Επικαιροποιημένο μνημόνιο-επικαιροποιημένος τρομονόμος

Το καλοκαίρι του 2009, η κυβέρνηση Καραμανλή είχε περάσει μέσω των θερινών τμημάτων της Βουλής τον περίφημο κουκουλονόμο και διάφορες ρατσιστικές διατάξεις. Η κίνηση αυτή είχε θεωρηθεί από το Πασόκ συνταγματική εκτροπή και αντιδημοκρατική παρέκλιση. Το Πασόκ, εκτός των υπόλοιπων μεγαλόστομων υποσχέσεων του, είχε δεσμευτεί να καταργήσει τον νόμο για την κουκούλα με το σκεπτικό πως εκτός από αναποτελεσματικός, συνιστά παραβίαση του δικαιώματος του συνέρχεσθαι. Από τότε έχουν περάσει χρόνοι δέκα, που λέει κι ο ποιητής. Η ελληνική κοινωνία χορεύει στους ρυθμούς διάλυσης του κοινωνικού συμβολαίου και βυθίζεται στην βαρβαρότητα μιας παρατεταμένης ύφεσης. Η Ευρώπη εκτός από τη συντονισμένη επίθεση των μέτρων λιτότητας συναντά και την σκοτεινή όψη της αστικής δημοκρατίας με την άνοδο της ακροδεξιάς και του ρατσισμού σε σειρά από χώρες (πιο πρόσφατη η σουηδική περίπτωση, σταθερή εκδοχή η εγχώρια) αλλά και με μαύρη πρωτοπορία το σαρκοζικό βοναπαρτισμό. Συνεπώς τόσο η εσωτερική κατάσταση, όσο και το (αφηρημένο) ευρωπαικό «δημοκρατικό» κεκτημένο αποτελούν το νέο πλαίσιο όπου η μοντέρνα εκδοχή της καταστολής μπορεί να ανθίσει, συμπληρώνοντας την πραγματικότητα της οικονομικής κρίσης.

Με ή χωρίς κουκούλα τρομοκράτες

Η κυβέρνηση όχι μόνο δεν κατήργησε τον κουκουλονόμο (τη μετατροπή σε κακουργήματα πλημελλημάτων αν κανείς έχει καλύψει το πρόσωπο του ως στοιχειώδες μέτρο αυτοάμυνας στο χημικό πόλεμο της αστυνομίας), όχι μόνο κατ επέκταση εξακολουθεί να διώκει βάσει αυτού του νόμου διαδηλωτές, αλλά πάει το νομικό οπλοστάσιο της καταστολής ένα βήμα (ποιοτικό) παραπέρα: εν μέσω θερινής ραστώνης ψήφισε τον νέο-επικαιροποιημένο- τρομονόμο, (Ν.3875/2010 ΦΕΚ: 158/Α/2010) χωρίς την περίφημη διαβούλευση και μάλλον χωρίς η κοινοβουλευτική αριστερά να αντιληφθεί το παραμικρό.
Πιο συγκεκριμένα απάλειψε τις δικλείδες ασφαλείας του προηγούμενου τρομονόμου (3251/2004) που αν και ποινικοποιούσαν, δε θεωρούσαν τρομοκρατία πράξεις που «εκδηλώνονται ως προσπάθεια εγκαθίδρυσης δημοκρατικού πολιτεύματος ή ως δράση υπέρ της ελευθερίας, ή αποσκοπούν στην άσκηση θεμελιώδους ατομικής, πολιτικής ή συνδικαλιστικής ελευθερίας» (άρθρο 8). Με τη νέα εκδοχή του νόμου διαδηλώσεις συνδικάτων, κομμάτων και οργανώσεων μπορούν να θεωρηθούν τρομοκρατία και ο κάθε διαδηλωτής τρομοκράτης στο βαθμό που θα παρεκλίνουν από την -αυτο-αναιρούμενη από το Κράτος- νομιμότητα.

Επιπλέον η συνδρομή στους «νεοτρομοκράτες» κάθε μορφής τιμωρείται με ποινές κάθειρξης μέχρι 10 ετών: «όποιος παρέχει ουσιώδεις πληροφορίες ή υλικά μέσα με σκοπό να διευκολύνει ή να υποβοηθήσει για τη διάπραξη κακουργηματικών πράξεων, τιμωρείται με κάθειρξη μέχρι δέκα ετών». Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, το κράτος έκτακτης ανάγκης νομιμοποιεί την πρακτική των προληπτικών προσαγωγών που ασκήθηκε σε τεράστια κλίμακα το Νοέμβρη και το Δεκέμβρη του 2009. Με τροποποίηση του άρθρου 187Α του Ποινικού Κώδικα και η απειλή τέλεσης των νεοβαπτισμένων κακουργημάτων τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον 2 ετών.

Και κλείνει ο κύκλος των τροποποιήσεων με την καθιέρωση των αόρατων μαρτύρων-το αίτημα του κατηγορούμενου να μάθει ποιος τον κατηγορεί θα απορρίπτεται από το δικαστήριο-, που θα παραμένουν άγνωστοι σε όλη τη διάρκεια των τρομοδικών ή με άλλα λόγια οι μπάτσοι ως φορείς του βαθέος κράτους θα μπορούν να στήνουν τις σκευωρίες τους, χωρίς να εκτεθούν και να στέλνουν στη φυλακή κάθε Ηλιόπουλο και Μάριο Ζ, ως τρομοκράτη αυτή τη φορά.

Είναι εμφανές πως τα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα της συγκέντρωσης, της διαδήλωσης και της απεργίας συρρικνώνονται ασφυκτικά ανάμεσα στις συμπληγάδες των νέων τροποποιήσεων, συνέχεια μιας σειράς αυταρχικών μετατοπίσεων. Μπορεί η κυβέρνηση να μην κατήργησε τυπικά -αναστέλοντας το- το δικαίωμα στη διαδήλωση, αλλά επιφέρει τέτοιους περιορισμούς που απονεκρώνει την όποια ουσία του. Εδώ αξίζει να σημειώσουμε πως τα πολιτικά δικαιώματα υφίστανται όταν ασκούνται και δεν αρκεί η τυπική διατύπωση τους, όχι πως φυσικά δεν έχει τη σημασία της. Συνεπώς αν θεωρείται τρομοκρατία η στοιχειώδης προστασία απέναντι στις δολοφονικές -και σε παραβίαση της αστικής νομιμότητας- επιθέσεις της αστυνομίας, επιθέσεις που αποτελούν συνήθη τακτική σε πολλές διαδηλώσεις, τότε το μήνυμα είναι ξεκάθαρο:  ή θα υπομένετε αδιαμαρτύρητα την σύννομη παρανομία των πραιτοριανών στα σώματα σας ή θα ορίζει η αστυνομία κάθε πτυχή της διαμαρτυρίας σας σε ένα ολοένα και πιο ασφυκτικό πλαίσιο ή ακόμα καλύτερα μείνετε σπίτι και εκτονωθείτε με ποικίλλους τρόπους.

Φυσικά το μήνυμα αυτό δεν έχει ως αποδέκτη τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία τύπου Παναγόπουλου, που έσπευσε να δηλώσει επίσημα πως αφού πέρασε το μνημόνιο, οι απεργίες δεν έχουν νόημα. Εδώ που τα λέμε ο κρατικοδίαιτος συνδικαλιστής είναι καλός για απεργίες που θα εξασφαλίζουν καλύτερες απολαβές της εργατικής αριστοκρατίας, αλλά όχι για να ανατρέψει το μνήμονιο. Αυτό μπορεί να συμβεί με άγριες πολιτικές απεργίες, με διαδηλώσεις που θα έχουν ως στόχο την ανατροπή αυτής της κυβέρνησης και κάθε επίδοξου διαδόχου της και τη διατύπωση εναλλακτικής πολιτικής πρότασης κόντρα στην κοινωνική αντεπανάσταση της τελευταίας περιόδου.
Ακριβώς μια τέτοια προοπτική έρχεται να αντιμετωπίσει ο νέος τρομονόμος, καθώς καθιστά τρομοαδικήματα τέτοιες πρακτικές. Το αστικό καθεστώς κάνει update στα όπλα του. Ταυτόχρονα εγκαθιστά μια νέα ισορροπία ανάμεσα στο κράτος και τους πολίτες του, μια ισορροπία που θα χαρακτηρίζει τον καπιταλισμό αν και εφόσον ξεπεράσει την κρίση του. Η μετάβαση από τη μεταπολεμική αστική δημοκρατία, πολιτική έκφραση του κράτους πρόνοιας και της ανάπτυξης, στο κράτος έκτακτης ανάγκης του καπιταλισμού του 21ου αιώνα περνά πάνω από ελευθερίες και δικαιώματα. Δεν σημαίνει πως οι νέες ρυθμίσεις θα ισχύσουν άμεσα, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η τρέχουσα συγκυρία, αλλά η σκλήρυνση του νομικού οπλοστασίου γίνεται για να εφαρμοστεί και θα έχει την υποστήριξη του σκληρού πυρήνα της αστικής τάξης που μέσω εφημερίδων και καναλιών δαιμονοποιεί την όποια αντίσταση στο αστικό σχέδιο αντιμετώπισης της κρίσης, νομιμοποιεί το ναζιστικό υπόκοσμο και την ακροδεξιά. Θα έχει και την αποδοχή της ΕΕ που με νεοφασίστες Μπερλουσκόνι και βοναπάρτες Σαρκοζί φλερτάρει με αυταρχικές μορφές διακυβέρνησης.

Τρομοκρατία είναι η μισθωτή σκλαβιά

Η νέα νομοθεσία έρχεται να συμπυκνώσει την διαμορφούμενη κοινωνική ισορροπία και να ορίσει μια νέα εκδοχή της αστικής νομιμότητας, που θα ποινικοποιεί τη δράση ευρύτερων δυναμικών μειοψηφιών, αλλά θα στρέφεται εν δυνάμει σε όποιον θα διανοηθεί να διεκδικήσει τα στοιχειώδη πολιτικά και κοινωνικά δικαίωματα του. Η κάθε τυχαία σύλληψη θα αξιολογείται και θα εντάσσεται στον αντιτρομοκρατικό οίστρο του κράτους, στο βαθμό που κάτι τέτοιο θα προωθεί το σχέδιο της προληπτικής αντεπανάστασης.

Να λοιπόν ποιο είναι το περιεχόμενο της μάχης της «πατρίδας ενάντια στη χρεοκοπία». Επενδύσεις από τα διεφθαρμένα πριγκηπάτα, τσάκισμα των όποιων κατακτήσεων του προλεταριάτου, ανοιχτός πόλεμος σε όποιον αντισταθεί. Η αστική φιλοδοξία είναι πως στα ερείπια της παλιάς ισορροπίας, θα εκκινήσει η ανάπτυξη, με κοινωνικά στρώματα στο περιθώριο, με νέες εκδοχές του μπλοκ εξουσίας και αυταρχικότερες μορφές κράτους. Καθώς φαίνεται η αστική τάξη αδυνατεί να προβάλει το συμφέρον της ως γενικό, μέσω των συναινετικών μηχανισμών, αδυνατεί να εγγυηθεί το ψωμί για τους ως πρόσφατα κοινωνικά ενταγμένους και στρέφεται στη σιγουριά της καταστολής.
Το συνειδητό προλεταριάτο, αλλά και ευρύτερα το τμήμα αυτό της κοινωνίας που δεν παίρνει ως δεδομένη τη βαρβαρότητα ενός απάνθρωπου συστήματος και που μπορεί να αντιληφθεί έναν κόσμο δίχως τις κυρίαρχες αλήθειες, αναγνωρίζει πως εκτός από τις εργασιακές σχέσεις, αλλάζουν ολικά οι όροι ύπαρξης του. Ο αγώνας ενάντια στην βίαιη αυτή επιβολή νέων σχέσεων εκμετάλλευσης (updating), που εν δυνάμει μπορεί να οδηγήσει στην πάλη για την ανατροπή της καπιταλιστικής παρακμής, στην επανάσταση δηλαδή, όχι ως αφηρημένο προιόν του πνεύματος, αλλά ως εναλλακτική απτή πρόταση στην καπιταλιστική σήψη σίγουρα θα σπείρει τον τρόμο στους υποστηρικτές της «φυσικής τάξης» των κρίσεων, των ανισοτήτων, της βαρβαρότητας.
Πάντα στις κρίσιμες καμπές της Ιστορίας, ο αγώνας ενάντια στην υπάρχουσα τάξη πραγμάτων, έσπερνε τον τρόμο στους κυρίαρχους, αλλά και την ελπίδα στους καταπιεσμένους. Ας δικάσουν αναδρομικά τα δικαστήρια τους όλες τις απόπειρες της ανθρωπότητας να σπάσει το φαύλο κύκλο της βίας και της ανισότητας. Ας καταδικάσουν κάθε σκέψη που τολμά να φαντάζεται ένα διαφορετικό μέλλον για την ανθρώπινη ουσία κι όχι τη νευρωτική, αλλοτριωμένη εκδοχή της. Ας επαναπαύονται στη δύναμη του νόμου, οι υπόλοιποι ας υπερασπίσουμε τη δύναμη του δίκιου, που δε χωρά στα ασφυκτικά πλαίσια μιας συρρικνούμενης νομιμότητας.

Άκης Τζάρας

Σχετικά: ΦΕΚ A 158 – 20.09.2010

Advertisements

2 responses to “Επικαιροποιημένο μνημόνιο-επικαιροποιημένος τρομονόμος

  1. Από σχετική συνέντευξη του δικηγόρου Κώστα Παπαδάκη στον Μ Διονέλλη και στην εφημερίδα «Δρόμος της Αριστεράς».

    – Μέσα στον Αύγουστο ψηφίστηκε και στις 20 Σεπτεμβρίου δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως ο νέος «τρομονόμος». Ποιος είναι ο στόχος του;

    – Στην ουσία μιλάμε για τον «τρομονόμο» Νο3, ο οποίος παρεμβαίνει σε θεμελιώδεις συνταγματικές και πολιτικές ελευθερίες περιστέλλοντας τες και, κατ’ ουσία, καταργώντας τες. Ο συγκεκριμένος νόμος (3875/2010) έρχεται να χαρακτηρίσει ως τρομοκρατική πράξη κακουργηματικού χαρακτήρα κάθε διαδήλωση, κατάληψη, φθορά ξένης περιουσίας , αδικήματα για τα οποία συχνά πυκνά παραπέμπονται συμμετέχοντες σε μαζικές λαϊκές κινητοποιήσεις. Μόνο που από δω και πέρα, θα παραπέμπονται ως τρομοκράτες.

    – Τι ίσχυε μέχρι σήμερα;

    – Στον προηγούμενο «τρομονόμο» (3251/2004) είχε ενσωματωθεί μια ευρωπαϊκή απόφαση-πλαίσιο με βάση την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου. Συγκεκριμένα, στο άρθρο 8 εκείνου του νόμου αναφερόταν πως δεν συνιστά «τρομοκρατική πράξη» η τέλεση συγκεκριμένων αδικημάτων (κακουργημάτων και πλημμελημάτων), εάν αυτά «εκδηλώνονται ως προσπάθεια εγκαθίδρυσης δημοκρατικού πολιτεύματος ή ως δράση υπέρ της ελευθερίας, ή αποσκοπούν στην άσκηση θεμελιώδους ατομικής, πολιτικής ή συνδικαλιστικής ελευθερίας». Και σε εκείνη τη διάταξη ο νομικός κόσμος είχε σταθεί επικριτικά. Την είχαμε ονομάσει τότε «διάταξη-φερετζέ», γιατί ενώ θεωρητικά απέτρεπε τη δίωξη του φρονήματος και της ανοιχτής πολιτικής και συνδικαλιστικής δράσης, ουσιαστικά όλα αυτά ετίθεντο υπό την κρίση του εκάστοτε δικαστηρίου. Σήμερα, με την κατάργηση του συγκεκριμένου άρθρου, καταργείται ακόμα και ο φερετζές…

    – Τι προβλέπεται στις νέες διατάξεις;

    – Εκτός από τον κακουργηματικό χαρακτήρα που αποκτούν πλέον όλες οι πράξεις που αναφέραμε πιο πάνω, τώρα πια προβλέπονται και ποινές κάθειρξης για όσους θεωρηθεί ότι «βοηθούν» στην τέλεση τους. Συγκεκριμένα, ο νέος νόμος προβλέπει πως «όποιος παρέχει ουσιώδεις πληροφορίες ή υλικά μέσα με σκοπό να διευκολύνει ή να υποβοηθήσει για τη διάπραξη κακουργηματικών πράξεων, τιμωρείται με κάθειρξη μέχρι δέκα ετών». Πρακτικά αυτό σημαίνει πως αν φωνάξεις σε μια ομάδα διαδηλωτών «προσέξτε από εκεί έρχεται η αστυνομία», κινδυνεύεις να βρεθείς για δέκα χρόνια στη φυλακή.

    – Δίνεται, όμως, η δυνατότητα να βρεθείς στη φυλακή και πριν ακόμα ξεκινήσει η διαδήλωση…

    – Ακριβώς. Συγκεκριμένα, στο άρθρο 187Α του Ποινικού Κώδικα επέρχεται τροποποίηση σύμφωνα με την οποία όποιος απειλεί σοβαρά με την τέλεση των «κακουργημάτων» που προαναφέραμε και με αυτό τον τρόπο προκαλεί τρόμο, τιμωρείται με φυλάκιση, τουλάχιστον, δύο ετών. Πρακτικά, η ανακοίνωση μιας διαδήλωσης ή μιας κατάληψης μπορεί να θεωρηθεί ότι προκαλεί τρόμο και άρα οι διοργανωτές να συλληφθούν καινά οδηγηθούν στη φυλακή.

    – Τι προβλέπεται για τους «αόρατους» μάρτυρες;

    – Υπάρχουν σοβαρές αλλαγές, ως προς το ζήτημα της προστασίας μαρτύρων. Με τον προηγούμενο «τρομονόμο» το δικαστήριο δεχόταν ανώνυμες μαρτυρικές καταθέσεις, αλλά ήταν υποχρεωμένο να αποκαλύψει στον κατηγορούμενο το όνομα του μάρτυρα, εφόσον εκείνος (ο κατηγορούμενος) το ζητούσε. Η δυνατότητα αυτή πλέον αφαιρείται, αφού το δικαστήριο μπορεί να αρνηθεί το αίτημα αυτό εφόσον αιτιολογήσει γραπτά τους λόγους της άρνησης. Η αλλαγή αυτή μπορεί να στείλει σε πολυετείς καθείρξεις κατηγορούμενους για «τρομοκρατία» με βάση καταθέσεις ανθρώπων που δεν θα δουν και δεν θα ακούσουν ποτέ δια ζώσης, ώστε να μπορούν να αντικρούσουν τους ισχυρισμούς τους.

    – Θεωρείτε τυχαίο το χρόνο της ψήφισης του συγκεκριμένου νόμου;

    Καθόλου τυχαίος δεν είναι. Η κυβέρνηση, που υποτίθεται ότι ευαγγελίζεται τη διαβούλευση και τον διάλογο με την κοινωνία και τους φορείς, ψήφισε εν κρύπτω, στα μουλωχτά το συγκεκριμένο νόμο, κατακαλόκαιρο, σε Θερινό Τμήμα της Βουλής. Δεν υπήρξε η παραμικρή διαβούλευση με την κοινωνία ή με τον νομικό κόσμο. Στην ουσία, η κυβέρνηση ετοιμάζεται. Αναμένει κοινωνική έκρηξη και ενισχύει το οπλοστάσιο της με νομοθετήματα που έχουν μόνο στόχο να περιστείλουν τις θεμελιώδεις ελευθερίες των πολιτών.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s