Ήρθε η ώρα για τις δικές μας μέρες

Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές χιλιάδες μαθητές πραγματοποίησαν πορεία στο στρατιωτικοποιημένο κέντρο της Αθήνας εκφράζοντας τη δίκαιη οργή τους, Ούτε η άτυπη απαγόρευση των διαδηλώσεων, ούτε η καταστολή των ένστολων πραιτοριανών μπόρεσε να κάμψει τη δυναμική των πρώτων αντίδρασεων σε μια μέρα που σε πείσμα του κράτους εκτάκτου ανάγκης και των υποστηρικτών του, δεν πρόκειται να εκφυλιστεί σε επετειακό μνημόσυνο. Πορείες πραγματοποιήθηκαν και στα δυτικά (Αιγάλεω-Περιστέρι), με συγκρούσεις στα Α.Τ και σε πολλές άλλες πόλεις. Η μαζικότητα και η μαχητικότητα των απογευματινών διαδηλώσεων θα είναι η καλύτερη απάντηση στο φόβο που καλλιεργεί το καθεστώς.

Δύο χρόνια μετά κι ενώ η πολιτική της κοινωνικής αντεπανάστασης είναι σε εξέλιξη με τη διάλυση κάθε υποτυπώδους κράτους πρόνοιας και δικαιου και η βίαιη επιβολή μιας νέας κοινωνικής ισορροπίας αποτελεί την αστική απάντηση στην κρίση, η εξέγερση του Δεκέμβρη έρχεται να υπενθυμίσει πως το νόημα της βρίσκεται στην ολική άρνηση του υπάρχοντος συστήματος και στη ρήξη με το σάπιο πολιτισμό του. Πως δεν υπάρχουν περιθώρια για συμβιβασμούς και διαπραγματεύσεις, για αμυντικούς συνδικαλιστικούς αγώνες και θρήνους για το χαμένο κοινωνικό συμβόλαιο, εκτός κι αν καταλήγουν στον πολιτικό ταξικό αγώνα, στην πολιτική πράξη της εξέγερσης.

Το συνειδητό προλεταριάτο και ευρύτερα το συνειδητοποιημένο-μειοψηφικό προφανώς- τμήμα της κοινωνίας, εμπεριέχοντας την άρνηση και την οργή του Δεκέμβρη, κόντρα στην καπιταλιστική βαρβαρότητα και αλλοτρίωση, στο βαθμό που θα αντιπαραβάλλει και επιβάλλει το δικό του εναλλακτικό σχέδιο, θα μετατρέψει την εξέγερση που έρχεται σε επανάσταση.

Ενάντια στον αστικό πολιτισμό που γεμίζει με σκουπίδια την πόλη, απολύοντας εργαζομένους στα ΧΥΤΑ, για να προσλάβει ορδές από ένστολα παράσιτα. Που τα τηλεοπτικά καθεστωτικά φερέφωνα που πάντα στη δεύτερη μέρα της απεργίας των υπαλλήλων καθαρισμού ουρλιάζουν για την επερχόμενη πανούκλα και τώρα σιωπούν.

Ενάντια στο σάπιο πολιτισμό τους που παραθέτει τα Ματ σε ανάπηρους ανθρώπους, ίσως στα πλαίσια της οργουελικής ισονομίας των μεταμοντέρνων πασόκων.

Σε μια νομιμότητα που κουρελιάζει όποτε το επιθυμεί το τεκμήρια αθωότητας και τα πολιτικά δικαιώματα προς δόξα της αντιτρομοκρατικής σταυροφορίας.

Απέναντι στη συστημική κρίση του καπιταλισμού που θέλει να επιβάλλει μια νέα ισορροπία χωρίς στοιχειώδη εργατικά, πολιτικά δικαιώματα.

Η εξέγερση είναι δίκαιη και η οργή της η σπορά του μέλλοντος που θα ανθίσει στα συντρίμμια του καπιταλισμού και του σάπιου πολιτισμού του.

Δ. Χατζής

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s