Για μια ιδεολογικη αναγνωση του εκλογικου αποτελεσματος

Εκτός από τις κοινωνικές και πολιτικές αναγνώσεις μετά τον σεισμό του εκλογικού αποτελέσματος θεωρώ χρήσιμο να σταθούμε και στην ιδεολογική ανάγνωσή του. Γιατί η ιδεολογία, ακόμη κι αν είναι φενακισμένη, δεν είναι ένα συλλογικό κατασκευασμένο ψέμα, αλλά αντανακλά υπαρκτές υλικές πραγματικότητες, έστω στρεβλά, έστω διαθλασμένα. Και η επανατοποθέτηση του χάρτη της Αριστεράς και της Δεξιάς μετά τις εκλογές είναι εξαιρετικά σημαντική για όσους θέλουν να εξάγουν τα σωστά πολιτικά συμπεράσματα.

Η Δεξιά

1. Έχουμε πει πολλές φορές πως η πολιτική του μνημονίου (σαν η μοναδική στρατηγική για την αστική τάξη) δεν είναι μόνο μια σειρά οικονομικών μέτρων, αλλά και η επιβολή ενός κράτους έκτακτης ανάγκης που θα μπορέσει να τα επιβάλει. Ο ιδεολογικός άξονας για αυτό είναι κατά πρώτον το μεταναστευτικό. Εδώ έχουν το πλεονέκτημα πως με την συστηματική ρατσιστική δουλειά που έχουν κάνει τα προηγούμενα χρόνια, στην καταστολή των μεταναστών συναντιέται ένα τόξο του πληθυσμού πολύ μεγαλύτερο από τους οπαδούς της τάξης και ασφάλειας, και αυτό αποτελεί μια πραγματική νίκη του αντιπάλου. Όμως δεν αρκεί. Το βαθύ κράτος μπορεί να ανασυγκροτηθεί μόνο στην βάση της ιδεολογικής στοχοθέτησης της αριστεράς και των κοινωνικών αγώνων. Αυτή είναι η υλική βάση της ιδεολογικής μετατόπισης της δεξιάς (ΝΔ-Λάος) και ενός τμήματος του ΠΑΣΟΚ. Η δεξιά δηλαδή δεν χρειάζεται ένα προφίλ σαν αυτό του Καραμανλή που έκανε βόλτες στον Αη Στράτη. Χρειάζεται το αβερωφικό λεξιλόγιο, που ο Σαμαράς αντέγραψε αυτούσιο από το «φωτιά και τσεκούρι» του πολιτικού μπαμπά του: «Να ανακαταλάβουμε τις πόλεις, να τσακίσουμε την ιδεολογική τρομοκρατία της αριστεράς, να ξαναστήσουμε το πατρίς – θρησκεία – οικογένεια». Την επίθεση ενάντια στην αριστερά και τις «συντεχνίες», «που είναι οι υπεύθυνοι για την κατάντια της χώρας», την πήρε πάνω του ολόκληρη η μιντιακή διαπλοκή, και οι πολιτικοί εκπρόσωποί της, ΝΔ, λάος, Ντόρα και οι ακροδεξιοί του ΠΑΣΟΚ Χρυσοχοΐδης και Λοβέρδος. Αυτή η ιδεολογία ηττήθηκε, μαζί με τους στυλοβάτες του μνημονίου.

2. Ηττήθηκε μεν με την εκλογική συντριβή της ΝΔ και του Λάος, αλλά μόνο συγκυριακά. Στο κάδρο πρέπει να συνυπολογιστεί η τεράστια απήχηση της χρυσαυγής. Στη θέση μιας «ντροπαλής» δεξιάς που κρυβόταν πίσω από το κέντρο, παρουσιάζεται μια νέα δεξιά, περήφανη για τη μισαλλοδοξία της και τα εμφυλιακά της αντανακλαστικά. Η συγκρότησή της σκληρής δεξιάς πηγαίνει παράλληλα με την οργανωτική ανασυγκρότηση του βαθέως κράτους και θα τη βρίσκουμε μπροστά μας ολοένα και περισσότερο, παρά την προσωρινή της ήττα.

3. Σε αντίθεση με την αβερωφική πρόταση, ένα μεγάλο μέρος των οπαδών (και των στελεχών) της δεξιάς αγκάλιασε μια νέα ιδεολογία, αυτή που εκφράζεται από τον Καμένο: ότι η εθνική ανάγκη είναι πάνω από τις ξεπερασμένες αντιθέσεις αριστεράς – δεξιάς. Εκφράζει με τον πιο συνεπή τρόπο το σύνθημα της πλατείας συντάγματος «πατριώτη δεν υπάρχει αριστερά, δεν υπάρχει δεξιά μόνο κόκκαλα ελλήνων τα ιερά». Ο κόσμος που συστρατεύτηκε γύρω από τον Καμένο αντιμάχεται ευθέως μαζί με το μνημόνιο και την υπερδεξιά ιδεολογική ομπρέλα του μνημονίου. Γι αυτό δεν είναι καθόλου τυχαία η επιμονή στην αναφορά του Γοργοπόταμου και της Αλαμάνας. Δεν πρόκειται για ένα συλλογικό ψέμα. Στην υλική του βάση βρίσκονται τα συμφέροντα των διαλυμένων από την κρίση οπαδών της εθνικής ανάπτυξης της προηγούμενης περιόδου (της ολυμπιάδας και της «μάσας») που αναζητούν εναγωνίως μια νέα εθνική ιδεολογία πίσω από την οποία θα συστρατευτούν. Αυτή η νέα συνεκτική ιδεολογία είναι όμως για την επόμενη μέρα. Είναι η βάση του νέου «κοινωνικού συμβολαίου» όταν ο ελληνικός καπιταλισμός επιλέξει (ή αναγκαστεί) να φύγει από την αγκαλιά της Ε.Ε. Η νέα εθνική ενότητα υπεράσπισης των συμφερόντων των ελλήνων καπιταλιστών θα στηθεί πάνω στις πλάτες των μεταναστών, των βαλκανικών λαών και (να μην έχουμε την παραμικρή αυταπάτη) όποιου «ανθέλληνα» αρνηθεί να στρατευτεί στην εθνική σταυροφορία. Αυτή η ιδεολογία της νεοδεξιάς αρχικά έρχεται σε ευθεία αντίθεση με την κεντρική μνημονιακή επιλογή του ελληνικού καπιταλισμού και την ιδεολογία της αβερωφικής δεξιάς. Παρά όμως που ο Καμένος δεν θα στηριξεί «τους δοσίλογους του μνημονίου ούτε νεκρός», ο κόσμος του χωρίς να βιώνει καμιά αντίφαση, στηρίζει με όλη του την ψυχή την ανασύνταξη του βαθέως κράτους στην πλάτη σήμερα των μεταναστών και αύριο των ανθελλήνων. Αυτό δεν τον κάνει σήμερα ακροδεξιό, αλλά χρυσή εφεδρεία για την αυριανή δεξιά ανασύνταξη.

Η Αριστερά

5. Το κεντρικό στον νέο χάρτη είναι η εκτόξευση της αριστεράς με τον Σύριζα. Ο Σύριζα μπορεί να είναι ένα τυπικό ρεφορμιστικό κόμμα (όσο κι αν δεν υπάρχουν πλέον περιθώρια για κεϋνσιανή διαχείριση της κρίσης), όμως καταγράφηκε σαν ένα αδιάλλακτο κόμμα «που δίνει άσυλο στους κουκουλοφόρους», που «είναι πίσω από τα επεισόδια στις διαδηλώσεις», που «έφερε και αγκαλιάζει τους λαθρομετανάστες στη χώρα μας», κλπ, κλπ. Επιπλέον, είχε το θράσος να θέσει θέμα κυβέρνησης της αριστεράς. Και ενώ σε πολλά μπορεί να φαινόταν διατεθειμένος να στρογγυλέψει τις αιχμές του, στο θέμα της κυβέρνησης της αριστεράς δεν έκανε ούτε βήμα πίσω. Και θριάμβεψε εκλογικά. Αυτή η προοπτική είναι που βρήκε τόσο μεγάλη απήχηση και γέννησε τόσες προσδοκίες. Μιας αριστεράς που (επιτέλους) παίρνει την ευθύνη να εφαρμόσει αυτά που λέει. Αυτή η στάση «ανάλυψης της ευθύνης» είναι που έγειρε την πλάστιγγα προς τα αριστερά.

6. Το ΚΚΕ έθεσε τον εαυτό του εκτός του τόξου της αριστεράς. «Δεν είμαστε αριστεροί, είμαστε κομμουνιστές». Σαν οι κομμουνιστές να μην χωράνε στα γήινα μέτρα, σαν να είναι επισκέπτες αυτού του πλανήτη. Μάλιστα, επειδή στον Περισσό είναι και άγαρμποι, γίνονται εντελώς χυδαίοι στην επίθεσή τους ενάντια στο Σύριζα. Το προφανές βέβαια είναι πως θα δουν να τους εγκαταλείπει ο κόσμος που τους εμπιστεύτηκε και μπορεί ακόμη να σκέφτεται στοιχειωδώς. Το λιγότερο προφανές όμως είναι πως όσοι μείνουν θα πρέπει να συνηθίσουν στον ρόλο που επιφυλάσσει για το ΚΚΕ η Παπαρήγα: Να είναι στήριγμα του συστήματος «δια της λιποταξίας», «δια της αποφυγής της σύγκρουσης», την ώρα που η Αριστερά όχι μόνο μάχεται, αλλά φαίνεται να «νικάει».

7. Η διάλυση του κέντρου έγινε τόσο προεκλογικά όσο και μετεκλογικά. Καταρχήν με την αναχώρηση της Δεξιάς από αυτό σε συνδυασμό με την άνοδο της ναζιστικής Δεξιάς. Κατά δεύτερον με την ανάδυση ενός νέου πόλου, του Καμένου που πολιτεύεται «ως έλληνας, πέρα από ιδεολογίες», δηλαδή στα πλαίσια μιας ανύπαρκτης «ουδετερότητας» που στηρίζει ευθέως το σύστημα. Αν όμως το ΠΑΣΟΚ και το κέντρο είχε καταντήσει να εκφράζει την «ουδετερότητα του καλού διαχειριστή», ο Καμένος εκφράζει την «ουδετερότητα του ελληναρά». Κατά τρίτο και σπουδαιότερο με την κάλυψη ενός μεγάλου τμήματος του χώρου από την Αριστερά. Το τοπίο είναι ακόμη ρευστό και μεταβατικό, αλλά είναι ολοκάθαρο πως οδεύει σε μια οριακή πολιτική πόλωση. Να ετοιμαστούμε γρήγορα για να την υποδεχτούμε.

Κ. Ρουσίτης

Advertisements

5 responses to “Για μια ιδεολογικη αναγνωση του εκλογικου αποτελεσματος

  1. 4,2 δισ ευρώ και όχι 5,2 θα μας καταβάλλουν οι δανειστές μας.
    Οι δανειστές χωρίς ΚΑΜΜΙΑ εξήγηση κόψανε τη δόση.
    Και φυσικά «το EFSF θα μεταφέρει τα 4,2 δις. ευρώ σε δεσμευμένο λογαριασμό ο οποίος δίνει προτεραιότητα στην εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους».
    Με άλλα λόγια, η Ελλάδα έχει καταντήσει ένα μεγάλο πλυντήριο δανείων.
    Είναι που δεν θα είχαμε να πληρώσουμε μισθούς και συντάξεις.

    Και πιο πριν την πέσανε οι βαρόνοι του Τύπου στον Στρατούλη του ΣΥΝ που ψέλισσε κάτι λίγα για το ρόλο των τραπεζών. «Ο ΣΥΡΙΖΑ Θα μας πάρει τις καταθέσεις». Ποιες καταθέσεις ρε αθεόφοβοι; Δεν έχει μείνει ούτε ΕΥΡΩ στον κόσμο. Άσε που κι οι μεσαίοι καταθέτες που αποταμιεύσανε τα εφάπαξ τους (και οποιοδήποτε μαύρο ή νόμιμο χρήμα) σε ομόλογα ελληνικού δημοσίου κουρεύτηκαν 60% (και τα υπόλοιπα σε 40 χρόνια, όταν πια θα κοιτάνε τα ραδίκια ανάποδα). Και επίσης οι τραπεζίτες άδειασαν τα Ασφαλιστικά Ταμεία (δικά μας λεφτά υποτίθεται).

    Μου αρέσει!

  2. @Ναβης
    Δεν συμφωνώ.
    Το ΚΚΕ έκανε μια προεκλογική εκστρατεία ανήκουστη. «Δεν μας ενδιαφέρουν εμάς τα ποσοστά, ο λαός δεν είναι έτοιμος, η ψήφος στο ΚΚΕ είναι βαριά ευθύνη». Το μόνο που δεν μας είπε είναι οτι «Αν οι εκλογές αλλάζανε τον κόσμο θα ήταν παράνομες» δεν είπε και στο τέλος να απέχει κι απ τις εκλογές. Αλήθεια γιατί συμμετέχει στις εκλογές;

    Έφτασε να μην κατατάσει το ΚΚΕ στην Αριστερά!

    Και το αποτέλεσμα απογοητευτικό. Παρόλες τις ραγδαίες εξελίξεις και την πτώχευση της χώρας. Περίμενε κάτι καλύτερο;

    Τώρα μετά τις εκλογές η Αλέκα καλεί το λαό «να διορθώσει την ψήφο του, αν θέλει να συγχρονιστεί με τις εξελίξεις», «Να αναλάβει ο λαός τις ευθύνες του.» . Ήμαρτον! Πάει για νέο θρίαμβο λοιπόν στις επόμενες εκλογές.

    Το ΚΚΕ έχει πάψει να είναι αντιμετωπίζεται σαν απειλή από το σύστημα. Δεν έχει αιχμές, δεν απειλεί παρα μόνο (και καλά) τη ναυτιλια, η Κανέλλη κι ο Μπογιόπουλος είναι καλοδεχούμενοι σ’ όλα τα πάνελ των αστέρων. Τα άλλα στελέχη που βγαίνουν στα πάνελ είναι κάτι πολιτικές μούμιες που κάθονται κι ακούνε και όταν μιλάνε πετάνε άσχετες μπαρούφες του στυλ «αυτά τα προβλήματα δεν λύνονται στο καπιταλισμό».

    Μου αρέσει!

  3. Νομιζω οτι το ΚΚΕ κρατησε μια καλη σταση αυτες τις ημερες της λεγομενης «ακυβερνησιας». Σωστα επελεξε να τηρησει αποσταση απο το ανυποφορο κλιμα της λεγομενης ακυβερνησιας που καλλιεργησαν τα αστικα κομματα , ο προεδρος της δημοκρατιας και τα ΜΜΕ. Νομιζω οτι σωστά επελεξε να μην παει η Αλεκα Παπαρηγα στη σημερινη συσκεψη ( Τριτη 15/5/12) των πολιτικων αρχηγων. Δεν αντιλαμβανομαι καθολου γιατί ο Αλεξης Τσιπρας προσερχεται στη σημερινη συσκεψη , αφου το αντικειμενο της συκεψης ειναι να σχηματισθει κυβερνηση προσωπικοτητων.Επισης σωστα το ΚΚΕ επελεξε να οργανωσει συγκεντρωση στο πεδιο του Αρεως με θεμα να μη σχηματισθει καμια «οικουμενικη κυβερνηση» και να γινουν εκλογες. Τελος νομιζω οτι πολυ σωστα το ΠΑΜΕ ζητησε απο τη ΓΣΕΕ να κηρυξει 24ωρη απεργια για σημερα 15/5/12 με θεμα την υπερασπιση των συλλογικων συμβασεων. Η ΓΣΕΕ αρνηθηκε και μονο μερικές ομοσπονδιες που ανηκουν στο ΠΑΜΕ και ο συλλογος βιβλιοϋπαλληλων προχωρουν σημερα σε απεργία. Νομιζω λοιπον οτι ειναι αστοχο να λεμε οτι το ΚΚΕ «ειναι στηριγμα του συστηματος δια της λιποταξιας». Δεν βλεπω καποια σοβαρή λιποταξια του ΚΚΕ αυτες τις ημερες (της λεγομενης ακυβερνησιας )που στηριζει το συστημα. Το ΚΚΕ δεν αποτελει σοβαρη απειλη για το συστημα. Σωστα. Ποιο κομμα ομως (απο τα υπαρχοντα ) αποτελει ομως σοβαρή απειλη το συστημα;; Ο Συριζα, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ , η ΟΚΔΕ, το ΕΕΚ;; Μαλλον κανενα ….

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s