Κράτος εκτάκτου ανάγκης

Ας προσέξουμε καλά αυτά τα τρία βίντεο. Είναι από την προχθεσινή (Πέμπτη 6/5) συγκέντρωση στο Σύνταγμα. Στη συγκέντρωση αυτή δεν σπάστηκε κανένα μαγαζί, ούτε έγινε επίθεση σε κυβερνητικά κτήρια. Ήταν μια απολύτως ειρηνική διαμαρτυρία, απ’ αυτές που όλος ο δημοσιογραφικός συρφετός δέχεται ότι είναι στα πλαίσια της «δημοκρατίας μας». Το ΚΚΕ πέρασε με ένα τεράστιο μπλοκ 15000 ανθρώπων από την κάτω μεριά της πλατείας, διέσχισε τη Φιλελλήνων και διαλύθηκε προς τις στήλες του Ολυμπίου Διός. Έτσι απαλλάχτηκε προκαταβολικά από τις κατηγορίες που θα εκτόξευε εναντίον του ο Καρατζαφέρης. Ο ΣΥΡΙΖΑ έφυγε κι αυτός λίγο μετά τις 8 το βράδυ, ίσως για τους ίδιους λόγους. Παρόλα αυτά χιλιάδες πολίτες παρέμειναν στο χώρο, κυρίως νέοι συνεχίζοντας τη διαμαρτυρία. Η «έκνομη» δράση τους περιορίστηκε σε μερικά ακίνδυνα δυναμιτάκια που μάλλον είχαν ξεμείνει από το Πάσχα και σε 2-3 λέιζερ που σημάδευαν τα πρόσωπα των κρανοφόρων ΜΑΤατζήδων. Και ξαφνικά δεκάδες διμοιρίες ΜΑΤ μετατρέπουν το χώρο σε λωρίδα της Γάζας.

Η επίθεση λαμβάνει χώρα από όλες τις μεριές. Με κυκλωτικές κινήσεις των ΜΑΤ επιτίθενται κατά διαδηλωτών αλλά και φωτογράφων. Οι ροπαλιές πέφτουν αδιακρίτως ακόμα και σε γυναίκες 70 χρονών. Γίνονται συλλήψεις και το κυνηγητό συνεχίζεται σε όλο το κέντρο. Από το Μοναστηράκι μέχρι τα Εξάρχεια. Η ατμόσφαιρα είναι αποπνικτική από τα χημικά αέρια. Όχι μόνο δακρυγόνα για να τυφλώνονται οι διαδηλωτές, αλλά και ασφυξιογόνα για να πνίγονται.

Όλα αυτά όχι από λίγους ανεγκέφαλους που λειτουργούν εν βρασμώ και σε ίσως σε πνευματική σύγχυση, αλλά από το συντεταγμένο κράτος, από επαγγελματίες της βίας, πάνοπλους, με χλαμύδες, επιγονατίδες, πυροσβεστήρες και πυροσβεστικά, ασπίδες, ρόπαλα, όπλα, χειροπέδες, κράνη, με κρυμμένα διακριτικά, ελικόπτερα, και πάνω απ’ όλα πίσω από την κάλυψη και την ασυλία της ίδιας της εξουσίας. Δεν μπορεί να πει κανείς ότι ο κάθε ένας απ’ όλους αυτούς είναι ένα «γουρούνι», μπορεί να είναι και καλή ψυχή, όταν τα βγάζει όλα αυτά. Όμως πρόκειται για ένα στρατό, που δουλεύει με ψυχρότητα και με σχέδιο εκτελώντας εντολές. Πρόκειται για επαγγελματίες που πληρώνονται για αυτή τη δουλεία. Που έχουν εκπαιδευτεί γι’ αυτό το σκοπό, απολαμβάνοντας μια σειρά προνόμια, όπως απαλλαγή από το στρατό, και σύνταξη στα 25 χρόνια υπηρεσίας και άλλες εξαιρέσεις, όπως πχ. να μην κοπεί η 13η και η 14η σύνταξη όσων είναι κάτω από τα 60, όπως θα συμβεί με τους υπόλοιπους συνταξιούχους της ίδιας ηλικίας. Ξέρουν επίσης ότι οι μικροί ψυχροί Γκέμπελς των βραδινών δελτίων, όπως και οι αντίστοιχοι των πρωινών και μεσημεριανών εκπομπών που δεν είναι περισσότεροι από 50 ανθρωποειδή θα τους δώσουν πλήρη κάλυψη. Αν δεν καταφέρουν να κρύψουν τα αίσχη της συντεταγμένης κατασταλτικής μηχανής, τουλάχιστον θα τα δικαιολογήσουν. Ξέρουν ακόμα ότι η «ανεξάρτητη» δικαιοσύνη θα στείλει τις υποθέσεις στο αρχείο, γι’ αυτό και είναι σίγουροι για την ατιμωρησία τους.

«Τι έγινε, συνέβη κάτι;»

Για τα χθεσινοβραδινά αίσχη της αστυνομίας, τσιμουδιά. Για την άγρια καταστολή μιας ειρηνικής διαμαρτυρίας δεν βρήκαν μια τόση δα λέξη θλίψης και συγκίνησης, ούτε καν για τη γριούλα που πνίγηκε στα αίματα. Για τον κόσμο που έτρωγε τα χημικά και τις ροπαλιές χωρίς έλεος. Που είστε ρε θεατρίνοι να πείτε μια κουβέντα; Επαγγελματίες ρουφιάνοι, τσαρλατάνοι της κακιάς ώρες, ψεύτες που το επάγγελμά σας είναι οι στρεψοδικίες αρκεί να μην θιχτούν τα συμφέροντα των αφεντικών σας. Αλλά και τα δικά σας. Γιατί και σεις είστε πλέον αφεντικά. Εκατομμυριούχοι που τολμάτε να ρωτάτε πόσα βγάζει ένας δασκαλάκος. Να μας πείτε εσείς ποιος είναι ο μισθός σας. Η βρωμιά σας δεν έχει όρια. Και όσο «κλαιτε» για το χαμό των 3 υπαλλήλων της Marfin τόσο μυρίζει η μπόχα της υποκρισίας σας. Γιατί δεν κλαιτε και για τους εκατοντάδες μετανάστες; που πνίγονται στο Αιγαίο και σκοτώνονται χωρίς να το μαθαίνει κανείς στα ναρκοπέδια του Έβρου; Γιατί δεν μιλάτε για τα εκατοντάδες εργατικά ατυχήματα τόσων αθώων εργατών που σκοτώνονται ή μένουν ανάπηροι εξαιτίας των άθλιων συνθηκών εργασίας; Γιατί δεν μας δείχνετε τις κηδείες τους, τους ανθρώπους τους να κλαινε και να οδύρονται; Αλλά και εκεί έχετε να πείτε. Ότι αυτοί δεν τήρησαν τους κανόνες κ.ο.κ. Για το φονικό των 80 καμένων στο ολοκαύτωμα της Πελοποννήσου τι λέγατε; Για το Σαμίνα που χάθηκαν άλλοι 80; Σκασμός. Μα βέβαια. Ήταν ατύχημα. Δεν ήθελε ο καπετάνιος να ρίξει το βαπόρι στο βράχο. Ούτε η εταιρεία έχει καμία ευθύνη που δεν δούλεψαν τα ναυαγοσωστικά. Γιατί δεν ζητήσατε το κεφάλι των υπευθύνων; Ή μήπως δεν ήταν κανείς υπεύθυνος; Α δεν είναι το ίδιο ε; Σωστά. Εξάλλου εσείς έχετε το μαχαίρι εσείς και το καρπούζι. Θα μας πείτε για τις χίλιες δύο περιπτώσεις που αφορούν το ζήτημα, θα φωνάξετε και μερικούς ειδικούς να αραδιάζουν μερικές ακόμα δικαιολογίες, στην συνέχεια θα δείξετε και τους υπεύθυνους να συμπάσχουν με τα θύματα και να μας λένε ότι αν είναι δυνατόν να πιστέψει κανείς ότι βούλιαξαν το Σαμίνα ή ότι άφησαν να καούν 3 εκατομμύρια στερέματα και 80 άνθρωποι. Μα είναι δυνατόν αυτοί οι άγιοι άνθρωποι; Δεν τους βλέπετε που το δάκρυ πάει σύννεφο; Γιατί δεν μας δείχνετε τότε και τους αναρχικούς. Μήπως κι αυτοί δεν λυπούνται για το συμβάν; Ακόμα κι αυτός που έριξε τη μολότοφ μήπως ήθελε να κάψει ανθρώπους; Αλλά όχι. Αν πρόκειται για το σινάφι τους, έχει πολύ σημασία η «θλίψη» και ο «πόνος». Ακόμα μεγαλύτερη σημασία έχει η «πρόθεση». Μα είναι δυνατόν να θέλει κανείς τέτοια καταστροφή; Έλα ντε, είναι; Και γιατί τότε να ήθελε ο πυρπολητής της Marfin τέτοια καταστροφή; Μήπως δεν την ήθελε; Μήπως απλώς ήθελε να κάψει την τράπεζα αλλά όχι τους ανθρώπους; Όχι εδώ δεν υπάρχει αυτή η πιθανότητα. Εδώ όλη η κουστωδία των καναλιών, οι επαγγελματίες διαμορφωτές της κοινής γνώμης, όλος ο καλός ο κόσμος από Κολωνάκι μέχρι Εκάλη έβγαλε το πόρισμά του: Δολοφόνοι. Κλαινε, στεναχωριούνται, οδύρονται, αγανακτούν. Και μετά όταν νομίζουν ότι δεν τους βλέπει κανείς δεν κρύβουν τη χαρά τους για το δώρο εξ ουρανού. Και αμέσως στέλνουν τα ΜΑΤ και τις λοιπές δυνάμεις Δ, Ζ κ.ο.κ. να ανοίξουν κεφάλια, να σπάσουν μαγαζιά, να μπουκάρουν σε σπίτια και σε πολιτικά στέκια, να ρίξουν και άλλα χημικά. Γιατί; Εσείς δε λετε ότι δεν θέλετε τη βία;. Ότι είσαστε δημοκράτες, ότι δεν έχετε πρόβλημα με τους ειρηνικούς διαδηλωτές. Αλλά εδώ δεν έχει κανάλια, ούτε επαγγελματίες μοιρολογίστρες. Εδώ δεν υπάρχει καμία δημοσιότητα, Υπάρχει ομερτά μπροστά σε ένα απίστευτο έγκλημα, κατά των αδυνάτων, αυτών που δεν έχουν τον τρόπο να διαμαρτυρηθούν. Και επειδή μιλάμε για επαγγελματίες κοιτάνε να μην αφήσουν και κανένα νεκρό στον τόπο, παρόλο που μερικές φορές τους ξεφεύγει.

Ψυχρή συντεταγμένη βία

Η βία τους δεν είναι «τυφλή», ούτε «ανεξέλεγκτη», ούτε «εν βρασμώ». Είναι κάτι πολύ χειρότερο, είναι επαγγελματική, ψυχρή, σχεδιασμένη, προμελετημένη, σχεδιασμένη. Μπορεί να έχει εκατοντάδες σπασμένα κεφάλια, χέρια, πλευρά, αλλά όχι νεκρούς. Εκτός αν πέσουμε σε «ψυχάκιδες», σαν τον Μελίστα ή τον Κορκωνέα. «Μα δεν μπορεί να χαρακτηρίσει αυτό όλη την αστυνομία». Και γιατί τότε να χαρακτηρίζεται όλος ο αναρχικός χώρος ή να ζητάτε από την αριστερά δηλώσεις μετάνοιας για την ενέργεια ενός αγνώστου ταυτότητας ατόμου που εξάλλου δεν ξέρουμε καν αν ήταν αναρχικός ή απλώς χούλιγκαν, διαταραγμένος, ή και προβοκάτορας; Η αστυνομία όμως δεν είναι καν «χώρος», ούτε μια συνάθροιση τυχαίων διαδηλωτών, που δεν μπορούν καν να οριστούν ως σώμα. Είναι ένας επαγγελματικός στρατός βίας, με όλα τα μέσα, νόμιμα. Όλα όμως με το γάντι. Μα δεν χρειάζεται περισσότερη βία. Τα πράγματα είναι ελεγχόμενα. Το μήνυμα όμως σαφές. Αν κάνετε κάτι παραπάνω μπορούμε να σας εξοντώσουμε όποτε θέλουμε. Αυτό είναι το μήνυμα στην κοινωνία. Είναι η βία των καταπιεστών, διαρκής, επαναλαμβανόμενη, σε τρωει λίγο λίγο, τόσο όσο να υποταχτείς, να νιώσεις αδύναμος, να παραδοθείς μια για πάντα, αν θέλεις το καλό σου. Ε, έτσι δεν λένε; Γι’ αυτό και η βία αυτή είναι 1000 φορές πιο εγκληματική, από την «ανεξέλεγκτη» αντιβία των καταπιεσμένων.

«Και αυτό βία δεν είναι»;

Μα ποιοι καταπιεσμένοι; Εδώ μιλάμε για «αναρχικούς δολοφόνους»; Τι σχέση έχουν αυτοί με το κίνημα των εργαζομένων; Δεν θα υπερασπιστούμε εμείς τους αναρχικούς. Αυτό ας το κάνουν οι ίδιοι.
Όμως οι αναρχικοί δεν είναι κράτος, ούτε μηχανισμός. Καθένας μπορεί να κάνει οτιδήποτε στο όνομα της αναρχίας. Αυτό δεν μπορεί να το χρεώνεται όλος ο χώρος. Και μάλιστα ένας χώρος που είναι κυνηγημένος, ακόμα κι αν γι’ αυτό ευθύνεται και ο ίδιος, στο βαθμό που δεν μπορεί να κρατήσει άμυνα στα μέτωπα που ανοίγει με έναν επίσης «ανεξέλεγκτο» τρόπο. Ο χώρος αυτός πληρώνει τις ιδεολογικές του ανεπάρκειες. Όχι σε μια υπεριστορική κλίμακα αλλά στην πραγματική αντιπαράθεση με τους μηχανισμούς του κράτους. Η αποθέωση της ελευθεριότητας και της ατομικής «αυτενέργειας» μαζί με την φαντασίωση της αδιαμεσολάβητης άμεσης δράσης αφήνουν όλα τα περιθώρια στον οποιοδήποτε να πάρει στο λαιμό του, όχι μόνο τον συγκεκριμένο χώρο αλλά και ολόκληρο το εργατικό κίνημα με παιδιάστικες ανοησίες, ερασιτεχνικά οργανωμένες σε ένα φαντασιακό περιβάλλον που υπάρχει μόνο στο μυαλό του αγνού «αδιαμεσολάβητου» και γι’ αυτό αλάνθαστου δρώντα, αμόλυντο από τα «ιδεολογήματα» της «παρακμιακής καταναλωτικής κοινωνίας». Και να η καταστροφή. Εκεί που δρας για την κοινωνική απελευθέρωση στο τέλος η άμεση δράση καταλήγει στο ολοκαύτωμα. Ανεξάρτητα από  την προσπάθεια των υποκριτών της αστικής εξουσίας να αξιοποιήσει το γεγονός, αυτό καθεαυτό είναι μια τραγωδία για τον ίδιο το χώρο της αναρχίας και στο βαθμό πάντα που μπορεί να έχει ή να θεωρεί ότι έχει σχέση με τη συγκεκριμένη ενέργεια. Ακόμα κι αν η διοίκηση της Marfin τους είχε κλειδώσει μέσα, ακόμα κι αν δεν υπήρχαν πυροσβεστικά μέσα, ακόμα κι αν αυτός που έριξε τη μολότοφ δεν πίστευε ότι μέσα είχε ανθρώπους, ακόμα κι αν η Σταδίου ήταν θάλαμος αερίων και δεν έβλεπε κανείς μπροστά του. Ακόμα κι αν ήταν ατύχημα, συνεχίζει να είναι μια τραγωδία. Δεν είναι τυχαίο ότι ο κόσμος που μέχρι εκείνη την ώρα έδινε μάχη σώμα με σώμα με τις δυνάμεις καταστολής, πάγωσε. Ότι κανείς πλέον δεν ήθελε να συνεχίσει. Δεν είναι τυχαίο ότι η απροκάλυπτη καταστολή και η αντεπίθεση του βαθέως κράτους και του μπλοκ εξουσίας είναι τόσο σφοδρή που δεν μπορούμε να την σταματήσουμε. Ότι μπουκάρουν σε στέκια, σε σπίτια, ότι μαζεύουν κόσμο χωρίς πια επεισόδια, ότι σφραγίζουν καταλήψεις και δεν ακούγεται τίποτα. Να τα αποτελέσματα της τραγωδίας.

Προληπτική αντεπανάσταση

Ας το καταλάβουν επιτέλους όλοι. Δεν υπάρχει εξέγερση χωρίς αντιεξέγερση, δεν υπάρχει επανάσταση, χωρίς αντεπανάσταση. Είναι εντελώς εξωφρενικό και σχεδόν σατανικό. Την ώρα που «θλίβονται» και πουλάνε λαϊκό παραμύθι, σπάνε κεφάλια. Ε, αυτό δεν πρέπει να περάσει! Τελεία και παύλα. Η ζωντανή κοινωνία, η αριστερά, οι δημοκρατικοί πολίτες, τα εργατικά σωματεία, οι φοιτητικοί σύλλογοι, πρέπει να τους κόψουνε τη φόρα.
Λοιπόν, θέμα πρώτο. Σταματήστε τη σπέκουλα με τους 3 αδικοχαμένους υπάλληλους της Marfin. Σταματήστε να κλαιτε υποκριτές μπροστά στα κανάλια και μετά να στέλνετε τα ΜΑΤ να ανοίγουν κεφάλια. Σταματήστε να κλαψουρίζετε πουλώντας συγκίνηση και μετά να απαιτείτε από την κοινωνία ή εν πάση περιπτώσει απ’ αυτούς που θέλουν να αγωνιστούν συλλογικά για τα εργασιακά τους ή τα δημοκρατικά τους δικαιώματα να μπουν στο γύψο. Σταματήστε χουνταίοι να πετάτε λουλουδάκια στον τόπο της τραγωδίας και μετά να ζητάτε από τους εργάτες να πεθάνουν από την πείνα, να χάσουν τις δουλειές τους και από τους νέους να δουλεύουν με 400 ευρώ για να συνεχίσετε απτόητοι το φαγοπότι. Σταματήστε να κυκλοφορείτε μ’ αυτό το λυπηρό ύφος και όταν οι φασίστες καινε τα σπίτια των πακιστανών να κάνετε ότι δεν καταλάβατε τι έγινε και να λετε ότι δεν τους κάλεσε κανείς εδώ. Σταματήστε τώρα τα αισχρό παραμύθι των ψευδομαρτύρων που είδαν δήθεν διαδηλωτές να χαίρονται για το ολοκαύτωμα και να κοροϊδεύουν τους εγκλωβισμένους, και μάλιστα την ώρα που όλα τα βίντεο σε αντίθεση με τις αθλιότητές σας δείχνουν τους διαδηλωτές να ειδοποιούν την πυροσβεστική και να προσπαθούν να βοηθήσουν τους εγκλωβισμένους. Μπορεί για ορισμένους από αυτούς τους αυτόπτες μαγαζάτορες να είναι μια ευκαιρία να απαλλάξουν τη Σταδίου μια για πάντα από τις διαδηλώσεις, αλλά τα πράγματα είναι πολύ πιο σοβαρά για να τους βλέπουμε σε κάθε δελτίο να λενε το ίδιο παραμύθι. Σταματήστε τώρα να παριστάνετε τις παρθένες και να απόρρητε τάχα «γιατί συμβαίνουν όλα αυτά» και μετά να στέλνετε το στρατό σας να σπάει κεφάλια, να πέφτει με τις μηχανές πάνω στον κόσμο, να ρίχνει καρκινογόνα δηλητηριώδη αέρια, να συλλαμβάνει χωρίς λόγο κόσμο, να μπουκάρει σε σπίτια, να σπάει πόρτες, να καταστρέφει μαγαζιά και πολιτικά στέκια. Σταματήστε να υποθάλπετε εναγωνίως αλλά συστηματικά πνεύμα αντιποίνων, καλλιεργώντας το έδαφος στις παρακρατικές φασιστικές συμμορίες να αναλάβουν το πρακτικό μέρος της υπόθεσης. Μόνο να ξέρετε τότε ότι θα είσαστε υπεύθυνοι για ότι συμβεί. Και τότε μην αρχίσετε πάλι τις κλάψες. Τέλος αν θέλετε πραγματικά να διαλευκανθούν οι συνθήκες της τραγωδίας, μην είσαστε τόσο επιλεκτικοί. Για το κτήριο και την ασφάλεια των εργαζομένων υπάρχουν ευθύνες. Και εφόσον η διοίκηση επιλέγει να αφήσει ανοιχτό ένα κατάστημα πάνω στη Σταδίου και την ώρα που τα ΜΑΤ επιδίδονται σε αγριότητες κατά των διαδηλωτών, τότε αναλαμβάνει εκ των προτέρων την ευθύνη για την ασφάλεια των ανθρώπων που με δική της εντολή τους αφήνει εκτεθειμένους και κλειδωμένους σε ένα μπουντρούμι. Αυτό δεν απαλλάσσει τον παρανοϊκό που έριξε τη μολότωφ. Όπως αυτό με τη σειρά του δεν απαλλάσσει και τη διοίκηση που συνειδητά και εν γνώσει της σπεκουλάρει για πολιτικό τσαμπουκά κατά της απεργίας. Την ώρα που όλοι έχουν κατεβάσει ρολά στη Σταδίου, αυτός που επιλέγει να τα έχει ανοιχτά παίρνει συνειδητά μέρος στη μάχη. Ποια μάχη; Στη μάχη που ξεκίνησε ο οργανωμένος στρατός των ΜΑΤ για να μην φτάσουν οι διαδηλωτές στο Σύνταγμα. Άντε γιατί πολύ τους κινέζους κάνετε. Και μπορεί να μην γίνεται ένας ανοιχτός εμφύλιος πόλεμος, αλλά εκείνη την ώρα στη Σταδίου για όποιον ήταν πραγματικά αυτόπτης, ήταν ένας μίνι εμφύλιος πόλεμος.
Θέμα δεύτερο. Κάτω τα ξερά σας από τον αντιεξουσιαστικό χώρο και την αριστερά. Οι κατασταλτικοί μηχανισμοί αυτή την ώρα επιδίδονται σε ένα οργανωμένο πογκρόμ κατά του αναρχικού χώρου και ταυτόχρονα στοχοποιούν ολόκληρη την αριστερά. Η ατζέντα περιλαμβάνει ακόμα και το ΚΚΕ. Όποιος αντιδρά με οποιονδήποτε τρόπο είναι πλέον «εχθρός του έθνους». Η αστική τάξη διαμέσου των αυτόκλητων εκπροσώπων της (πρόεδροι τραπεζών, εμπορικών συλλόγων, βιομηχάνων, μεμονωμένοι εφοπλιστές και συναφών επιτηδευματιών) πρωταγωνιστεί στην επιχείρηση λάσπης και κατασυκοφάντησης του εργατικού κινήματος και της αριστεράς πολύ πριν τα προχθεσινά γεγονότα. Η κίτρινη προπαγάνδα έχει ξεπεράσει κάθε θεμιτό όριο: Για τα μαγαζιά που δεν μπαίνει άνθρωπος δεν φταιει η φτώχεια αλλά οι διαδηλώσεις, για τον τουρισμό που έχει βαλτώσει δεν φταιει η κρίση και η ακρίβεια, αλλά το ΠΑΜΕ και οι ναυτεργάτες, άσχετα αν πριν απ’ αυτό έχουν κλείσει τα 2 στα 3 ξενοδοχεία. Για τα χρέη στο δημόσιο δεν φταινε τα λαμόγια, οι μίζες στη Siemens, το Γερμανό, στα υποβρύχια, τα ομόλογα, το βατοπέδι, φταινε οι δημόσιοι υπάλληλοι που παίρνουν 1200 ευρώ μισθό. Για το ασφαλιστικό φταινε οι γυναίκες με τα ανήλικα τέκνα που βγαίνουν πρόωρα στη σύνταξη αλλά δεν φταινε οι ένστολοι που βγαίνουν από τα 42 κατά δεκάδες χιλιάδες και με πλήρη σύνταξη. Φταινε τα επιδόματα των δημοσίων αλλά των ένστολων δεν τα αγγίζουμε. Φταινε οι πολλοί δάσκαλοι αλλά όχι οι πολλοί αστυφύλακες και οι στρατιωτικοί. Για το ρήμαγμα της δημόσιας περιουσίας και των ασφαλιστικών ταμείων φταινε οι εργάτες και οι συνταξιούχοι των 600 ευρώ και όχι αυτοί που έφαγαν τα αποθεματικά με νόμους του κράτους για να κάνουν μπίζνες, ούτε η κρατικοδίαιτη αστική τάξη που δεν πληρώνει φόρους και ζει με επιδοτήσεις αναπτυξιακούς νόμους, δανεικά και αγύριστα και κοινοτικά προγράμματα. Αυτοί οι «αδιαμεσολάβητοι» εκπρόσωποι της αστικής τάξης, εκμεταλλευόμενοι την αντίδραση του κόσμου για τους «πολιτικούς» επιχειρούν να αναλάβουν κατευθείαν ρόλους. Και μάλιστα εξωθεσμικά. Μας λένε για επαγγελματίες συνδικαλιστές, αλλά αυτοί είναι που από το πρωί μέχρι το βράδυ περιφέρονται στα κανάλια. Αν ήταν όντως επιχειρηματίες θα ήταν στις επιχειρήσεις τους και όχι να κάνουν πολιτική μέσω των ΜΜΕ επί παντός επιστητού. Όλοι αυτοί που δεν τους καίγεται καρφί για τις ζωές των κοινών θνητών τώρα εκμεταλλευόμενοι την τραγωδία της Marfin, επαναφέρουν την ατζέντα της χούντας. Και για όποιον δεν κατάλαβε, ένα πράγμα λένε: να ανασταλούν εδώ και τώρα τα δημοκρατικά δικαιώματα. Μα θα πει κανείς, δεν χτυπάνε όλο το λαό. Μα ούτε η χούντα χτύπησε όλο το λαό, παρά τους μύθους της μεταπολίτευσης. Χτύπησε μερικές χιλιάδες «επικίνδυνους αναρχοκομμουνιστάς». Εκατό εδώ, 300 πιο πέρα, 1000 παρακάτω. Ψεκάστε, σκουπίστε τελειώσατε. Δεν χρειάζεται να χτυπήσει όλο το «λαό». Αρκεί να χτυπηθεί ένα μέρος, το πιο μαχητικό, το πιο συνειδητό, αυτό που εν δυνάμει μπορεί να δώσει μια άλλη διέξοδο. Μέχρι οι υπόλοιποι να βγάλουν το σκασμό. Αυτό κάνουν οι χούντες, ή πριν απ’ αυτές το κράτος εκτάκτου ανάγκης.
Θέμα τρίτο: Κάτω τα χέρια από τα δημοκρατικά δικαιώματα. Σε κάθε περίπτωση η κινητοποίηση του κράτους θα συνεχιστεί στο βαθμό που συνεχιστούν οι αντιδράσεις στο ελεεινό πρόγραμμα σταθερότητας. Κάθε αντίσταση θα καταστέλλεται εν τη γενέσει του. Ο μίνι στρατιωτικός νόμος στα Εξάρχεια και οι αεροπλανικές στις διαδηλώσεις είναι για το ζέσταμα της μηχανής αφενός και αφετέρου για την ιδεολογική εμπέδωση του νόμου και της τάξης ως μοναδική λύση για να επιβιώσουμε. Αφού οι «αγορές μας επιτίθενται» και εκεί το κράτος «μας» σηκώνει τα χέρια ψηλά δείχνοντας όλη του την αδυναμία, αυτό αντισταθμίζεται με την πυγμή στο εσωτερικό μέτωπο. Αν μη τι άλλο αυτό μοιάζει με κυβέρνηση Κουίσλινγκ.
Θέμα τέταρτο: Επειδή αυτή η μάχη δεν έχει συμβολικό χαρακτήρα, ούτε μπορεί να είναι ένα πανηγύρι «αδιαμεσολάβητων» και ξεκάρφωτων πράξεων προς ικανοποίηση ατομικών απελευθερωτικών προταγμάτων, που καταλήγουν σε τραγωδίες, μπορεί να δοθεί μόνο οργανωμένα και σοβαρά. Περιθώρια για κόλπα, λάθη, εμμονές, εσωτερικά ξεκαθαρίσματα, πολιτικές επιβεβαιώσεις και άλλους πειραματισμούς δεν υπάρχουν. Όποιος κάνει λάθη τα πληρώνει. Αυτό ισχύει και για τον αντίπαλο, μόνο που αυτό το γνωρίζει. Αν για παράδειγμα στην μαφιόζικη εισβολή των ομάδων Δ και Ζ στην αναρχική κατάληψη επί της Ζαίμη είχαμε νεκρούς τότε μπορεί κανείς να υποθέσει τι θα είχε επακολουθήσει. Αυτός είναι και ο λόγος που κάποιος σώφρων από τους πολιτικούς προϊσταμένους των εν λόγω μονάδων έδωσε εντολή να υποχωρήσουν. Οι μέρες και οι βδομάδες που θα ακολουθήσουν θα είναι δύσκολες, όχι ακριβώς λόγω της «λαϊκής» μεταβλητής, όσο του κινδύνου μιας οικονομικής χρεοκοπίας που θα συμπαρασύρει το ήδη ευάλωτο πολιτικό σκηνικό. Αυτός είναι ο βασικός αποσταθεροποιητικός παράγοντας του συστήματος, το οποίο με τη σειρά του ασχολείται όχι τόσο με αυτό όσο με τις απεργίες, το ΠΑΜΕ, το ΣΥΡΙΖΑ και τους αναρχικούς. Γιατί άραγε; Μα για να εξουδετερώσει εκ των προτέρων οποιαδήποτε εν δυνάμει εναλλακτική λύση.
Και κάτι τελευταίο. Ο κόσμος, οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι νέοι, αλλά και οι επαγγελματίες, μικρομαγαζάτορες και όλοι όσοι χτυπιούνται από την κρίση και γενικώς είναι αγανακτισμένοι με τους κλεφτές, αυτούς που τα φάγανε κ.ο.κ. δεν θέλουν να ζήσουν το υπόλοιπο της ζωής τους στο χάος. Οι πολλοί γενικά δεν θέλουν φασαρίες, αλλά λύσεις στα προβλήματά τους. Γι’ αυτό άλλωστε αγωνίζονται, όχι για να περνάν την ώρα τους. Ο αγώνας, η αναταραχή, η επανάσταση, δεν είναι σκοπός, αλλά μέσο για την ειρήνη και για μια κοινωνία πιο δίκαιη, πιο λειτουργική, χωρίς αποκλεισμούς, χωρίς κλέφτες, χωρίς λαμόγια της εξουσίας, χωρίς εκμετάλλευση. Αυτό θα συνεχίσει να είναι ζητούμενο για την ανθρωπότητα, μέχρι να το λύσει, αν ποτέ το καταφέρει. Η αριστερά και γενικά οι κάθε είδους απελευθερωτικές δυνάμεις θα πρέπει ίσως να το λάβουν αυτό υπόψη τους. Ο κόσμος δεν μπορεί ούτε να είναι «και σήμερα και αύριο και όσο χρειαστεί απεργός», «ούτε κάθε μέρα να είναι Δεκέμβρης». Όλα αυτά μπορούν να διαρκούν μικρά διαστήματα. Αν οι δυνάμεις αυτές δεν μπορέσουν να δώσουν στο μικρό αυτό διάστημα μια διέξοδο, τότε η λύση θα έλθει από αλλού. Και τότε να είναι όλοι σίγουροι, ότι αυτό θα γίνει, αν όχι με την εξουδετέρωση της αριστεράς, τουλάχιστον με την πολιτική της περιθωριοποίηση. Και όχι με τόσο θεσμικά και δημοκρατικά μέσα, όπως αρέσκονται τα παπαγαλάκια της εξουσίας να ισχυρίζονται ότι λύνουν τις διαφορές τους.
Όσο γι’ αυτούς που έχουν ταυτίσει την εξέγερση με τις φωτιές και τους καπνούς, ιδού τα αποτελέσματα. Τι σκέφτονται, θα συνεχίσουν να παίζουν με τη φωτιά;

Κ. Μαραγκός

Advertisements

2 responses to “Κράτος εκτάκτου ανάγκης

  1. Διαβάστε αυτό το ενδιαφέρον σχόλιο στο Athens Indymedia για την «προαναγγελία προβακάτσιων» από τους φασίστες και το παρακράτος:
    http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1165217
    Και ενας επίσης ενδιαφέρων προβληματισμός στον αντιεξουσιασιτκό χώρο για το τραγικό περιστατικό και την αντιβία. Και κάποιες μαρτυρίες για το περέργο φούντωμα της πυρκαγιάς αφού οι αναρχικοί έιχαν προ πολλου απομακρυνθεί από την τράπεζα:
    http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&from_admin=1&article_id=1165177
    ΚΑΙ: http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1165217

    Μου αρέσει!

  2. Για να θυμόμαστε και μην ξεχνίμαστε ποιοι είναι οι εμπρηστές παραπηγμάτων που μένουν απόκληροι ανθρώποι. Τα ίδια καθάρματα τώρα «θλιβονται» για την τραγωδία της Μαρφίν.
    Να πως πυρπόλησαν το καλοκάιρι το συνοικισμό των Αφγανών στην Πάτρα:

    Και εδώ η πυρπόλυση κατοικίας μεταναστων στην Σπάρτη, την Παρασκευή 5 Φεβρουαρίου 2010, κατά τις 9 το βράδυ κοντά στο Επαγγελματικό Λύκειο (ΕΠΑ.Λ.)όταν μια δεκάδα θρασύδειλων φασιστών, από 14 μέχρι 18 χρονών εφοδιασμένοι με στουπιά και κηροζίνη, αποπειράθηκε να κάψει μια περίπου ισάριθμη ομάδα μεταναστών από το Μπαγκλαντές, που μένουν σε ένα παλιό σπίτι στις παρυφές της πόλης. Δείτε το αίσχος:

    Αυτοί οι αλήτες σήμερα κανουν συγκέντρωση εςξώ από την τράπεζα στην μήνη δήθεν των τριων αδικοχαμένων υπαλληλων. Αιτνε λοιπόν νοικυραίοι, τραβάτε μαζί με τους οπαδούς των θαλάμων αερίων. Διαδηλώστε κατά της «αναρχίας» και των διαδηλώσεων, και στη συνέχεια κάψτε για 3η φορά την Ευρώπη μέσα σε έναν αιώνα. Αλλά μην χαίρεστε, θα πάρετε γρήγορα την απάντηση που σας αξίζει
    Να θυμίσουμε επίσης ότι οι διωκτικές αρχές που έχουν τις φάτσες των εμπρηστών, εννοείτε ότι δεν βρήκαν κανένα στοιχείο που να αποκαλύπτει την ταυτότητα των δραστών μέσα σε ένα χωριό σαν την Σπάρτη. Πλήρης συγκάληψη του κράτους στο απαίσιο ρατσιστικό εγκλημα.
    Όσο για την τηλεόραση πλήρης ανοχή στα «πατριωτάκια». Κρυμμένα πρόσωπα όταν έδειξαν το βιντεο στην τηλεόραση και μετά μόκο, μέχρι και από το you tube το κατέβασαν για να εξαφανίσουν κάθε ίχνος και να ξεχαστεί η δολοφονική τους ενεργεια. Ετσι είναι, όταν η καλή κοινωνία βαράει τους αποκληρους. Αυτό είναι θεμιτό, αφού η ζωή των «βρωμιάριδων» ασιατών δεν έχει καμία αξία.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s