‘Ολοι στη Γενική Απεργία, Τετάρτη 23 Φεβρουαρίου 2011

Συγκέντρωση 10.30 πμ. Μουσείο

Μένουμε Σύνταγμα μετά τη διαδήλωση


Ανακοίνωση από το ΔΙΚΤΥΟ  ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΩΝ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ – ΣΥΡΙΖΑ

Εργαζόμενοι, Εργαζόμενες, άνεργοι, συνταξιούχοι, νέοι και νέες
Ο πόλεμος που έχει κηρύξει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και η τρόικα, ενάντια στο σύνολο των εργαζομένων, δεν έχει τελειωμό.
Τα αλλεπάλληλα αντεργατικά και αντιλαϊκά μέτρα που επιβάλλονται στα πλαίσια του μνημονίου και για χάρη των δανειστών της χώρας και της κερδοφορίας των αγορών, όχι μόνο δεν ανακόπτουν την ύφεση,  αλλά την τροφοδοτούν και την ενισχύουν αυξάνοντας την ανεργία και την φτώχια σε πρωτοφανή για τη χώρα μας επίπεδα.
Η τρομοκρατία του χρέους χρησιμοποιείται ως εργαλείο για την επιβολή μιας διαρκούς λιτότητας και την πειθάρχηση των εργαζομένων στις επιταγές του ξένου και του ντόπιου κεφαλαίου.
Με το νέο μνημόνιο για το 2012 – 2014, προωθούνται ακόμα πιο κατεδαφιστικές πολιτικές και νέες θυσίες ύψους 14 δις ευρώ σε βάρος των εργαζόμενων, την ίδια στιγμή που δίνονται στις τράπεζες άλλα 30 δις ευρώ, ενώ η χώρα μπαίνει σε αιώνια επιτήρηση από την τρόικα και τους δανειστές της.

Με το προωθούμενο από την κυβέρνηση και την τρόικα πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων ύψους 50 δις ευρώ μέχρι το 2015 πωλείται ολόκληρη η χώρα και λεηλατείται βάρβαρα από το κεφάλαιο ο δημόσιος και κοινωνικός πλούτος της.
Παράλληλα στις χώρες της Ευρωζώνης, το πρόβλημα του χρέους και η βαθειά οικονομική και κοινωνική κρίση που εξαπλώνεται, οδηγούν στην υλοποίηση νέων αντιδραστικών μέτρων και σε μια ενιαία οικονομική διακυβέρνηση με βάση τις κατευθύνσεις  της Γερμανικής κυβέρνησης και των Γάλλων συνεταίρων της.
Η υπογραφή ενός «Συμφώνου Ανταγωνιστικότητας» όπως οι ίδιοι το αποκαλούν, η αιώνια λιτότητα με την αποσύνδεση των μισθών από τον πληθωρισμό, η αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης  στα 67 τουλάχιστον χρόνια, η μείωση της φορολογίας των επιχειρήσεων και η συνταγματική κατοχύρωση του νεοφιλελευθερισμού μέσω της αναθεώρησης των εθνικών συνταγμάτων, είναι οι βασικοί άξονες αυτού του νέου επιθετικού σχεδίου που επιχειρείται να επικυρωθεί με την σύμφωνη γνώμη και της ελληνικής κυβέρνησης, στη Σύνοδο Κορυφής των ηγετών της ΕΕ στα τέλη αυτού του Μάρτη.
Στο χώρο της «αντιπολίτευσης» η «ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ», η «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ» και ο ΛΑΟΣ, παρά τους θεατρινισμούς τους, επί της ουσίας βάζουν πλάτη για να περνούν τα μνημονιακά μέτρα.
Ταυτόχρονα η κυβέρνηση για να αντιμετωπίσει τις λαϊκές αντιστάσεις εξαπολύει ένα τσουνάμι  αυταρχισμού με την καταπάτηση των δικαιωμάτων και ελευθεριών, με την ποινικοποίηση των κοινωνικών αγώνων και των αγωνιστών, με τη γενίκευση της κρατικής καταστολής.
Η καθοδηγούμενη επιχείρηση για την κατάργηση του Πανεπιστημιακού Ασύλου, η προσπάθεια για ποινικοποίηση των αλληλέγγυων στους μετανάστες απεργούς πείνας, η ποινικοποίηση του κινήματος «ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ», η κατ’ εξακολούθηση απαγόρευση απεργιακών κινητοποιήσεων, η απαγόρευση πρόσφατα συγκεντρώσεων στο νομό Σερρών και η άσκηση του στρατού στο Κιλκίς για καταστολή διαδηλωτών είναι χαρακτηριστικά παραδείγματα αυτού του επικίνδυνου και εντεινόμενου κρατικού αυταρχισμού.

Εργαζόμενοι, Εργαζόμενες, συνταξιούχοι, νέοι και νέες, άνεργοι,
Μπορούμε και πρέπει να αγωνιστούμε για να την ανατρέψουμε αυτή την οδυνηρή κατάσταση που με ιδιαίτερη ένταση επιβάλλεται μέσω του μνημονίου στη χώρα μας.

Να αγωνιστούμε για να ανατρέψουμε:

  • Τη συρρίκνωση των μισθών και των εισοδημάτων μας.
  • Το ξεπούλημα και την λεηλασία του δημόσιου πλούτου.
  • Την επιβολή της Ακρίβειας και τον πληθωρισμό.
  • Το κλείσιμο και τον αφανισμό των μικροεπιχειρήσεων.
  • Τη καταστροφή του κοινωνικού κράτους και των δημόσιων αγαθών.
  • Τη βαρβαρότητα της εργοδοτικής αυθαιρεσίας και των απολύσεων.
  • Την επελαύνουσα μάστιγα της ανεργίας.
  • Τη διάλυση της κοινωνικής ασφάλισης.
  • Την αντεργατική ανατροπή των εργασιακών σχέσεων και των εργατικών δικαιωμάτων.
  • Τη κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων.
  • Την ολόπλευρη επίθεση ενάντια στο συνδικαλιστικό κίνημα.
  • Την κυβέρνηση του μνημονίου και κάθε κυβέρνηση που θα επιχειρεί να το υπηρετεί.

Να οικοδομήσουμε:

  • Την ενότητα και το συντονισμό αγώνων, κόντρα στη συμβιβαστική στάση της ηγεσίας της ΓΣΕΕ.
  • Τη συσπείρωση των εργαζομένων σε αυτόνομα και ταξικά συνδικάτα και σε εργατικές επιτροπές σε όλους τους τόπους δουλειάς.
  • Την αυτοοργάνωση των εργαζομένων πολιτών σε πρωτοβουλίες αγώνα και αλληλεγγύης σε κάθε δήμο και γειτονιά.
  • Την αλληλεγγύη ανάμεσα σε όλους τους εργαζόμενους, Έλληνες και μετανάστες, στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα.

Να συμπαραταχθούμε:
Με τις εργατικές αντιστάσεις και τα ευρύτερα λαϊκά κινήματα.

  • Με τους αγώνες των εργαζομένων για την υπεράσπιση των δημόσιων αγαθών στην Υγεία, την Παιδεία, στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς και τους ελεύθερους χώρους.
  • Με τα κινήματα «ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ» και τις επιτροπές αγώνα στις γειτονιές.
  • Με τον αγώνα των μεταναστών για τα δικαιώματα τους.
  • Με την νεολαία και τους εκπαιδευτικούς για δημόσια και δωρεάν παιδεία και για την υπεράσπιση του Πανεπιστημιακού Ασύλου.
  • Με τις πρωτοβουλίες αγώνα για τα δικαιώματα των ανέργων με πρώτο το δικαίωμα για την εργασία.
  • Με τα κινήματα για την υπεράσπιση και αναβάθμιση του περιβάλλοντος.
  • Με τις κοινωνικές αντιστάσεις στην κρατική αυθαιρεσία  και την καταστολή.

Εργαζόμενοι, εργαζόμενες, νέοι και νέες
Μπορούμε και πρέπει να οικοδομήσουμε με τους αγώνες μας, ένα ενιαίο εργατικό μέτωπο που να μπορεί να προωθήσει τους στόχους της ακύρωσης του μνημονίου και των εφαρμοζόμενων αντεργατικών κυβερνητικών πολιτικών  καθώς και το άνοιγμα του δρόμου για μια άλλη προοδευτική σοσιαλιστική πορεία της χώρας μας προς όφελος των εργαζομένων.

Όλοι και όλες στην πανεργατική απεργία και στη συγκέντρωση στις 23/2. Όλοι και όλες στους δρόμους.

Αθήνα: προσυγκέντρωση  10:30 πμ Μουσείο
συγκέντρωση 11:00 πμ πεδίον Άρεως

 

Ανακοίνωση Συντονισμού Πρωτοβάθμιων σωματείων

Απεργία 23 Φεβρουαρίου: Παλλαϊκός αγώνας διαρκείας. Να τους σταματήσουμε τώρα !

ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΟ ΞΕΣΗΚΩΜΟ ΣΤΙΣ 23 ΦΛΕΒΑΡΗ – ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΣΤΙΣ 10.30 π.μ.

Εργαζόμενοι, εργαζόμενες,

 

Ο κόσμος της δουλειάς βρίσκεται αντιμέτωπος με την αντιδραστικότερη επίθεση των τελευταίων δεκαετιών. Αν δεν τους σταματήσουμε η επίθεση της κυβέρνησης και των κυρίαρχων πολιτικών δυνάμεων, της ΕΕ και του ΔΝΤ δεν θα έχει τέλος. Είναι απόλυτη ταξική επιλογή αλλά και μονόδρομος για τη διέξοδο του κεφαλαίου από την κρίση. Για τα κέρδη, το ευρώ και τους τοκογλύφους θυσιάζουν εκατομμύρια εργαζόμενους σε όλη την Ευρώπη, εντείνουν τους ρυθμούς εκμετάλλευσης. Γι’ αυτό φέρνουν το νέο αντιδραστικό Σύμφωνο Σταθερότητας στην ΕΕ (στα πρότυπα του προγράμματος Μέρκελ – Σαρκοζί) με διαρκή λιτότητα, σύνδεση μισθών με την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων, αυξήσεις ορίων συνταξιοδότησης, πανευρωπαϊκό ελάχιστο όριο ελλειμμάτων δηλ. σχεδόν μηδενισμό των δημόσιων παροχών! Γι’ αυτό φέρνουν διαρκώς νέα μνημόνια. Γι’ αυτό ξεπουλάνε τη δημόσια περιουσία της χώρας, σχεδόν το 1/3 του ΑΕΠ στους Έλληνες και ξένους «επενδυτές». Γι’ αυτό συνεχίζουν να επιδοτούν ξεδιάντροπα τους μεγαλοεργολάβους, τους εφοπλιστές και τους τραπεζίτες, ενώ ρημάζουν το λαό στη φτώχεια, τη φορομπηξία και τις τεράστιες αυξήσεις σε όλα τα είδη πρώτης ανάγκης. Γι’ αυτό διαλύουν και εμπορευματοποιούν τις συγκοινωνίες, τη δημόσια υγεία και παιδεία, συντρίβουν όλες τις κοινωνικές παροχές. Γι’ αυτό νομοθετούν διατάγματα ντε φάκτο μείωσης μισθών και διάλυσης Συλλογικών Συμβάσεων. Γι αυτό εκβιάζουν για ατομικές συμβάσεις υποταγής. Γι αυτό καταργούν τα δημοκρατικά δικαιώματα, ποινικοποιούν τους αγώνες εντείνουν την καταστολή και την ανοιχτή προβοκάτσια.
Εργαζόμενοι, εργαζόμενες,

 

Δεκάδες χιλιάδες φτάνουν οι απολύσεις. Εκατοντάδες χιλιάδες οι άνεργοι. Συμβασιούχοι με 10 και 20 χρόνια δουλειάς πετιούνται στο δρόμο. Η μαύρη και ελαστική εργασία έχει γίνει ο κανόνας και όχι η εξαίρεση. Η πολιτική αυτή είναι αδιέξοδη για τα συμφέροντα των εργαζομένων.

Απέναντι σε αυτήν την προδιαγεγραμμένη εξέλιξη, απαιτείται κοινό μέτωπο όλων των εργαζομένων. Σε αυτό τον ανελέητο κοινωνικό πόλεμο διαρκείας μπορούμε να τους νικήσουμε! Ο κόσμος της δουλειάς μπορεί και πρέπει να σταθεί στο ύψος του!

 

Οι μικροί και μεγάλοι αγώνες των εργαζόμενων σηματοδοτούν τη δυνατότητα ανατροπής της επίθεσης. Το σύνθημα ΥΓΕΙΑ – ΠΑΙΔΕΙΑ – ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑ τάραξε τους πολύβουους δρόμους γύρω από το κατειλημμένο Υπουργείο Υγείας. Απεργοί γιατροί, μαζί με εργαζομένους στις συγκοινωνίες, ένωσαν τις γροθιές τους και δυνάμωσαν την ελπίδα του αγώνα τους. Ήταν ένα σύνθημα καταγγελίας για την κατάργηση των βασικών δημόσιων πυλώνων, και ταυτόχρονα ένα σύνθημα ελπίδας για τις πραγματικές δυνατότητες νικηφόρου διακλαδικού συντονισμού. Τα κινήματα «δεν πληρώνω» επεκτείνονται παρά τις πειθαρχικές διώξεις. Οι εξεγέρσεις τύπου Κερατέας θα είναι στην ημερήσια διάταξη. Σε αρκετούς χώρους δουλειάς διαμορφώνεται ένα νέο πνεύμα απειθαρχίας, ρήξης και αλληλεγγύης. Σε πολλές χώρες οι διαδηλώσεις, οι βίαιες συγκρούσεις και οι εξεγέρσεις είναι καθημερινό φαινόμενο.

 

Δεν μας ταιριάζει η μιζέρια και ο κοινωνικός κανιβαλισμός του μνημονίου. Οι δύο γενικές απεργίες της 5/5 και της 15/12 έδειξαν ότι μπορεί να ένα ισχυρό εργατικό μέτωπο ανατροπής με τα πρωτοβάθμια σωματεία, τις γενικές συνελεύσεις και τις επιτροπές αγώνα. Μια τέτοια μάχη δεν μπορεί και δε θέλει να τη δώσει η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ που το μόνο που ξέρουν καλά να κάνουν είναι οι παρασκηνιακές διαπραγματεύσεις με τους εργοδότες και την κυβέρνηση, διαχειριζόμενη τους όρους χειροτέρευσης της ζωής μας.

 

Εργαζόμενοι, εργαζόμενες,

Απέναντι στον εργασιακό μεσαίωνα και την κλιμάκωση της επίθεσης, θα απαντήσουμε με δυναμισμό και αποφασιστικότητα. Με απεργιακό κίνημα διάρκειας και ταξικής αλληλεγγύης. Άλλος δρόμος δεν υπάρχει. Παίρνουμε την κατάσταση στα χέρια μας. Να οικοδομήσουμε μέσα στα σωματεία την αγωνιστική ταξική ενότητα των ίδιων των εργαζομένων. Είναι αγώνας επιβίωσης και αξιοπρέπειας για τον κόσμο της δουλειάς. Μόνο έτσι μπορούμε να αντιμετωπίσουμε την τρομοκρατία και τη βαρβαρότητα του κεφαλαίου. Για να ανατρέψουμε το μνημόνιο, να νικήσουμε τη χούντα κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ.

 Με αγώνες διαρκείας να νικήσουμε τη χούντα κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ.

 

 Για να πάρουν πίσω όλα τα αντεργατικά μέτρα, το «μηχανισμό στήριξης» και το Μνημόνιο.

 

 Για να μην πληρώσει ο λαός το χρέος και την κρίση. Διαγραφή του χρέους – παύση πληρωμών, ανυπακοή και ρήξη με τις συμφωνίες της ΕΕ, την ΕΚΤ και την ΟΝΕ.

 

 Για αυξήσεις στους μισθούς και στις συντάξεις, με συλλογικές συμβάσεις και σταθερή εργασία ώστε να ζούμε αξιοπρεπώς από μια δουλειά.

 

 Για νομοθετική απαγόρευση των απολύσεων.

 

 Για να μην περάσουν οι ιδιωτικοποιήσεις. Για να επιστρέψουν τώρα στο δημόσιο όλες οι επιχειρήσεις που ιδιωτικοποιήθηκαν τα τελευταία χρόνια (ΟΤΕ, λιμάνια, Ολυμπιακή κλπ). Για εθνικοποίηση των τραπεζών, χωρίς αποζημίωση, με εργατικό – κοινωνικό έλεγχο.

 

 Για δημόσιες συγκοινωνίες, δωρεάν παιδεία και υγεία.

 

 Για τα δικαιώματα των ανέργων: επίδομα ανεργίας για όλο το διάστημα που βρίσκονται στην ανεργία ίσο με το βασικό μισθό, χωρίς προϋποθέσεις. Πλήρης, δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.

 

 Για νομιμοποίηση όλων των μεταναστών, ίσα δικαιώματα για έλληνες και ξένους εργάτες. Άμεση δικαίωση των 300 απεργών πείνας μεταναστών.

 

 Για να παγώσουν οι στρατιωτικές δαπάνες, να σταματήσουν εδώ και τώρα οι σκανδαλώδεις φοροαπαλλαγές στους επιχειρηματίες και την Εκκλησία, οι χαριστικές ρυθμίσεις που απάλλαξαν τους εργοδότες από δις ευρώ εισφορών προς τα ασφαλιστικά ταμεία.
Advertisements

3 responses to “‘Ολοι στη Γενική Απεργία, Τετάρτη 23 Φεβρουαρίου 2011

  1. Δυστυχώς παρά τις μεγάλες προσδοκίες για τη σημερινή διαδήλωση αυτή κινήθηκε στα ίδια μεγέθη με την προηγούμενη απεργία της 15ης Δεκέμβρη (60.000), και σε καμία περίπτωση δεν έφτασε τον κόσμο της 5ης Μάη.
    Πιο συγκεκριμένα το ΠΑΜΕ ξεπέρασε τις 20.000. Η κεφαλή της πορείας έφτασε στο Σύνταγμα στις 12.15 πολύ νωρίτερα από τις προηγούμενες φορές. Οι ομιλίες στην Ομόνοια τελείωσαν κακήν κακώς και το ΠΑΜΕ σχεδόν τρέχοντας ανέβηκε όχι μόνο από τη Σταδίου αλλά και από την Πανεπιστημίου (!!!) προφανώς για να κερδίσει χρόνο και να εξαφανιστεί όσο το δυνατόν γρηγορότερα προς τις στήλες του ολύμπιου Διός. Τα τελευταία του μπλοκ πέρασαν μπροστά από τη Βουλή στις 12.45.
    Η πορεία από το Μουσείο και το Πεδίο του Άρεως έφτασε στο Σύνταγμα από την Σταδίου στις 12.50 και το τελευταίο μπλοκ της Ν.Συν. πέρασε στις 2.35 μπροστά από το Μ. Βρετάνια προς την Πανεπιστημίου. Ωστόσο η ροή του κόσμου δεν ήταν συνεχής εξαιτίας των συγκρούσεων στην πλατεία, αλλά και κατά τη διάρκεια της πορείας, η οποία διεκόπτετο διαρκώς από τα χημικά των μπάτσων. Συνολικά πρέπει να έφτασαν με αυτά τα μπλοκ στο Σύνταγμα ίσως και 40.000 διαδηλωτές.
    Στο Σύνταγμα η κατάσταση ήταν αφόρητη με αποτέλεσμα ο κόσμος να μην μπορεί να σταθεί και τελικά να παραμείνουν στο χώρο αρχικά 5000 κόσμος που διαρκώς φυλλορροούσε μέχρι τις 6.30 περίπου που τα ΜΑΤ με μια τελευταία επιδρομή την εκκένωσαν.
    Πολλοί ήταν αυτοί που περίμεναν τις πορείες στο Σύνταγμα και περισσότεροι αυτοί που εγκατέλειψαν εξαιτίας των χημικών. Πάντως σε καμία περίπτωση δεν βρέθηκαν στο κέντρο περισσότεροι από 60 ίσως και 65.000 διαδηλωτές. Τα όσα επίσης ακούγονται για τη «μεγαλύτερη πορεία», για 200 ή και 300.000 συμμετοχή ή για 100.000 στο ΠΑΜΕ είναι απλώς εκτός τόπου και χρόνου.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s