Καληνύχτα και καλή τύχη

Τα γεγονότα έχουν ως εξής: Χθες η αντιτρομοκρατική πραγματοποιεί μια ακόμα τρομοκρατική επίδειξη προβαίνοντας σε τέσσερις συλλήψεις υπόπτων για «τρομοκρατία. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο το στέλεχος του Συνασπισμού Δ.Π.Α. ακινητοποιείται μέρα μεσημέρι στη Φορμίωνος από ένοπλο με πολιτικά, περικυκλώνεται από κουκουλοφόρους που τον ξυλοκοπούν και στη συνέχεια ουσιαστικά τον απαγάγουν. Μέσα στο αυτοκίνητο, του φοράνε κουκούλα και συνεχίζουν να τον χτυπούν. Επαναλαμβάνουμε όλα αυτά έγιναν εχθές στην Αθήνα, ούτε στη Χούντα, ούτε σε κανένα Ιράκ. Δράστης η μπατσαρία του «αγωνιστή» Παπουτσή που συμπεριφέρεται ακόμα και σε στελέχη κοινοβουλευτικών κομμάτων της Αριστεράς ως παρακρατική συμμορία ή για να θυμόμαστε την πρόσφατη ιστορία σαν τάγματα ασφαλείας. Η ιστορία δεν τελειώνει όμως εδώ. Στη Γαδά κρατείται στον περίφημο 12ο όροφο, αφού τον έχουν γδύσει, για να τον εξευτελίσουν περισσότερο, τον επισκέπτονται διάφοροι κουκουλοφόροι και τελικά μετά από δύο ώρες, ένας αξιωματικός αποδίδει τη σύλληψη του σε ομοιότητα με ύποπτο τρομοκρατίας και ο Δ.Π αφήνεται ελεύθερος. Φυσικά τα κανάλια σε διατεταγμένη υπηρεσία ακόμη μια φορά, αποσιωπούν το γεγονός, ενώ συνεχίζουν και μια μέρα μετά να αναπαράγουν πως ο Δ.Π είτε είναι συλληφθείς, είτε αφέθηκε λόγω ελλιπών αποδείξεων. Αν ένα στέλεχος του Συνασπισμού ξυλοκοπείται και βασανίζεται από τους πραίτορες, παραβιάζεται κάθε ατομικό του δικαίωμα, αντιλαμβάνεται ο καθένας τι μεταχείριση επιφυλάσσουν οι αλήτες στους υπόπτους για «τρομοκρατία» που συλλαμβάνουν, κάτι που έχει εξάλλου καταγγελθεί.

Η διαρκής κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, η απόλυτη ελευθερία στον σκληρό κατασταλτικό πυρήνα να χαρακτηρίζει τρομοκράτη και να τσακίζει κάθε εν δυνάμει ύποπτο είναι μια θεσμοποιημένη πλέον πρακτική που εντάσσεται προφανώς στη σκλήρυνση της αστικής δημοκρατίας, στην αυτοαναίρεση της νομιμότητας από το ίδιο το κράτος.
Λίγο-πολύ αυτά είναι γνωστά σε όποιον ενδιαφέρεται να τα μάθει, σίγουρα είναι γνωστά στα στελέχη του Συνασπισμού. Σίγουρα επίσης, οι απειλές των Ματ στα γραφεία της νεολαίας Συν, η επίθεση στο γραμματέα της  και η τωρινή απίθανη ιστορία, φανερώνουν μια κλιμάκωση της πίεσης στο Συνασπισμό και όχι ένα άθροισμα από τυχαία γεγονότα. Στο κάτω-κάτω δεν ζήτησε κανείς συγνώμη.
Αναρωτιόμαστε τί άλλο χρειάζεται να συμβεί για να αντιληφθούν εκεί στην Κουμουνδούρου πως όσο θα επικαλούνται αφηρημένα την αστική νομιμότητα και όσο θα αφήνουν αναπάντητες τις προκλήσεις του κράτους , τόσο οι ένστολοι συμμορίτες και οι πολιτικοί τους εντολοδόχοι θα αποθρασύνονται. Τί άλλο περιμένουν για να κινητοποιήσουν τις δυνάμεις τους; Θα πρεπε κανονικά να ήταν έξω από τη Γαδα και την Κατεχάκη και να απαιτούν εξηγήσεις καταρχήν για το μέλος τους που απήγαγαν παράνομα οι μπάτσοι.

Δεν ισχυριζόμαστε πως η αριστερά -και ευρύτερα το κομμάτι αυτό της κοινωνίας που αγωνίζεται- πρέπει να παραιτηθεί των πολιτικών της δικαιωμάτων ή να σταματήσει να καταγγέλει την κρατική τρομοκρατία. Όμως ήρθε η ώρα να αναλογιστούμε ότι οι αυταπάτες για την αστική νομιμότητα και η θυματοποίηση των αγωνιστών, αφήνουν απροετοίμαστο τον κόσμο της αριστεράς τη στιγμή που η αντιπαράθεση κλιμακώνεται. Κι αντί να είμαστε πρόβατα που πηγαίνουν για σφαγή ας μετατρέψουμε το φόβο σε οργή και τους θύτες σε θύματα!

 

 

 

Advertisements

6 responses to “Καληνύχτα και καλή τύχη

  1. Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ!

    Καταγγέλλουμε την απαράδεκτη τρομοκρατική επίδειξη δύναμης και αυταρχισμού της αστυνομίας που χθες το βράδυ επιτέθηκαν και συνέλαβαν το στέλεχος του Συνασπισμού Βύρωνα Δημοσθένη Παπαδάτο- Αναγνωστόπουλο ως ύποπτο για συμμετοχή στους Πυρήνες της Φωτιάς κατά λάθος! Ο Δημοσθένης κατά λάθος είναι από τα πιο γνωστά στελέχη της αριστεράς στο Βύρωνα. Ο ξυλοδαρμός του από δυνάμεις της αντιτρομοκρατικής, η προσαγωγή του με αμάξι και χωρίς καμία εξήγηση στην ΓΑΔΑ και όσα ακολούθησαν εκεί που άντρες της Αντιτρομοκρατικής με κουκούλες τον έκλεισαν σε ένα σκοτεινό δωμάτιο, τον ξεγύμνωσαν και του έκαναν σωματικό έλεγχο. και αφού τον ανέκριναν για αρκετές ώρες τον άφησαν λέγοντας απλώς ότι επρόκειτο για …….λάθος! μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η επίθεση στα δικαιώματα των εργαζομένων και της νεολαίας που αναπτύσσονται από την κυβέρνηση το τελευταίο διάστημα πάνε χέρι – χέρι κυριολεκτικά με τον Καρατζαφέρη. Τα αντιλαϊκά μέτρα απαιτούν αυταρχισμό και εκφοβισμό της κοινωνίας. Είναι σαφές για όλους εμάς που θα συνεχίσουμε να παλεύουμε για μια καλύτερη και πιο δίκαιη κοινωνία ότι η τρομοκράτηση της κοινωνίας δεν θα περάσει. Καλούμε κάθε δημοκράτη πολίτη να καταδικάσει τις ενέργειες των αστυνομικών δυνάμεων που στο όνομα της τρομοκρατίας δέρνουν, βρίζουν, συλλαμβάνουν αγωνιστές πολίτες σε συγκεντρώσεις και έξω από τα σπίτια τους.
    Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΤΗΣ Π.Κ ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ ΒΥΡΩΝΑ
    ΤΟ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΣΥΡΙΖΑ ΒΥΡΩΝΑ

    Μου αρέσει!

  2. Σήμερα το πρωί δόθηκε έκτακτη συνέντευξη Τύπου για την αυθαιρεσία που υπέστη το στέλεχος του ΣΥΝ Δημοσθένης Παπαδάτος από τις δυνάμεις της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας . Στη συνέντευξη συμμετείχαν ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Θοδ. Δρίτσας, ο Δημ. Παπαδημούλης και το μέλος της ΚΠΕ του ΣΥΝ Δημοσθένης Παπαδάτος, η Τασία Χριστοδουλοπούλου, δικηγόρος και μέλος της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ και ο εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΝ Π. Σκουρλέτης.Στη συνέντευξη, επίσης, παρευρέθηκε και ο αντιπρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου κ. Σχινάς.

    Παραθέτουμε εδώ όλη την αποκαλυπτική περιγραφή από τον ίδιο της χθεσινής απαγωγής-επίθεσης- σύλληψης και των βασανιστηρίων που υπέστη.

    ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ ΠΑΠΑΔΑΤΟΣ: Θέλω να σας ευχαριστήσω που είστε εδώ και θέλω να πω κατ΄ αρχήν, πριν αναφερθώ στα χθεσινά γεγονότα, ότι είμαι σοκαρισμένος και εξοργισμένος. Δεν ξέρω τι από τα δύο περισσότερο. Για όσα έγιναν χθες θέλω να πω ότι δεν ήταν προσαγωγή. Ήταν απαγωγή. Θα εξηγήσω αμέσως τι εννοώ και γιατί το λέω. Και θέλω να πω επίσης ότι θα καταθέσουμε μήνυση σε βάρος αυτών που με υπέβαλαν αυτή την ανείπωτη και τρομοκρατικού τύπου ταλαιπωρία.
    Γύρω στις 4 χθες το μεσημέρι κατευθύνομαι πεζός προς το σπίτι, εφ΄ όσον δεν υπάρχουν μέσα μεταφοράς. Λίγο πριν το ξενοδοχείο ΚΑΡΑΒΕΛ και καθώς κατευθύνομαι προς τον Βύρωνα όπου μένω βρίσκω στο δρόμο μια ταυτότητα, σταματάω, κοιτάζω, βλέπω την εκδούσα Αρχή -είναι το Α.Τ. Κυψέλης- σκέφτομαι λοιπόν ότι πρέπει με κάποιον τρόπο να την πάω. Δεν μπορώ να την πάω στην Κυψέλη, αφού δεν υπήρχαν μέσα μεταφοράς, κατευθύνομαι προς τον Βύρωνα να την παραδώσω και να γυρίσω σπίτι μου. Πράγματι λοιπόν κατευθύνομαι προς το σπίτι και σε απόσταση περίπου 10 λεπτά από το σπίτι μου βγαίνει ένας άνδρας με πολιτικά, μου λέει ασφάλεια και μου προτάσσει το περίστροφο. Σε έναν πρώτο χρόνο θεωρώ ότι είτε δεν συμβαίνει αυτό που λέει, είτε, αν συμβαίνει, αν όντως δηλαδή ήταν άντρας της ασφάλειας, θα μου δοθεί ευκαιρία να δώσω την ταυτότητά μου, να εξηγήσω ποιος είμαι και αφού δουν τα στοιχεία μου να με αφήσουν να πάω στο σπίτι μου. Τα πράγματα όμως πολύ γρήγορα καταλαβαίνω ότι δεν είναι έτσι. Βγαίνουν από το στενό από το οποίο βγήκε ο άνδρας αυτός περίπου τους 10-15 με πολιτικά, πολλοί εκ των οποίων είναι κουκουλοφόροι, άνδρες και γυναίκες, οι οποίοι με χτυπούν βίαια. Φωνάζω βοήθεια γιατί νιώθω ότι απειλούμαι και έχω την αίσθηση ότι είμαι θύμα παρακρατικής επίθεσης. Καταλαβαίνετε ότι στο αίτημά μου και με φωνές, δείξτε μου έστω τα στοιχεία σας, να ξέρω ότι είμαι με την αστυνομία, όχι μόνο δεν έχουν ανταποκριθεί, αλλά με έχουν βρίσει και με έχουν χτυπήσει απίστευτα. Φωνάζω λοιπόν βοήθεια και λέω ότι έχω την ταυτότητά μου μαζί μου ώστε στο μεν βοήθεια να με βοηθήσουν οι διερχόμενοι -Με σταμάτησαν στη Φορμίωνος που είναι μια κεντρική λεωφόρος για τον Βύρωνα- Λέω βοήθεια για να με βοηθήσουν οι διερχόμενοι και λέω ότι έχω τα χαρτιά μου στην περίπτωση που όντως είναι αστυνομικοί να τους δείξω τα χαρτιά μου για να με αφήσουν, να εξηγήσω τουλάχιστον τι συμβαίνει.
    Τρώω απίστευτο ξύλο. Με ακινητοποιούν, με ρίχνουν κάτω, με έχουν ρίξει κάτω δέκα και με χτυπάνε. Μου περνάνε τις χειροπέδες. Με χτυπάνε, ενώ μου έχουν περάσει τις χειροπέδες. Με βρίζουν απίστευτα και άνδρες και γυναίκες με καλυμμένα πρόσωπα με βάζουν σ΄’ ένα συμβατικό αμάξι, εξ όσων μπόρεσα να δω, και με οδηγούν χτυπώντας με και σιδηροδέσμιο σ΄ ένα μέρος που εγώ δεν ξέρω.
    Στη διαδρομή, η οποία κράτησε περί τα 20 λεπτά, αν μπορώ να υπολογίσω, με απειλούν και με βρίζουν βάναυσα. Ένας απ΄ αυτούς μου λέει, παρακάλα μόνο να καθαρίσεις κι εγώ θα σε περιμένω έξω. Ένας άλλος μου είχε πει, ήθελες και σουβλάκι κάθαρμα. Το κάθαρμα είναι η πιο ανακοινώσιμη από τις βρισιές που μου είπαν. Αυτό σημαίνει ότι με παρακολουθούσαν, γιατί όντως μεταξύ ΚΑΡΑΒΕΛ και του σημείου που με έπιασαν είχα σταματήσει να πάρω κάτι να φάω. Ένας άλλος μου είπε ότι «ήθελες να κάνεις ξαφνικό πλησίασμα καθίκι και ότι η 13η -γιατί ήταν 13 χθες- ήταν γρουσούζικη για σένα και γιατί κι εγώ για σένα έχασα την παραμονή Πρωτοχρονιάς μου». Ένας από αυτούς μου είπε ότι είμαι περιβαλλοντολόγος, κάτι πράγματα ακατάληπτα, δεν μπορούσα να καταλάβω τι συνέβαινε. Το μόνο που μπόρεσα να ρωτήσω σε μια κατάσταση εξαιρετικά δύσκολη είναι αν με κατηγορούν ή αν μου κάνουν ό,τι μου κάνουν θεωρώντας ότι έχω κάποια σχέση με βίαιες ενέργειες ή με τρομοκρατικές οργανώσεις. Φυσικά δεν μου απάντησαν και συνέχισαν μια άθλια συμπεριφορά, μια τρομοκρατική συμπεριφορά ενώ ήξεραν ότι και τα στοιχεία μου και την ταυτότητά μου έχω μαζί μου αλλά και ότι είμαι μέλος και στέλεχος του ΣΥΝ. Τους είπα μάλιστα ότι συνεργάζομαι με το Ινστιτούτο «Ν. Πουλαντζάς». Τους εξήγησα ότι πρόκειται για το θεωρητικό ίδρυμα του ΣΥΝ. Τους λέω ότι είμαι υποψήφιος διδάκτορας. Λίγο πριν ή λίγο μετά ένας απ΄ αυτούς πετάει ότι πήγε να δει τον δάσκαλο το καθίκι, αλλά δεν πρόλαβε. Πράγματι πριν με συλλάβουν, πριν με απαγάγουν είχα συνάντηση με τον καθηγητή μου στο διδακτορικό. Ένας απ΄ αυτούς κατά τη διάρκεια της μεταφοράς μου στη ΓΑΔΑ -όπως έμαθα αργότερα, δεν ήξερα πού με πάνε- είπε, φοβάται την ακροδεξιά το καθίκι, κάτι τέτοιο και με χειρότερες βρισιές. Θα πω μετά ότι με κάποιον τρόπο πρέπει να εξηγήσουν πώς και τι, πώς με συνδέουν με πράγματα και αν με παρακολουθούσαν για ένα διάστημα πριν. Δεν μπορώ να το ξέρω, αλλά έλεγαν πράγματα το οποίο έδειχναν αυτό.
    Εν πάση περιπτώσει, με οδηγούν, χωρίς να βλέπω και χτυπώντας με και όντας πολύ δύσκολο να σταθώ στα πόδια μου γιατί έχω μουδιάσει και έχω χτυπηθεί και πράγματι μέχρι και σήμερα με δυσκολία κάθομαι και σηκώνομαι, μέχρι χθες με υποβάσταζαν, εκτός από τα σημάδια που έχω στο πρόσωπό μου, με οδηγούν λοιπόν σ΄ ένα κτίριο κουκουλοφόροι. Δεν βλέπω πού είμαι, δεν μου λέει κανείς τι έχει συμβεί. Με ανεβάζουν στο ασανσέρ και με οδηγούν σε ένα δωμάτιο το οποίο είναι σκοτεινό, στο οποίο με την άκρη του ματιού μου, γιατί δεν μου επιτρέπουν να δω, βλέπω ότι περιστοιχίζομαι από κουκουλοφόρους. Με έχουν να κοιτάζω στον τοίχο, αφού με έχουν χτυπήσει. Με απειλούν και με βρίζουν με απίστευτο τρόπο. Και κάποια στιγμή μου ζητάνε να βγάλω τα ρούχα μου. Δεν έχω φυσικά περιθώρια να αρνηθώ. Βγάζω τα ρούχα μου, τα εσώρουχά μου, είμαι γυμνός μπροστά σε 7-8 άτομα -αν μπορώ να υπολογίσω καλά. Κάποιοι με πλησιάζουν, δεν με αγγίζουν. Μένω έτσι περί τα 20 λεπτά. Και λίγο αργότερα μου δίνουν τα ρούχα μου ένα προς ένα, αφού έχουν ψάξει τα πράγματά μου και τα έχουν καταγράψει, με απίστευτα σχολαστική ακρίβεια, μέχρι δηλαδή και τις ημερομηνίες στα φύλλα των εφημερίδων που βρέθηκαν στο σακίδιο μου. Μου δίνουν λοιπόν τα ρούχα μου, εξηγώντας μου ένας απ΄ αυτούς, ο μόνος που έχει αφήσει το πρόσωπό του ακάλυπτο και ο μόνος που μου μίλησε σε στοιχειωδώς ανθρώπινο τόνο, μου εξηγεί λοιπόν ότι έχει γίνει ένα απίστευτο λάθος, ότι μοιάζω πάρα πολύ με κάποιον απ΄ αυτούς που ψάχνουν κι ότι εν πάση περιπτώσει σε λίγο θα φύγω. Μου παίρνουν αποτυπώματα και με οδηγούν στην υπηρεσία προστασίας του πολιτεύματος. Είναι μια υπηρεσία που λέγεται ΔΑΕΕΒ. Δεν γνωρίζω τι σημαίνουν τα αρχικά. Είπαν όμως ότι είναι ο δωδέκατος της αντιτρομοκρατικής. Όπου, αντί να μου απολογηθούν για την απίστευτη ταλαιπωρία -και είμαι επιεικής- στην οποία με έχουν υποβάλει, βρίσκομαι να απολογούμαι για την ταυτότητα η οποία βρέθηκε επάνω μου -σας είπα πώς βρέθηκε. Εξηγώ , σοκαρισμένος και εξοργισμένος μαζί, όπως είμαι και τώρα, ότι δεν είναι ακριβώς λογικό να απολογηθώ εγώ γι αυτή την ταυτότητα, εφ΄ όσον μπορώ να εξηγήσω αμέσως τι έχει συμβεί και το ζήτημα είναι η ταλαιπωρία την οποία έχω υποστεί και η βία την οποία έχω υποστεί. Ρωτάω, γιατί τόση βία. Βλέπω λοιπόν ότι το πράγμα από τη σύλληψη-απαγωγή μου έχει πάει στην ταυτότητα και πράγματι λίγο μετά με κατεβάζουν στην κρατική ασφάλεια,, στον έκτο της Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης, όπου μου ζητάνε κατάθεση γι αυτή την ταυτότητα. Ζητάω να δω δικηγόρο ή έστω να μιλήσω με τους δικούς μου και δεν μου επιτρέπουν να χρησιμοποιήσω το τηλέφωνό μου. Όταν τους λέω τι έχει συμβεί μ΄ αυτή την ταυτότητα, πού την βρήκα, τι έκανα όταν τη βρήκα, τι σκόπευα να κάνω κ.ο.κ. -σημειωτέον όλα αυτά χωρίς καμία δυνατότητα επικοινωνίας με τον έξω κόσμο και σ΄ ένα κτίριο στο οποίο λίγο πριν έχω ακούσει ουρλιαχτά ανθρώπων οι οποίοι μάλλον είχαν λίγο χειρότερη τύχη από τη δική μου. Ένας από τους άντρες της ασφάλειας, αξιωματικός απ ότι μπόρεσα να καταλάβω, αστυνόμος, όπως είδα στη σφραγίδα του στο έγγραφο που υπέγραψα, στην κατάθεσή μου δηλαδή, με πλησιάζει και μου λέει ότι, φιλολογικά μιλώντας, τι θα πίστευα για κάποιον ο οποίος συλλαμβάνεται επ΄ αυτοφώρω να κλέβει ένα σπίτι, ο ιδιοκτήτης του σπιτιού τον σπάει στο ξύλο γιατί τον κλέβει και ο κλέφτης παραπονιέται γιατί τον χτυπούν.
    Ρωτάω τι σχέση έχει αυτό με τη δική μου την περίπτωση κι αν είμαι κάποιου είδους κλέφτης εν πάση [περιπτώσει και μου εξηγεί με δεύτερη ερώτηση, τι θα είχαμε να πούμε για κάποιον ο οποίος είναι ενάντια στο σύστημα και χτυπάει το σύστημα και θέλει να ρίξει το σύστημα και το σύστημα που θέλει αυτός να ρίξει κάποια στιγμή τον αρπάζει, τον χτυπάει, νιώθει πάνω του το σύστημα που θέλει να ρίξει. Τι θα λέγαμε γι αυτόν, όταν αυτός ζητάει τα δικαιώματά του και παραπονιέται ότι τον χτυπάει το σύστημα αυτό που αυτός χτυπάει.
    Στο σημείο αυτό καταλαβαίνω ότι τα πράγματα έχουν ξεφύγει. Δεν μπορώ να δώσω συνέχεια γιατί είμαι εξαντλημένος, είμαι χτυπημένος, δεν έχω απολύτως καμία βοήθεια και δεν καταλαβαίνω, προφανώς μάλλον Καταλαβαίνω ότι δεν έχει νόημα μια τέτοια τύπου συζήτηση. Ζητάω λοιπόν να φύγω μια ώρα αρχύτερα. Το μόνο που έχω πει και θέλω να το πω και σε εσάς είναι ότι ούτε νιώθω κάποιου είδους κλέφτης και πολύ περισσότερο ότι πρέπει να απολογηθώ για την κατάσταση η οποία ήταν τουλάχιστον τρομοκρατική, όταν έχω δηλώσει τα στοιχεία μου, την πολιτική μου ιδιότητα, ότι έχω ταυτότητα, όταν θέλω να το λύσω τέλος πάντων με τον τρόπο που λύνονται αυτά τα πράγματα όταν ισχύει η έννομη τάξη. Το δεύτερο που είπα ότι, ακόμη και στην περίπτωση ενός ανθρώπου που έχει πρόβλημα με το σύστημα -και δεν ξέρω τι σημαίνει αυτό στα μυαλά τους- η δημοκρατία την οποία υποτίθεται ότι αυτοί φρουρούν και την οποία αυτοί εγγυώνται θα έπρεπε να δείξει σ΄ αυτόν που έχει πρόβλημα με το σύστημα ότι είναι ανώτερη και άρα να του παρέχεις τα δικαιώματα. Ξαναλέω ότι δεν ξέρω με ποιον τρόπο σχετίζομαι με το σενάριο που έχουν στο μυαλό τους.
    Μου είπαν πράγματα που έδειχναν ότι έχουν παρακολουθήσει τη διαδρομή μου αρκετή ώρα πριν με απαγάγουν. Είδα δε σε ένα ιντερνετικό πόρταλ ότι υπάρχει κάποια υπόνοια.. «δημιουργεί ερωτήματα», μάλλον, αυτή ήταν η διατύπωση, δημιουργεί ερωτήματα πώς ένα στέλεχος του ΣΥΝ βρέθηκε πάνω από μια ταυτότητα. Θεωρώ αυτές τις διατυπώσεις και αυτούς τους υπαινιγμούς τουλάχιστον άθλιους. Έχω υποστεί απίστευτη ταλαιπωρία. Και δεν ξέρω τι θα συνέβαινε στην περίπτωση ενός ανθρώπου ο οποίος θα ήταν πιο αδύναμος από εμένα, δεν θα είχε δηλαδή ούτε την ταυτότητά του, δεν θα ήταν μέλος και στέλεχος κοινοβουλευτικού κόμματος, θα ήταν ενδεχομένως μετανάστης, ενδεχομένως μετανάστης χωρίς χαρτιά, θα ήταν κάποιος ο οποίος δεν θα είχε τη στοιχειώδη εγγύηση και την στοιχειώδη στήριξη, όπως είχα εγώ από τους δικούς μου ανθρώπους, από τους φίλους και τους συντρόφους μου, στήριξη για την οποία τους ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου.
    Δεν θέλω να πω άλλα πράγματα. Θα ήθελα αυτό το πράγμα να μην ξανασυμβεί. Δεν είναι ούτε λάθος να δέρνουν ένα σιδηροδέσμιο, ούτε να τον βρίζουν και να τον απειλούν, ούτε τα βασανιστήρια, γιατί το να σε κρατήσουν γυμνό δημόσια μπροστά σε ανθρώπους και να μην ξέρεις ποιοι σε κρατάνε είναι βασανιστήριο. Δεν θεωρώ λοιπόν ότι αυτό το βασανιστήριο είναι λάθος. Δεν θεωρώ ότι δικαιολογείται ακόμα κι αν είχα κάνει αυτά τα οποί θεωρούσαν ότι μπορεί να είχα κάνει. Η αντιτρομοκρατική υπηρεσία δεν είναι το αστυνομικό τμήμα της Άνω Κάτω Περαχώρας για να κάνει λάθη. Δεν μπορεί να επικαλείται την ομοιότητα με τον ύποπτο που ψάχνουν. Είναι τουλάχιστον αδιανόητο και εξοργιστικό το να μου λένε ότι μοιάζεις με ύποπτο και άρα γι αυτό σε μαζέψαμε. Έχω χτυπηθεί σιδηροδέσμιος κι αυτό δεν είναι λάθος. Δεν είναι μεμονωμένο περιστατικό. Στην περιοχή μου, στον Βύρωνα, έχει χάσει τη ζωή του Αλβανός από καταδίωξη κατά λάθος. Δεν είναι μεμονωμένο περιστατικό η βίαιη σωματική επίθεση σε μέλος του ΣΥΝ ή της Νεολαίας του -την πιο πρόσφατη την είπε ο Π. Σκουρλέτης , αφορά στον σύντροφο τον Ν. Ηλιόπουλο. Πρέπει μ΄ έναν τρόπο αυτό το πράγμα να σταματήσει. Πρέπει να σταματήσει δηλαδή μια λειτουργία της αστυνομίας η οποία στο όνομα της αποτελεσματικότητας και επικαλούμενη λάθη και μεμονωμένα περιστατικά μπορεί να κάνει αθλιότητες. Είναι χαρακτηριστικό ότι στον Βύρωνα υπήρξαν κάτοικοι, υπήρξαν αυτόπτες μάρτυρες, γνωρίζω κάποιους απ΄ αυτούς, που μίλησαν για βιαιότατη σύλληψη ενός ανθρώπου που φώναζε βοήθεια, είμαι αθώος, έχω την ταυτότητά μου. Κάποιοι απ΄αυτούς μάλιστα, δεδομένου ότι οι επιτιθέμενοι ήταν κουκουλοφόροι -σκεφτείτε το λίγο αυτό- πήραν τηλέφωνο την αστυνομία, την αστυνομία να μαζέψει την αστυνομία, γιατί συμπεριφέρεται, στο όνομα της αντιτρομοκρατίας, με τρομοκρατικό τρόπο.
    Δεν έχω να πω άλλα. Σας ευχαριστώ.

    Ολόκληρη η απομαγνητοφωνημένη συνέντευξη εδώ

    

    Μου αρέσει!

  3. #Δεν μπορεί να επικαλείται την ομοιότητα με τον ύποπτο που ψάχνουν.

    Δημοσθένη,ήξεραν από την αρχή ποιός είσαι.Η δουλειά ήταν στημένη από την αρχή και μην σε ξεγελάνε.

    Τα γνωστά ασφαλίτικα κόλπα.΄Δε χρειάζεται να έχουν διαβάσει ιστορία για να τα μάθουν και να τα εφαρμόσουν οι ι ψυχοπαθείς βασανιστές.Είναι κάτι που τους βγαίνει από μόνο του,αν δεν τους βγαίνει δεν τους επιλέγουν.Ασε που και τα λεφτά στην υπηρεσία είναι πολλά

    Μου αρέσει!

  4. Συμφωνώ μέχρι κεραίας με το άρθρο.
    Το εξοργιστικό είναι οτι σε μια συνέντευξη προχθές το πρωί στο Radio 9 στους Σταυρόπουλο-Βερύκιο, ρωτήθηκε ο Πάνος Σκουρλέτης του Συνασπισμού αν το στέλεχος βασανίστηκε.
    Αυτός το μόνο που απάντησε ήταν οτι τον είχαν γυμνό και στο κεφάλι μια κουκούλα.
    Τον ξαναρώτησαν και είπε ξανά όχι, εκτός από την «\ψυχολογικό βασανισμό.
    Οι παρουσιαστές τόνισαν οτι είναι σκληρό βέβαια να σε έχουνε γυμνό με μια κουκούλα, αλλά τουλάχιστον δεν βασανίστηκε.
    Και έκλεισε εκεί.
    Ο Σκουρλέτης δεν ήξερε για το βασανισμό; Τότε γιατί βγήκε στον αέρα;
    Ήξερε και δεν τό ‘πε; Ακόμα χειρότερα.
    Καληνύχτα κύριοι του Συνασπισμού.
    Εγώ αμα είμουνα στη θέση του βασανισθέντα θα ήμουνα εξοργισμένος με τη ΧΑΛΑΡΗ και ΖΑΜΑΝ ΦΟΥ στάση των ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΕΝΩΝ.

    Μου αρέσει!

  5. Τις ευθείες απειλές από μμε (Σκάι) αλλά και μέσα στην ίδια τη Βουλή από βουλευτές του Μπατσοκ, υπουργούς αλλά και τον ίδιο τον παπατζή κατά ΚΚΕ που τις βάζετε?

    Μου αρέσει!

  6. .
    Εκτος απο την αψογη (ωραιο το φιασκο σας καθαρματα) συνεργασια μπατσων και ρουφιανων δημοσιογραφων αλλη μια αποδειξη για τις πρακτικες της αστικης δημοκρατιας απεναντι στους «τρομοκρατες». Γιατι πολλοι αναρωτιουνται με τι θα μοιαζει το κρατος εκτακτης αναγκης οταν αυτο ειναι ηδη εδω

    Αναδημοσιευω το γράμμα της Fee Marie Meyer απο το Indymedia

    Και τώρα που τα φώτα της παράστασης έσβησαν και η αυλαία έχει πια πέσει, ήρθε η ώρα να μιλήσω εγώ. Με τον τρόπο που εγώ θέλω. Για το τι έγινε, τι παιχνίδια θεωρώ ότι παίχτηκαν στην πλάτη μου, αλλά και πέρα από εμένα, γι’ αυτά που θα πρέπει πια να αφορούν τον κάθε νοήμονα άνθρωπο στον ελλαδικό χώρο.

    Όσον αφορά στην «υπόθεσή» μου: Είμαι πια αρκετά σίγουρη ότι από τη στιγμή που τα στοιχεία μου έγιναν γνωστά στα τσακάλια της αντιτρομοκρατικής, βεβαίως απόλυτα δικαιολογημένα -καταλαβαίνετε, ήπια ποτό με τους λάθος ανθρώπους- το έργο ήταν προδιαγεγραμμένο. Πόσο μάλλον, όταν googlαραν το επίθετό μου (σαν να λέμε Παπαδόπουλος στην ελλάδα) και –φαντάζεστε τι χαρά- ανακάλυψαν το πλούσιο «οικογενειακό» μου ιστορικό. Δεν είχε σημασία το διαφορετικό όνομα του πατέρα μου -άλλωστε «αυτές πάνε όλες με όλους»-, ούτε η διαφορετική ημερομηνία γέννησης της μητέρας μου.

    Από τη στιγμή που η πραγματικότητα δεν τους έκανε, έπρεπε να προσαρμοστεί. Έπρεπε να μπω στο καλούπι και τον ρόλο που μου είχαν ετοιμάσει. Παρασκευή 15.00 έγινε η απαγωγή μου, την ώρα που έβγαινα από το σπίτι να πάω στο φροντιστήριο όπου διδάσκω. Τουλάχιστον δέκα άτομα με κουκούλες, αφού μου φόρεσαν κι εμένα κουκούλα, με πήγαν στον 12ο όροφο της Γ.Α.Δ.Α. χωρίς να μου πουν ούτε μια λέξη. Εκεί αφού με ανέκριναν έξι άτομα, μου έδειξαν μια φωτογραφία όπου βρισκόμουν εγώ και ο φίλος και σύντροφος Χρήστος Πολίτης. Με ρώτησαν αν τον γνωρίζω και μόλις τους απάντησα θετικά, ότι είναι ένας ακόμη που έχετε στείλει φυλακή άδικα, ο επικεφαλής διέταξε βαρύγδουπα «κανονικά, πάμε τις διαδικασίες». Με έγδυσαν, με κατέγραψαν, μου έκλεψαν το φανελάκι και τις κάλτσες μου, εννοείται ότι δεν μου είχαν πει καν γιατί κατηγορούμαι και εννοείται ότι καμία σημασία δεν έδιναν στο αίτημα μου για δικηγόρο.

    Έχει σημασία η ώρα, γιατί ήδη στις 17.00, δύο μόλις ώρες αργότερα, είχε γίνει γνωστή η όλη ιστορία των υποτιθέμενων γονιών μου.

    Έτσι, εξηγείται πολύ καλά, γιατί ενώ αντιστεκόμουνα στη φωτογράφηση, με τραβούσαν από τα κινητά τους τηλέφωνα, για να κλέψουν μια εικόνα. Διαφορετικά το καυτό τους θέμα δεν θα πουλούσε τόσο…

    Χρόνια τώρα ξέρουμε πώς λειτουργούν αυτοί οι σαθροί ως το κόκκαλο μηχανισμοί, γνωρίζουμε ότι άλλοτε οι ρουφιανοδημοσιογράφοι είναι τα φερέφωνα της αστυνομίας, και άλλοτε οι εντολείς τους. Έτοιμοι να κομματιάσουν οποιαδήποτε ζωή πετάξουν στα αιχμηρά δόντια τους, έτοιμοι να κατασπαράξουν αλήθειες για να ξεράσουν ψέματα. Σιχαμένοι…

    Αυτό που δεν είχα φανταστεί, τουλάχιστον προσωπικά, ως σήμερα είναι ο απροκάλυπτος τρόπος με τον οποίον αυτό συμβαίνει στο εδώ και το τώρα.

    Όταν το φιάσκο είχε αρχίσει να γίνεται ξεκάθαρο, κι ενώ εγώ δεν γνώριζα τίποτα απ’ όλα τα αίσχη που είχαν δει το φως της δημοσιότητας, με κάλεσε στο γραφείο του ένας υπεύθυνος για τη «διεθνή τρομοκρατία». Άρχισε να μου κάνει «φιλική κουβεντούλα» σε σχέση με το πότε ακριβώς σκοτώθηκε ο πατέρας μου σε συμπλοκή! Πραγματικά, πρέπει να μου έπεσε το σαγόνι στο πάτωμα, ιδιαίτερα όταν μειδιώντας πρόσθεσε ότι «καλά, εμένα πιο πολύ η μητέρα σου με το διεθνές ένταλμα σύλληψης με ενδιαφέρει»… Μόνο που δεν με κατηγόρησε, εν τέλει, ανοιχτά για υπόθαλψη εγκληματία, αφού δεν δήλωσα εξ αρχής τα πατρώνυμα των γονιών μου…

    Βέβαια, έκανα αρκετά. Όπως είπε και η εισαγγελέας, «κατέσχεσαν πολλά, ασυνήθιστα πολλά» πράγματα από το σπίτι μου… βούρτσες, ρούχα, οδοντόβουρτσες, μαξιλαροθήκες και… έντυπα. Έντυπα που με αδιάσειστα στοιχεία αποδεικνύουν ότι είμαι αναρχική, κάτι που δεν σκέφτηκα ούτε στιγμή να κρατήσω μυστικό, άρα -όπως εύγλωττα διατύπωσε αυτή η μορφωμένη κυρία- και τρομοκράτης, αφήνοντας ανοιχτό, μέχρι να γίνει το συμβούλιο, ακόμη και το ενδεχόμενο της στέρησης της ελευθερίας μου!

    Αν θέλει να με φυλακίσει γι’ αυτό, ναι, είμαι ένοχη, και πάντα θα είμαι. Πάντα θα είμαι στην όχθη των καταπιεσμένων και όχι των εκμεταλλευτών, πάντα, μέχρι να μην υπάρχει πια εξουσία από άνθρωπο σε άνθρωπο και από τον άνθρωπο στα ζώα και τη φύση. Αιτούμαι όμως δημόσια και σοβαρά, να αλλάξει το κατηγορητήριό μου. Ας γραφούν οι αληθινές κατηγορίες, να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας. Να μπει στη θέση των κατηγοριών –είναι αναρχική και διαβάζει έντυπα. Έχει σχέσεις με πολλούς ακόμη αγωνιζόμενους ανθρώπους και είναι περήφανη για αυτό.

    …Οπλίσατε επί σκοπό και εκτελέστε μας στον τοίχο της Καισαριανής…

    Θέλω να σταθώ για λίγο στους μηχανισμούς κατακρεούργησης της αξιοπρέπειας που εφαρμόζουν στην αντιτρομοκρατική. Τα κελιά που σε βάζουν είναι περίπου 2,50 επί 50, με μια κίτρινη λάμπα να καίει συνεχώς. Χάνεις την αίσθηση του χρόνου και του χώρου, πρέπει από αυτούς να ζητάς ακόμα και την ικανοποίηση των βασικών ζωτικών σου λειτουργιών. Γνωρίζω ότι οι συγκατηγορούμενοι σύντροφοι πέρασαν πολλοί πιο δύσκολα, καθώς βρισκόταν εκεί από την Πέμπτη, ενώ δεν τους είχε επιτραπεί καμία επικοινωνία με δικηγόρο. Δεν τους έδιναν τα τρόφιμα που έφεραν σύντροφοι, καθώς αρνούμασταν να δεχτούμε οποιαδήποτε τροφή απο αυτούς, και τέλος τους άφηναν να λύνουν νοητικά σταυρόλεξα, μη δίνοντας τους μολύβι. Φοβήθηκαν μάλλον μην αποδράσουν…

    Κάπου κάποτε διάβασα ότι το κύρος ενός πολιτικού καθεστώτος φαίνεται από τον τρόπο που αντιμετωπίζει τους πολιτικούς του αντιπάλους. Ελλάς το μεγαλείο σου!

    Η εποχή που ζούμε είναι ευμετάβλητη, παράξενη, αλλάζει συνεχώς. Η εξουσία σε εποχές θεσμικής και οικονομικής κρίσης πάντα παίζει με το καρότο και το μαστίγιο, το φόβο και την ασφάλεια. Θέλουν κανένας να μην αντιδρά σε τίποτα, να μην μιλά, να μην κοιτάζει κανείς γύρω του, κανείς να μην σκέφτεται διαφορετικά, να μην σκέφτεται γενικά. Λοβοτομείτε μας εκ γενετής, να τελειώνουμε!

    Προσπαθούν να επιβάλουν παντού την τρομαχτική και απόλυτη ομοιομορφία τους, την απόλυτα, εξονυχιστικά μελετημένη απανθρωπιά τους.

    Στον ελλαδικό χώρο αυτοί τη στιγμή υπάρχουν περίπου 40 κρατούμενοι για πολιτικούς λόγους. Οι περισσότεροι δεν έχουν καν δικαστεί, κι όμως βρίσκονται σε φυλακές υψίστης ασφαλείας, άλλοι δεν δικάζονται με ανοιχτή και δημόσια δίκη, άλλοι κρατούνται δίχως να υπάρχει το παραμικρό εις βάρους τους, με βάση το φρόνημά τους, την αλληλέγγυα στάση ζωής που επιδεικνύουν και τις προσωπικές τους σχέσεις.

    Θέλουν όλο και πιο συντηρητικά, όλο και πιο φασιστικά να επιβάλουν την απομόνωση, τη μοναξιά, τη λογική του «ο καθένας για την πάρτη του» και μονάχα να βλέπουμε όλοι τις μεσημεριανές εκπομπές τους, να καταναλώνουμε υποκατάστατα ζωής, ψέματα, θέαμα. Να μη μιλάμε με γνωστούς, μην πηγαίνουμε και μην καλούμε σε σπίτια, να μην ξέρουμε κανέναν, ή να του ζητάμε πιο πριν να μας γνωστοποιήσει το φάκελό του στην ασφάλεια, άσε καλύτερα, μπορεί να μπλέξουμε.

    Θέλουν να μη νιώθουμε, να λειτουργούμε μόνο βάση των χαμηλότερων ενστίκτων της επιβίωσης και της αυτοσυντήρησης, βάση του σαδισμού της «κλειδαρότρυπας» να παίρνουμε μάτι τις ζωές άλλων, χάνοντας τη δική μας.

    Θέλουν να μισούμε, να εξορίσουμε στο «πυρ το εξώτερον» κάθε τι διαφορετικό, ανθρώπους από άλλα μέρη, συναδέλφους από άλλους κλάδους, όποιον σκέφτεται ή ζει διαφορετικά.

    Όλοι αυτοί είναι επικίνδυνοι, πρέπει να τους μισούμε, καθώς το μίσος τρέφει τον φόβο και αντίστροφα.

    Σε αυτόν το φόβο βρίσκουν πάτημα για να επιβάλουν τη νεκρική τους ασφάλεια, ως επιθανάτιο ρόγχο μιας κοινωνίας που απαρνείται τους τελευταίους δεσμούς που την ορίζουν ως τέτοια.

    Μονάχα τρεις λέξεις, πιστεύω, φτάνουν για να καθοριστεί το Ανθρώπινο στον Άνθρωπο. Αξιοπρέπεια-Ελευθερία-Αλληλεγγύη. Η μια δεν μπορεί να υπάρξει δίχως τις άλλες δυο, καμία δεν πέφτει από τον ουρανό. Θέλουν τιμή και τόλμη. Αυτές είναι όμως οι δύσκολες έννοιες που δίνουν στον άνθρωπο υπόσταση, που μετατρέπουν την επιβίωση σε ζωή.

    Μπορούν να μας ελέγχουν, να μας κομματιάζουν και να μας απομονώνουν μονάχα όσο μένουμε με την πλάτη σκυμμένη κάτω από το μαστίγιο, να κυνηγάμε το εκάστοτε καρότο.

    Ας αντισταθούμε! Μόλις σηκώσουμε το κεφάλι και αντικρύσουμε τον εαυτό μας και τους απέναντι ξανά στα μάτια, το σαθρό τους οικοδόμημα θα καταρρεύσει σαν χάρτινος πύργος. Γιατί, μπορεί αυτή τη στιγμή η καταστροφή να έπεσε στο σπίτι του γείτονα, αλλά αύριο θα είναι στο δικό σου.

    Ας αντισταθούμε! Γιατί, παντού στον κόσμο υπάρχουν άνθρωποι που τολμούν να σηκώσουν το κεφάλι. Παντού και πάντα, κάθε μοναδική στιγμούλα που κάποιος υψώνει το βλέμμα στον ουρανό και στο απέραντο του ορίζοντα που ξέχασε από παιδί, ξαναγεννιέται το Ανθρώπινο στον Άνθρωπο.

    Φτάνει, αρκετά τους ανεχτήκαμε! Αγώνας για την γη ολάκερη και την ελευθερία, αγώνας για τη ζωή και την αξιοπρέπειά μας

    Το κράτος και τα μίντια είναι οι μόνοι τρομοκράτες.

    Η αλληλεγγύη σε όσους αγωνίζονται, πέρα από όπλο μας, είναι και δεδομένη.

    Παραφράζοντας το γνωστό ποίημα: Όταν ήρθαν να πάρουν το γείτονά μου, δεν μίλησα, ήταν ξένος. Όταν αργότερα ήρθαν να πάρουν τον επόμενο, ήταν τσιγγάνος, πάλι δε μίλησα. Μετά πήραν και τον φτωχό, τον αλήτη, τον αναρχικό, τον αριστερό….Τελικά ήρθαν να πάρουν κι εμένα… ΜΟΝΟ ΤΟΤΕ ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΠΩΣ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΜΕΙΝΕΙ ΠΙΑ ΚΑΝΕΝΑΣ ΝΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙ…

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s