλωτών στο Κίεβο απαρτιζόταν από διανοούμενους, μικροαστούς, εργαζομένους και σπουδάζουσα νεολαία, ενώ οι Γαλικιανοί αποτελούνταν από μια μάζα μισοπρολετάριων γεωργών, αλλά μεγάλος αριθμός εργατών δεν έχει παρατηρηθεί. Έτσι μ’ αυτήν την σύσταση το νέο Μαϊντάν είναι κυρίως μικροαστικού χαρακτήρα, και έχει στόχους όχι μόνο προς την ΕΕ αλλά και την ανατροπή της παρούσας κυβέρνησης, και η ιδεολογία τους ποικίλει: μεγάλο μέρος είναι δημοκρατικών ιδεών και άλλο φασιστικών.
    Το βράδυ της 1ης Δεκέμβρη, στον απόηχο των διαμαρτυριών, μαχητικές δυνάμεις της άκρας δεξιάς, προσπάθησαν να εισβάλουν στην Προεδρία της Ουκρανίας. Η επίθεση απέτυχε κι οι ηγέτες του Μαϊντάν δημόσια αποκήρυξαν τους συμμετέχοντες, ωστόσο τις τελευταίες μέρες το κόμμα Σβομπόντα εμφανίζει έντονη δραστηριότητα για την απελευθέρωση των κρατουμένων της επίθεσης. Αυτή η δραστηριότητα καθιστά τους φασίστες ηγεσία της κινητοποίησης.
    Οι μανούβρες τακτικής του κόμματος Σβομπόντα, που δεν έχει αναλάβει ακόμα την ευθύνη για το μακελειό της 1ης Δεκέμβρη, έχει προκαλέσει δυσαρέσκεια μεταξύ των πιο ακραίων ομάδων. Στο Μαϊντάν έχουν εμφανιστεί εξτρεμιστές με την επωνυμία «Δεξιός Τομέας», που κατηγορούν τον ηγέτη του Σβομπόντα για «οπορτουνισμό» και «εθνική προδοσία», και δηλώνουν ότι η Προεδρεία της Ουκρανίας έπρεπε να καταληφθεί πάση θυσία! Ωστόσο αυτές παραμένουν διαφορές τακτικής παρά ιδεολογικές.
    Από τις πρώτες κιόλας μέρες του δεύτερου Μαϊντάν φαινόταν να υπάρχει η απειλή οι ναζιστές να πάρουν τον πλήρη έλεγχο του κινήματος. Ένοπλοι από το Σβομπόντα και άλλες ακροδεξιές ομάδες προσπαθούν να περιφρουρήσουν το Μαϊντάν εκδιώκοντας αριστερούς ακτιβιστές που προσπαθούν να επηρεάσουν τη μάζα των διαδηλωτών. Πρώτο θύμα τους ήταν η τροτσκιστική οργάνωση «Αριστερή Αντιπολίτευση», τους οποίους πέταξαν με τις κλωτσιές έξω από το Μαϊντάν. Στις 4 Δεκέμβρη στην οδό Κρεστσάτκι, δημιούργησαν επεισόδιο επιτιθέμενοι στους ακτιβιστές συνδικαλιστές, αδελφούς Λεβίν που μοίραζαν ανακοίνωση κοινωνικού περιεχομένου.
    Στο Μαϊντάν, οι ναζί πιέζουν ακόμα και τους φιλελεύθερους εθνικιστές συμμάχους τους. Πλέον, με βάση την υπεροχή της δύναμής τους κατάφεραν και κέρδισαν την ηγεμονία. Τώρα η χορωδία του Μαϊντάν επαναλαμβάνει τον ύμνο των ναζί «Δόξα στην Ουκρανία, στους Ήρωες Δόξα». Βέβαια ακόμα μπορούν και οι εκπρόσωποι άλλων κατευθύνσεων να παραστούν στο Μαϊντάν, εκτός από την αριστερά· ακόμα μπορούν!
    Συμβολική δράση που επισφράγισε τη νίκη των φασιστών μέσα στο κίνημα ήταν η βάρβαρη καταστροφή μνημείου του Λένιν, στην πλατεία Μπεσσαραμπάσκαγια, πράγμα που είχαν ήδη προσπαθήσει μέλη των οργανώσεων «Σβομπόντα» και «Δεξιός Τομέας» ήδη από το βράδυ της 1ης Δεκεμβρίου, αλλά τότε απέτυχαν. Την εβδομάδα που μεσολάβησε έκαναν πολλές επιθέσεις στο μνημείο, αλλά στις 8 του μήνα εφάρμοσαν μια επιχείρηση μεγάλης κλίμακας: οδήγησαν στο μνημείο μεγάλο όγκο δυνάμεων ώστε να απομακρύνουν την ομάδα που το φύλαγε, το απομάκρυναν από το βάθρο και το πελέκησαν με σφυριά ώστε να μην μπορεί να αποκατασταθεί.
    Η καταστροφή του μνημείου ήταν μια τακτική νίκη αλλά και στρατηγική ήττα. Η καταστροφή έχει προκαλέσει σύγχυση στους δημοκρατικούς κύκλους, και η υποστήριξη στο Μαϊντάν, όπως φαίνεται από τον αριθμό των συμμετεχόντων, άρχισε να πέφτει. Αν συγκρίνουμε το σήμερα με την πορτοκαλί επανάσταση, η έκτασή της είναι πιο περιορισμένη, η σύνθεσή της πιο ακραία, και οι μαζικές συγκεντρώσεις πολύ πιο αραιές. Οι κάτοικοι του Κιέβου, σε αντίθεση με το 2004, πήγαιναν στο Μαϊντάν μόνο μετά τις δουλειές τους και στις αργίες· έτσι τώρα οι συγκεντρώσεις τους είχαν τα μεγέθη του 2004 μόνο τα Σαββατοκύριακα!
    Οι διοργανωτές περιμένουν περισσότερη υποστήριξη από τη δυτική Ουκρανία, κυρίως από την Γαλικία, στην οποία, μετά την καταστροφή του μνημείου του Λένιν, ο ενθουσιασμός φούντωσε. Σε άλλες περιοχές οι διαμαρτυρίες προσελκύουν εξίσου ή και περισσότερο κόσμο, ενώ στο νότο και τα ανατολικά οι συγκεντρώσεις είναι ολιγάριθμες, παρ’ ότι στην Πορτοκαλί Επανάσταση, εκεί γίνονταν οι πιο μαζικές συγκεντρώσεις. Αυτά δείχνουν ότι η κοινωνική βάση του σημερινού Μαϊντάν είναι περισσότερο τοπικιστικού-περιφερικού χαρακτήρα… χοντας αποτύχει κοινοβουλευτικά, η αντιπολίτευση προσπαθεί να παρεμποδίσει τις κυβερνητικές δράσεις, καταλαμβάνοντας κτήρια, και εδώ πάλι το Μαϊντάν απέτυχε να βοηθήσει, τα κτήρια ανακαταλήφθηκαν τα ξημερώματα 11ης προς 12 Δεκέμβρη, και οι ειδικές δυνάμεις της αστυνομίας επιτέθηκαν στους διαδηλωτές ενώ δεν είχαμε νεκρούς… Στα δυτικά, κυρίως στη Γαλικία, η κυβέρνηση έχει χάσει τον έλεγχο, αλλά στις περισσότερες περιοχές της χώρας αισθάνεται δυνατή. Η ακροδεξιά τάση του Μαϊντάν φοβάται την Ανατολή και το Νότο, όπου εκεί διατηρεί παθητική και απαισιόδοξη στάση. Η κυβέρνηση δεν χαίρει υποστήριξης ενώ αρκετοί θεωρούν τη στάση της αυτοκτονική, λόγω της αποδοχής ναζιστών σε θέσεις κρατικής εξουσίας.
    Η κατάσταση δεν μπορεί να θεωρηθεί ανεξάρτητα από την ταξική πάλη. Οι αριστερές δυνάμεις που καταλαβαίνουν την ανάγκη αγώνα εξίσου ενάντια στην κυβέρνηση και τους φασίστες, δεν χαίρουν επιρροής στην κοινωνία
    Όσον αφορά το πολιτικό σύστημα, υπάρχουν πολλά μονοπάτια διεξόδου από την κρίση, που δεν αποκλίνουν όμως από την γενική τάση, την τάση για ισχυροποίηση της αντίδρασης! Αν η κυβέρνηση Γιανουκόβιτς επιβιώσει, της είναι αναγκαίο να επιδιορθώσει την αντιδημοτικότητα που προκάλεσε η κρατική καταστολή. Μια αποφασιστική λύση θα μπορούσε να την φρενάρει μέχρι τις προεδρικές εκλογές του 2015. Αν νικήσει η αντιπολίτευση, θα έχουμε απλά αντιδραστικοποίηση του καθεστώτος σε βαθμό ημιφασιστικό και οι Ουκρανοί φασίστες θα εξαπολύσουν διώξεις εναντίον όποιου δεν πιστεύει στο σύνθημα «Δόξα στην Ουκρανία – Τιμή στους Ήρωες»!
    Όλα αυτά τα σενάρια καθιστούν δύσκολη την ταξική οργάνωση του ουκρανικού προλεταριάτου. Αρκεί να παραθέσουμε ότι η «Σβομπόντα» διεκδικεί εδώ και καιρό νόμο ποινικοποίησης της έκφρασης «της κομμουνιστικής ιδεολογίας, σε όλες της τις εκφάνσεις». Έτσι οι προοπτικές του πολιτικού αγώνα στην χώρα φαίνονται αρκετά δυσοίωνες… Οι εργαζόμενες μάζες για άλλη μια φορά έγιναν εργαλείο στα χέρια της αντίδρασης και εμείς δεν μπορούμε ακόμα να αλλάξουμε αποφασιστικά την κατάσταση».

    Προφητικοί οι σύντροφοι και χωρίς να παραμυθιάζουν κανέναν. Διαβάστε την ολόκληρη εδώ. Υπάρχει ακόμα κανείς που πιστεύει ότι στην Ουκρανία έγινε καποια δημοκρατική επανάσταση των μαζών;;;;;; Αν υπάρχει να μας το πει, και να πάρει και την ευθύνη για ότι συμβεί στους κόκκινους συντροφους μας στην Ουκρανία από δώ και πέρα.

    Μου αρέσει!

  12. πρόκειται για την αναπληρώτρια υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, αρμόδια για Ευρωπαϊκές και Ευρασιατικές Υποθέσεις,Victoria Nuland, συζητά την πολιτική στρατηγική των ΗΠΑ έναντι της Ουκρανίας με τον πρέσβη των ΗΠΑ στο Κίεβο. Στην ταινία YouTube της συζήτησης, η κ. Νούλαντ ορίζει το ζήτημα ως γεωπολιτική μάχη μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ευρώπης (και ιδίως της Γερμανίας). Πιάστηκε στα πράσα να λέει «Fuck the Εuropeans» (στο 3:04″)- τους Ευρωπαίους, όχι τους Ρώσους.
    Η κυρία είναι ένα μέλος που επιβίωσε πολιτικά, άν και ανήκε στην κλίκα των νεοσυντηρητικών [neocons]που περιέβαλλε τον George W. Bush, του οποίου την κυβέρνηση υπηρέτησε. Ο σύζυγός της Robert Kagan είναι ένας από τους πιο γνωστούς ιδεολόγους της ομάδας των νεοσυντηρητικών. Μια ενδιαφέρουσα ερώτηση είναι, τι δουλειά έχει σε μια τέτοια θέση-κλειδί στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ της προεδρίας Ομπάμα… (Avantgarde: προφανώς θα έχει τους λόγους του και κάτι θα ενώνει τους νεοσυντηρητικούς με τους δημοκρατικούς)
    Πηγή: Η γεωπολιτική του σχίσματος στην Ουκρανία, η απόκλιση ΗΠΑ και «Γαλλο-Γερμανικού άξονα» Του Ιμμάνουελ Βάλλερστάιν για το AlterThess – via RAMNOUSIA

    Μου αρέσει!

  13. «όσο κι αν ακούγεται περίεργο, οι εικόνες από το Κίεβο ας μας γίνουν ένα μάθημα, για το πώς γίνεται μια εξέγερση το 2014 μέσα στην Ευρώπη. Ακόμα κι αν το μάθημα αυτό το δίνει η πιο μαύρη αντίδραση. Ναι-ναι μιλάμε για το τεχνικό μέρος μιας εξέγερσης (αυτό που απεχθάνεται η πλατωνική αριστερά), που κάποιοι μεγάλοι επαναστάτες»
    Η λύση στην εφηβική αρρώστια του πετάω μπουκαλάκι με μασκούλα και τρέχω ή κάνω τζαρτζάρισμα και τρέχω δεν είναι η αντίστοιχα εφηβική αντίληψη πως χρειαζόμαστε πιο σοβαρά μπάχαλα.
    Αυτό είναι το θέαμα για να παίζουν ή οι έφηβοι ή οι ενήλικες που έχουν παραμείνει έφηβοι.
    Αλλού είναι το παιχνίδι και λέγεται πολιτική εξουσία και διεκδίκηση της εξουσίας με πρόγραμμα και όχι στα μπάχαλα για τα ΜΜΕ και ποιος θα τα εκμεταλλευτεί.

    Avantgarde: @metefhbos. Mια μικρή φιλική απάντηση εδώ για να μην τρώμε το χώρο. Συμφωνούμε ότι το θέμα δεν είναι τα μπάχαλα αλλά το προγραμμα και ένα σχέδιο για την εξουσία. Μόνο που εδώ μιλάμε για τον τρόπο που μπορεί μια επαναστατική δύναμη να φτάσει στην εξουσία και να εφαρμόσει ένα τετοιο πρόγραμμα. Μιλάμε για την εξέγερση για την κατάληψη της εξουσία και όχι να σπάσουμε κανα τζαμι για να μας φύγουν τα νευράκια. Μιλάμε για την Τέχνη της εξέγερσης (κάτι σαν αυτό εδώ) κάτι που η αριστερά της ατελείωτης ζύμωσης έχει ξεχάσει όχι πως γίνεται αλλά ακόμα και την ύπαρξή της. Μήπως αυτό σου μοιάζει με «μπάχαλο»; Και αν ναι έχεις κάποιο διαφορετικό δρόμο για την υλοποίηση ενός καποιου προγράμματος διεκδίκησης της εξουσίας;

    Μου αρέσει!

  14. Σύμφωνα με ρωσικές πηγές, η Ράντα της Ουκρανίας ψήφισε τα ακόλουθα μέτρα:
    – Σχέδιο απόφασης για την απαγόρευση των δραστηριοτήτων του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ουκρανίας
    – Σχέδιο ψηφίσματος για την αντιμετώπιση των συνεπειών της σοβιετικής κατοχής της Ουκρανίας
    – Σχέδιο Νόμου για την κατάργηση του νόμου που ποινικοποιούσε την ναζιστική προπαγάνδα
    – Σχέδιο απόφασης για τον διορισμό ως υπουργού Εσωτερικών της Ουκρανίας του Avakov και τον διορισμό μελών της εθνικιστικής οργάνωσης «Δεξιός Τομέας» στο Υπουργείο
    – Σχέδιο απόφασης για τον διορισμό του μέλους του κόμματος Udar Nalivaychenko ως επόπτη της Υπηρεσίας Ασφαλείας της Ουκρανίας
    – Σχέδιο απόφασης της απόλυσης από την υπηρεσία των στρατιωτών και αξιωματικών των σωμάτων ασφαλείας. Στη θέση τους θα προσληφθούν μέλη των ακροδεξιών ομάδων.
    – Σχέδιο απόφασης κατάργησης του δικαιώματος των μειονοτήτων στη χρήση της γλώσσας τους. Συγκεκριμένα, απαγορεύθηκαν τα Ρωσικά, τα Ρουμανικά, τα Ουγγρικά και τα Ελληνικά.

    Ακόμα μια επιβεβαίωση για το είδος της εξέγερσης που έζησε η Ουκρανία. Να δούμε πότε θα βάλουν μυαλό ορισμένοι.

    Rostislav Vasilk ο γραμ. του ΚΚΟ στο Λβιβ που βασανιστηκε απο τους νεοναζί της EuroMaidan

    _lQ0bfuS47k
    Ο πρώτος γραμματέας του  Κομμουνιστικού Κόμματος στην πόλη της Lviv της Ουκρανίας, Rostislav Vasilko, βασανίστηκε από τα μέλη της EuroMaidan. Αυτή τη στιγμή νοσηλευεται στο νοσοκομείο του Κιέβου σε σοβαρή κατάσταση.Ο Rostislav Vasilko κάτοικος της πόλης  Λβιβ (κύριο προπύργιο της νεοναζιστικής Svoboda) δεχόταν απειλές κατά της ζωής του και της οικογένειάς του
    Στις 22/2 βασανιζονταν περιπου 12 ωρες (11 πμ-11μ.μ) απο τα νεοναζιστικα καθικια.  Με το σώμα μελανιασμένο, τον χτύπησαν με όλα τα είδη των αντικειμένων σπάζοντας του ετσι  τρία πλευρά και το  ρινικό διαφράγμα.  Υπέστη επίσης κάταγμα κρανίου. Υποφέρει διάσειση  δεύτερου βαθμού.  Ο Rostislav σήμερα  ζήτησε πολιτικό άσυλο σε άλλη χώρα.
    ymtiLueoGJM
    Αναδημοσίευση και μετάφραση από : lamanchaobrera.es

    Αvantgarde: Υπενθυμίζουμε ότι οι γκεμπελίσκοι των δελτίων των 8μμ ανά τον πλανήτη και εδώ φυσικά μετέδιδαν ότι ο συγκεκριμένος ήταν ελεύθερος σκοπευτής να συνελήφθη από λυντσαρίστηκε από εξαγριωμένους διαδηλωτές της πλατείας. Κάτι για όλα αυτά από τους κρετίνους λάτρεις των μαζών ακόμα κι αν αυτές σέρνονται από τη μύτη από τους φασίστες, θα έχουμε;

    Μου αρέσει!

  15. «Mια μικρή φιλική απάντηση εδώ για να μην τρώμε το χώρο. Συμφωνούμε ότι το θέμα δεν είναι τα μπάχαλα αλλά το προγραμμα και ένα σχέδιο για την εξουσία. Μόνο που εδώ μιλάμε για τον τρόπο που μπορεί μια επαναστατική δύναμη να φτάσει στην εξουσία και να εφαρμόσει ένα τετοιο πρόγραμμα. Μιλάμε για την εξέγερση για την κατάληψη της εξουσία και όχι να σπάσουμε κανα τζαμι για να μας φύγουν τα νευράκια. Μιλάμε για την Τέχνη της εξέγερσης (κάτι σαν αυτό εδώ) κάτι που η αριστερά της ατελείωτης ζύμωσης έχει ξεχάσει όχι πως γίνεται αλλά ακόμα και την ύπαρξή της. Μήπως αυτό σου μοιάζει με “μπάχαλο”; Και αν ναι έχεις κάποιο διαφορετικό δρόμο για την υλοποίηση ενός καποιου προγράμματος διεκδίκησης της εξουσίας;»

    Η συντριβή της κρατικής μηχανής μπορεί να ακολουθήσει διαφορετικούς δρόμους και αυτό προκύπτει και με μια ενδελεχή ανάγνωση ακόμα και από τη μαρξική και ενγκελσιανή γραμματεία το 19ο αιώνα (σήμερα είμαστε ως γνωστόν στο 21ο).

    α)Είτε το δρόμο της λογικής πως στήνουμε οδοφράγματα και έχουμε ένοπλους από τη μια μεριά και ένοπλους από την άλλη (δηλαδή έχουμε δύο στρατούς και όχι πολίτες με πέτρες/μολοτοφ από τη μια και αστυνομικούς με δακρυγόνα και γκλομπ από την άλλη). Τα ΜΑΤ ανά την υφήλιο φτιάχτηκαν για να μην κατεβάζουν το στρατό και να βγάζουν τα όπλα και να τελειώνουν μια ώρα αρχύτερα αν δεν το έχουν καταλάβει μερικοί. Κοινώς είναι μια αστική παραχώρηση/»ευγένεια» που εμφανίστηκε κάπως πρόσφατα στις αστικές δημοκρατίες για να καταστέλλουν τις λεγόμενες συμβολικές αμφισβητήσεις του μονοπώλιου της βίας στις σύγχρονες διαδηλώσεις με όσο το δυνατόν λιγότερο πολιτικό κόστος. Αυτά τα ξέρουμε εμείς από τα βιβλία πως έγιναν π.χ. όταν έχασε η Γαλλία στο γαλλο-πρωσικό πόλεμο και στο Παρίσι υπήρχε ένα κενό εξουσίας και τέθηκε το ερώτημα ποιος θα πληρώσει την ήττα και θα υπογράψει τους όρους συνθηκολόγησης. Έχασε όπως είναι επίσης γνωστό η πλευρά της Κομμούνας. Το διαβάσαμε και το 1848 επίσης χάσαμε. Το 1917 επίσης η Ρωσία έχανε και οι κυβερνήσεις πέφτανε και αφού δεν υπήρχε κανείς άλλος να σταματήσει τον εξευτελισμό της χώρας κάποιοι νέοι θεσμοί που αρχικά φτιάχτηκαν από τα πάνω έγιναν η βάση πρώτα για να σχηματιστεί μια πλειοψηφία ως υπολογίσιμη πολιτική δύναμη όπου μπορούσε να πάρει την εξουσία σχεδόν πραξικοπηματικά και αναίμακτα ελεώ οποιουδήποτε άλλου σταθερού κέντρου εξουσίας. Τρίχες οδοφράγματα είχαμε όπως λένε και οι φίλοι σας του Ξεκινήματος. Το Φλεβάρη σφάχτηκαν οι μάζες το πολιτικό κόστος γύρισε σε μπούμερανγκ και από το Φλεβάρη μέχρι τον Οκτώβρη οι μπολσεβίκοι ανέβασαν ποσοστά και πήραν την πλειοψηφία στις κεντρομόλες δυνάμεις (Λενινγκραντ-Μόσχα και στρατό) της Ρωσίας (στο σύνολο της Ρωσίας οι Εσέροι ήταν πλειοψηφία). Τον Οκτώβρη κάνανε περίπατο. Μετά επήλθε εμφύλιος αλλά κρατήσανε παρά τις μαλακίες τους την πλειοψηφία σε αυτά τα κέντρα, δηλαδή τις 2 μητροπόλεις και τον στρατό.

    β) Ο άλλος δρόμος είναι αυτός της επαναστατικής εκδημοκρατικοποίησης που προσομοιάζει σε χώρες με αιώνες αγώνων και κατακτήσεων και που η σύγχρονη αστική δημοκρατία έχει κάτι παραπάνω από ρίζες στο λαό και στα έθνη (και όχι η Ουκρανία δεν είναι τέτοια περίπτωση ! Ας γελάσουμε) . Υπάρχει το σενάριο της συντριβής της κρατικής μηχανής μέσω πρώτα της κατάληψης της εξουσίας ή της απειλής, που επιταχύνει τη διαδικασία, για κατάληψη της εξουσίας με τους όρους της ίδιας της αστικής δημοκρατίας. Αυτό λυπάμαι πολύ για τους ακροαριστερούς ή αριστεριστές με την πραγματική λενινική φόρμουλα αποδεικνύεται από τα γραπτά λιγότερο του καρόλου που πέθανε το 1883 και πολύ περισσότερο του Ένγκελς που έφυγε το 1895 και είδε τα μαρξιστικά κόμματα να πετυχαίνουν και πλειοψηφικές θέσεις στις εκλογές (βλ.γερμανία από το 1890) αλλά η εξουσία να τους κλέβεται από τα χέρια λόγω των πολιτειακών αστικών μορφών (βλ. πάλι γερμανία). Και για να μη νομίζεις πως είμαι συριζαίος, αν και εσείς μπορεί να είστε, η βασική διαφορά με το τότε και με το σήμερα του συριζα είναι πως τότε είχαν πρόγραμμα επαναστατικό (λέγε με κοινωνικοποίηση των βασικών μέσων παραγωγής και πολιτειακή/συνταντική ανασυγκρότηση αφού διαλυθούν οι θεσμοί μέσα σε λίγα 24ώρα όπως έλεγε ο Λήμπκνεχτ και ο Ένγκελς). Ο Ένγκελς λέει πως προτού φθάσουμε να είμαστε πλειοψηφία στο κοινοβούλιο θα μας την πέσουν και θα μας δώσουν το πάτημα. Αυτό βέβαια προϋποθέτει πως είσαι 30% με 40% στις κάλπες και τουλάχιστον 70% στη ΓΣΕΕ και όχι 1% στις κάλπες 10% στους κοπρίτες φοιτητές των ΑΕΙ και κατεβάζεις 5-10 χιλ. στα 150.000 που κατέβασε η ΠΑΣΟΚικη (με όλες τις παραλλάγές, μη γελιόμαστε) ΕΚΛΕΓΜΕΝΗ διοίκηση του περιβόητου συνδικαλιστικού κινήματος.

    Άρα μην περιμένεις όπως διάφοροι παράγοντες της εξ.αριστεράς, αγαπητοί κατά τα άλλα, πως θα έρθουν οι μάζες με τις μάσκες να σπάσουν και να καταργήσουν το κράτος και να φέρουν άλλη κατάσταση πραγμάτων σε ένα γενικευμένο μπάχαλο αλά αργεντινάζο (σημειωτέων αυτή είναι η τραγελαφική τρίτη αναρχική εκδοχή της συντριβής της κρατικής μηχανής που μόνο καλαμπούρια παρήγαγε στην ιστορία όπως είχε γράψει και η μπροσούρα της ερ.δημοκρατίας για τον μπακούνιν και τα καμώματα του στην ισπανία και πριν την κομμούνα στη γαλλία) . Ακόμα και στην Ουκρανία που μας κοπανάς το φασιστοειδές και δεξιό συνάφι είχε 15άρια και 20άρια στις εκλογές και μπορούσε όπως και έγινε να ποντάρει πως άμα κάνει θεαματικά μπάχαλα και φασαρία στα ΜΜΕ και στην πολιτική στήριξη κυβερνήσεις της Ε»Ένωσης» και των ΗΠΑ (πολύ πιθανόν και στα λεφτά τους) .

    Μου αρέσει!

  16. Nα θυμίσουμε στους χρυσαυγίτες τις συναντήσεις τους με τους νεοναζί της Ουκρανίας;

    Δεσμοί αίματος συνδέουν τους φασίστες της χώρας μας με τα ναζιστικά μορφώματα που απειλούν τους Έλληνες της Ουκρανίας όπως προκύπτει από μια απλή περίηγηση στο site της Χρυσής Αυγής. Η φωτογραφία αυτή, που έχει αναρτήσει η Χρυσή Αυγή, δείχνει ομάδες Ουκρανών φασιστών σε συγκέντρωση συμπαράστασης στους χρυσαυγίτες . Εξίσου στενοί όμως είναι και οι δεσμοί του ΕΛΑΜ, του κυπριακού αδελφού κόμματος της Χ.Α, με το εθνικοσοσιαλιστικό κόμμα της Ουκρανίας Svoboda, που έχει μετατραπεί σε αγαπημένο παιδί του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και των Βρυξελλών. Οι κύπριοι φασίστες δεν μπορούσαν να κρύψουν την χαρά τους όταν αντιπροσωπεία του Svoboda τους επισκέφθηκε στην Κύπρο τον Ιούνιο του 2013. Κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσης διαβάστηκε μάλιστα και χαιρετισμός που απήυθυνε ο Μιχαλολιάκος στους Ουκρανούς φασίστες.

    Με πληροφορίες από το Lenin Reloaded μέσω info-war.gr

    Μου αρέσει!

  17. @metefhbos γράφεις: «Ο άλλος δρόμος είναι αυτός της επαναστατικής εκδημοκρατικοποίησης που προσομοιάζει σε χώρες με αιώνες αγώνων και κατακτήσεων και που η σύγχρονη αστική δημοκρατία έχει κάτι παραπάνω από ρίζες στο λαό και στα έθνη».
    Προφανώς αυτή είναι η απάντηση στο ερώτημα που σου έκανα «ποιος είναι ο άλλος δρόμος και αν υπάρχει κάποιο ιστορικό προηγούμενο». Και όχι μόνο δεν απάντησες, αλλά γράφεις και ένα κάρο ανακρίβειες για τις φοβερές ρίζες που έχει η αστική δημοκρατία στα έθνη και τους λαούς (μάλλον της Δ. Ευρώπης θα εννοείς φαντάζομαι). Το είδαμε αυτό στο μεσοπόλεμο και το βλέπουμε κάθε φορά που διαταράσσονται οι ισορροπίες του συστήματος και οι δυνατότητες αναπαραγωγής του. Το βλέπουμε και τώρα στην Ελλάδα πόσο «τέλεια» λειτουργεί η αστική δημοκρατία και οι θεσμοί της, παρά τις «ρίζες της στο έθνος και το λαό». Το είδαμε επίσης στα χρόνια που ακολούθησαν τον εμφύλιο και στην περίοδο της χούντας.
    Όπως και να χει παρά την προφανή διάθεσή σου να υποτιμήσεις τους μπολσεβίκους, δυστυχώς για σένα όλες οι επαναστάσεις (ακόμα και οι αστικές) στην εποχή της νεοτερικότητας νίκησαν μόνο με το γιακοβίνικο μοντέλο (αυτό της βίαιης εξέγερσης). Η αποτυχία του SPD με τα πράγματι τεράστια ποσοστά επιρροής στην οργανωμένη εργατική τάξη αλλά και στο λαό (25-30%) που έκανε και τον Ενγκελς να σκέφτεται ότι έχει τελειώσει η εποχή των οδοφραγμάτων δεν οδήγησε πουθενά και ποτέ σε ένα κοινωνικό μετασχηματισμό, παρά μόνο στην ενσωμάτωση, όλων αυτών που σκέφτονταν να εκδημοκρατίσουν τον καπιταλισμό, στο ίδιο το σύστημα.Και μια μικρή συμβουλή. Μαθήματα ιστορία δεν χρειάζονται εδώ. Μπορεί να είσαι μεταέφηβος, αλλά δεν χρειάζεται να παριστάνεις και τον καθηγητή. Ότι έχεις να πεις πες το, είναι όμως η δική σου άποψη και τίποτα περισσότερο (τέτοιο που να επιβληθείς μόνο με το κύρος σου). Αν κανείς είναι λιγότερο διαβασμένος από σένα και λεει κουταμάρες θα φανεί στην άποψή του.
    Όλα αυτά που λες στο (α) δεν αποδεικνύουν τίποτα. Ποιο είναι το δίδαγμα από την Κομμούνα ή τη ρώσικη επανάσταση και τις «μαλακίες» των μπολσεβίκων;;;; (Α’ για πες μας και καμία από τις μαλακίες τους, γιατί από ότι φαίνεται εσύ ξέρεις πολλά) Τι βγαίνει απ’ όλα αυτά που αραδιάζεις; Ότι έχει δίκιο ο Ενγκελς και το SPD; Ή μήπως εσύ;
    Και για πες μας. Τι ακριβώς αποδεικνύεται μέσα από τα γραπτά του Μαρξ και περισσότερο του Ενγκελς που πέθανε αργότερα; Τι ότι επιβεβαιώνονται ότι οι «αριστεριστές κατά λενικική ορολογία» αλλά ποιοι; Ο Κάουτσκυ, ο Μπερνστάιν, ο Νόσκε, ο Εμπερτ, ο Γκράμσι, ο Τολιάτι, ο Μπερλίγκουερ, ο Φλωράκης, ο Κύρκος; ποιος; Ο Λενιν τι ρόλο βαράει; Είναι της βίαιης κατάληψης της εξουσίας, είναι μαλάκας, είναι αριστεριστής κι αυτός; Ή μήπως στην ανατολή -και όχι στη δύση- η στρατηγική του Λένιν έχει μια ελπίδα δικαίωσης. Μας είπες για τον Ενγκελς αναλυτικά και τις προϋποθέσεις του για την επανάσταση, αλλά αυτός που την έκανε ήταν ο Λένιν. Δεν μπορείς να τον προσπερνάς σαν να μην υπάρχει. Και να μας λες ότι πήραν και την εξουσία σχεδόν από καραμπόλα και με «τρίχες οδοφράγματα» όπως «λένε και οι φίλοι μας οι ξεκινηματίες».
    Και εσύ δηλαδή που ξέρεις ποιοι «είναι φίλοι μας» και ποιοι δεν είναι; Ξέρεις κάτι; Ξέρεις αν έχουμε κι άλλους φίλους να μας τους πεις; Μήπως δουλεύεις στο Εσπρέσο και έχει να κανείς καμία αποκάλυψη; Εκτός αν θέλεις να μιλήσουμε γενικώς για τους φίλους μας, αλλά θα μας πεις και τους δικούς σου.
    Τέλος το «αν μπορεί να είμαστε ΣΥριΖΑ», -ή να μην είμαστε- θα έπρεπε να το ξέρεις μιας και κρίνεις ότι μπορεί να έχει κάποια σημασία. Αλλά και να ήμασταν στο Συριζα -που δεν είμαστε- θα έπρεπε τουλάχιστον να αντιλαμβάνεσαι ότι με αυτά που λέμε δεν τον εκπροσωπούμε.
    Και επιμένεις να τσουβαλιάζεις με ύφος 10 καρδιναλίων. «μην περιμένεις όπως διάφοροι παράγοντες της εξ.αριστεράς, αγαπητοί κατά τα άλλα, πως θα έρθουν οι μάζες με τις μάσκες να σπάσουν και να καταργήσουν το κράτος». Μα που είδες εμείς να περιμένουμε και μάλιστα μαζί με «τους παράγοντες της εξ.αριστ.» τις μάζες κοκ. Εμείς φίλε δεν περιμένουμε καμία μάζα, ακόμα δεν το κατάλαβες. Μήπως έχεις μπερδευτεί με τίποτα άλλους από αυτούς τους «παράγοντες της εξ. αρ.» που λες;
    Και άκου να δεις, εκφράσεις του στυλ «που μας κοπανάς» πήγαινε πες τα σε κάνα φιλαράκι σου. Αν έχεις να πεις τίποτα διαφορετικό για την Ουκρανία πες το. Εμείς εδώ έχουμε μια συγκεκριμένη άποψη και δεν «κοπανάμε» τίποτα και σε κανέναν. Εντάξει ξερόλα, που θα μας πεις και για «15αρια και 20αρια». Ευτυχώς που υπάρχεις εσύ να μας ανοίξεις και τα μάτια, με σκόρπιες αλήθειες, που δεν καταλήγουν πουθενά, ούτε συγκροτούν καμία άποψη ολοκληρωμένη.

    Μου αρέσει!

  18. Ναι δεν έχουν ρίζες οι φιλελεύθερες παραχωρήσεις και οι δημοκρατικές ελευθερίες που έχουν κερδίσει με αγώνες αιώνων οι έμμισθοι και οι λαοί. Η αστική δημοκρατία είναι μια χούντα που κλέβει την εξουσία από την «κόκκινη ορχήστρα» και την κάθε ακροαριστερή ομάδα, επειδή έχει τα κανάλια με το μέρος της!

    Ρίξε μια ματιά σε μερικά εκατομμύρια ανά την υφήλιο μεταξύ αυτών και στην Ελλάδα τι ψηφίζουν (χωρίς κανένα απολύτως βίαιο καταναγκασμό) πίσω από το παραβάν, μόνοι τους οι λαοί. Τελευταία φορά που κοίταξα οι διάφορες ακροαριστερές γκρούπες δεν παίρνουν πάνω από 4%. Δες τι ψηφιζουν στους δήμους , για προέδρους , για συνδικάτα για οτιδήποτε.

    Μεταπολεμικα με καθυστέρηση ή χωρίς, με κάποιες εξαιρέσεις, ψηφίζουν κεντροαριστερή ή κεντροαριστερή διαχείριση του καπιταλισμού και του κράτους πρόνοιας του. Σιγά μην κάτσει ο άλλος να χάσει αυτά που έχουν κερδίσει γενεές πριν από αυτόν για να ψηφίσει και να ακολουθήσει κανένα τρελό, αφερέγγυο και ανεύθυνο «αριστεριστή» που θέλει μπάχαλα και βλέπει τα μπάχαλα στις διαδηλώσεις σαν υποκατάστατο του σεξ ή μας έχει πρήξει με τα κινήματα και τα κινήματα και νομίζει πως η κοινωνία θα αλλάξει όταν όλοι θα γίνουν επαγγελματίες χίπηδες με τζιβάνες στα μαλλιά και θα τρέχουν να πουλάνε εφημερίδα του κόλου, κρατώντας τα ρέστα, εν μέσω περιφερόμενου καρνάβαλου (IST) για να γίνουν επαγγελματικά στελέχη επειδή πήρανε τη προσωπική τους ζωή λάθος.

    Βέβαια υπάρχει η περίπτωση όλος ο κόσμος να είναι ηλίθιος, βόϊδια και να πιάσουμε την «ωραία» θέση του Βασίλη Λεβέντη σε εξωκοινοβουλευτική-αριστερή version !

    Άρα κάτι άλλο συμβαίνει και αυτό το κάτι άλλο είναι πως ο σύγχρονος καπιταλισμός (ο μεσοπόλεμος , η ιλαροτραγωδία της ελληνικής επταετίας είναι κουραφέξαλα και ούτε καν η λογική μορφή της αστικής κυριαρχίας που την είχαν αναγνωρίσει το γερμανικό δίδυμο ήδη από το 19ο αιώνα… εκτός αν θεωρείς την σύγχρονη πολιτική ιστορία της Ελλάδας τροχιοδεικτική για την παγκόσμια ιστορία και όχι το ανάποδο !!!) δεν εξυπηρετεί μόνο μια χούντα της αστικής τάξης του 1 και του 2%. Αν ήταν έτσι δεν θα έμενε ούτε δευτερόλεπτο. Αντιθέτως ο σύγχρονος καπιταλισμός και το κράτος του συμπυκνώνουν διαφορετικά περιεχόμενα και συμφέροντα με την αστική τάξη να κάθεται από πάνω. Το έμμισθο προλεταριάτο όμως έχει κερδίσει πάρα πολλά εδώ και 1 με 2 αιώνες τόσο ως προς το μέγεθος της πώλησης της εργατικής του δύναμης όσο και τους όρους αναπαραγωγής της.

    υ.γ. Είστε μάλλον οι τελευταίοι από τους παροικοῦντες ἐν Ἱερουσαλήμ που θα μιλήσουν για σαβουαρ-βιβρ στη εκφορά του λόγου. Οι φίλοι σας οι Ξεκινηματίες ήταν ειρωνεία. Τα στελέχη με τις μάζες πάνε επίσης αλλού. Συριζαιος δεν είμαι , το ίδιο δεν μπορώ να πω για όλους πάντως.

    Τα υπόλοιπα αύριο-μεθαύριο.

    Μου αρέσει!

  19. Metfhbos, τα λες εδώ κι εννοείς άλλους, όπως και το τωρινό σου σχόλιο για χιπηδες κτλ ή τη ´´φοβερη ´´ διαπίστωση για την αστική δημοκρατία που δεν εκφράζει μόνο το 1%, λες κι εμεις υποστηρίζουμε τα κινήματα του στυλ είμαστε το 99%.μπορεις να τα πεις αυτά εκεί που τα υποστηρίζουν.
    Γενικά όσα λες ειναι ενδεικτικά της διανοητικής σου τεμπελιας που ενώ καλά, καλά δεν έχεις συγκροτημένη σκέψη, πέρα απο αλαλαγμους, νομίζεις ότι έχεις καταλάβει και λύσει ζητήματα που ταλανίζουν αιώνες τώρα την πολιτική φιλοσοφία, την επαναστατική σκέψη κτλ.
    Το κλειδί σε αυτά που (δε) λες ειναι πως θεωρείς πως ο κόσμος ψηφίζει δίχως κανένα βίαιο καταναγκασμο, θεωρώντας βια μόνο το ξύλο και την καταστολή, αρνούμενος σαν γνησιο παιδί της δημοκρατίας πως η βια ειναι το περιεχόμενο του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής και ζωής.
    Κατα τ αλλα το δίδυμο της Γερμανίας που λες όταν έκανε λόγο για συντριβή του κράτους, όταν ο Μαρξ αναγνώριζε στο πραξικόπημα της 18ης Μπρυμαιρ, την καθαρή μορφή της αστικής κυριαρχίας, μάλλον είχε μπερδευτεί και γουσταρε μπάχαλο.
    Για να τελειώνουμε με τις ανοησιες,μας λες με λίγα λόγια τι; Οτι ο καπιταλισμός δίνει ψωμί σε πολύ κόσμο, άρα ειναι ο,τι καλύτερο έχουμε και ειναι τυχοδιωκτικη η κριτική κι η απόπειρα ανατροπής του; Η μήπως ότι ο κόσμος δε συνειδητοποιειται επομένως ας λουστουμε για δημοκρατικούς λόγους αυτή τη μη συνειδητοποίηση, μεχρι δημοκρατικα παντα να κερδισουμε την πλειοψηφια. Βεβαια τότε μπορεί να παραβιάζουν οι αστοι αυτή τη δημοκρατική απόφαση, αλλα επειδή τα μπάχαλο ειναι εφηβικά, σαν ενήλικες θα κάτσουμε να σφαγιαστουμε.
    Και στις δυο περιπτώσεις δε λες τίποτα και το κουραστικό ειναι πως δεν το καταλαβαίνεις καν. Αλλα εδώ δεν έχεις καταλάβει ότι το κράτος πρόνοιας εχει πεθάνει ή ότι η αστική δημοκρατία δεν ειναι η πολιτική έκφραση της λαϊκής κυριαρχίας.

    Υγ: Και το να γράφεις ασυναρτητα σεντόνια σε μπλογκ που δε σε εκφράζουν, μοιάζει με υποκατάστατα του σεξ παντως, επειδή εκτός απο την πολιτική θες να μπεις και στα χωράφια της ψυχαναλυσης.

    Μου αρέσει!

  20. «ας σκεφτούμε πάνω στην τακτική, και όσο κι αν ακούγεται περίεργο, οι εικόνες από το Κίεβο ας μας γίνουν ένα μάθημα, για το πώς γίνεται μια εξέγερση το 2014 μέσα στην Ευρώπη. Ακόμα κι αν το μάθημα αυτό το δίνει η πιο μαύρη αντίδραση. Ναι-ναι μιλάμε για το τεχνικό μέρος μιας εξέγερσης (αυτό που απεχθάνεται η πλατωνική αριστερά), »

    Εγώ αυτό που λέω είναι πως τα μπάχαλα των φασιστών δεν μας δίδαξαν ΤΙΠΟΤΑ για το πως γίνεται μια εξέγερση το 2014 μέσα στην Ευρώπη.

    Επίσης εγώ σίγουρα δεν διαχωρίζω την αριστερά σε πλατωνική και σαρκική ! Το διαβάσαμε και αυτό !

    Υπάρχει η πλατωνική αριστερά και η αριστερά που γαμάει (;) με μπάχαλα (;).

    πλατωνικός -ή -ό [platonikós] Ε1 : …. για κτ. το αγνό, το μη σαρκικό: ~
    http://www.greek-language.gr/greekLang/modern_greek/tools/lexica/triantafyllides/search.html?lq=%22%CF%80%CE%BB%CE%B1%CF%84%CF%89%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82+-%CE%AE+-%CF%8C%22&dq=

    Σε καμία περίπτωση δεν είπα πως ο καπιταλισμός είναι ό,τι καλύτερο έχουμε. Πάντως σίγουρα η λύση δεν είναι η αριστερά που είναι κρυφός θαυμαστής των μπάχαλων με τις γνωστές φωτογραφίες του κινήματος με κάτι παιδάκια να πετάνε μπουκαλάκια με βενζίνη και λίγο πιο πίσω στην αφίσα μασκοφόρους να κάνουν κολοδακτυλα και να δείχνουν τους όρχεις τους (μη πλατωνικό σίγουρα !!!) στους μπάτσους και αυτό να το βαπτίζουμε σαν ‘τέχνη της εξέγερσης’ και να κάνουμε copy paste ένα link του Τρότσκι για να πουλήσουμε και θεωρία. Βάλε καλύτερα link στο «Η επανάσταση για την κάβλα της» εκδ.Διεθνής Βιβλιοθήκη ή στους Stooges.

    Μου αρέσει!

  21. @Tzaras. Εμένα πάντως μου φαίνεται οτι ο «μετεφηβος» είναι ο «Κάρολος» ή αλλιώς «Βάδίμηριος» και έχει ορεξη για τρολάρισμα. Τη μια απολογητής του Δένδια, την άλλη απολογητης του καπιταλισμού. Καλά είπε καποιος άλλος εδω, μην του απαντατε πια, ασε οτυ εδώ είναι και εκτός θέματος. Για την ουκρανία πες μας μετεφηβε. Τι ήταν όλο αυτό που έγινε εκει πανω. Η «δημοκρατική» σου Ευρώπη στηρίζει τα φασιστόμουτρα ή λάθος καταλάβαμε; Πόση σχέση έχει αυτό με τις δημοκρατικές της ρίζες; Ο «ρωσικος φαιοκόκκινος ιμπεριαλισμός» του Πούτιν τι λές, θα μπουκάρει να επιβάλει τον φασισμό ή δεν χρειάζεται γιατί προλάβαν οι δυτικοφασίστες (σκέτοι φαιοί); Λίγο οακκε αναλυση για να χαλαρωσουμε, είναι ότι πρεπει για τριήμερο στη χώρα της δημορκατία και της ελυθερίας, των εργασιακών και άλλων δικαιωμάτων, ειδικά τώρα με τη μνημονιακή διαχείρηση και την διακυβέρνσηση μέσω προεδρικών διαταγμάτων και ΠΝΠ. Αυτό μάλιστα, είναι το πικ της αστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Μεθόδιε, τράβα πουλα τις θεωρίες σου στο υπουργείο προπαγάνδας του Σαμαρά, βρες και τον Χρυσανθο, και άλλους πρωην αριστερούς, και χωστα για τους μπάχαλους, και τα γκρουπουσκουλα. Ζήτω η αστική δημοκρατία, ζήτω το πραγματικό κκε, ζητω το κκσε πριν τον χρουστόφ, ζήτω και ο σταλιν ο πατερούλης των λαών.

    Μου αρέσει!

  22. Επειδη τυχαινει να γνωριζω προσωπικα:
    fotia & lavra εχεις πεσει ποοοοοολυ εξω στην μαντεψια σου για τον metefhbo.
    Βεβαια γι αυτο φταιει ο ιδιος, γιατι αυτα που γραφει ειναι εκτος τοπου και χρονου με την κυριολεκτικη εννοια των λεξεων…Ασχετο αρθρο, ασχετη στιγμη…
    Οποτε εχει τα δικια του ο Τζαρας να λεει οτι ειναι «πνευματικα τεμπελης», αν και πεφτει κι αυτος ποοοοοοολυ εξω στην εκτιμηση του…
    Προτεινω να κοπει εδω, πρωτα απο ολα απο τον μετεβηφο. Αμα θες μετεφηβε κανονιζουμε ενα λαιβ τετ-α-τετ με τα παιδια της ορχηστρας…
    Γιατι τωρα γινεται τζαμπα τρολαρισμα και ξεκατινιασμα κατω απο ενα πολυ καλο αρθρο…
    Καλη επιστροφη στα πατρια εδαφη, για να σε περιλαβω απο κοντα (φανταζομαι καταλαβες ποιος ειμαι)…

    Μου αρέσει!

  23. Όποιος γράφει πως οι διαδηλώσεις είτε γίνονται με σπρώξιμο είτε με πέτρες, μολοτοφ και οδοφράγματα δεν είναι παρά αμφισβήτηση συμβολικού τύπου του κρατικού μονοπωλίου της βίας δεν σημαίνει πως είναι οπαδός του Δένδια.

    Η κυβέρνηση της Ουκρανίας έπεσε γιατί οι υποκινούμενοι από πολιτικές δυνάμεις διαδηλωτές με λίγη φασαρία και όχι σοβαρή αμφισβήτηση του κρατικού μονοπωλίου της βίας μπορούσαν

    (α) να ποντάρουν στην άμεση πολιτική υποστήριξη της Ε.»Ένωσης» και των ΗΠΑ
    (β) γιατί είχαν ήδη κοινοβουλευτικό και πολιτικό στελεχιακό δυναμικό συν σημαντικότατα ερείσματα στο εκλογικό σώμα της Ουκρανίας πριν τις διαδηλώσεις. Όπως επίσης είχαν αγύρτες και εύκολα εξαγοράσιμους πολιτικούς που μόλις θα μυρίζονταν αλλαγή αέρα (wind of change κατά το σκατο-τράγουδο) και στήριξη θα άλλαζαν στρατόπεδο για να φανούν οι αδιάφθοροι. Καθώς έτσι έχει στηθεί η πολιτική σκηνή σε σχεδόν όλη την πρώην ΕΣΣΔ και αν.Ευρώπη.

    Η αριστερά (πλατωνική ή μη) και όχι δεν αναφέρομαι στην κεντροαριστερά τύπου ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει ούτε το (α) ούτε το (β) και δεν υπάρχει καμία περίπτωση πως θα πέσει μια κυβέρνηση στην Ελλάδα ή στην Ευρώπη του 2014 επειδή θα αντιγράψουμε τους Ουκρανούς εθνικιστές και αντί της ακροδεξιάς θα βάλουμε την αναρχία και την ακροαριστερά να δημιουργεί θέαμα επί ημέρες ενώ θα είναι μια απειροελάχιστη κουτσουλιά ως έρεισμα στην κοινωνία.

    Σοβαρή αμφισβήτηση του κρατικού μονοπώλιο της βίας είχαμε το 1871 και το 1848 αλλά εκεί είχαμε 2 κομμάτια του πληθυσμού ένοπλα όχι ένα κομμάτι που αρνείται το δικαίωμα του να κατεβάσει το πραγματικό θεματοφύλακα του μονοπωλίου δηλαδή το στρατό ή να χρησιμοποιήσει τα όπλα/περίστροφα της αστυνομίας.

    Αλλά πέρα από το γεγονός πως τις αναλογίες καλό να τις χρησιμοποιούμε με σύνεση, εν προκειμένω είναι ατυχής θα πρέπει να προβλέψουμε και τι σόι σταθερότητα και επιτυχία θα έχει με τα δικά τους κριτήρια αυτή η νέα εξουσία που θα έρθει.

    Πιστεύει κανείς στα σοβαρά πως η κυβέρνηση και το πολιτικό καθεστώς που θα προκύψει από αυτήν την μέθοδο, που ο μαραγκος μας λέει πως δίνει μαθήματα, θα είναι σταθερό και θα μακροημερεύσει ;

    Άρα η μέθοδος δεν κάνει για την Ευρώπη γιατί

    α. γιατί έχουμε άλλους όρους εκεί άλλους εδώ και είναι μάλλον απίθανο πως θα εμφανιστούν ποτέ τέτοιοι όροι στην Ευρώπη !

    β.μπορεί να έπεσε μια κυβέρνηση, δεν είναι καθόλου σίγουρο πως θα κρατήσει στην εξουσία για πολύ μια άλλη ! και ο λόγος έχει να κάνει και με τη μέθοδο που ανέβηκε η νέα κυβέρνηση και έπεσε η παλιά. Άρα είναι αποτυχημένη μέθοδος κρινόμενη από το αποτέλεσμα. Ας θυμηθούμε πόσες κυβερνήσεις έριξε το argentinazo και ποιος τελικά έμεινε. Πάντως σίγουρα όχι αυτοί που βλέπανε την επανάσταση του 21ου αιώνα.

    Μου αρέσει!

  24. Putin raises the stakes in imperialist Crimea crisis by Alex Callinicos Από ότι κατάλαβα με το άρθρο στο σοσιαλιστή εργάτη ο Καλλίνικος θεωρεί τα γεγονότα στο Κίεβο αυθεντικό λαικό κίνημα εναντίον της διεφθαρμένης κυβέρνησης. Οπότε πρέπει να παραδεχτούμε ότι οι ένοπλοι νεοναζί που συνέβαλαν τα μέγιστα στην επιτυχία βρίσκονται στην πρωτοπορία του λαικού κινήματος..μία νεά συμβολή στο διαλεκτικό υλισμό…..

    Μου αρέσει!

  25. Και όποιος χαρακτηρίζει «φασιστικό πραξικόπημα» αυτό που συνέβη «παπαγαλίζει την προπαγάνδα τής Μόσχας». Θεός.

    Μου αρέσει!

  26. Συγχαρητήρια παιδιά για το άρθρο. Επιτέλους ας τελειώνουμε με τις «δημοκρατικές ευαισθησίες» της αριστεράς που τις θυμάται μαζί με το ΝΑΤΟ και την Μέρκελ. Το πραξικόπημα είναι φασιστικό και υποστηρίζεται από τα πιο μαύρα κομμάτια της ελίτ. Αυτό είναι πλέον φανερό ακόμη και για ένα πεντάχρονο.

    Μου αρέσει!

  27. Παράθεμα: Ukraine? Confusion? | grassrootreuter·

  28. Παράθεμα: Ουκρανία: άλλη μια μαύρη σελίδα της αστικής αντεπανάστασης | Koutsompolis.gr·

  29. Παράθεμα: Ukraine? Confusion? | Stepanyan TSP·

  30. Παράθεμα: 2 χρόνια από την αντεπανάσταση του Μαϊντάν | Αντιφασιστική Καμπάνια για την Ουκρανία·

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s