Συμμετέχουμε σαν άτομα, προβληματιζόμαστε σαν συλλογικότητα

Με αφορμή ένα προηγούμενο άρθρο που δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα της Κόκκινης Ορχήστρας (εδώ) πολλοί μας ρωτάνε: Τελικά, να συμμετέχουμε στο κίνημα των «αγανακτισμένων» ή να το καταγγείλουμε; Να χαιρόμαστε ή να στεναχωριόμαστε που βγήκε ο κόσμος στους δρόμους; Αυτό δεν θέλαμε τόσο καιρό, γιατί εσείς είσαστε τόσο σκεπτικιστές μπροστά σ’ αυτό το πρωτοφανές κίνημα;
Και απαντάμε: Δεν είμαστε εμείς που θα αποφασίσουμε ποιος να πάει στο Σύνταγμα και ποιος όχι. Εξάλλου ένα κίνημα που έχει ξεκαθαρίσει στο όνομα του ότι δεν θέλει «καπέλα» και «κόμματα» δεν μας υποχρεώνει να πάρουμε μια τέτοια θέση. Για μας τα πράγματα δεν είναι από φυσικού τους καλά ή κακά. Το Σύνταγμα δεν είναι μια συγκέντρωση που καλούνε οργανώσεις και συλλογικότητες της αριστεράς για να καλέσουμε και εμείς. Ούτε μια εργατική απεργία με ξεκάθαρο τουλάχιστον ταξικό πρόσημο. Σε τι ακριβώς μπορεί να καλέσει μια πολιτική οργάνωση, αφήστε που εμείς δεν είμαστε ούτε καν τέτοια. Υπάρχει κανείς που καλεί στο Σύνταγμα και δεν το ξέρουμε; Παίρνει την πολιτική και οποιαδήποτε άλλη ευθύνη για το τι θα γεννηθεί από κει μέσα. Κανείς δεν το κάνει με οποιοδήποτε επίσημο τρόπο και αν το κάνει θα κατηγορηθεί από σύσσωμο το σύνταγμα ότι καπελώνει το κίνημα. Πριν λοιπόν απαντήσει η Κόκκινη Ορχήστρα, ας μας πούνε αυτοί που μας εγκαλούν αν καλούν εκείνοι, όχι ως πληττόμενοι, όχι ως «δεν πληρώνω», όχι ως πρωτοβάθμιο σωματείο, όχι ως άτομα που είναι και της μόδας, αλλά σαν πολιτικές οργανώσεις. Αλλά τι συζητάμε τώρα. Εδώ οι οργανώσεις έχουν ήδη καταργηθεί, για να μην πούμε αυτοκαταργηθεί στην πλατεία και μάλιστα πάνω και κάτω.
Τώρα σαν άτομα φυσικά είμαστε εκεί, αλλά έτσι το «συμμετέχουμε» έχει μια διαφορετική σημασία. Σαν Κόκκινη Ορχήστρα δεν συμμετέχουμε, όχι γιατί ακριβώς δεν θέλουμε αλλά γιατί έτσι έχει αποφασίσει η συνέλευση, και επειδή δεν είμαστε της προσκολλήσεως, συμμετέχουμε με τον τρόπο που συμμετέχουν όλοι.
Από κει και πέρα αποφεύγουμε τα μεγάλα λόγια, για μια υπόθεση που είναι αντιφατική και που μπορεί να οδηγήσει εν μέσω κατάρρευσης του πολιτικού συστήματος σε οποιαδήποτε κατεύθυνση. Μας λένε να είσαστε εκεί να το στρέψουμε στη δική μας κατεύθυνση. Μάλιστα. Και ποια είναι η δική μας κατεύθυνση (;), ξέρει κανείς να το πει με ένα ξεκάθαρο τρόπο. Και εν πάση περιπτώσει να είμαστε εκεί, ως τι όμως. Ως Κατερίνα, Μαρία, Γιάννης, Μήτσος και Γιώργος. Ως μισθωτός τεχνικός, συνταξιούχος, μεταλλειολόγος, δάσκαλος, άνεργος, επισφαλής εργαζόμενος και γενικώς πληττόμενος; Ως Atenistas, μέλος του facbook, ιντερνετάκιας, κατασκηνωτής. Ως ακομμάτιστος, ως έλληνας, ως πατριώτης, ως αντισημίτης, ως τι; Με ποια ταυτότητα; Ποιοι είμαστε εμείς; Συμμετέχουμε που; Σε ένα ωραίο δρώμενο; Εντάξει, αλλά όχι σαν Κόκκινη Ορχήστρα, ούτε καν σαν κομμουνιστές. Δεν περιφέρουμε παντού την πολιτική ταυτότητα. Ούτε πάμε σε ένα κοινωνικό γεγονός ως κομμουνιστές. Τέτοια ευθύνη δεν μπορούμε να πάρουμε, ούτε φυσικά να περιφέρουμε την πολιτική μας ταυτότητα, (όχι την κομματική που εξάλλου δεν έχουμε) σε μια πλατεία που ακούγονται τα πάντα από τους σιωνιστές και τους μασόνους, μια χούντα θέλουμε, μεχρι τι όμορφη που θα ναι η άλλη κοινωνία. Μα τι σας πειράζει τώρα, που λεει ο καθένας ότι να ναι. Όχι ο καθένας έχει δικαίωμα να λεει ότι να ναι, με οποιαδήποτε ταυτότητα θέλει. Να είναι χριστιανός ορθόδοξος, έλληνας, πατριώτης, ολυμπιακός, πληττόμενος, νέος χωρίς μέλλον. Το μόνο που δεν μπορεί να είναι και μέχρι τώρα δεν έχει κατοχυρωθεί σε καμία πλευρά του Συντάγματος είναι να έχει πολιτική ταυτότητα και να μην την κρύβει. Μα κανείς δεν είπε να μην είναι ότι θέλει. Και η χούντα το ίδιο έλεγε. Να είσαι ότι θέλεις, αρκεί να μην το λες, γιατί πρώτα το έθνος πρέπει να είναι ενωμένο και να μην διαχωρίζεται σε κόμματα και παρατάξεις.
Βεβαίως ο πατριώτης είναι πολιτική ταυτότητα αλλά ακομμάτιστη, ενώ ο κομμουνιστής δεν έχει θέση ως τέτοιος. Ο ένας έχει δικαίωμα να περιφέρει τον εθνικισμό του να τραγουδάει τα εμβατήριά του, να ανεμίζει τις σημαίες του βυζαντίου, αλλά ο κομμουνιστής θα πρέπει να κρυφτεί ως τέτοιος για να είναι εκεί. Το ίδιο και ο αναρχικός για να μην ξεχνιόμαστε. Αλλά μην μας λένε τότε τι λεει η Κόκκινη Ορχήστρα, γιατί δεν καλεί στο σύνταγμα; Λες κι αυτοί που μας εγκαλούν συμμετέχουν στο Σύνταγμα σαν οργανώσεις ή άλλες συλλογικότητες. Αποδεχόμαστε λοιπόν αυτό το μοντέλο «συμμετοχής» κρύψαμε την πολιτική μας ταυτότητα, μεταμορφωθήκαμε σε πληττόμενους του μνημονίου και ακολουθούμε το πλήθος, που θα βρει το δρόμο του, μιας και μπήκε σε κίνηση. Στεναχωριόμαστε που βλέπουμε το μισό Σύνταγμα να φωνάζει οι προδότες στο Γουδί, θυμόμαστε ότι από το Γουδί μόνο πραξικοπήματα ξεκινάγανε και κινήματα του βαθέως κράτους, αλλά τι να κάνουμε, ελπίζουμε και εμείς ότι το αυθόρμητο «αυθεντικό», ακομμάτιστο λαϊκό κίνημα θα βρει το δρόμο του. Δεν μπλοκάρουμε, μα και να θέλαμε δεν μπορούμε, τις θαυμάσιες βιωματικές εμπειρίες της λαϊκής συνέλευσης, παρακολουθούμε άναυδοι τις 1,5λεπτες τοποθετήσεις και αναμένουμε στωικά να πάρουμε μαθήματα από τους κληρωτούς ομιλητές της αθηναϊκής «αγοράς» που αγορεύουν για τα προβλήματα της σύγχρονης ζωής. Και αυτό κακό είναι; Τι άλλο να κάνουμε; Πώς να βοηθήσουμε; Να πάρουμε μια σκούπα να καθαρίζουμε μετά τη συνέλευση; Να βοηθήσουμε τα παιδιά στην «περιφρούρηση»;

Για να τελειώνουμε, εμείς κρυφτούλι δεν παίζουμε. Δεν θέλει το κίνημα «κόμματα», κανένα πρόβλημα. Δεν θέλει κομμουνιστές, ακόμα καλύτερα. Συμμετέχουμε λοιπόν με τους όρους αυτούς και επομένως οι υπόλοιπες ερωτήσεις είναι περιττές. Αλλά προσέξτε. Δηλώσεις για το «θαυμάσιο», «καταπληκτικό», «πρωτόγνωρο», «πρωτοφανές», και ότι άλλο θέλει κανείς κίνημα, από μας δεν θα τις έχει. Αν για να περιφερόμαστε και εμείς στο Σύνταγμα αναμένοντας τη λαϊκή συνέλευση να ολοκληρώσει τις βιωματικές της εμπειρίες θα πρέπει να κάνουμε και δηλώσεις ενθουσιασμού και θαυμασμού, προτιμούμε να μην είμαστε εκεί. Λοβοτομή ή format για να συνεννοούμαστε και με τους cyber κινηματίες εμείς δεν πρόκειται να κάνουμε.
Να πούμε εδώ επίσης, ότι το να προσπαθεί κανείς να παρέμβει σε ένα γεγονός, δεν σημαίνει συμμετοχή. Ένα τραπεζάκι σε μια συγκέντρωση δεν σημαίνει συμμετοχή, ούτε φυσικά το να μοιράζει κανείς μια προκήρυξη. Συμμετοχή σημαίνει ότι είσαι οργανικό μέρος μιας διαδικασίας. Και αυτό προϋποθέτει δημόσια εμφάνιση και αποδεκτή ως τέτοια. Μιλάς σε μια συνέλευση με την ταυτότητά σου, φυσικά χωρίς προνόμια με κάποιον που θέλει να μιλάει ως θύμα του μνημονίου. Και οι δύο στα ίσια. Αυτή είναι μια καθαρή και τίμια συμμετοχή. Δεν κρύβεσαι, δεν προσποιείσαι. Μα ο Λένιν δεν είπε ότι πάμε και καμουφλαρισμένοι; Όχι ο Λένιν είπε πάμε καμουφλαρισμένοι εκεί που η αντίδραση μας έχει βγάλει στην παρανομία, εκεί που κινδυνεύουμε να απολυθούμε από την εργοδοσία ή να πάμε φυλακή, εκεί που δεν πρέπει να μας πάρει χαμπάρι το 2ο γραφείο. Δεν πάμε καμουφλαρισμένοι σε μια «λαϊκή» συγκέντρωση για να μην προκαλέσουμε το πλήθος. Αν το πλήθος προκαλείται από την παρουσία μας τότε γιατί πάμε εκεί; Για να τους πείσουμε; Το πιστεύει κανείς σοβαρά αυτό; Ποιον να πείσεις άμα δεν σε κάνει κέφι. Στην Τουρκία, στην Ελλάδα μετά τον εμφύλιο η αριστερά εμφανιζόταν καμουφλαρισμένη όχι γιατί φοβόταν τον κόσμο, ούτε για να κάνει τη χάρη σε τίποτα πιτσιρίκια, αλλά γιατί ήταν εκτός νόμου. Αν ο κόσμος δεν μας θέλει δεν πα να φορέσεις και αφτιά γαιδάρου και να το παίζεις λαγός πάλι δεν πρόκειται να καταφέρεις τίποτα. Μάλλον θα προκαλέσεις ακόμα περισσότερο αυτούς που δεν ήθελες να σε πάρουν χαμπάρι και εκεί είναι που θα σε κάνουν και του αλατιού. Όχι μόνο γιατί δεν σε θέλουν αλλά και γιατί πάς να τους κοροϊδέψεις.
Για να τελειώνουμε με αυτή την κουβέντα. Εμείς επιφωνήματα ενθουσιασμού για το νέο κίνημα δεν πρόκειται να κάνουμε. Παρακολουθούμε με νόημα τις εξελίξεις και με όση σοβαρότητα αρμόζει στην κατάσταση. Παρακολουθούμε τις κινήσεις στο σύνολο και ιδιαίτερα του αντιπάλου που έχει αρχίσει ήδη τους ελιγμούς. Δεν θεωρούμε ότι έχουμε απεριόριστο χρόνο. Ούτε ότι η εμπειρία του κάτω Συντάγματος θα έχει τον άπειρο χρόνο μέχρι να φτάσει στην άμεση δημοκρατία.
Επίσης θεωρούμε ότι στο όλο Σύνταγμα κυκλοφορούν πολλά πολιτικά σχέδια (και ειδικά στο γηπεδικό του τμήμα) και ως εκ τούτου απαιτείται η μέγιστη επαγρύπνηση. Και τέλος, το Σύνταγμα δεν είναι μια γενικώς κοινωνική διαμαρτυρία, ακόμα και αν έχει τέτοιο υπόβαθρο. Δεν είναι μια εργατική διεκδικητική απεργία που από τη φύση της εμπεριέχει την αντίθεση αφεντικού εργάτη, πράγμα που την χαρακτηρίζει, ακόμα κι αν οι απεργοί είναι όλοι συντηρητικών απόψεων, αλλά η ταυτότητα που συμμετέχουν εκεί είναι αναγκαστικά του απεργού. Το Σύνταγμα είναι μια καθαρή πολιτική διαμαρτυρία. Ας μας επιτρέψουν λοιπόν οι κάθε είδους ιμπρεσιονιστές, να παρατηρούμε κάθε πολιτική κίνηση που εξελίσσεται εκεί και να δίνουμε τη σημασία που πρέπει στα σύμβολα, τα συνθήματα και τον γενικό προβληματισμό του πλήθους και των διαφόρων αποχρώσεων που παίρνουν αυτές. Τα κοινωνικά χαρακτηριστικά εδώ έχουν δευτερεύουσα σημασία. Τον πρώτο λόγο έχει πλέον η πολιτική στάση. Ο άνεργος ή ο μικροαστός, η νοικοκυρά ή ο εργάτης, ο συνταξιούχος ή ο νέος που φωνάζει «οι προδότες στο Γουδί» δεν είναι εκεί με την επαγγελματική ή την κοινωνική τους ταυτότητα. Είναι με την πολιτική τους ταυτότητα και μάλιστα ενοποιημένη σε άμεσα συνθήματα. Εχουν φύγει από τη φάση του πληττόμενου και έχουν περάσει στην ενεργητική πολιτική δράση. Αυτό δεν μπορεί να μείνει ασχολίαστο. Ούτε να το κρύψουμε κάτω από το χαλί. Και επειδή ότι είναι να γίνει θα γίνει πολύ σύντομα, καθένας θα πρέπει να σκεφτεί με την αίσθηση του κατεπείγοντος.
Όταν το πολιτικό σκηνικό καταρρέει και μαζί τα κόμματα που το στηρίζουν εδώ και 30 χρόνια και όλα αυτά στη βάση μιας ολοκληρωτικής οικονομικής διάλυσης, και η άρχουσα τάξη ποντάρει πλέον όχι στις κοινοβουλευτικές συναινέσεις αλλά στο βαθύ κράτος ή αλλιώς σε μια κυβέρνηση με έκτακτες εξουσίες (βλέπε Παπαχελάς, ΒορίδηςΨυχάρης , Τέλογλου), η αριστερά (πολιτική και κοινωνική) μαζί και όλοι όσοι θεωρούν τον εαυτό τους κομμάτι του αγώνα για μια κοινωνία της ισότητας, της δικαιοσύνης και της ελευθερίας, χωρίς εκμετάλλευση καταπίεση και αφεντικά, θα πρέπει να σκεφτούν ποια είναι η δική τους εναλλακτική λύση. Τώρα και όχι ύστερα από μερικούς μήνες ή χρόνια όσμωσης και βιωματικής συμμετοχής σε πειράματα αυτοοργάνωσης. Το αντίπαλο στρατόπεδο και εντός Συντάγματος ακονίζει τα ξίφη του και εμείς νομίζουμε ότι δεν έχουν απλά ενημέρωση και μας περιμένουν να τους τα εξηγήσουμε. Λες και είμαστε στην Αίγυπτο και δεν έβρισκαν πουθενά την αριστερά και την αναρχία που την είχε ο Μουμπάρακ στην παρανομία. Η αριστερά και το κάτω σύνταγμα βλέπει απλώς μπερδεμένους πατριώτες που απεγκλωβίζονται από τα δύο κόμματα. Ενώ αυτοί ουρλιάζουν «οι προδότες στο Γουδί», κραδαίνοντας την ελληνική σημαία, και φωνάζοντας ότι η χώρα θέλει ένα σοβαρό ηγέτη και να καταργηθούν τα κόμματα. Και εμείς συζητάμε από κάτω αν θα μπορεί το ΚΚΕ (μ-λ) να στήνει τραπεζάκι και αν οι ομιλίες θα είναι αυστηρά 1,5 λεπτό και τι ωραία που είναι η διαδικασία.
Ας σκεφτούμε που είμαστε αν σε κάποιους αρέσουν οι ιστορικές αναλογίες. Στο 1905, στο Φλεβάρη του1917, στον Ιούλη ή στον Οκτώβρη του ίδιου έτους, στην Ιταλία μετά τις απεργίες του 1918-20, στο τέλος της δημοκρατίας της Βαϊμάρης, στην Ισπανία το 1936, στα Ιουλιανά του 1965, στον Ιούλη του 1974 ή κάπου αλλού; Έχουν σημασία αυτές οι σκέψεις ή όχι; Μήπως ζαλίζουν τη γενιά του facebook που η ιστορία αρχίζει από την εμφάνιση της συγκεκριμένης ιστοσελίδας; Μήπως μπερδεύουμε τα παιδιά; Ίσως. Όμως αν θα καταλήξουμε σε κάνα ξερονήσι μας ενδιαφέρει και πολύ μάλιστα. Και ποσώς μας απασχολεί αν αυτό χαλάει τις βιωματικές ονειρώξεις του κάθε παιδιού. Σε τελευταία ανάλυση ελευθερία δεν θέλουμε. Ο καθένας ας κάνει τις δικές του σκέψεις και ας έχει ότι προσδοκία θέλει. Και εμείς έχουμε τις δικές μας και δεν θα μας το απαγορεύσει αυτό, κι ο μεγαλύτερος κυβερνοχάκερ του πλανήτη. Κι ας έχει και 1 εκατομμύρια φίλους στο twitter.

K. Mαραγκός

Advertisements

22 responses to “Συμμετέχουμε σαν άτομα, προβληματιζόμαστε σαν συλλογικότητα

  1. Προφανώς φταίω κι εγώ με προηγούμενο σχόλιό μου για αυτή την ανάρτηση-διευκρίνηση.
    Η οποία παρεπιπτόντως πολύ σωστά τοποθετημένη, τυπικά τουλάχιστον, βάζει τα πράγματα στη θέση τους.
    Κι όμως, γιατί εγώ τουλάχιστον θέλω να επιμένω;
    «…Δεν θέλει το κίνημα “κόμματα”, κανένα πρόβλημα. Δεν θέλει κομμουνιστές, ακόμα καλύτερα. Συμμετέχουμε λοιπόν με τους όρους αυτούς και επομένως οι υπόλοιπες ερωτήσεις είναι περιττές…»
    Από που προκύπτει αυτό; Επειδή αυτοί οι κάποιοι που πρόλαβαν, καπέλωσαν πέρασαν την άποψη και κάνουν παιχνίδι, αυτό σημαίνει πως ο κόσμος δεν θέλει αριστερούς;
    Μα ακριβώς για να προλάβουμε αυτού του είδους τις παπαριές έπρεπε κατά την γνώμη μου κομμουνιστές, αόριστοι αριστεροί, αναρχικοί, αυτόνομοι κι ό,τι τέλος πάντων μπορεί να αποτρέψει κάποιους περίεργους απ το να κυριαρχήσουν στο γήπεδο, έπρεπε νάμαστε εκεί.
    Καλυμμένοι δεν είναι οι χρυσαυγίτες; Οι νεοδημοκράτες θαρρεί κανείς πως κρατάνε τη φωτό του Αντωνάκη;
    Οι Βενιζελικοί, δεν κάνουν παιχνίδι;
    Στη Θεσσαλονίκη τουλάχιστον που ζω, βλέπω εκτός από περίεργες και πραγματικά απολίτικες φάτσες, πολλούς που αν μη τι άλλο, δεν ξέρουν τι τους βρήκε. Δεν αντιλαμβάνονται το αδιαίρετο κι ομοούσιο των κομμάτων εξουσίας και προσμένουν την έλευση του μεσία για να τους σώσει.
    Άποψη μου βέβαια, χωρίς να επιμένω πως είναι ντε και καλά σωστή.
    Η παραίνεσή μου , δεν αφορούσε μόνο τον δικό σας χώρο.
    Η εξέλιξη των εκλογών όμως στην Ποστογαλία, με κάνει να υποθέσω πως κι εκεί, αφέθηκαν πολλοί στο να νομίζουν πως οι δύο πλευρές του πλατανόφυλλου, είναι και διαφορετικά φύλλα…

    mbiker

    Μου αρέσει!

  2. Το πιο εξοργιστικό δεν είναι η αριστερά εκείνη που εγκαταλείπει τις σημαίες της. Είναι ότι προσπαθεί να πείσει όποιον την ακούει ότι το να κρύβει την ταυτότητά της προκειμένου να «πάρει μαθήματα» από το «κίνημα» είναι μια λυτρωτική εμπειρία.

    Κάποιος που γειράσκει αισθανόμενος αεί διδασκόμενος επιδεικνύει και σεμνότητα και σοφία. Όποιος όμως προσπαθεί να παρουσιάσει την αναξιοπρέπεια σαν σεμνότητα και την κενότητα σαν σοφία είναι απλώς υποκριτής. Γιατί πρέπει να δούμε τελικά και την ποιότητα των μαθημάτων που διδάσκεται η αριστερά στο Σύνταγμα και θα πρέπει να τα μάθει σαν να την καλέσει κάποιος για να την εξετάσει.

    Μάθημα 1ον: Η άμεση δημοκρατία.

    Το μάθημα ξεκινά καταρχήν με λαθροχειρία, γιατί οι επίδοξοι μαθητές αριστεροί δεν εννοούν ολόκληρο το Σύνταγμα, άλλα το μέρος του γύρω από τη συνέλευση. Γιατί στο πάνω Σύνταγμα δεν διδάσκεται καμιά δημοκρατία. Στη συνέλευση τώρα, που πραγματώνεται η νέα μορφή της άμεσης δημοκρατίας, είναι φανερό πως ολόκληρη η διαδικασία (τι συζητιέται, τι αποφασίζεται, πως αποφασίζεται, πως εφαρμόζεται αυτό που αποφασίστηκε, πως ελέγχεται η εφαρμογή αυτού που αποφασίστηκε) καθορίζεται σε διαδικασίες εκτός καμίας συνέλευσης και τελικά αυτό που απομένει είναι η ελευθερία όποιου θέλει να έχει για 1,5 λεπτό της ώρας το λόγο. Αλλά, θα πει κανείς, ότι όλα τα παραπάνω είναι διαδικασίες διαμορφούμενες που μπορούν να τροποποιηθούν καθημερινά και τελικά προϊόν συσχετισμού. Έστω. Αλλά εδώ είναι σάπιο και σαθρό το ίδιο το θεμέλιο της δημοκρατίας (στην όποια της μορφή): Η ελεύθερη διακίνηση των ιδεών, γραπτώς και προφορικώς. Αυτό, που το εξασφαλίζει ακόμη και το σύνταγμα της ελληνικής αστικής δημοκρατίας, στην real democracy έχει καταργηθεί και απαγορεύεται. Όποιος τολμήσει να αψηφήσει την απαγόρευση (όπως το ΚΚΕ (μ-λ) στην προσπάθειά του να κοινοποιήσει τις ιδέες του μοιράζοντας μια προκήρυξη) συναντά το χλευασμό και τελικά την καταστολή. Αυτή είναι η ανώτερη μορφή δημοκρατίας της πλατειακής real democracy.

    Μάθημα 2ον: Ήθος και πολιτισμός

    Το ήθος και ο πολιτισμός έχουν να κάνουν –όπως λέγεται συνήθως- με την ικανότητα του κινήματος να εκφράζει την αγανάκτησή του πολιτισμένα, χωρίς τη χρήση βίας. Να συνυπάρχει τόσος κόσμος με διαφορετικές πολιτικές καταβολές (sic) χωρίς να ανοίγει ρουθούνι. Βεβαίως, η βία αφορά την αντιπαράθεση του κινήματος με τον αντίπαλο. Γιατί όσον αφορά το δικό μας στρατόπεδο, δεν διστάζει να ασκήσει βία. Όταν για παράδειγμα ένας αγωνιστής τόλμησε (!) να σηκώσει την κόκκινη σημαία τον αντιμετώπησαν με κλοτσιές και μπουνιές. Όταν τόλμησαν (!) οι απεργοί της ΔΕΗ να έρθουν στο Σύνταγμα (χωρίς κομματικές σημαίες) τους αντιμετώπισαν με γιούχα και βρισιές. Για να μην μιλήσουμε για τις διάφορες συμπεριφορές απέναντι στους μετανάστες που τόλμησαν (!) να παραβρεθούν στην ελληνοφρένια του Συντάγματος. Τελικά, μόνο στο βαθμό που κανείς αποποιηθεί καταρχήν την πολιτική του ταυτότητα και στη συνέχεια την συνδικαλιστική (και γενικά κάθε άλλης συλλογικότητας εκτός από αυτή του υπερήφανου έλληνα) τότε μπορεί να συζητήσει «πολιτισμένα».

    Μάθημα 3ον: Νέα ποιότητα και ωριμότητα.

    Για όποιον δεν έχει φετίχ με τις διαδικασίες, αλλά τον ενδιαφέρει το αποτέλεσμα, θα μπορούσε να ανεχτεί τα παραπάνω, αν το αποτέλεσμα που κυοφορείται στο Σύνταγμα είναι μια «νέα ποιότητα». Δυστυχώς όμως, τα αποτελέσματα είναι φτωχά. Για ένα παιδί που έχει λαλήσει πάνω από το κομπιούτερ, η ζωντανή συνεύρεση με συνομηλίκους του με τους οποίους ανταλλάσσει προβληματισμούς, ανάμεσα σε μπύρες, τσίκνα και τσιγάρα, μπορεί να είναι πολύ χρήσιμη, ίσως και αναζωογονητική. Αλλά ως μέθοδος για να αντιμετωπίσουμε το σαρωτικό μνημόνιο, είναι σαφώς ατελέσφορη και επιπλέον αποπροσανατολιστική.

    Κάποιοι σύντροφοι κατανοούν ότι «το Σύνταγμα κατουράει στον τάφο της Αριστεράς κι αυτή νομίζει ότι ψιχαλίζει». Μια τέτοια προσέγγιση, ακόμη κι αν είναι σωστή στην περιγραφή της κατάστασης, οδηγεί σε λάθος συμπεράσματα. Γιατί αντιμετωπίζει το «κίνημα» στατικά και την αριστερά σαν εξωτερικό παράγοντα, που δεν συμβάλει και δεν έχει ευθύνη στην διαμόρφωσή του. Αν ίσχυε κάτι τέτοιο θα λέγαμε πως η αριστερά που δεν καταλαβαίνει τη διαφορά ανάμεσα στη βροχή και τα ούρα είναι απλώς ηλίθια. Αλλά εδώ συμβαίνει κάτι σοβαρότερο. Η αριστερά αυτή προσπαθεί να πείσει τον κόσμο της (που ως ένα βαθμό είναι συγχυσμένος από τη διαφήμιση του «κινήματος» από τα ΜΜΕ και τη δεξιά, και ταυτόχρονα από ένστικτο είναι επιφυλακτικός απέναντί του) να βγάλει λεκάνες να μαζέψει τη βροχή και να την πιει αχόρταγα. Η αριστερά του Συντάγματος δεν συνθηκολόγησε στην απαξίωσή της από το «κίνημα», συμβάλει και αναπαράγει καθημερινά την αυτοκατάργησή της και έχει και το θράσος να διαφημίζει τη λοβοτομή σαν διαδικασία μεταμόσχευσης εγκεφάλου από την οποία θα βγει εξυπνότερη.

    Το «κίνημα των αγανακτισμένων» είναι αυτό που είναι ή έστω αυτό που μπορεί να γίνει. Πριν όμως από κάθε συζήτηση για αυτό ή για τον τρόπο που θα μπορούσε η αριστερά να παρέμβει στις διαδικασίες, πρέπει να ξεκαθαρίσουμε για ποια αριστερά μιλάμε. Στις σημερινή συγκυρία είναι απολύτως αναγκαίο αυτή η συζήτηση να ανοίξει ανάμεσα στους κομμουνιστές (και μάλιστα όσους συνειδητοποιούν το κατεπείγον της συγκυρίας). Με μια προϋπόθεση όμως. Να μην έχουν ξεχάσει κάτω από το βάρος των εντατικών σεμιναρίων του real democracy την κατακλείδα του κομμουνιστικού μανιφέστου.

    «Οι κομμουνιστές θεωρούν ανάξιο τους να κρύβουν τις απόψεις και τις προθέσεις τους. Δηλώνουν ανοιχτά ότι οι σκοποί τους μπορούν να πραγματοποιηθούν μονάχα με τη βίαιη ανατροπή όλου του σημερινού κοινωνικού καθεστώτος. Ας τρέμουν οι κυρίαρχες τάξεις μπροστά σε μια κομμουνιστική επανάσταση. Οι προλετάριοι δεν έχουν να χάσουν σ’ αυτήν τίποτε άλλο, εκτός από τις αλυσίδες τους. Έχουν να κερδίσουν έναν κόσμο ολόκληρο».

    Κ. Ρουσίτης

    Μου αρέσει!

  3. Σήμερα κάποια σκουλήκια επιτέθηκαν για ακόμα μια φορα στο ΚΚΕ μ-λ και οι «καμουφλαρισμένοι» αριστερούληδες του Συνταγματος κανανε την πάπια. Αγνωστο ποιοι ακριβως οργανωνουν αυτες τις επιθεσεις στο ονομα καποιας περιφρουρησης της «αμεσης δημοκρατίας» να μη χεσω τωρα. Μήπως αυτή η περιφρούρηση έχει σχέση και με μια άλλη επίσης περιφρούρηση που κυκλοφορεί στο σύνταγμα; Αναδημοσιεύουμε εδώ από το: http://radicaldesire.blogspot.com/2011/06/blog-post_5793.html#disqus_thread. το παρακάτω άρθρο και ο καθενας ας βγάλει τα συμπεράσματά του.

    Το λινκ για το πιο κάτω κείμενο ήρθε στο ιστολόγιο (radicaldesire) του μέσω email. Για διαφορετικούς λόγους από αυτούς των αποστολέων, που στέλνουν ανάλογα μηνύματα εδώ και καιρό, αποφάσισα να το προωθήσω. Enjoy. Ο πρώτος που θα βρει τα έμφυλα δίπολα κερδίζει το δικαίωμα να δίνει διαλέξεις περί αυθορμητισμού και να κάνει επιδείξεις μεταδομιστικής και μεταμαρξιστικής σεμιναριακής παπαγαλίας για ένα ολόκληρο χρόνο!

    Πατριωτικό Μέτωπο
    Νίκης 33, 10557, Σύνταγμα, Αθήνα
    Τηλ. 2103311642, Φαξ: 2103311652
    Τηλ. Εκπροσώπου: 6980292626
    http://www.pamet.gr, pametopo@gmail.com

    Αθήνα, 6 Ιουνίου 2011

    ΑΝΟΙΧΤΗ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΦΡΟΥΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

    Το Πατριωτικό Μέτωπο καλεί όλες τις Πατριωτικές Δημοκρατικές Οργανώσεις σε περαιτέρω οργάνωση της περιφρούρησης των συγκεντρώσεων του Συντάγματος.

    Ο Ελληνικός Λαός έχει πάρει την υπόθεση στα χέρια του και η διαμαρτυρία στο Σύνταγμα έχει γίνει πλέον εξαιρετικά μαζική. Η μέχρι τώρα περιφρούρηση από Οργανώσεις και Πατριώτες που δρουν αυτόνομα έχει επιτύχει τον σκοπό της στο μεγαλύτερο ποσοστό.

    Όμως, είναι ανάγκη η περιφρούρηση να αυξηθεί και να οργανωθεί περαιτέρω.

    Η πρώτη συνάντηση θα γίνει την Πέμπτη 9 Ιουνίου στις 6 μ.μ. στην Οδό Νίκης 33. Τηλέφωνο επικοινωνίας: 210 – 3311642.

    Εκτός από τις Πατριωτικές Οργανώσεις, η πρόσκληση απευθύνεται και προς όλους τους Έλληνες που θέλουν και μπορούν να συμμετάσχουν στην κρίσιμη υπόθεση της περιφρούρησης.

    Η ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙ ΕΙΡΗΝΙΚΗ. [!!!!]

    ΚΑΙ ΕΔΩ Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΟΥ ΚΚΕ(Μ-Λ)
    Επίθεση της περιφρούρησης στο «Χώρο αριστερά στη πλατεία»
    Πριν από λίγο μας ενημέρωσαν ότι μια ομάδα της περιφρούρησης με επικεφαλής μια γυναίκα που φώναζε «δεν έχει χώρο η αριστερά στη πλατεία» επιτέθηκαν στο χώρο απ’ όπου παρεμβαίνει το ΚΚΕ(μ-λ). Οι διαθέσεις τους είναι ιδιαίτερα επιθετικές και με σπρωξίματα και αλυσίδες προπηλακίζουν τους συντρόφους και συναγωνιστές, πέταξαν τα τραπεζάκια και ότι βρισκόταν πάνω τους και με κοπίδι έσκισαν το πανώ που έγραφε: Xώρος Αριστερά στη Πλατεία.
    Σε βοήθειά τους έτρεξαν ακροδεξιοί και έτσι τώρα όλοι μαζί ενωμένοι περιφρουρούν τη πλατεία από τα μιάσματα της αριστεράς.
    Όταν μάθουμε νεότερα θα σας ενημερώσουμε.
    Η τρομοκρατία της λεγόμενης περιφρούρησης δεν πρέπει να περάσει, όλοι ανεξάρτητα από τι άποψη έχουν πρέπει να καταδικάσουν αυυτές τις φασιστοπρακτικές και να αντιδράσουν έμπρακτα.

    ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΚΚΕ (μ-λ)
    ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ – ΚΑΛΕΣΜΑ
    Ομάδα της λεγόμενης περιφρούρησης, εκμεταλλευόμενη τη χαμηλή προσέλευση κόσμου και συνεπικουρούμενη από ακροδεξιούς, επιτέθηκε στο «Χώρο Αριστερά στη Πλατεία» με τραμπούκικες διαθέσεις σε όποιον βρισκόταν εκεί εκείνη την ώρα.
    Φωνάζοντας ότι η αριστερά δεν έχει θέση στη πλατεία, έκαναν αλυσίδες, έσπρωξαν, χτύπησαν, αναποδογύρισαν τραπεζάκια, πέταξαν τις προκηρύξεις και με κοπίδι έσκισαν το πανό που έφερε το τίτλο του χώρου. Δείχνοντας ξεκάθαρα ότι το πρόβλημά τους δεν είναι η περιφρούρηση δήθεν του «αυθόρμητου και του ακομμάτιστου» αλλά ο εξοβελισμός του οποιουδήποτε αμφισβητεί και αντιστέκεται στο σύστημα που τελικά υπηρετούν.
    Με αυτήν τους την επίθεση αποδεικνύεται ότι οι δυνάμεις που, στο όνομα του ακομμάτιστου, συνεπικουρούσαν στην απαγόρευση παρέμβασης αριστερών οργανώσεων και σχημάτων, σωματείων και άλλων συλλογικοτήτων άφησαν χώρο να πάρουν το πάνω χέρι αντιδραστικές δυνάμεις και να οδηγηθούμε σε αυτές τις καταστάσεις.
    Καλούμε αριστερές οργανώσεις, συνδικαλιστικά σχήματα και σωματεία, συλλογικότητες γειτονιάς, λαϊκές συνελεύσεις, επιτροπές ανέργων και όποιον άλλο θέλει να αντιδράσει δίνοντας πολιτική απάντηση στη προσπάθεια προβοκαρίσματος και άλωσης από αντιδραστικές δυνάμεις αυτού που γίνεται στη πλατεία, όσους θέλουν να υπερασπιστούν το δικαίωμα παρέμβασης αριστερών, εργατικών και άλλων συλλογικοτήτων και με όποιον τρόπο αυτές επιλέγουν, σε σύσκεψη αύριο Τετάρτη 8 Ιουνίου στις 7:00 μ.μ. στο βιβλιοπωλείο «Εκτός των Τειχών» Γραβιάς 10 – 12, στα Εξάρχεια.
    7 ΙΟΥΝΙΟΥ 2011

    Kαι κατι ακόμα γιατί εδώ θα τρελαθούμε τελείως. Καμία «πλειοψηφία» δεν δικαιούται να καταργήσει το δικαίωμα διακίνησης πολιτικών ιδεών, γιατί έτσι καταργει τις πολιτικές ελευθερίες. Όμως και καμία πλειοψηφία δεν δικαιούται να αποφασίζει για τα δικαιώματα των μειονοτήτων. Αυτό είναι σκέτος φασισμός. Και εμείς όταν λέμε φασισμός εννουμε φασισμός τύπου Μουσολίνι, όχι τις μαλακιούλες που λένε τα χιπια για το «φασίστα που χει ο καθένας μεσα του». Αυτός ο «φασιστας» δεν μας εννοχλεί διόλου, και όποιος βλαμένος έχει τέτοιο «φασιστα μέσα του» να πάει σε εξορκιστή να του τον βγάλει από το στόμα ή εστω σε ψυχαναλυτή, και να μην ασχολείται με τα κοινωνικά προβλήματα γιατί αυτα έχουν σχέση με την εκμετάλλευση και τις κοινωνικές σχέσεις που την αναπαραγουν και όχι με τα ψυχολογικά του καθενός.
    Και τώρα δεν μιλάμε στους κυβερνοχίπιδες αυτούς τους έχουμε χεσμένους. Μιλάμε στην αριστερά που είναι εκεί και φανταζόμαστε ότι συννενούμαστε. Λοιπόν τα παραμύθια τέλος. όποιος δεν πάρει ξακάθαρη θέση εδώ είναι προδότης της κόκκινης σημαίας. Για να συννεοούμαστε μια και καλή με τα νούμερα που μεσα σε 10 μέρες έχουν τσαλαπάτησει την ιστορία και το κόκκινο λάβαρο.

    Μου αρέσει!

  4. «Για να τελειώνουμε, εμείς κρυφτούλι δεν παίζουμε. Δεν θέλει το κίνημα “κόμματα”, κανένα πρόβλημα. Δεν θέλει κομμουνιστές, ακόμα καλύτερα. Συμμετέχουμε λοιπόν με τους όρους αυτούς και επομένως οι υπόλοιπες ερωτήσεις είναι περιττές. Αλλά προσέξτε. Δηλώσεις για το “θαυμάσιο”, “καταπληκτικό”, “πρωτόγνωρο”, “πρωτοφανές”, και ότι άλλο θέλει κανείς κίνημα, από μας δεν θα τις έχει. Αν για να περιφερόμαστε και εμείς στο Σύνταγμα αναμένοντας τη λαϊκή συνέλευση να ολοκληρώσει τις βιωματικές της εμπειρίες θα πρέπει να κάνουμε και δηλώσεις ενθουσιασμού και θαυμασμού, προτιμούμε να μην είμαστε εκεί. Λοβοτομή ή format για να συνεννοούμαστε και με τους cyber κινηματίες εμείς δεν πρόκειται να κάνουμε.»

    ακριβως….

    δεν θα απαρνηθουμε την πολιτικη μας ταυτοτητα

    και επιτελους, τι μανια καταδίωξης ειναι αυτη; φοβουνται οτι θα τους επηρεάσει η αναρχόσκονη ή η κομμουνιστοσκονη;

    Μου αρέσει!

  5. «Το πιο εξοργιστικό δεν είναι η αριστερά εκείνη που εγκαταλείπει τις σημαίες της. Είναι ότι προσπαθεί να πείσει όποιον την ακούει ότι το να κρύβει την ταυτότητά της προκειμένου να «πάρει μαθήματα» από το «κίνημα» είναι μια λυτρωτική εμπειρία.»

    «Η αριστερά αυτή προσπαθεί να πείσει τον κόσμο της (που ως ένα βαθμό είναι συγχυσμένος από τη διαφήμιση του «κινήματος» από τα ΜΜΕ και τη δεξιά, και ταυτόχρονα από ένστικτο είναι επιφυλακτικός απέναντί του) να βγάλει λεκάνες να μαζέψει τη βροχή και να την πιει αχόρταγα. Η αριστερά του Συντάγματος δεν συνθηκολόγησε στην απαξίωσή της από το «κίνημα», συμβάλει και αναπαράγει καθημερινά την αυτοκατάργησή της και έχει και το θράσος να διαφημίζει τη λοβοτομή σαν διαδικασία μεταμόσχευσης εγκεφάλου από την οποία θα βγει εξυπνότερη.»

    επισης, συμφωνω απολυτα…

    Μου αρέσει!

  6. Όχι άλλο Νταλάρα ρε παιδιά…37 χρόνια τραπεζάκια αφίσες σημαίες, προκυρήξεις, πορείες…ΚΚΕ ΜΛ, ΞΛ, ΣΛ…Καλύτερα λοβοτομή ρε μάγκα…έχει δίκιο ο κόσμος…δεν φτιάχνεις κίνημα με το σεχταρισμό και την ομαδούλα σου…40 ΧΡΌΝΙΑ ΚΙ ΑΚΟΜΑ ΝΑ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙΣ;…εντάξει ξέρω τι θα μου πείς! …ΤΣΙΤΆΤΑ, ΘΕΩΡΙΕΣ, ΜΑΛΑΚΙΕΣ…Τα ίδια και τα ίδια….

    Μου αρέσει!

  7. Διέλυσε πρώτα τη δική σου και το ξανασυζητάμε.
    και πέρα από το σχόλιο στο σχόλιο του Γιαννη Κ. αξίζει να διαβαστεί ή και να ξαναδιαβαστεί το εκπληκτικό άρθρο του Τροτσκυ: Που βαδίζει η Γαλλία. Οι αναλογίες είναι απίστευτες. Το βοναπαρτιστικό σχέδιο για προεδρική δημοκρ. με υπερεξουσίες στον προεδρο μέχρι την κυβέρνηση καμικάζι επίσης με υπερεξουσίες και περιορισμό των δημοκρατικών ελευθεριών που διαρκώς επαναλαμβάνουν τα επιτελεία της καθημερινης και του Βήματος είναι το πρώτο βήμα για τα επόμενα που θα ακολουθήσουν την πτώσης της ελληνικής Βαϊμάρης. Η κοινωνική αντεπανάσταση χρειάζεται και το πολιτικό της δίδιμο. Η δεκαετία του 30 είναι ηδη εδώ. Έτος 80 προ facebook. Η real democracy του συνταγματος όπως είναι φυσικό δεν ασχολειται με «προιστορικά» γεγονότα. Την απασχολέι μόνο το μέλλον της e-direct democracy. Μόλις σκάσουν τα ρόπαλα των φασιστών πάνω στα κεφάλια τους τότε θα είναι αργά για να ξεστραβωθούν από το facebook. Και επειδή σε χαρτί αδυνατούν να διαβάσουν, τους το χαρίζουμε σε ηλεκτρονική μορφή μήπως και προλάβουν να μελετήσουν και τίποτα αλλο εκτος από τα sms που τους στέλνουν οι «φίλοι» τους στο facebook, αμα είναι και real. Ante kai kalo diabasma:
    Που βαδίζει η Γαλλία, 1934 του Λ. Τρότσκι

    Μου αρέσει!

  8. Το «real democracy» δεν έχει σχέση με το facebook. Μάθετε αυτό τουλάχιστον. Αν η αριστερά δεν έκανε αφ’υψηλού κριτική και ήταν παρούσα στις ομάδες και στις θεματικές συνελεύσεις που έχουν συγκροτηθεί, θα μπορούσαν να ελεγχθούν οι δήθεν απολίτικοι, ακομμάτιστοι και οι διάφοροι βαλτοί υπερπατριώτες..

    Μου αρέσει!

  9. ρε φίλε εμείς δεν έχουμε πολιτική ομάδα, μια παρέα είμαστε…ούτε λέμε «για την επανάσταση και τον σοσιαλισμό»…ΠΟΙΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ? Το σοσιαλισμό των γκούλακ? ή του Πολ Πότ? όταν αρχίσουμε να συζητάμε ποιό σοσιαλισμό, εκεί αρχίζει η σέχτα, η μιζέρεια, η κατάρα της αριστεράς…σε πείραξαν οι καθυστερημένες μάζες του συντάγματος, και δεν βλέπεις την αξιοθρήνητη κατάσταση της αριστεράς; Και με ποιόν θα κάνεις την επανάσταση, αν δεν καταλαβαίνεις πως σκέφτονται οι άνθρωποι και γιατί;

    ΡΕ ΦΙΛΕ ΚΙΝΔΥΝΟΛΟΓΕΙΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΚΙΝΗΜΑ ΟΤΙ ΑΝΕΧΕΤΑΙ ΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ, ΚΑΙ ΚΑΝΕΙΣ ΑΝΙΣΤΟΡΗΤΕΣ ΚΑΙ ΑΝΑΤΡΙΧΙΑΣΤΙΚΕΣ ΣΥΓΚΡΙΣΕΙΣ ΜΕ ΒΑΪΜΑΡΗ, ΜΟΝΟ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΕΠΕΙΔΗ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΤΟ ΕΛΕΓΞΕΙΣ….TA ΙΔΙΑ ΛΕΕΙ ΚΑΙ Ο ΠΑΓΚΑΛΟΣ…ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΗΣ ΜΟΔΑΣ ΚΛΠ..

    ΕΙΣΑΙ ΕΝΑΣ ΑΞΙΟΠΥΠΗΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ ΣΕΧΤΑΡΙΣΤΗΣ

    ΔΙΑΒΑΣΕ ΕΣΥ ΤΟΝ ΤΡΟΤΣΚΥ…ΕΓΩ ΠΡΟΤΙΜΩ ΤΑ SMS ΤΩΝ ΦΙΛΩΝ ΜΟΥ ΡΕ!

    Μου αρέσει!

  10. Γιαννη έχεις μπερδευτεί. Δεν με ενοχλούν ούτε οι μάζες, ούτε αν είναι καθυστερημένες, ούτε εσύ, ούτε η συνέλευση, ούτε τίποτα. Μην βάζεις λόγια που δεν λέω, και μην απαντάς στα στερεότυπα που έχεις στο κεφάλι σου για μένα. Απάντα αν θες σε ότι λέω και μην κάνεις διαλογο με τον εαυτό σου. Επίσης το θέμα μας τώρα δεν είναι με ποιον θα κανω εγώ ή εσύ την επανάσταση. Ούτε ποιες είναι οι θεωρήσεις μας για τον κόσμο.
    Τα περι αξιολύπητου επίσης στο επιστρέφω εις διπλούν. Τον Τροτσκι επίσης να μην τον διαβάσεις ποτέ, ούτε που με απασχολεί, διαβαζε καλύτερα όπως λες τα sms των φίλων σου, ότι σε ξεκουράζει και σε ευχαριστεί. Ούτε αυτό με χαλάει και γιατί άλλωστε.
    Αυτό όμως που δεν θα μου επιβάλεις είναι να λέω όπου μου κανει κεφι τη γνώμη μου, κατάλαβες «ρε φίλε»; Αυτό ξέχασε το. Μπορεί να λες τις ιστοριούλες για τα γκουλάκ, αλλά στο σύνταγμα τα έχεις επιβάλει ήδη, όσο σε παιρνει βέβαια. Αν έπαιρνες και την εξουσία που δήθεν δεν θέλεις, αν και στο σύνταγμα παριστάνεις την εξουσία και μάλιστα με μηχανισμό επιβολής, την «περιφρούρηση», θα μας έστελενς και στα γκουλάκ, στο όνομα πάντα της άμεσης δημοκρατίας. Η φάση είναι φυσικά γελοιά. Είσαι περικυκλωμένος από τη λαοσύναξη των εθνικάρων και εσυ νομίζεις ότι κινδυνέυεις από τους μπολσεβίκους. Το συνθημα σου είναι έξω οι κομμουνιστές από τα σοβιέτ. Οχι βέβαια ότι η οπερέτα του συντριβανιού είναι σοβιέτ, λέμε τώρα. Αυτό σημαινει το «εξω τα κόμματα». Γιατί φυσικά τα κόμματα της αστικης εξουσίας δεν προκειται να ασχοληθούν με τη συνελευση του συντάγματος.
    Αλλά το θέμα δεν είναι ούτε αυτό. Από τη συνεέλυση μπορεί να αποκλειστεί ο καθένας αμα το αποφασίσει η ίδια. Αλλά από την πλατεία δεν μπορείτε να διώξετε κανεναν. Η πλατεία δεν είναι δικιά σας. Μην ταυτίζεις πλατεία και συνέλευση. Στο χώρο της πλατείας δεν μπορεί να απαγορευτεί η πολιτική δράση. Και επιτέλους γιατί να απαγορευτεί; Τι θέλεις να προστατέψεις, τίποτα προβατα να μην παρασυρθούν; Οι άνθρωποι έχουν μυαλό κι αστους να κρίνουν μόνοι τους. Μην παριαστανεις το βοσκό και κοιτα να μαζέψεις και τα μαντρόσκυλα. «Ρε!»

    Μου αρέσει!

  11. Τους 500000 ίσως και παραπάνω της Κυριακής που πέρασε έχουν να δούν οι δρόμοι της Αθήνας απο τη πρώτη επέτειο του Πολυτεχνείου δηλαδή τον Νοέμβρη του 1974. Τότε ακόμα δεν είχαν προλάβει να συγκροτηθούν οι διάφορες οργανώσεις της αριστεράς της ακρας αριστεράς κλπ οι συνδικαλιστικές οργανώσεις κλπ- τότε η πορεία πρέπει νάπιανε το εκατομμύριο επίσης δεν υπήρχανε κανάλια πλην των κρατικών. Απο τότε με το δυνάμωμα και τη συγκρότηση όλων των παραπάνω, η παρουσία του κόσμου ηταν αντιστρόφως ανάλογη, τουτέστιν πήρε την κατιούσα, εφθινε. Είναι τυχαίο ; Ολοι μαζύ λοιπόν ας βάλουμε το χέρι μας να τον ξαναστείλουμε για καμιά σαρανταριά χρόνια στο σπίτι του. Ας έχουμε υπόψιν ότι το αυγό του φιδιού εκκολάπτεται πιό εύκολα στη ζεστασιά του σπιτιού απο τους δρόμους.
    Θέλει αρετή και τόμη η ελευθερία είπε ο Σολωμός, μέσα στην αρετή περιλαμβάνεται και η υπομονή.
    Η πλατεία αντλεί τη δυναμή της και την ακτινοβολία της απο τους απο πάνω . Αν πάψουν εκείνοι να υπάρχουν τότε είναι ένα τίποτα.
    Μέσα στο πλήθος φυσικό είναι να υπάρχουν και ρουφιάνοι και χαφιέδες και φασίστες και νταβατζήδες και κλέφτες και μικροπωλητές και υπόκοσμοςκλπ. Ετσι ήταν σε όλες τις μεγάλες στιγμές της ιστορίας.Η παρουσία τους δεν εμπόδισε ουτε επηρέασε την έκβαση της ιστορίας .Ο κόσμος τη φιάχνει και είναι δικιά του. Και ο κόσμος της Κυριακής ήταν στη πλειοψηφία του γνήσια αγανακτισμένοι πολίτες που εκφράζονται με τον τρόπο τους και όχι σύμφωναα με το επαναστατικό σαβουάρ βίβρ.Οποιος είναι φοβικός απέναντι στο κόσμο γρήγορα να χωθεί στην καθαρότητα και τη μιζέρια της φράξιας του, εκεί θα αισθάνεται ασφαλείς καθώς θα βλέπει την ιστορία να ξετυλίγεται μπροστά του κι εκείνος δεν θα το πέρνει χαμπάρι. Τα μεγάλα γεγονότα ξεκινάνε αποκάτι το ασήμαντο .Ο θάνατος ενος εμποράκου στη Τυνησία άναψε φωτιά σε όλο το Μαγκρέμπ πέρασε και στις Αραβικές χώρες και ίσως η ίδια φωτιά να πέρασε και στην Ισπανία και απο εκεί να ήρθε και εδώ.
    Οποιος βιάζεται σκοντάφτει λοιπον.Σχετικό άσχετο .
    Τρελλήαγελαδα

    Μου αρέσει!

  12. 1. Το ΚΚΕ Μ-Λ είναι και αυτό στις «πατριωτικές δυνάμεις». Δεν νομίζω να έχει πρόβλημα με τις ελληνικές σημαίες, τα πατριωτικά συνθήματα και την γραμμή ότι η χώρα βρίσκεται σε ξένη κατοχή του ΔΝΤ και της ΕΕ. Πέρα από τι «σημαία» κρατάει ο καθένας, στην πραγματικότητα οι πολιτικές στοχεύσεις του για την συγκυρία δεν διαφέρουν και πολύ απ’ αυτές της ΣΠΙΘΑΣ.

    2. Στην Πλατεία Συντάγματος υπάρχει μια πραγματική αμεσοδημοκρατική διαδικασία με την Συνέλευση και τις αποφάσεις της. Αυτό αυτό είναι το κυρίαρχο που προσδιορίζει τον χαρακτήρα αυτής της συλλογικής δράσης. Προφανώς υπήρξαν – και θα υπάρξουν και άλλα – περιστατικά που είναι εκτός αυτού του κλίματος. Όταν ο κόσμος είναι «αγανακτισμένος» είναι δεδομένο ότι θα υπάρχουν και παρόμοιες συμπεριφορές. Πρόκειται για «αντιθέσεις στους κόλπους του λαού» και το Μ-Λ εφόσον ισχυρίζεται ότι έχει μαοϊκή κουλτούρα, θα έπρεπε να είχε πάρει χαμπάρι απ’ αυτές τις αντιθέσεις. Στην Πολιτιστική επανάσταση τους γραφειοκράτες κομμουνιστές οι ερυθροφουροί δεν τους έπαιρναν τα κεφάλια άλλα τους αντιμετώπιζαν με ανάλογο τρόπο ασκώντας «πολιτική βία» εναντίον τους…
    Αναφορά
    Μου αρέσει

    Μου αρέσει!

  13. Καταρχήν το θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία το γραψε ο Κάλβος κι όχι ο Σολωμός.
    Κατά δεύτερο είναι φοβερό οποιαδήποτε κριτική στο Σύνταγμα, να αντιμετωπίζεται ως φοβική, σεχταριστική κτλ, αλλά να μην απαντιέται επί της ουσίας στο περιεχόμενο της.
    Υπάρχουν και κάποιοι που δεν ενθουσιάζονται μόνο και μόνο επειδή ο κόσμος κατεβαίνει στους δρόμους, ούτε αρκούνται στο να περιφέρουν χαρούμενοι τα βιώματα τους, αλλά αντιλαμβανόμενοι την εποχή σκέπτονται συμμετέχοντας ποια μπορεί να είναι μια εναλλακτική πολιτική λύση.
    Τέλος όποιος ταυτίζει το σοσιαλισμό με τα γκουλάκ και τον Πολ Ποτ και θέλει για αυτο να τον απαγορέψει αμεσοδημοκρατικά ακόμα κι ως ιδέα, μάλλον αυτός έχει κοινή αντίληψη με τον Πάγκαλο

    Μου αρέσει!

  14. Φίλε εγώ δεν πάω στην Συνέλευση, ούτε μετέχω…είμαι επάνω…μουτζώνω και βρίζω…είμαι καθυστερημένη μάζα και το απολαμβάνω

    είναι πολιτική αγυρτεία να μιλάς για Βαϊμάρη, κατάλαβέ το…

    εντάξει αν θέλουν τραπεζάκια οι ΜΛ και τα διάφορα σταλινικά γκρουμπούσκουλα αε τα έχουν δεν διαφωνώ…αλλά όταν κάποιοι λένε όχι κόμματσ και τα σταλινικά τροτσκιτσικά και δεν ξέρω γω τι αποκόμματα θέλουν να κάνουν αισθητή την παρουσία τους, μήπως και κάνουν καμμιά στρατολογία, μην μιλάς για φασισμούς, Βαίμάρες, και άρες μάρες κουκουνάρες, μίλα για την αβάσταχτη βλακεία του αριστερού σεχταριστή…

    Αλλά πως να μιλήσεις, αφού κι εσύ τέτοιος είσαι;

    (τίποτα το προσωπικό, βριζόμαστε πολιτισμένα και συντροφικά…)

    Μου αρέσει!

  15. @Χατζής

    φίλε όλοι θέλουμε να σκεφτόμαστε κριτικά, αλλά πριν την κριτική σκέψη, υπάρχει και η σκέψη σκέτα. Δηλαδή τι περιμένατε ρε παιδιά απο κόσμο που ΚΑΤΕΒΑΙΝΕΙ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΤΟΥ ΣΕ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ; Πολλοί είναι 40, 50 και 60 χρονών και κατεβαίνουν πρώτη φορά στον δρόμο…Αντί να βλέπετε ποιά δυναμική τους κατέβασε κάτω και να την ενισχύσετε, σαν επαναστάτες και σοσιαλιστές που είστε….κολλάτε στην καθυστερημένη τους πολιτική συνείδηση (δηλαδή στο αυτονόητο!)….Από άποψη επαναστατική, ο προβληματισμός σας κινείται σε εντελώς λάθος κατεύθυνση…Προσπαθείτε να διαχωριστείτε απο το πλήθος μην σας μιάνει, κι ύστερα το κατηγορείτε γιατί είναι αυτό που είναι: πλήθος….

    εγώ μπορεί να εκφράζομαι λαϊκά, αλλά και μένα η επανάσταση με ενδιαφέρει….μόνο που η επανάσταση δεν θα γίνει χωρίς να αλλάξουν οι συνειδήσεις αυτών που εσείς τώρα λοιδωρείτε…αν ήταν να γίνει μόνο από μενα κι απο σένα, θα είχε ήδη γίνει…

    τώρα για τα γκούλακ και τον Πολ-Ποτ άστο καλύτερα…είναι πολύ βαρύ για το στομάχι σου απότι φαίνεται…

    Μου αρέσει!

  16. Φίλε που λες κι εσύ, προφανώς πριν την κριτική σκέψη, υπάρχει η σκέψη και εγώ προσωπικά δεν περίμενα τίποτα από τον κόσμο που κατεβαίνει πρώτη φορά. Εσύ ταυτίζεις τη σκέψη με την κριτική σκέψη και περιμένεις τελικά κάτι περισσότερο και επειδή το περιμένεις το βλέπεις κιόλας να συμβαίνει και τη λες σε όποιον αμφισβητεί το δικο σου σχήμα.
    Κανένα πρόβλημα με αυτό,υπερασπιζεσαι την αποψη σου,οχι ομως την πραγματικοτητα του Συνταγματος γιατι αυτη δεν ειναι μια, ειναι πολλες και αντιφατικες. Κι επειδη το στομαχι μου ειναι μια χαρα εσυ δεν ταυτισες τα γκουλακ με ενα κομμουνιστικό μπλογκ;
    Ολοι λαικα μιλαμε αυτο δεν κανει κανενα μας παντως αυτοματα «φιλο του λαου»

    Μου αρέσει!

  17. Σωστη η παρατήρηση σου περι Κάλβου αλλα η ουσία δεν αλλάζει, Δεν καταλαβαίνω ποιος τάχει με ποιον και γιατι.Βλέπω δον κιχότηδες εναντιον φαντασμάτων και το παράδοξο, να απαξιώνεται η σημασία του πρωτοφανούς και αληθινού γεγονότος δηλαδή της εξόδου στους δρόμους τουλάχιστον 500000 αγανακτησμένων πολιτών. Εγω δεν τόχω ξαναδεί αυτό.Εσείς τόχετε ξαναδεί; Και ξέρετε πως μπορεί νατο διαχειριστεί η αριστερά το κίνημα οι φασίστες;Υάρχει προηγούμενη εμπειρία ; οΙ περισσότεροι συμπεριλαμβανομένης της κυβέρνησης των δημοσιογράφων της αριστεράς επίσιμης ανεπίσιμης κλπ εκφράζουν την αμηχανία τουςαντιμετωπίζοντάς το σαν κάτι φυσικό συνηθισμένο που γίνεται συχνά. Αυτο δεν βγάζει το φόβο που τους κάνει να μη θέλουν να παραδεχτούν την πραγματικότητα. Ολοι φοβόμαστε με το άγνωστο και το καινούργιο, όμως ειναι χαρά και παρηγοριά οτι το φαντασιακό που ευαγγελιζόμαστε τόσα χρόνια(οι πάσης φύσεως αριστεροί κλπ δυνάμεις)δηλαδή ο κόσμος ναβγεί στους δρόμους είναι πραγματικότητα ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ .Ας ασκηθούμε στο να βλέπουμε και να ακούμε τη πραγματικότητα και να ακούμε ο ένας τον άλλο Τι ακριβως λέει και όχι τι νομίζουμε ότι λέει μέσα απο τα κλισέ που έχουμε στο μυαλό μας..Τρελλήαγελάδα

    Μου αρέσει!

  18. @Γιαννης Κ.

    μαλλον δεν εχεις καταλαβει το συλλογισμο του κειμενου….

    αν για εσενα δεν ειναι προβλημα η απαξιωση των κοινωνικων αγωνων και των πιστευω καποιων ανθρωπων εκ μερους της μαζας τι να πω;
    εμενα προσωπικα με ενοχλει η απαξιωση ανθρωπων που εχουν απολυθει επειδη εχουν κανει αγωνες μεσα στους χωρους εργασιας

    η μαζα εχει μπερδεψει την πολιτικοποιηση με την κομματικοποιηση, ξερεις ποσες αμετρητες φορες εχω ακουσει απο ατομα «να εισαι πολιτικοποιημενος, να ανηκεις σε κομμα αλλα να το αφηνεις εξω απο τη συνελευση;» (καταρχην το συνελευση πρεπει να μπει σε εισαγωγικα γιατι δεν ειναι συνελευση αυτο το πραγμα, αλλα κατα βαση group therapy)

    εσενα αυτο δε σε ενοχλει; που ουσιαστικα προσπαθουν να σου επιβαλλουν να μην εκφραζεσαι ως πολιτικη οντότητα; εμενα με ενοχλει τα μεγιστα…. στη συνελευση στα Γιαννενα προχθες ενας απο αυτους εθεσε θεμα να τεθει προς ψηφοφορια να μη χρησιμοποιουμε τη λεξη «προπαγανδα» ή «προπαγανδιση» (μιλαμε για απολυτο φασισμο)

    και γιατι θα πρεπει να υποκλιθουμε στη συγκεντρωση ενος μορφοματος το οποιο εξ αρχης εχει θεσει ορια (βλακωδη ορια που η ιστορια τα εχει ξεπερασει πολλακις οπως πχ «μη βια») και με του οποιου το προταγμα εγω, εσυ, ο παραδιπλα δεν ταυτιζόμαστε; ή μηπως να το παιξουμε ιντστρούχτορες; (ελπιζω να μη λεω λαθος τη λεξη 😛 ) εγω προσωπικα δεν θα το κανω γιατι το θεωρω ακρως υποτιμητικο και εξουσιαστικο

    Μου αρέσει!

  19. 1. Πρέπει να κάνουμε το διαχωρισμό. Υπάρχουν 3 «πλατείες».

    α. Η κάτω πλατεία.

    Υγιεινιστές, βέγκανς, φεισμπουκάδες, ντροπαλοί (εννοώ χωρίς να δηλώνουν ταυτότητα) αριστεροί. Μη βία. Αλλά με ομάδα περιφρούρησης (μη βίαιας???).
    Είναι υποθέτω το υποκείμενο στο οποίο οι αριστεροί θέλουν να παρέμβουν. Απαγορεύονται συλλογικότητες. Μόνο άτομα αυστηρά.
    Μάλιστα. Φτύσαμε αίμα τόσους αιώνες για να μπορούμε να συγκροτουμαστε σε συλλογικότητες. Να εκδηλώνουμε αλληλεγγύη.

    Για να γυρίσουμε, με την πλατεία, πίσω στον ΖΑΝ ΖΑΚ ΡΟΥΣΩ και στον ΜΠΕΡΚΛΕΪ και στον ΤΖΟΝ ΛΟΚ.
    Ο καθένας μόνος του. Ο ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟΣ είναι αυτός. Τίποτα άλλο, σύντροφοι. Αυτό που πολεμάτε είναι. «Όχι κόμματα», «οι συλλογικότητες γεννούν εξουσίες και γραφειοκρατίες».
    Ευχαριστώ αλλά δεν θα πάρω. Την ψάχνω σε συλλογικότητες.

    Η ζωή μου δεν είναι σαν το login με password. Το password μου το δίνω στο σύντροφό μου και δε με νοιάζει το security. Και δεν πατάω control+alt+Lock όταν είμαι away. Και δεν ψεύδομαι στο σύντροφο για να του δείξω τι γαματος friend είμαι, δε δημοσιεύω φωτογραφίες με hype και πόζα. Και δεν δίνω στη microsoft και στη google βορρά την προσωπική ζωή μου. Είναι πιο πολύτιμη από bits+bytes.

    Μένω στον 21ο αιώνα. Δεν πάω πίσω. Πάω για τον σοσιαλισμό του 21ου αιώνα. Ποιος είναι αυτός; Θα τον βρω τέλος πάντων. Προς το παρόν το facebook μου κάνει παράσιτα. Είναι πολύτιμο εργαλείο στα χέρια ικανών χρηστών (ΑΙΓΥΠΤΙΩΝ) υπό κάποιες συνθήκες. Προς το παρόν οι έλληνες χρήστες είναι χωρίς ΚΑΜΜΙΑ φαντασία, απ ότι έχει αποδειχθεί εκ του αποτελέσματος.

    Όσο για Συνελεύσεις, τόσες άλλες μικρότερες αλλά και πιο σεμνές συνελέυσεις σε αυτοδιαχειριζόμενους χώρους γίνονται κατα καιρούς. Με αριστερούς και άλλους, μεγαλύτερο νόημα αλλά και με αναμφισβήτητα πιο θετικά αποτελέσματα. Ναυαρίνου, Κύπρου, Αγορά, Γαλαξίας και αλλού. Γιατί δεν έχουν τέτοιους διθυραμβους γι αυτές;

    β. Η πάνω πλατεία.

    Εδώ είναι χριστοδουλικοί, φασίστες και κάθε είδους «πληττόμενος». Ξέρουν τι θέλουν. Δρουν ανενόχλητοι. Είναι συνειδητοποιημένοι και ξέρουν οτι οι «κάτω» είναι εχθροί. Είναι τακίμια με τους μπάτσους. Συνθήματα ανατριχιαστικά.

    «Γουδί», «Κρεμάλα». Μουσολίνι, δηλαδή. Μη γελιόμαστε.

    To θλιβερό είναι οτι οι από κάτω νομίζουν οτι με την «Ειρηνικη Συνύπαρξη» (ΣΤΑΛΙΝΙΚΟΣ όρος) θα τη βγάλουν καθαρή, όπως έλπιζαν και οι ανατολικοευρωπαίοι. «Μη μας πειράζετε, δε σας πειράζουμε».

    Πόσο θα κρατήσει αυτή η ειρήνη;

    γ. Η Πλατεία του Σαββατοκύριακου
    Εκατοντάδες χιλιάδες που κατεβαίνουν με σπόνσορα τα κανάλια, το πατριωτικό ΠΑΣΟΚ και τη Νέα Δημοκρατία. Και την Αριστερά εκτός ΚΚΕ.

    2. Αναρωτηθήκατε τι θα συμβεί αν μια Κυριακή, με την ηγεμονία της «πάνω πλατείας», το πλήθος παροξύνει και πάει να κάνει ντου στη Βουλή;
    Με απούσα την αριστερά. Τότε το βαθύ κράτος (Καθημερινή, Βήμα, Στρατός, Αστυνομία, δικαστές) θα μας κοτσάρει έναν σερ Μαρκεζίνη, Λουκά Παπαδήμο με Δημοσίας Τάξης ΛΑΟΣ.

    Και κανένας δεν θα σκεφτεί την αριστερά και τους ξοφλημένους ηγέτες της. Γιατί αυτοί ούτε τώρα ούτε τότε θα θέλουν να ηγηθούν. Εφόσον κατεβαίνουν με τα καροτσάκια με τα παιδιά τους.

    Τώρα εκστασιάζονται με την άμεση πειραματική δημοκρατία των «κάτω». Τότε τα πειράματα θα είναι μακρινή ανάμνηση μες στον συντηρητικό χειμώνα με τα πειραματόζωα-καμαριέρες των νεοφιλελεύθερων τοκογλύφων.

    Θα είναι μια πολύ κακή εξέλιξη. Δημοκρατία της Βαϊμάρης. Κράτος έκτακτης ανάγκης με το λαό «αγανακτισμένο». Σας θυμίζει κάτι η περίσταση;

    Μου αρέσει!

  20. Παράθεμα: Συμμετέχουμε σαν άτομα, προβληματιζόμαστε σαν συλλογικότητα « Πρωτοβουλια για την Αντισυστημικη Αριστερα·

  21. Παράθεμα: “To κίνημα των αγανακτισμένων” και η αριστερά | Σχολιαστές Χωρίς Σύνορα·

  22. απο ολα τα σχολια που διαβασα αλλα και το αρθρο ενα πραγμα διαπιστωσα και συμπαθατε με, αμηχανια. Οσοι γραφουν ειναι ανεργοι? ειναι αστεγοι? εχουν να ταισουν τα παιδια τους? εχει αυτοκτονησει απο απελπισια κανενας δικος τους? ανοητα μικροαστικα συναισθηματα θα μου πειτε, ομως ειναι η πραγματικοτητα γυρω μας και η αριστερα σκεπτεται τι θα κανει στις παρελασεις.Τι να κανουμε ,αμα δεν μπορει η αριστερα καποιος αλλος θα μπορεσει αλλα να μην κλαιγεται μετα για τον ηλιθιο μικροαστο λαουτζικο που δεν την ακολουθει, η αυτοσυντηρηση προεχει και δεν ειναι καθολου μαρξιστικη.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s