Ιερισσός: Μπήκαν στην πόλη οι εχθροί

Αναδημοσίευση από athens.indymedia

Η κρατική τρομοκρατία δεν θα περάσει, ο αγώνας για γη και ελευθερία θα την ισοπεδώσει
Ενημέρωση από Ιερισσό [ 1 2 ] [ video 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 ]

Σήμερα, 7 Μάρτη 2013, πέντε κάτοικοι Ιερισσού και Μεγάλης Παναγίας έχουν προσαχθεί ως ύποπτοι για την εμπρηστική επίθεση στις Σκουριές. Οι προσαχθέντες μεταφέρθηκαν στην Ιερισσό με συνοδεία 6 κλούβες ΜΑΤ και 7-8 αστυνομικά αυτοκίνητα για να γίνει έρευνα στα σπίτια τους. Οι κλούβες έχουν σταματήσει στη διασταύρωση για Ξηροποτάμι. Στο χωριό χτυπάνε οι καμπάνες και οι κάτοικοι συγκεντρώνονται έξω από το κτίριο της Αστυνομίας. Τα ΜΑΤ έφτασαν και στο σχολείο ρίχνοντας δακρυγόνα σε μαθητές και καθηγητές. Ένα παιδί έχει τραυματιστεί από κάλυκα δακρυγόνου και τουλάχιστον άλλα τέσσερα παρουσίασαν αναπνευστικά προβλήματα από τη ρίψη χημικών. Επιπλέον μαζί με τα ΕΚΑΜ πραγματοποιούνται έφοδοι σε σπίτια κατοίκων σπαζοντας πόρτες.

Εδώ και αρκετά χρόνια οι κάτοικοι της περιοχής αντιστέκονται σθεναρά στους σχεδιασμούς του κράτους και των χρυσοθήρων με μια σειρά από εκδηλώσεις και κινητοποιήσεις για να υπερασπιστούν το βουνό, το δάσος, το νερό και τις ζωές τους. Το τελευταίο διάστημα οι κάτοικοι βρίσκονται σε ανοιχτή και διαρκή ρήξη με αυτούς τους σχεδιασμούς καθώς με τη συμβολή ενός ιδιωτικού στρατού τραμπούκων που έχει σχηματίσει η εταιρεία και των κρατικών δυνάμεων καταστολής [ 1 | 2 | 3 ] επιχειρείται η έναρξη των εργασιών για την καταστροφή του περιβάλλοντος και τις εξορύξεις στις Σκουριές.

Η έμπρακτη, πολύμορφη και σθεναρή αντίσταση των κατοίκων στα καπιταλιστικά και κρατικά σχέδια έχει ενεργοποιήσει ένα όργιο καταστολής εναντίον τους με απαγωγές ανθρώπων, εισβολές και αποκλεισμούς χωριών, καταλείψεις ολόκληρων δασικών εκτάσεων και μπλόκα ελέγχου στους δρόμους.

 

Από το Left.gr, συνεχής ενημέρωση

Μπήκαν στην πόλη οι εχθροί – «Πολεμική επιχείρηση» των ΜΑΤ – Τραυματισμοί και νέες προσαγωγές στην Ιερισσό (βίντεο – φωτό)

Ημερομηνία: 07/03/2013 10:52
Εκτεταμένη αστυνομική επιχείρηση χθες, Πέμπτη, στην Ιερισσό, για «έλεγχο σε σπίτια προσαχθέντων», με δεκάδες αστυνομικούς των ειδικών δυνάμεων (ΜΑΤ-ΕΚΑΜ) να μπαίνουν πάνοπλοι στο χωριό. Δακρυγόνα εναντίον των κατοίκων, δίπλα στο σχολείο, με μαθητές να παρουσιάζουν αναπνευστικά προβλήματα.
Παρασκευή 8/3
Σε σύσκεψη στις 11  έχει καλέσει ο προϊστάμενος της εισαγγελίας Εφετών Θεσσαλονίκης τον Διευθυντή της Ασφάλειας Θεσσαλονίκης, τον δήμαρχο Αριστοτέλη Χρ. Πάχτα και εκπροσώπους του Συντονιστικού Οργάνου των κατοίκων της περιοχής με τους δικηγόρους τους.
Πέμπτη 7/3/2013
Μεσάνυχτα Πέμπτης προς Παρασκευή:
Στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Θεσσαλονίκης προσήχθησαν 4 άτομα από τη Χαλκιδική μετά τα επεισόδια λόγω των ερευνών της Αστυνομίας για την επίθεση στο εργοτάξιο των μεταλλείων χρυσού στις Σκουριές.Μέχρι στιγμής δεν έχει γίνει γνωστή η δικονομική τους θέση. Έξω από τη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση συγκεντρώθηκαν συγγενείς και φίλοι των προσαχθέντων. Η Αστυνομία δεν έχει κάνει επίσημες ανακοινώσεις.ΑΠΕ – ΑΜΠ
8:02 Ο προϊστάμενος της εισαγγελίας Εφετών Θεσσαλονίκης, Παναγής Γιαννάκης, καλεί αύριο σε σύσκεψη τον Διευθυντή της Ασφάλειας Θεσσαλονίκης, Αθηναγόρα Παζαρλή, τον δήμαρχο Αριστοτέλη Χρήστο Πάχτα και εκπροσώπους του Συντονιστικού Οργάνου των κατοίκων της περιοχής με τους δικηγόρους τους, για να συζητήσουν μετά τα σημερινά επεισόδια, με στόχο την εκτόνωση της κατάστασης.
Η σύσκεψη θα γίνει στις 11 το πρωί, στο δικαστικό Μέγαρο Θεσσαλονίκης (alterthess).
Η φωτογραφία αναρτήθηκε στο facebook με σχόλιο που τα λέει όλα: «Δίπλα από το σπίτι μου την ώρα που έμπαιναν μέσα τα παιδιά μου».
Η απόδειξη για την επίθεση με δακτυγόνα στο σχολείο, την οποία η Αστυνομία με ανακοίνωση διαψεύδει. Από το βιβλίο αδικημάτων του ΑΤ Ιερισσού:

Bίντεο:  Οι κάτοικοι της Ιερισσού απωθούν τα ΜΑΤ:

(Πηγή: seleo.gr)

6:33 Συνεχίζεται η ρίψη δακρυγόνων στην Ιερισσό. Οι κάτοικοι έχουν απωθήσει τα ΜΑΤ, ενώ συνεχίζονται σποραδικές συγκρούσεις.

6:24 Οι αστυνομικοί συνεχίζουν την επίθεση. Πετούν δακρυγονα μέσα στα σπίτια και οι κάτοικοι δίνουν μάχη να βγάλουν έξω τα παιδιά τους.

Πολύ ξύλο και δακρυγόνα σε ευθεία βολή κατά πολιτών και δημοσιογράφων. Οι κάτοικοι ετοιμάζονται να απαντήσουν στις προκλήσεις (alterthess).

Εισαγγελική παρέμβαση για την Ιερισσό

Σύσκεψη συγκαλεί αύριο στις 11 το πρωί, στο δικαστικό Μέγαρο Θεσσαλονίκης, ο προϊστάμενος της εισαγγελίας Εφετών Θεσσαλονίκης, Παναγής Γιαννάκης για τα σοβαρά επεισόδια στην Ιερισσό. Ο εισαγγελέας καλεί τον Διευθυντή της Ασφάλειας Θεσσαλονίκης, Αθηναγόρα Παζαρλή, τον δήμαρχο Αριστοτέλη Χρήστο Πάχτα και εκπροσώπους του Συντονιστικού Οργάνου των κατοίκων της περιοχής με τους δικηγόρους τους, για να συζητήσουν μετά τα σημερινά επεισόδια, με στόχο την εκτόνωση της κατάστασης (από rizopoulospost.com)

Βίντεο: Εργαζόμενη στο κυλικείο του σχολείου της Ιερισσού μιλάει για την επίθεση των ΜΑΤ.

17:42: Δακρυγόνα τώρα και πάλι στην Ιερισσό, χωρίς καμία αφορμή. Οι αστυνομικές δυνάμεις βρίσκονται στο σπίτι του 6ου προσαχθέντα και απωθούν τον κόσμο (alterthess).

Διαβάστε: Νεολαία ΣΥΝ: Να σταματήσει τώρα το όργιο αυταρχισμού στην Ιερισσό

4:28 Τους αστυνομικούς που εισβάλλουν στα σπίτια ακολουθούν κάτοικοι, δικηγόροι και δικαστικές αρχές.

 

Φωτογραφία από antigoldgreece

4:25 Τώρα η αστυνομία μπήκε στο πέμπτο κατά σειρά σπίτι προσαχθέντα. Έξω από το σπίτι βρίσκονται κάτοικοι, ενώ ΜΑΤ και λοιπές αστυνομικές δυνάμεις είναι βαριά οπλισμένες (από alterthess).

4:11 Σύμφωνα με πληροφορίες (από @doleros), μονάδες των ΕΚΑΜ, άνδρες της ασφάλειας και της αντιτρομοκρατικής πήραν μέρος στη σημερινή επέμβαση της αστυνομίας στην Ιερισσό.

4:04 Κάτοικοι του Κιλκίς κατευθύνονται προς την Ιερισσό για συμπαράσταση.

Βίντεο: Πάνοπλοι αστυνομικοί στην Ιερισσό από seleo.gr

14:50 Σκληρή τρομοκρατία: Αστυνομικοί με όπλα μπαίνουν στα σπίτια των συλληφθέντων και μπροστά στα παιδιά τους τα κάνουν φύλλο και φτερό. Συγχρόνως, λένε ότι αν δεν βρουν τίποτα, θα τους αφήσουν ελεύθερους. Την ίδια ώρα, η αστυνομία δε δέχεται τη σύσκεψη όλων των φορέων που ζητούν οι δικηγόροι των κατοίκων προκειμένου να εκτονωθεί η κατάσταση.

Βίντεο από προσαγωγή. Δείτε τις αντιδράσεις των κατοίκων.

Τρία άτομα έχουν μεταφερθεί στο Περιφερειακό Ιατρείο Ιερισσού, όπως επιβεβαίωσε στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων εκπρόσωπος του Κέντρου Υγείας Παλαιοχωρίου.

Σύμφωνα, άλλωστε, με τον εκπρόσωπο του Παρατηρητηρίου Μεταλλευτικών Δραστηριοτήτων, Τόλη Παπαγεωργίου, έγινε γνωστό ότι τραυματίστηκε ένα 15χρονο αγόρι από κάλυκα δακρυγόνου που έπεσε στο κεφάλι του κατά τη διάρκεια ρίψης δακρυγόνων από τις αστυνομικές δυνάμεις στο σχολείο της Ιερισσού. Η καταστολή συνεχίζεται στις Σκουριές.

14:20 Νέα βίντεο από την επίθεση των ΜΑΤ στην Ιερισσό:

14:10 800 άτομα συγκεντρωμένα αυτή τη στιγμή Καμάρα της Θεσαλλονίκης  για ως ένδειξη αντίδρασης στην καταστολή που βίωσαν οι κάτοικοι της Ιερισσού.

14:00 «Δυνάμεις των ΜΑΤ έχουν μπει στην πόλη της Ιερισσού και τρομοκρατούν τους πολίτες. Η τοπική κοινωνία αντιδρά στην εγκατάσταση της Μονάδας Χρυσού στην περιοχή. Καλούμε την κυβέρνηση να αποσύρει τις δυνάμεις των ΜΑΤ» είπε ο Ευάγγελος Αποστόλου βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ – ΕΚΜ στη Βουλή, ενώ να αποσυρθούν τα ΜΑΤ ζήτησαν οι κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ.

Φωτογραφίες από katerinaelikaki

13:55  Σύμφωνα με μαρτυρία στο Left.gr της Μαρίας, μαθήτριας του Λύκειου Ιερισσού, η επίθεση των ΜΑΤ με δακρυγόνα έγινε αναίτια προκαλώντας τρόμο στους μαθητες. Πριν οι καθηγητές και οι γονείς καταφέρουν να «απεγκλωβίσουν» τα παιδιά εκκενώνοντας το σχολείο, οι μαθητές έζησαν σκηνές χάους με κρίσεις πανικού και αναπνευστικά προβλήματα. Τα ΜΑΤ δεν άφηναν το γιατρό να περάσει, κάνοντας την κατάσταση για τους μαθητές ανυπόφορη.

1:33 Σύμφωνα με την μαρτυρία της μαθήτριας, μέχρι αυτή τη στιγμή υπάρχει μόνο ένας γιατρός και μια νοσοκόμα για να προσφέρουν τις πρώτες βοήθειες. Μια συμμαθήτρια της έχει χάσει τις αισθήσεις της και τονίζει: «Δεν μπορούμε να ανασάνουμε, ούτε να ανοίξουμε τα μάτια μας».

Ακούστε τι λέει η μαθήτρια στην εκπομπή «Ελληνοφρένεια» από enikos.

1:32 Βίντεο από Nikos Dabratzidis

1:30 Τα δακρυγόνα που έριξε η αστυνομία, κατά τη διάρκεια των επεισοδίων στις Σκουριές Χαλκιδικής, έπεσαν μέσα στο Λύκειο Ιερισσού, κατήγγειλε στον Real fm, ο καθηγητής του σχολείου, Λέκκας Παναγιώτης. Ο καθηγητής είπε ότι πολλά από τα παιδιά είχαν αναπνευστικά προβλήματα και οι καθηγητές προσπάθησαν να τα βοηθήσουν.

Ακούστε το ηχητικό από enikos.

Σκουριές.Μαθήτρια: Δεν μπορούμε να ανασάνουμε

1:22 Συγκέντρωση ενημέρωσης και μικροφωνική καλείται αυτή την στιγμή στην Καμάρα ως ένδειξη αντίδρασης στην καταστολή που βίωσαν οι κάτοικοι της Ιερισσού.

1:12 Αστυνομικοί εισβάλλουν σε σπίτια και κάνουν ελέγχους, σύμφωνα με καταγγελίες κατοίκων.

12:58 Παρά τις περί του αντιθέτου δηλώσεις της Αστυνομίας, η πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του Αριστοτέλειου Λυκείου της Ιερισσού, Κατερίνα Μήτρου, κατήγγειλε στο left.gr την επίθεση και τη ρίξη χημικών στο σχολείο. Όπως μας τόνισε ανάλογες δηλώσεις και καταγγελία έκανε και ο λυκειάρχης. Μας τόνισε ότι υπάρχουν φωτογραφίες από την επίθεση των ΜΑΤ που θα δοθούν στη δημοσιότητα.

Στη συνομιλία, μας περιέγραψε την πολεμική επίθεση στο σχολείο και τον τρόμο των παιδιών. Οι γονείς έκαναν εκκλήσεις στα ΜΑΤ να αποσύρουν τις κλούβες για να μπορέσουν να πάρουν τους μαθητές που ήταν πανικόβλητοι. Αν και υπήρξαν λιποθυμικά επεισόδια και παιδιά παρουσίασαν αναπνευστικά προβλήματα, απέκλειαν την είσοδο. Μετά τις έντονες αντιδράσεις κατάφεραν τα λεωφορεία να φτάσουν στο σημείο και να εκκενωθεί το σχολείο.

12:52 Στην Καμάρα στη Θεσσαλονίκη στήνεται μικροφωνική για διαμαρτυρία για τα γεγονότα στην Ιερισσό.

12:46 Τρεις δικηγόροι προέβησαν σε έντονο διάβημα διαμαρτυρίας στο πρόεδρο της Εισαγγελείας Εφετών Θεσσαλονίκης. Ζητούν συνάντηση με τον διοικητή Κρατικής Ασφάλειας Θεσσαλονίκης και προτείνουν άμεση σύσκεψη όλων των φορέων για άμεση εκτόνωση.

12:34 Εννέα κάτοικοι βρίσκονται σε κλούβα της αστυνομίας, η οποία βρίσκεται ακόμα μέσα στο χωριό. Ο συγκεντρωμένος κόσμος υπολογίζεται στις 3.000 (από #rbnews)

12:30 Αν και αστυνομικός διέψευσε στον ΣΚΑΪ ότι έπεσαν δακρυγόνα στο σχολείο, το γεγονός επιβεβαιώνει ο λυκειάρχης.

12:15 Έκκληση των κατοίκων της Iερισσού για βοήθεια και συμπαράσταση.

12:10 Παρεμβάσεις από τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, Δριβελέγκα και Αποστόλου, στη Βουλή για την επίθεση στην Ιερισσό και καταγγελίες για τη δράση των ΜΑΤ. Καμία απάντηση από την κυβέρνηση.

12:00 Τα ΜΑΤ μπαίνουν στην πλατεία του χωριού. Πληθαίνουν οι δυνάμεις της αστυνομίας.

Φωτογραφία από katerinaelikaki

11:57 Επιβεβαιώνεται ο τραυματισμός μιας μαθήτριας από ασφυξιογόνο που έπεσε πάνω στο κεφάλι της. Πολλά παιδιά αντιμετωπίζουν αναπνευστικά προβλήματα. Οι αστυνομικές δυνάμεις είναι ακόμα έξω από το σχολείο.

11:55 Αρνήθηκε ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη να δει τον Δήμαρχο Ιερισσού. Καταγγελία τώρα στο ΣΚΑΪ.

11:53 Απεγκλωβίστηκε το σχολείο. Γονείς πηγαίνουν στο Γυμνάσιο-Λύκειο της Ιερισσού να πάρουν τα παιδιά τους. Μαθητές έχουν λιποθυμήσει στο Γυμνάσιο από τα χημικά που ρίχτηκαν.

11:50 Οι κάτοικοι έχουν υποχωρήσει προς το κέντρο του χωριού. Τα ΜΑΤ συνεχίζουν τη ρίξη χημικών στις γειτονιές της Ιερισσού.

11:40 Τα ΜΑΤ μπήκαν μέσα στην αυλή του σχολείου. Ένα παιδί χτύπησε από δακρυγόνο και το πήγαν στο ιατρείο (@antigoldgreece).

11:35 Κόλαση χημικών…

Φωτογραφία από katerinaelikaki

11:26 Έπεσαν δακρυγόνα και μέσα στο σχολείο. Έξι διμοιρίες των ΜΑΤ βρίσκονται μέσα στο χωριό.

BEvizRxCAAEwxFL

Φωτογραφία από τα οδοφράγματα από antigoldgreece

11:24 Για πολεμική επίθεση κάνουν λόγο οι κάτοικοι. Στο χωριό έχει δημιουργηθεί πανικός.

11:22 Τα ΜΑΤ κάνουν χρήση χημικών μέσα στους δρόμους της Ιερισσού.

11:15 Οι κάτοικοι έχουν στήσει οδοφράγματα. Τα ΜΑΤ επιχειρούν να μπουν μέσα στο χωριό.

11:00 Πληροφορίες κάνουν λόγο για 5 νέες προσαγωγές.

Φωτογραφία από katerinaelikaki

___________

Έξι κάτοικοι της Ιερισσού που είχαν προσαχθεί και πριν από μέρες, κλήθηκαν να καταθέσουν σήμερα εκ νέου. Οι πληροφορίες λένε ότι αστυνομικοί τους έβαλαν σε αυτοκίνητα της αστυνομίας και έκτοτε κανείς δεν γνωρίζει πού τους έχουν μεταφέρει. Πιθανότατα έχουν μεταφερθεί στην Ασφάλεια Θεσσαλονίκης.

Κλούβες των ΜΑΤ βρίσκονται αυτή τη στιγμή στο δρόμο για την Ιερισσό. Οι κάτοικοι έχουν αποκλείσει το δρόμο.

Advertisements

9 responses to “Ιερισσός: Μπήκαν στην πόλη οι εχθροί

  1. Δακρυγόνα στο σχολείο! Γιατί άραγε; «Για να τρομοκρατήσουν, έτσι για πλάκα…», διάβασα κάπου.
    Μόνο που κανείς δεν κατάφερε να βιντεοσκοπήσει την είδηση. Ενώ αφθονούν τα κινητά, τουλάχιστον στους μαθητές αλλά και στους καθηγητές και μια χαρά θα μπορούσαν να την καταγράψουν μέσα από τις σχολικές αίθουσες. Αλλά, ήταν τέτοιος ο πανικός από τα 2 δακρυγόνα (που κατά την υπάλληλο του κυλικείου έπεσαν στο προαύλιο) και προκάλεσαν τόσες λιποθυμίες στους μαθητές (άσε που η καθαρίστρια έπεσε σε κώμα!!!), που δεν μπορούσε να υπάρχει το παραμικρό ίχνος ψυχραιμίας ώστε να χρησιμοποιηθούν τα κινητά.
    Το ίδιο έπαθαν και στο κάψιμο της Μαρφίν οι 2 αυτόπτες μάρτυρες του Ριζοσπάστη, που ενώ είδαν 2 ομάδες κουκουλοφόρων να βγαίνουν από 2 κλούβες των ΜΑΤ, σταθμευμένες σε διαφορετικά σημεία, και τους παρακολούθησαν μέχρι την τράπεζα, είχαν την ατυχία να έχουν ξεχάσει τα κινητά τους στο σπίτι κι έτσι δε βιντεοσκόπησαν τίποτα! Και μάλιστα, ούτε παρουσιάστηκαν να καταθέσουν στην ανάκριση, αλλά, το έγραψαν 3 (!) ημέρες στο Ριζοσπάστη, για να απομακρύνουν τις υποψίες από τα «αγνά παιδιά», τους αναρχικούς και αντιεξουσιαστές και μετά, εφόσον δεν ασχολήθηκαν άλλο οι αρχές μ’ αυτό το θέμα, απλά, κι ο Ριζοσπάστης το έθαψε.
    Τώρα που οι αρχές δείχνουν πως θέλουν να εξιχνιάσουν την γκανγκστερική επίθεση και τον εμπρησμό του εργοταξίου της εταιρείας, το ΚΚΕ και όλες οι «προοδευτικές» δυνάμεις αντιδρούν, γιατί, όπως λέει και ο Καβάφης «ίσως το φως να είναι μια νέα τυραννία, ποιος ξέρει τι καινούργια πράγματα θα δείξει».
    Και φυσικά, μπροστά-μπροστά στην καταγγελία των αρχών, που θέλησαν να εξιχνιάσουν το έγκλημα, βρίσκονται όπως πάντα οι αναρχικοί του ιντιμίντια, που καλύπτει πάντα όλες τις εγκληματικές ενέργειες του κοινού ποινικού δικαίου (εξάλλου, υπάρχει και συνεργασία με τον υπόκοσμο, βλέπε απαγωγή Μυλωνά) και στέκεται πάντα στο πλευρό των τρομοκρατών «από όπου και αν προέρχονται».
    Τι πιο φυσικό, λοιπόν, από την αναδημοσίευση του κειμένου του ιντιμίντια, που έχει στρογγυλοκάτσει πάνω από μια δεκαετία στο Πολυτεχνείο (το οποίο χρηματοδοτείται από τον ελληνικό λαό), με την πλήρη ανοχή του κράτους και απολαμβάνει την εγκάρδια φιλοξενία των συριζαίων πρυτάνεων και αντιπρυτάνεων;

    Μου αρέσει!

  2. Α βρε «Βλαδημιρε» μ’ αυτα που γράφεις θα καταφέρεις στο τέλος να αναστήσεις και τον Λένιν του οποίου το oνομα χρησιμοποιείς για να σερφαρεις στο internet. Ενταξει πες την αλήθεια τωρα. Εισαι στην ΟΑΚΚΕ και αν δεν εισαι γιατί δεν γινεσαι μελος της. Αφου λετε ακριβως τα ιδια. ή μηπως και αυτοί ειναι κρυφοαναρχοτροτσκιστες.
    Τωρα για τα δακρυγόνα λιγη λογική χριεαζεται. Ακόμα κι αν δεν επεσαν δακρυγοντα στην αυλη του σχολειου, επεσαν κατα εκατονταδες μεσα στην Ιερισσό. Ειναι φυσικό ο αερας ενδεχομενως να στειλει το αεριο ορισμένων εξ αυτών προς το σχολείο δημιουργώντας τα γνωστά αναπνευστικά σε όσους τα υποστούν.
    Τωρα για την γκακστερικη επίθεση τι να σου πω. Εκτός από απολογητής του Δένδια εισαι και απολογητής του Μπόμπολα. Για να τα κονομισει του χαρισανε τα μεταλεία (μεγα σκανδαλο) για 5-6 εκ. ενω υποτίθεται έχει αποθέματα χρυσου μερικά δις. και για να τα κονομισει θα πρεπει να καταστραψει ολόκληρη η Χαλκιδική. Φανταζομαι βεβαια οτι εσύ (ετσι θα πεις) δεν εισαι με τον Μπομπολα αλλά με τους εργάτες των Μεταλείων. Λοιπόν ακου: Οι κομμουνιστές δεν υποστηρίζουν παντού και πάντα τους εργάτες και τις απόψεις τους. και ειδικα όταν αυτοί οι εργάτες γίνονται ρουφιάνοι των αφεντικών τους και του κράτους. Το ειδαμε και στην συγκεντρωση που οργασνωσαν πριν μερικες μερες με ομιλητή των Αδωνη γεωργιαδη και κραδενοντας τις ελληνικες σημαιες λες και ηταν δε συγκεντρωση της χουντας.
    Ειμαστε αναντια στην εκεμετάλλευση της εργατικής δύναμη, εναντια στη ληστεία της από το κεφάλαιο. Από κει και περα δεν αναλαμβάσνουμε καμία ευθύνη για τις ιδεες που εχουν στα κεφλαια τους τα θυματα της εκμετάλλευσης. Μπορει οι ταδε εργάτες να μας λενε ότι γουστάρουν το αφεντικό τους και τα κομματά του. Ας τον γουστάρουν, δεν προκειται να παθουμε καμια υπαρξιακή κρίση. Κια μια εκδιδόμενη μπορει να λεει οτι κανει κεφι τον νταβα της. Αυτό δεν θα μας κανει να σταματήσουμ ετον αγώνα εναντια στο εμπόριο λευκής σαρκός.
    Αλλά ας μην το βασρενουμε τωρα. Εμενα ενα με ενδιαφερει. Εισαι ή δεν εισαι μελος της ΟΑΚΚΕ;

    Μου αρέσει!

  3. kseeath
    Για να μη σε κρατάω σε αγωνία : δεν είμαι μέλος της ΟΑΚΚΕ και δε γίνομαι μέλος της γιατί διαφωνώ σε διάφορα ζητήματα. Θα μπορούσα κι εγώ να σε ρωτήσω γιατί δεν πας στο ΚΚΕ (ή και στους αναρχικούς-αντιεξουσιαστές) μιας και βλέπω πλήρη ταύτισή σου μαζί τους, σε ένα σωρό ζητήματα. Έτσι, όμως, δε φτάνουμε πουθενά. Εγώ κρατάω ότι θέλεις να εξετάζεις τα πράγματα από τη σκοπιά του εργατικού κινήματος και του κομμουνισμού κι επειδή κι εγώ το ίδιο προσπαθώ να κάνω (όσο και αν σου φαίνομαι απολογητής πότε του Δένδια και πότε του Μπόμπολα), νομίζω ότι μπορούμε να συζητάμε στη βάση του μαρξισμού.
    Όσο για τους αναρχικούς (και ειδικά του ιντιμίντια), αν εσύ τους θεωρείς συντρόφους και γι’ αυτό αντιγράφεις τις δημοσιεύσεις τους, εγώ μένω στο χαρακτηρισμό τους από τον Ένγκελς ως «φρενοβλαβών και βαλτών πρακτόρων», που πληρώνονται από την αστυνομία και έμμεσα από την αστική τάξη (και καταλήγει λέγοντας : «εμάς και τους αναρχικούς μας χωρίζει άβυσσος»).
    Λες ότι για τα δακρυγόνα στο σχολείο «χρειάζεται λίγη λογική». Μα, το θέμα δεν είναι λογικό, αλλά, πραγματικό, ή, έπεσαν δακρυγόνα στο σχολείο, ή δεν έπεσαν. Θα μου πεις ότι κατά το Χέγκελ «ότι είναι λογικό, είναι και πραγματικό». Αλλά, καλύτερα, ας μην το ρίξουμε στη φιλοσοφία.
    Για τα υπόλοιπα.
    Γράφει η ανάρτηση : «επίθεση με δακτυγόνα στο σχολείο». Και σαν απόδειξη υπάρχει μια σελίδα από το Βιβλίο Συμβάντων της ατυνομίας. Είδα και το βίντεο με την υπάλληλο του κυλικείου, και έχω να παρατηρήσω τα παρακάτω, που νομίζω ότι επιβεβαιώνονται και από όσα λέει η κοπέλα.
    «…μετά από συμπλοκή Αστυνομικών Δυνάμεων Καταστολής με συγκεντρωμένο πλήθος ατόμων έξωθεν του Αστυνομικού Τμήματος Ιερισσού, το οποίο γειτνιάζει με το σχολικό συγκρότημα Γυμνασίου-Λυκείου Ιερισσού, έγινε περιορισμένη χρήση χημικών, όπου ένα εξ αυτών έπεσε ακριβώς στην καγκελόπορτα του σχολικού συγκροτήματος και ένα δεύτερο δύο με τρία μέτρα εντός του αύλιου χώρου αυτού. Τα παιδιά των σχολείων εκείνη τη στιγμή ήταν σε διάλειμμα, αλλά, με πρωτοβουλία των ανωτέρω (διευθυντή Λυκείου, αναπληρωτή Διευθυντή Γυμνασίου, προέδρου γονέων και κηδεμόνων, εφημερεύοντος καθηγητή αύλιου χώρου Λυκείου, σημ. δική μου), οι μαθητές συγκεντρώθηκαν εντός του κτιρίου και ελάχιστοι μαθητές έμειναν έξω, διότι θέλησαν να δουν την εξέλιξη των γεγονότων. Η φορά του ανέμου ήταν ακριβώς προς το σχολικό συγκρότημα, με αποτέλεσμα να προκληθούν αναπνευστικά προβλήματα σε κάποιους μαθητές, και να χορηγηθούν οι πρώτες βοήθειες από τον Αγροτικό Ιατρό της Ιερισσού με οξυγόνο σε τέσσερις μαθητές του Λυκείου. Ουδείς μαθητής δεν τραυματίστηκε, πλην όμως επικράτησε πανικός και από την όλη αναστάτωση που επικράτησε προκλήθηκαν κρίσεις πανικού σε μερίδα μαθητών…» .
    Υποθέτω ότι όταν λέμε ότι «η ΕΛ.ΑΣ. έριξε δακρυγόνα στο σχολείο», εννοούμε ότι τα έριξε επίτηδες και όχι κατά λάθος. Βέβαια, από την αρχή φαινόταν πολύ περίεργο να ρίξει η αστυνομία δακρυγόνα στο σχολείο χωρίς κανέναν απολύτως λόγο, αλλά, δόξα το θεό, έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε τους αντίπαλους της κυβέρνησης να αποκαλούν τους μπάτσους «γουρούνια» και «δολοφόνους».
    Μόνο που το Βιβλίο Συμβάντων ξεκαθαρίζει ότι τα 2 δακρυγόνα έπεσαν κατά λάθος, λόγω της γειτνίασης του σχολείου με το αστυνομικό τμήμα. Από την άλλη μεριά, η «περιορισμένη χρήση χημικών» έγινε «μετά από συμπλοκή Αστυνομικών Δυνάμεων Καταστολής με συγκεντρωμένο πλήθος έξωθεν του Αστυνομικού Τμήματος Ιερισσού». Το Βιβλίο Συμβάντων δεν αναφέρει πώς άρχισε η συμπλοκή, αλλά, ούτε γιατί ήταν συγκεντρωμένο το «πλήθος» έξω από το Α.Τ. Εγώ δε θα πω ότι άρχισε με καμιά επίθεση από το «πλήθος» προς το Α.Τ. Θα υποθέσω την πιο ευνοϊκή περίπτωση, ότι οι μπάτσοι ζήτησαν από το «πλήθος» να απομακρυνθεί, πράγμα που δεν έγινε και οι μπάτσοι άρχισαν τη συμπλοκή. Να υποθέσω ότι η «περιορισμένη χρήση χημικών» δεν έγινε εξ επαφής, αλλά όταν το «πλήθος» ήταν σε κάποια απόσταση, απωθημένο από τους μπάτσους; Να υποθέσω ακόμα ότι το «πλήθος» μπορεί να έριξε κάτι κι αυτό, καμιά πέτρα, ίσως, οπότε άρχισε η «περιορισμένη χρήση»; Αν έχω κάποιο λάθος στο σενάριο, ας με διορθώσει όποιος ξέρει ακριβώς τι έγινε ή έχει πιο φιλολαϊκή φαντασία. Ίσως εντωμεταξύ να έρθει και το περιπόθητο βίντεο, για να μπορούμε να μιλάμε χωρίς υποθέσεις.
    Αν, όμως, δεν υπάρχουν σοβαρές ενστάσεις, θα ήθελα να πω ότι τη βασική ευθύνη για τα 2 δακρυγόνα την έχει το πλήθος, που παρά τη «γειτνίαση» του Α.Τ. με το σχολείο, προκάλεσαν έστω και με μόνη την παρουσία τους, την «περιορισμένη χρήση».
    Από την άλλη, απόδειξη για το τυχαίο της παρουσίας του ενός δακρυγόνου στην καγκελόπορτα και του δεύτερου στην αυλή, είναι το γεγονός ότι , μετά από αυτό το γεγονός, οι 4 υπεύθυνοι άφησαν «ελάχιστους μαθητές» στο προαύλιο που «θέλησαν να δουν την εξέλιξη των γεγονότων». Νομίζω πως αν οι μπάτσοι είχαν βάλει στόχο το σχολείο, οι υπεύθυνοι δε θα επέτρεπαν σε κανέναν να μείνει στην αυλή, όσο διακαώς αν επιθυμούσε «να δει την εξέλιξη των γεγονότων». Από την άλλη, δεν μπορώ να φανταστώ είτε ότι οι 4 υπεύθυνοι ήταν τόσο ανεύθυνοι, ώστε να αφήσουν τους φιλοθεάμονες μαθητές να «δουν την εξέλιξη», ρισκάροντας τη σωματική τους υγεία, είτε ότι οι μαθητές του Γυμνασίου και του Λυκείου της Ιερισσού είναι τόσο απείθαρχοι ώστε να αψήφησαν την κατηγορηματική προτροπή των υπευθύνων και να παρέμειναν στο προαύλιο.
    Το ότι ο άνεμος έπνεε προς την κατεύθυνση του σχολείου, ώστε να δημιουργηθούν τα αναπνευστικά προβλήματα και ο πανικός, ελπίζω να μην ήταν σατανικό σχέδιο της αστυνομίας, για να πληγούν οι μαθητές. Φυσικά, τίποτα δεν αποκλείεται για «γουρούνια» (που, σημειωτέον, έχουν και υψηλό IQ) και «δολοφόνους». Απλά, το βρίσκω λίγο παρατραβηγμένο.
    Θα συνεχίσω αύριο, γιατί είμαι κουρασμένος.

    Μου αρέσει!

  4. κυριε Βλαδίμηρε ΔΥΣΤΥΧΩΣ δεν εχουν ολοι την ψυχραιμια των φυλάκων στο εργοταξιο των Σκουριών να είναι ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ λουσμένοι με βενζίνη και παλι ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ 2 μετρα απο τη φωτια και να τραβανε βιντεο με τα κινητα τους, Λεω να πατε μεχρι τις Σκουριες οποτε σας δοθει η ευκαιρια για να καταλαβετε πως ηταν θεμα λιγων λεπτων να φτασει η αστυνομια εκει και να κλεισει καθε δρομο διαφυγης ιδιως σε ενα χρονικο διαστημα τετοιο που ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ πως διηρκεσαν τα γεγονοτα. το βιβλιο των συμβαντων μπορει να λεει ΟΤΙ ΓΟΥΣΤΑΡΕΙ ο καθε διοικητης. όπως και ο κάθε διοικητης που ειναι τόσο ζωον ωστε να μην εχει τηλεοραση μπροστα του την ωρα που μιλαει σε μια εκπομπη, μπορει να διαψευδει τη ριψη χημικων, την ωρα που ανεβαινουν βιντεακια στα ΜΚΔ και η ιδια η παρουσιαστρια που τον εχει σε ανοιχτη επικοινωνια, βλεπει τη ριψη χημικων σχεδον live.

    ΚΙ ΕΠΕΙΔΗ Ε Γ Ω κυριε Βλαδίμηρε, δε θα ταυτιστω ποτέ με καμία φιλοσοφία,καμία παράταξη και καμία πεποίθηση, παρα μόνον θα ταυτίζομαι και θα μιλάω πάντα για τα ανθρωπινα δικαιώματα που έχετε ξεχασει όλοι, σας λέω πως τόσο σας κόβει ωστε να εστιάζετε στην πολιτική φιλοσοφία και κοινωνιολογια, στα κομματα και στις αποψεις, στα συμφεροντα και στις θεσεις. γι’αυτο πάμε κατα διαόλου κύριε Βλαδίμηρε. γιατι αντι να ψηφιζετε υπερ του ανθρωπινου συμφεροντος και να κυβερναστε αναλόγως, ωστε να ευημερείτε κι εσείς κι ο kseeath κι εγω και ολοι μας, ψηφιζετε με κριτηρια του κωλου και ειστε ετοιμος ανα πασα ωρα και στιγμη να χαρακτηρισετε τον συμπολιτη σας, ως αναρχικο, αριστεριστη, κεντρωο, ή κατι απ’όλα αυτα τα σιχαμενα που μονο μικροι ανθρωποι σκεφτονται.

    σιχτιρ επιτελους.,

    εξω οι μικροψυχοι απο τον κοσμο μας. πατε να πεθανετε κι εσεις κι οι παραταξεις και τα πιστευω σας, εμεις θελουμε να ζουμε με ηρεμια, αξιοπρεπεια και οσα μας χαρισε η ζωη.

    Μου αρέσει!

  5. Kseeath,
    συνεχίζουμε. Το αν πήρε πολλά ή λίγα λεφτά ο Μπόμπολας, ουδόλως μ’ ενδιαφέρει (κι εδώ είναι μια από τις διαφορές μου με την ΟΑΚΚΕ), όπως γενικά δε μ’ ενδιαφέρουν όλα όσα λέγονται κατά καιρούς γι α «ξεπουλήματα» της δημόσιας περιουσίας. Πρώτο, γιατί δε θεωρώ ότι η «δημόσια» περιουσία είναι περιουσία του λαού και δεύτερο γιατί δε μου καίγεται καρφί αν κομμάτια αυτής της περιουσίας ο συλλογικός διαχειριστής των συμφερόντων της αστικής τάξης (το αστικό κράτος), τα δίνει χαριστικά σε κάποιο μέλος της αστικής τάξης, βλάπτοντας τους υπόλοιπους. Ας τα βρουν μεταξύ τους! Η εργατική τάξη δεν έχει καμιά άλλη σκοτούρα από το μεροκάματο και τους όρους υγιεινής εκεί που δουλεύει.
    Φυσικά και δεν είμαι με τον Μπόμπολα στις σχέσεις του ως αφεντικού με τους εργάτες. Είμαι, φυσικά, με τους εργάτες, γιατί τότε μιλάμε για τη βασική αντίθεση της καπιταλιστικής κοινωνίας, την αντίθεση κεφάλαιου-εργασίας.
    Αλλά, υπάρχουν και άλλες αντιθέσεις σ’ αυτή την κοινωνία. Υπάρχει η αντίθεση, π.χ. μεγάλου κεφαλαίου και μικρού. Εκεί είμαι υπέρ του μεγάλου κεφαλαίου, γιατί προφανώς είμαι υπέρ της μεγάλης παραγωγής και της ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων.
    Ο Λένιν σε ένα έργο του προπαγανδίζοντας το σύνθημα «ελευθερία της βιομηχανίας» έγραφε : Ξέρουμε θαυμάσια μέ πόση ανώτερη περιφρόνηση θά δεχτεί ο ναρόντνικος αυτό τό πρόγραμμα της βιομηχανικής πολιτικής πού αντιπαρατίθεται στό δικό του. «Ελευθερία της βιομηχανίας»! Πόσο παλιός, στενός, μαγχεστριανός[1], αστικός πόθος[2]. Ο ναρόντνικος είναι πεπεισμένος πώς αυτό τό πράγμα είναι γι’ αυτόν überwundeνer Standpunkt[3], ότι αυτός μπόρεσε νά υψωθεί πά¬νω άπό τά εφήμερα και μονόπλευρα συμφέροντα πού βρίσκονται στή βάση ενός τέτιου πόθου, ότι μπόρεσε νά υψωθεί ως τίς πιό βαθιές καί πιό καθαρές ίδέες γιά τήν «οργάνωση της εργασίας» … Στήν πραγματικότητα όμως απλώς κατρακύλησε άπό τήν προ-οδευτική αστική ιδεολογία στήν αντιδραστική μικροαστική ιδεολογία πού ταλαντεύεται ανίσχυρη ανάμεσα στήν τάση νά επιτα¬χυνθεί ή σύγχρονη οίκονομική ανάπτυξη καί στήν τάση ν’ ανα-χαιτιστεί, ανάμεσα στά συμφέροντα τών μικρονοικοκυρέων καί στά συμφέροντα της εργασίας. Στό προκείμενο ζήτημα τά τελευταία αυτά συμπίπτουν μέ τά συμφέροντα του μεγάλου βιομηχανικού κεφαλαίου.
    [1] «Μαγχεστριανοί» είναι οι οπαδοί της «μαγχεστριανής σχολής» στην αστική πολιτική οικονομία, που στο πρώτο μισό του ΧΙΧ αιώνα ζητούσαν την ελευθερία του εμπορίου και την κατάργηση των νόμων που περιόριζαν την ανάπτυξη του καπιταλισμού (νόμοι για τα σιτηρά κ. ά.). Κέντρο αυτού του κινήματος ήταν το Μάντσεστερ, μεγάλη βιομηχανική πόλη της Αγγλίας. Επικεφαλής της «μαγχεστριανής σχολής» ήταν οι Κόμπτεν και Μπράιτ.
    [2] Θα βρεθούν ίσως άνθρωποι που θα νομίσουν ότι η «ελευθερία της βιομηχανίας» αποκλείει τέτια μέτρα σαν τους «εργοστασιακούς νόμους» κλπ. Λέγοντας «ελευθερία της βιομηχανίας» εννοούμε την εξάλειψη των εμποδίων στην ανάπτυξη του καπιταλισμού που έμειναν από το παρελθόν. Η εργοστασιακή όμως νομοθεσία, όπως και τα άλλα μέτρα της σύγχρονης λεγόμενης Sozialpolitik (κοινωνικής πολιτικής) προϋποθέτει μεγάλη ανάπτυξη του καπιταλισμού και με τη σειρά της προωθεί αυτή την ανάπτυξη.
    [3] ξεπερασμένη άποψη.

    Πρόσεξε! «Στό προκείμενο ζήτημα τά τελευταία αυτά (τα συμφέροντα της εργασίας) συμπίπτουν μέ τά συμφέροντα του μεγάλου βιομηχανικού κεφαλαίου».
    Τι λες, θα κατατάξουμε και το Λένιν στους «ρουφιάνους των αφεντικών»;
    Για να δούμε, όμως, γιατί αυτοί που δουλεύουν στο ορυχείο είναι «ρουφιάνοι των αφεντικών». Δεν κάνεις καθόλου τον κόπο να αποδείξεις κάτι, απλά, βρίζεις. Τι έπρεπε δηλαδή να κάνουν οι εργάτες, όταν τους κάλεσαν να δουλέψουν; Να πουν «ευχαριστούμε, δε θα πάρουμε, γιατί εδώ έγινε σκάνδαλο;» (άσε που ο Μπόμπολας αυτή τη στιγμή έχει μόνο το 5%, αν είναι αλήθεια αυτά που γράφονται – πράγμα, που λίγο μ’ ενδιαφέρει και λιγότερο τους εργάτες). Κανονικά, δηλαδή, οι εργάτες, πριν πιάσουν δουλειά έπρεπε να εξετάσουν τους όρους με τους οποίους έγινε η επένδυση, να δουν την οικονομική μελέτη και τη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων, να εξετάσουν αν η εξόρυξη θα έχει επιδράσεις στη μελισσοκομία και τον τουρισμό, κλπ., κλπ. και μόνο όταν τα βρουν όλα εντάξει, να ευδοκήσουν να πιάσουν δουλειά. Αμ αυτοί, με τόσες γνώσεις, δε θα ήταν κρίμα να δουλεύουν στο ορυχείο;
    Και δε μου λες, ακόμα κι αν με το να δουλεύουν εκεί, διέπραξαν το έγκλημα να ταυτίσουν τα συμφέροντά τους, το μεροκάματό τους με την ύπαρξη του ορυχείου, άρα και με την ύπαρξη του αφεντικού, τι θα πει «ρουφιάνοι»; Τι σημαίνει για σένα αυτή η λέξη; Ποιον «ρουφιανεύουν» οι εργάτες; Μάλλον, τη διάβασες στο ιντιμίντια, που αποκαλεί όλους τους εργάτες που δεν είναι αναρχικοί, «ρουφιάνους».
    Αλλά, είναι «ρουφιάνοι» και του κράτους!!! Δηλαδή;;;
    Γράφεις : «το είδαμε και στη συγκέντρωση που οργάνωσαν πριν μερικές μέρες». Τι είδαμε, δηλαδή; Τη «ρουφιανιά» των εργατών; Δεν προχωράω, περιμένοντας να δω τι έννοια δίνεις σ’ αυτή τη λέξη.
    Τονίζεις ότι στη συγκέντρωση ήταν ομιλητής ο Άδωνης. Δεν ήταν ομιλητής, ένα χαιρετισμό απεύθυνε στη συγκέντρωση από μέρους της κυβέρνησης. Ομιλητές ήταν ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Χαλκιδικής, εκπρόσωπος των σωματείων των μεταλλωρύχων, και άλλοι, μεταξύ των οποίων – πώς και δεν το παρατήρησες; – ο πρόεδρος της ΟΑΚΚΕ!
    Γράφεις : «κραδαίνοντας τις ελληνικές σημαίες». Ξαναείδα το βίντεο και μου ήρθε στο νου το «άλλα τα μάτια του λαγού κι άλλα της κουκουβάγιας». Οι σημαίες πρέπει να ήταν καμιά 15αριά και τις περισσότερες τις κράταγαν πιτσιρίκια. Εσύ είδες και ότι τις κράδαιναν!!!
    Στο κάτω-κάτω, σε μια συγκέντρωση ανθρώπων που βλέπουν την επένδυση σαν κάτι καλό για τη χώρα τους όπου σπάει ρεκόρ η ανεργία, δεν είναι και τόσο κατακριτέο να κρατούν σημαίες μερικοί χωριάτες, που ακόμα δε φοίτησαν στην αντιπατριωτική σχολή των αναρχικών ή τη διεθνιστική των τροτσκιστών (μόνο που οι πρώτοι ξεχάσανε τον Κροπότκιν και οι δεύτεροι το Μαρξ).
    Εδώ «κράδαιναν σημαίες» στην Κερατέα, όπου φυσικά η εναντίωση στην κατασκευή ΧΥΤΑ δεν μπορούσε, από όποια πλευρά και να το εξέταζες, να θεωρηθεί θέμα που σήκωνε σημαίες. (Πήγαν κάτι αναρχικοί να τις κατεβάσουν και παραλίγο να φάνε το ξύλο της αρκούδας). Στην Κερατέα, όμως, ήταν συναγωνιστές. Οι σημαίες μας χαλάνε ότι βλέπουμε να τις «κραδαίνουν» οι «ρουφιάνοι των αφεντικών και του κράτους».
    Γράφεις : «δεν αναλαμβάνουμε καμία ευθύνη για τις ιδέες που έχουν στα κεφάλια τους τα θύματα της εκμετάλλευσης». Πολύ σωστά! Δεν έχει κανείς καμιά ευθύνη όχι μόνο για το τι έχουν στα κεφάλια τους οι εργάτες, αλλά και το τι έχει στο κεφάλι ο οποιοσδήποτε, αν δεν του το έβαλε αυτός. Μόνο που κάνεις διάφορα λογικά άλματα.
    Πρώτο άλμα. Το ότι οι εργάτες δουλεύουν στα μεταλλεία, δεν οφείλεται στο ότι έχουν κάτι στο κεφάλι τους, αλλά, στο ότι δεν έχουν κάτι στο στομάχι τους. Εσύ έκανες ένα άλμα, από το ένα όργανο στο άλλο.
    Δεύτερο και τρίτο άλμα (στην ίδια φράση). Από το ότι δουλεύουν στα μεταλλεία, συμπέρανες ότι μπορεί να «γουστάρουν το αφεντικό τους» και συμπληρώνεις «και τα κόμματά του». Εδώ θα εννοείς τα λεγόμενα «αστικά» κόμματα. Τώρα, αν μπορέσεις και μου δείξεις κανένα κόμμα από όσα είναι στη Βουλή, που να μην είναι αστικό, θα κερδίσεις μια τυρόπιττα με κεφαλογραβιέρα. Βέβαια, υπάρχουν και τα εξωκοινοβουλευτικά. Αλλά, ας μην προχωρήσω. Το να ζητάς από έναν εργάτη στη σημερινή Ελλάδα να μην ψηφίζει αστικό κόμμα, είναι σα να του ζητάς να τετραγωνίσει τον κύκλο.
    Και το βρισίδι για τους εργάτες που δεν έχουν στο κεφάλι τους αυτό που έχεις εσύ, συνεχίζεται με την εξευτελιστική παρομοίωσή τους με την «εκδιδόμενη», που «κάνει κέφι τον νταβά της». Και τελειώνεις με την ηρωική διαβεβαίωση πως εσύ, παρόλο που οι πόρνες-εργάτες «κάνουν κέφι» τον νταβά-αφεντικό τους, θα μείνεις ανεπηρέαστος και θα εξακολουθήσεις τον αγώνα ενάντια στο εμπόριο λευκής σαρκός-μισθωτή εργασία. Και πώς κάνεις αυτόν τον αγώνα; Μόνο με αγώνα για το περιβάλλον και κατά των σκανδάλων της αστικής κοινωνίας, πράγματα που αφήνουν παγερά αδιάφορους τους εργάτες. Θα μου πεις εσύ δεν απευθύνεσαι στους εργάτες-πόρνες, αλλά, στην τίμια εργατική μάζα που ποτέ δεν πούλησε την ψυχή της στους νταβάδες (γιατί το κορμί της, έτσι κι αλλιώς το πουλάει), δηλαδή, απευθύνεσαι σ’ αυτούς που δεν έχουν καμιά ανάγκη από διαφώτιση. Μην ξεχνάς, όμως, τι έλεγε ο Χριστός, ότι ήρθε στη γη όχι για τους ενάρετους, αλλά, για τους αμαρτωλούς.

    Μου αρέσει!

  6. Σου θυμίζω Βλαδίμηρε μια άλλη συζήτηση που είχαμε περί καταλήψεων. Εκεί μας είχες τρελάνει λέγοντας ότι οι καταληψίες της Βίλας Αμαλίας κοκ έχουν καταλάβει παρομοίως δημόσιο έδαφος ιδιοποιούμενοι δημόσια κτήρια αποκλείοντας ταυτόχρονα την πρόσβαση σε όσους έχουν διαφορετική γνώμη. Εκεί αν ενθυμούμαι καλά έσκιζες τα ρούχα σου για τη «δημόσια περιουσία». Τώρα στην περίπτωση του Μπόμπολα κάνεις τον κινέζο. Και μας παραδίδεις όψιμα και μαθήματα περί της διαχείρισης αυτής της περιούσιας από τον συλλογικό διαχειριστή που δεν έχει καμία σημασία αν την χαρίζει σε έναν ιδιώτη καπιτάλα. Εντάξει ότι και να πει κανείς είναι λίγο. Απλώς βρίσκεσαι σε πλήρη σύγχυση και αλλάζεις απόψεις κατά περίπτωση, όπως άλλωστε οι κάθε λογής οπορτουνιστές.
    Για τους εργάτες τώρα που δεν τους καίγεται καρφί για το ποιος θα είναι το αφεντικό τους και που το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να έχουν μεροκάματο και όρους υγιεινής εκεί που δουλεύουν. Τι να σου πω τώρα, ότι ζεις στον κόσμο σου. Εκεί που πλέκεις το εγκώμιο στους εργάτες ξαφνικά τους θεωρείς τόσο ζώα που δεν έχουν κανέναν άλλο ενδιαφέρον πέρα από το να δουλεύουν κάπου. Λοιπόν ξεχνάς δύο πράγματα. Πρώτο ότι οι εργάτες είναι και άνθρωποι και έχουν πολλά ενδιαφέροντα πέρα από το να δουλεύουν κάπου. Επιπλέον είναι και πολίτες. Δηλαδή ενδιαφέρονται για τα κοινά (όσο μπορούν βεβαίως και θέλουν) και επομένως διαμορφώνουν άποψη και για ζητήματα έξω από το στενό ορίζοντα της εργασιακής τους σχέσης. Ας πούμε να έχουν γνώμη για το αν το αφεντικό τους κάνει πλιάτσικο στη δημόσια περιουσία. Αν αύριο ας πούμε έρθει ο Μπόμπολας ή ο Κατάρ και η κυβέρνηση τους χαρίσει τον εθνικό κήπο, τι πρέπει να πει κανείς; Να αντιδράσουμε ή όχι. Αν είμαστε κομμουνιστές ποιο είναι το σωστό; να πούμε ότι δεν έχει καμία σημασία μωρέ, από τον συλλογικό καπιταλιστή που είναι το κράτος, ο εθνικός κήπος περνάει στα χέρια του Μπόμπολα. Α δεν με ενδιαφέρει, καπιταλισμός έτσι καπιταλισμός αλλιώς. Ή αν είναι εργάτης που θα δουλέψει για τον Μπόμπολα που θα αναγεννήσει τον εθνικό κήπο χτίζοντας μέσα μια Disney Land, να πει: Εμένα δεν με ενδιαφέρει τίποτα άλλο από το μεροκάματο μου και τις συνθήκες υγιεινής.
    Μιλάμε για καραταξική θέση που όλοι οι άλλοι θα πρέπει να βγάλουν το σκασμό. Λοιπόν ένας τέτοιος «κομουνιστής» και ένας τέτοιος εργάτης είναι για τα μπάζα. Να πάνε στο διάολο. Δεν μας ενδιαφέρουν. Είναι καθυστερημένοι και πανίβλακες. Ας είναι και εργάτες και ας παριστάνουν και τους κομουνιστές. Και επιπλέον ο εργάτης είναι ο κλασσικός υποταγμένος πονηρός εργάτης που έχει συνδέσει την επιβιωσή τους με τις μπίζνες του αφεντικού του. Αυτός είναι ένας καθυστερημένος εργάτης, που πολιτικά θα είναι με τη χρυσή αυγή το κόμμα δηλαδή των ηλιθίων που θέλουν να είναι τα μαντρόσκυλα των αφεντικών του νόμου και της τάξης. Εκεί καταλήγει ο κάθε «Βλαδήμηρος». Ξεκινώντας ως γνήσιος υπερασπιστών των εργατικών συμφερόντων καταλήγει να δέρνεται πίσω από τις καθυστερημένες αντιλήψεις του κάθε χαμερπή εργάτη που με τη σειρά του σέρνεται πίσω από το αφεντικό του. Αυτή είναι η κατάντια του οικονομισμού. Εμάς λοιπόν μας ενδιαφέρει πρωτίστως η πολιτική στάση των ανθρώπων. Αν οι εργάτες έχουν τις προϋποθέσεις λόγω της θέσης τους στην παραγωγή να υιοθετούν προοδευτικές απόψεις ή να ελκύονται από τα κομμουνιστικά συνθήματα και τον κομμουνισμό εν γένει, ακόμα καλύτερα. Αν όμως κάποιοι εργάτες θέλουν να γίνονται φερέφωνα των αφεντικών, του ιμπεριαλισμού της χώρας τους ή του ρατσισμού και του φασισμού τότε είναι αντίπαλοι μας, όχι ως εργάτες αλλά ως φερέφωνα αυτών των απόψεων και ως πραιτοριανοί της αστικής εξουσίας.
    Εσύ βέβαια σαν κλασικός τρειντγιουνιστής και οικονομιστής της εποχής του Μπερνστάιν νομίζεις ότι ταξική πάλη είναι ο αγώνας για το μεροκάματο. Λοιπόν μάθε ότι ταξική πάλη είναι ο αγώνας για μια άλλη κοινωνία. Και η άλλη κοινωνία δεν προκύπτει από ανθρώπους που ο ορίζοντάς τους είναι το μεροκάματο. Γι’ αυτό μπορεί να ασχολούνται και τα αμερικάνικα τρειντ γιουνιονς και ταυτόχρονα να υπερασπίζονται τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό. Ο συνδικαλισμός είναι μια διαπραγμάτευση της αξίας της εργατικής δύναμης στα όρια αυτού του συστήματος. Φυσικά αυτό η αριστερά μας μαζί και συ δεν το έχετε πάρει ακόμα χαμπάρι και συνεχίζεται να ψάχνεστε ακόμα για ταξικά συνδικάτα και άλλα κουραφέξαλα, αντί να δείτε ότι τα συνδικάτα σε όλο τον πλανήτη βρίσκονται στα χέρια των συμφιλιωτών ρεφορμιστών γιατί πολύ απλά ταιριάζει απόλυτα με τη φύση τους, ως διαπραγματευτή της αξίας της εργατικής δύναμης και όχι ως εργαλείο για την κατάργηση της μισθωτής εργασίας.
    Για την κύρια αντίθεση κεφαλαίου εργασίας. Η καρδιά του καπιταλιστικού κέρδους και της αναπαραγωγής του κεφαλαίου βρίσκεται στην αρπαγή της υπεραξίας από την εργατική τάξη. Αυτό το σχήμα που ερμήνευσε ο Μαρξ είναι απολύτως σωστό. Όμως ο καπιταλισμός δεν είναι μόνο αυτό. Η αναπαραγωγή του σαν σύστημα δεν θα μπορούσε να συνεχίζεται χωρίς την υπάρξει ενός εποικοδομήματος που τον υποστηρίζει. Δηλαδή χωρίς το κράτος και τους μηχανισμούς του. Τους ιδεολογικούς, τους προνοιακούς και τους κατασταλτικούς. Μέσα από αυτούς τους μηχανισμούς αντλεί και μια ορισμένη αλλά και αναγκαία συναίνεση από ευρύτερα της αστικής τάξης τμήματα του πληθυσμού προκειμένου να νομιμοποιείται η εξουσία της αστικής τάξης. Ένας κοινωνικός σχηματισμός επίσης δεν βασίζεται μόνο σε ένα σύστημα οικονομικής καταπίεσης. Δίπλα σ’ αυτή υψώνεται ένας μηχανισμός πολιτικής και πολιτιστικής καταπίεσης διάμεσο της οποίας η άρχουσα τάξη κερδίζει σύμμαχους και χτίζει έτσι το αστικό μπλοκ εξουσίας. Αν είσαι εργάτης, αλλά ταυτόχρονα είσαι σεξιστής, φαλλοκράτης, ρατσιστής και χαρτοπαίχτης ή χουλιγκάνος του ολυμπιακού και ταυτόχρονα ανάβεις και καντήλια στο ναό της ενορίας σου, δεν θα υποστηρίζεις ούτε την ΟΑΚΚΕ ούτε το «ψευτοΚΚΕ» αλλά τη χρυσή αυγή ή έστω τη ΝΔ. Η ταξική συνείδηση δηλαδή είναι κατι ευρύτερο από την αντίθεση του εργάτη με το αφεντικό του, αν υπάρχει βεβαίως τετοια αντίθεση στην πράξη. Δες λεω ότι δεν υπάρχει αλλά την κατανοεί το κάθε υποκείμενο αυτής της αντίθεσης ως τέτοια. Γιατί αν ο ένας από τους δύο δεν χαμπαριάζει τότε δεν αναπτύσσεται καμία αντίθεση. Γι’ αυτό και η ταξική πάλη δεν εμφανίζεται με ένας άμεσο και «αδιαμεσολάβητο» τρόπο στο εργοστάσιο, αλλά έμμεσα σε όλο το μήκος και το πλάτος μια ταξικής κοινωνίας. Εμφανίζεται δηλαδή εκεί που αμφισβητείται η ταξική κυριαρχία, όχι του ενός ή του άλλου καπιταλιστή, αλλά κυρίως με το συλλογικό τους εκπρόσωπο το αστικό κράτος. Γι’ αυτό και η ανώτερη μορφή ταξικής πάλη είναι ο πολιτικός αγώνας ενάντια στις κεντρικές επιλογές του αστικού κράτους, μέσα και έξω από τη χώρα.
    Εσύ επικαλείσαι τον Λένιν για να ταχθείς με το μεγάλο κεφάλαιο ενάντια στο μικρό. Γιατί; Γιατί πιστεύεις ότι η μεγάλη βιομηχανία και τα τράστ είναι ένα βήμα προς το σοσιαλισμό. Αυτό είναι ακόμα μια κληρονομιά της γερμανικης σοσιαλδημοκρατίας του 1890 που κατέληξε στην προδοσία της 2ης Διεθνους. Αυτός ο ηλίθιος οικονομίστικος ντετερμινισμός εξαφάνισε κάθε βολονταρισμό αντικαθιστώντας την συνειδητή ανθρωπινη προσπάθεια, με την μοιρολατρία της αναμονής των «ώριμων αντικειμενικών συνθηκών». Κοίτα Βλαδίμηρε αυτά τα κλισέ είναι πλέον για τα σκουπίδια. Μ’ αυτό ακριβώς το κλισέ η σοσιαλδημοκρατία κατέληξε στις γελοίες θεωρίες του υπεριμπεριαλισμού ως προοδευτικό στοιχείο στην ανάπτυξη του καπιταλισμού, μια ανάπτυξη που δήθεν «αναγκαστικά θα οδηγήσει στο σοσιαλισμό». Ο Μαρξ και ο Ενγκελς φυσικά θεωρούσαν ότι η παλιά κοινωνία αναπτύσσει στο εσωτερικό της νέας κοινωνία. Αυτό πράγματι συμβαίνει με την ανάπτυξη μεγάλων επιχειρήσεων, με την κοινωνικοποίηση της παραγωγής που έλεγε και ο Ενγκελς. Απ’ αυτό τι κατάλαβε ο δύστυχος Καουτσκυ; Ότι πρέπει να υποστηρίξουμε τον ιμπεριαλισμό γιατί αυτός «εκπολιτίζει τις καθυστερημένες χώρες και άρα είναι στοιχείο προοδευτικό στην κοινωνική εξέλιξη». Τόσο πολύ, θα σκέφτηκαν και μερικά ζώα της σοσιαλδημοκρατίας, που μπορεί να μας απαλλάξει και από την βίαιη περιπέτεια μιας επανάστασης. Το πώς αυτά τα σκουλήκια γίνανε ρουφιάνοι της αστικής τάξης της χώρας τους και σοσιαλπροδότες, όπως τους χαρακτήριζε ο Λένιν στα 1914-5, δεν χρειάζεται περαιτέρω εξήγηση.
    Μπορεί λοιπόν οι τεχνολογικές εξελίξεις και η συγκέντρωση της παραγωγής να είναι ένα «βήμα προς το σοσιαλισμό» (ως προϋπόθεση), ταυτόχρονα όμως είναι μια θηλιά στο λαιμό των ανθρώπων που θα υποστούν τις συνέπειες αυτής της διαδικασίας στον καπιταλισμό. Και η πολιτική θέση των κομμουνιστών είναι στο πλευρό αυτών που πετάγονται στο περιθώριο, που ξεσπιτώνονται, που χάνουν τη δουλειά τους, που γίνονται τα θύματα αυτής της «εξέλιξης». Αλλά ένας άσχετος από διαλεκτική πως μπορεί να κατανοήσει αυτό το αντιφατικό σχήμα; Για αυτό και όταν ένας ιμπεριαλισμός επιτίθεται σε μια αποικιακή χώρα οι κομουνιστές υποστηρίζουν την αποικία, ακόμα και αν η ιμπεριαλιστική Γάλλια έχει πιο προχωρημένες σχέσεις παραγωγής από το αφρικανικό Κονγκό. Για αυτό και υποστηρίζουμε το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση των καταπιεσμένων εθνών ακόμα και αν ο σκοπός μας είναι η κατάργηση των εθνικών συνόρων. Γιατί είμαστε ενάντια σε κάθε μορφής καταπίεση. Και ο αγώνας ενάντια στον καπιταλισμό δεν είναι κυρίως αγώνας ενάντια στην κλοπή της υπεραξίας, αλλά ενάντια σε ένα σύστημα καταπίεσης.
    Η ανάλυση του Μαρξ για το πώς λειτουργεί ο καπιταλισμός, η απομυθοποίηση και η αποκάλυψη του τρόπου άντλησης της υπεραξίας, δεν καταργεί το βασικό. Και το βασικό είναι η πάλη ενάντια στην ταξική κοινωνία, η πάλη ενάντια στην καταπίεση και την εκμετάλλευση σε όποια μορφή αυτή κι αν εμφανίζεται. Αυτό το απλό δεν το έχεις ξεχάσει μόνο εσύ, αλλά το 90% των υποτιθέμενων μαρξιστών που έχετε μετατρέψει το μαρξισμό σε μια οικονομιστικη θεωρία και αυτό μόνο και μόνο γιατί είσαστε τόσο άσχετοι που δεν έχετε καταλάβει γρι από μαρξισμό, είτε γιατί σας βολεύει για να δικαιολογήσετε τις τρέχουσες πολιτικές σας θέσεις. Θέσεις που αντί να ενοποιούν το μέτωπο των καταπιεσμένων, αυτών που έρχονται σε αντίθεση με τις κυρίαρχες αστικές επιλογές, γίνονται το άλοθι για τις βαρβαρότητες της άρχουσας τάξης και του κράτους της.
    Και δεν υπάρχει πιο συνειδητή ταξική πολιτική απ’ αυτή που ασκεί το ίδιο το κράτος. Η επιλογή του χρυσού στη Χαλκιδική ή του ΧΥΤΑ στην Κερατέα είναι μια τέτοια επιλογή και όπου να ναι έρχεται και το Ελληνικό. Ένας δήθεν ορθόδοξος μαρξιστής (που είναι μόνο για γέλια και καμία σχέση με τον Μαρξ δεν έχει) δεν μπορεί να καταλάβει γιατί να μην υποστηρίξουμε οτιδήποτε δίνει δουλειά στους εργάτες. Και γιατί δηλαδή να το υποστηρίξουμε; Καταρχήν ποιος σας είπε επιτέλους οτι ο κομμουνισμός είναι κάτι σαν τον ΟΑΕΔ. Που τα χετε βρε κουτβηδες μάθει όλα αυτά τα παραμύθια και τα πλασάρεστε για μαρξισμό; Επειδή η σχολή της κουτβ ήταν ένα μάτσο από τεμπέληδες και το μόνο που διαβάζανε ήταν τα φυλλάδια επιμόρφωσης μαρξισμού για ηλίθιους του SPD, θα πρέπει εμείς να το πάρουμε και για μαρξισμό; Λοιπόν κουτβηδες και λοιποί άσχετοι οικονομιστες που έχετε χαντακώσει το προλεταριακό κομμουνιστικό κίνημα εδώ και δεκαετίες, μάθετε κάτι. Ο κομμουνισμός δεν έχει σκοπό να ψαρεύει εργάτες για τους καπιταλίστες, αλλά να καταργήσει το σύστημα της μισθωτής εργασίας. Και ο μόνος τρόπος για να γίνει αυτό είναι η καταστροφή των μηχανισμών που συνειδητά εργάζονται για την αναπαραγωγή αυτού του συστήματος. Δηλαδή του αστικού κράτους και μαζί μ’ αυτό και των διακρατικών οργανισμών (ΝΑΤΟ, ΕΕ, ΔΝΤ, παγκόσμια τράπεζα, κλπ) που κατά καιρούς διευθετούν τα ζητήματα σχέσεων ανάμεσα στους εθνικούς καπιταλισμούς μέχρι βεβαίως να ξανασφαχτουν στον επόμενο παγκόσμιο πόλεμο. Και ο βασικός τρόπος να αναπαράγεται το σύστημα είναι η πολλαπλή καταπίεση που υφίστανται οι άνθρωποι, όχι μόνο στην οικονομική σφαίρα, αλλά σε όλο το εύρος της ζωής τους. Καταπίεση που ταυτόχρονα ωφελεί κάποιους για να βρίσκουν ρόλο στην αυλή της οστικής εξουσίας. Πχ το τσογλάνι που κυνηγάει έναν μετανάστη είτε γιατί νομίζει ότι του παίρνει τη δουλειά, είτε γιατί νομίζει ότι ευθύνεται για την εγκληματικότητα, είτε γιατί τον ενοχλεί πολιτισμικά, έχει πιάσει ήδη δουλειά σ’ αυτή την αυλή. Το ίδιο και ένας ελεγκτής των σεξουαλικών προτιμήσεων του καθενός, ή των πολιτικών φρονημάτων του γείτονα κοκ. Όλοι αυτοί επιδιώκουν για τις υπηρεσίες τους και κάποιο αντάλλαγμα, ένα ρουσφετάκι από την εξουσία. Και έτσι διαμορφώνονται και οι εκάστοτε πλειοψηφίες υποστηρικτών της εξουσίας.
    Όλα αυτά για σένα είναι κινέζικα. Αυτό που έχει σημασία είναι να έχουν οι εργάτες δουλειά. Γιατί τάχα, ποιος θα κάνει την επανάσταση αν δεν έχουμε εργάτες; Παραμύθια με ρίγανη, που σας ενδιαφέρει και ποιος θα κάνει την επανάσταση. Εκδούλευση στην αστική τάξη πουλάτε, και τίποτα παραπάνω. Για να γίνει επανάσταση ένα πράγμα χρειάζεται: επαναστάτες. Αυτό λείπει και δεν γίνεται επανάσταση. Εργατική τάξη υπάρχει, και καταπιεσμένοι μιλιούνια. Και λοιπόν, πουντη η επανάσταση; Επιτέλους οικονομιστές, πάρτε το χαμπάρι, η επανάσταση είναι πολιτικό συνειδητό γεγονός και όχι «αναπόφευκτο» και αυθόρμητο προϊόν της κοινωνικής εξέλιξης. Φυσικά χρειάζονται αντικειμενικές συνθήκες. Μόνο που αυτές υπάρχουν σε ιστορική κλίμακα εδώ και έναν αιώνα τουλάχιστον. Γι’ αυτό και γίνονται επαναστάσεις. Μόνο που αυτές κρίνονται από τα πολιτικά υποκείμενα που δουν σε αυτές και που καθορίζουν την εξέλιξή τους. Δυστυχώς αυτό δεν είναι γραμμένο στο DNA της εργατικής τάξης. Μπορεί να είναι κουρδισμένη να αντιδράει αλλά δεν είναι κουρδισμένη να το πάει κάπου συγκεκριμένα. Αυτό συμβαίνει γιατί η καταπίεση δεν γεννάει ορισμένες ιδέες, ούτε σε αυτούς που την υφίστανται ούτε σε αυτούς που δεν την ανέχονται. Και όλοι έχουν δικαίωμα να αντιδρούν στην καταπίεση, είτε είναι άμεσα θύματα της, είτε όχι. Ακριβώς τα ίδια δικαιώματα. Εντάξει οικονομιστές;
    Και τα συμφέροντα των εργατών στα μεταλλεία χρυσού της Χαλκιδικής είναι τα συμφέροντα του «μικρονοικοκυραιου» που κοιτάει μόνο την πάρτη του. Και όχι σε αντίθεση με τον αφεντικό του, αλλά σε αντίθεση με τους δεκάδες χιλιάδες κατοίκους της περιοχής. Και μην μας πει κανένας οικονομιστής ότι οι εργάτες των μεταλλείων διεξάγουν και καμία ταξική πάλη. Αν έκαναν καμία απεργία κατά του Μπόμπολα, ίσως. Τώρα απλά υποστηρίζουν την κυβέρνηση και τον σπόνσορά της. Για να ξέρουμε και τι λεμε.
    Όσο για σένα Βλαδίμηρε, καλύτερα να φτιάξεις ένα γραφείο επαγγελματικού προσανατολισμού για να βρίσκεις δουλειά σους εργάτες. Εξάλλου «αυτό είναι το βασικό ζήτημα σήμερα». Το είπε και το ΠΑΣΟΚ: 700000 νέες θέσεις εργασίας. Οι υποκριτές που έφτασαν την ανεργία στο 1,5 εκ. τώρα ανακοινώνουν προγράμματα κατά της ανεργίας. Εμείς λεμε ότι το καλύτερο θα ήταν η επανάσταση, αλλά τι επανάσταση να γίνει όταν η αριστερά από τον ΣΥΡΙΖΑ μέχρι τον Βλαδίμηρο ασχολούνται με την παραγωγική ανασυγκρότηση του τόπου, τη μείωση της ανεργίας, την κοινωνική αλληλεγγύη και το ξεπέρασμα της κρίσης. Γιατί αν δεν ξεπεραστεί η κρίση, «πως θα γίνει επανάσταση»; Αφού «στην κρίση επωφελείται στη χρυσή αυγή». Ενώ χωρίς κρίση πάει στα μπουζούκια. Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα, Βλαδίμηρε. Αυτή την αριστερά σας τη χαρίζουμε. Πάρτε την και αει στο καλό.

    Μου αρέσει!

  7. Κοίταξε να δεις, kseeath, προσπάθησε να κυριαρχήσεις λίγο στα νεύρα σου και μη συγχύζεσαι. Ο επαναστάτης δεν πρέπει να χάνει την ψυχραιμία του. Και, το κυριότερο, μη συζητάς με τέτοιο στιλ, κολλώντας διάφορες ταμπέλες. Να το πω στη δική σου γλώσσα, αυτός είναι σταλινικός τρόπος αντιμετώπισης των αντίθετων απόψεων. Εγώ, ειλικρινά, θέλω να συζητήσω μαζί σου, ξεκάθαρα, αλλά, χωρίς οξύτητες. Ας είναι.
    1) Έσκιζα τα ρούχα μου για τη Βίλα Αμαλία για τη «δημόσια περιουσία», όχι για τη χρησιμοποίησή της από τα παιδιά που ήταν μέσα, αλλά, για το αντιδημοκρατικό του να εκφράζεται μόνο μια ορισμένη μερίδα του πληθυσμού, που ανήκε σε ένα συγκεκριμένο χώρο. Θα ήθελα να εκφράζονται όλες οι απόψεις δημοκρατικά, να κάνουν εκδηλώσεις όλοι. Αν αυτό είναι αδύνατο, τότε, καλύτερα να μην τους χρησιμοποιεί τους χώρους αυτούς κανείς, γιατί είναι απαράδεκτο να τους χρησιμοποιεί μόνο μια μερίδα του πληθυσμού. Ή όλοι ή κανείς.
    Η περίπτωση του «ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας» είναι κάτι τελείως διαφορετικό. Δε με νοιάζει καθόλου αν το αστικό κράτος χαρίζεται σε έναν καπιτάλα και ρίχνει τους υπόλοιπους. Και δε σου κάνω καθόλου μαθήματα για το «συλλογικό διαχειριστή». Απλά, σου το θυμίζω. Κι εσύ μου απαντάς με τον «ιδιώτη καπιτάλα». Αντί να μου λες ότι βρίσκομαι σε σύγχυση, απάντησέ μου ποια η διαφορά για το εργατικό κίνημα.
    2) Δεν πλέκω κανένα εγκώμιο στους εργάτες, γιατί δεν το χρειάζονται. Η ιστορική αποστολή τους είναι το καλύτερο εγκώμιο. Ούτε είναι κατηγόρια το ότι ενδιαφέρονται πρώτα απ’ όλα για την επιβίωσή τους και την υγιεινή των χώρων που εργάζονται. Πριν να γίνει επαναστατική η εργατική τάξη, πρέπει να υπάρξει και να ζήσει (ο Μαρξ το λέει, όχι εγώ).
    Εγώ δεν είπα ότι «δεν τους καίγεται καρφί για το ποιος θα είναι το αφεντικό τους». Αυτό, φυσικά, τους ενδιαφέρει. Το αν αγόρασε την επιχείρηση κοψοχρονιά ή την ακριβοπλήρωσε, δεν τους νοιάζει.
    3) Λες πως οι εργάτες «έχουν πολλά ενδιαφέροντα πέρα από το να δουλεύουν κάπου». Να με συγχωρείς, αλλά, μας ενδιαφέρουν, στη συζήτησή μας, ΜΟΝΟ όσα από τα «ενδιαφέροντά» τους έχουν σχέση με το κίνημα. Αλλά, προχωράς και περισσότερο και λες ότι πέρα από εργάτες είναι και «πολίτες». Αυτό είναι επιστροφή στη γαλλική επανάσταση. Φυσικά και πρέπει να αγωνίζονται για τα δικαιώματά τους σαν πολίτες, αλλά, αν αρχίσουν και σκέφτονται σαν «πολίτες» της αστικής κοινωνίας, δηλαδή, σαν αστοί, και να τους ενδιαφέρει αν το αστικό κράτος χαρίστηκε σε έναν αστό σε βάρος των άλλων, μάλλον το έχασαν το τρένο κι εμείς μαζί τους.
    Τα ίδια και χειρότερα ισχύουν για το ότι οι εργάτες είναι «και άνθρωποι». Καθαρά επιχειρηματολογία αστική, αταξική. «Τα δικαιώματα του ανθρώπου και του πολίτη».
    4) Μου λες ότι οι εργάτες ενδιαφέρονται για τα κοινά. Συμφωνώ, αλλά, για ποια κοινά γίνεται λόγος; Π.χ., ο γάμος ή το διαζύγιο του πρωθυπουργού είναι θέμα που θα έπρεπε να ενδιαφέρει τον εργάτη; Σαν «άνθρωπο», ή σαν «πολίτη» μπορεί να τον ενδιαφέρει, αλλά, σαν «εργάτη» δεν τον ενδιαφέρει.
    5) Αλλά, μετατοπίζεις συνέχεια το θέμα. Μετά, με κατηγορείς ότι νομίζω ότι «ταξική πάλη είναι ο αγώνας για το μεροκάματο» και μου κάνεις μάθημα : «Λοιπόν μάθε ότι ταξική πάλη είναι ο αγώνας για μια άλλη κοινωνία». Πώς έβγαλες το συμπέρασμα για το τι νομίζω ως ταξική πάλη; Επειδή είπα ότι ο εργάτης ενδιαφέρεται για το μεροκάματο και όχι για τα «ξεπουλήματα»! Και με αποκαλείς και «οικονομιστή» και «τρειντγιουνιονιστή» Πρώτα-πρώτα, εσύ δε θεωρείς τον αγώνα για το μεροκάματο ταξική πάλη; Πολύ περίεργο θα ήταν. Δεύτερο, ποιος σου είπε ότι όταν αγωνίζεται κάποιος για το μεροκάματο δεν μπορεί να αγωνίζεται για «μια άλλη κοινωνία»; Αλλά κι εδώ ξεφεύγεις από την προλεταριακή άποψη : ο εργάτης αγωνίζεται για την ανατροπή του καπιταλισμού και την κατάκτηση της πολιτικής εξουσίας. Το «άλλη κοινωνία» σηκώνει πολύ νερό και το χρησιμοποιούν κατά κόρον ένα σωρό μη κομμουνιστές.
    6) Όλα όσα γράφεις κατηγορώντας με για «οικονομιστή» είναι τελείως ανυπόστατα και βρίσκονται μόνο στη φαντασία σου. Καταφέρεσαι ενάντια στο σύνθημα «συνδικάτα ταξικά» («και άλλα κουραφέξαλα»), θεωρώντας «οικονομισμό» τις οικονομικές διεκδικήσεις (τη «διαπραγμάτευση της αξίας της εργατικής δύναμης στα όρια αυτού του συστήματος»), αντιπαραθέτοντας μάλιστα στη διαπραγμάτευση αυτή την «κατάργηση της μισθωτής εργασίας». Λάθος είναι να αγωνίζεσαι μόνο για τα τωρινά συμφέροντα της εργατικής τάξης ξεχνώντας τα μελλοντικά (δεξιό λάθος), λάθος είναι και το να κάνεις το αντίστροφο (αριστερό λάθος). Το σωστό είναι να αγωνίζεσαι και για τα δύο. Ο Μαρξ το συνόψισε αυτό πολύ ωραία, γράφοντας :
    «Οι εργατικές ενώσεις προσφέρουν καλή υπηρεσία σαν κέντρα αντίστασης ενάντια στους σφετερισμούς του κεφαλαίου. Αποτυχαίνουν μερικά στο σκοπό τους, όταν δεν κάνουν σωστή χρήση της δύναμής τους. Αποτυχαίνουν ολοκληρωτικά στο σκοπό τους, όταν περιορίζονται σ’ ένα μικροπόλεμο ενάντια στα αποτελέσματα του σημερινού συστήματος, αντί να προσπαθούν ταυτόχρονα να το αλλάξουν, αντί να χρησιμοποιούν τις οργανωμένες δυνάμεις τους σα μοχλό για την τελική απελευθέρωση της εργατικής τάξης, δηλαδή για την κατάργηση του συστήματος της μισθωτής εργασίας». Ίσως εσύ να θέλησες να τονίσεις την «ολοκληρωτική αποτυχία» των ρεφορμιστικών συνδικάτων, αλλά, μη μου φορτώνεις πράγματα που ουδέποτε είπα.
    7) Παραθέτεις σχεδόν μισή σελίδα (από το «για την κύρια αντίθεση» έως το «μές και έξω από τη χώρα») στην οποία συμφωνώ σχεδόν 100%, για να με κατηγορήσεις μετά για «οικονομικό ντετερμινισμό». Και γιατί αυτό; Γιατί θεωρώ ότι «η μεγάλη βιομηχανία και τα τράστ είναι ένα βήμα προς το σοσιαλισμό». Γιατί, όμως, τα βάζεις μαζί μου και δεν κατηγορείς και το Μαρξ και το Λένιν, που έλεγαν ακριβώς αυτό το πράγμα; Μήπως τα «λες στη νύφη για να τ’ ακούει η πεθερά»; Πες ξεκάθαρα : ο Μαρξ και ο Λένιν ήταν υπέρ της «μεγάλης βιομηχανίας» απέναντι στη μικρή παραγωγή, ναι ή όχι; Θεωρούσαν τη «μεγάλη βιομηχανία» προοδευτικό και επαναστατικό στοιχείο της αστικής κοινωνίας, ναι ή όχι; Θεωρούσαν το «μικρό βιομήχανο, το μικρέμπορο, το βιοτέχνη, τον αγρότη» συντηρητικά και αντιδραστικά στοιχεία της αστικής κοινωνίας, ναι ή όχι; Αν αμφιβάλλεις, μπορώ να σου δώσω άπειρα παραδείγματα από τα έργα του Μαρξ, του Ένγκελς και του Λένιν. Σου έφερα ένα συγκεκριμένο παράδειγμα, όπου ο Λένιν γράφει τελείως ξεκάθαρα ότι σε ένα ορισμένο ζήτημα τα συμφέροντα της εργασίας «συμπίπτουν με τα συμφέροντα του μεγάλου βιομηχανικού κεφαλαίου». Και τι απαντάς σ’ αυτό; Γράφεις : «Εσύ επικαλείσαι τον Λένιν για να ταχθείς με το μεγάλο κεφάλαιο ενάντια στο μικρό». Εγώ τον επικαλούμαι γιατί αυτό που λέω εγώ το έχω διδαχτεί από το Λένιν. Κι εσύ συνεχίζεις να κατηγορείς εμένα επειδή δεν τολμάς να κατηγορήσεις το Λένιν.
    Μιλάς για ηλίθιο «οικονομίστικο ντετερμινισμό» και έχεις απόλυτο δίκιο. Μήπως θέλεις να χαρακτηρίσεις ηλίθιο και τον «οικονομικό ντετερμινισμό» του Μαρξ, που έβλεπε ότι η βάση είναι το πρωταρχικό και το εποικοδόμημα το δευτερεύον, ότι τα οικονομικά συμφέροντα βρίσκονται «σε τελευταία ανάλυση» πίσω από όλα τα άλλα φαινόμενα του κοινωνικού βίου; Μήπως το ότι το εποικοδόμημα έχει τη δική του, ξέχωρη ζωή και επιπλέον επηρεάζει την οικονομική βάση δεν αναιρεί καθόλου αυτή την περιβόητη «τελευταία ανάλυση» για την οποία όλοι οι ιδεαλιστές και αντιδιαλεκτικοί διανοούμενοι κατηγορούν μόνιμα το μαρξισμό για «οικονομίστικο ντετερμινισμό», μη καταλαβαίνοντας ότι οι άνθρωποι δημιουργούν μόνοι τους την ιστορία τους, μόνο που… μόνο που τη δημιουργούν μέσα σε καθορισμένα ιστορικά πλαίσια και με τέτοιο τρόπο που τελικά επιβάλλεται ο οικονομικός παράγοντας; Μήπως στο ότι το πρωταρχικό είναι η οικονομική βάση δε στηρίζεται όλος ο «αντικειμενισμός» της μαρξιστικής θεωρίας και η απόλυτη πεποίθηση για το αναπόφευκτο της νίκης του προλεταριάτου και της οικοδόμησης της αταξικής κοινωνίας;
    Κάνεις μεγάλο λάθος όταν αντιπαραθέτεις τον υποκειμενισμό στον αντικειμενισμό και τον βολονταρισμό σ’ αυτό που αποκαλείς «μοιρολατρία», κατηγορώντας τους μαρξιστές ότι πέφτουν σε τέτοιο σφάλμα.
    Όπως και πρωτύτερα που αντιπαράθετες τα σημερινά συμφέροντα του προλεταριάτου με τα μελλοντικά, τώρα αντιπαραθέτεις τη «συνειδητή προσπάθεια» με την «αναμονή των “ώριμων αντικειμενικών συνθηκών”». Αν βασίζεσαι στη «συνειδητή προσπάθεια» (το βολονταρισμό, όπως λες) και παραβλέπεις τις «αντικειμενικές συνθήκες» είναι αριστερό λάθος. Αν δεν κάνεις «συνειδητή προσπάθεια» παρόλο που υπάρχουν οι «αντικειμενικές συνθήκες», κάνεις δεξιό λάθος. Το σωστό είναι ο συνδυασμός και των δύο, αλλά, επειδή πρωταρχικό είναι το αντικειμενικό και όχι το υποκειμενικό, η «συνειδητή προσπάθεια» θα καρποφορήσει μόνο όταν το επιτρέπει η ωρίμανση των «αντικειμενικών συνθηκών».
    Ο Μαρξ το έχει ξεκαθαρίσει στον περίφημο Πρόλογό του στην «Κριτική της Πολιτικής Οικονομίας». Λέει «τότε, έρχεται μια εποχή κοινωνικής επανάστασης». Πότε; Όταν οι παραγωγικές σχέσεις του υπάρχοντος καθεστώτος «από μορφές ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων, μεταβάλλονται σε δεσμά τους». Και «τότε», αφού γίνει η «αλλαγή της οικονομικής βάσης», «ανατρέπεται αργότερα ή γρηγορότερα ολόκληρο το τεράστιο εποικοδόμημα».
    Και παρακάτω : «Ένας κοινωνικός σχηματισμός ποτέ δεν εξαφανίζεται προτού αναπτυχθούν όλες οι παραγωγικές δυνάμεις, που μπορεί να χωρέσει και νέες, ανώτερες παραγωγικές σχέσεις ποτέ δεν εμφανίζονται, προτού ωριμάσουν οι υλικοί όροι της ύπαρξής τους μέσα στους κόλπους της ίδιας της παλιάς κοινωνίας. Γι’ αυτό η ανθρωπότητα βάζει πάντα μπροστά της μόνο τα καθήκοντα εκείνα που μπορεί να λύσει, γιατί με μια προσεχτικότερη εξέταση γίνεται πάντα φανερό ότι το ίδιο το καθήκον ξεπηδάει μόνο τότε, όταν οι υλικοί όροι για τη λύση του υπάρχουν κιόλας ή τουλάχιστον βρίσκονται στην πορεία του γίγνεσθαι».
    Βλέπεις ότι και ο Μαρξ θεωρούσε απαραίτητη την ωρίμανση των «υλικών όρων ύπαρξης» των «νέων, ανώτερων παραγωγικών σχέσεων» για να μπορέσουν αυτές οι τελευταίες να εμφανιστούν. Ούτε μπορεί να εξαφανιστεί ο «κοινωνικός σχηματισμός» του καπιταλισμού (βάση και εποικοδόμημα) αν δεν «αναπτυχθούν όλες οι παραγωγικές δυνάμεις που μπορεί να χωρέσει». Οπότε, αν πάρεις την εξουσία σε μια κοινωνία που δεν έχει φτάσει σ’ αυτό το σημείο ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων, θα αναγκαστείς να αναπτύξεις εσύ ο ίδιος τον καπιταλισμό και μόνο σαν εξαίρεση θα μπορέσεις να εγκαθιδρύσεις σοσιαλιστικές σχέσεις παραγωγής. Αυτό είναι που ονομάζεται «κρατικός καπιταλισμός» και για το οποίο κατηγορούν τα «μεταβατικά καθεστώτα» όλοι οι οπαδοί του βολονταρισμού. Σου λένε : «δεν ντρέπεσαι, να έχεις την εξουσία και να αναπτύσσεις τον καπιταλισμό, προδότη;». Το ότι αυτός είναι εντελώς άλλου είδους «κρατικός καπιταλισμός» από τον αντίστοιχο ενός αστικού κράτους, θέλει πάλι ολόκληρη συζήτηση, που δεν είναι του παρόντος.
    Φυσικά, από αυτά που γράφει ο Μαρξ καθόλου δεν προκύπτει ότι αν παρουσιαστεί ευκαιρία να πάρει το προλεταριάτο την εξουσία, πρέπει να πει «μια και δεν έχουν ωριμάσει οι συνθήκες για να εγκαταστήσουμε σοσιαλιστικές παραγωγικές σχέσεις, δε θα την πάρουμε». Αυτό θα ήταν η μεγαλύτερη προδοσία. Θα επιδιώξει να την πάρει, ξέροντας, όμως, τι θα επακολουθήσει, ξέροντας ότι θα πρέπει να φτύσει αίμα για την όσο το δυνατό γρηγορότερη ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων, γιατί, όπως λέει ο Λένιν «η μικρή παραγωγή γεννάει κάθε μέρα των καπιταλισμό και σε τεράστια κλίμακα». Και θα ξέρει ότι, ωσότου η καθυστερημένη χώρα του δεν έχει γίνει μια ανεπτυγμένη βιομηχανικά χώρα, ο κίνδυνος της παλινόρθωσης του καπιταλισμού θα δίνει το απειλητικό «παρών» του (κι αυτή η δυνατότητα πολλές φορές μετατρέπεται σε πραγματικότητα, όπως το είδαμε από την ιστορία).
    Εσύ, αφού δήλωσες ότι «είναι για τα σκουπίδια» το να «πιστεύεις ότι η μεγάλη βιομηχανία και τα τράστ είναι ένα βήμα προς το σοσιαλισμό», επειδή «Αυτό είναι ακόμα μια κληρονομιά της γερμανικης σοσιαλδημοκρατίας του 1890 που κατέληξε στην προδοσίας της 2ης Διεθνους», 7 σειρές παρακάτω γράφεις :
    «Ο Μαρξ και ο Ενγκελς φυσικά θεωρούσαν ότι η παλιά κοινωνία αναπτύσσει στο εσωτερικό της νέας κοινωνία. Αυτί πράγματι συμβαίνει με την ανάπτυξη μεγάλων επιχειρήσεων με την κοινωνικοποίηση της παραγωγής που έλεγε και ο Ενγκελς», δηλαδή, αυτοαναιρείσαι. Εκτός και την «κοινωνικοποίηση της παραγωγής», που κάνει η μεγάλη βιομηχανία και τη σχεδιασμένη παραγωγή των τραστ τη θεωρείς βήμα προς τα πίσω ή σημειωτόν και όχι «βήμα προς το σοσιαλισμό», όπως υποστηρίζω εγώ και για το οποίο με κατακεραυνώνεις. Ο Ένγκελς λέει ξεκάθαρα : «Στα τραστ ο ελεύθερος ανταγωνισμός μετατρέπεται σε μονοπώλιο και η ασχεδίαστη παραγωγή της κεφαλαιοκρατικής κοινωνίας συνθηκολογεί μπροστά στη σχεδιασμένη παραγωγή της επερχόμενης σοσιαλιστικής κοινωνίας».
    Για να μη μακρηγορούμε : η ανάπτυξη του καπιταλισμού στρώνει το δρόμο στο σοσιαλισμό. Το καθήκον των κομμουνιστών είναι να μην την εμποδίζουν, αλλά, να οργανώνουν τις καινούργιες εργατικές μάζες που γεννάει, για να κάνουν την ανατροπή του καπιταλισμού.
    Αντίθετες στην ανάπτυξη αυτή είναι οι «μεσαίες τάξεις», που αυτή η εξέλιξη τείνει να τις προλεταριοποιήσει. Αυτή η αντίθεση δεν έχει καμιά σχέση με την αντίθεση κεφαλαίου-εργασίας, η πρώτη είναι για να γυρίσει ο τροχός της ιστορίας προς τα πίσω, η δεύτερη για να γυρίσει πιο γρήγορα προς τα μπρος, πέρα και πάνω από την ίδια την αστική τάξη, που κι αυτή με τη μεγάλη παραγωγή σπρώχνει το συγκεκριμένο τροχό προς τα μπρος.
    8) Και αφού παραδέχτηκες, τελικά, ότι «οι τεχνολογικές εξελίξεις και η συγκέντρωση της παραγωγής να είναι ένα βήμα προς το σοσιαλισμό», σκέφτηκες άλλο ένα επιχείρημα για να ταχθείς ενάντια στην ανάπτυξη του καπιταλισμού (εντάξει, καταλαβαίνω ότι το να πει ένας κομμουνιστής υπέρ της ανάπτυξης του καπιταλισμού είναι κάτι που δε λέγεται εύκολα, για 1500 λόγους και, κυρίως, γιατί όλοι οι καλοθελητές θα σε πουν «απολογητή»). Μου λες (και πολύ σωστά) ότι αυτό «το βήμα προς το σοσιαλισμό» «ταυτόχρονα είναι μια θηλιά στο λαιμό των ανθρώπων που θα υποστούν τις συνέπειες αυτής της διαδικασίας στον καπιταλισμό». Και με κατηγορείς ότι είμαι ένας «άσχετος από διαλεκτική» που δεν «μπορεί να κατανοήσει αυτό το αντιφατικό σχήμα». Σε πληροφορώ ότι όσο άσχετος και να είμαι αυτό το «αντιφατικό σχήμα» το έχω κατανοήσει. Το θέμα είναι τι συμπέρασμα βγάζεις από αυτό το «σχήμα».
    Πρώτα-πρώτα, αν η εξέλιξη της τεχνολογίας έχει επιπτώσεις στους εργάτες (δημιουργία ανεργίας), η συγκέντρωση της παραγωγής έχει επιπτώσεις στις «μεσαίες τάξεις» (το «ξεκλήρισμα», που λέει το ΚΚΕ). Πάλι κι εδώ χρειάζεται ο ταξικός διαχωρισμός, που έκανα παραπάνω : άλλο πράγμα η αντίθεση της εργατικής τάξης με το μεγάλο (και το μικρομεσαίο) κεφάλαιο και άλλο η αντίθεση μεγάλου και μικρού κεφαλαίου. Δύο ανόμοιες αντιθέσεις δεν μπορούν αν λυθούν με τον ίδιο τρόπο. Οι εργάτες δεν μπορούν να κάνουν κοινό αγώνα με τους «μικρομεσαίους» ενάντια στο μεγάλο κεφάλαιο, γιατί αντί να πάνε προς το σοσιαλισμό, θα έκαναν βήματα σημειωτόν, για να διαιωνιστεί ο καπιταλισμός στην ανεξέλικτη μορφή που θα διατηρούσε τη μικρή παραγωγή. Δεν υπάρχει ούτε μία αράδα στα έργα των Μαρξ, Ένγκελς και Λένιν, όπου να υπερασπίζονται τα οικονομικά συμφέροντα των «μικρομεσαίων».
    Γι’ αυτό κι εσύ μεταπηδάς από την «εκμετάλλευση» στην «καταπίεση» (βλέπεις, η πρώτη αφορά κυρίως τους εργάτες, ενώ η δεύτερη μπορεί να αφορά και όλη την άλλη κοινωνία-είναι θέμα ευρύτητας).
    Γράφεις : «ο αγώνας ενάντια στον καπιταλισμό δεν είναι κυρίως αγώνας ενάντια στην κλοπή της υπεραξίας αλλά ενάντια σε ένα σύστημα καταπίεσης»!!! Είναι ακριβώς η αναρχική άποψη ότι η εξουσία δημιούργησε τις σχέσεις ιδιοκτησίας και όχι αντίστροφα, όπως λέει ο μαρξισμός. Κι έτσι δεν πρέπει κανένας να ενδιαφέρεται για την πάλη των εργατών για το μεροκάματο, ούτε τα «ταξικά» συνδικάτα, γιατί αλλιώς θα περιπέσει στο θανάσιμο αμάρτημα του οικονομισμού και δούλος του «οικονομίστικου ντετερμινισμού» θα περιμένει το σοσιαλισμό από την «ωρίμανση των αντικειμενικών συνθηκών», αντί να τον περιμένει από το βολονταρισμό των εξεγερμένων μικρομεσαίων, που επιδιώκουν να συνεχίσουν όπως και πρώτα την ανέφελη ζωή τους, μακριά από τις μπόρες και τις καταιγίδες της επάρατης «εξέλιξης».
    Φυσικά πρέπει να μας ενδιαφέρει και η σκοτεινή πλευρά της καπιταλιστικής εξέλιξης, η ανεργία, η χειροτέρευση της ζωής των εργατών και όλα τα δεινά που υφίστανται οι μικρομεσαίοι που ξεκληρίζονται. Μόνο που δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε την άλλη πλευρά της εξέλιξης «το βήμα προς το σοσιαλισμό», γιατί αυτή είναι η κύρια πλευρά για το εργατικό κίνημα. Κι εδώ πρέπει να προσθέσω κάτι σε όσα έγραψα πιο πάνω για τα σημερινά και τα μελλοντικά συμφέροντα της εργατικής τάξης. Κατ΄αρχήν, δεν υπάρχει καμιά αντίθεση μεταξύ τους. Όταν, όμως, κάπου συγκρούονται, τότε τα σημερινά «υποχωρούν» μπροστά στα μελλοντικά. Έβαλα το «υποχωρούν» σε εισαγωγικά, γιατί δε σημαίνει ότι οι εργάτες πρέπει να παραιτηθούν από τα σημερινά συμφέροντα, αλλά, ότι δεν επιτρέπεται για χάρη των σημερινών συμφερόντων να αντιταχθούν στην εξέλιξη του καπιταλισμού και στην ανάπτυξή του. Αυτός που θα υποστήριζε κάτι τέτοιο θα ήταν ένα «οικονομιστής», με την έννοια που του δίνεις εσύ.
    Οι κομμουνιστές στο θέμα της καταπίεσης πρέπει να κάνουν το διαχωρισμό σε καταπίεση που αφορά τους εργάτες και καταπίεση που αφορά τους άλλου «πολίτες». Ακριβώς γιατί υποστηρίζουν μόνο τα οικονομικά συμφέροντα των εργατών, ακριβώς γι’ αυτό εναντιώνονται στην καταπίεση που υφίστανται οι εργάτες από την αστική τάξη, γιατί αυτή η καταπίεση ασκείται για να μη διεκδικούν την υπεραξία. Όσον αφορά την καταπίεση που υφίστανται οι άλλες τάξεις από την αστική τάξη, επειδή οι κομμουνιστές δεν υποστηρίζουν τα οικονομικά τους συμφέροντα, η στάση τους πρέπει να είναι όχι κομμουνιστική, αλλά, απλά, δημοκρατική, δηλαδή, συμπαράσταση σε όσους καταπιέζονται λόγω αυταρχισμού, με παραβίαση της αστικής δημοκρατίας.
    Αλλά, εσύ πήρες φόρα και με κατηγορείς ότι, όπως και όλοι οι «οκονομιστές», που μου τους κόλλησες αναγκαστική παρέα, «κοιτάνε πως θα δικαιολογήσουν τις βαρβαρότητες της άρχουσας τάξης και του κράτους της».
    Λες πως πρέπει να «ενοποιηθεί το μέτωπο των καταπιεσμένων», ενώ εμείς οι «οικονομιστές» κλπ. Κι αυτό είναι ολοκάθαρος αναρχισμός. Εδώ ξεφύγαμε και από τη συμμαχία εργατών και μικρομεσαίων, που θίγονται και οι μεν και οι δε από την εξέλιξη του καπιταλισμού και απλωνόμαστε σε κάθε θύμα της καταπίεσης. Να υποθέσω ότι εδώ χωράνε και όλοι όσοι συγκρούονται με τους αστικούς νόμους, από τους παραβάτες των κανονισμών της Τροχαίας και των πολεοδομικών διατάξεων και των κανόνων της κοινής ησυχίας, μέχρι τους Παλαιοκωσταίους και το Βλαστό και τον Άκη και όλους τους φοροφυγάδες και γενικώς όλα τα λαμόγια, όταν τα πιάσει ο εισαγγελέας; Βάλε κάποια όρια, γιατί το κακό παράγινε.
    9) Αλλά, παρόλο που παραδέχτηκες το «βήμα προς το σοσιαλισμό», παρακάτω το αρνείσαι για δεύτερη φορά, με τη μορφή ότι δεν είναι ανάγκη να υποστηρίζουμε «οτιδήποτε δίνει δουλειά στους εργάτες». Και αναρωτιέσαι : «Και γιατί δηλαδή να το υποστηρίξουμε;». Εγώ θα σου πω γιατί και θυμήσου να μου πεις τις αντιρρήσεις σου. Γιατί μεγαλώνει αριθμητικά η εργατική τάξη (ή βρίσκουν δουλειά οι άνεργοι, που χωρίς δουλειά, σιγά-σιγά αποκόβονται από τον εργατικό κορμό) και, αν πρόκειται για βιομηχανική μονάδα, συντείνει στη δημιουργία της «αφρόκρεμας» που έλεγα στο προηγούμενο σχόλιο – των βιομηχανικών εργατών. Και, φυσικά, όσο περισσότερα μέλη της κοινωνίας γίνονται εργάτες, στρατολογημένοι από άλλες τάξεις του πληθυσμού, τόσο το εργατικό κίνημα γίνεται πιο δυνατό.
    Μετά αρχίζεις πόλεμο ενάντια στους «κούτβηδες», που δεν έχω καμιά διάθεση να απαντήσω, βασικά, γιατί δεν πρόκειται να λύσουμε τα πάντα σε μια συζήτηση. Για τον ίδιο λόγο δεν καταπιάστηκα με τον ιμπεριαλισμό και με το εθνικό ζήτημα.
    10) Και, ξαφνικά, παρατήσαμε τους εργάτες και αν ενδιαφερόμαστε να έχουν δουλειά και δηλώνεις πανηγυρικά (εκτός και είναι λάθος του πληκτρολόγιου) : «Ο κομμουνισμός δεν ενδιαφέρεται να βρίσκει δουλειά στους καπιταλίστες (;), αλλά να καταργήσει το σύστημα της μισθωτής εργασίας». Με κατηγορείς τώρα ότι ενδιαφέρομαι για να έχουν δουλειά οι καπιταλίστες»; Τι άλλο θα ακούσουμε!
    Και μετά αρχίζουν τα μαθήματα του νεότατου μαρξισμού-αναρχισμού : «Ο μόνος τρόπος για να γίνει αυτό» (δηλαδή, η κατάργηση της μισθωτής εργασίας) δεν είναι η ταξική πάλη του προλεταριάτου που θα φτάσει στην προλεταριακή εξέγερση και την κατάληψη της πολιτικής εξουσίας, αλλά, «η καταστροφή των μηχανισμών που συνειδητά εργάζονται για την αναπαραγωγή αυτού του συστήματος». Και ποιοι είναι αυτοί οι «μηχανισμοί»; Το αστικό κράτος και «μαζί μ’ αυτό» οι «διακρατικοί οργανισμοί (ΝΑΤΟ, ΕΕ, ΔΝΤ, παγκόσμια τράπεζα, κλπ)». Πολύ υψηλός στόχος, που αν επιτευχθεί θα ξεμπερδέψουμε μονομιάς με το παγκόσμιο κεφάλαιο και τον ιμπεριαλισμό κάθε είδους! Βιάστηκα να γράψω «κάθε είδους», γιατί τώρα παρατήρησα ότι όλα αυτά αφορούν μόνο τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό (και ευρύτερα, το «δυτικό» ιμπεριαλισμό). Ο Ρώσικος ιμπεριαλισμός μένει στο απυρόβλητο. Μήπως θα έπρεπε να γίνεται αναφορά και στην «Ευρασιατική Ένωση» (το αντίστοιχο της ΕΕ) ή τον «Οργανισμό Συνεργασίας της Σαγκάης»; Λέω, μήπως…
    Και πώς θα επιτευχθεί η «καταστροφή» των μηχανισμών αυτών; Θα τους ανατινάζουμε τα γραφεία και θα προσπαθούμε να λιντσάρουμε τους αντιπροσώπους τους, όποτε συνεδριάζουν ή τους βρίσκουμε τυχαία στο δρόμο;
    Για το κράτος ειδικά δε ρωτάω, γιατί ξέρουμε πώς μάχεται ο αναρχισμός κατά του κράτους και τι λαμπρά κατορθώματα έχει να επιδείξει στην ιστορία.
    11) Και φτάνουμε στο βασικότερο ερώτημα : πώς θα γίνει η επανάσταση; Εσύ έχεις έτοιμη την απάντηση και είναι πολύ απλή, εντελώς αυτονόητη : «Για να γίνει επανάσταση ένα πράγμα χρειάζεται, επαναστάτες». Το μόνο κακό είναι ότι δε δίνεις καμιά απάντηση για το πού θα βρεθούν οι επαναστάτες. Αναγνωρίζεις, κατά παραχώρηση πάντα, ότι «Φυσικά χρειάζονται αντικειμενικές συνθήκες», για να το αναιρέσεις αμέσως μετά, για τη συγκεκριμένη χώρα που κατοικούμε, λέγοντας «αυτές υπάρχουν σε ιστορική κλίμακα εδώ και έναν αιώνα τουλάχιστον», οπότε τι να ψάχνουμε αν υπάρχουν στην Ελλάδα, μια και υπάρχουν «σε ιστορική κλίμακα εδώ και έναν αιώνα τουλάχιστον»; Τις ίδιες ασυναρτησίες λέει και το ΚΚΕ. Τι σημασία έχει αν είναι ώριμες οι συνθήκες στην Ελλάδα για σοσιαλισμό, αφού είναι ώριμες στη Γαλλία, ας πούμε, εδώ και έναν αιώνα; Η «ιστορική κλίμακα» θα κάνει το θαύμα της την κατάλληλη στιγμή. Αυτό είναι που λένε «κι η μυλωνού τον άντρα της με τους πραματευτάδες». Εσύ, βέβαια, κρατάς και πισινή και δε μιλάς για «εργατική επανάσταση» και «σοσιαλισμό», αλλά, μιλάς για «ενιαίο μέτωπο κατά της καταπίεσης» και «επανάσταση» χωρίς κανένα επιθετικό προσδιορισμό.
    Όσο δε για τους εργάτες, αφού δεν έχουν στο DNA τους την επαναστατικότητα (ενώ ίσως οι «επαναστάτες» την έχουν) κι αφού είναι απλώς «κουρδισμένοι να αντιδρούν, αλλά, δεν είναι κουρδισμένοι να το πηγαίνουν κάπου συγκεκριμένα», τι θέλουν και μπερδεύονται στα πόδια μας; Ας πάνε στο καλό! Εμείς θα αναζητήσουμε τους «επαναστάτες» ανάμεσα σε όσους αντιδρούν στην καταπίεση (το ποιοι είναι αυτοί το έγραψα παραπάνω). Τι κι αν έγραφε ο Λένιν (άλλος «κούτβης» κι αυτός!) ότι οι εργάτες, από την ταξική τους θέση, είναι «σαν από ένστικτο» κομμουνιστές, δηλαδή, μπορούν πολύ εύκολα να αφομοιώσουν τις κομμουνιστικές ιδέες; Εδώ που η επανάσταση ανάγεται σε «αντίδραση στην καταπίεση» και μάλιστα «είτε στα άμεσα θύματά της, είτε όχι», έχουμε πάρει οριστικό διαζύγιο από το μαρξισμό.
    12) Και φτάσαμε με το καλό και στη Χαλκιδική, μετά από ένα μακρύ, αλλά, τόσο διδακτικό ταξίδι.
    Αλλά, ενώ η Ιθάκη του Καβάφη, δεν έχει «πλούτη να μας δώσει», και ο ποιητής μας καλεί να είμαστε ικανοποιημένοι με το ωραίο ταξίδι, που μας έκανε σοφούς με «τόση πείρα», η Χαλκιδική, αντίθετα, έχει να μας δώσει μία πολύ βασική γνώση. Μας αποκαλύπτει (δια του πληκτρολογίου του kseeath ) ότι οι εργάτες των ορυχείων της είναι «μικρονυκοκυραίοι», οι οποίοι «κοιτάνε την πάρτη τους». Αυτό δεν πολυκατάλαβα τι σημαίνει : ότι επειδή «κοιτάνε την πάρτη τους» χαρακτηρίζονται από τον kseeath «μικρονυκοκυραίοι», ή, ότι υπάρχουν και καλοί μικρονυκοκυραίοι, που κοιτάνε το γενικό συμφέρον, αντί για «την πάρτη τους», στους οποίους δεν ανήκουν οι εγωιστές μικρονυκοκυραίοι που δουλεύουν στα ορυχεία;
    Από την άλλη μεριά, ενώ είναι μικρονυκοκυραίοι έπρεπε να διεξάγουν και αγώνα σαν εργάτες και να κάνουν απεργία στον Μπόμπολα, ενώ αυτοί προτιμούν να «υποστηρίζουν την κυβέρνηση και τον σπόνσορά της». Κι όλα αυτά τα ωραία «για να ξέρουμε τι λέμε». Μάλλον, το αντίθετο φαίνεται να ισχύει.
    Από τον επίλογο αντιγράφω το εξής ωραίο (τι διάολο Ριζοσπάστη διαβάζω τόση ώρα;) : «Οι βρωμιάριδες που έφτασαν την ανεργία στο 1,5 εκ. τώρα ανακοινώνουν προγράμματα κατά της ανεργίας». Αλήθεια, οι «βρωμιάρηδες» έφτασαν την ανεργία στο 1,5 εκατομμύριο, ή η κρίση; Θα μου πεις το κάνουν επίτηδες για να πέσουν τα μεροκάματα! Μόνο που δεν καταλαβαίνω πώς διάβολο καταφέρνουν κάτι τέτοιο οι κυβερνήσεις όσο και αν θέλουν να ρίξουν τα μεροκάματα, για να βγάζουν τεράστια κέρδη οι καπιτάλες; Υποχρεώνουν επιχειρήσεις να κλείνουν για να αυξηθεί η ανεργία; Και δε φοβούνται πως θα χάσουν τις ψήφους των καπιτάλων (σωστά το έγραψα;) που τους κλείνουν τις επιχειρήσεις; Θα μου πεις κάτι κόλπα θα ξέρουν αυτοί οι σατανάδες αστοί πολιτικοί που ο δικός μας ο εγκέφαλος δεν μπορεί να συλλάβει.

    Μου αρέσει!

  8. Η «Ελληνικός χρύσος» μέσω των αντιπροσώπων του σωματείου εργαζομένων προσέλαβε και επίσημα τους συμμορίτες δολοφόνους προκειμένου να προχωρήσει με κάθε κόστος τα σχέδια εξόρυξης χρυσού στην περιοχή. Στην φωτογραφία που βλέπεται παρακάτω αποτυπώνονται οι Άγγελος Δεληγίοβας και Γιώργος Αρβανίτης πρόεδρος και γραματέας αντίστοιχα του σωματείου εργαζομένων στην εταιρεία δίπλα στους ναζί Κασιδιάρη Ζησιμόπουλο και Γρέγο στα γραφεία της συμμορίας.

    Bλαδημιρε παρε τη φωτο από το «ταξικό» σωματειο που υποστηριζεις και βαλτη κορνιζα στο εικονοστασι διπλα από τον Σταλιν και τα αλλα εγχειριδια και ταραξτους ολους στη νομιμοτητα. Τουλαχιστον ο Σηφωνιός όταν χαριεντιζόταν με τον κασιδιαρη λεγεται ότι τα ειχε τσουξει και δεν χαμπαριαζε τι εκανε. Αυτα εδώ τα καθικια φωτογραφίζονται εν πληρη συνειδηση της πραξης τους. Εσυ κατσε τωρα και σκεψου μερικες δικαιολογιες για την τιμια εργατια που υποστηριζεις.  Για μας ειναι ενα ματσο ρουφιανοι.

     

     

    Μου αρέσει!

  9. Το ότι είναι «ένα μάτσο ρουφιάνοι», το λες τώρα, γιατί πήγαν στα γραφεία της Χ.Α., ή το έλεγες από πρωτύτερα; Έχω την εντύπωση ότι το έλεγες και πριν να πάνε. Δε μου λες : αν είχαν πάει στα γραφεία της Ν.Δ. ή του ΠΑΣΟΚ ή της ΔΗΜΑΡ, το ίδιο δε θα έλεγες;
    Έχεις ακούσει την παροιμία «ο πνιγμένος από τα μαλλιά του πιάνεται»;
    Αλλά, ας τα πάρουμε με τη σειρά.
    Εγώ δε θα το έκανα ποτέ αυτό, μακάρι και να πέθαινα από την πείνα. Δεν μπορώ, όμως, να μιλήσω για κάποιον άλλο και ιδιαίτερα γιατί εγώ το ψωμί μου το έχω, για την ώρα, εξασφαλισμένο.
    Και να σε ρωτήσω και κάτι : τους εργάτες τους υποστηρίζουμε επειδή έχουν δίκαια αιτήματα, ή, ανάλογα με την πολιτική τους τοποθέτηση; Ξέρω, ξέρω, θα μου πεις ότι η Χ.Α. είναι μια ναζιστική συμμορία μαχαιροβγαλτών. Μαζί σου είμαι. Ας πούμε, όμως, ότι σε ένα εργοστάσιο η μεγάλη πλειοψηφία είναι με τη Χ.Α. κι αυτοί οι εργάτες κάνουν απεργία. Θα την υποστηρίξεις ή όχι; Εγώ νομίζω πως θα έπρεπε να την υποστηρίξουμε. Και μάλιστα, αν κάποιοι απεργοσπάστες πήγαιναν να δουλέψουν, θα έπρεπε να τους εμποδίσουμε κι ας ήταν με διδακτορικό στον κομμουνισμό.
    Από την άλλη τη μεριά, οι εργάτες αυτοί αντιμετωπίζουν την έκδηλη εχθρότητα ΟΛΗΣ της «αριστεράς», εδώ και πολύ καιρό. Ακόμα και η ΔΗΜΑΡ, κυβερνητική συνιστώσα, δήλωσε επίσημα ότι είναι κατά της εξόρυξης. ΟΛΗ η «αριστερά» τους βρίζει πατόκορφα, τους λέει «πουλημένους», «τσιράκια των αφεντικών», «ρουφιάνους», φιλοτόμαρους, καθάρματα, κλπ., κλπ. Εσύ πιστεύεις ότι αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος για να κρατηθούν μακριά από τη Χ.Α.;
    Το ίδιο κάνει η «αριστερά» όταν ανοιχτά ή σκεπασμένα υποστηρίζει τους κουκουλοφόρους που σπάνε τις βιτρίνες και οι μαγαζάτορες βλέπουν τη Χ.Α. να τους προστατεύει. Ποιος ανέβασε στο 11% τη Χ.Α.; Ας κοιταχτούμε, πρώτα, στον καθρέφτη!
    Για το Σιφωνιό και τη Χαλυβουργία.
    Εγώ δεν έχω να δικαιολογήσω τίποτα για την επίσκεψη στα γραφεία της Χ.Α. Με όσα έγραψα παραπάνω, απλώς αιτολογώ το γεγονός, χωρίς να το δικαιολογώ. Είναι ένα μελανό σημείο στον αγώνα των μεταλλορύχων.
    Εσύ, όμως, δε λες το ίδιο για τους χαλυβουργούς, ψάχνεις να βρεις δικαιολογίες για το Σιφωνιό, αστείες δικαιολογίες. Επαναλαμβάνω ότι η υποστήριξη του αγώνα των χαλυβουργών δεν έπρεπε να επηρεαστεί καθόλου από τη στάση τους απέναντι στην επίσκεψη της Χ.Α. Δε θα τους έλεγα ποτέ «ρουφιάνους» (άσε που αυτός είναι ένας χαρακτηρισμός τελείως άστοχος, που τον πήραν οι αναρχικοί από τους ποινικούς με τους οποίους κάνουν μαζί δουλειές). Θα στιγμάτιζα αν θέλεις την πολιτική τους ανωριμότητα, την τύφλωσή τους που δεν έμαθαν ακόμα τι φίδια είναι οι ναζιστές και ότι άλλο θες, αλλά, ως εκεί.
    Και να σου πω και κάτι άλλο. Εκείνο που στιγματίζω στην περίπτωση των χαλυβουργών, είναι η στάση του «μεθυσμένου» Σιφωνιού, που είναι και πρόεδρος του σωματείου και μέλος του ΠΑΜΕ. Εκεί μπορώ να τον κρίνω πολιτικά, χωρίς να λέω ότι από αυτό το γεγονός κρίνω τον αγώνα τους ως άδικο, όπως, αστόχαστα, κάνεις εσύ για τους άλλους εργάτες.
    Εκείνο, όμως, που σου «διέφυγε» ήταν η απάντηση της Χ.Α.
    Δεν υποσχέθηκε να υποστηρίξει την επένδυση, ούτε να βοηθήσει τους εργάτες στο θέμα αυτό. Η Χ.Α. είναι δηλωμένη κατά της επένδυσης.
    H X.A. είπε γενικά και αόριστα ότι θα «στηρίξει τα «δίκαια αιτήματα» των εργαζομένων «εντός και εκτός Βουλής».
    «Παράλληλα, εξέφρασαν (οι συναγωνιστές) την πάγια θέση της Χρυσής Αυγής πως η εκμετάλλευση του χρυσού στην Χαλκιδική γίνεται με όρους που δεν εξυπηρετούν το δημόσιο συμφέρον. Η δραστηριότητα δεν πρέπει να παύσει μεν αλλά, η εξόρυξη του χρυσού πρέπει να γίνει από εταιρία που θα ελέγχεται κατά πλειοψηφία από το δημόσιο, στην οποία θα έχουν μερίδιο και λόγο οι εργαζόμενοι».
    Η θέση της Χ.Α. στην επένδυση είναι ταυτόσημη με τη θέση της «αριστεράς». Εσύ δε φαντάζομαι να διαφωνείς μ’ αυτή τη θέση.
    Λες πως ο «πιωμένος» Σιφωνιός «χαριεντιζόταν» με τον Κασιδιάρη. Το βίντεο που είδα εγώ δεν έδειχνε κάτι τέτοιο. Έδειχνε τον Κασιδιάρη να μιλάει στο μικρόφωνο και πίσω του το Σιφωνιό, που στο τέλος τον χειροκροτάει. Αμέσως μετά, παίρνει το μικρόφωνο και λέει «Όλη η Ελλάδα είναι στο πλευρό μας»! Ε, βέβαια, όταν ακόμα και οι ναζιστές τους υποστηρίζουν, τι να πει ο άνθρωπος;
    Αυτό το λες εσύ χαριεντισμό;;; Κι όταν ο Σιφωνιός, αμέσως μετά καταγγέλλει το «μαύρο μέτωπο» (κυβέρνησ-ΠΑΣΟΚ-ΛΑΟΣ) ήταν μεθυσμένος ή νηφάλιος;
    Και τι είναι αυτά που λες στην αρχή; «Η “Ελληνικός χρύσος” μέσω των αντιπροσώπων του σωματείου εργαζομένων προσέλαβε και επίσημα τους συμμορίτες δολοφόνους». Συκοφαντία ή υπερβολή;;;
    Υ.Γ. Α, ναι, και ο αξιότιμος κ. Κασιδιάρης μιλάει για «ρουφιάνους» («δε μας πληρώνει κανένας ρουφιάνος»). Τι ωραίες λεκτικές συμπτώσεις!

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s