Συνδιάσκεψη ΣΥΡΙΖΑ: Ο κίνδυνος της δεξιάς στροφής και η αριστερή αντιπολίτευση

Πάνος Κοσμάς αναδημοσίευση από το Rproject

Μια πρώτη πολιτική αποτίμηση

«Κα­νείς σο­βα­ρός επεν­δυ­τής δεν θα ανα­λά­βει το μα­κρο­πρό­θε­σμο επι­χει­ρη­μα­τι­κό ρίσκο της πα­ρα­γω­γι­κής επέν­δυ­σης σε μια χώρα όπου την ιδιω­τι­κή πρω­το­βου­λία δεν την εκτο­πί­ζει το κρά­τος και η δη­μό­σια πα­ρέμ­βα­ση, αλλά το καρ­τέλ της δια­πλο­κής. Το οποίο λει­τουρ­γεί σε κα­θε­στώς από­λυ­του προ­στα­τευ­τι­σμού από το πο­λι­τι­κό κα­τε­στη­μέ­νο. Νέ­με­ται τα ανα­πτυ­ξια­κά κον­δύ­λια. Νο­θεύ­ει τους κα­νό­νες της αγο­ράς. Και απο­τρέ­πει τις πα­ρα­γω­γι­κές πρω­το­βου­λί­ες.

Και γι’ αυτό, κα­νείς σο­βα­ρός πο­λι­τι­κός ανα­λυ­τής δεν πι­στεύ­ει ότι μπο­ρούν να βγά­λουν τη χώρα από τον γκρε­μό εκεί­νες οι πο­λι­τι­κές δυ­νά­μεις που την έρι­ξαν σ’ αυτόν».

 Αυτά τα λόγια -με­τα­ξύ πολ­λών άλλων, ανά­λο­γου πε­ριε­χο­μέ­νου- εκ­φω­νού­σε προς τις «πα­ρα­γω­γι­κές τά­ξεις της χώρας», δη­λα­δή προς τους επι­χει­ρη­μα­τί­ες, ο επι­κε­φα­λής της Κ.Ο. του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ Αλέ­ξης Τσί­πρας από το βήμα του 23ου Συ­νε­δρί­ου του Ελ­λη­νο­α­με­ρι­κα­νι­κού Επι­με­λη­τη­ρί­ου, την Τρίτη 4 Δε­κεμ­βρί­ου. Δύο μέρες νω­ρί­τε­ρα, την Κυ­ρια­κή 2 Δε­κεμ­βρί­ου, μια ευ­ρεία πλειο­ψη­φία δυ­νά­με­ων (τά­σε­ων, συ­νι­στω­σών και ανέ­ντα­χτων) υπό τον ίδιο τον Αλέξη Τσί­πρα επι­τέ­θη­κε βίαια στην Αρι­στε­ρή Πλατ­φόρ­μα κα­τα­λο­γί­ζο­ντάς της δια­σπα­στι­κές επι­λο­γές και «άκαι­ρες ρή­ξεις», υπερ­ψή­φι­σε τα ει­ση­γη­τι­κά κεί­με­να, κα­τα­ψή­φι­σε τις δύο βα­σι­κές τρο­πο­λο­γί­ες για το ευ­ρώ-χρέ­ος και για την κυ­βέρ­νη­ση της Αρι­στε­ράς, ενώ το προ­ε­δρείο της Συν­διά­σκε­ψης αρ­νού­νταν να θέσει σε ψη­φο­φο­ρία τρο­πο­λο­γί­ες στη δια­κή­ρυ­ξη και εναλ­λα­κτι­κό κεί­με­νο στην πο­λι­τι­κή από­φα­ση.

Για όποιον/α δεν θέλει να είναι τυ­φλός/ή, η ομι­λία του Αλέξη Τσί­πρα στο Ελ­λη­νο-Αμε­ρι­κα­νι­κό Επι­με­λη­τή­ριο είπε όλη την αλή­θεια για το νέο πο­λι­τι­κό σχέ­διο που συ­στη­μα­τι­κά προ­ω­θεί. Σε αντί­θε­ση όμως με ό,τι θα έπρε­πε να είναι πλέον πα­σι­φα­νές και στους πο­λι­τι­κά τυ­φλούς, η πλειο­νό­τη­τα των ρευ­μά­των και συ­νι­στω­σών του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ ανέ­δει­ξε σε «κύριο εχθρό» όχι τη δεξιά στρο­φή αλλά την Αρι­στε­ρή Πλατ­φόρ­μα. Αυτή η πο­λι­τι­κή επι­λο­γή δεν μπο­ρεί να αγνοη­θεί ή να υπο­τι­μη­θεί, ούτε φυ­σι­κά πα­ρα­γρά­φε­ται…

Η ομι­λία Τσί­πρα και ο «κύ­ριος εχθρός» στη Συν­διά­σκε­ψη

Η προ­α­να­φερ­θεί­σα ομι­λία του Αλέξη Τσί­πρα συ­νι­στά ένα άλλο πο­λι­τι­κό σχέ­διο για τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ που δεν απο­τε­λεί συ­νέ­χεια αλλά ρήξη και ανα­τρο­πή του έως πρό­σφα­τα πο­λι­τι­κού του σχε­δί­ου. Ή, για να εί­μα­στε πιο ακρι­βείς, στο βαθμό που το πο­λι­τι­κό σχέ­διο του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ ήταν πάντα αμ­φί­ση­μο, η ηγε­σία Τσί­πρα επι­χει­ρεί να τε­λειώ­σει μ’ αυτή την αμ­φι­ση­μία στην κα­τα­θέ­το­ντας ένα σχέ­διο όχι ρήξης αλλά συμ­βι­βα­σμού, όχι ανα­τρο­πής αλλά «κά­θαρ­σης» και εξορ­θο­λο­γι­σμού της οι­κο­νο­μί­ας της αγο­ράς, όχι σο­σια­λι­στι­κής προ­ο­πτι­κής αλλά μι­κτής οι­κο­νο­μί­ας κεϊν­σια­νού χα­ρα­κτή­ρα – και μά­λι­στα με πολύ εξα­σθε­νη­μέ­να χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά.

Για τους σκε­πι­τι­κι­στές, ιδού ένα απάν­θι­σμα ση­μεί­ων από αυτή την ομι­λία:

Για το χρέος:

– γεν­ναία απο­μεί­ω­ση του δη­μό­σιου χρέ­ους της χώρας ως πο­σο­στού του ΑΕΠ.

– θα ανα­δια­πραγ­μα­τευ­τού­με τη δα­νεια­κή σύμ­βα­ση, με τους εταί­ρους μας

– ευ­ρω­παϊ­κή λύση (με ευ­ρω­παϊ­κή διά­σκε­ψη) για το χρέος

Πλή­ρης δια­βε­βαί­ω­ση ότι ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ δεν θα κάνει μο­νο­με­ρείς ενέρ­γειες, δεν θα δια­γρά­ψει το χρέος και δεν θα διώ­ξει την τρόι­κα. Απλώς θα ανα­δια­πραγ­μα­τευ­τεί «με τους εταί­ρους μας», ζη­τώ­ντας «κού­ρε­μα» και κα­λύ­τε­ρους όρους απο­πλη­ρω­μής του χρέ­ους…

Οι­κο­νο­μι­κή πο­λι­τι­κή:

Ο Αλέ­ξης Τσί­πρας εγ­γυ­ή­θη­κε:

– «τη συ­ντε­ταγ­μέ­νη και ασφα­λή έξοδο από την κρίση» (μα­κριά από μας η αστά­θεια που φέρ­νει η ρήξη…)

– «την αξιο­ποί­η­ση των πα­ρα­γω­γι­κών και αντα­γω­νι­στι­κών πλε­ο­νε­κτη­μά­των μας».

– «την πλήρη ορ­γα­νω­τι­κή ανα­διάρ­θρω­ση του κρά­τους με όρους κοι­νω­νι­κής αντα­πο­δο­τι­κό­τη­τας και αντι­γρα­φειο­κρα­τι­κής και απο­τε­λε­σμα­τι­κής εξυ­πη­ρέ­τη­σης του πο­λί­τη, αλλά και της υγιούς και πα­ρα­γω­γι­κής ιδιω­τι­κής επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας».

Υπο­σχέ­θη­κε «κά­θαρ­ση»,κη­ρύσ­σο­ντας τον πό­λε­μο ενά­ντια στην «Κλε­πτο­κρα­τία και το ‘‘τρί­γω­νο της αμαρ­τί­α­ς’’: χρε­ο­κο­πη­μέ­νοι κα­να­λάρ­χες, πο­λυ­πράγ­μο­νες τρα­πε­ζί­τες και διε­φθαρ­μέ­νο πο­λι­τι­κό σύ­στη­μα» – εί­χα­με από τον καιρό της πα­ντο­δυ­να­μί­ας του ΠΑΣΟΚ και του Σαμίρ Αμίν να ακού­σου­με το νε­ο­λο­γι­σμό «κλε­πτο­κρα­τία».

Κα­τα­φέρ­θη­κε κατά των τρα­πε­ζι­τών αλλά άφησε στο απυ­ρό­βλη­το τις τρά­πε­ζες! Ούτε λέξη για εθνι­κο­ποί­η­σή τους παρά μόνο για… ίδρυ­ση δη­μό­σιας επεν­δυ­τι­κής τρά­πε­ζας! Με ποιο σκοπό; «Θα ιδρύ­σου­με δη­μό­σια επεν­δυ­τι­κή τρά­πε­ζα, η οποία θα ανα­λά­βει πρω­τα­γω­νι­στι­κό ρόλο στη συ­ντο­νι­σμέ­νη προ­σπά­θεια του δη­μό­σιου και του ιδιω­τι­κού τομέα για την αντι­στρο­φή της ύφε­σης. Γιατί είναι δη­μα­γω­γι­κός ο ισχυ­ρι­σμός ότι η Ελ­λά­δα θα μπο­ρού­σε να βγει από την αβε­βαιό­τη­τα και την αστά­θεια που προ­κα­λεί μια τόσο βαθιά και πα­ρα­τε­τα­μέ­νη ύφεση με μα­ζι­κές ιδιω­τι­κές επεν­δύ­σεις.

Που δεν μπο­ρούν και δεν θα πραγ­μα­το­ποι­η­θούν σε τόσο με­γά­λη κλί­μα­κα».

Απέ­φυ­γε συ­στη­μα­τι­κά τις λέ­ξεις εθνι­κο­ποί­η­ση ή κοι­νω­νι­κο­ποί­η­ση. Αντ’ αυτών, δή­λω­σε: «Θα απο­τρέ­ψου­με την εκ­χώ­ρη­ση σε ιδιω­τι­κά συμ­φέ­ρο­ντα των νευ­ραλ­γι­κών το­μέ­ων της υγεί­ας, της παι­δεί­ας, του πο­λι­τι­σμού και του αθλη­τι­σμού. Θα δια­τη­ρή­σου­με ή, όπου χρεια­στεί, θα επα­να­φέ­ρου­με σε δη­μό­σιο-κοι­νω­νι­κό έλεγ­χο ορ­γα­νι­σμούς και υπη­ρε­σί­ες κοι­νής ωφέ­λειας με στρα­τη­γι­κό ρόλο στην οι­κο­νο­μι­κή ανά­πτυ­ξη και την πα­ρα­γω­γι­κή ανα­συ­γκρό­τη­ση της χώρας. Όπως το νερό, ο ηλε­κτρι­σμός, το φυ­σι­κό αέριο».

Πε­ριέ­γρα­ψε το όραμά του για την οι­κο­νο­μία πα­ρα­πέ­μπο­ντας σε αυτό που θα μπο­ρού­σε κάλ­λι­στα να χα­ρα­κτη­ρι­στεί «μικτή οι­κο­νο­μία της αγο­ράς»:  «Όπου ο δη­μό­σιος, ο ιδιω­τι­κός και ο κοι­νω­νι­κός το­μέ­ας θα λει­τουρ­γούν συ­μπλη­ρω­μα­τι­κά, θα συ­μπράτ­τουν με όρους αμοι­βαί­ου και κοι­νω­νι­κού συμ­φέ­ρο­ντος και με ανα­πτυ­ξια­κές κοι­νο­πρα­ξί­ες στη βάση δια­κρα­τι­κών συμ­φω­νιών. Εί­μα­στε υπέρ των πα­ρα­γω­γι­κών ιδιω­τι­κών επεν­δύ­σε­ων».

Τέλος, ανα­φέρ­θη­κε σε αυτό που ο Γιάν­νης Δρα­γα­σά­κης χα­ρα­κτη­ρί­ζει «προ­γραμ­μα­τι­κό κε­κτη­μέ­νο» το ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, υπεν­θυ­μί­ζο­ντας ότι στη ΔΕΘκα­τα­τέ­θη­κε ένα «πλή­ρες και επε­ξερ­γα­σμέ­νο κυ­βερ­νη­τι­κό πρό­γραμ­μα» όπως τότε το είχε χα­ρα­κτη­ρί­σει: «Σ’ αυτό το πλαί­σιο, τον πε­ρα­σμέ­νο Σε­πτέμ­βριο στη ΔΕΘ κα­τα­θέ­σα­με στην κοι­νω­νία τις εξει­δι­κευ­μέ­νες προ­τά­σεις μας για την ανα­συ­γκρό­τη­ση­του τόπου και τη δια­μόρ­φω­ση ενός νέου πα­ρα­γω­γι­κού υπο­δείγ­μα­τος, με όρους δι­καιο­σύ­νης και αει­φο­ρί­ας. Ανα­λύ­σα­με τα πέντε συ­μπλη­ρω­μα­τι­κά συ­μπλέγ­μα­τα πα­ρα­γω­γής και ανά­πτυ­ξης: Το αγρο­το­δια­τρο­φι­κό, το του­ρι­στι­κό, το ενερ­γεια­κό, το σύ­μπλεγ­μα βιο­μη­χα­νί­ας, πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κών τε­χνο­λο­γιών και έρευ­νας, καθώς επί­σης και το κα­τα­σκευα­στι­κό σύ­μπλεγ­μα».

Για όσους, λοι­πόν, στη Συν­διά­σκε­ψη του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ συ­ντά­χθη­καν με την ηγε­σία ελ­πί­ζο­ντας ότι έτσι θα την ελέγ­ξουν κα­λύ­τε­ρα, η ομι­λία στο Ελ­λη­νο­α­με­ρι­κα­νι­κό Επι­με­λη­τή­ριο ήταν μια με­γα­λειώ­δης διά­ψευ­ση των ελ­πί­δων τους, που ήρθε δύο μόλις μέρες μετά τη «με­γά­λη επι­λο­γή» τους… Αντί να ελέγ­ξει τον πρό­ε­δρο, η συ­μπα­ρά­τα­ξή τους μαζί του του έλυσε τα χέρια… Στην ίδια κα­τεύ­θυν­ση λει­τούρ­γη­σε και η επι­λο­γή τους να ανα­κη­ρύ­ξουν «κύριο εχθρό» στη Συν­διά­σκε­ψη όχι τη δεξιά στρο­φή της ηγε­σί­ας αλλά την Αρι­στε­ρή Πλατ­φόρ­μα…

«Λυ­μέ­να χέρια» για την ηγε­σία, στο όνομα του «ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ των μελών»

 Στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, όλο το σχέ­διο της πλειο­ψη­φί­ας του ΣΥΝ (ΑΡΕΝ) για τη Συν­διά­σκε­ψη απο­σκο­πού­σε σε δύο στό­χους:

Πρώτο, να δυ­σκο­λέ­ψουν οι όροι για την κα­τα­γρα­φή οποιασ­δή­πο­τε αρι­στε­ρής αντι­πο­λί­τευ­σης (όχι αντι­πα­ρα­θε­τι­κά κεί­με­να, όχι πο­λι­τι­κή αντι­πα­ρά­θε­ση, όχι πλατ­φόρ­μες). Στη λο­γι­κή αυτή, η Δια­κή­ρυ­ξη, το μόνο κεί­με­νο που ήταν έτοι­μο εμπρό­θε­σμα και τέ­θη­κε σε διά­λο­γο στις ορ­γα­νώ­σεις του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ αλλά που βάσει των αρ­χι­κών δια­βε­βαιώ­σε­ων θα συ­ζη­τιό­ταν χωρίς όμως να ψη­φι­στεί από τη Συν­διά­σκε­ψη, απο­φα­σί­στη­κε λίγες μέρες πριν την εκλο­γή αντι­προ­σώ­πων ότι θα ψη­φι­στεί. Αντί­θε­τα, το κεί­με­νο πο­λι­τι­κής από­φα­σης, το οποίο είχε συμ­φω­νη­θεί από πολύ νωρίς ότι θα ψη­φι­στεί, το άκου­σαν οι σύ­νε­δροι να πα­ρου­σιά­ζε­ται για πρώτη φορά από το μι­κρό­φω­νο στη δια­δι­κα­σία των ψη­φο­φο­ριών! Στο όνομα της ενό­τη­τας, επι­διώ­χθη­κε η δη­μιουρ­γία μιας ει­κό­νας μο­νο­φω­νί­ας υπό τον Τσί­πρα.

Δεύ­τε­ρο,να μην υπάρ­ξει άλλο ψη­φο­δέλ­τιο στην εκλο­γή των μελών της Κ.Ε., ώστε η «ευ­ρεία συ­μπο­λί­τευ­ση» να κα­τα­κτή­σει μια ορ­γα­νω­τι­κή νίκη και να δια­μορ­φώ­σει ορ­γα­νω­τι­κούς συ­σχε­τι­σμούς από­λυ­της κυ­ριαρ­χί­ας. Ήδη από την εκλο­γή των αντι­προ­σώ­πων για τη Συν­διά­σκε­ψη οι «κλει­στές λί­στες» και η κα­τευ­θυ­νό­με­νη σταυ­ρο­δο­σία έκα­ναν θραύ­ση, με ευ­νοη­μέ­νους την ΑΡ.ΕΝ. του ΣΥΝ, την ΚΟΕ και τους ΠΑ­ΣΟ­Κο­γε­νείς… Για την ψη­φο­φο­ρία για την Κ.Ε. όμως ετοι­μα­ζό­ταν πραγ­μα­τι­κή «εκα­τόμ­βη» για τις αντι­πο­λι­τευ­τι­κές δυ­νά­μεις μέσα από την ενιαία λίστα.

Όλα αυτά έγι­ναν στο όνομα του «ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ των μελών», της πάλης ενά­ντια στον «ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ των συ­νι­στω­σών», της πάλης ενά­ντια «στις κομ­μα­τι­κές γρα­φειο­κρα­τί­ες» κ.λπ. Ο ίδιος ο Αλέ­ξης Τσί­πρας εκ­φώ­νη­σε την Κυ­ρια­κή, ύστε­ρα από την ανα­κοί­νω­ση της δια­φο­ρε­τι­κής λί­στας από την Αρι­στε­ρή Πλατ­φόρ­μα, έναν έντο­να προ­σω­πι­κό λόγο, που στε­φα­νώ­θη­κε από την ατάκα «είμαι ένας από σας και θα κα­τέ­βω να εκλε­γώ με σταυ­ρο­δο­σία και όχι αρι­στίν­δην»…

Πολ­λοί καλοί σύ­ντρο­φοι και συ­ντρό­φισ­σες, που δεν μι­λού­σαν για τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ των μελών υπο­κρι­τι­κά αλλά επει­δή το πί­στευαν, θε­ώ­ρη­σαν επί­σης ότι δεν είναι η ώρα για δια­φο­ρε­τι­κές πλατ­φόρ­μες και λί­στες, δη­λα­δή δεν είναι η ώρα για πο­λι­τι­κή μάχη για τον προ­σα­να­το­λι­σμό του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ. Και οι μεν και οι δε, υπερ­ψή­φι­σαν τα ει­ση­γη­τι­κά κεί­με­να, κα­τα­ψή­φι­σαν τις τρο­πο­λο­γί­ες για το χρέ­ος-ευ­ρώ και την κυ­βέρ­νη­ση της Αρι­στε­ράς, πολ­λοί δε από αυ­τούς πρω­τα­γω­νί­στη­σαν, συ­ναί­νε­σαν πα­θη­τι­κά ή δεν αντι­τά­χθη­καν στις επι­θέ­σεις ενά­ντια στην Αρι­στε­ρή Πλατ­φόρ­μα. Άλλοι συ­νει­δη­τά και άλλοι ασυ­νεί­δη­τα, συ­νήρ­γη­σαν σε ένα σχε­δια­σμό που μόνο απο­τέ­λε­σμα είχε να πα­ρα­μεί­νει και την «επό­με­νη μέρα» η ηγε­σία με «λυ­μέ­να χέρια» ώστε να συ­νε­χί­σει στο δρόμο της δε­ξιάς στρο­φής.

Ο ορ­γα­νω­τι­κός φε­τι­χι­σμός δεν επέ­τρε­ψε να κα­τα­νοη­θεί ότι η πο­λι­τι­κή υπερ­κα­θο­ρί­ζει, σφρα­γί­ζει απο­φα­σι­στι­κά τη δια­δι­κα­σία με­τα­τρο­πής του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ σε ενιαίο κόμμα. Και ότι και η ορ­γα­νω­τι­κή φυ­σιο­γνω­μία και κουλ­τού­ρα του ενιαί­ου ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ θα κα­θο­ρι­στούν από το πο­λι­τι­κό σχέ­διο, το στρα­τη­γι­κό προ­σα­να­το­λι­σμό και το πρό­γραμ­μα. Αν στο όνομα της ορ­γα­νω­τι­κής κουλ­τού­ρας και του «ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ των μελών» αρ­νού­μα­στε να δώ­σου­με τη μάχη για όλα αυτά, αν δεν αντι­λαμ­βα­νό­μα­στε την επεί­γου­σα ανά­γκη αυτή η μάχη να δοθεί «εδώ και τώρα» αν όχι «από χθες», αν δεν κα­τα­νο­ού­με ότι για να δοθεί αυτή η μάχη χρειά­ζε­ται μα­ζι­κή αντι­πο­λί­τευ­ση και όχι τα­κτι­κή «lobbying» μέσα από την ευ­ρεία συ­μπο­λί­τευ­ση υπό τον πρό­ε­δρο, τότε το σί­γου­ρο απο­τέ­λε­σμα θα είναι η σο­σιαλ­δη­μο­κρα­τι­κο­ποί­η­ση του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, όχι μόνο πο­λι­τι­κά αλλά και ορ­γα­νω­τι­κά – αυτά τα δύο πάνε μαζί!

Υπ’ αυτό το πρί­σμα, η υστε­ρία που επι­κρά­τη­σε τις πρώ­τες ώρες ύστε­ρα από την από­φα­ση για κα­τά­θε­ση δια­φο­ρε­τι­κής λί­στας είναι χα­ρα­κτη­ρι­στι­κή των στρε­βλώ­σε­ων που τεί­νουν να δια­μορ­φω­θούν και που όλες οδη­γούν σε ένα απο­τέ­λε­σμα: την ορ­γα­νω­τι­κή και πο­λι­τι­κή σο­σιαλ­δη­μο­κρα­τι­κο­ποί­η­ση. Ακού­σα­με πολλά: ότι η δια­φο­ρε­τι­κή λίστα είναι δώρο στον Σα­μα­ρά, ότι όταν έχου­με μάχη με τον αντί­πα­λο δεν χω­ρούν δια­φο­ρε­τι­κές από­ψεις και πλατ­φόρ­μες, ότι οι δια­φο­ρε­τι­κές από­ψεις οδη­γούν σε διά­σπα­ση! Ένα κράμα σο­σιαλ­φι­λε­λεύ­θε­ρων και στα­λι­νι­κών αντι­λή­ψε­ων από αυ­τούς που κατά τα άλλα ομνύ­ουν στη δη­μο­κρα­τία και τον πλου­ρα­λι­σμό…

Ίσως η πιο χα­ρα­κτη­ρι­στι­κή στιγ­μή της Συν­διά­σκε­ψης να ήταν η απόρ­ρι­ψη από το σώμα (στο πλαί­σιο μιας πο­λω­τι­κής συ­μπε­ρι­φο­ράς «μο­νο­μπλόκ» από την πλειο­ψη­φία) της τρο­πο­λο­γί­ας που κα­τέ­θε­σε η Αντι­φα­σι­στι­κή Επι­τρο­πή του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, προ­ϊ­όν ομό­φω­νης από­φα­σης.

Εν τέλει όσοι/ες επέ­λε­ξαν τις τά­ξεις της ευ­ρεί­ας υπό τον πρό­ε­δρο συ­μπο­λί­τευ­σης έκρι­ναν ότι δεν υπάρ­χει ανά­γκη να θω­ρα­κι­στού­με από δε­ξιές με­τα­το­πί­σεις στα κο­ρυ­φαία ζη­τή­μα­τα ευ­ρώ-χρέ­ος και κυ­βέρ­νη­ση της Αρι­στε­ράς και, κα­τα­ψη­φί­ζο­ντας την τρο­πο­λο­γία για το φα­σι­σμό, άφη­σαν ανοι­χτή την πόρτα για τη ρι­ζι­κή αλ­λοί­ω­ση του πο­λι­τι­κού σχε­δί­ου του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, με δύο τρό­πους: είτε με «κυ­βέρ­νη­ση εθνι­κής σω­τη­ρί­ας» είτε με «κυ­βέρ­νη­ση σω­τη­ρί­ας της δη­μο­κρα­τί­ας» από το φα­σι­σμό…

Η Αρι­στε­ρή Πλατ­φόρ­μα

 Η από­φα­ση της συ­νέ­λευ­σης των αντι­προ­σώ­πων του Αρι­στε­ρού Ρεύ­μα­τος να κα­τε­βεί σε χω­ρι­στή λίστα στις εκλο­γές για την Κ.Ε., που οδή­γη­σε στη συ­γκρό­τη­ση της λί­στας Αρι­στε­ρή Πλατ­φόρ­μα, διέ­λυ­σε το σχέ­διο για πα­νη­γυ­ρι­κή συν­διά­σκε­ψη με μο­νο­φω­νία υπό τον πρό­ε­δρο. Με­μιάς, επι­βλή­θη­καν -θα ήταν σω­στό­τε­ρο να πούμε κα­τα­κτή­θη­καν- «εδώ και τώρα» το δι­καί­ω­μα στις πλατ­φόρ­μες, τις λί­στες, τις τά­σεις. Λι­γό­τε­ρο έντο­να και με πολύ θολό και ανε­παρ­κή τρόπο, μπή­καν οι βά­σεις για αρι­στε­ρή πτέ­ρυ­γα μέσα στον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ. Το πο­λι­τι­κό πλαί­σιο για τη συ­γκρό­τη­ση μιας τέ­τοιας αρι­στε­ρής πτέ­ρυ­γας στη Συν­διά­σκε­ψη απλώς ση­μα­το­δο­τή­θη­κε έμ­με­σα: με τις ψη­φο­φο­ρί­ες για τις δύο τρο­πο­λο­γί­ες (ευ­ρώ-χρέ­ος και κυ­βέρ­νη­ση της Αρι­στε­ράς), με κεί­με­να συμ­βο­λής, με τρο­πο­λο­γί­ες που τους «απα­γο­ρεύ­τη­κε» να πα­ρου­σια­στούν και να τε­θούν σε ψη­φο­φο­ρία, με ένα αντι­πα­ρα­θε­τι­κό κεί­με­νο που δεν μπό­ρε­σε να πα­ρου­σια­στεί και να τεθεί σε ψη­φο­φο­ρία. Ωστό­σο, αυτός ο πρώ­τος σπα­σμός της εμ­φά­νι­σης αρι­στε­ρής αντι­πο­λί­τευ­σης μέσα στον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ είναι ση­μα­ντι­κός, τόσο για τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ όσο και για την υπό­λοι­πη Αρι­στε­ρά. Μέχρι τώρα εί­χα­με μόνο αντι­πο­λι­τεύ­σεις ενά­ντια στον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ έξω από τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, τώρα έχου­με την απαρ­χή συ­γκρό­τη­σης αντι­πο­λί­τευ­σης μέσα στον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ – το γε­γο­νός αυτό μπο­ρεί να απο­δει­χτεί από πολ­λές από­ψεις εξαι­ρε­τι­κά ση­μα­ντι­κό.

Φυ­σι­κά, δεν πε­ρι­κλεί­ε­ται όλο το αρι­στε­ρό δυ­να­μι­κό του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ στην Αρι­στε­ρή Πλατ­φόρ­μα. Ένα ση­μα­ντι­κό του κομ­μά­τι το­πο­θε­τή­θη­κε με το ενιαίο ψη­φο­δέλ­τιο, είτε γιατί πί­στευε ότι «δεν είναι η στιγ­μή» είτε γιατί υπο­τι­μά το μέ­γε­θος του κιν­δύ­νου της δε­ξιάς στρο­φής είτε γιατί έχει τη λάθος αντί­λη­ψη ότι θα ελέγ­ξου­με τον πρό­ε­δρο αν εί­μα­στε στη συ­μπο­λί­τευ­ση είτε για όλους αυ­τούς τους λό­γους. Ωστό­σο, η πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, που θα συ­νε­χί­σει να είναι αμεί­λι­κτη, θα δια­λύ­σει σύ­ντο­μα αυτές τις αυ­τα­πά­τες με τρόπο που κα­νείς δεν θα μπο­ρεί πλέον να πει «δεν κα­τά­λα­βα»…

Το Rproject

Οι δυ­νά­μεις της Επα­να­στα­τι­κής Αρι­στε­ράς (ΔΕΑ, ΚΟΚ­ΚΙ­ΝΟ, ΑΠΟ, ανέ­ντα­χτοι που συμ­με­τέ­χουν στο Rproject) έπαι­ξαν ση­μα­ντι­κό ρόλο σε αυτές τις εξε­λί­ξεις. Με το κεί­με­νο συμ­βο­λής που κα­τέ­θε­σαν, με τη μη υπερ­ψή­φι­ση των ει­ση­γη­τι­κών κει­μέ­νων, με την υπερ­ψή­φι­ση των τρο­πο­λο­γιών του Αρι­στε­ρού Ρεύ­μα­τος. Αλλά και με την αξιό­λο­γη ορ­γα­νω­τι­κή τους δύ­να­μη, που απο­δεί­χθη­κε ση­μα­ντι­κά στις διερ­γα­σί­ες και δεί­χνει τις πε­ραι­τέ­ρω με­γά­λες δυ­να­τό­τη­τές τους.

Τώρα, πρέ­πει να συ­στη­μα­το­ποι­η­θεί και ανα­δει­χθεί η πο­λι­τι­κή του προ­σφο­ρά, με την πε­ραι­τέ­ρω επε­ξερ­γα­σία των πο­λι­τι­κών του αιχ­μών, με τη δια­κή­ρυ­ξή του που θα ανα­δει­κνύ­ει τη με­τα­βα­τι­κή λο­γι­κή στο πο­λι­τι­κό σχέ­διο, το πρό­γραμ­μα και το στρα­τη­γι­κό προ­σα­να­το­λι­σμό, με τη συ­σπεί­ρω­ση αρι­στε­ρού δυ­να­μι­κού σε αυτή τη βάση.

Η «στιγ­μή» του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ

Η συ­στη­μα­τι­κή προ­σπά­θεια δε­ξιάς στρο­φής από την ηγε­σία Τσί­πρα είναι πλέον προ­φα­νής. Η προ­σπά­θεια δη­μιουρ­γί­ας γε­φυ­ρών, αλλά και όρων «ομα­λής δια­δο­χής» χωρίς ρή­ξεις και ανα­τα­ρα­χή, το ίδιο. Ωστό­σο, η αστι­κή τάξη δεν είναι ούτε έτοι­μη ούτε πρό­θυ­μη να στη­ρί­ξει τις τύχες της σε μια κυ­βέρ­νη­ση του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ. Οι ανά­γκες και απαι­τή­σεις της αστι­κής τάξης μέσα στην κρίση δεν ανέ­χο­νται ούτε καν ψο­φο­δε­είς δια­φο­ρο­ποι­ή­σεις τύπου ΔΗΜΑΡ, πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ. Μπο­ρεί λοι­πόν για το σύ­στη­μα ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ να μην είναι η επι­λο­γή, αλλά βο­λεύ­ε­ται μια χαρά και δίνει υπέρ πά­ντων αγώνα για την «εξη­μέ­ρω­ση» του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, για ένα ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ του «ρε­α­λι­σμού» και της δια­χει­ρι­στι­κής υπευ­θυ­νό­τη­τας. Στο βαθμό που στο σύ­στη­μα η ηγε­σία ή κομ­μά­τι της ηγε­σί­ας του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ προ­σφέ­ρει το δεύ­τε­ρο χωρίς το σύ­στη­μα να προ­σφέ­ρει στον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ το πρώτο, η μάχη στον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ θα πα­ρα­μέ­νει ανοι­χτή σε κάθε έκ­βα­ση. Και από την έκ­βα­σή της θα εξαρ­τη­θεί σε με­γά­λο βαθμό η συ­νο­λι­κή έκ­βα­ση της τα­ξι­κής αντι­πα­ρά­θε­σης. Από το σύ­στη­μα, αλλά και από δυ­νά­μεις μέσα στον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, γί­νε­ται συ­στη­μα­τι­κή προ­σπά­θεια να απο­μα­κρυν­θού­με από τον «εφιάλ­τη» μιας με­τω­πι­κής ρήξης «με τα φρένα σπα­σμέ­να» όπως προ­α­λει­φό­ταν στις εκλο­γές του Ιούνη. Για μας, αυτός ο εφιάλ­της του συ­στή­μα­τος αλλά και κά­ποιων οπα­δών της δια­χεί­ρι­σης στις γραμ­μές του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, είναι η καρ­διά του πο­λι­τι­κού μας σχε­δί­ου! Στη Συν­διά­σκε­ψη του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ αυτή η καρ­διά άρ­χι­σε να χτυ­πά­ει πιο ζωηρά: τόσο με την εμ­φά­νι­ση της Αρι­στε­ρής Πλατ­φόρ­μας όσο και με τη μα­ζι­κή έκ­φρα­ση των αρι­στε­ρών δια­θέ­σε­ων της βάσης του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ -και μέσω αυτών των πιέ­σε­ων της κοι­νω­νί­ας- άσχε­τα αν όλο το αρι­στε­ρό δυ­να­μι­κό δεν μπό­ρε­σε να συ­μπα­ρα­τα­χθεί σε αυτή τη φάση…

Advertisements

One response to “Συνδιάσκεψη ΣΥΡΙΖΑ: Ο κίνδυνος της δεξιάς στροφής και η αριστερή αντιπολίτευση

  1. Καλά όλα αυτά για την Αριστερή Πλατφόρμα αλλά πλατφόρμα δεν είδαμε εκτός από τις δύο τροπολογίες.
    Την τροπολογία της αντιφασιστικής επιτροπής την ψήφισε το Αριστερό Ρεύμα; Ή στο θέμα αυτό η Αριστερή Πλατφόρμα δεν έχει κοινή θέση;
    Όσο για τον Τσίπρα από το Σεπτέμβρη τα ίδια λέει με αυτά που ξεφούρνισε στο ελληνοαμερικανικό. Σίγουρα σοκάρει μετά από 3 μέρες μεγάλων προσδοκιών πανηγυριού και επανίδρυσης, αλλά η στροφή έχει ήδη γίνει και η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει κανένα πρόβλημα άλλα να λέει αναμεταξύ μας και άλλα όταν συνομιλεί με τον «κοινωνικό» αλλά και τον «κοινοτικό εταίρο». Και τι να πει κανείς για αυτό το απίθανο σχέδιο Μάρσαλ που μας έχει πρήξει ο πρόεδρος. Κάποιος επιτέλους να του πει ότι το σχέδιο Μάρσαλ είχε και ναπάλμ, ήταν ενταγμένο στο γεωπολιτικό σχέδιο της δύσης στα πλαίσια του ψυχρού πολέμου τον οποίο και εγκαινίασε και επιπλέον ωφέλησε μόνο την αστική τάξη και τα λαμόγια της βάσης της μεταεμφυλιακής δεξιάς που από κοινού συγκρότησαν τον άρχων (από Πουλατζα η έκφραση) μπλοκ εξουσίας. Λοιπόν το Μάρσαλ έχει βαφτεί με το αίμα των παππούδων και των πατεράδων μας και όποιος μιλάει για Μάρσαλ ή δεν ξέρει τι του γίνεται ή μας δουλεύει κανονικά. Και τέλος ας κοπεί και η πλακίτσα (την οποία αναμασάει και το Ρεύμα) με τη λύση του 1953 για το γερμανικό χρέος και το κούρεμά του κατά 50%. Οι αποφάσεις περί κουρέματος είναι πολιτικές. Και το 1953 από που έκρινε την απόφαση δεν ήταν τίποτα περισσότερο από την αντιπαράθεση με το ανατολικό μπλοκ. Ο δυτικογερμανικός καπιταλισμός έπρεπε να σταθεί στα πόδια του με κάθε κόστος, και τότε οι ΗΠΑ μπορούσαν να το επιβάλλουν. Τώρα γιατί να σωθεί η Ελλάδα; Και εν πάση περιπτώσει αν είναι να «σωθεί» έτσι, η αριστερά δεν έχει κανένα λόγο να το ζητάει και μάλιστα αναφερόμενη στο ιστορικό προηγούμενο του 1953. Αλλά αυτά παθαίνει κανείς όταν προσπαθεί να πείσει για το δίκιο του ακόμα και τον αντίπαλό του. Εκτός και αν δεν είναι και τόσο αντίπαλοι και τελικά να ζητούν μια μέση λύση βρε αδερφέ για το καλό του τόπου και των «εταίρων». Ναι και των εταίρων μας το είπε και αυτό ο πρόεδρος μιλώντας στους επιχειρηματίες μέλη του ελληνοαμερικανικού Επιμελητηρίου. Πολλοί θα μιλήσουν για παλινωδίες και για ζιγκ ζακ. Λάθος δεν πρόκειται για ζικ ζακ, αλλά για μια σταθερή πολιτική από το καλοκαίρι και δώθε. Οι συναντήσεις με τον Ισραηλινό υπεξ, οι αλλεπάλληλες συναντήσεις με ανώτερα στελέχη της ΕΕ και στη συνέχεια με πρεσβευτές, οι συνεντεύξεις σε διεθνή μέσα, οι ομιλίες σαν την προχθεσινή ή αυτή στη ΔΕΘ στις «παραγωγικές τάξεις» και οι αλλεπάλληλες παρουσίες βουλευτών σε συγκεντρώσεις των μπάτσων, δείχνουν με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο τις πραγματικές προθέσεις της ηγετικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ. Γι’ αυτό ακριβώς μετά τον πανικό μεταξύ των δύο εκλογικών αναμετρήσεων η αστική τάξη και τα επιτελεία της δεν δείχνουν πλέον καμία ανησυχία για τον «ανεξέλεγκτο» Συριζα του καλοκαιριού. Για όλα αυτά θα επανέλθουμε λίαν συντόμως…

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s