Για την αέναη ομηρία του Κώστα Σακκά

Της Μαρίνας Δαλιάνη [αναδημοσίευση από το RedNotebook]

Η αέναη δικαστική ομηρία του Κώστα Σακκά ξεπερνάει πλέον και την πιο νοσηρή φαντασία, εξελισσόμενη στο πιο σκοτεινό καφκικό σενάριο.

Ο Κώστας Σακκάς, υπόδικος και προφυλακισμένος για την υπόθεση «Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς» επί τρία χρόνια, αποφυλακίστηκε τον Ιούλιο του 2013 μετά από 38 μέρες απεργίας πείνας και την εκδήλωση ενός τεράστιου κύματος συμπαράστασης για την παραβίαση, στο πρόσωπό του, του Συντάγματος και του ποινικού νόμου σχετικά με τα χρονικά όρια της προσωρινής κράτησης. Η αποφυλάκιση του συνοδεύτηκε από την εις βάρος του επιβολή επαχθέστατων περιοριστικών όρων, τους οποίους τήρησε απαρεγκλίτως.

Η τήρηση των εις βάρος του περιοριστικών όρων και η συνεπής παρουσία του στις δύο δίκες του που διεξάγονται στην ειδικά διαμορφωμένη αίθουσα των φυλακών Κορυδαλλού δεν ήταν αρκετά για του εξασφαλίσουν την ελευθερία που όρισε το Συμβούλιο Εφετών Αθηνών το καλοκαίρι, μέχρι την ολοκλήρωση, με υπέρμετρη καθυστέρηση για την οποία μόνο ο ίδιος δεν ευθύνεται, της εις βάρος του ποινικής διαδικασίας.

Ο Κώστας Σακκάς συνελήφθη εκ νέου στις 07.01.2014 και οδηγήθηκε στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών στα πλαίσια της αυτόφωρης διαδικασίας, γιατί επισκέφθηκε για λίγες ώρες της ημέρας ένα φιλικό του σπίτι. Η εις βάρος του κατηγορία: παραβίαση του περιοριστικού όρου της μόνιμης διαμονής του στην πατρική του οικία! Πραξικοπηματική μετατροπή δηλαδή του περιοριστικού όρου της υποχρέωσης μόνιμης διαμονής σε συγκεκριμένη διεύθυνση, σε οιονεί κατ’ οίκον περιορισμό! Οδηγήθηκε στο αυτόφωρο σιδεροδέσμιος, δικάστηκε και αθωώθηκε, γιατί το δικαστήριο έκρινε ότι η ολιγόωρη επίσκεψη του σε φιλικού του σπίτι δεν συνιστά αλλαγή της μόνιμης διαμονής του. Ως εκεί η λογική επικράτησε της σκοπιμότητας και των εξωνομικών σχεδιασμών που αποτυπώνονται στις ευθείες παρεμβάσεις της εκτελεστικής εξουσίας στη δικαιοσύνη το τελευταίο διάστημα, στα πλαίσια της προσπάθειας πολιτικής διαχείρισης της μη επιστροφής του κρατουμένου Χ. Ξηρού στη φυλακή από την τακτική του άδεια.

Όμως ο Σακκάς δεν έπρεπε να παραμείνει ελεύθερος. Με οποιοδήποτε κόστος για την αξιοπιστία του κράτους δικαίου, με οποιοδήποτε κόστος για την αξιοπιστία των θεσμών. Όχι γιατί έκανε κάτι, αλλά γιατί κάπως έπρεπε να απαντηθεί από τη συντεταγμένη πολιτεία, η επώδυνη απουσία του Χ. Ξηρού.

Μια μόλις εβδομάδα μετά την αθώωση του από το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, στις 16.01.2014 συνελήφθη εκ νέου, ενώ ταυτόχρονα ο εισαγγελέας άσκησε έφεση κατά της αθωωτικής απόφασης για τους περιοριστικούς όρους. Αυτή τη φορά εις εκτέλεση εντάλματος συλλήψεως του ειδικού εφέτη ανακριτή Αθηνών που εκδόθηκε αυθημερόν για τα αδικήματα α) της συμμετοχής στην οργάνωση Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς, για την οποία ήδη δικάζεται ενώπιον δύο δικαστηρίων και β) για δύο εκρήξεις που περιλαμβάνονταν στην αρχική υπόθεση του Χαλανδρίου, η εκδίκαση της οποίας έχει ολοκληρωθεί ήδη από το 2011! Οι εις βάρος του ενδείξεις; Δύο αποτυπώματα σε πλαστική σακούλα που οι αρχές φέρονται ότι εντόπισαν στο σπίτι του ήδη συγκατηγορούμενου του Χ. Χατζημιχελάκη στο Χαλάνδρι.

Το πρώτο ερώτημα: τι αποδεικτική αξία έχουν τα αποτυπώματα ενός ανθρώπου σε κινητό και χωρίς αυτόνομο ποινικό ενδιαφέρον αντικείμενο που βρέθηκε σε μια φοιτητική κατοικία; Την απάντηση τη δίνει η υπ’ αριθ. 4199/2011 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών για την ίδια την υπόθεση του Χαλανδρίου. Καμία.

Το δεύτερο ερώτημα: γιατί βρέθηκαν τώρα τα αποτυπώματα ενός ανθρώπου που βρίσκεται στη διάθεση των αρχών από το 2010; Γιατί τώρα έδωσε τα αποτυπώματά του, λένε οι αρχές. Όταν συνελήφθη το 2010 δεν ίσχυε η από 15.11.2011 γνωμοδότηση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου περί υποχρεωτικής λήψεως αποτυπωμάτων και βιολογικού υλικού. Βεβαίως, όπως η ίδια η αστυνομική αρχή συνομολογεί, τώρα τα έδωσε οικειοθελώς. Άρα γιατί να αρνηθεί το 2010, κάτι που έκανε οικειοθελώς το 2014; Αλλά ακόμα και αν ήταν έτσι, τι έκαναν οι αρχές από το 2011 μέχρι σήμερα; Εμπόδιζαν την πρόοδο των ερευνών; Και γιατί ουδέποτε του ασκήθηκε ποινική δίωξη για το αδίκημα της άρνησης δακτυλοσκόπησης που ρητώς προβλέπεται από το άρθρο 27 του ΠΔ 342/1977;

Γιατί ο Σακκάς είχε σημανθεί κανονικά, τα αποτυπώματα του ήταν γνωστά στις αρχές και έχουν εξονυχιστικά ελεγχθεί και αξιολογηθεί στα 4 χρόνια που πέρασαν από τη σύλληψη του μέχρι σήμερα, όπως έχει ελεγχθεί και αξιολογηθεί κάθε λεπτομέρεια της ζωής του.

Με αυτά τα τραγελαφικά για το κράτος δικαίου δεδομένα, ο Κώστας Σακκάς θα οδηγηθεί ξανά σιδεροδέσμιος ενώπιον του Ειδικού Εφέτη Ανακριτή την Τρίτη 21.01.2014, αντιμετωπίζοντας για τρίτη φορά τον κίνδυνο της προφυλάκισης για την ίδια υπόθεση, για την οποία είναι εδώ και τρία χρόνια υπόδικος χωρίς δίκη. Και οι παράλογοι εις βάρος του ακροβατισμοί απειλούν και πάλι την αξιοπιστία και εν τέλει την ίδια την αξιοπρέπεια της δικαιοσύνης…

Η Μαρίνα Δαλιάνη είναι συνήγορος υπεράσπισης του Κώστα Σακκά

Σχετικά:  Η έννομη τάξη εκδικείται

Advertisements

5 responses to “Για την αέναη ομηρία του Κώστα Σακκά

  1. Ελεύθερος ο Κώστας Σακκάς, με 5.000€ εγγύηση και περιοριστικούς όρους

    Στο υπόμνημα με το οποίο απολογήθηκε δήλωσε ότι δεν έχει καμία σχέση με τις αποδιδόμενες σε αυτόν πράξεις και ότι ποτέ δεν συμμετείχε με οποιονδήποτε τρόπο στη «Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς». Στον Κ. Σακκά επιβλήθηκε χρηματική εγγύηση 5 χιλιάδων ευρώ και περιοριστικοί όροι για απαγόρευση εξόδου από τη χώρα και την Αττική, εμφάνιση κάθε Δευτέρα στο αστυνομικό τμήμα και καμία επαφή με συγκατηγορούμενούς του.
    Στο υπόμνημά του ο Κ. Σακκάς δηλώνει αναφορικά με τα δακτυλικά αποτυπώματα που εντοπίστηκαν σε δύο σακούλες πολυκαταστήματος, ότι ανακαλύφθηκαν από την αστυνομία σχεδόν 5 χρόνια μετά (23-9-2009 η κατάσχεση στο Χαλάνδρι και ο ίδιος από 4-10-2010 βρισκόταν στα χέρια των αρχών). Επιπλέον, τα αποτυπώματα αυτά εντοπίστηκαν σε κινητά αντικείμενα χωρίς αυτόνομο ποινικό ενδιαφέρουν.
    Παράλληλα τονίζει ότι με τους συγκατηγορούμενούς του, που έχουν αναλάβει την ευθύνη για συμμετοχή στη ΣΠΦ, έχει μόνο φιλικές-κοινωνικές σχέσεις. Επίσης, ότι υπάρχει εκκρεμοδικία, γιατί είναι σε εξέλιξη δύο δίκες για τις ίδιες κατηγορίες, ενώ δεν υπάρχει η δυνατότητα νέας προφυλάκισης με παλιά στοιχεία.
    Να σημειωθεί ότι ο κατηγορούμενος παρέμεινε προφυλακισμένος για περισσότερους από 30 μήνες χωρίς δίκη, πολύ περισσότερο από το όριο προφυλάκισης. Αφέθηκε ελεύθερος τον Ιούλιο του 2013, ύστερα 38 ημέρες απεργία πείνας, με την αντικατάσταση της κράτησης με περιοριστικούς όρους. Πριν από λίγες ημέρες συνελήφθη ξανά για παραβίαση των όρων αποφυλάκισης, επειδή ένα βράδυ δεν διανυκτέρευσε στο σπίτι των γονιών του, αλλά αθωώθηκε από την κατηγορία. Ωστόσο, η Εισαγγελία άσκησε έφεση υπέρ του νόμου ενώ την ίδια ημέρα συνελήφθη ξανά σε εκτέλεση εντάλματος σύλληψης με βάση δύο αποτυπώματα σε πλαστική σακούλα που εντοπίστηκε στο σπίτι του συγκατηγορούμενού του Χ. Χατζημιχελάκη στο Χαλάνδρι.

    – See more at: http://left.gr/news/arneitai-tis-katigories-o-kostas-sakkas-ti-anaferei-apologitiko-ypomnima#sthash.L1zIFSO1.dpuf

    Μου αρέσει!

  2. Φίλε kseeath
    Τελικά, αποδεικνύεται ότι το κράτος είναι αυτό που κάνει τις τρομοκρατικές πράξεις και αυτοί που μετέχουν στις τρομοκρατικές οργανώσεις είναι στην καλύτερη περίπτωση ξεγελασμένοι άνθρωποι, που το κράτος εκμεταλλεύεται τον επαναστατικό τους ενθουσιασμό για να τους χρησιμοποιεί όπως το συμφέρει κάθε φορά. Γι’ αυτό και δε συλλαμβάνει τους πραγματικούς τρομοκράτες, αλλά, άσχετους ανθρώπους, που απλώς ανήκουν στον αναρχικό χώρο.
    Εγώ αυτό το πιστεύω και γι’ αυτό (εκτός από το ότι καταδικάζω όπως ο Λένιν την τρομοκρατία) είμαι ενάντια σε όλες αυτές τις οργανώσεις και θεωρώ πως πρέπει ο λαός να τις τσακίσει. Συμφωνείς;

    Μου αρέσει!

  3. Ο Λένιν δεν καταδίκαζε γενικώς την «τρομοκρατία». Οι οργανώσεις ένοπλης βίας υπήρχαν από ανέκαθεν και σε μια από αυτές άνηκε και ο αδελφός του Λένιν, στους ναρότνικους. Οργάνωση που εκ΄τος από μαζική θήτευσαν στις γραμμές τους μεγάλοι επαναστάτες που στη συνέχεια πέρασαν στο μαρξισμό όπως ο Πλεχάνωφ. Οι μπολσεβίκοι έτρεφαν μεγάλο σεβασμό για τους ναρότνικους, άσχετα αν απέρριπταν το δρόμο της ατομικής βίας. Πουθενά επίσης δεν μίλησαν για την αναγκαιότητα να «τσακίσουν» αυτές τις ομάδες. Απορώ που τα έχεις διαβάσει αυτά που λες. Βεβαίως το κράτος και οι μυστικές υπηρεσίες ασχολούνται με αυτές τις οργανώσεις, όπως ασχολούνται με τους αναρχικούς και με την αριστερά. Θυμήσου το «ΚΚΕ»του Μανιαδάκη. Αυτά για την ώρα.
    ΥΣ. Και για να χαλαρώσουμε: Μεγάλη δημοσκόπηση
    Ποιός είναι πιο επικίνδυνος για τον Ελληνικό λαό;Ο Α.Σαμαράς ή ο Χρ.Ξηρός;

    Μου αρέσει!

  4. Δεν έγραψα ότι ο Λένιν καταδίκαζε «γενικώς την τρομοκρατία» (και δεν καταλαβαίνω γιατί γράφεις «τρομοκρατία». Δεν πρέπει να λέμ ε τα πράγματα με το όνομά τους;). Γράφω ότι την καταδικάζω «όπως ο Λένιν», για να μην κάθομαι να εκθέτω λεπτομερειακά την άποψη του Λένιν. Όσο για τον Πλεχάνοφ, δεν έχεις δίκιο. Ο Πλεχάνοφ δεν ήταν ποτέ σε τρομοκρατική οργάνωση, ούτε ήταν ποτέ αναρχικός. Το ότι ανήκε στους ναρόντνικους δε λέει τίποτα. Δες κάτι από μια ένα αφιέρωμα για τα 150 χρόνια από τη γέννησή του :
    Έτσι, από φοιτητής ακόμα, ο Πλεχάνοφ άρχισε την επαναστατική του επέμβαση σε άμεση σύνδεση με τους εργάτες της Πετρούπολης, την εξαθλιωμένη αγροτιά και το κίνημα της επαναστατικής πρωτοπορίας. Το 1875, ο νεαρός Πλεχάνοφ εγκαταλείπει το πανεπιστήμιο και προσχωρεί στην οργάνωση των ναρόντνικων που έβγαζαν τότε την επιθεώρηση «Ζεμλιά ι Βόλια» («Γη και Ελευθερία»)…
    Αργότερα, οι ναρόντνικοι θα διασπαστούν και ένα τμήμα τους, η «Ναρόντναγια Βόλια» («Λαϊκή Θέληση»), θα χρησιμοποιήσει σαν κύριο όπλο της ενάντια στη φεουδαρχική και καπιταλιστική βαρβαρότητα την ατομική τρομοκρατία…
    Αντίθετα, ο Πλεχάνοφ θα ακολουθήσει έναν άλλο δρόμο: επικεφαλής της Ομάδας «Τσιόρνι Περεντέλ» («Μαύρος Αναδασμός»), θα συνεχίσει την πάλη του στη βάση των προγραμματικών αρχών της «Ζεμλιά ι Βόλια», δηλαδή στη βάση της ανάπτυξης της ταξικής πάλης και της επαναστατικής κινητοποίησης της εργατικής τάξης και των φτωχών χωρικών για τη συντριβή του καπιταλιστικού κράτους και την απελευθέρωση των καταπιεσμένων μαζών της τσαρικής αυτοκρατορίας.

    Θα ήταν καλύτερο να μην μπλέκουμε τους τρομοκράτες της εποχής του Λένιν με τους σημερινούς. Οι τρομοκράτες εκείνης της εποχής χτυπούσαν την τσαρική απολυταρχία και είχαν βασικό στόχο είτε τον ίδιο τον τσάρο, είτε το διευθυντή της αστυνομίας, είτε κανένα δήμιο του καθεστώτος. Οι «δικοί» μας σκοτώνουν απλούς μπάτσους σε καθεστώς αστικής δημοκρατίας, για να μην αναφερθώ στη 17Ν, που σκότωνε βιομήχανους και εφοπλιστές.
    Πρέπει όμως να δοθεί κάποια απάντηση : το κράτος θέλει να καταπολεμήσει την τρομοκρατία ή όχι; Αν θέλει, γιατί δεν τους πιάνει; Γιατί πιάνει άσχετους και όχι τους ενόχους; Μήπως γιατί είναι δικοί του; Έχεις την εντύπωση ότι αν δεν πάθαινε το «ατύχημα» ο Ξηρός, θα πιανόταν ποτέ η 17Ν; Γιατί δίνανε τις άδειες στο Χριστόδουλο;
    Φίλε kseeath, καμιά σχέση η τρομοκρατία την εποχή του Λένιν με τη σημερινή. Σήμερα, η τρομοκρατία είναι εργαλείο του ρώσικου ιμπεριαλισμού (μέχρι το 1989 του σοσιαλ-ιμπεριαλισμού). Και, φυσικά, δεν είναι ελληνικό ζήτημα, αλλά, παγκόσμιο, είναι εργαλείο της πάλης της Ρωσίας ενάντια στην Αμερική.
    Βέβαια, εδώ, το ΚΚΕ, το κατ’ εξοχήν όργανο της ρώσικης πολιτικής, που προσπαθεί να παρουσιάσει το άσπρο μαύρο, απέδιδε την τρομοκρατία στις μυστικές υπηρεσίες των αμερικάνων. Τώρα, πώς γινόταν ο διαβόητος τρομοκράτης Κάρλος να έχει φοιτήσει στο Πανεπιστήμιο «Πατρίς Λουμούμπα» της Μόσχας, όπου εκπαιδεύονταν οι πράκτορες του ρώσικου ιμπεριαλισμού για τις χώρες της Ανατολής και ακολούθως να γίνει μέλος του «μαοϊκού» Λαϊκού Μετώπου για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης και να αναλάβει τρομοκρατικές ενέργειες καιτ’ εντολήν του είναι μυστήριο και να δουλεύει για την Αμερική, είναι μυστήριο. Ή πώς γινόταν στην ομάδα Μπάαντερ-Μάινχοφ να υπάρχει αξιωματούχος της Στάζι κι αυτό μυστήριο είναι. Πώς γινόταν η «αμερικανοκίνητη» 17Ν να χτυπάει τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό, μόνο μια διεστραμμένη φαντασία μπορεί να το καταλάβει.
    Τώρα, γιατί το ελληνικό κράτος δεν ήθελε πιάσει τη 17Ν και γιατί πιάνει άσχετους, που τους βαφτίζει «τρομοκράτες», αντί να πιάσει τους αληθινούς τρομοκράτες, αυτό σηκώνει πολλή κουβέντα.
    Πάντως, αν πιστεύεις ότι το κράτος «κάνει πλάτες» στους τρομοκράτες, δεν πρέπει να σου φαίνεται παράξενο που λέω πως πρέπει ο λαός να τσακίσει αυτές τις ομάδες. Προφανώς, αφού τις προστατεύει το κράτος, ο λαός πρέπει να τις βλέπει εχθρικά.
    Και τι εννοείς όταν λες «το κράτος και οι μυστικές υπηρεσίες ασχολούνται με αυτές τις οργανώσεις»; Ότι είναι κατασκευασμένες από το κράτος και τις μυστικές υπηρεσίες; Ή ότι τις διώκουν; Επειδή γράφεις, από τη μια, «όπως ασχολούνται με τους αναρχικούς και την αριστερά» (δηλ. τις κυνηγάνε, όπως…) και, από την άλλη, αναφέρεις το «ΚΚΕ» του Μανιαδάκη, που ήταν χαφιέδικο. Για ξεκαθάρισε τι ακριβώς εννοείς.

    Μου αρέσει!

  5. Γιατί απαντάτε στα σχόλια αυτού του τύπου, του Κάρολου?Είναι απλά εμετικός…Ένας φανατικός αναγνώστης.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s