«Αυτό που συνέβη, μπορεί να ξανασυμβεί»

Αυτή είναι η προειδοποίηση-κραυγή που απευθύνει στις μελλοντικές γενιές για το φασιστικό κίνδυνο, ο  Πρίμο Λέβι, ο Ιταλοεβραίος κομμουνιστής-διανοούμενος που επέζησε από την κόλαση του Άουσβιτς. Κι η ρήση αυτή είναι εδώ για να υπενθυμίζει πως ο ναζισμός δεν είναι απλά κάποια παρέκλιση από τη δυτική δημοκρατία ή την ανθρώπινη φύση, αλλά η πιθανή κατάληξη μιας παρηκμασμένης καπιταλιστικής κοινωνίας.

Το  μαύρο μέτωπο μνημονιακής κι αντιμνημονιακής δεξιάς κι άκρας δεξιάς, από τον υπουργό των μπάτσων Χρυσοχοίδη μέχρι τους ναζιστές μαφιόζους της χρυσής αυγής κι από τον «ευαίσθητο» Καμίνη μέχρι τον κομμουνιστοφάγο Σαμαρά με την ευγενική χορηγία όλων των μέσων αποφάνθηκε: οι μετανάστες χωρίς χαρτιά είναι ο εχθρός, μαζί κι όσοι τους υποστηρίζουν. Ήδη εδώ και δύο μέρες οι ένστολες συμμορίες -ναι οι ίδιες που αποδεδειγμένοι βασανίζουν και ληστεύουν μετανάστες και θα ενισχυθούν με άλλους χίλιους καμικάζι- επιδίδονται σε πογκρόμ κατά των μεταναστών και -όπως ψέλλισε ο δήμαρχος Αθηναίων- ευρύτερα των τοξικομανών και των φτωχών, με άλλα λόγια των σύγχρονων απόκληρων.

Ταυτόγχρονα με την κατάλληλη προπαγάνδα και τις αντίστοιχες παράτες, το κράτος σε ρόλο θεσμικού ρατσιστή, προαναγγέλει τη λειτουργία τριάντα (30) στρατοπέδων συγκέντρωσης, χωριτηκότητας τουλάχιστον 1000 ατόμων για τους μετανάστες χωρίς χαρτιά.

Και ναι μπορεί αυτά τα στρατόπεδα να μην είναι στρατόπεδα θανάτου όπως τα χιτλερικά, αλλά το κράτος θα φυλακίζει εντός τους ανθρώπους που δε θα έχουν διαπράξει κανένα αδίκημα εκτός από το ότι δεν έχουν χαρτιά, θα χωρίζει τα αντρόγυνα και τις οικογένειες, θα επιβάλει με λίγα λόγια με θεσμικό και νόμιμο τρόπο καθεστώς διάκρισης-απαρχάιντ. Κι επειδή οι λέξεις έχουν ακόμα κάποιο νόημα, έλεος με τους χυδαίους απολογητές των εφημερίδων και των καναλιών, αυτό δεν είναι ούτε υποδοχή, ούτε κλειστή φιλοξενία, επομένως εν πλήρει συνειδήσει η μνημονιακή Ελλάς με την υποστήριξη της πολιτισμένης Ευρώπης, ετοιμάζεται να προβεί στο μεγαλύτερο πογκρόμ κατά μεταναστών και να δημιουργήσει το πρόπλασμα χιτλερικών στρατόπεδων.

Θα είναι λάθος να θεωρηθεί όλη η ακροδεξιά ρητορεία για τη μετανάστευση και γενικά την ασφάλεια που κυριαρχεί από το πρωί μέχρι το βράδυ απλή απόπειρα να αλλάξει η προεκλογική (;) ατζέντα και να μετατοπιστεί από την οικονομική κρίση και τα μέτρα στο προνομιακό -για το καθεστώς- πεδίο του νόμου και της τάξης. Όχι ότι αυτή η αλλαγή δε στοχεύει στη συσπείρωση των αστικών δυνάμεων μνημονιακών και μη, εξάλλου και στις ευρωεκλογές το 2009, αλλά και στις δημοτικές της Αθήνας το 2010, πάλι είχαμε την ίδια κασέτα από τους έγκυρους γραφιάδες και τηλεάστερες.

Όμως  αφενός η ακροδεξιά ηγεμονία σε τέτοια ζητήματα χτίστηκε μεθοδικά από το Γενάρη του 2009 κι έπειτα, αφετέρου είναι φανερό σε όποιον θέλει να το δει πως ο ρατσισμός και η πυγμή είναι η νέα κοινωνική συμμαχία που επιθυμεί να στήσει η αστική τάξη και το κράτος της. Μια ματιά στη Γαλλία εξάλλου και στην αντισλαμική προπαγάνδα που έχει ξεσπάσει ύστερα απο τα γεγονότα της Τουλούζης δείχνει πως το θέμα δεν είναι αμιγώς ελληνικό.

Ουσιαστικά πρόκειται για βαθύτερη πολιτική και κοινωνική διεργασία που ξεφεύγει από τα στενά εκλογικά οφέλη, ούτε έχει να κάνει με κάποιους πολιτικούς φασίστες. Εξάλλου και μετά τις εκλογές (;) όπως ακριβώς το πιθανότερο είναι ο Παπαδήμος να είναι και πάλι πρωθυπουργός, έτσι και ο νόμος και η τάξη θα είναι το όχημα για να οριστεί ξανά το ταξικό φράγμα την εποχή της κρίσης για να υψωθεί δηλαδή το ανάχωμα απέναντι στους νεόπτωχους -ανεξάρτητα εθνικότητας- που θα πληθαίνουν.

Όλη αυτή η ρητορεία για τους «μετανάστες που είναι εισβολείς, που απειλούν την υγεία των πολιτών, που μολύνουν το ιστορικό κέντρο» η οποία αποτελεί πλέον την κυρίαρχη ιδεολογία του κράτους δεν είναι απλά ένα ωμό δείγμα ταξικού μίσους προς τους απόκληρους που χώραγαν στο κάδρο της ανάπτυξης ως θύματα, αλλά τώρα πρέπει να χάσουν την ανθρώπινη ιδιότητα τους.

Το έχουμε ξαναπεί: είναι ένα κάλεσμα προς τα απομεινάρια της μεσαίας τάξης, τους εκκολαπτόμενους γιάπιδες (υπάρχουν ακόμα τέτοιοι) και κάθε λογής απολιτίκ τρέντι συντηρητικούς να συστρατευτούν στην ύστατη μάχη για τη διάσωση της πατρίδος και των προνομιών τους-υλικών ή φαντασιακών. «Μπορεί να διαλύσαμε μισθούς και συντάξεις, παιδεία και υγεία, να μην υπάρχει προοπτική καπιταλιστικής ανάπτυξης και να οικοδομούμε ένα κράτος έκτακτης ανάγκης, αλλά θα μπορείτε να κυκλοφορείτε σε μια καθαρή Αθήνα, να πίνετε τα ποτά σας, να καταναλώνετε πολιτισμό, χωρίς να στοιχειώνουν το βλέμμα σας ανθρώπινες σκιές, λαθραίοι και φυσικά αριστεροί κι αναρχικοί διαδηλωτές». Αυτά κρύβονται πίσω από την καθεστωτική προπαγάνδα, αυτός είναι ο στόχος των στρατοπέδων συγκέντρωσης και των πογκρόμ. Εθνική ενότητα κυριολεκτικά πάνω στις πλάτες των πραγματικά απόκληρων.

Σε αντίθεση με τους αφελείς που θεωρητικοποιούν μάλιστα την αφέλεια τους, η κοινωνία δε χωρίζεται στο απλουστευτικό σχήμα του 1% που τα χει όλα και του 99% που δεν έχει τίποτα. Υπάρχουν πλατιά στρώματα που δε νοιάστηκαν ποτέ για τίποτα περισσότερο από την πάρτη τους, που ακολουθούν με προθυμία κάθε εμετικό ιδεόλογημα, που θα μείνουν και θα μένουν απαθείς και που ακόμα κι αν βρίζουν από το πρωί μέχρι το βράδυ τους πολιτικούς ως προδότες (ή μάλλον ακριβώς για αυτό) θα είναι πάντα ενεργητικοί ή παθητικοί υποστηρικτές των σχεδίων της αντίδρασης.

Ένα άλλο στοιχείο που έχει τη σημασία του γύρω από τα προωθούμενα στρατόπεδα είναι η μπίζνα που στήνεται και τα αντίστοιχα κέρδη. Όπως δήλωσε ο Χρυσοχό σε κάθε στρατόπεδο θα απασχοληθούν 150 νέοι μπάτσοι (4500 νέοι ταγματασφαλίτες) συνεπικουρούμενοι από εταιρείες σεκιούριτι σε μια ιδιωτικοποίηση των φυλακών αλά αμερικέν. Ταυτόχρονα η ΕΕ θα δώσει, έγραψε η καθεστωτική Καθημερινή, 250 εκ για τα στρατόπεδα, ενώ τη σίτιση θα αναλάβουν ιδιωτικές εταιρείες. Συνολικά το σχέδιο είναι σε κάθε στρατόπεδο να απασχολούνται χίλιοι νοματαίοι, από τις τοπικές κοινωνίες. Εκτός λοιπόν από τους προφανείς ιδεολογικο-πολιτικούς λόγους οι συνθήκες διαβίωσης θα πρέπει να είναι άθλιες για να βγαίνουν πιο πολλά φράγκα.

Μάλλον πρόκειται για υπόδειγμα ιδιωτικοποίησης της καταστολής, άρα όσοι ενδεχομένως να ανησυχούσαν αν η αστυνομία «καθαρίζοντας» το κέντρο από τους τοξικομανείς και τους μετανάστες θα χάσει πόρους από τη συνήθη -όπως ακούγεται- επίβλεψη διαφόρων δραστηριοτήτων, θα δημιουργηθούν αντισταθμιστικά οφέλη από το ευρωπαϊκό χρήμα για να συντηρεί τα επικουρικά της ταμεία.

Ας είμαστε ξεκάθαροι με το εξής: αν τα στρατόπεδα δημιουργηθούν θα συνιστούν μια τομή στην πορεία μετάλλαξης της αστικής δημοκρατίας και μια στρατηγική ήττα για την αριστερά και τους καταπιεσμένους. Όπως ήττα ήταν το ότι τόσα χρόνια η αριστερά πλην ελαχίστων εξαιρέσεων άφηνε αναπάντητες τις φασιστικές προκλήσεις, ή περιοριζόταν σε έναν αφηρημένο ανθρωπισμό για τους «μετανάστες που είναι αδέρφια μας» χωρίς να προβαίνει σε συγκεκριμένες δράσεις. Δράσεις που θα εκκινούσαν από περιφρουρημένες καταλήψεις των άδειων κτιρίων του κέντρου, από συσσίτια και δίκτυα αλληλεγγύης που θα εμπόδιζαν (ή θα προσπαθούσαν έστω) τη μαφία μαζί με το κράτος και το ναζιστικό υπόκοσμο να εκμεταλλεύονται τους μετανάστες. Δράσεις που αναπόφευκτα θα είχαν ένα όριο, αλλά θα δημιουργούσαν άλλη συνείδηση σε μετανάστες κι αλληλέγγυους, πέρα από τη λογική του θύματος και του συμπαραστάτη. Τη συνείδηση του πολιτικού υποκειμένου που  δεν επαιτεί λύσεις από το κράτος, δεν καταναλώνει φολκόρ αλληλεγγύη αλλά επανοηματοδοτεί με επαναστατικό τρόπο τον ανθρωπισμό.

Αυτά ακόμα και τώρα, υπό την πίεση του αντιπάλου, οφείλουν να είναι ένας άξονας άμεσης δράσης. Ο αγώνας ενάντια στα στρατοπεδα συγκέντρωσης δεν είναι ούτε μονοθεματικός αγώνας, ούτε στενά ανθρωπιστικός, αλλά τμήμα του συνειδητού πολιτικού ανατρεπτικού αγώνα. Η ακροοδεξιά ρητορεία στοχοποιεί αρχικά τους μετανάστες, αλλά είναι βέβαιο πως τα φασιστικής λογικής μέτρα περιορισμού αποτελούν πρελούδιο για την κλιμάκωση της επίθεσης που ήδη έχει ξεκινήσει και δε θα αφορά τα οικονομικά μέτρα μόνο, αλλά τη νέα ιδεολογική και πολιτική καθεστωτική αφήγηση, τη ρεβάνς της μεταπολίτευσης.

Όσοι δε θεωρούν πως αυτό αφορά την εργατική τάξη και τους αγώνες της, γιατί δεν παίζουν με το μεταναστευτικό και δε θέλουν να πολωθεί τώρα το αντιμνημονιακό τους μέτωπο, όχι μόνο είναι αστοιχείωτοι πολιτικά, αλλά δεν έχουν τίποτα κοινό με την επαναστατική αριστερά και το όραμα ενός άλλου κόσμου.

Κανένας αγώνας για το μεροκάματο, καμία ενότητα του λαού δεν έχουν νόημα (αν είχαν και ποτέ) όταν χιλιάδες άνθρωποι -ο βυθός της κοινωνίας- θα στερηθούν ακόμα και του στοιχειώδους δικαιώματος του να ορίζουν το σώμα και τη φτώχεια τους.

Κόντρα στην (αντι)μνημονιακή εθνική ενότητα, κόντρα στην αντιανθρώπινη καθεστωτική προπαγάνδα και πρακτική, οφείλουμε να οικοδομήσουμε την ενότητα των καταπιεσμένων υπερασπιζόμενοι ένα βαθύτερο ανθρωπισμό που δε θα δείξει όμως καμία επιείκεια στους νοσταλγούς των Άουσβιτς και των μεταμοντέρνων υποστηρικτών τους. Η αναμέτρηση με τη σήψη του αστικού πολιτισμού που επαναφέρει ως ρεαλισμό τις πιο σκοτεινές του πλευρές  απαιτεί συνείδηση και τόλμη και από το αποτέλεσμα αυτής της μάχης, αλλά και του ταξικού πολέμου που είναι το περιεχόμενο της κρίσης, κρίνεται -όπως σε κάθε ιστορική καμπή- τελικά το μέλλον της ανθρωπότητας.

Άκης Τζάρας

Advertisements

7 responses to “«Αυτό που συνέβη, μπορεί να ξανασυμβεί»

  1. Η φρικη των στρατοπεδων συγκεντρωσης που εξήγγειλε ο Χρυσοχοιδης μηπως ειναι το μελλον που τα αστικά επιτελεια επιφυλάσσουν ή τουλαχιστον δοκιμαζουν ως ενα πιθανό μελλοντικο σχεδιο για ολους τους αμισθους προλεταριους;; Μήπως εχει αρχισει να ωριμαζει ως γενική επιλογή του κεφαλαιου σε ολο τον πλανητη ο εγκλωβισμός σε στρατοπεδα των αμισθων προλεταριων αδιακριτως εθνικής καταγωγής ή εθνικής ταυτοτητας;;

    Μου αρέσει!

  2. Σύντροφοι, ένα τραγικό που βλέπω εγώ είναι ότι αν είχε ζήσει ο Λένιν 10 χρόνια ακόμα να δει την άνοδο τού φασισμού και να γράψει ένα βιβλίο για το θέμα, τα αντιφασιστικά συλλαλητήρια θα είχανε 100πλάσια συμμετοχή. Πάλι καλά που έγραψε ο Τρόστκι και μαζεύονται τουλάχιστον οι τροτσκιστές… Θρησκευτική προσήλωση είναι αυτό; Ξέρω κι εγώ.

    Εξαιρετικές -και πολύ τρομακτικές- μού φαίνονται οι διαπιστώσεις τού κειμένου. Και σίγουρα αντιρατσιστικά φεστιβάλ δε φτάνουν. Ούτε ενημέρωση τού κόσμου και ανάπτυξη των αντιρατσιστικών τους αντανακλαστικών και της ταξικής αλληλεγγύης. Γιατί η συμμορία θα είναι ακόμα εκεί, και θα μαχαιρώνει.

    Καλημέρα

    Μου αρέσει!

  3. Ψάρεμα στον Βόθρο του Πατριωτισμού, March 27, 2012

    Ο Χίτλερ δεν ήρθε από τον Άρη

    Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι ζούμε την πιο ρευστή πολιτικά εποχή των τελευταίων δεκαετιών. Το κυρίαρχο πολιτικό σύστημα έχει καταρρεύσει και οι επίδοξοι μνηστήρες της εξουσίας αρχίζουν να διαμορφώνουν προγράμματα, συμμαχίες και συγκλίσεις. Το κενό πολιτικής εξουσίας που αφήνουν πίσω τους τα δύο μεγάλα κόμματα που χάνουν τεράστιο ποσοστό της δυναμής τους αποτελεί το πεδίο μάχης ανάμεσα σε πολιτικά κόμματα και εκλογικούς – ή μη – σχηματισμούς που προσπαθούν να απορροφήσουν τους μετανιωμένους Πασόκους και Νεοδημοκράτες. Για τους επίδοξους διαχειριστές της εξουσίας είναι η εποχή της ‘‘σοβαρότητας’’, της ρεαλιστικών προτάσεων και της εναλλακτικής καπιταλιστικής διαχείρισης. Αυτή την ιστορική στιγμή όλοι πρέπει να αποδείξουν ότι δεν είναι ακραίοι. Από τον Σύριζα και την Ανταρσύα μέχρι τους χιτλερικούς της Χρυσής Αυγής ξαφνικά όλοι αλλάζουν το παρελθόν τους, αμβλύνουν τις αντιθέσεις τους με τους μέχρι τώρα οπαδούς του δικομματισμού και οξύνουν την εύπεπτη συνθηματολογία. Οι πρώην ψηφοφόροι του Πασόκ και της Ν.Δ δεν έκαναν ποτέ λάθος, ήταν απλά μπερδεμένοι και εγκλωβισμένοι και συνεπώς πρέπει να ακούσουν αυτά που θέλουν να ακούνε. Κυρίως δεν πρέπει να ακούσουν κάτι καινούργιο. Όλα θα πήγαιναν καλά εάν οι προδότες δεν τρώγαν τα λεφτά και δεν ξεπουλάγαν την πατρίδα μας….
    http://classwar.espiv.net/?p=2912

    Μου αρέσει!

  4. Γενική ρατσιστική επίθεση από τη δοτή κυβέρνηση Παπαδήμου. Ο περιβόητος ρατσιστής Λοβέρδος με τον μηδενικό Χρυσοχοϊδη, ετοιμάζονται για συνέντευξη τύπου που θα προβάλλει παράλληλα άλλη μια πτυχή του «προβλήματος των λαθρομεταναστών», αυτήν της δημόσιας Υγείας.
    Ο υπουργός Λοβέρδος, που έχει παρατήσει τα νοσοκομεία χωρίς μαξιλαροθήκες, χαρτί υγείας, γάζες, πεταλούδες για ορό (χρησιμοποιούν κάτι αη-βασιλιάτικες που σπάνε), οινόπνευμα (έχουν ένα υποκατάστατο σαν ξυλόπνευμα), που σταμάτησε να παρέχει δωρεάν τα βασικά στους εξαθλιωμένους ηλικιωμένους και αρρώστους, θα μιλήσει στη συνέντευξη τύπου για τη δημόσια υγεία που απειλείται από τους απόκληρους του κόσμου αυτού.
    Και το κακό είναι οτι οι στημένοι δημοσιογράφοι θα τον αβαντάρουνε και θα του πασάρουνε ερωτήσεις-λουκούμι και δυστυχώς δεν θα βρεθεί κανένας στην αίθουσα ή απ’ έξω απ΄ αυτήν για να τον βάλει στη θέση του.
    http://www.protothema.gr/greece/article/?aid=187226

    Μου αρέσει!

  5. Η αναδιαρθρωση του καπιταλισμού συνοδευεται με τον περιορισμό της κινησης του προλεταριατου…Στην αυγή του βιομηχανικού καπιταλισμού στην Αγγλία, αλλά και νωρίτερα, η επαιτεία-αλητεία τιμωρούνταν (στην τρίτη σύλληψη του παραβάτη) με θάνατο! Ασχολείται διεξοδικά με το θέμα ο Μηλιός, εδώ: http://users.ntua.gr/jmilios/pa.html
    (βλ. 29-2-2012, μέρος Β)

    Μου αρέσει!

  6. Eιδηση μικρη αλλα σημαντική ( Δρομος της Αριστερας 31/3/12)….Την Κυριακή 25/3/12 εξεγερμενοι εργατες στο Μπαγκλαντες κατεστρεψανν τα εργοστασια – κατεργα στα οποια εργαζονται … Επιστροφή στις αρχές του 19ου αιωνα;; … Θετω ενα ερωτημα ως απαντηση στο σχολιασμό που κανει ο αρθρογραφος της εφημερίδας «Δρομος της Αριστερας» ο οποιος κατακρινει την καταστροφή του εργοστασιου και γραφει οτι ο λουδισμος του 19ου αιωνα δεν ειναι λυση……. Η καταστροφή των μηχανων δεν ειναι λυση. Συμφωνοι… Ειναι ομως λυση να συνεχιστει το καθεστως της μισθωτης σκλαβιας αλλά να μη γινουν απολυσεις και να μη μειωθουν οι μισθοι;;…. Αν δεν κανω λαθος γι αυτό απεργουν και αγωνιζονται οι εργατες στην ευρωπαικη ηπειρο…. Υπαρχει λυση εντος της καπιταλιστικής σχεσης ;; …. Ποιος ειναι περισσοτερο ταξικα συνειδητοποιημενος …Αυτος που καταστρεφει το εργοστασιο στο οποιο εργαζεται καταστρεφωντας ετσι την επιστροφή του στη μισθωτή σκλαβιά και απορριπτωντας ετσι την προλεταρική συνθηκη ή αυτος που απεργεί στην ελληνική χαλυβουργία και προστατευει τα μηχανηματα γιατί διεκδικει να συνεχισει να ζει μεσα στο καπιταλισμο με τους ορους της μισθωτης συνθηκης που ειχε συνηθισει μεχρι σημερα ;; …. Νομιζω οτι σηκωνει πολυ συζητηση η απαντηση

    Μου αρέσει!

  7. Στο σ. Νάβη

    Συμφωνώ οτι το κίνημα των λουδιτών έχει υποτιμηθεί και συνήθως λανθασμένα μας αρέσκεται να αναφερόμαστε μόνο στην ομαλή «οργανωμένη ταξική πάλη» μες στα συνδικάτα (κληρονομιά από έναν απολιθωμένο «σοβιετικό μαρξισμό»). Κοιτάζοντας τις περιγραφές για την κατάσταση της εργατικής τάξης του 18ου και 19ου αιώνα δεν απέχουμε πολύ από ένα μεγάλο κομμάτι της εργατικής τάξης στην υφήλιο (Κίνα, Ινδία, Μπαγκλαντές κλπ).

    Μπορεί να μην έχουν οι εργάτες εκεί άλλη διέξοδο εκτός από τη «μορφή συλλογικής διαπραγμάτευσης μέσω ταραχών – Riots» (κατα Έρικ Χομπσμπάουμ). Μπορεί να είναι πιο μπροστά από τους καλοαναθρεμένους συνάδερφούς τους στη Γερμανία και την Αμερική που έχουν χάψει όλο το παραμύθι του νεο-φιλελευθερισμού και του «μαζί τα φάγαμε» και του οι «λαθρομετανάστες φταίνε».

    Γράφει ο Χομπσμπάουμ το πολυ σημαντικό για τους λουδίτες και το σπάσιμο των μηχανών

    “[…]Οι περιοδικές ταραχές των ναυτικών της Βορειοανατολικής Αγγλίας την εποχή που κλείνονταν τα συμβόλαια, αποτελούν ένα καλό παράδειγμα […]”

    «Πόσο αποτελεσματικό ήταν το σπάσιμο των μηχανών; Δικαιούμαστε νομίζω να υποστηρίξουμε οτι η συλλογική διαπραγμάτευση μέσω ταραχών ήταν τουλάχιστον το ίδιο αποτελεσματική με κάθε άλλο μέσο άσκησης συνδικαλιστικής πίεσης, και πιθανώς π ε ρ ι σ σ ό τ ε ρ ο αποτελεσματική από κάθε άλλο μέσο που ήταν διαθέσιμο πριν από την εποχή των εθνικών συνδικάτων για ομάδες όπως οι υφαντουργοί, οι ναυτικοί και οι ανθρακωρύχοι. […] Η επιτυχία τους επομένως θα πρέπει να μετριέται από την ικανότητά τους να διατηρούν σταθερές συνθήκες – για παράδειγμα σταθερούς μισθούς – απέναντι στη μόνιμη και πασίγνωστη επιθυμία των αφεντικών να τους οδηγήσουν στα όρια της πείνας […]»
    «[…] Το αφεντικό του δέκατου όγδοου αιώνα είχε διαρκώς συνείδηση, οτι οι υπερβολικές του απαιτήσεις μπορούσαν να επιφέρουν όχι απλά μια προσωρινή απώλεια κερδών, αλλά την καταστροφή του καφαλαιικού εξοπλισμού.»

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s