Ο γαλατάς ήρθε στο γαλατικό χωριό

ieissosΣτα μακρινά (;) χρόνια του εμφυλίου, του μετεμφυλιακού κράτους και της χούντας, ήταν σύνηθες ανάμεσα στους κομμουνιστές και τους «συνοδοιπόρους» τους, η εισβολή των ασφαλιτών στα σπίτια κι οι συλλήψεις να αποκαλείται η επίσκεψη του γαλατά. Αυτός ο ευφημισμός ήθελε να τονίσει πως στις δημοκρατίες, ξημερώματα στο άσυλο της οικίας έρχεται μόνο ο γαλατάς κι όχι οι ένστολες ορδές.  Αυτή την περίοδο της ελληνικής ιστορίας, η αστική σκέψη, από τους καθεστωτικούς δημοσιογράφους, τους καθηγητάδες (διανόηση), μέχρι το πολιτικό προσωπικό τη νοσταλγεί πλέον ανοικτά, ως υπόδειγμα ευνομίας, αντιπαραβάλλοντας τη με την «αναρχική» μεταπολίτευση. Καμία έκπληξη λοιπόν που την αναπαράγει στο σήμερα ως νόμιμη πρακτική και την υπερασπίζεται ιδεολογικά και πολιτικά.

Δεν πρόκειται να θρηνήσουμε για την παρακμή της αστικής δημοκρατίας, ούτε να καταγγείλουμε με νομικά επιχειρήματα την εκτροπή από τη νομιμότητα, χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν αντιλαμβανόμαστε τις αλλαγές στις μορφές του κράτους ή πως παραιτούμαστε των αστικών δικαιωμάτων που έχουν απομείνει.

Η εισβολή πάνοπλων μπάτσων τα ξημερώματα στα σπίτια κατοίκων της Ιερισσού, ο εισαγγελέας που αντί να ελέγχει την τήρηση τη νομιμότητας, αποτελεί  το νομικό άλλοθι των αστυνομικών πρακτικών και φυσικά ο ιδεολογικός υπερασπιστής και καθοδηγητής του κράτους έκτακτης ανάγκης (ΚΕΑ) Δένδιας πιστοποιούν ένα και μόνο πράγμα: πως η νομιμότητα και ως μορφή πλέον ταυτίζεται με το περιεχόμενο της, οριζόμενη καθαρά πολιτικά αποτινάσσοντας από πάνω της κάθε νομική επικάλυψη και ρητορεία. Ο νόμος είναι (κι εμφανίζεται πλέον) η ισχύς της επιβολής του κι όχι κάποιος αφηρημένος κανόνας δικαίου. Η νομιμότητα ορίζεται στη βάση της επιχειρησιακής ανάγκης των σωμάτων ασφαλείας και εμβαπτίζεται στο υπαρξιακό συμφέρον του κεφαλαίου. Έτσι ο μίστερ Δένδιας δηλώνει με το συνήθη του στόμφο πως «η εισβολή έγινε ξημερώματα γιατί αλλιώς θα γινόταν μακελειό», πως » το κράτος δεν μπορεί να υποχωρήσει, γιατί δεν θα είναι κράτος». Μάλιστα αναπαράγοντας αυτούσια ως κυρίαρχη ιδεολογία την ιδεολογία των μπάτσων θεωρεί πως όποιος κατηγορείται από την αστυνομία για κακουργήματα είναι εν τέλει εχθρός του κράτους, συγχωνεύοντας το ένστολο σκυλολόι με τη δικαστική εξουσία. Και τεκμηριώνει το επιχείρημα του, αυτοαναφορικά: η αστυνομία δεν κατηγορεί κανέναν χωρίς να έχει δίκιο, κι έχει δίκιο  γιατί είναι η αστυνομία. Ή η νομιμότητα ταυτίζεται με το μερικό συμφέρον των αστών, γιατί αυτό το συμφέρον είναι η νομιμότητα. Με λίγα λόγια ο Δένδιας, ως πολιτικός ενός ΚΕΑ σε μια στιγμή που το αστικό συμφέρον ούτε κατά διάνοια δεν μπορεί να εμφανιστεί ως γενικό λέει πως το στρατόπεδο του έχει δίκιο επειδή είναι αυτό που είναι, χωρίς να μπαίνει στον κόπο να εξηγήσει το δίκιο του-που είναι φυσικά άδικο. Αυτή η μη εξήγηση δεν οφείλεται σε καμία διανοητική τεμπελιά, ούτε αποτελεί ένδειξη παραβίασης της αγίας νομιμότητας που θα ισχυριστεί για νιοστή φορά ο Σύριζα.

Είναι η πολιτική υπεράσπιση της έννομης βίας και του μονοπωλίου της, σε συνθήκες κρίσης  όταν η άρχουσα τάξη ορίζει με υπαρξιακό τρόπο το δίκιο της και τον εχθρό της. Είναι πολύ απλά η νέα νομιμότητα, το δικαίωμα που έχει το κράτος να εξαιρεί τον εαυτό του από τις δικαιϊκές δεσμεύσεις που ισχύουν για τους πολίτες, ώστε να μπορεί να προασπίζει το αστικό συμφέρον. Στην περίπτωση της Ιερισσού το συμφέρον αυτό είναι το δικαίωμα του Μπόμπολα και των καναδικών κεφαλαίων, να πάρουν τζάμπα το χρυσό της περιοχής κι αφού διαλύσουν τη γη και τη ζωή που υπάρχει να αποχωρήσουν με σπουδαίες αποδόσεις. Αν αυτό το δικαίωμα προσκρούει στο δικαίωμα των κατοίκων στο καθαρό νερό κι αέρα το κράτος που ορίζει κι επιβάλλει το πλαίσιο άσκησης των δικαιωμάτων θα φροντίσει με κάθε νόμιμο τρόπο (κι αν παρανομήσει πάλι νόμιμο θα ναι γιατί είναι κράτος) να αφαιρέσει δικαίωματα από τους αντιφρονούντες που είναι πια Εχθρός, άρα δεν έχουν δικαιώματα. Το περιεχόμενο των νομικών εννοιών ταλαντεύεται ως το σημείο θραύσης αλλά δε σπάει, η βία τροποποιεί τον κοινωνικό συσχετισμό, για να συντηρήσει το υπάρχον σύστημα, αλλά όλα αυτά μπορούν και γίνονται εντός αστικής δημοκρατίας. Ναι, ναι η αστική δημοκρατία βαρέθηκε να εξαναγκάζεται λόγω ιστορίας και κοινωνικών διαμεσολαβήσεων να εμφανίζεται με κοστούμι συναίνεσης και μένει γυμνή, άρα στην πιο καθαρή της μορφή. Γι αυτό και οι μπάτσοι εισβάλλουν ξημερώματα σε σπίτια, συλλαμβάνουν μπροστά σε παιδιά τους γονείς τους, επιλέγουν δίχως όρια το επίπεδο της βίας. Γιατί αυτή η βία είναι η μόνη αποδεκτή, άρα εμφανίζεται ως μη βία.

Κι αν αυτά ακούγονται γραφικά ή θεωρητικά πόσο γραφικό είναι και πόσο επιβεβαιώνει όλα τα παραπάνω το γεγονός ότι ο διανοούμενος των σωμάτων ασφαλείας, ο Δένδιας διαβάζει Αστερίξ και είναι με τους Ρωμαίους λεγεωνάριους, δηλώνοντας ως άλλος Καίσαρας πως δε θα επιτρέψει γαλατικό χωριό στην επικράτεια του νόμου του; Κρατώντας άσβεστη την οργή, δηλώνουμε πως κάθε κίνηση αντιβίας από τους κατοίκους είναι δίκαιη απάντηση στους πρωτογενείς φορείς της βίας κι αναφωνούμε: Χαίρε Δένδιους, οι μελλοθάνατοι σε χαιρετούν.

Άκης Τζάρας

Advertisements

3 responses to “Ο γαλατάς ήρθε στο γαλατικό χωριό

  1. Η ποινικοποίηση των αγώνων δεν θα περάσει
    Κάτω τα χέρια από τους αγωνιζόμενους κατοίκους της Χαλκιδικής

    Ο εμπρησμός στο εργοτάξιο της «ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ», τα ξημερώματα της Κυριακής 17/2/2013, θεωρήθηκε από την κυβέρνηση σαν μια καλή αφορμή για μια νέα επίθεση ενάντια στο δίκαιο αγώνα των κατοίκων της Χαλκιδικής, με προφανή στόχο να τον κατασυκοφαντήσουν και να τον κάμψουν. Στην προσπάθειά της αυτή βρήκε συμπαραστάτες τα καθεστωτικά ΜΜΕ, τα οποία λειτουργώντας, για άλλη μια φορά, σαν φερέφωνα της κυρίαρχης πολιτικής, παρουσιάζουν τους πολίτες που αντιστέκονται σαν τρομοκράτες, που εξυπηρετούν ύποπτα συμφέροντα και αδιαφορούν για τη δημιουργία θέσεων εργασίας στην περιοχή.

    Η επίθεση στο επικοινωνιακό επίπεδο «ήρθε και έδεσε» με μια απίστευτης κλίμακας επιχείρηση αστυνομικής βίας και κρατικής καταστολής. Η οποία ξεκίνησε με τις ανεξέλεγκτες προσαγωγές και ανακρίσεις, ακόμα και ανηλίκων, με τη δημιουργία τράπεζας γενετικού υλικού για την ταυτοποίηση υπόπτων, με την ταύτιση της συμμετοχής στις κινητοποιήσεις με την ηθική αυτουργία σε ποινικά αδικήματα και ολοκληρώθηκε με την εισβολή των δυνάμεων καταστολής στην πόλη της Ιερισσού, η οποία συνοδεύτηκε από την αλόγιστη χρήση χημικών, μέχρι και μέσα σε σχολεία.

    Τώρα καταφεύγουν σε ακόμη πιο ακραίες και επικίνδυνες πρακτικές. Το νέο κεφάλαιο της προσπάθειας ποινικοποίησης και συκοφάντησης του πιο ζωντανού και δυναμικού αγώνα αυτής της περιόδου, γράφεται τις τελευταίες μέρες, με τις διαρροές για άσκηση ποινικών διώξεων σε είκοσι κατοίκους της Ιερισσού και της Μεγάλης Παναγιάς, οι οποίοι έχουν, ήδη, κληθεί να καταθέσουν ως ύποπτοι. Αν και έχουν απαγγελθεί κατηγορίες για 7 κακουργήματα και 11 πλημμελήματα, κατά παντός υπευθύνου, η προσωποποίηση των διώξεων αφήνεται να αιωρείται σαν μια διαρκής απειλή. Ενδεχομένως, για να κρατιούνται σε ομηρία, όχι μόνο οι φερόμενοι σαν ύποπτοι, αλλά ολόκληρη η τοπική κοινωνία.

    Οι κατηγορίες είναι βαρύτατες και, μεταξύ άλλων, περιλαμβάνουν τη σύσταση εγκληματικής οργάνωσης, την απόπειρα ανθρωποκτονίας, την κατοχή εκρηκτικών υλικών, την έκρηξη και τον εμπρησμό. Περίμεναν ότι θα φοβίσουν τους αγωνιζόμενους κατοίκους και ότι θα τους φέρουν σε θέση απομόνωσης. Κατάφεραν, ακριβώς, το αντίθετο. Πυροδότησαν νέες μαζικές αντιδράσεις στη Χαλκιδική και ένα νέο κύμα αλληλεγγύης και συμπαράστασης σε ολόκληρη την Ελλάδα.

    στην πιο κρίσιμη, ίσως, στιγμή του αγώνα τους
    ΟΙ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΤΗΣ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΙ

    η Επιτροπή Αλληλεγγύης στη Χαλκιδική καλεί στη
    Συγκέντρωση και πορεία της συντονιστικής συνέλευσης αλληλεγγύης στους αγωνιζόμενους κατοίκους της ΒΑ Χαλκιδικής
    το Σάββατο 13/04, στις 12:00, στο Μοναστηράκι

    Επιτροπή αλληλεγγύης στη Χαλκιδική (Αττικής)
    attiki.forum@gmail.com

    href=»http://fih.gr/images/382013_04_13_.jpg»>ieissos

    Μου αρέσει!

  2. H επιχειρηση της αστυνομιάς ειναι μια επιθεση του κεντρικου κρατους εναντιον μιας κοινοτητας. Το γαλατικο χωριο συμβολιζει την αντισταση της κοινοτητας στο κεντρικο κρατος. Πολυ διαφωτιστικος γι αυτη τη συγκρουση ειναι ο ΚΡΟΠΟΤΚΙΝ στο μικρο βιβλιαρακι «το κρατος και ο ιστορικος του ρολος». Ισχυριζεται ο ΚΡΟΠΟΤΚΙΝ οτι κατα τον πρωιμο μεσαιωνα (9ος, 10ος και 11ος αιωνας) στις πολεις της Ιταλιας υπηρχε ουσιαστικα μια κοινοτικη μορφη οργανωση της κοινωνιας που θα μπορουσε να θεωρηθει κολεκτιβιστικη. Πολλοι ισχυριζονται (Ευτοπια- Μαρει Μπουκτσιν) οτι μετα την καταρρευση της ρωμαικης αυτοκρατοριας και μεχρι τις παραμονες της γαλλικης επαναστασης στο 1/3 περιπου της Γαλλιας υπηρχαν αυτοδιεθυνομενες κοινοτητες-κολλεκτιβες. Το ιδιο ισχυει και στην Αγγλια μεχρι τα μεσα του 16ου αιωνα. Η κυριαρχια των φεουδαρχων ειναι μυθος. Οι φεουδαρχες και οι βασιλιαδες δεν ελεγχαν περισσοτερο απο το 1/3 της γης στη Δυτικη Ευρωπη. Υπηρχαν ελευθερες περιοχες που δεν ανηκαν σε κανενα και στις οποιες εμεναν φτωχοι περιπλανομενοι πλανητες (εξ ου και ο μυθος του Ρομπεν των Δασων) και πολλες περιοχες που ανηκαν στις κοινοτητες με κολλεκτιβστικη οικονομικη ζωη. Ο καπιταλισμος που διελυσε αυτη την κοινοτικη μορφη οργανωσης με λεηλασια των αποικιων, εμποριο σκλαβων, κυνηγι μαγισσων και περιφραξεις παρουσιαζει τον μεσαιωνα ως σκοταδιστικη περιοδο της ιστοριας. Προκειται για μεγαλο ψεμα. Απο την καταρρευση της ρωμαικης αυτοκρατοριας μεχρι την εμφανιση του καπιταλισμου (1550) , η κοινοτικη μορφη οργανωση της κοινωνιας ηταν ισως κυριαρχη. Ισως λοιπον η αντισταση της Ιερισσου διαβαζεται και αλλιως «Η κοινοτητα αντιστεκεται στο κεντρικο κρατος και συγκρουεται με τον μηχανισμο καταστολης του κεντρικου κρατους».

    Μου αρέσει!

  3. Ωραίες αναλύσεις ρε Ναβις, τι να σου πω. Η ταξική πάλη εξαφανίζεται για να αντικατασταθεί από την υποτιθέμενη σύγκρουση ανάμεσα στην «κοινότητα» και το «κεντρικό κράτος»· του οποίου κεντρικού κράτους ο ιδιαίτερος ταξικός χαρακτήρας συγκαλύπτεται πολύ έντεχνα. Λες και μια φεουδαρχική συγκεντρωτική εξουσία και ένα αστικό κράτος έκτακτης ανάγκης δεν διαφέρουν σε τίποτα μεταξύ τους. Πραγματικά, είστε τόσο εκτός τόπου και χρόνου μ’ αυτές τις αντιεπιστημονικές, ανιστόρητες αντιλήψεις (« Η κυριαρχια των φεουδαρχων ειναι μυθος») που οδηγείστε ακριβώς στην ουτοπική, αφελώς ρομαντική νοσταλγία για ένα υποτιθέμενο χαμένο κολλεκτιβιστικό μεγαλείο το οποίο μόνο στο αναρχο-πριμιτιβιστικό μυαλό σας υπάρχει.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s