Η απεργία του METPO να γίνει ο τάφος τους

metro strikeΕν μέσω ενός γκεμπελίστικου καταιγισμού από τα ΜΜΕ και γράφοντας στα παλιά τους τα παπούτσια την πολιτική επιστράτευση που κήρυξε από το μεσημέρι (ισχύει από τις 5πμ της Παρασκευής) και τις απειλές των Σαμαρά – Χατζηδάκη για απολύσεις, οι απεργοί του ΜΕΤΡΟ με την ενεργή πλέον συμπαράσταση του συνόλου των ΜΜΜ συνεχίζουν απτόητοι τον ηρωικό τους αγώνα.
Επιτέλους για πρώτη φορά μετά από μήνες, ίσως και μετά τις 12 Φλεβάρη, η κυβέρνηση τα βρίσκει πραγματικά σκούρα μπροστά σε μια σκληρή -και έξω από τις προβλέψιμες ψοφοειδείς γραφειοκρατικές συμπεριφορές- απεργία. Ο Βενιζέλος δήθεν κόπτεται για το μέλλον του συνδικαλιστικού κινήματος που δεν θα έχει κατά τα λεγόμενά του «καμία τύχη όσο στρέφεται κατά της κοινωνίας». Παραμύθια της χαλιμάς. Το απολειφάδι αυτό της πεθαμένης σοσιαλδημοκρατίας δεν ξέρει τι του γίνεται. Αντί να κοιτάει πως δεν θα κάνει παρέα στον Άκη και το κολητάρι του τον  Λαυρεντιάδη  έχει το θράσος να ασχολείται και με τους αγώνες επιβίωσης που δίνει το προλεταριάτο που παλεύει με νύχια και με δόντια να τα βγάλει πέρα με την καθημερινότητα. Τα καθάρματα που κυβερνούν μέσα στη χλιδή μαζί με τους λακέδες τους το δημοσιογραφικό σκυλολόι αντί να το βουλώσουν, απειλούν θεούς και δαίμονες, κατηγορώντας τους σκληρά εργαζόμενους του ΜΕΤΡΟ που αμείβονται με 1000 ευρώ το μήνα ότι είναι ρετιρέ και θέλουν να επιβιώνουν στις πλάτες της υπόλοιπης κοινωνίας, προκαλώντας ταυτόχρονα έμφραγμα στη ζωή της πόλης. Έμφραγμα ρε αλήτες προκαλείτε εσείς εδώ και τρία χρόνια με τα απανωτά μνημόνια, το 1,5 εκατομμύριο ανέργους, τις χιλιάδες αυτοκτονίες απελπισμένων ανθρώπων, τα μειωμένα κατά 50% τουλάχιστον εισοδήματα όσων συνεχίζουν να έχουν μια δουλειά, και την πλήρη διάλυση των υπηρεσιών υγείας και κοινής ωφέλειας μεταξύ των οποίων και των δημοσίων συγκοινωνιών. Το θράσος των γκεμπελίσκων δεν έχει όριο.
Στο θέατρο αυτό το τηλεκόμμα του καραγκιόζη Κουβέλη έχει ήδη αρχίσει τις κλάψες που η κατάσταση οδηγείται στα άκρα, αλλά όπως πάντα δεν θέτει θέμα εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση. Τα υποκείμενα που αποτελούν το στελεχικό δυναμικό αυτού του αποκόμματος έχουν ποτέ σκεφτεί τι θα απογίνουν όταν ο Σαμαράς τους εγκαταλείψει στην τύχη τους ή όταν η τύχη εγκαταλείψει τον Σαμαρά; Ποιος θα τους περιθάλψει έκτοτε, το έχουν υπολογίσει; Μήπως τότε θα προσφέρουν το πτώμα τους στο ΣΥΡΙΖΑ για να σώσουν εκ νέου τη χώρα;  Αλλά γι’ αυτό έχουμε χρόνο. Προς το παρόν σημασία έχει η νίκη των απεργών του Μετρό και των άλλων εργαζομένων στις συγκοινωνίες που έστω και κάτω από την πίεση της 10ήμερης απεργίας του μετρό αποφάσισαν να μπούνε στον αγώνα.
Γιατί όμως τέτοιο μίσος από όλο τον αστικό συρφετό για αυτή την απεργία; Μα γιατί γνωρίζουν πολύ καλά ότι αν υποχωρήσουν στα αιτήματα των απεργών τότε πάει στράφι ότι έχτισαν όλα αυτά τα χρόνια. Όλη τους η επιθετικότητα απέναντι στα εργατικά δικαιώματα βασίζεται στη διαρκή υποχωρητικότητα των εργαζομένων που παρά τις 15 ίσως και 20 γενικές απεργίες δεν κατάφεραν να σταματήσουν τη αστική αντεπανάσταση. Η κυβέρνηση δεν έχει περιθώριο να υποχωρήσει ούτε σε ένα αίτημα αυτής της απεργίας. Ο Σαμαράς μαζί με τις δύο μαριονέτες του, έχει χτίσει ένα ανελαστικό προφίλ, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό. Ότι εφαρμόζει χωρίς να κάνει βήμα πίσω το πρόγραμμα του μνημονίου και κυρίως ανασυγκροτεί την εμπιστοσύνη της κοινωνίας ή έστω ενός μεγάλου μέρους της στην αστική εξουσία, χτίζοντας ένα νέο μοντέλο διακυβέρνησης βασιζόμενο όχι στη συναίνεση, αλλά στο νόμο και την τάξη. Ένα κράτος έκτακτης ανάγκης κατά τα πρότυπα του μεταεμφυλιακού κράτους, ως το μόνο ικανό να διαχειριστεί το ξεπέρασμα της κρίσης προς όφελος της αστικής τάξης και κυρίως ως αυτό που θα εγγυηθεί την επιβίωση και την αναπαραγωγή του καπιταλιστικού συστήματος.  Ακριβώς γι’ αυτό δεν πρόκειται να υποχωρήσει ο Σαμαράς. Γιατί αν το κάνει δεν θα έχει πλέον κανένα κύρος να παριστάνει το Λουδοβίκο το 14ο. Θα πρέπει την επομένη να το βάλει στα πόδια. Και επειδή οι εκκρεμότητες αυτών των τριών χρόνων είναι πολλές και ακόμα περισσότερες αυτές που έχει ανοίξει η δική του θητεία, είναι αβέβαιο αν θα προλάβει να κάνει έστω και αυτό.
Γι’ αυτό ακριβώς ο αγώνας του μετρό πρέπει να νικήσει. Γιατί αυτό θα είναι μια συντριπτική ήττα για την κυβέρνηση και μια μεγάλη νίκη για ολόκληρη την εργατική τάξη που μέσα σε τρία χρόνια είδε να χάνονται όσα είχε καταφέρει τα προηγούμενα 60. Γιατί θα είναι το στάλινγκραντ του μνημονίου, η αφετηρία για μια γενικευμένη αντεπίθεση. Είναι γι’ αυτό το λόγο που η σκεπτόμενη εργατική τάξη καθώς και όσοι πλήττονται ή δεν ανέχονται να βλέπουν να πλήττονται οι συνάνθρωποί τους από αυτή την ελεεινή πολιτική, τάσσονται ενστικτωδώς με τους απεργούς του μετρό ακόμα κι αν κάνουν 2 ώρες να φτάσουν στη δουλειά τους. Γιατί βλέπουν σ’ αυτόν τον αγώνα τη πιθανότητα να αλλάξει η ροή των πραγμάτων. Να μπει ένας φραγμός στην αντεπανάσταση που έχει κηρύξει το αστικό σινάφι για να αποκαταστήσει την κερδοφορία του.
Το κάλεσμα των απεργών για συμπαράσταση πρέπει να βρει τα αμαξοστάσια του μετρό και ειδικά αυτό των Σεπολίων με χιλιάδες κόσμο, τέτοιο που αν τολμήσουν τα ΜΑΤ να πλησιάσουν να το σκεφτούν δυο και τρεις φορές.

  • Όλοι αύριο Παρασκευή στην 4ωρη παναττική στάση εργασίας (12-4μμ) που κήρυξε το ΕΚΑ συμπαράστασης στην απεργία.
  • Αλληλεγγύη στις επαναλαμβανόμενες απεργίες που κήρυξαν όλα τα ΜΜΜ (λεωφορεία, τρόλεϊ, τραμ, ηλεκτρικός, προαστιακός) μέχρι και την ερχόμενη Τρίτη
  • Κάτω η κυβέρνηση Σαμαρά μαζί και τα γελοία κεντροαριστερά του στηρίγματα
  • Τώρα Γενική Απεργία για να τιναχτεί στον αέρα κάθε προσπάθεια νεκρανάστασης του ελληνικού καπιταλισμού

Κόκκινη Ορχήστρα Αθήνας

Παρασκευή 25/1: Όπως είναι γνωστό με επέμβαση ισχυρών δυνάμεων των ΜΑΤ, η οποία πραγματοποιήθηκε λίγο πριν από τις τέσσερις τα ξημερώματα της Παρασκευής, έληξε η κατάληψη του αμαξοστασίου του Μετρό στα Σεπόλια… Στην επιχείρηση συμμετείχαν επτά διμοιρίες των ΜΑΤ, οι επικεφαλής των οποίων, αφού έσπασαν την αλυσίδα της κεντρικής εισόδου, εισήλθαν εντός του αμαξοστασίου. Όσοι ήταν την ώρα της επέμβασης μέσα στις εγκαταστάσεις δεν έφεραν αντίσταση και στη συνέχεια οδηγήθηκαν σε μικρά λεωφορεία της ΕΛ.ΑΣ. Από την επιχείρηση έγιναν 3 προσαγωγές.
Στην ευρύτερη περιοχή υπάρχει ισχυρή παρουσία της Αστυνομίας, με τους δρόμους περιμετρικά του αμαξοστασίου να έχουν αποκλειστεί από περιπολικά και κλούβες, ενώ αστυνομικοί δεν επιτρέπουν την πρόσβαση στους πολίτες.
ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ στις 1.00 μ.μ. στο αμαξοστάσιο ΜΕΤΡΟ ΤΩΝ ΣΕΠΟΛΙΩΝ ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ 
 Οι εργαζόμενοι στο Μετρό δεν υποκύπτουν και αντιστέκονται και καλούν σε μεγάλη συγκέντρωση την Παρασκευή στις 1.00 μ.μ. στο αμαξοστάσιο Σεπολίων . H πορεία στο Σύνταγμα που είχε καλεστεί για τις 4μμ δεν θα πραγματοποιηθεί. Αντίθετα το Σωματείο καλεί σε συνέλευση στα Σεπόλια στις 5.30μμ για να εκτιμηθεί η συνέχεια του αγώνα ύστερα από την επαναλειτουργία του μετρό με τους πρώτους επιταγμένους εργαζόμενους.
Εκατοντάδες αλληλέγγυοι μαζί με τους εργαζόμνεους το μεσημέρι πραγματοποιήσαν πορεία στο σταθμότου Αγ. Αντωνίου όπου και τον κατέλαβαν για λίγη ώρα. 

Η κυβέρνηση τρομοκρατεί – Οι εργαζόμενοι στο Μετρό αντιστέκονται – Συνεχής ενημέρωση (βίντεο)

Ανακοινώσεις:Ανακοίνωση-κάλεσμα απεργών ΜΕΤΡΟ ΕΕΚ | ΟΚΔΕ | ΑΠ-Ροσινάντε | ΠΟΕ-ΟΤΑ | Εργατικά Κέντρα Αθήνας και ΠειραιάΕΣΗΕΑ |  Νεολαία ΣΥΝ |Δίκτυο Συνδικαλιστών Ριζοσπαστικής Αριστεράς  |σωματεία ψυχικής υγείας| ΟΕΝΓΕ |ΚΟΑνασύνταξη |ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ WIND | ΚΚΕ|ΚΚΕ μ-λ |ΑΝΤΑΡΣΥΑ |ΣΥΡΙΖΑ|ΟΚΔΕ Σπάρτακος | |

Advertisements

5 responses to “Η απεργία του METPO να γίνει ο τάφος τους

  1. Aπό νωρίς το πρωί στο μπλόκο των μπάτσων μπροστά από το εργοστάσιο του Κίκιζα, περίπου 300 μέτρα μακριά από την είσοδο του ΜΕΤΡΟ είχαν μαζευτεί στελέχη από το ΚΚΕ το ΣΥΡΙΖΑ και την Αντάρσυα, όπως και κόσμος από αυτά τα κόματα μαζί με εργαζόμενους, περίπου 400-500 άνθρωποι. Σε άλλο σημείο πιό πάνω, στην άνοδο της πεζογέφυρας είχαν συγκεντρωθεί περίπου 50 ακόμη εργαζόμενοι. Μεταξύ των δύο σημείων υπήρχε μια κινητικότητα από κόσμο που πηγαινοερχόταν.
    Αφού έπαιξε το πρωινό σόου στα κανάλια κατά τη συνήθη πρακτική, εργαζόμενοι ρωτούσαν τι να κάνουν τώρα που επιστρατεύτηκαν. Ο δικηγόρος του σωματείου ήταν στην πεζογεφυρα και τους ενημέρωσε. Περιληπτικά:
    -Επρεπε να επιστρέψουν στη δουλειά από τη στιγμή που οι μπάτσοι τους έβρισκαν και τους έδιναν το φύλλο επίταξης (μερικοί το λένε και φύλλο πορείας)
    -Σε περίπτωση άρνησης θα έχουν ποινικές κυρώσεις και πιθανά απόλυση βάση της πρόσφατης νομοθεσίας.
    Η γενικώτερη εντύπωση ήταν να προσπαθήσουν να αποφύγουν την επίδοση του εγγράφου για να κερδίσουν χρόνο.
    Την προηγούμενη μέρα είχε πάει η Παπαρήγα και ο Σιφωνιός υποσχόμενοι στήριξη, που σήμερα δεν φάνηκε. Οι συριζαίοι προσπάθησαν να πατήσουν στην τάση των ομοειδών σωματείων για αγώνα και βάλανε τη συγκέντρωση στις 4 στο Σύνταγμα. Ομοια, η αντάρσυα ανακοίνωσε συγκέντρωση στην Κλαυθμώνος στις 12 (τελικα πήγαν 5 άτομα με ένα πανό, δείτε στο http://www.antarsya.gr/ την ανακοίνωση). Το ΚΚΕ ανακοίνωσε τελικά συγκέντρωση το Σάββατο στην Ομόνοια. Ομως την ώρα της επίταξης είχε συγκέντρωση το ΜΑΣ στα Προπύλαια, που έληξε όπως είχε προγραμματιστει με τη γνωστή βόλτα και κάποιοι λίγοι ανοργάνωτα κατέβηκαν μετά στο ΜΕΤΡΟ.
    Η ουσία είναι πως το εργατικό κίνημα όχι μόνο δεν έδωσε γερή απάντηση στην επιστράτευση, αλλά ούτε καν κατάφερε να οργανώσει μιά έστω απλή αλλά μαζική συγκέντρωση οπουδήποτε. Απεργοί και αλληλέγγυοι έκαναν τη συμβολική κατάληψη στον Αγιο Αντώνιο και ετοιμάζονται να ξεκινήσουν συνέλευση.
    Φαίνεται πως οι απεργοί επέλεξαν να μην αντιδράσουν στην εισβολή των μπάτσων αλλά να ακολουθήσουν άλλη τακτική. Το αίτιο της εφαρμοσμένης επίταξης δεν στέκει νομικά και κατέθεσαν προσφυγή ήδη στο ΣτΕ….
    Από erg_deltio Πηγή: https://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1452275
    Άλλη μια μάχη χαμένη. Οι απεργοί μόνοι τους και για την αριστερά μας άλλη μια ευκαιρία για κλάψες, καταγγελίες της «αναλγητής» κυβέρνησης και μπόλικη κοινωνιολογία 3ης Λυκείου. θα ακούσουμε ξανά για παρακαταθήκες, αγώνες που έρχονται και άλλα τινά. Εννοείται οτι δεν πρόκειται να γίνει καμία σοβαρή συζήτηση για το πώς θα μπορούσε αυτός ο αγώνας να νικήσει και να γίνει εφαλτηριο αντεπίθεσης του κινήματος. Για ακόμα μια φορά η αναβολή της μάχης για μια επόμενη φορά που οι «συχετισμοί» θα είναι πιο ευνοϊκοί. Ειπαμε να μην πατήσουμε την πεπονόφλουδα της «στρατηγικής της έντασης». Η ώριμη αριστερά μας για ακόμα μια φορά σταθηκε στο ύψος των περιστάσεων. Μα καλά θα πουν οι τρόφιμοι της αριστεράς της ατελείωτης ζύμωσης και του «πάρε της τυχη σου στα χερια σου λαέ». «Τι άλλο θα μπορούσαμε να κάνουμε;». Ειναι αλήθεια ότι με το πνέυμα που σας διακατέχει δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα. Πραγματι είσαστε άξιοι της τύχης σας. Και για όσους νομίζουν ότι οι ήττες φέρνουν ψήφους ας μην αυταπατόνται. Οι κάλπες αγαπάνε μόνο τους νικητές. Και η ιστορία γράφεται στους δρόμους και όχι στα παραβάν.
    Αvantgarde

    Μου αρέσει!

  2. «Οι κάλπες αγαπάνε μόνο τους νικητές»
    όχι μόνο οι κάλπες, ΟΛΟΙ, δυστυχώς κανείς δε θα ταυτιστεί με τους ηττημένους, ακόμα και αν αναγνωρίζει το δίκιο τους!

    Μου αρέσει!

  3. Τι εννοεις Καρολε ή αλλιώς Βλαδίμηρε. Ότι οι εργαζόμενοι στο ΜΕΤΡΟ αμοίβονται με 4000 ευρώ το μήνα. Αν εννοείς αυτό δίνεις και μια εξήγηση για όσα εξωφρενικά γράφεις για τις καταλήψεις. Και για τα υπόλοιπα σαν ενας απολογητής του Σαμαρα, του Κουβέλη και της τρόικα. Αυτα πολυ ευγενικά για να μην μιλησω λιμανίσια και χαλάσει το στάτους της ιστοσελίδας.

    Μου αρέσει!

  4. Πρώτα-πρώτα, θα ήθελα να σου εκφράσω την εκτίμησή μου προς την ιστοσελίδα και εσένα προσωπικά για το ύφος και το ήθος σας και να σε διαβεβαιώσω ότι ειλικρινά δε θα ήθελα να ξεπέσει στο λιμανίσιο στιλ, τόσο οικείο, δυστυχώς σε μερικές ιστοσελίδες της «αριστεράς», στιλ που θυμίζει τόσο έντονα τους χρυσαυγίτες. Το χειρότερο που μπορεί να γίνει σε μια συζήτηση ή ανταλλαγή απόψεων είναι να εκφυλιστούν σε προσωπικές επιθέσεις, σε κόλλημα ταμπελών και σε απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς που δεν προκύπτουν από τα γραφόμενα των συζητητών, οπότε μοιάζουν με απλές συκοφαντίες.
    Όσο για τη στάση μου, δηλώνω ότι, στα διάφορα ζητήματα, προσπαθώ να έχω απόψεις μαρξιστικές. Αν το κατορθώνω δε θα το κρίνω εγώ. Πάντως, κάθε φορά μπορώ να το αιτιολογήσω με αναφορές στο μαρξισμό. Μπορεί να κάνω λάθος, αλλά, σίγουρα, είμαι με το προλεταριάτο(υποκειμενικά) και όχι με τα αφεντικά. Ξέρεις πολύ καλά ότι κάθε λαθεμένη άποψη εξυπηρετεί αντικειμενικά τον εχθρό και είναι πολύ δύσκολο να ξεχωρίσει κάποιος πού σταματάει το λάθος και πού αρχίζει η συνειδητή προδοσία.
    Με χαρακτηρίζεις απολογητή του Σαμαρά του Κουβέλη και της τρόικας. Γιατί, όμως; Επειδή έγραψα ότι οι εργαζόμενοι στο μετρό αμείβονται με 4 χιλιάδες ευρό και επειδή γράφω πράγματα «εξωφρενικά» για τις καταλήψεις.
    Για τα 4 χιλιάρικα.
    Όπως ξέρεις, διαλεκτική είναι η συγκεκριμένη ανάλυση μιας συγκεκριμένης κατάστασης. Για να αναλύσεις μια κατάσταση πρέπει πρώτα από όλα να τη γνωρίσεις. Ένα στοιχείο είναι αυτό που έδινε η κυβέρνηση για το μέσο όρο των αμοιβών των εργαζομένων, δηλαδή, 4.000 ευρό το μήνα. Πριν γράψω το σχετικό σχόλιο, έψαξα στο διαδίκτυο και δε βρήκα κανένα αντίθετο δημοσίευμα. Και δεν έψαχνα τόσο για αντίθετες απόψεις, όσο για επίσημα στοιχεία. Πριν από λίγο ξανάψαξα και βρήκα ότι η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι το 2012 ο μέσος όρος ήταν στα 3.500 ευρό, για το 2013 θα φτάσει τα 2.500. Αντίθετα ο πρόεδρος των εργαζομένων στο μετρό ισχυρίζεται ότι ο δικός του μισθός δεν ξεπερνάει, με υπερωρίες και νυχτερινά, τα 1.500 ευρό.
    Σε άλλο δημοσίευμα, το οποίο παραθέτει συγκεκριμένα νούμερα, φαίνεται πως οι μισθοί κυμαίνονται από 2.000-2.500 ευρό.
    Το καλύτερο που είχαν να κάνουν οι εργαζόμενοι στο μετρό ήταν να δημοσιεύσουν τα επίσημα στοιχεία των αμοιβών τους, για να μη γίνεται σπέκουλα από καμιά μεριά. Από ότι ξέρω, δεν το έκαναν.
    Εκείνο, όμως, που έχει τη μεγαλύτερη σημασία είναι αν πρέπει να είμαστε υπέρ του ενιαίου μισθολογίου στο δημόσιο ή όχι. Η δική μου άποψη είναι ότι πρέπει όλοι οι προλετάριοι και του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα να αμείβονται ακριβώς το ίδιο. Οι δε αγώνες που θα γίνονται πρέπει να αφορούν μονάχα τους προλετάριους και κανέναν άλλο, ούτε τους μικροαστούς, ούτε τα στελέχη των επιχειρήσεων ή το διευθυντικό προσωπικό. Δεν είναι δυνατό να κάνεις οικονομικούς αγώνες χωρίς να βάζεις ένα πλαφόν προς τα πάνω. Δεν μπορεί να γίνεται απεργία, ας πούμε, των υπαλλήλων μιας τράπεζας με αίτημα να αυξηθούν όλοι οι μισθοί κατά 10%, αίτημα δικαιότατο για τον ταμία, π.χ., και εντελώς απαράδεκτο για το διευθυντή.
    Μην ξεχνάς ότι ο προλετάριος πουλάει την εργατική του δύναμη και αγωνίζεται να την πουλήσει στην αξία της. Αυτό πρέπει να είναι και το αίτημα των μαρξιστών και προς τα εκεί να στρέφεται η υποστήριξη ή και η καθοδήγηση των εργατών από τους μαρξιστές. Όσο για την αμοιβή των εργαζομένων στο δημόσιο, η Κομμούνα την είχε περιορίσει στην αμοιβή ενός μέσου εργάτη.
    Το συμπέρασμά μου είναι ότι δεν πρέπει να υποστηρίζουμε όσους αντιδρούν στο ενιαίο μισθολόγιο στο δημόσιο τομέα, όπως δεν πρέπει να αντιδρούμε στην προλεταριοποίηση των μικρομεσαίων από την ανάπτυξη του καπιταλισμού.
    Για τις καταλήψεις.
    Κατ’ αρχήν, μου κάνει εντύπωση πώς ένας μαρξιστής υποστηρίζει τη δράση των αναρχικών. Δε θέλω να σου θυμίσω τον αγώνα του Μαρξ ενάντια στον Μπακούνιν, που ήθελε να αποδιοργανώσει τη Διεθνή, ούτε τα όσα έχει γράψει ο Ένγκελς για τους αναρχικούς, που τους αποκαλούσε πράκτορες της αστυνομίας, ούτε το τι έγινε το 1921 στην Κρονστάνδη. Υποθέτω ότι αυτά τα ξέρεις.
    Γιατί υπερασπίζεσαι τις καταλήψεις; Θεωρείς ότι προάγουν το κίνημα ανατροπής του καπιταλισμού; Θεωρείς ότι συμβάλλουν στην άνοδο της ταξικής πάλης του προλεταριάτου και επαναστατικοποιούν τις μάζες κατά του καθεστώτος; Αυτά τα ρωτάω σα μαρξιστής και νομίζω ότι δύσκολα θα δώσεις καταφατική απάντηση.
    Εκτός και θεωρείς ότι κάθε τι που «σπάει» την «αστική νομιμότητα» οι μαρξιστές πρέπει να το υποστηρίζουν.
    Τις καταλήψεις των δημόσιων χώρων τις θεωρώ εντελώς απαράδεκτες, γιατί οι καταληψίες σφετερίζονται κάτι που ανήκει σε όλο το λαό και είναι απολύτως αντιδημοκρατικό να το καταλαμβάνουν ορισμένα άτομα, με τον τσαμπουκά τους, και να το χρησιμοποιούν για τη διάδοση των ιδεών τους που, κατά τη γνώμη μου, είναι εις βάρος του λαού.
    Όσο για το ότι οι χώροι αυτοί ανήκουν στους δήμους ή στο κράτος και δεν τους κάνει ο λαός ότι θέλει, θα σου απαντήσω ότι ο λαός με την ψήφο του δείχνει ότι εγκρίνει ή ανέχεται τα κτίρια αυτά να μένουν εγκαταλειμμένα και μόνο μέσα από τέτοιες διαδικασίες πρέπει να αλλάζει κάτι, όσο υπάρχει ο καπιταλισμός.
    Αν πάλι κάποιος θέλει ετσιθελικά να τα καταλάβει, οι μαρξιστές δεν έχουν κανένα λόγο να τον υποστηρίξουν κι εφόσον παραβιάζει τους νόμους, ας τα βγάλει πέρα μόνος του. Πάντως, είτε τα βγάλει πέρα είτε όχι, η πράξη του είναι προσβολή όχι μόνο κατά της αστικής νομιμότητας, αλλά και κατά του λαού, που προτιμάει, στη δοσμένη στιγμή, αυτή τη νομιμότητα κι όχι την «εξεγερτική» νομιμότητα των καταληψιών.
    Τα ίδια περί νομιμότητας ισχύουν και στην περίπτωση των ιδιωτικών χώρων. Μπορεί οι μαρξιστές να μην έχουν σε εκτίμηση την ατομική ιδιοκτησία (την ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής θέλουν να την καταργήσουν, αλλά, δεν πολυεκτιμούν και την ιδιοκτησία στα μέσα κατανάλωσης, ξέροντας πώς αποκτήθηκε), αλλά, όσο υπάρχει ο καπιταλισμός, δεν είναι υπέρ της ατομικής κατάργησής της, με το σύστημα της κλοπής ή της βίαιης απόκτησής της (γιατί απλώς αλλάζει ο ατομικός ιδιοκτήτης).
    Για το πώς βλέπουν οι μαρξιστές το θέμα της ιδιοκτησίας στα μέσα κατανάλωσης και της «απαλλοτρίωσής» της, θα παραθέσω ένα απόσπασμα από τον πρόλογο του Ένγκελς στο έργο του «Ο πόλεμος των χωρικών στη Γερμανία » :
    «Αν οι γάλλοι εργάτες σε κάθε επανάσταση έγραφαν στους τοίχους : Mort aux voleurs! (Θάνατος στους κλέφτες!) και τουφέκιζαν κάμποσους από αυτούς, αυτό δεν το έκαναν από ενθουσιασμό για την ιδιοκτησία, αλλά από τη σωστή αντίληψη, ότι πρέπει να πριν απ’ όλα να κρατάμε μακριά μας αυτή τη συμμορία».

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s