Κείμενα για τον Εισοδισμό (1936)

Η μετάφραση των κειμένων που ακολουθούν είναι από σχετική μπροσούρα που κυκλοφόρησε από το Ξεκίνημα σε δύο εκδόσεις (1975 και 1986).  

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΙΣΟΔΙΣΜΟ ΣΤΙΣ ΕΠΑ

Προς τους συντρόφους Κάννον και Σάχτμαν Αγαπητοί σύντροφοι,

Σήμερα αποφάσισα να σας στείλω το εξής τηλεγράφημα: «προσωπικά ευνοώ την είσοδο στο ΙFΟ. Προηγούμενα, ασχολήθηκα επίσης, μ’ αυτό το ζήτημα όχι απ’ την άποψη των αρχών. Όταν δυο άνθρωποι λένε το ίδιο πράμα, παρ’ όλα αυτά, δεν είναι το ίδιο. Όταν μια δοκιμασμένη και καθαρή οργάνωση μπαίνει σε κεντριστικό κόμμα, αυτό μπορεί να ‘ναι ένα σωστό ή λαθεμένο ταχτικό βήμα, δηλαδή μπορεί να φέρει μεγάλα κέρδη ή μπορεί να μη φέρει κανένα κέρδος. (Το τελευταίο είναι, σε κάθε περίπτωση, κάτω απ’ τις δοσμένες συνθήκες, όχι πιθανό). Αλλά δεν είναι μια συνθηκολόγηση. Το σχίσμα στο Σοσιαλιστικό Κόμμα έχει μεγάλη σημασία σαν Ένα αντικειμενικό σύμπτωμα για τις τάσεις εξέλιξής του. Επίσης συμφωνώ μαζί σας ότι δεν πρέπει να δίνουμε στην κεντριστική ηγεσία, χρόνο για να μπορέσει να σταθεροποιηθεί. Αυτό σημαίνει: γρήγορη δράση.

Φυσικά, ορισμένες ευρωπαϊκές ομάδες θα προσπαθήσουν να ερμηνεύσουν την είσοδο σαν απομάκρυνση απ’ την 4η Διεθνή. Αλλά σ’ αυτούς δεν πρέπει να δώσουμε την παραμικρή σημασία. Το πρόβλημα δεν είναι να φαινόμαστε λίγο δυνατότεροι, αλλά να γίνουμε πολύ δυνατότεροι.

Ελπίζω ότι θα κάνετε καθετί το δυνατό για να ολοκληρώσετε αυτό το βήμα μαζί με την ομάδα Μαστ-Γουέμπερ. Τότε οι δραστηριότητές σας μέσα στο Σοσιαλιστικό Κόμμα έχουν πολύ μεγαλύτερη σημασία για την έκβαση του βήματος που σκέπτεστε να κάνετε.

Θέλω να τονίσω, ότι το τηλεγράφημα μου καθώς και το γράμμα μου αντιπροσωπεύουν την προσωπική μου γνώμη. Με το τηλεγράφημα αυτά και μ’ αυτό το γράμμα, θέλω να πάρω μέρος στη συζήτηση πριν η Διεθνής Γραμματεία μπορέσει να φορμάρει τη συλλογική της γνώμη.

Με φιλικούς χαιρετισμούς Λ. ΤΡΟΤΣΚΥ

24 Γενάρη 1936

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ (του Τρότσκυ) ΜΕ ΤΟΝ ΚΟΛΛΙΝΣ

1) Κόλλινς: Θα έπρεπε η Μαρξιστική ομάδα να ‘ναι υπέρ ή κατά της προσχώρησης του ΚΚ στο Εργατικό Κόμμα;

Λ.Τ.: Η ερώτηση γίνεται απόλυτα σχολαστική κι εντελώς ανούσια απ’ τη σκοπιά της μικρότητας και της αδυναμίας της ομάδας, καθώς κι απ’ την έλλειψη ξεκάθαρων προοπτικών σ’ αυτή. Οποιαδήποτε ωστόσο κι αν είναι η κατάσταση της ομάδα είναι ουσιαστικό να υποστηρίξει κριτικά την προσχώρηση του ΚΚ στο ΕΚ για δυο λόγους: α) αν αρνηθούμε να την υποστηρίξουμε, τότε εναντιωνόμαστε στην επιθυμία των μαζών για ενότητα. Τα λάθη του ΚΚ απέναντι στο ΕΚ και η αναπόφευκτη συμμαχία του με τη γραφειοκρατία, θα μας δώσουν τη δυνατότητα να κερδίσουμε τα καλύτερα του στοιχεία. Αλλά μόνο με την προϋπόθεση πως εμείς θα ‘μαστε μέσα στο ΕΚ. Το όλο ζήτημα περιστρέφεται γύρω απ’ την υπογραμμισμένη πρόταση. Αν αυτό αγνοηθεί τότε η όλη προβληματική είναι μεταφυσική και δεν έχει τίποτα το κοινό με το μαρξισμό.

2) Κόλλινς: Ποιος πιστεύετε πως έχει δίκιο πάνω στο ζήτημα των προοπτικών της ομάδας, ο Κούπερ ή ο Μάτλοου;

Α.Τ.: Κατά τη γνώμη μου ο Μάτλοου έχει 100% δίκιο. Απ’ την άποψη της διεθνούς κατάστασης, η Αγγλία πρέπει αναπόφευκτα να αναπτυχθεί μαζί με την υπόλοιπη Ευρώπη. Αυτό θα προκαλέσει στο άμεσο μέλλον ένα απεργιακό κύμα, που θα καρφώσει το τελευταίο καρφί στο φέρετρο του ΑΕΚ. Το Α ΕΚ δεν είναι μια μαζική, αλλά μια προπαγανδιστική οργάνωση κι αφού η προπαγάνδα του είναι κεντριστική κι όχι επαναστατική, αυτό το σαπισμένο πτώμα θα αποσυντεθεί εντελώς με την ανόρθωση της εργατικής τάξης. Νομίζω πως η άκαμπτη, φορμαλιστική στάση της εφημερίδας το Κούπερ, δεν έχει καμιά απολύτως σχέση μα το μαρξισμό. Παρουσιάζει μια απόλυτη έλλειψη κατανόησης της ταξικής πάλης. Η ιδέα να παραμείνουμε στο ΑΕΚ για μια πιο μεγάλη περίοδο είναι γελοία, τη στιγμή που το ΚΚ διεισδύει ταχύτατα στις μαζικές οργανώσεις. Μπορούμε να κερδίσουμε τα αμφιταλαντευόμενα στοιχεία του ΑΕΚ μόνο μπαίνοντας στο ΕΚ και δουλεύοντας αποτελεσματικά εκεί. Οι αμφιταλαντευόμενοι που παραμένουν ακόμα στο ΑΕΚ θα το εγκαταλείψουν αναπόφευκτα με αηδία, καθώς το ΑΕΚ θα σαπίζει περισσότερο και προσπαθώντας να βρουν ένα νέο προσανατολισμό θα μας έρθουν στο ΕΚ, αν ακολουθήσουμε αμέσως βέβαια μια σωστή γραμμή. Το επιχείρημα πως είναι ακόμα δυνατό να κερδίσουμε λίγους περισσότερους αμφιταλαντευόμενους στο ΑΕΚ είναι απόλυτα φορμαλιστικό, αφού για τον καθένα που ίσως κατορθώναμε να καταλάβουμε το μηχανισμό του ΑΕΚ είναι στην καλύτερη περίπτωση υποθετικό, αλλά κι αν ακόμα είναι πραγματοποιήσιμο θα απαιτούσε μια πάλη χρόνων εξαιτίας της δύναμης της γραφειοκρατίας. Δεν έχουμε την αιωνιότητα μπροστά μας. Είμαστε πολύ γενναιόδωροι στο χρόνο μας, που είναι πολύ πολύτιμος, χωρίς όμως να είμαστε πολύ πλούσιοι για να τον ξοδεύουμε μ’ αυτό τον τρόπο. Η πείρα του Βελγικού και του Γαλλικού τμήματος δείχνει, συμπερασματικά, τις τεράστιες δυνατότητες που υπάρχουν μέσα στις μαζικές ρεφορμιστικές οργανώσεις. Εκτός βέβαια αν δεχτούμε πως δε μπορούμε να παίζουμε κανένα ρόλο επαναστατικής σημασίας στην ιστορία της Μεγάλης Βρετανίας.

3) Κόλλινς: Αφού έχουμε ήδη χάσει την ευκαιρία να σπάσουμε απ’ το ΑΕΚ πάνω στο ζήτημα του δημοψηφίσματος, τι ζήτημα μπορούμε να θέσουμε για να σπάσουμε απ’ το ΑΕΚ ;

Λ.Τ.: Το ουσιαστικό είναι να διαλέξουμε ένα πολιτικό ζήτημα που να είναι κατανοητό στην πλατιά μάζα των εργατών, θάταν πάντως εντελώς άχρηστο να ανοίξουμε μια μάχη πάνω στο ζήτημα της ύπαρξης νόμιμων ομάδων μέσα στο ΑΕΚ. Απ’ αυτή την απόσταση, μπορώ να κάνω μερικές υποδείξεις μόνο. Μια πιθανότητα είναι και το να ανοίξουμε μια πάλη για να δεχτεί το ΑΕΚ τις θέσεις της πρόσφατης συνδιάσκεψης μας και ιδιαίτερα τη θέση για την επαναστατική άνοδο, που έχει ήδη δημοσιευτεί στο Γαλλικό έντυπο. Ένα καλύτερο ίσως παράδειγμα θάταν και το ζήτημα της προσχώρησης του ΑΕΚ στο ΕΚ. Το ζήτημα αυτό πρέπει να το θέσουμε αμέσως και όσο το δυνατό πιο δυνατά.

4) Κόλλινς: Θα έπρεπε η ομάδα να θέσει τίποτα όρους για την είσοδο του ΑΕΚ στο ΕΚ;

Λ.Τ.: Αυτό το είδος της ιπποτικής αβροσύνης δεν έχει θέσει στην πολιτική. Αφού η γραφειοκρατία του ΑΕΚ έχει κάνει παράνομη την ομάδα μας και έχει καταργήσει το έντυπό μας, θάταν γελοίο να αγωνιζόμαστε για προνόμια υπέρ του ΑΕΚ. Το καθήκον μας είναι να μπούμε στο ΕΚ με ή χωρίς το ΑΕΚ όσο γρηγορότερα μπορούμε. Απ’ αυτή την απόσταση δε μπορώ να διαβλέψω ούτε το ακριβές ζήτημα για το σπάσιμο, ούτε και το χρόνο που θ’ απαιτηθεί. Αν θυμόμαστε πως ο χρόνος είναι πολύτιμος και το ζήτημα εξαιρετικά επείγον, τότε δεν θα καθυστερήσουμε άδικα. Εν πάση περιπτώσει, μου φαίνεται ακατανόητη η πρόταση να τεθεί ένα χρονικό όριο, τέτοιο σαν την επόμενη ετήσια συνδιάσκεψη του Α.Ε.Κ, τον Απρίλη. Η Ευρωπαϊκή κατάσταση αναπτύσσεται τόσο γρήγορα, ώστε η ιστορία δεν θα περιμένει την συνδιάσκεψη του Α.Ε.Κ.

5) Κόλλινς: Πως θα μπούμε στο Ε.Κ και πως θα δουλέψουμε μέσα του;

Λ.Τ: Απ’ την άποψη της αδυναμίας της Μαρξιστικής Ομάδας, ίσως είναι αναγκαίο να μπούμε πρώτα σαν άτομα και να ξοδέψουμε έναν, δυό ή και τρεις μήνες για την διερεύνηση των τρόπων δουλειάς. Το πιο σπουδαίο πράγμα είναι το να μπούμε. Μόλις μπούμε οι δυνατότητες θ’ αποκαλυφτούν αμέσως. Είναι τελείως κατανοητό, ότι άσχετα του πως θα μπούμε, θα είμαστε απ’ την αρχή μια μυστική φράξια. Οι ενέργειες που θ’ ακολουθήσουν θα εξαρτηθούν απ’ την πρόοδο μας μέσα στο Ε.Κ. Είναι πολύ σημαντικό να μην μείνουμε στην αρχή ακάλυπτοι στις επιθέσεις της γραφειοκρατίας του Ε.Κ, που θα επιδιώξει το διώξιμο μας, χωρίς να ‘χουμε κερδίσει καμία αισθητή δύναμη. Οι πρώτες μας επιθέσεις πρέπει να κατευθυνθούν ενάντια στην ασυνέπεια των κεντριστών και όχι της γραφειοκρατίας. Αυτό με τη σειρά του θα καθοριστεί απ’ το τι θ’ αντιμετωπίσουμε όταν θα βρεθούμε μέσα. Προφανώς, δεν θα είμαστε σε θέση να θέσουμε αμέσως το ζήτημα της Τέταρτης Διεθνούς. Η ιστορία θα μας δώσει την ευκαιρία για να θέσουμε αυτό το ζήτημα. Το ζήτημα της Τέταρτης Διεθνούς δεν είναι σήμερα ένα καυτό ζήτημα για τις μάζες της Μ. Βρετανίας. Αν πάρουμε μια επαναστατική θέση απέναντι στα λαϊκά θέματα που απασχολούν σήμερα τις μάζες, τότε αναπόφευκτα θα μπορέσουμε ν’ αναπτύξουμε το ζήτημα της Τέταρτης Διεθνούς. Πρέπει με κάθε θυσία να είμαστε πολύ προσεχτικοί για ν’ αποφύγουμε και τον σεχταρισμό και τον οππουρτουνισμό – πρέπει να έχουμε συνεχώς τα δάχτυλά μας στον σφυγμό των μαζών. Πρέπει να ‘χουμε καλά μέσα στο μυαλό μας πως, καθώς αναπτύσσεται η πολιτική κατάσταση, η επαναστατική δουλειά θα γίνει φοβερά επικίνδυνη και θα είμαστε καλύτερα προφυλαγμένοι μέσα στις πλατειές μάζες του Ε.Κ, παρά στο απομονωμένο σαπισμένο πτώμα του Α.Ε.Κ, αν βέβαια έχει μείνει το πτώμα μέχρι τότε. θάταν αναμφίβολα σωστό ν «αφήσουμε λίγους συντρόφους μέσα στο Α.Ε.Κ για να κάνουν φραξιονιστική δουλειά. Σχετικά με την Μ.Ο, όταν μπούμε στο Ε.Κ, ίσως η κατάσταση απαιτήσει γρήγορα έναν ή δύο απ’ τους καλύτερους ομιλητές μας για να εκθέσουν ολόκληρη την επαναστατική μας θέση κι έτσι εσκεμμένα προκαλέσουν τη διαγραφή τους, οι μάρτυρες είναι χρήσιμοι σε κάθε κίνημα. Τέτοιοι σύντροφοι που διαγράφτηκαν θα βρουν χρήσιμους τρόπους δουλειάς, π.χ. στον σύλλογο «Λένιν».

6) Κόλλινς: Νομίζετε πως η ιδέα του Συλλόγου «Λένιν, έτσι όπως αναπτύχθηκε απ’ την ομάδα του Α.Ε.Κ, θα είναι χρήσιμη στη μελλοντική δουλειά μας μέσα στο Ε.Κ,’

Λ.Τ: Κι αυτό επίσης εξαρτάται απ’ τις συγκεκριμένες συνθήκες που θα βρούμε στο Ε.Κ, αλλά από δω μου φαίνεται πως θα μπορούσε να λειτουργήσει μ’ έναν χρήσιμο τρόπο. Αλλά αν χρησιμοποιηθεί μ’ ένα οποιοδήποτε τρόπο, πρέπει να ελέγχεται δημοκρατικά απ’ όλους τους Μπολσεβίκους- Λενινιστές κι όχι μόνο Απ’ την ομάδα του Α.Ε.Κ. Οτιδήποτε άλλο θα ‘ναι καθαρός σεχταρισμός.

7) Κόλλινς: Θάπρεπε το έντυπο που πρότεινε ο Τζέϊμς να εμφανιστεί σαν ένα ανεξάρτητο όργανο των γνωστών Τροτσκιστών μέσα στις πολιτικές οργανώσεις ,τέτοιες όπως είναι το ΕΚ ή σαν το όργανο του Συλλόγου «Λένιν,» χωρίς νάχει σχέση με κανένα κόμμα,»

ΛΤ: Είναι δύσκολο να απαντήσει κανείς αφού είναι φανερό πως αυτό εξαρτάται απ τις αντικειμενικές συνθήκες. Εν πάση περιπτώσει, πρέπει πρώτα να προσπαθήσουμε να ενωθούμε με την ομάδα Γρόβες-Ντιούαρ, για να χρησιμοποιήσουμε την κόκκινη σημαία». Καταλαβαίνω απ’ τον σύντροφο Κόλλινς πως η προηγούμενη προσέγγιση στην ομάδα Γρόβες-Ντιούαρ συνάντησε την άρνηση της. Ακόμα κι αν αυτό συνεχιστεί, μόλις βρεθούμε μέσα στο Ε.Κ, οι οπαδοί της ομάδας Γρόβες-Ντιούαρ θα συνειδητοποιήσουν πως είμαστε 100% μαζί τους και οι παραπέρα αρνήσεις των δυο τους ηγετών θα ‘χουν σαν συνέπεια να έρθουν μαζί μας. Στην περίπτωση που δεν καταφέρουμε να εξασφαλίσουμε την «Κόκκινη Σημαία» σαν το όργανο της Τάσης μας, θα υποχρεωθούμε ν’ αποφασίσουμε τι συμφέρει πιο πολύ την δουλειά μας. Ένα ανεξάρτητο όργανο του Συλλόγου «Λένιν» ή ένα έντυπο της ομάδας μας μέσα στο Ε.Κ. Για μένα τουλάχιστον αυτό το ζήτημα δεν έχει πρωταρχική σπουδαιότητα, αφού σε κάθε περίπτωση οι Σταλινικοί θ’ αποκαλύψουν τη σχέση μας με το έντυπο του Συλλόγου «Λένιν». Αυτή την ενέργεια των Σταλινικών, μπορούμε να την προβλέψουμε χωρίς καμιά συζήτηση. Όπως ακριβώς η γραφειοκρατία του Ε.Κ χρησιμεύει σαν η αστυνομία του καπιταλισμού μέσα στις γραμμές της εργατικής τάξης, έτσι κι οι Σταλινικοί ηγέτες θα δράσουν σαν η αστυνομία της γραφειοκρατίας του Ε.Κ. Αυτή η ταύτιση των γραφειοκρατιών του Κ.Κ και του Ε.Κ, θα μας δώσει μια καλή ευκαιρία να κερδίσουμε την βάση του Κ.Κ. Το όλο ζήτημα ενός εντύπου και του Συλλόγου «Λένιν», γίνεται φορμαλιστικό και φανταστικό, παραμένοντας έξω απ’ το Ε.Κ και απομονωμένοι από τις μάζες.

8) Κόλλινς: Ποια πρέπει να ‘ναι η στάση μας απέναντι στα Συμβούλια Ειρήνης;

Λ.Τ: Το ζήτημα του Συμβουλίου Ειρήνης έχει μια κάποια ομοιότητα με το ζήτημα του Λαϊκού Μετώπου. Στη Γαλλία, για παράδειγμα, λέμε στους εργάτες πως ξέρουμε πως το Λαϊκό Μέτωπο είναι εντελώς εσφαλμένο. Αφού όμως οι εργάτες το υποστηρίζουν, τους λέμε πως θέλουμε να συνεργαστούμε πιστά με τις οργανώσεις της εργατικής τάξης, το Κ.Κ και το Σ.Κ, αλλά σε καμία απολύτως περίπτωση δεν θέλουμε να
χουμε έστω και την παραμικρή σχέση με τους αστούς συνεταίρους του Λαϊκού Μετώπου. Δεν φωνάζουμε: «Κάτω το Λαϊκό Μέτωπο», προς το παρόν, γιατί δεν έχουμε ακόμα τίποτα να βάλουμε στην θέση του. Με τον ίδιο τρόπο, δεν μπορούμε να γυρίσουμε την πλάτη μας στα Συμβούλια Ειρήνης και να πούμε «Κάτω τα Συμβούλια Ειρήνης» γιατί δεν υπάρχει ακόμα κανένα επαναστατικό κόμμα που να δίνει μια ξεκάθαρη καθοδήγηση στο ζήτημα του πολέμου και της ειρήνης. Αναλογικά υπάρχει αυτή η θεμελιακή διαφορά. Το ένα είναι ζήτημα της κρατικής εξουσίας σ’ επαναστατική κατάσταση. Το άλλο είναι ζήτημα χρησιμοποίησης επιτροπών που υπάρχουν, για όσο διάστημα υποστηρίζονται απ’ τις μαζικές εργατικές οργανώσεις. Είναι συνεπώς αναγκαίο να στείλουμε αντιπροσώπους στα Συμβούλια Ειρήνη , όπου βέβαια μπορούμε και να κατευθύνουμε απ’ την αρχή τις επιθέσεις μας εναντίον μερικών απ’ τους αστούς συνεταίρους (πράγμα που θα εξαρτηθεί απ’ τις αντιδράσεις των εργατών στην προπαγάνδα μας). Είναι φυσικά τελείως κατανοητό πως το πρώτο καθήκον των επαναστατών σε κάθε μαζική οργάνωση είναι ν’ απαιτούν να ελέγχεται δημοκρατικά απ’ τους εργάτες. Αυτή η αγκιτάτσια θα μας δώσει την πρώτη ευκαιρία για να επιτεθούμε ενάντια στις ιδιωτικές προσκλήσεις, που γίνονται απ’ τους γραφειοκράτες του Κ.Κ. στους δήθεν προοδευτικούς αστούς. Επιτιθέμενοι στους αστούς πατσιφιστές ηγέτες και στη συνέχεια στη συμμετοχή όλων των αστικών στοιχείων, θα καταλήξουμε στη σύγκρουση με την πολιτική ταξικής συνεργασίας των γραφειοκρατών του Ε.Κ. και του Κ.Κ. Τότε μπορούμε να πούμε στους εργάτες: «Έχουμε τις διαγραφές μας με τους συντρόφους Μόρρισον, Πόλλιτ και Λάνσμπαρυ, αλλά θέλουμε να συνεργαστούμε πιστά μαζί τους. Αυτοί, ωστόσο, θέλουν να μας διώξουν γιατί αρνούμαστε να συνεργαστούμε με καθαρά ταξικούς εχθρούς». Αυτό θα έχει σα συνέπεια να καταστήσει υπεύθυνους τους γραφειοκράτες του Ε.Κ. και του Κ.Κ. για ανοιχτή ταξική συνεργασία απέναντι στους εργάτες. Αν χρησιμοποιήσουμε ορθά αυτή την κατάσταση, θα δυσφημίσουμε όχι μόνο τους γραφειοκράτες αλλά κι αυτή την ιδέα των Συμβουλίων Ειρήνης. Αλλά είναι πρώτα αναγκαίο να μπούμε σ’ αυτά.

9) Κόλλινς: Πώς μπορούμε να χειριστούμε καλύτερα το πάρα πολύ σημαντικό αποικιακό ζήτημα, που είναι θεμελιακό κι έχει ως τώρα αγνοηθεί ολοκληρωτικά;

Λ.Τ.: Η μελέτη των πρώτων τεσσάρων Συνεδρίων της Κομιντέρν είναι απαραίτητη. Επιπλέον οι γενικές θέσεις της Τέταρτης Διεθνούς πάνω στο αποικιακό ζήτημα, θα χρησιμεύσουν για να δώσουν τη γενική γραμμή, αλλά η συγκεκριμένη εφαρμογή τους θα καθοριστεί απ’ τις ιδιαίτερες συνθήκες .

10) Κόλλινς: Σ’ αυτή τη φάση είναι ακόμη δυνατό να σκεφτόμαστε την ανεξάρτητη ύπαρξη, έξω απ’ τις μαζικές οργανώσεις;

Λ.Τ.: Το γεγονός πως ο Λένιν δε φοβήθηκε να σπάσει απ’ τον Πλεχάνοφ το 1905 και να μείνει μια μικρή και απομονωμένη ομάδα, δεν έχει καμιά βαρύτητα, γιατί ο ίδιος ο Λένιν παρέμεινε μέσα στη Σοσιαλδημοκρατία ως το 1912 και στα 1920 εισηγήθηκε την προσχώρηση του Βρετανικού Κ.Κ. στο Ε.Κ. Ενώ είναι αναγκαίο για το επαναστατικό κόμμα να διατηρεί την ανεξαρτησία του κάθε στιγμή, μια επαναστατική ομάδα λίγων εκατοντάδων συντρόφων δεν είναι επαναστατικό κόμμα και προς το παρόν μπορεί να δουλέψει αποτελεσματικά αντιτιθέμενη στους σοσιαλπατριώτες μέσα στα μαζικά κόμματα. Απ’ την άποψη της αυξανόμενης οξύτητας της διεθνούς κατάστασης είναι απόλυτα ουσιαστικό να βρίσκεται μέσα στις μαζικές οργανώσεις, αφού υπάρχει η δυνατότητα να κάνει επαναστατική δουλειά μέσα τους. Κάθε είδους σεχταριστική, στείρα και φορμαλιστική ερμηνεία του Μαρξισμού στη σημερινή κατάσταση θα υποτιμούσε ακόμα και τη νοημοσύνη ενός δεκάχρονου παιδιού.

Λ. ΤΡΟΤΣΚΥ

Καλοκαίρι του 1936

 

Σχετικά:

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s