Θεσμικός ή κινηματικός αντιφασισμός;

Πάνος Κοσμάς | 28.11.2013 |  Αναδημοσίευση από το rproject.gr

Τα ευρήματα των δημοσκοπήσεων λένε ότι η Χρυσή Αυγή ανακάμπτει δημοσκοπικά με εντυπωσιακό τρόπο. Το ενδεχόμενο να καταγράψει στις επερχόμενες ευρω-εκλογές εντυπωσιακό ποσοστό ως τρίτο κόμμα κάτω από τη ΝΔ και τον ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί ισχυρή πιθανότητα. Οι προβλέψεις περί διάλυσής της, διάσπασής της, αντικατάστασής της από μια «κυριλέ» εκδοχή φασίζοντος ακροδεξιού κόμματος ή «κληρονόμησής» της από ακροδεξιά πολιτικά ρετάλια τύπου Καρατζαφέρη διαψεύδονται. Αντίθετα, φαίνεται ότι σιγά-σιγά αρχίζει να επανεμφανίζεται και στο δρόμο.

Επα­λη­θεύ­ο­νται έτσι, πολύ πιο γρή­γο­ρα απ’ ό,τι κι εμείς υπο­λο­γί­ζα­με οι από­ψεις που εί­χα­με κα­τα­θέ­σει: α. Ότι η επι­χεί­ρη­ση «εξάρ­θρω­σης» της Χ.Α. ούτε επι­διώ­κει την πραγ­μα­τι­κή της εξάρ­θρω­ση ούτε θα έχει αυτό το απο­τέ­λε­σμα. Με αυτή την επι­χεί­ρη­ση, δη­λα­δή με την «πο­λι­τι­κή χο­ρη­γία» των Σα­μα­ρά – Δέν­δια – Βε­νι­ζέ­λου, δεν ξε­μπερ­δεύ­ου­με από το φα­σι­σμό. β. Ότι ο φα­σι­σμός θα πα­ρα­μεί­νει στο δρόμο της Αρι­στε­ράς θα­νά­σι­μος κίν­δυ­νος, και θα επα­νέλ­θει ανα­πό­φευ­κτα παρά το χτύ­πη­μα που δέ­χτη­κε, διότι δεν είναι απλώς «μια δράκα εγκλη­μα­τιών και μα­φιό­ζων» ούτε απλώς «μακρύ χέρι του συ­στή­μα­τος». Η τα­ξι­κή του φύση τον κα­τα­τάσ­σει στους πρά­κτο­ρες του χρη­μα­τι­στι­κού κε­φα­λαί­ου, αλλά ως τέ­τοιος έχει ιδιαί­τε­ρα χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά: είναι πο­λι­τι­κό ρεύμα που συ­γκρο­τεί­ται «απ’ τα πάνω και από τα κάτω» και στα προ­χω­ρη­μέ­να στά­δια της ανά­πτυ­ξής του παίρ­νει τα χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά πο­λι­τι­κού κι­νή­μα­τος, έχει ισχυ­ρή αυ­το­νο­μία σε σχέση με τις κυ­ρί­αρ­χες εκ­φρά­σεις του αστι­κού κρά­τους και στο­χεύ­ει στο να ηγε­μο­νεύ­σει στο αστι­κό στρα­τό­πε­δο και να κα­τα­λά­βει την εξου­σία επι­βάλ­λο­ντας φα­σι­στι­κή δι­κτα­το­ρία. γ. Για να πε­τύ­χει αυ­τούς του τους στό­χους, πρώτα πρέ­πει να τσα­κί­σει με τη φυ­σι­κή βία την Αρι­στε­ρά και το κί­νη­μα στο δρόμο, στους κοι­νω­νι­κούς χώ­ρους, στην κοι­νω­νία. δ. Ανα­πτύσ­σε­ται σαν μα­ζι­κό πο­λι­τι­κό ρεύμα με δυ­να­μι­κή που να εγ­γρά­φει προ­ο­πτι­κές για την ηγε­μο­νία στο αστι­κό μπλοκ υπό δύο βα­σι­κές προ­ϋ­πο­θέ­σεις που πρέ­πει να πλη­ρού­νται συν­δυα­στι­κά και όχι ανε­ξάρ­τη­τα: Πρώτο, μια δο­μι­κή κα­πι­τα­λι­στι­κή κρίση που να γεννά σε με­γά­λη κλί­μα­κα την «αν­θρώ­πι­νη σκόνη» και την «αντε­πα­να­στα­τι­κή απελ­πι­σία» της κοι­νω­νι­κής εξα­θλί­ω­σης και ιδιαί­τε­ρα της συ­ντρι­βής των μι­κρο­α­στι­κών στρω­μά­των, δεύ­τε­ρο, να υπάρ­χει ο «κίν­δυ­νος από τα αρι­στε­ρά», δη­λα­δή μια Αρι­στε­ρά που να διεκ­δι­κεί την εξου­σία (έστω κα­ταρ­χήν την κυ­βερ­νη­τι­κή), να απο­τε­λεί δη­λα­δή κίν­δυ­νο για το σύ­στη­μα.

Η ανά­πτυ­ξη της Χρυ­σής Αυγής σαν μα­ζι­κού να­ζι­στι­κού πο­λι­τι­κού ρεύ­μα­τος είναι απο­τέ­λε­σμα της συν­θή­κης που γέν­νη­σε η βαθιά κρίση του ελ­λη­νι­κού κα­πι­τα­λι­σμού και η δια­χεί­ρι­σή της με τα μνη­μό­νια, όπου ίσχυ­σαν (και εξα­κο­λου­θούν να ισχύ­ουν!) συν­δυα­στι­κά και οι δύο αυτές θε­με­λιώ­δεις προ­ϋ­πο­θέ­σεις. Και ακρι­βώς επει­δή οι δύο αυτές θε­με­λιώ­δεις προ­ϋ­πο­θέ­σεις εξα­κο­λου­θούν να ισχύ­ουν, η Χρυσή Αυγή εμ­φα­νί­ζει αυτή τη δη­μο­σκο­πι­κή και πο­λι­τι­κή αν­θε­κτι­κό­τη­τα. Το comeback της θα είναι σύ­ντο­μο και, την «κα­τάλ­λη­λη στιγ­μή», ακόμη πιο δο­λο­φο­νι­κό.

Υπό το πρί­σμα αυτό, έχει με­γά­λη ση­μα­σία να ξα­να­ρί­ξου­με μια κρι­τι­κή ματιά στον τρόπο που ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ χει­ρί­στη­κε την επι­χεί­ρη­ση εξάρ­θρω­σης της Χρυ­σής Αυγής και ιδιαί­τε­ρα την υπερ­ψή­φι­ση της τρο­πο­λο­γί­ας για την ανα­στο­λή της χρη­μα­το­δό­τη­σης στο να­ζι­στι­κό κόμμα. Πάντα με έναν και μο­να­δι­κό σκοπό: να απα­ντή­σου­με στο ερώ­τη­μα ζωής και θα­νά­του: πώς θα τσα­κί­σου­με το φα­σι­σμό; με το θε­σμι­κό αντι­φα­σι­σμό του συ­νταγ­μα­τι­κού τόξου ή με τον κι­νη­μα­τι­κό αντι­φα­σι­σμό;

Τι επι­διώ­κει ο Σα­μα­ράς;

Η κυ­βέρ­νη­ση των Σα­μα­ρά – Βε­νι­ζέ­λου – Δέν­δια «εξαρ­θρώ­νει» τη Χρυσή Αυγή. Πα­ράλ­λη­λα, πα­ρα­πέ­μπει τους αγω­νι­στές των Σκου­ριών με τον γε­νι­κό τρο­μο­νό­μο (187 του Π.Κ.), κλεί­νει στέ­κια, απει­λεί με ποι­νι­κές ευ­θύ­νες αγω­νι­στές/στριες απερ­γούς κα­θη­γη­τές, για­τρούς και υγειο­νο­μι­κούς, πραγ­μα­το­ποιεί εφό­δους σε κοι­νω­νι­κά ια­τρεία. Και ενώ συμ­βαί­νουν όλα αυτά, το προ­ε­δρείο της Κοι­νο­βου­λευ­τι­κής Ομά­δας του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ απο­φά­σι­σε την υπερ­ψή­φι­ση της τρο­πο­λο­γί­ας για την ανα­στο­λή χρη­μα­το­δό­τη­σης πο­λι­τι­κών κομ­μά­των η οποία «νο­μι­μο­ποιεί» όχι μόνο το γε­νι­κό τρο­μο­νό­μο (187 του Π.Κ.), αλλά και τον ει­δι­κό τρο­μο­νό­μο (187Α του Π.Κ.)

Πριν ανα­λο­γι­στού­με τι (πρέ­πει να) κά­νου­με εμείς, το κί­νη­μα και η Αρι­στε­ρά, και πόσο λα­θε­μέ­νη ήταν η από­φα­ση του προ­ε­δρεί­ου της Κ.Ο. του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ να υπερ­ψη­φί­σει την τρο­πο­λο­γία για την ανα­στο­λή χρη­μα­το­δό­τη­σης της Χρυ­σής Αυγής με ανα­φο­ρά καις τον τρο­μο­νό­μο, ας σκε­φτού­με τι είναι αυτό που προ­σπα­θεί να κάνει ο Σα­μα­ράς.

Ο Σα­μα­ράς προ­σπα­θεί να επα­νε­γκα­θι­δρύ­σει στις νέες συν­θή­κες το κρά­τος «νόμου και τάξης», νο­μι­μο­ποιώ­ντας ξανά την κα­θο­λι­κό­τη­τα της δρά­σης του και το μο­νο­πώ­λιο της άσκη­σης «εκτε­λε­στι­κής» πο­λι­τι­κής, που έχουν κλο­νι­στεί από τα βαθιά και εκτε­τα­μέ­να συμ­πτώ­μα­τα της κοι­νω­νι­κής κρί­σης, από τις κι­νη­μα­τι­κές αντι­στά­σεις, από την απο­κά­λυ­ψη της εκτε­τα­μέ­νης συ­ναυ­τουρ­γί­ας ισχυ­ρών θυ­λά­κων του κρα­τι­κού μη­χα­νι­σμού στη δράση και ρα­γδαία ανά­πτυ­ξη της Χρυ­σής Αυγής:

1.Με την απο­κα­τά­στα­ση του μο­νο­πω­λί­ου του κρά­τους στο ζή­τη­μα της βίας και της υπέρ­βα­σης των ορίων της νο­μι­μό­τη­τας που απορ­ρέ­ει από το γράμ­μα των νόμων:

Είναι (ή θα ’πρε­πε να είναι) προ­φα­νές ότι η αντι­πα­ρά­θε­ση για τη βία είναι ένα κρί­σι­μο μέ­τω­πο της τα­ξι­κής πάλης που αφορά, ταυ­τό­χρο­να και συν­δυα­σμέ­να, δύο ση­μα­ντι­κά ζη­τή­μα­τα: Πού τρα­βιέ­ται η γραμ­μή της «νο­μι­μό­τη­τας» για τις με­θό­δους πάλης του κι­νή­μα­τος, από τη μια, και πού τρα­βιέ­ται η γραμ­μή της «νο­μι­μό­τη­τας» για τις με­θό­δους κρα­τι­κής κα­τα­στο­λής από την άλλη. Πίσω από την ιδε­ο­λο­γι­κή και πο­λι­τι­κή πίεση στην Αρι­στε­ρά και το κί­νη­μα για κα­τα­δί­κη της «βίας απ’ όπου κι αν προ­έρ­χε­ται», βρί­σκε­ται η  διεκ­δί­κη­ση από το κρά­τος του από­λυ­του μο­νο­πώ­λιου στη βία αλλά και της νο­μι­μο­ποί­η­σης της ασυ­δο­σί­ας αυτής της βίας και τον εκ των υστέ­ρων, με το θε­σμι­κό δρόμο, «έλεγ­χό» της. Μόνο οι δυ­νά­μεις κα­τα­στο­λής έχουν δι­καί­ω­μα στη «νό­μι­μη» χρήση βίας, για την «τή­ρη­ση των νόμων». Όποιος θε­ω­ρεί ότι η «νό­μι­μη» κρα­τι­κή βία κάνει κα­τά­χρη­ση ορίων, μπο­ρεί να χρη­σι­μο­ποι­ή­σει τα νό­μι­μα μέσα που του δια­τί­θε­νται για να δια­μαρ­τυ­ρη­θεί, αλλά όχι να αντι­δρά­σει στην κα­τά­χρη­ση βίας με αυ­το­ά­μυ­να και αυ­το­προ­στα­σία. Αν ένας δια­δη­λω­τής πε­τά­ξει ένα μπου­κά­λι νερό στα ΜΑΤ, αυτά έχουν νό­μι­μο δι­καί­ω­μα να αρ­χί­σουν χη­μι­κό πό­λε­μο κατά όλης της δια­δή­λω­σης. Αλλά αν οι δια­δη­λω­τές ανε­βά­σουν μα­ντί­λια ή χρη­σι­μο­ποι­ή­σουν μά­σκες για να προ­φυ­λα­χτούν από τα χη­μι­κά, είναι «πα­ρά­νο­μοι», μπο­ρούν να συλ­λη­φθούν και να πα­ρα­πεμ­φθούν με βα­ριές κα­τη­γο­ρί­ες. Αν θε­ω­ρούν ότι αδι­κού­νται, ας κά­νουν μια αγωγή, αν στο με­τα­ξύ έχουν επι­βιώ­σει – νό­μι­μα πράγ­μα­τα… Αν πάλι ένα γέ­ρο­ντας συ­ντα­ξιού­χος δεν μπο­ρεί να προ­μη­θευ­τεί πε­τρέ­λαιο θέρ­μαν­σης αλλά ούτε να πλη­ρώ­σει το λο­γα­ρια­σμό της ΔΕΗ, δεν δι­καιού­ται να πα­ρα­νο­μή­σει συν­δέ­ο­ντας μόνος του το ρεύμα, αλλά οφεί­λει να είναι ένα νο­μι­μό­φρον θύμα της επι­βαλ­λό­με­νης από την κυ­βέρ­νη­ση κοι­νω­νι­κής βίας της φτω­χο­ποί­η­σης – πρέ­πει να υπο­μεί­νει «νό­μι­μα» το ξε­πά­για­σμα ή και να πε­θά­νει…

Η μνη­μο­νια­κή Δεξιά και κε­ντρο­α­ρι­στε­ρά είναι έξαλ­λη με το γε­γο­νός ότι στην Ελ­λά­δα ο ιδε­ο­λο­γι­κός συ­σχε­τι­σμός δύ­να­μης στα ζη­τή­μα­τα αυτά δεν είναι ακόμη βο­λι­κός γι’ αυτές. Είναι ανή­συ­χη από το γε­γο­νός ότι οι ρι­ζο­σπα­στι­κές και μα­χη­τι­κές πρα­κτι­κές κοι­νω­νι­κής αντί­στα­σης έχουν μια επι­κίν­δυ­νη έκτα­ση. Κυ­ρί­ως όμως την πα­νι­κο­βάλ­λει η πο­λι­τι­κή κά­λυ­ψη από τα μα­ζι­κά κόμ­μα­τα της Αρι­στε­ράς σε τέ­τοιες ρι­ζο­σπα­στι­κές και μα­χη­τι­κές κοι­νω­νι­κές πρα­κτι­κές. Διότι όλα αυτά συ­ντη­ρούν -και αφή­νουν ανοι­χτή την προ­ο­πτι­κή της διεύ­ρυν­σης- των κα­τα­κτή­σε­ων του πραγ­μα­τι­κού «συ­ντάγ­μα­τος», της επέ­κτα­σης των κα­τα­κτή­σε­ων και δι­καιω­μά­των πέρα από τα όρια της «νο­μι­μό­τη­τας» που απορ­ρέ­ει από το γράμ­μα των νόμων, της νο­μι­μο­ποί­η­σης του δι­καιώ­μα­τος στη λαϊκή αυ­το­ά­μυ­να απέ­να­ντι στη βία των δυ­νά­με­ων κα­τα­στο­λής ή στη βία των πο­λι­τι­κών φτω­χο­ποί­η­σης.

Ανα­γκα­σμέ­νος ο Σα­μα­ράς να χτυ­πή­σει στα δεξιά (επι­χεί­ρη­ση «εξάρ­θρω­σης» της Χρυ­σής Αυγής), χρη­σι­μο­ποιεί αυτή την επι­χεί­ρη­ση σαν ευ­και­ρία για να απο­νο­μι­μο­ποι­ή­σει κάθε υπέρ­βα­ση των ορίων της τυ­πι­κής «νο­μι­μό­τη­τας» που απορ­ρέ­ει από το γράμ­μα των νόμων, να απο­κα­τα­στή­σει το από­λυ­το μο­νο­πώ­λιο της κρα­τι­κής βίας και να νο­μι­μο­ποι­ή­σει την κα­τά­χρη­ση και την ασυ­δο­σία στην άσκη­σή της. Όπως η Χρυσή Αυγή, έτσι και όποιος άλλος αμ­φι­σβη­τή­σει το μο­νο­πώ­λιο της κρα­τι­κής βίας, θα «πα­τα­χθεί» – είτε πρό­κει­ται για ένα για­ούρ­τι στον Πά­γκα­λο είτε για την κι­νη­το­ποί­η­ση ενά­ντια σε μια «νό­μι­μη επέν­δυ­ση» στις Σκου­ριές είτε για το κλεί­σι­μο ενός δρό­μου από μια δια­δή­λω­ση ή την κα­τά­λη­ψη μιας σχο­λής από φοι­τη­τές.

2.Με την απο­κα­τά­στα­ση του μο­νο­πω­λί­ου του κρά­τους και των συ­μπλη­ρω­μα­τι­κών σε αυτό θε­σμι­κών βρα­χιό­νων στην υλο­ποί­η­ση πο­λι­τι­κών αντι­με­τώ­πι­σης της «αν­θρω­πι­στι­κής κρί­σης»:

Αλλά ούτε σε ζη­τή­μα­τα κοι­νω­νι­κής πο­λι­τι­κής μπο­ρούν να υπο­κα­θί­στα­νται οι κρα­τι­κοί θε­σμοί, να αμ­φι­σβη­τεί­ται το μο­νο­πώ­λιο του κρά­τους και των ανα­γνω­ρι­σμέ­νων θε­σμι­κών του συ­νε­ταί­ρων ή να πα­ρα­βιά­ζε­ται το γράμ­μα των νόμων. Διότι τα εκτε­τα­μέ­να φαι­νό­με­να εξα­θλί­ω­σης που γεν­νούν οι μνη­μο­νια­κές πο­λι­τι­κές, γεν­νούν επί­σης την ανά­γκη αλ­λη­λεγ­γύ­ης και επι­βί­ω­σης με πα­ρα­βα­τι­κά (από την άποψη του γράμ­μα­τος των νόμων) μέσα: το κοι­νω­νι­κό ια­τρείο που λει­τουρ­γεί χωρίς νό­μι­μη άδεια, η συλ­λο­γι­κό­τη­τα που επα­να­συν­δέ­ει πα­ρά­νο­μα το ρεύμα σε θύ­μα­τα της φτω­χο­ποί­η­σης και εξα­θλί­ω­σης ή που απο­τρέ­πει «με τη βία» τον πλει­στη­ρι­σμό στην κα­τοι­κία κά­ποιου φτω­χο­ποι­η­μέ­νου δα­νειο­λή­πτη κ.λπ. Αφού είναι «κακή πρα­κτι­κή» οι αι­μο­δο­σί­ες της Χρυ­σής Αυγής και το μοί­ρα­σμα τρο­φί­μων, είναι επί­σης «κακή πρα­κτι­κή» και τα κοι­νω­νι­κά ια­τρεία της Αρι­στε­ράς, οι επι­τρο­πές ενά­ντια στα χα­ρά­τσια κ.λπ. Έχου­με ακόμη δρόμο μέχρι να φτά­σου­με να ποι­νι­κο­ποιεί­ται η «πα­ρα­βα­τι­κή πρα­κτι­κή» της δια­μο­νής των άστε­γων στο δρόμο όπως στις ΗΠΑ, αλλά αυτή είναι η κα­τεύ­θυν­ση (και απο­θέ­ω­ση) αυτής της πο­λι­τι­κής, που είναι η βία του κοι­νω­νι­κού δαρ­βι­νι­σμού: αυτοί που «απο­τυγ­χά­νουν» στον αγώνα δρό­μου για την επι­βί­ω­ση, ας βρουν ένα τρόπο να ζή­σουν το δράμα τους ή και να πε­θά­νουν χωρίς να ενο­χλούν τους υπό­λοι­πους! Δεν είναι τυ­χαίο ότι την ίδια στιγ­μή που πραγ­μα­το­ποιού­νται έφο­δοι σε κοι­νω­νι­κά ια­τρεία, ο Βρού­τσης εξαγ­γέλ­λει την πι­λο­τι­κή εφαρ­μο­γή από το 2014 και την κα­θο­λι­κή από το 2015 του ελά­χι­στου εγ­γυ­η­μέ­νου ει­σο­δή­μα­τος: το κρά­τος είναι η «νό­μι­μη αρχή» που θα «φρο­ντί­σει» τους εξα­θλιω­μέ­νους (το πο­λύ-πο­λύ με την αρωγή της Εκ­κλη­σί­ας ή του ΣΚΑΙ) και κα­νείς άλλος δεν μπο­ρεί να το υπο­κα­τα­στή­σει…

3.Με την επα­νε­γκα­θί­δρυ­ση της θε­ω­ρί­ας των «άκρων», με την εξαί­ρε­ση του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, υπό τον όρο ότι θα δε­χτεί να εντα­χτεί στο «συ­νταγ­μα­τι­κό τόξο»:

Η ΝΔ δέ­χτη­κε να αλ­λά­ξει πολλά ση­μεία της αρ­χι­κής της πρό­τα­σης στην τρο­πο­λο­γία για την ανα­στο­λή χρη­μα­το­δό­τη­σης των πο­λι­τι­κών κομ­μά­των υπό τον όρο ότι ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ θα την υπερ­ψη­φί­σει συ­ντασ­σό­με­νος με το «συ­νταγ­μα­τι­κό τόξο» του θε­σμι­κού αντι­φα­σι­σμού και ότι θα απο­δε­χτεί την ανα­φο­ρά στον τρο­μο­νό­μο (187 και 187Α). Ποιο ήταν το νόημα; Μέχρι χθες ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ ήταν το ένα από τα δύο «άκρα». Τώρα, δεν είναι ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ ως όλον που είναι «άκρο», αλλά η αρι­στε­ρή του πτέ­ρυ­γα και οι αρι­στε­ρές του συ­νι­στώ­σες. Η ηγε­σία του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ θα επι­κρο­τεί­ται για τα βή­μα­τα προ­σχώ­ρη­σης στο «συ­νταγ­μα­τι­κό τόξο» (αυτό είναι το «κα­ρό­το») και θα κα­τη­γο­ρεί­ται για την έλ­λει­ψη πο­λι­τι­κής βού­λη­σης να «κα­θα­ρί­σει» με την αρι­στε­ρή της πτέ­ρυ­γα που είναι «’άκρο» μέσα στο κόμμα (αυτό είναι το «μα­στί­γιο»). Επί­σης, τώρα ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ κα­λεί­ται να σε­βα­στεί τους νό­μους (στο βαθμό που έχουν ψη­φι­στεί και ισχύ­ουν και μέχρι να αλ­λά­ξουν με νό­μι­μο τρόπο), ακόμη και αν πρό­κει­ται για τον τρο­μο­νό­μο – γι’ αυτό η ΝΔ σε ένα πράγ­μα επέ­μει­νε μέχρι τέ­λους: να ανα­φέ­ρε­ται στην τρο­πο­λο­γία το άρθρο 187Α, πα­ρό­λο που δεν χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­κε στη δίωξη της Χρυ­σής Αυγής.

4.Με την εγκα­θί­δρυ­ση του θε­σμι­κού «αντι­φα­σι­σμού» σαν της μο­να­δι­κής «νο­μι­μο­ποι­η­μέ­νης» μορ­φής αντι­φα­σι­σμού:

Η πο­ρεία προς τα γρα­φεία της Χρυ­σής Αυγής τις μέρες ύστε­ρα από τη δο­λο­φο­νία του Παύ­λου Φύσσα ήταν έργο «ακραί­ων» κι­νη­μα­τι­κών στοι­χεί­ων – οι «υπεύ­θυ­νες» πο­λι­τι­κές δυ­νά­μεις έμει­ναν στο Σύ­νταγ­μα. Το να βά­λου­με στόχο να κλεί­σουν τα γρα­φεία της Χρυ­σής Αυγής δεν είναι «νό­μι­μο»: πώς να στε­ρή­σεις από ένα νό­μι­μο κόμμα που εκ­προ­σω­πεί­ται στο Κοι­νο­βού­λιο το δι­καί­ω­μα να ανοί­γει και να λει­τουρ­γεί γρα­φεία; Μπο­ρεί να έχει ανα­κη­ρυ­χτεί εγκλη­μα­τι­κή ορ­γά­νω­ση και να ανε­στά­λη η χρη­μα­το­δό­τη­σή της με ανα­φο­ρά και στον γε­νι­κό (187 του Π.Κ.) και στον ει­δι­κό τρο­μο­νό­μο (187Α του Π.Κ.), αλλά δεν έχει βγει εκτός νόμου…

Έτσι, πιέ­ζε­ται η Αρι­στε­ρά -και βέ­βαια πάνω απ’ όλους ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ- να απο­σύ­ρει τη δη­μό­σια πο­λι­τι­κή κά­λυ­ψη προς τις «ακραί­ες» κι­νη­μα­τι­κές μορ­φές αντι­φα­σι­σμού: τις πο­ρεί­ες προς τα γρα­φεία του να­ζι­στι­κού κόμ­μα­τος και γε­νι­κά όποια κι­νη­μα­τι­κή πρα­κτι­κή θε­ω­ρεί ότι ο στό­χος του αντι­φα­σι­στι­κού αγώνα δεν είναι γε­νι­κώς η αντι­φα­σι­στι­κή προ­πα­γάν­δα αλλά η διά­λυ­ση της Χρυ­σής Αυγής. Ο θε­σμι­κός «αντι­φα­σι­σμός» των Σα­μα­ρά – Βε­νι­ζέ­λου δεν ανα­γνω­ρί­ζει σαν «νό­μι­μο» αυτό το στόχο και πιέ­ζει την Αρι­στε­ρά να μη δίνει πο­λι­τι­κή κά­λυ­ψη και πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο να μη συμ­με­τέ­χει σε κι­νη­μα­τι­κές αντι­φα­σι­στι­κές πρα­κτι­κές που εμπνέ­ο­νται από αυτό το στόχο.

5.Με την πο­λι­τι­κή κα­θή­λω­ση της Χρυ­σής Αυγής στο κρί­σι­μο διά­στη­μα μέχρι και τις ευ­ρω­ε­κλο­γές, αλλά όχι την «εξάρ­θρω­σή» της:

Η Χρυσή Αυγή έχει επι­σή­μως ανα­κη­ρυ­χθεί «εγκλη­μα­τι­κή ορ­γά­νω­ση», έχει δια­κο­πεί η κρα­τι­κή χρη­μα­το­δό­τη­ση προς αυτήν με ανα­φο­ρά και στον τρο­μο­νό­μο, έχει… εξο­μοιω­θεί με την «εγκλη­μα­τι­κή» κι­νη­μα­τι­κή ορ­γά­νω­ση του αγώνα στις Σκου­ριές, αλλά δεν είναι δα και καμιά… 17Ν! Είναι νό­μι­μο κόμμα, με βου­λευ­τές, γρα­φεία και όλα τα συ­μπα­ρο­μαρ­τού­ντα! Όχι, δεν υπαι­νισ­σό­μα­στε ότι πρέ­πει να ζη­τή­σου­με να βγει η Χ.Α. εκτός νόμου – η διά­λυ­σή της είναι ο κο­ρυ­φαί­ος στό­χος και δου­λειά του αντι­φα­σι­στι­κού κι­νή­μα­τος. Πρέ­πει όμως να έχου­με κα­θα­ρή εκτί­μη­ση τι θέλει να κάνει ο κυ­βερ­νη­τι­κός θε­σμι­κός «αντι­φα­σι­σμός» και ιδιαί­τε­ρα ο Σα­μα­ράς.

Είναι λοι­πόν ευ­σε­βής πόθος στα όρια της επι­στη­μο­νι­κής φα­ντα­σί­ας (και δυ­στυ­χώς υπάρ­χει μπό­λι­κη από αυτή στο χώρο της Αρι­στε­ράς και ιδιαί­τε­ρα στις τά­ξεις του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ…) ότι ο Σα­μα­ράς και ο Βε­νι­ζέ­λος θέ­λουν να δια­λύ­σουν, «εξαρ­θρώ­σουν πλή­ρως» τη Χρυσή Αυγή. Και μά­λι­στα ότι αν «βοη­θη­θούν» σε αυτό τους το… στόχο με τη συ­μπα­ρά­τα­ξη της Αρι­στε­ράς, θα τα κα­τα­φέ­ρουν κα­λύ­τε­ρα!!!

Ο στό­χος του κυ­βερ­νη­τι­κού θε­σμι­κού «αντι­φα­σι­σμού» είναι να απο­διαρ­θρώ­σει τον κε­ντρι­κό πο­λι­τι­κό μη­χα­νι­σμό της Χρυ­σής Αυγής και να την κα­θη­λώ­σει πο­λι­τι­κά, με την ελ­πί­δα ότι θα επα­νέλ­θει σε ένα πιο θε­σμι­κό συ­μπλη­ρω­μα­τι­κό ρόλο ή ότι θα ανοί­ξει χώρο στ’ «αρι­στε­ρά» της για την ανα­βί­ω­ση ενός θε­σμι­κού ακρο­δε­ξιού κόμ­μα­τος. Κυ­ρί­ως όμως «καί­γε­ται» να κα­θη­λώ­σει πο­λι­τι­κά τη Χρυσή Αυγή μέχρι τις ευ­ρω­ε­κλο­γές και την ολο­κλή­ρω­ση των δια­δι­κα­σιών της ελ­λη­νι­κής προ­ε­δρί­ας στην Ε.Ε., της νέας ανα­διάρ­θρω­σης του ελ­λη­νι­κού κρα­τι­κού χρέ­ους, της νέας χρη­μα­το­δο­τι­κής σύμ­βα­σης και του τρί­του μνη­μο­νί­ου.

Ούτε ο Σα­μα­ράς ούτε τα κομ­μά­τια της αστι­κής τάξης που τον στη­ρί­ζουν, θέ­λουν την πλήρη διά­λυ­ση της Χρυ­σής Αυγής. Ο Φα­ή­λος δεν είναι ο «τρε­λός του χω­ριού» όταν δη­λώ­νει ότι «δεν χτυ­πά­ει εθνι­κι­στές και κρα­τά­ει τις σφαί­ρες του για τον πραγ­μα­τι­κό αντί­πα­λο»… Ακόμη όμως και να το ήθε­λαν, δεν μπο­ρούν να το πε­τύ­χουν! Η Χρυσή Αυγή «πρό­λα­βε» να γίνει πα­νε­θνι­κό πο­λι­τι­κό ρεύμα (όχι κί­νη­μα) με ορ­γα­νώ­σεις σε όλη τη χώρα, με δί­κτυο ταγ­μά­των εφό­δου, με μη­χα­νι­σμούς χρη­μα­το­δό­τη­σης, με προ­σβά­σεις στον κρα­τι­κό μη­χα­νι­σμό κ.λπ. Και θα το ξα­να­πού­με: η προ­σπά­θεια να «κλη­ρο­νο­μη­θεί» αυτή η πο­λι­τι­κή πε­ριου­σία από ακρο­δε­ξιά πο­λι­τι­κά ρα­μο­λι­μέ­ντα τύπου Κα­ρα­τζα­φέ­ρη ή από νε­ό­τευ­κτα ακρο­δε­ξιά σχή­μα­τα θα έχει την ίδια επι­τυ­χία (και για τους ίδιους ακρι­βώς βα­θύ­τε­ρους λό­γους) με την προ­σπά­θεια για τη νε­κρα­νά­στα­ση του πο­λι­τι­κού πτώ­μα­τος της κε­ντρο­α­ρι­στε­ράς!

Και συ­νο­ψί­ζο­ντας: το σχέ­διο του Σα­μα­ρά είναι η απο­κα­τά­στα­ση του κρα­τι­κού μο­νο­πώ­λιου στη βία και γε­νι­κά στη δια­χεί­ρι­ση της «νο­μι­μό­τη­τας», η πο­λι­τι­κή απο­μό­νω­ση και πά­τα­ξη των πρα­κτι­κών (πο­λι­τι­κών και κι­νη­μα­τι­κών) που αμ­φι­σβη­τούν ή θέ­λουν να με­τα­κι­νή­σουν τα όρια της «νο­μι­μό­τη­τας» που θέτει το μνη­μο­νια­κό κρά­τος «έκτα­κτης ανά­γκης».

Ο Σα­μα­ράς θέλει να επω­φε­λη­θεί στο έπα­κρο από το υπο­χρε­ω­τι­κό χτύ­πη­μα στα δεξιά (Χρυσή Αυγή) για να με­γι­στο­ποι­ή­σει τα οφέλη σε μια επι­χεί­ρη­ση εγκλω­βι­σμού της Αρι­στε­ράς στην αστι­κή νο­μι­μό­τη­τα και στη δη­μιουρ­γία «υγειο­νο­μι­κής ζώνης» γύρω από τον κι­νη­μα­τι­κό αντι­φα­σι­σμό και τις ρι­ζο­σπα­στι­κές – μα­χη­τι­κές πρα­κτι­κές των κι­νη­μά­των αντί­στα­σης.

Υπό­κλι­ση στο «συ­νταγ­μα­τι­κό τόξο» και το «θε­σμι­κό αντι­φα­σι­σμό»;

Αν αυτά είναι τα «δια­φα­νή» σχέ­δια του Σα­μα­ρά, είναι εξί­σου «διά­φα­νο» ότι η υπερ­ψή­φι­ση από την Κοι­νο­βου­λευ­τι­κή Ομάδα του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ της τρο­πο­λο­γί­ας για την ανα­στο­λή χρη­μα­το­δό­τη­σης πο­λι­τι­κών κομ­μά­των κα­τέ­γρα­ψε υπο­χώ­ρη­ση του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ σε όλα τα κρί­σι­μα ση­μεία του σχε­δί­ου του Σα­μα­ρά:

1.Υπο­χω­ρεί στην ερ­μη­νεία ότι «νό­μι­μο είναι ό,τι είναι ‘‘ει­ρη­νι­κό­’’» και άρα, εμ­μέ­σως πλην σαφώς, στο μο­νο­πώ­λιο της βίας από το κρά­τος και στο «έκνο­μο» της απά­ντη­σης ή και της αυ­το­προ­στα­σί­ας από αυτή τη βία. Τις μέρες που η συ­ζή­τη­ση για βία με αφορ­μή την επι­χεί­ρη­ση «εξάρ­θρω­σης» της Χρυ­σής Αυγής ήταν στην κο­ρύ­φω­σή της, ο ήρωας του κό­σμου της Αρι­στε­ράς δεν ήταν κά­ποιο στέ­λε­χος ή βου­λευ­τής του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ αλλά ο Γιώρ­γος Κα­τρού­γκα­λος, με όσα είπε κα­τά­μου­τρα στον Πρε­τε­ντέ­ρη για το ζή­τη­μα της βίας. Από όλη την Κοι­νο­βου­λευ­τι­κή Ομάδα του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ μόνο ένα βι­ντε­ά­κι με ομι­λία της Ζωής Κων­στα­ντο­πού­λου, στο πνεύ­μα και της πα­ρέμ­βα­σης Κα­τρού­γκα­λου, υπάρ­χει όλο κι όλο…

2.Μοι­ραία, ο Σα­μα­ράς διεκ­δι­κεί το κρα­τι­κό μο­νο­πώ­λιο στα πάντα, και στην κοι­νω­νι­κή πο­λι­τι­κή: τα κοι­νω­νι­κά ια­τρεία της Αρι­στε­ράς δεν λει­τουρ­γούν νό­μι­μα (νο­μι­μο­ποιεί η αν­θρω­πι­στι­κή κρίση την πα­ρα­βί­α­ση της «νο­μι­μό­τη­τας»; εδώ σε θέλω…), ενώ δεν το συ­ζη­τά­με για την πα­ρά­νο­μη σύν­δε­ση ηλε­κτρι­κού ρεύ­μα­τος που έχει κοπεί, για την πα­ρε­μπό­δι­ση συ­γκοι­νω­νιών (με κα­τα­λή­ψεις δρό­μων, πα­ρεμ­βά­σεις σε λε­ω­φο­ρεία εν κι­νή­σει κ.λπ.), για την πα­ρε­μπό­δι­ση λει­τουρ­γί­ας του κρά­τους (κα­τά­λη­ψη πα­νε­πι­στη­μια­κών σχο­λών ή δη­μό­σιων κτη­ρί­ων κ.λπ.), την πα­ρε­μπό­δι­ση λει­τουρ­γί­ας και επι­χεί­ρη­σης με νό­μι­μη άδεια (Σκου­ριές) κ.λπ. – όλα αυτά εμπί­πτουν στις προ­βλέ­ψεις του 187Α, και ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ υπερ­ψή­φι­σε την ανα­φο­ρά σε αυτόν!

Τα επι­χει­ρή­μα­τα που ακού­στη­καν ενά­ντια σε αυτή την επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία στην Κ.Ε. του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ όπου συ­ζη­τή­θη­κε το θέμα ήταν επιει­κώς απα­ρά­δε­κτα:

«Δεν ψη­φί­σα­με εμείς τον τρο­μο­νό­μο και όταν γί­νου­με κυ­βέρ­νη­ση, θα τον κα­ταρ­γή­σου­με»:Πρώτα απ’ όλα, δεν έχου­με υπο­γρά­ψει κα­νέ­να συμ­βό­λαιο με την Ιστο­ρία ότι ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ θα γίνει κυ­βέρ­νη­ση. Αλλά πέρα από αυτό, εγκα­θι­δρύ­ου­με εδώ μια «με­θο­δο­λο­γία» που λέει ότι όποιος νόμος του κρά­τους έχει ψη­φι­στεί, είναι «σε­βα­στός» μέχρι η Βουλή να τον ανα­θε­ω­ρή­σει ή κα­ταρ­γή­σει; Και τι γί­νε­ται με όσους πα­λεύ­ουν να κα­ταρ­γη­θούν ψη­φι­σθέ­ντες νόμοι (ασκώ­ντας κι­νη­μα­τι­κή πίεση σε κρα­τι­κές αρχές με στόχο να τις «εξα­να­γκά­σουν σε μη εφαρ­μο­γή των νόμων»); Κα­λύ­πτει πο­λι­τι­κά η Αρι­στε­ρά τέ­τοιους αγώ­νες; Με λίγα λόγια, υπε­ρα­σπι­ζό­μα­στε την κοι­νω­νι­κή δι­καιο­σύ­νη, το δίκιο των κα­τα­πιε­σμέ­νων ή την αστι­κή νο­μι­μό­τη­τα;

«Αν φτά­σου­με να πα­ρα­πεμ­φθεί ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ με τον 187Α, το τε­λευ­ταίο που θα μας απα­σχο­λεί είναι ο Ποι­νι­κός Κώ­δι­κας»:Μα δεν υπάρ­χει μόνο ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ σε αυτό τον πλα­νή­τη! Αν αύριο τα ΕΑΑΚ «τζαρ­τζα­ρι­στούν» μπρο­στά στα Λου­λου­δά­δι­κα, αν η ΑΡΕΝ και οι άλλοι κα­τα­λά­βουν τις σχο­λές, αν σε μια νέα δο­λο­φο­νία αγω­νι­στή «γίνει του Δε­κέμ­βρη», αν το ΠΑΜΕ κα­τα­λά­βει το γρα­φείο κά­ποιου υπουρ­γού κ.λπ., αν αύριο το σύ­στη­μα απο­φα­σί­σει να ακο­λου­θή­σει στρα­τη­γι­κή έντα­σης τύπου Ιτα­λί­ας τη δε­κα­ε­τία του ’70; Και ήδη οι αγω­νι­στές των Σκου­ριών πα­ρα­πέ­μπο­νται σαν μέλη εγκλη­μα­τι­κής ορ­γά­νω­σης… Γιατί να έχου­με βάλει την υπο­γρα­φή μας σε μια ανα­φο­ρά στον τρο­μο­νό­μο;

«Κά­νου­με συ­γκε­κρι­μέ­νη πο­λι­τι­κή, και αυτό ση­μαί­νει ότι πρέ­πει να ση­μα­το­δο­τή­σου­με ότι ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ δεν ‘‘κάνει την πά­πια­’’ στο ζή­τη­μα της διά­λυ­σης της Χ.Α.»:Δη­λα­δή αν ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ ψή­φι­ζε «παρών» όπως το ΚΚΕ, θα έκανε αφη­ρη­μέ­νη πο­λι­τι­κή; Και θα υπήρ­χαν πολ­λοί που θα υπέ­θε­ταν ότι ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ δεν θέλει την εξάρ­θρω­ση της Χρυ­σής Αυγής επει­δή δεν θα ψή­φι­ζε με το «συ­νταγ­μα­τι­κό τόξο»;

Στη συ­νέ­χεια του επι­χει­ρή­μα­τος περί «συ­γκε­κρι­μέ­νης πο­λι­τι­κής»: «Έχου­με την ευ­και­ρία να ξε­μπερ­δεύ­ου­με με τη Χ.Α. που απο­κα­λύ­φθη­κε ότι είναι πραγ­μα­τι­κά μια εγκλη­μα­τι­κή ορ­γά­νω­ση»:Το χει­ρό­τε­ρο απ’ όλα: δη­λα­δή η συ­μπα­ρά­τα­ξη του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ στο «συ­νταγ­μα­τι­κό τόξο» και η ψή­φι­ση της τρο­πο­λο­γί­ας μαζί με Σα­μα­ρά – Βε­νι­ζέ­λο – Κου­βέ­λη, θα δώσει το… τε­λειω­τι­κό χτύ­πη­μα στη Χ.Α.; Ο θε­σμι­κός «αντι­φα­σι­σμός» του «συ­νταγ­μα­τι­κού τόξου» θα μας απαλ­λά­ξει από το φα­σι­σμό, οπότε, προ του ευ­γε­νούς αυτού σκο­πού, το να δί­νου­με πό­ντους στο κρα­τι­κό μο­νο­πώ­λιο της βίας και της δια­χεί­ρι­σης της «νο­μι­μό­τη­τας» και να συ­μπα­ρα­τασ­σό­μα­στε με το «συ­νταγ­μα­τι­κό τόξο» είναι λε­πτο­μέ­ρεια που μπο­ρεί να πα­ρα­βλε­φθεί;

Πώς υπε­ρα­σπι­ζό­μα­στε τη νο­μι­μό­τη­τα της κοι­νω­νι­κής αλ­λη­λεγ­γύ­ης;Ότι είναι δί­καιο να κα­λύ­πτου­με τα κενά του κοι­νω­νι­κού κρά­τους που κα­τέρ­ρευ­σε λόγω μνη­μο­νια­κών πο­λι­τι­κών; Αλλά τότε, γιατί δεν είναι εξί­σου δί­καιο να εξε­γεί­ρε­σαι γε­νι­κά ενά­ντια στην αδι­κία και το δί­καιο της αστι­κής τάξης; Τε­λι­κά, μήπως και η κοι­νω­νι­κή αλ­λη­λεγ­γύη πρέ­πει να γίνει ένα «νό­μι­μο» συ­μπλή­ρω­μα της κρα­τι­κής πο­λι­τι­κής, κατ’ ανα­λο­γία των πρω­το­βου­λιών της Εκ­κλη­σί­ας ή των πρω­το­βου­λιών για μά­ζε­μα των σκου­πι­διών με σπόν­σο­ρες κα­νά­λια; Θέ­λου­με να βά­λου­με δω­ρε­άν ένα χε­ρά­κι για να «μπα­λώ­σου­με» τις κοι­νω­νι­κές υπη­ρε­σί­ες του κρά­τους που κα­ταρ­ρέ­ουν ή να εντά­ξου­με τους εξα­θλιω­μέ­νους στον αγώνα για την ανα­τρο­πή σαν το μόνο τρόπο για να απο­κα­τα­στα­θεί η κοι­νω­νι­κή δι­καιο­σύ­νη;

3.Με την υπερ­ψή­φι­ση της τρο­πο­λο­γί­ας δό­θη­κε νέος «χώρος» για να ασκη­θούν ακόμη με­γα­λύ­τε­ρες πιέ­σεις στον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ να πάψει να είναι «άκρο». Υπάρ­χει όμως μια σαφής με­τα­τό­πι­ση: τώρα δεν είναι ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ ως όλον το «άκρο», αλλά η Αρι­στε­ρή Πλατ­φόρ­μα και οι αρι­στε­ρές συ­νι­στώ­σες του. Η οριο­θε­τι­κή γραμ­μή με­τα­τί­θε­ται πλέον εντός του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ. Απο­τέ­λε­σμα των συ­στη­μα­τι­κών υπο­χω­ρή­σε­ων του προη­γού­με­νου δια­στή­μα­τος σε ζη­τή­μα­τα «νο­μι­μό­τη­τας», βίας και «άκρων», τώρα ζη­τεί­ται η επί­δει­ξη «συ­νέ­πειας λόγων και έργων» από την ηγε­σία του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ με την απο­μό­νω­ση των «ακραί­ων φωνών» του κόμ­μα­τος.

4.Το προη­γού­με­νο ση­μείο έχει το απα­ραί­τη­το και ανα­πό­φευ­κτο συ­μπλή­ρω­μά του στο εξής: Η Χρυσή Αυγή πρέ­πει επί­σης να αντι­με­τω­πι­στεί με νό­μι­μα, δη­λα­δή με θε­σμι­κά μέσα. Ο θε­σμι­κός «αντι­φα­σι­σμός» του «συ­νταγ­μα­τι­κού τόξου» είναι ο μόνος «νό­μι­μος». Επο­μέ­νως, βα­σι­κή «από­δει­ξη» της πο­λι­τι­κής βού­λη­σης της ηγε­σί­ας του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ να πα­τά­ξει το εσω­κομ­μα­τι­κό «άκρο» είναι να μεί­νει πο­λι­τι­κά ακά­λυ­πτος από τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ ο κι­νη­μα­τι­κός αντι­φα­σι­σμός που θέλει με κι­νη­μα­τι­κά μέσα να δια­λύ­σει τη Χρυσή Αυγή.

Η πίεση αυτή δυ­στυ­χώς πιά­νει τόπο: εκτός από το ΚΚΕ που απέ­χει από κοι­νές κι­νη­μα­τι­κές δρά­σεις γε­νι­κώς, ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ κα­τήγ­γει­λε την πο­ρεία στα γρα­φεία της Χρυ­σής Αυγής ότι πε­ρί­που «αμαυ­ρώ­νει» τον αντι­φα­σι­στι­κό αγώνα και δίνει λαβή σε προ­βο­κά­τσιες, και απέ­χει από αντι­φα­σι­στι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες που ση­μα­το­δο­τούν την κα­τεύ­θυν­ση της διά­λυ­σης της Χ.Α. (πο­ρεί­ες σε γρα­φεία της Χ.Α., πο­ρεί­ες σε «επι­κίν­δυ­νες» πε­ριο­χές, συ­γκε­ντρώ­σεις για μα­ταί­ω­ση συ­γκε­ντρώ­σε­ων-εκ­δη­λώ­σε­ων της Χ.Α. κ.λπ.). Η «νό­μι­μη» γκάμα των αντι­φα­σι­στι­κών εκ­δη­λώ­σε­ων είναι οι ημε­ρί­δες για την κα­τα­νό­η­ση της φύσης του φα­σι­σμού (να γί­νου­με σο­φό­τε­ροι για το φα­σι­σμό σαν «φαι­νό­με­νο»), οι μα­ζι­κοί ακτι­βι­σμοί με έντο­νο το πο­λι­τι­στι­κό στοι­χείο κ.λπ.Πιέ­ζο­ντας την ηγε­σία του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ να απο­μο­νώ­σει το εσω­κομ­μα­τι­κό «άκρο», ο Σα­μα­ράς πιέ­ζει για να με­τα­φερ­θεί η οριο­θε­τι­κή γραμ­μή μέσα στο ίδιο το αντι­φα­σι­στι­κό κί­νη­μα, με στόχο την απο­μό­νω­ση του μα­χη­τι­κού αντι­φα­σι­σμού που βάζει στόχο τη διά­λυ­ση της Χ.Α. με κι­νη­μα­τι­κά μέσα.  

Και δυ­στυ­χώς έχου­με κι εδώ εμ­φα­νή ση­μά­δια υπο­χώ­ρη­σης. Πέρα από όσα ήδη ανα­φέ­ρα­με, ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ απο­φεύ­γει την «αυ­το­πρό­σω­πη» πα­ρου­σία στις κι­νη­μα­τι­κές δρά­σεις και γε­νι­κό­τε­ρα στις ρι­ζο­σπα­στι­κές κι­νη­μα­τι­κές δρά­σεις και συμ­με­τέ­χει «δι’ αντι­προ­σώ­πων»: είτε με τη Νε­ο­λαία ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ είτε μέσω κοι­νω­νι­κών και κι­νη­μα­τι­κών ορ­γα­νώ­σε­ων, και μόνο όταν εξα­σφα­λί­ζε­ται ο «ει­ρη­νι­κός» – ακτι­βί­στι­κος χα­ρα­κτή­ρας των δρά­σε­ων. Εί­μα­στε ήδη πολύ μα­κριά από τη στάση του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ το Δε­κέμ­βρη του 2008…

5.Οι λα­θε­μέ­νες προ­σεγ­γί­σεις στε­φα­νώ­νο­νται με μια θε­με­λια­κή, συ­νο­λι­κό­τε­ρη εκτί­μη­ση, που δεν είναι απλώς λα­θε­μέ­νη αλλά και επι­κίν­δυ­νη: Ότι το χτύ­πη­μα του Σα­μα­ρά στη Χ.Α. είναι απο­τέ­λε­σμα της πί­ε­σης του αντι­φα­σι­στι­κού κι­νή­μα­τος που ξέ­σπα­σε ύστε­ρα από τη δο­λο­φο­νία του Παύ­λου Φύσσα. Όταν το πι­στεύ­εις αυτό στα σο­βα­ρά, τότε είναι λο­γι­κό να επι­λέ­ξεις την τα­κτι­κή να «εντα­χτείς» στην… προ­σπά­θεια του Σα­μα­ρά για «εξάρ­θρω­ση» της Χ.Α., με τη λο­γι­κή να με­τέ­χει πο­λι­τι­κά στο έργο της «εξάρ­θρω­σης» ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ ως… πο­λι­τι­κός εκ­πρό­σω­πος της κι­νη­μα­τι­κής πί­ε­σης. Και ποιος είναι ο ρόλος του αντι­φα­σι­στι­κού κι­νή­μα­τος σε αυτή την πε­ρί­πτω­ση; Να λει­τουρ­γεί σαν μη­χα­νι­σμός με­τα­φο­ράς πιέ­σε­ων ώστε να λει­τουρ­γή­σει απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τε­ρα ο θε­σμι­κός μη­χα­νι­σμός «εξάρ­θρω­σης» της Χ.Α.;

Αναμ­φι­σβή­τη­τα, ο κίν­δυ­νος που αντι­προ­σώ­πευε το μα­ζι­κό αντι­φα­σι­στι­κό κί­νη­μα το οποίο ξέ­σπα­σε ύστε­ρα από τη δο­λο­φο­νία του Παύ­λου Φύσσα συ­νυ­πο­λο­γί­στη­κε σο­βα­ρά από τον Σα­μα­ρά και το μνη­μο­νια­κό κρά­τος «έκτα­κτης ανά­γκης». Κυ­ρί­ως όμως γιατί αντι­προ­σώ­πευε τον κίν­δυ­νο θερ­μής ανα­μέ­τρη­σης απ’ τα κάτω με­τα­ξύ κι­νή­μα­τος και φα­σι­στών. Αλλά θέλει πολλή φα­ντα­σία να σκε­φτού­με ότι για να απο­φύ­γει αυτό τον κίν­δυ­νο ο Σα­μα­ράς θα συμ­μα­χού­σε με την Αρι­στε­ρά για να εξα­φα­νί­σει το φα­σι­στι­κό πόλο στην επα­πει­λού­με­νη θερμή ανα­μέ­τρη­ση!          

Η πραγ­μα­τι­κό­τη­τα είναι πολύ δια­φο­ρε­τι­κή: Ο Σα­μα­ράς είχε δι­κούς του λό­γους να θέλει να «εξαρ­θρώ­σει» τη Χ.Α. (η Χρυσή Αυγή στις αρχές Σε­πτέμ­βρη άρ­χι­σε να υλο­ποιεί ένα πο­λι­τι­κό σχέ­διο διεκ­δί­κη­σης ανα­βαθ­μι­σμέ­νου-ηγε­μο­νι­κού ρόλου στο αστι­κό μπλοκ), ενώ δέ­χτη­κε και ασφυ­κτι­κές πιέ­σεις από το διε­θνές σύ­στη­μα (ΗΠΑ-Ισ­ρα­ήλ-Ευ­ρω­ζώ­νη) για να το κάνει. Ο κίν­δυ­νος «θερ­μής ανα­μέ­τρη­σης» του αντι­φα­σι­στι­κού κι­νή­μα­τος με τους φα­σί­στες μέ­τρη­σε μόνο συ­μπλη­ρω­μα­τι­κά σε αυτό. Ο Σα­μα­ράς φυ­σι­κά τον έλαβε υπόψη του σο­βα­ρά, αλλά με εντε­λώς δια­φο­ρε­τι­κό τρόπο απ’ ό,τι θέ­λουν να πι­στεύ­ουν οι οπα­δοί της θε­σμι­κής εξάρ­θρω­σης του φα­σι­σμού: ανα­γκα­σμέ­νος να χτυ­πή­σει στα δεξιά, επι­δί­ω­ξε και επι­διώ­κει να μη δώσει χώρο στα αρι­στε­ρά. Αυτό μπο­ρεί να το πε­τύ­χει με ένα τρόπο: να απο­νο­μι­μο­ποι­ή­σει και απο­μο­νώ­σει τον κι­νη­μα­τι­κό αντι­φα­σι­σμό, δη­λα­δή τη συ­γκρό­τη­ση αντι­φα­σι­στι­κού κι­νή­μα­τος με στόχο τη διά­λυ­ση της Χ.Α., να ανα­δεί­ξει το θε­σμι­κό αντι­φα­σι­σμό στη μόνη νό­μι­μη μορφή του αντι­φα­σι­σμού γε­νι­κά, να εντά­ξει τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ στο «συ­νταγ­μα­τι­κό τόξο» και να με­τα­φέ­ρει την οριο­θε­τι­κή γραμ­μή των «δύο άκρων» μέσα στον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ. Δεν θα μπο­ρού­σε τί­πο­τε από όλα αυτά να κα­τα­φέ­ρει αν η Αρι­στε­ρά δεν έπε­φτε από μόνη της σε αυτή τη «λού­μπα»! Όποιος πά­ντως πι­στεύ­ει ότι αντί γι’ αυτά, ο Σα­μα­ράς χρειά­ζε­ται τη βο­ή­θεια της Αρι­στε­ράς για να ολο­κλη­ρώ­σει το έργο της «εξάρ­θρω­σης» της Χ.Α., πρέ­πει να ζει σε ένα φα­ντα­στι­κό κόσμο.

Μπρο­στά σε τέ­τοια επι­χει­ρή­μα­τα και εκτι­μή­σεις πα­ρα­λύ­ει η σκέψη – πρέ­πει να πι­στέ­ψου­με ότι ο γε­ρο-τυ­φλο­πό­ντι­κας της αποϊ­δε­ο­λο­γι­κο­ποί­η­σης έχει κάνει σπου­δαία δου­λειά, κά­νο­ντας σου­ρω­τή­ρι τα θε­μέ­λια των μαρ­ξι­στι­κών κρι­τη­ρί­ων της Αρι­στε­ράς, που ναυα­γεί σε ένα πέ­λα­γος από «τα­κτι­κές» και «τα­κτι­κού­λες» με κο­ντό­θω­ρη κοι­νο­βου­λευ­τι­κή στό­χευ­ση…

Μόνο αυτό το «ναυά­γιο» μπο­ρεί να εξη­γή­σει γιατί ο Σα­μα­ράς κρά­τη­σε την πρω­το­βου­λία των κι­νή­σε­ων από την αρχή ως το τέλος στο ζή­τη­μα της  Χρυ­σής Αυγής: αν πι­στεύ­ου­με ότι ο φα­σι­σμός θα αντι­με­τω­πι­στεί θε­σμι­κά, τότε ανα­πό­φευ­κτα πα­ρα­χω­ρού­με την πρω­το­βου­λία στον επί­ση­μο εκ­φρα­στή των θε­σμών, την κυ­βέρ­νη­ση. Αν από κοντά δη­λώ­σου­με κιό­λας ότι «έχου­με εμπι­στο­σύ­νη στην ελ­λη­νι­κή Δι­καιο­σύ­νη» και κα­τα­πιού­με την ΕΔΕ διάρ­κειας 22 ωρών που διέ­τα­ξε ο Αβρα­μό­που­λος για να δια­πι­στώ­σει ευ­θύ­νες στρα­τιω­τι­κών (χωρίς εν­νο­εί­ται να ανα­κα­λύ­ψει κάτι μεμ­πτόν…), τότε το «ναυά­γιο» είναι πλή­ρες!

http://www.rproject.gr/article/thesmikos-i-kinimatikos-antifasismos

Advertisements

2 responses to “Θεσμικός ή κινηματικός αντιφασισμός;

  1. Παράθεμα: ΘΕΣΜΙΚΌΣ Ή ΚΙΝΗΜΑΤΙΚΌΣ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΜΌΣ; | Ώρα Κοινής Ανησυχίας·

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s