Τα Αλλα Πληθη και οι Αποκληροι της Πειραικης Πατραικης

Αναδημοσίευση από το Κουλτούρα και Επανάσταση

Παρατηρήσεις πάνω στα γεγονότα της Πάτρας, τους φασίστες και το ζήτημα της συσσώρευσης πολεθνικών προλεταριακών πληθυσμών στις δυτικές Μητροπόλεις

Ο φασισμός δεν απορρέει από τις δομές της αστικής δημοκρατίας στην κρισιακή συγκυρία, όπως η χολή από το στομάχι, αλλά αποτελεί συγκεκριμένη αστική επιλογή σε δοσμένες συνθήκες, η οποία για να ηγεμονεύσει απαιτεί με τη σειρά της την ανάπτυξη αντίστοιχης κουλτούρας.

Antonio Gramsci, Δημοκρατία και φασισμός 1924.

1

«…προσήχθησαν στις Αστυνομικές Υπηρεσίες δώδεκα συνολικά άτομα, 9  Έλληνες και 3 αλλοδαποί υπήκοοι Αλβανίας». Mια διαπίστωση που μάλλον πλέον αποτελεί κοινοτυπία. Οι  μετανάστες δευτερής γενιάς έχουν πλέον ενσωματωθεί και αποτελούν κομμάτι της εκπέσουσας μικροαστικής τάξης σε τέτοιο βαθμό που την ακολουθούν κανονικότατα στην εθνικιστική στροφή της. Ο μικροαστισμός αποδεικνύεται περίτρανα διεθνιστικό ρεύμα και οι νοικοκυραίοι όλων των εθνών στον Άγιο Παντελεήμονα και στην Πάτρα  κάνουν  από κοινού πογκρόμ ενάντια στους εξαθλιωμένους.  Σε δευτερό επίπεδο, όταν το ψωμί δεν θα φτάνει ούτε για αυτούς,  προφανώς και θα σφαχτούν μεταξύ τους. Προς το παρόν πάντως κάμποσοι πιτσιρικάδες Αλβανοί φαίνονται πρόθυμοι να ενταχθούν σε Τάγματα εφόδου και εξίσου πρόθυμες φαίνονται και οι φασιστικές συμμορίες να τους υποδεχτούν.

2

Το ζήτημα των πογκρόμ είναι κατ’εξοχήν ταξικό. Οι μετανάστες στην αρχή ήταν στο στόχαστρο γιατί έριχναν τις τιμές των ακινήτων, μετά λόγω εγκληματικότητας και τώρα εμφανίζεται το επιχείρημα ότι από την στιγμή που δεν μπορούν επιβιώσουν οι έλληνες φτωχοί, δεν είναι δυνατόν να εξακολουθούν να υπάρχουν μετανάστες. Το τελευταίο ερώτημα υποκρύπτει την ταξικότητα της σχέσης  ντόπιων και  μεταναστών. Οι ιθαγενείς της  περιοχής που τυχαίνει να ονομάζεται Ελλάδα, αδυνατώντας να φανταστούν τους εαυτούς τους χωρίς να βρίσκονται μια τάξη παραπάνω από τους μετανάστες, σκέφτονται ότι αφού πλέον (ξανα)γίνονται οι ίδιοι εργάτες και άνεργοι, αγρότες ή ακτήμονες, δηλαδή αποτελούν την  κατώτερη τάξη, δεν υπάρχει χώρος στην κοινωνική πυραμίδα για τους από κάτω. Η γλοιώδης μικροαστική ιδεολογία  ενσωματώνει τον ατομικισμό στον ταξικό πόλεμο με την λογική όσο λιγίοτεροι φτωχοί μείνουμε τόσο πιο εύκολο θα είναι να επιβιώσουμε. Είναι ακριβώς οι ίδιοι που θα δεχτούν με χαρά στρατόπεδα συγκέντρωσης ανέργων, πογκρόμ εναντίων άστεγων ανεξαρτήτου εθνικότητας και που με χαρά θα αλληλοσφάζονται στις αρένες της Μητρόπολης.

3

Υπάρχει τεράστιο ζήτημα πλέον με αυτό που χοντρικά ονομάζεται ‘‘εγκληματικότητα’’. Η απόσυρση κράτους από τομείς της καθημερινότητας φέρνει αναγκαστικά την οργάνωση της κοινωνίας στην βάση της, είτε σε ριζοσπαστική, είτε σε φασιστική κατεύθυνση. Τα πογκρόμ αποτελούν την λύση που προτείνουν οι φασίστες και αγκαλιάζουν  κάποια κοινωνικά κομμάτια ενάντια στην εγκληματικότητα. Το γεγονός ότι οι κάτοικοι στις Ιτιές διαχώρισαν την θέση τους από τους χρυσαυγίτες και ταυτόχρονα δήλωναν ότι θα αγωνιστούν μέχρι να φύγει και ο τελευταίος μετανάστης από την περιοχή, δημιουργεί τις προυποθέσεις για αποπολιτικοποίηση των φασιστικών πρακτικών και την επέκταση τους σαν κοινωνικό φαινόμενο. Αυτό είναι πολύ πιο επικίνδυνο από όσους ψήφους και να πάρουν οι χρυσαυγίτες. Η κοινωνία μπορεί με απλά λόγια να αυτοοργανωθεί και φασιστικά, ξεπερνώντας  και τους χρυσαυγίτες και τον Χρυσοχοίδη και να βιώσουμε την διάχυση των πογκρόμ σαν άμεση λύση της μετανάστευσης και μάλιστα  απο τα κάτω.

4

Η τακτική των πογκρόμ υπάρχει ακριβώς λόγω της έλλειψης του ανταγωνιστικού κινήματος να αρθρώσει  λόγο για τέτοια ζητήματα. Μπορεί η φτώχεια και η εξαθλίωση να αποτελούν παράγωγα του καπιταλισμού και να εξαφανιστούν με την κοινωνική επανάσταση, αλλά εάν επιδιώκουμε την αυτοοργάνωση στο τώρα, θα πρέπει να ασχοληθούμε και με το ζήτημα της δικαιοσύνης και των αντικοινωνικών/κανιβαλιστικών συμπεριφορών. Εάν δεν γίνει αυτό, ο κόσμος θα αγκαλιάσει την πρόταση των φασιστών.  Η περιφρούρηση των καταλήψεων και των πλατειών, η αυτοάμυνα και συνολικά η κινηματική εμπειρία μπορούν να αποτελέσουν τη βάση για την μια πρόταση που δεν θα περιλαμβάνει ούτε δικαστές και ειδικούς της δικαιοσύνης,ούτε γιάνηδες-αγιάνηδες, ούτε νόμους, ούτε μπάτσους και ανακριτές, ούτε δικηγόρους.

5

Μπορεί το συλλογικό κινηματικό φαντασιακό να μιλάει για τις ζαπατιστικές κοινότητες που όταν κλέψεις  χτίζεις ένα σχολείο, ωστόσο στις δυτικές μητροπόλεις τα πράγματα είναι κάπως διαφορετικά. Στους ιθαγενείς του Μεξικού οι κοινοτιστικές αντιλήψεις δεν έπαψαν ποτέ να αποτελούν δομικό στοιχείο των κοινωνικών σχέσεων αλλά εδώ είναι Βαλκάνια, οι μαφίες κάνουν κουμάντο σε όλες σχεδόν τις χώρες ( σίγουρα και στο λιμάνι της Πάτρας), ο ατομικισμός και η βία αποτελούν μέρος  της καθημερινότητας, και τα πράγματα είναι άγρια. Στις κοινωνικές σχέσεις εντός των τειχών τις Μητρόπολης σπάνια ο κατήγορος έχει ηθικό προβάδισμα από τον κατηγορούμενο. Η οικοδόμηση της λαικής δικαιοσύνης έναντι των φασιστικών πογκρόμ θα πρέπει να δομηθεί πάνω σε αυτές ακριβώς τις κοινωνικές σχέσεις, όπου όπως οι έλληνες, έτσι και οι μετανάστες δεν είναι όλοι αδέλφια μας και σίγουρα αξιολογούνται οι τρόποι επιβίωσης που επιλέγει ο καθένας.

6

Οι χρυσαυγίτες χαίρουν πλέον αμέριστης υποστήριξης εκείνου του κομματιού του κεφαλαίου που ελέγχει τα ΜΜΕ. Έχοντας πλέον την απαραίτητη ψυχολογία για να διεκδικήσουν χώρο στις εργατικές γειτονιές, οι ναζήδες  πραγματοποιούν ανοιχτά πλέον  πογκρόμ με σκοπό να πιστωθούν την ‘‘κάθαρση’’ περιοχών και την τήρηση της προεκλογικής τους δέσμευσης. Τα ΜΜΕ  προβάλλουν όχι μόνο τις  εκκαθαρίσεις αλλά και τις συγκρούσεις  με ουδέτερο πρόσημο και τους δίνουν την δημοσιότητα που χρειάζονται για να οικοδομήσουν την μέχρι στιγμής ανύπαρκτη κοινωνική βάση τους.   Πλέον ένα σημαντικά κομμάτι της αστικής τάξης στηρίζει τους  χρυσαυγίτες στην προσπάθεια τους να πάρουν περιοχές προληπτικά γιατί υπάρχει κίνδυνος να τις πάρουν άλλοι.

7

Οι μπάτσοι δεν άφησαν να πραγματοποιηθεί το πογκρόμ γιατί φοβήθηκαν το ανεξέλεγκτο της κατάστασης. Η διαχείριση ενός πλήθους που επιδιώκει λυντσαρίσματα και κυρίως η πιθανή διάχυση του φαινομένου, σίγουρα ξεφεύγει από τις αρμοδιότητες μια υπηρεσιακής κυβέρνησης και χρειάζεται πολιτικές αποφάσεις.

8

Η ελληνική ακροδεξιά μπορεί μέσω των πογκρόμ να αποκτήσει  δεσμούς με τα βίαια μητροπολιτικά υποκείμενα που μέχρι τώρα συμμετείχαν στις ‘‘δικές μας’’ συγκρούσεις. Οι φασίστες φαίνεται πλέον να δρούν βάση σοβαρού πολιτικού σχεδιασμού και ρισκάρουν τις ελεγχόμενες συγκρούσεις προκειμένου να δικαιολογήσουν την υποτιθέμενη αντισυστημικότητα τους. Εάν καταφέρουν έτσι να μαζικοποιήσουν τις μονάδες κρούσης τους και ταυτόχρονα να  αποκτήσουν πραγματικούς κοινωνικούς δεσμούς με την παροχή ασφάλειας σε περιοχές πέραν του Αγ.Παντελεήμονα, μπορούν να αναπτυχθούν με τεράστια ταχύτητα.

9

Τα γεγονότα της Πάτρας με τα γεγονότα του Μαίου μετά το φόνου του Μανώλη Καντάρη στην Αθήνα έχουν πάρα πολλές ομοιότητες και  μια μεγάλη διαφορά. Τα γεγονότα στην Αθήνα σταμάτησαν ακριβώς την μέρα που η γυναίκα του Καντάρη δήλωσε ότι δεν θέλει καμία σχέση με τους μαχαιροβγάλτες της Χ.Α, σε αντίθεση με την περίπτωση της Πάτρας που το κράξιμο στους χρυσαυγίτες από τους κοντινούς ανθρώπους του θύματος  δεν φέρεται να έφερε κάποιο αποτέλεσμα. Σε περίοδο κρίσης τα δεδομένα αλλάζουν ταχύτατα και ενώ στην πρώτη περίπτωση οι χρυσαυγίτες μάλλον έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην οργάνωση του πογκρόμ ( λογικά  χωρίς αυτούς δεν θα γινόταν κάτι )  στην δεύτερη έδρασαν απλά επικουρικά πάνω στις δηλωμένες  διαθέσεις του πλήθους.

10

Το μεταναστευτικό ζήτημα δεν είναι τίποτα διαφορετικό από την μετακίνηση πληθυσμών και την συσσώρευση τους σε μεγάλα αστικά κέντρα, η οποία ποτέ δεν σταμάτησε να υπάρχει. Αυτές οι μάζες που μετακινούνται αποτελούνται και από έλληνες προλετάριους που φεύγουν προς χώρες με πιο υγιή καπιταλισμό. Η υπερσυσσώρευση των πολυεθνικών προλεταριακών πλυθησμών στις δυτικές Μητροπόλεις, όταν χαρακτηρίζεται σαν μεταναστευτικό ‘‘πρόβλημα’’ αναδυκνύει ακριβώς αυτήν την εθνικιστική λογική που τονίζει την πολυεθνικότητα και όχι ίδια την υπερσυσσώρευση ή την εξαθλίωση αυτών των πλυθησμών  που αποτελούν τα βασικά χαρακτηριστικά αυτής της κατάστασης. Ταυτόχρονα η υπερβολική αστικοποίηση υπάρχει και σε χώρες χωρίς ιδιαίτερη μετανάστευση όπως η Βραζιλία  και αποτελεί παράγωγο της φτωχοποίησης της υπαίθρου. Με απλά λόγια ακόμα και εάν έφευγαν οι μετανάστες με το υπάρχον καθεστώς πάλι δεν θα χωράγαμε όλοι και σίγουρα δεν θα επαρκούσαν οι υπάρχουσες θέσεις εργασίας. Το καθεστώς  θα εφεύρει τότε άλλου τύπου ρατσισμούς είτε τοπικιστικούς είτε ενάντια σε άστεγους και εξαρτημένους για να τους προωθήσει σαν κεντρικό πολιτικό ζήτημα και πάλι θα βρεθούν οι μάζες ηλιθίων για να τις αναπαράγουν.

11

Στον αντίποδα, είναι δεδομένο ότι με την κοινωνικοποίηση της γης και των μέσων παραγωγής τα παραγόμενα  αγαθά θα επαρκούν για όλους. Θα επαρκούσαν ακόμα και με μια πιο σοσιαλδημοκρατικού τύπου διαχείριση της εξουσίας ή με πιο ομαλή καπιταλιστική ανάπτυξη. Απλά τα δύο τελευταία σενάρια δεν βρίσκονται ανάμεσα στα σχέδια των αφεντικών. Αντίστοιχα επαρκούν  τα εγκαταλλελειμένα ή μη σπίτια για να στεγαστούμε. Το πρόβλημα ήταν και θα παραμένει η κατάληψη  της παραγωγής και του κοινωνικού πλούτου από την αστική τάξη και η ανάλογη αστυνομική/στρατιωτική κατοχή που έχει επιβληθεί επί του πληθυσμού. Με άλλα λόγια, το ότι έχουμε εκχωρήσει στους καπιταλιστές ακόμα και το θεμελιώδες δικαίωμα μας να υπάρχουμε.

12

Μαζί με την ανάπτυξη του αντιφασισμού, πρέπει να κατανοήσουμε και την μερικότητα του. Εάν οι φασίστες  επιδιώκουν  να παρεμβαίνουν στις φτωχογειτονιές και στις λαικές συνοικίες (δίνοντας έμφαση σε αυτές  που δεν υπάρχουμε εμείς) πρέπει να επεκτείνουμε τους πυρήνες και τις δομές μας σε όσες περισσότερες περιοχές γίνεται και να επιδιώξουμε την αυτοοργάνωση της καθημερινότητας, ελλήνων και μεταναστών,  στην βάση της ισότητας και της αλληλεγγύης. Πρέπει να χτίσουμε αυτές τις κοινότητες που θα μπορούν να επιβιώνουν και να τις προτείνουμε στην κοινωνία. Να πάρουμε τον κοινωνικό χώρο πρίν τους φασίστες.

13

Η υποτιθέμενη αντισυστημικότητα των φασιστών και η προσπάθεια τους να εμφανιστούν σαν αντικαθεστωτική δύναμη αναδεικνύει την άμεση ανάγκη για δράση. Το καθεστώς έχει σαπίσει και οι συνθήκες είναι πιο ώριμες από ποτέ. Η επερχόμενη αποτυχία της αριστερόστροφης διαχείρησης της εξουσίας να επιλύσει το κοινωνικό ζήτημα θα διαλύσει και τις τελευταίες αυταπάτες.  Το αδιέξοδο των στημένων συγκρούσεων πρέπει να καταδειχθεί και ταυτόχρονα να αξιοποιήσουμε τις όλο και περισσότερες τυχαίες αφορμές που μπορούν δυνητικά να δημιουργήσουν κοινωνικές εκρήξεις.  Ο δρόμος, η εξέγερση και η αποτελεσματικότητα των εχθροπραξιών με το καθεστώς  αποτελούν  πεδία  ζήμωσης με μεγάλα πλήθη και μάζες φτωχοποιημένων. Ακριβώς επειδή αυτός ο κόσμος πλέον μπορεί να στραφεί προς οπουδήποτε, η οργάνωση της επίθεσης στο καθεστώς αποτελεί πολύπλοκη συνάρτηση, μεγάλη αναγκαιότητα, τεράστια δυνατότητα  και σημαντικό ιστορικό στοίχημα.

14

Όταν το ανταγωνιστικό κίνημα επιλέξει να βγεί μπροστά, οργανωμένα και επιθετικά, να συγκροτηθεί δηλαδή σαν επαναστατικό κίνημα, οι χρυσαυγίτες και οι φασίστες θα ξανακρυφτούν πίσω από τους μπάτσους.

 ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

Advertisements

One response to “Τα Αλλα Πληθη και οι Αποκληροι της Πειραικης Πατραικης

  1. «Πρέπει να επεκτείνουμε τους πυρήνες και τις δομές μας σε όσες περισσότερες περιοχές γίνεται και να επιδιώξουμε την αυτοοργάνωση της καθημερινότητας, ελλήνων και μεταναστών, στην βάση της ισότητας και της αλληλεγγύης. Πρέπει να χτίσουμε αυτές τις κοινότητες που θα μπορούν να επιβιώνουν και να τις προτείνουμε στην κοινωνία». Moυ φαινεται λιγο αοριστο. Ισως περιλαμβανει σκληρες απεργιες οπως στην ελληνική χαλυβουργια. Ισως περιλαμβανει καταληψεις εργοστασιων και λειτουργία των κατειλημενωνεργοστασιων με εργατική αυτοδιαχειρηση. Ισως περιλαμβανει αυτοοργανωμενες λαικες συγκρουσεις με την αστυνομια οπως εγινε στην Κερατεα. Ισως περιλαμβανει επανασυνδεσεις κομμενων ρευματων και πολιορκια των γραφειων της ΔΕΗ και της τοπικης εφοριας για να μην πληρωθει το χαρατσι. Ισως περιλαμβανει δενδροφυτευση σε παρκα που απειλουνται απο τσιμεντοποιηση, οπως το παρκο Κυπρου & Πατησιων αλλα και το παρκο Ναυαρινου. Ισως περιλαμβανει ανταλλακτικά νομισματα, χαριστικά παζαρια και συλλογικες κουζινες . Ισως περιλαμβανει οργανωμενες απαλλοτριωσεις σουπερ μαρκετ και φαρμακαποθηκων . Ολα αυτα αφορουν την καθημερινοτητα του προλεταριατου αλλά νομιζω οτι οι υπαρχουσες αριστερες και αναρχικες-αντιεξουσιαστικές ομαδες δεν συμπλεουν σε ολα αυτα…Καποιοι θεωρουν παγιδα την καταληψη και αυτοδιαχειρηση των εργοστασιων. Αλλοι θεωρουν «χιποεναλλακτικά» σοου τα χαριστικά παζαρια τις κουζινες και τις δενδροφυτευσεις . Ενω καποιοι αλλοι θεωρουν ρομαντική δραση «ρομπεν των δασων» τις απαλλοτριωσεις των super market …. Νομιζω λοιπον οτι το παραπανω αποσπασμα μαλλον δεν διευκρινιζει τι πρεπει ακριβως να προτεινουμε στην κοινωνια…

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s