Για την ιθαγένεια και τα πολιτικά δικαιώματα στους μετανάστες

Σχετικά με το Προσχέδιο Νόμου «Πολιτική συμμετοχή ομογενών και αλλοδαπών υπηκόων τρίτων χωρών που διαμένουν νόμιμα και μακροχρόνια στην Ελλάδα»

Υπάρχουν διαφορές από το αρχικό σχέδιο νόμου;

Καταρχήν σε σχέση με το αρχικό σ/ν που δημοσιεύτηκε το Δεκέμβρη, αυτό που τελικά φτάνει στη βουλή αυστηροποιεί σε τέτοιο βαθμό τις προϋποθέσεις για την πολιτική ένταξη των μεταναστών (ιθαγένεια, πολιτογράφηση, ψήφος) που καθιστά αδύνατη για τους περισσότερους έστω και τη δυνατότητα να ξεκινήσουν οποιαδήποτε διαδικασία για να κάνουν χρήση αυτών των δικαιωμάτων. Αυτό σημαίνει ότι από τους 900 χιλ. περίπου νόμιμους μετανάστες και τους 200 χιλ. χωρίς χαρτιά (εξαιτίας της έλλειψης οποιασδήποτε διαδικασίας νομιμοποίησης μετά το 2004) που βρίσκονται στη χώρα, αν αφαιρέσουμε τους ομογενείς που είναι περίπου 160 χιλ. από τους υπόλοιπους μόνο το 10% (80-90 χιλιάδες) θα μπορέσουν να διεκδικήσουν μέσω πολιτογράφησης την ιθαγένεια ή το δικαίωμα ψήφου στις δημοτικές. Ουσιαστικά η κυβέρνηση υποχωρεί ατάκτως στις πιέσεις της άκρας δεξιάς και του Σαμαρά. Χαρακτηριστικό επίσης είναι ότι με τις τελικές διατάξεις ακόμα και να έχει κανείς τις προϋπόθεσες να αποκτήσει ελληνική ιθαγένεια αυτό θα του πάρει στην καλύτερη περίπτωση μια δεκαετία. Πρέπει ωστόσο να παραδεχτούμε ότι σε σχέση με το απαράδεκτο υπάρχων καθεστώς όπου το κράτος δεν ήταν καν υποχρεωμένο να απαντήσει για τους λόγους που απέρριπτε ανάλογα αιτήματα, εδώ γίνεται ένα μικρό βήμα. Είναι ξεκάθαρο επίσης ότι οι ρατσιστικές κραυγές της ΝΔ και των ακροδεξιών αποτελούνται από έναν αχταρμά παραπληροφόρησης, απίστευτων ψεμάτων και δήθεν εκτιμήσεων για τα εκατομμύρια που δήθεν θα έλθουν από την Ασία για να αποκτήσουν ελληνική ιθαγένεια, μιας και θα αρκεί για αυτό να γεννήσουν εδώ τα παιδιά τους. Παραμύθια της χαλιμάς απ’ αυτά που ξέρουν να διαδίδουν ασύστολα οι φασίστες από την εποχή του Μουσολίνι και του Χίτλερ, αρκεί να κάνουν τη δουλειά τους.
Στην ουσία τώρα. Το ν/σ χωρίζεται σε τρία βασικά μέρη, ανεξάρτητα αναμεταξύ τους: Ιθαγένεια στα παιδιά, πολιτογράφηση σε ενήλικες αλλοδαπούς, ψήφο σε αλλοδαπούς.

Τι προβλέπεται για τα παιδιά που γεννιούνται εδώ;

Καταρχήν τα παιδιά που γεννιούνται εδώ, αν και θα έπρεπε, δεν αποκτούν αυτόματα την ελληνική ιθαγένεια. Προϋπόθεση γι’ αυτό και οι δύο γονείς τους να κατοικούν μόνιμα και νόμιμα για 5 συνεχή έτη στη χώρα. Στο αρχικό σχέδιο αρκούσε να είναι νόμιμος ο ένας γονέας.. Έτσι ενώ αρχικά περίπου 80 χιλιάδες παιδιά θα μπορούσαν πιθανόν να αποκτήσουν την ιθαγένεια τώρα ο αριθμός αυτός πέφτει στις 15χιλ..
Τώρα για τα παιδιά που δεν έχουν γεννηθεί εδώ, μπορούν να αποκτήσουν την ιθαγένεια, μόνο αν έχουν παρακολουθήσει επιτυχώς 6 τάξεις ελληνικού σχολείου, και με τη προϋπόθεση να ζουν νόμιμα και μόνιμα (ανεξάρτητα από την 5ετία) στη χώρα. Εξυπακούεται ότι αν οι γονείς δεν είναι νόμιμοι τότε το παιδί θεωρείται παράνομο. Υπενθυμίζουμε εδώ ότι το αρχικό ν/σ δεν μίλαγε για νόμιμη, αλλά μόνο για μόνιμη διαμονή. Και αυτό ήταν απολύτως λογικό, αφού κατά κάποιο τρόπο αποσύνδεε το δικαίωμα των ανήλικων παιδιών από τις όποιες υποχρεώσεις των γονέων του, ανεξάρτητα από το αν ευθύνονται οι ίδιοι οι γονείς για την μη τήρησή τους ή το ελληνικό κράτος που κάνει τα πάντα για να διατηρεί εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστες σε καθεστώς ημιπαρανομίας. Επιπροσθέτως για όλη αυτή τη διαδικασία ο αιτούμενος θα πρέπει να καταθέσει και παράβολο αξίας 100 ευρώ, όταν στο αρχικό σχέδιο δεν απαιτείτο κανέναν παράβολο. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ενώ αρχικά η κυβέρνηση δήλωνε ότι θα λύσει το πρόβλημα τουλάχιστον των παιδιών που γεννιούνται ή μεγαλώνουν στην Ελλάδα, ανεξάρτητα από το νομικό καθεστώς των γονέων τους,, τώρα ενδίδοντας στις πιέσεις της ρατσιστικής δεξιάς και ακροδεξιάς, εξαρτά την τύχη των παιδιών από την νομιμότητα των γονιών τους. Αυτό είναι εντελώς απαράδεκτο για κάθε κράτος δικαίου. Όμως λογικό, για μια κυβέρνηση που πλέον συγκυβερνά με τη ΝΔ και το Λάος.

Οι μετανάστες πρώτης γενιάς;

Το δεύτερο μέρος του ν/σ αφορά τις προϋποθέσεις πολιτογράφησης και απόδοσης ιθαγένειας σε ενήλικες αλλοδαπούς.
Πριν μπούμε σε λεπτομέρειες να πούμε από την αρχή ότι εδώ γίνεται ένας βασικός διαχωρισμός: Από τη μία είναι οι «ομογενείς» (βορειοηπειρώτες, πόντιοι, κλπ) και από την άλλη οι υπόλοιποι. Οι πρώτοι θα πάρουν την ιθαγένεια σχεδόν με συνοπτικές διαδικασίες (χωρίς όρια προηγούμενης παραμονής, χωρίς συνεντεύξεις για να αξιολογηθεί «η δυνατότητα τους να ενταχθούν στην κοινωνική και πολιτική ζωή του τόπου», τεστ, γλώσσας, ιστορίας, και χωρίς φυσικά τη γνώμη του ασφαλίτη της γειτονίας και μόνο με 100 ευρώ παράβολο).
Οι υπόλοιποι τώρα. Καταρχήν να σημειώσουμε ότι πολιτογράφηση δεν σημαίνει και αυτόματη απόκτηση ιθαγένειας. Το λέμε αυτό γιατί στη φασιστική προπαγάνδα όλα αυτά είναι ένας αχταρμάς και δυστυχώς ακούγονται και από αριστερούς.

Βασική προϋπόθεση για να ξεκινήσει κανείς το μαραθώνιο της πολιτογράφησης είναι η συμπλήρωση νόμιμης παραμονής πέντε χρόνων. Στη συνέχεια δίδεται προθεσμία δύο χρόνια στο ελληνικό κράτος να απαντήσει στον μετανάστη. Σύνολο 7,5 χρόνια.. Αυτό όμως θα ισχύσει μόνο για τους μετανάστες που έχουν αυτή τη στιγμή τις προϋποθέσεις. Μετά την ψήφιση και δημοσίευση του ν/σ, η προϋπόθεση της 5ετους νόμιμης και μόνιμης διαμονής γίνεται επταετής ή εναλλακτικά απαιτείται η κατοχή άδειας «επί μακρόν διαμένοντος». Ακολούθως η ελληνική πολιτεία έχει προθεσμία δυόμισι χρόνια για να απαντήσει. Συνολικά, δηλαδή, απαιτούνται 9,5 χρόνια και αυτά αν όλα πάνε ρολόι, πράγμα δύσκολο, αν δει κανείς τις υπόλοιπες προϋποθέσεις.

Και ποιες είναι αυτές οι προϋποθέσεις;

Καταρχήν να πούμε ότι ήδη με την επταετή συνεχή μόνιμη και νόμιμη διαμονή ήδη αποκλείονται περισσότεροι από τους μισούς μετανάστες. Και αυτό όχι με δική τους ευθύνη αλλά του ελληνικού κράτους που πρώτον δεν έχει καμία διαδικασία νομιμοποίησης για όσους έχουν εισέλθει στη χώρα μετά το τέλος του 2004 και με όλο το προηγούμενο ασφυκτικό νομοθετικό πλαίσιο σε συνδυασμό με την απαράδεκτη συμπεριφορά της αστυνομίας (μαζικές σκούπες, απελάσεις,. εξαφάνιση χαρτιών), τις δαιδαλώδεις γραφειοκρατικές διαδικασίες και τέλος των εργοδοτών που φρόντισαν να εκμεταλλεύονται υπό την ανοχή του επίσημου κράτους τους μετανάστες χωρίς να κολλάνε ένσημα τα οποία ο μετανάστης χρειάζεται για να διεκδικήσει τη πράσινη κάρτα και μια άδεια εργασίας.
Όποιος τώρα αποδείξει ότι είναι 7 χρόνια νόμιμος θα πρέπει επίσης (άρθρο 2 και 3):
1. Να γνωρίζει επαρκώς την ελληνική γλώσσα. Εδώ δεν ορίζεται πόσο επαρκώς, και γιατί επαρκώς και όχι στοιχειωδώς. Υπάρχουν χιλιάδες έλληνες που επίσης μιλάνε στοιχειωδώς την ελληνική γλώσσα. Μήπως θα πρέπει να περάσουν κι αυτοί από τα ίδια τεστ;
2. Να έχει ενταχθεί ομαλά στην οικονομική και κοινωνική ζωή της χώρας. (φοίτησή σε ελληνικούς εκπαιδευτικούς φορείς, συγγενικός δεσμός εξ αγχιστείας με Έλληνα πολίτη, Εκπλήρωση των φορολογικών και ασφαλιστικών υποχρεώσεών, Περιουσιακή κατάσταση και απόκτηση ακινήτου για κατοικία στην Ελλάδα). Εδώ έχουμε και ταξικά bonus. Ο ιδιοκτήτης και πετυχημένος οικονομικά μετανάστης ίσως πάρει την ιθαγένεια. Ο δυστυχής εργάτης που δεν κατάφερε να αγοράσει περιουσιακά στοιχεία προφανώς θα απορρίπτεται.
3. Να έχει εξοικειωθεί με τους θεσμούς και την πολιτική ζωή της Ελλάδας και να γνωρίζει σε βασικά της σημεία την ελληνική πολιτική ιστορία, ιδίως τη σύγχρονη. Η εξοικείωση αυτή θα αποδειχτεί με μια σειρά ειδικά τεστ Γλώσσας, Πολιτικής Αγωγής και Ιστορίας και συνεντεύξεις ενώπιον της Επιτροπής Πολιτογράφησης. Καταλαβαίνει κανείς ότι η μισή Ελλάδα αν πέρναγε από συνέντευξη με θέματα σύγχρονης ιστορίας αλλά και αρχαίας, αν θέλει ο Αδωνίδος και ειδικά αυτοί που ρέπουν στις αντιλήψεις του, θα έχανε αμέσως την ιθαγένεια. Αυτό σίγουρα θα διόρθωνε και τα εκλογικά αποτελέσματα, αλλά ας μην επεκτεινόμαστε σε άλλα θέματα.
4. Χρειάζονται επίσης τρεις συστατικές επιστολές από έλληνες πολίτες που να μην έχουν συγγενική σχέση με τον μετανάστη. Οι υπογράφοντες τις επιστολές πρέπει να μένουν μόνιμα στον δήμο που έχει δηλώσει ως μόνιμη κατοικία ο μετανάστης ή να συνδέονται επαγγελματικά μαζί του. Και για να τιμωρηθούν οι υπογράφοντες θα πρέπει να γνωρίζουν ότι θα εξεταστούν κι αυτοί από την επιτροπής πολιτογράφησης της Περιφέρειας. (άρθρο 5, παρ. 4) Σημειωτέον ότι η χώρα χωρίζεται σε 6 περιφέρειες, οπότε εκτός από τη συνέντευξη που θα δώσει όποιος υπογράψει συστατική επιστολή θα πρέπει να διανύσει και 100-200 χιλιόμετρα για να τα κάνει όλα αυτά. Γιατί άραγε πρέπει να υποβληθούν σε τέτοιο καψώνι όσοι υπογράψουν τέτοιου είδους επιστολές. Δεν θα αρκούσε μια ένορκη κατάθεση γι’ αυτό;
5. Παράβολο 1000 ευρώ (άρθρο 4). Εκτός του ότι είναι δεοντολογικά απαράδεκτο, λειτουργεί αποθαρρυντικά για να ξεκινήσει, ο μετανάστης με τα χίλια δύο προβλήματα επιβίωσης, τη διαδικασία. Και ειδικά όταν ξέρει ότι η ίδια η διαδικασία δεν θα κριθεί ακριβώς στις τυπικές προϋποθέσεις, αλλά στις εκάστοτε διαθέσεις της επιτροπής πολιτογράφησης, της αστυνομίας και της κυβέρνησης .
6. Επίσης κώλυμα (άρθρο 2) για πάντα αποτελεί η τελεσίδικη καταδίκη έστω και για ένα χρόνο για οποιοδήποτε λόγο αδίκημα κατά την τελευταία δεκαετία πριν από την υποβολή της αίτησης πολιτογράφησης, «ή ανεξαρτήτως ποινής και χρόνου έκδοσης της καταδικαστικής απόφασης», για διάφορα αδικήματα μεταξύ των οποίων , «εγκλήματα με χρήση μέσων υψηλής τεχνολογίας… αντίστασης κατά της αρχής… κλοπής… πλαστογραφίας, ψευδούς βεβαίωσης… λαθρεμπορίας… την προώθηση μεταναστών που στερούνται τίτλου παραμονής στο εσωτερικό της χώρας ή τη διευκόλυνση μεταφοράς ή προώθησής τους ή της εξασφάλισης καταλύματος σε αυτούς για απόκρυψη». Εδώ καταρχήν έχουμε ισοπέδωση του ποινικού κώδικα. Είτε σκοτώνεις κάποιον είτε πουλάς πειρατικά dvd έχεις την ίδια ποινή: Δεν θα πάρεις ποτέ ιθαγένεια. Το ίδιο ισχύει για την «αντίσταση κατά της αρχής», για την φιλοξενία σε μετανάστη που δεν έχει χαρτιά, για την πλαστογραφία (λύση ανάγκης για χιλιάδες μετανάστες χωρίς χαρτιά). Απλά πταίσματα ή πλημμελήματα αφαιρούν δια παντός τη δυνατότητα σε ανθρώπους που μπορεί να πληρούν όλες τις άλλες προϋποθέσεις και ζουν νόμιμα στη χώρα να ξεκινήσουν τη διαδικασία πολιτογράφησής τους. Και εκτός αυτού είναι μια σαφής προειδοποίηση για όποιον διανοηθεί να φιλοξενήσει ή να μεταφέρει έναν συμπατριώτη του ή συγγενή «που στερείται τίτλου παραμονής». Ιδιώνυμο για κάθε πιθανή μελλοντική πράξη αλληλεγγύης και στοιχειώδους ανθρωπιάς.

Μετά τις προϋποθέσεις ποια είναι η διαδικασία;

Στο βαθμό που ο μετανάστης πληροί αυτές τις προϋποθέσεις θα πρέπει να ακολουθήσει μια εξοντωτική διαδικασία μέχρι να φτάσει στην ιθαγένεια, με μεγάλες πιθανότητες κάπου να βρεθεί ανεπαρκής. Ξεκινάει με μια δήλωση παρουσία δύο ελλήνων μαρτύρων στο Δήμο της κατοικίας του. Στη συνέχεια υποβάλει αίτηση με όλα τα δικαιολογητικά στην υπηρεσία ιθαγένειας της Περιφέρειας, η οποία «εξετάζει την πληρότητα του φακέλου καθώς και αν ο αιτών ανταποκρίνεται στις προβλεπόμενες τυπικές προϋποθέσεις». Εδώ αν κρίνει ο Γενικός Γραμματέας της Περιφέρειας απορρίπτει την αίτηση.
Αν η υπηρεσία ιθαγένειας κρίνει ότι πληρούνται οι τυπικές προϋποθέσεις, «διαβιβάζει στην αστυνομική αρχή του τόπου διαμονής του αιτούντος, ερώτημα προς από τις αρμόδιες υπηρεσίες ασφαλείας του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, προκειμένου αυτές να εκφέρουν γνώμη περί της συνδρομής ή μη στο πρόσωπο του αιτούντος λόγων δημόσιας ή εθνικής ασφάλειας». (Άρθρο 5, παρ.3). Εδώ αποφασίζει η αστυνομία. Στο βαθμό που ο ασφαλίτης της περιοχής που διαμένει ο μετανάστης αξιολογήσει τη συμπεριφορά του ως αντεθνική, αντικοινωνική ή περιθωριακή ή τέλος πάντων επικίνδυνη για τη δημόσια ασφάλεια τότε όλα τελειώνουν εδώ. Αυτό δεν είναι τίποτα λιγότερο από τα πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων που μοίραζε η αστυνομία της μεταεμφυλιακής περιόδου. Όποιος είναι «δικός μας» θα το παίρνει, οι υπόλοιποι στον καιάδα.
«Μετά την εξέταση του φακέλου ως προς τη συνδρομή των προϋποθέσεων του άρθρου 5 και τη γνώμη των αρμοδίων υπηρεσιών ασφαλείας η αρμόδια υπηρεσία της Περιφέρειας καλεί τον αλλοδαπό σε συνέντευξη ενώπιον της Επιτροπής Πολιτογράφησης». Επίσης καλούνται και «τα πρόσωπα των οποίων συστατικές επιστολές έχει προσκομίσει ο αιτών». Εδώ θα γίνουν και όλα τα τεστ γλώσσας, ιστορίας και επιπλέον η επιτροπή αυτή θα αποφανθεί και για το αν ο αιτών μπορεί «να ενταχθεί στην κοινωνική και πολιτική ζωή της χώρας».
Οι προθεσμίες για να διεκπεραιωθούν όλα αυτά φτάνουν τα 2,5 χρόνια σύμφωνα με το άρθρο 12. Αναλυτικά 1. Για την πολιτογράφηση (παρ.1): «α. 6 μήνες για την εξέταση από τον Γενικό Γραμματέα Περιφέρειας των στοιχείων μέχρι την κλήση του ενδιαφερομένου σε συνέντευξη ενώπιον της Επιτροπής Πολιτογράφησης της Περιφέρειας». β. 4 μήνες από την κλήση του αιτούντος για συνέντευξη έως και την υποβολή της εισήγησης της Επιτροπής προς τον Υπουργό Εσωτερικών» γ. δύο (2) μήνες για την έκδοση της σχετικής υπουργικής απόφασης και τη δημοσίευσή της στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως». Σύνολο μέχρι εδώ 12 μήνες. Από κει και πέρα για τον καθορισμό «της ελληνικής ιθαγένειας ισχύει προθεσμία δεκαοκτώ (18) μηνών από την υποβολή της αίτησης ως την ημερομηνία έκδοσης της διαπιστωτικής πράξης» (παρ.2). Γενικό σύνολο 30 μήνες και αυτό στην καλύτερη περίπτωση γιατί όλα αυτά ενδεχομένως να καθυστερήσουν (παρ.3) και απλώς «η κατά περίπτωση αρμόδια υπηρεσία γνωστοποιεί εγγράφως στον ενδιαφερόμενο τους λόγους της καθυστέρησης». Εδώ ο νομοθέτης δεν βάζει κανένα όριο στο χρονικό διάστημα αυτής της καθυστέρησης. Να υποθέσουμε ότι κάτι κρύβεται εδώ;
Πάντως ο μετανάστης που έχει απορριφθεί από την Επιτροπή Πολιτογράφησης έχει τη δυνατότητα να προσφύγει σε δευτεροβάθμιο έλεγχο στο Συμβούλιο Ιθαγένειας, στο οποίο θα προεδρεύει πλέον επίτιμο μέλος του Συμβουλίου της Επικρατείας. Μέσα σ’ όλα κάτι είναι κι αυτό.

Με τη ψήφο τι συμβαίνει τελικά;

Πρώτα απ’ όλα η ψήφος αφορά μόνο τις δημοτικές, ούτε καν τις νομαρχιακές εκλογές. Δεύτερον το κομμάτι της ψήφου δεν έχει καμία σχέση με την ιθαγένεια και την πολιτογράφηση. Ποιους αφορά τώρα. Εδώ ακούγονται διάφορα νούμερα, όπως 266.000 που σύμφωνα με το ΥΠΕΣ μπορούν να κάνουν αίτηση για εγγραφή στους ειδικούς εκλογικούς καταλόγους της περιοχής τους και μαζί μ’ αυτά και τα τσιρίγματα των φασιστών και του Σαμαρά που ωρύονται για τον αφελληνισμό του εκλογικού σώματος. Μια πιο προσεχτική ματιά όμως θα έδειχνε ότι όλοι αυτοί δεν έχουν κανένα πραγματικό λόγο να χτυπιούνται σαν τα χταπόδια. Αλλά τη συμπεριφορά τους θα την εξετάσουμε σε λίγο.
Στην πραγματικότητα το μέτρο αυτό αφορά (άρθρο 14): Τους ομογενείς που έχουν στην κατοχή τους «Ειδικο Δελτίο Ταυτότητας Ομογενούς» (ΕΔΤΟ) ή κατέχουν τίτλο παραμονής ως ομογενείς με ήδη πενταετή συνεχή και νόμιμη διαμονή στη χώρα. Αυτοί παρεμπιπτόντως υπολογίζονται σε 160 χιλιάδες. Από κει και πέρα όσους «είναι κάτοχοι άδειας διαμονής αορίστου χρόνου ή δεκαετούς διάρκειας». Αυτοί υπολογίζονται σε 60 χιλιάδες. Επίσης όσοι «έχουν υπαχθεί στο καθεστώς των επί μακρόν διαμενόντων». Εδώ μιλάμε για 130 άτομα δεδομένου ότι για να υπαχθεί κανείς σε αυτό το καθεστώς χρειάζεται σχεδόν τις ίδιες προϋποθέσεις με αυτές της πολιτογράφησης με τη διαφορά ότι εδώ προαπαιτούνται 5 και όχι 7 χρόνια μόνιμης και νόμιμης διαμονής. Επίσης οι «κάτοχοι «Δελτίων Μόνιμης Διαμονής», ως μέλη οικογένειας Έλληνα πολίτη ή πολίτη Κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης«, καθώς και δελτίων ή αδειών παραμονής ως μέλη οικογένειας Έλληνα πολίτη ή πολίτη Κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχοντας διανύσει πέντε συνεχή έτη νόμιμης διαμονής στη χώρα». Αυτοί είναι 14000 και εξάλλου μιλάμε για συγγενείς πρώτου βαθμού ελλήνων πολιτών. Τέλος όσοι έχουν αναγνωρισθεί ως πολιτικοί πρόσφυγες (1000).
Απ’ αυτά γίνεται σαφές ότι δεν μιλάμε για δικαίωμα ψήφου στους μετανάστες ούτε καν γι’ αυτούς που έχουν έστω και 5 χρόνια νόμιμη και μόνιμη διαμονή στην Ελλάδα και σε τελευταία ανάλυση μπορούν να ξεκινήσουν τις διαδικασίες πολιτογράφησης τους. Επομένως μιλάμε για τους 60000 περίπου μετανάστες που έχουν άδεια διαμονής 10ετους τουλάχιστον διάρκειας. Γι’ αυτούς δηλαδή που έτσι κι αλλιώς διεκδικούν με αξιώσεις την ιθαγένεια στα επόμενα 3 χρόνια και που θα ψηφίζουν και στις βουλευτικές εκλογές. Το ίδιο φυσικά ισχύει και για τους ομογενείς οι οποίοι μάλιστα θα ξεμπερδέψουν πολύ πιο γρήγορα αφού δεν θα εξεταστούν από τις επιτροπές πολιτογράφησης και άρα θα κερδίσουν αρκετούς μήνες απ’ αυτό. Έτσι το δήθεν δικαίωμα ψήφου είναι δώρο άδωρο και τσάμπα συζήτηση γίνεται περί αυτού. Πάντως ακόμα και για τα νούμερα που ακούγονται θα πρέπει να είμαστε τουλάχιστον επιφυλακτικοί μέχρι να δούμε πόσοι τελικά απ’ όλους αυτούς θα καταφέρουν να γραφτούν στους ειδικούς καταλόγους. Για παράδειγμα, μια προϋπόθεση για να γραφτεί κανείς στους εκλογικούς κατάλογους ενός Δήμου (άρθρο 15) είναι να διαμένει μόνιμα εκεί τα δύο τουλάχιστον τελευταία έτη. Αυτό από μόνο του θα γίνει η αιτία για να μην μπορέσουν τελικά να γραφτούν αρκετές χιλιάδες μεταναστών που μένουν λιγότερο από δύο χρόνια στη σημερινή τους κατοικία. Όπως και να ‘χει το άρθρο αυτό έχει πολύ πλάκα, αφού συνδέεται το δικαίωμα ψήφου με αν μένει κανείς στην ίδια περιοχή (όχι στην ίδια χώρα) περισσότερο από 2 χρόνια.. Να δούμε τι άλλο θα σκαρφιστούν για να πάρουν με το δεξί πίσω τα δικαιώματα που δήθεν δίνουν με το αριστερό.
Επομένως οι χριστιανόπληκτοι εθνικόφρονες, οικογενειάρχες και λοιποί πατριώτες ας πάψουν να ανησυχούν. Οι κάλπες θα συνεχίζουν να είναι δικές τους. Εξάλλου ο ΥΠΕΣ ανακοινώνει διαρκώς απολογούμενος σε κάθε ρατσιστή ότι οι αλλοδαποί που θα ψηφίσουν δεν θα ξεπερνάνε το 1,5% του εκλογικού σώματος. Και μέσα σε αυτούς οι ομογενείς πρώτοι πρώτοι. Εξάλλου αυτοί είναι έλληνες. Ή μήπως δεν είναι ούτε αυτοί; Όσο για το ότι δεν θα εκλέγονται στο αξίωμα του δημάρχου ή του αντιδημάρχου αυτό αντανακλά τις απεγνωσμένες προσπάθειες του κυβερνητικού νομοθέτη να τα έχει με όλους καλά. Και με τα αστικά πολιτικά δικαιώματα και με τους φασίστες. Ακόμα ένα σημείο που πρέπει να δοθεί μάχη.

Που ήταν η αριστερά όλο αυτό το διάστημα για να δώσει τη μάχη;

Πουθενά πλην ελαχίστων και μεμονωμένων περιπτώσεων. Από το Δεκέμβρη που η κυβέρνηση ανακοίνωσε το πρώτο σχέδιο ανοίγοντας τη «διαβούλευση» η αριστερά δεν ένιωσε καμία ανάγκη να επέμβει δυναμικά στη συζήτηση. Αντίθετα το Λαος, οι φασίστες και κάθε ρατσιστικό απόβρασμα χάλασαν τον κόσμο κάνοντας το ζήτημα πρώτο θέμα τους. Από το αίτημά τους για δημοψήφισμα μέχρι το οχετό από τα ψέματα γύρω από τα «εκατομμύρια των βαρβάρων που θα γίνουν έλληνες», η εθνικιστική δεξιά άνοιξε επιθετικά μια βρωμερή ρατσιστική καμπάνια, που εμπεριείχε πέρα από τη συνήθη εθνική κινδυνολογία και μπόλικες δόσεις καθαρού φασισμού. Το «έλληνας γεννιέσαι δεν γίνεσαι» δεν είναι τίποτα άλλο παρά η ελληνική εκδοχή της ανωτερότητας της άριας φυλής.
Η υπερκινητοποίηση των φασιστών σε καμία περίπτωση δεν απαντήθηκε με ανάλογο τρόπο. Ίσως η μόνη φορά που έγινε ήταν την τελευταία στιγμή όταν επιχείρησαν να διαδηλώσουν με αφετηρία στα προπύλαια στις 6 Φλεβάρη, όπου απέτυχαν οικτρά χάρη κυρίως όχι στην αριστερά αλλά στην κινητοποίηση του αναρχικού χώρου. Κατά τα άλλα ο ρατσιστικός λόγος μόλυνε το διαδίκτυο, με τους φασίστες να «κατέχουν» το θέμα και να παίζουν χωρίς αντίπαλο, την ίδια ώρα που ήταν εμφανές ότι ο κόσμος της αριστεράς έχει πλήρη άγνοια ακόμα και για το περιεχόμενο του ν/σ. Πάνω σ’ αυτή την άγνοια οι ψευταράδες της άκρας δεξιάς αλώνιζαν τα κανάλια και καθάριζαν στις συζητήσεις. Αυτός είναι και ο βασικός λόγος που το τελικό σχέδιο νόμου είναι πολύ χειρότερο από το αρχικό. Βεβαίως στην άτακτη υποχώρηση της κυβέρνησης έπαιξε ρόλο και η συμμαχία με ΝΔ και Λαος που εγκαινιάστηκε αρχής γενομένης από την επανεκλογή του Παπούλια και συνεχίζεται με την συναίνεση στο πρόγραμμα σταθερότητας.(μειώσεις μισθών, πάγωμα προσλήψεων, αποδόμηση ασφαλιστικού μείωση συντάξεων και αύξηση ορίων).
Παρόλα αυτά η συντεταγμένη αριστερά αλλά και μεγάλο μέρος της βάσης της συνεχίζει να θεωρεί ότι ο φασισμός δεν αποτελεί κίνδυνο. Στην πραγματικότητα πρόκειται για στρουθοκαμηλισμό. Έχουμε φτάσει πλέον σε ένα σημείο που το ρατσιστικό δηλητήριο ξεστομίζεται όχι μόνο από τα στόματα πατενταρισμένων ακροδεξιών αλλά και ανθρώπων που περιφέρονται ως αριστεροί. Το γεγονός ότι στις αντιπαραθέσεις οι ρατσιστές εμφανίζονται με απίστευτη επιθετικότητα και έναν αέρα νίκης είναι απόδειξη ότι ιδεολογικά βρίσκονται στην επίθεση. Το θράσος τους γίνεται ακόμα μεγαλύτερο όταν βλέπουν ότι δεν υπάρχει κάποιο ουσιαστικό ανάχωμα. Αυτό δεν οφείλεται σε καμία πολιτική υπεροχή των ακροδεξιών ρατσιστών. Οφείλεται στην επιθετικότητά τους και στη δυνατότητά τους να κινητοποιούν ευρύτερα στρώματα λουμπεοποιημένων μικροαστών και όχι μόνο, που πάντοτε υπήρχαν ως τέτοια αλλά με διαφορετικές κατά το παρελθόν ασχολίες. Τώρα στην κρίση βλέποντας ότι οι αρπαχτές από δω και από κει έχουν περιοριστεί στοιχείζονται πίσω από τα φασιστοειδή και αυτό τους ρίχνει απότομα στην κεντρική πολιτική σκηνή, προσφέροντας ταυτόχρονα στις μέχρι πρότινος απομονωμένες ιδεολογικές φασιστικές ομάδες μια ευρύτερη υποστήριξη.
Η αριστερά δεν μπορεί πλέον να επιμένει ότι δεν είναι αυτό το κύριο πρόβλημα, αλλά δήθεν είναι η κυβέρνηση, ο ιμπεριαλισμός, η Ε.Ε., το σύστημα κ.ο.κ. Όλα αυτά συνεχίζουν να είναι αντίπαλοι, με το ρατσιστικό και ακροδεξιό υπόκοσμο σε ρόλο μαντρόσκυλου και επιθετικής αιχμής. Ας θυμηθούμε τον περσινό Δεκέμβρη, τους αγανακτισμένους πολίτες, τον Αγ. Παντελεήμονα, την άνοδο του Λαος ύστερα από όλα αυτά. Πλέον πρέπει να βλέπουμε ότι η άκρα δεξιά είναι μια υπολογίσιμη κοινοβουλευτική δύναμη τέτοια που επηρεάζει αποφασιστικά το κεντρικό σκηνικό, όπως τώρα, και δίπλα σ’ αυτήν τις μάχιμες φασιστικές συμμορίες στο δρόμο που διευρύνουν σταθερά τις επιχειρησιακές τους δυνατότητες. Ας μην αραδιάσουμε για ακόμα μια φορά τα κατορθώματα τους. Υπενθυμίζουμε μόνο πως όταν πριν δύο χρόνια λέγαμε (σαν Εργατική Εξουσία) ότι τα χτυπήματα σε στέκια και όχι μόνο, ήταν φασιστικά χτυπήματα, η απάντηση ήταν πως πρόκειται για εργολάβους που αντιδρούν στις τοπικές οικολογικές και κοινωνικές πρωτοβουλίες των στεκιών.
Έτσι και τώρα μη βλέποντας την πίεση από την άκρα δεξιά, η αριστερά αντιμετώπισε το ν/σ της κυβέρνησης κάνοντας εκ του ασφαλούς αριστερή κριτική, θεωρώντας μάλλον ότι έτσι κι αλλιώς θα ψηφιστεί όπως έχει. Δεν οργανώθηκε καμία πραγματικά ενιαιομετωπική μεγάλη κινητοποίηση, και σχεδόν πουθενά δεν έγινε αντικείμενο συζήτησης έστω και μεταξύ του κόσμου της αριστεράς, υποτιμώντας παντελώς ότι αυτό που θα ψηφιστεί τελικά θα είναι πολύ χειρότερο. Την ίδια ώρα οι ακροδεξιοί γέμιζαν τον κόσμο με φεϊγβολάν, χιλιάδες δημοσιεύσεις στο διαδίκτυο, συγκεντρώσεις όπου μπορούσαν, μάζεμα υπογραφών. Αυτό έσυρε και τη ΝΔ και τελικά όλο το εκκρεμές. Δυστυχώς τώρα μόλις, όσοι μπορούν να σκεφτούν στην αριστερά, αντιλαμβάνονται ότι η άκρα δεξιά πέτυχε μια σημαντική νίκη, φέρνοντας το ν/σ στα μέτρα της.
Αυτό όμως έχει ευρύτερες πολιτικές επιπτώσεις. Αν με τούτα και με κείνα ένα κομμάτι της κοινωνίας συσπειρώνεται γύρω από την άκρα δεξιά όλων των ειδών, αυτό πέρα από το ότι δημιουργεί πάσης φύσεως κινδύνους, επενεργεί και σε ότι η αριστερά συνεχίζει να θεωρεί κυρίως θέμα. Για παράδειγμα αυτοί που βλέπουν τους μετανάστες σαν κίνδυνο που απειλεί το εργασιακό τους μέλλον ή ακόμα και την ασφάλειά τους το πιθανότερο είναι να αδιαφορήσουν στα ταξικά κελεύσματα της αριστεράς. Και όταν το 43% (γκάλοπ στην Καθημερινή 31/1/10) πιστεύει ότι οι μετανάστες είναι 2 ίσως και 3 εκατομμύρια, αυτό σημαίνει πολύ απλά δύο πράγματα. Καταρχάς ότι αυτός ο πληθυσμός παίρνει απευθείας πληροφόρηση από την ακροδεξιά προπαγάνδα και δεύτερον και σημαντικότερο την υιοθετεί. Ένα μέρος αυτών των ανθρώπων κάποτε ήταν στην αριστερά, τώρα μέσα στην γενική απογοήτευση βρίσκουν αποκούμπι στο ρατσιστικό μίσος της άκρας δεξιάς. Η αριστερά που θα συνεχίσει να στρουθοκαμηλίζει μετράει αντίστροφά τις μέρες της. Αυτό που πρέπει κανείς να εξετάσει είναι αν έχει κάποιο νόημα να την περιμένει μέχρι να πάρει πρωτοβουλίες αντίστοιχες των καιρών.

Μπορεί να γίνει κάτι έστω και τώρα;

Μάλλον όχι. Τουλάχιστον όμως ας βγει ένα μικρό μάθημα. Το ν/σ έπρεπε να αντιμετωπιστεί σαν πολιτική μάχη. Στο βαθμό που καλυτέρευε έστω και λίγο τις συνθήκες ύπαρξης των μεταναστών έπρεπε να ψηφιστεί επί της αρχής. Από κει και πέρα η αριστερά έπρεπε να προτείνει μια σειρά τροποποιήσεων. Πρώτα απ’ όλα έπρεπε να αποδεσμευτεί η ιθαγένεια από τη μονιμοποίηση και τα πολιτικά δικαιώματα. Έτσι απαντάμε για το αν γεννιέσαι ή γίνεσαι έλληνας, μιλώντας όχι για ιθαγένεια αλλά για υπηκοότητα ανεξαρτήτως εθνότητας που δηλώνει ο καθένας. Βεβαίως για το ελληνικό κράτος είτε γεννιέσαι είτε γίνεσαι στο τέλος πρέπει να δηλώνεις έλληνας. Έτσι χτίστηκε και το ελληνικό έθνος. Με την αφομοίωση άλλων εθνοτήτων και μειονοτήτων που ζούσαν στην ελληνική επικράτεια που επεκτεινόταν διαρκώς μέχρι το 1922.
Υπηκοότητα λοιπόν αμέσως και χωρίς προϋποθέσεις για τα παιδιά που γεννιούνται από μόνιμους κατοίκους της χώρας. Και όποιος δεν είναι για τουρισμό εδώ και παραμένει για περισσότερους από 12 μήνες, έχοντας κατοικία και δουλεύοντας εδώ, είναι μόνιμος κάτοικος της χώρας. Για τα παιδιά που δεν γεννιούνται εδώ αλλά έρχονται κατά τη διάρκεια της ανήλικης ζωής τους και εγκαθίστανται μόνιμα στην χώρα με την οικογένειά τους θα πρέπει τουλάχιστον εντός τριετίας να αποκτούν κι αυτά την υπηκοότητα. Από κει και πέρα για τους ενήλικες μέσα σε 5 χρόνια μόνιμης παρουσίας να μπορούν να διεκδικήσουν με απλές διαδικασίες την υπηκοότητα. Με στοιχειώδης γνώσεις της γλώσσας, χωρίς την εμπλοκή της αστυνομίας, με κόλλημα μόνο για πραγματικά κακουργήματα (εννοείται ότι η παροχή βοήθειας σε οποιοδήποτε άνθρωπο δεν είναι κακούργημα), με μάρτυρες και συστατικές επιστολές από κοινωνικούς και όχι κατασταλτικούς φορείς, χωρίς πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων και φυσικά χωρίς το δυσβάσταχτο παράβολο των 1000 ευρώ. Θα αρκούσε ένα συμβολικό παράβολο 50-100 ευρώ. Εξάλλου οι απλές διαδικασίες ελαχιστοποιούν το κόστος.
Το κυρίως πρόβλημα όμως συνεχίζει να παραμένει η νομιμοποίηση των μεταναστών. Εδώ παραμένει ατόφιο το άθλιο καθεστώς που έχει επιβάλει η ΝΔ από το 2005 (Ν.3386/2005), έτος κατά το οποίο σταμάτησε οποιαδήποτε διαδικασία μονιμοποίησης για όσους έρχονται από τις 1/1/2005 (Ν.3386, άρθρο 91, παρ. 4) και πέρα, με αποτέλεσμα τη δημιουργία γκέτο, και τον εγκλωβισμό 200 περίπου χιλιάδων ανθρώπων που έφτασαν τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα περισσότερο σαν πρόσφυγες (Αφγανιστάν, Ιράκ, χώρες Αφρικής) πάρα σαν οικονομικοί μετανάστες. Αυτοί οι άνθρωποι ενώ θα έπρεπε να τύχουν ανθρωπιστικής προστασίας αντιμετωπίζονται εδώ και 5 χρόνια σαν εγκληματίες και τελικά το κράτος κρατώντας τους παράνομους και αποκλεισμένους τους στρέφει αναγκαστικά σε παραβατικές ή και εγκληματικές συμπεριφορές. Ακριβώς γι’ αυτό πρέπει τώρα να εγκαινιαστεί μια νέα φάση νομιμοποίησης αυτών των ανθρώπων, ενώ για τους πρόσφυγες να ανοίξει επιτέλους η διαδικασία παροχής ασύλου, χωρίς την παραμικρή συμμετοχή της αστυνομίας που δεν έχει καμία δουλειά να κρίνει ποιος είναι και ποιος δεν είναι πρόσφυγας. Να αποποινικοποιηθεί η προσπάθειά τους να βρουν δουλειά και στέγη. Είναι απίστευτο να μιλάνε οι υποκριτές για τα γκέτο, για την Ομόνοια και τον Αγ. Παντελεήμονα όταν όχι μόνο δεν νομιμοποιούν αυτούς τους ανθρώπους αλλά ποινικοποιούν κάθε προσπάθεια να ενταχθούν ομαλά στην κοινωνία. Και όχι μόνο αυτούς αλλά και όσους τους βοηθήσουν παρέχοντάς τους οποιαδήποτε υποστήριξη (κατάλυμα, μεταφορά, εργασία). Κατά τα αλλά τα φασιστόμουτρα περιφέρονται στα κανάλια και εγκαλούν τους αντιρατσιστές που δεν αναλαμβάνουν οι ίδιοι να φιλοξενούν και να ταΐζουν τους αποκλεισμένους των γκέτο. Εκτός από φασίστες είναι και πονηροί. Γιατί ακόμα κι αν κανείς έχει τη δυνατότητα να φιλοξενήσει και να ταΐσει μερικούς άστεγους μετανάστες αυτοί οι ίδιοι φασίστες θα τον κατηγορούσαν για δουλέμπορο σύμφωνα με τροπολογία στο νόμο (Ν. 3772/09, άρθρο 48) που ψήφισαν νύχτα στο θερινό τμήμα (24/6/09) μαζί με το ρετιρέ της πολυκατοικίας τη ΝΔ και θεωρεί κακούργημα (!!!) κάθε πραξη αλληλεγγυής σε μετανάστες χωρίς χαρτιά. (Στον ίδιο νόμο [άρθρο 27] πέρασε με τροπολογία και η ποινικοποίηση της κουκούλας).
Επίσης δεν μπορεί να αποτελεί προϋπόθεση νομιμοποίησης τα 200 ένσημα. Όχι μόνο γιατί σε επαγγέλματα όπως η οικοδομή ακόμα και για έναν έλληνα είναι δύσκολο να μαζέψει έστω και 100-150 ένσημα σε καλές εποχές (τώρα με την κρίση δεν μαζεύονται ούτε 50). Αλλά και γιατί ο εργοδότης μπορεί εύκολα να εκβιάσει έναν «παράνομο» προκειμένου να δουλέψει με επαχθείς όρους πολύ ευκολότερα από έναν που τουλάχιστον δεν παλεύει για να υπάρχει. Όλα αυτά βεβαίως είναι γνωστά και γι’ αυτό κράτος και ρατσιστές συνειδητά κάνουν τα πάντα για να διατηρούν εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους στην παρανομία, αφενός για να είναι έρμαια εργασιακής εκμετάλλευσης και αφετέρου να κινητοποιούν τον κάθε κρετίνο εναντίον των απόκληρων μεταναστών που αφού πρώτα τους πιουν το αίμα στην συνέχεια τους υποδεικνύουν ως υπαίτιους της εγκληματικότητας και της ανεργίας των ελλήνων. Με ένα σμπάρο δύο τρυγόνια.
Επομένως η νομιμοποίηση των μεταναστών πρέπει αρχικά να αποδεσμευτεί από τον αριθμό των ένσημων και εν πάση περιπτώσει επιβάλλεται μια ανεκτικότητα σ’ αυτό ακόμα κι αν υπάρχει ένας τέτοιος αριθμός. Προϋπόθεση τα νομιμοποίησης μπορεί να είναι η ύπαρξη μιας κατοικίας, η επιβεβαίωση γι’ αυτό από μια κοινωνική υπηρεσία, τα παιδιά στο σχολείο, η ύπαρξη κάποιων λογαριασμών ηλεκτρικού ή τηλεφώνου, ένα ΑΦΜ, ίσως και κάποιος λογαριασμός σε τράπεζα. Όλα αυτά είναι υπεραρκετά στοιχεία και αποδεικνύουν ξεκάθαρα την μόνιμη παρουσία αυτών των ανθρώπων στη χώρα και φυσικά την ένταξή τους στη κοινωνία. Λες και οι «καθαρόαιμοι» έλληνες έχουν να επιδείξουν τίποτα περισσότερο απ’ όλα αυτά.
Πολιτικά δικαιώματα θα πρέπει να έχουν όλοι οι μετανάστες από τη στιγμή που εγκαθίστανται μόνιμα στη χώρα. Ακόμα και αν γίνει σταδιακά πρώτα στις δημοτικές και ύστερα στις βουλευτικές. Κάτι τέτοιο θα λυνόταν αυτόματα χωρίς επιπλέον νομοθετήματα από την ώρα που η υπηκοότητα θα δινόταν στα 5 χρόνια μόνιμης εγκατάστασης στη χώρα.
Ακόμα και αν χάθηκε η ευκαιρία τα ζητήματα αυτά να ανοίξουν επιθετικά με την ευκαιρία του ν/σ, ο κόσμος της αριστεράς μπορεί να βγάλει έστω τα μαθήματα απ’ όλη αυτή την υπόθεση. Τουλάχιστον αυτοί που αντιλαμβάνονται το μέγεθος του προβλήματος.

Κ. Μαραγκός

7 responses to “Για την ιθαγένεια και τα πολιτικά δικαιώματα στους μετανάστες

  1. Αν θα μπορούσατε σας παρακαλώ να προσθέσετε μία παράγραφο και για τα παιδιά 2ης γενιάς που έχουν έρθει σε μικρή ηλικία στη χώρα. Υπάρχει γι᾽αυτούς απαίτηση άλλη πλήν των 6 ετών φοίτησης σε ελληνικό σχολείο; Εννοώ αυτές οι απαιτήσεις που υπάρχουν για τους της 1ης γενιάς.

    Μου αρέσει!

  2. Υπάρχει η απαίτηση συμφωνα με το άρθρο 1Α παραγ 2 και 3 το παιδί «να κατοικεί μόνιμα και νόμιμα στη χώρα». Αυτό γίνεται με «κοινή δήλωση και αίτηση εγγραφής στο δημοτολόγιο του Δήμου μόνιμης κατοικίας του που υποβάλλουν οι γονείς του το αργότερο εντός τριών ετών»… και «μόνον εφ’ όσον και οι δύο γονείς τους διαμένουν νομίμως στην Ελλάδα δυνάμει σχετικού νόμιμου τίτλου σε ισχύ».

    Μου αρέσει!

  3. Από το Δελτίο Τύπου της Κίνησης Απελάστε το Ρατσισμό
    http://diavatirio.net/diavat/news.php?extend.6692

    ΣΑΒΒΑΤΟ 20 ΦΛΕΒΑΡΗ, 3μ.μ., Ομόνοια
    ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ & ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ,
    Στις 5 μ.μ. ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ

    ΤΕΤΑΡΤΗ 24 ΦΛΕΒΑΡΗ, 10 π.μ., Πεδίο Άρεως
    ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ

    Μου αρέσει!

  4. Και μια ενδιαφέρουσα κριτική από την αυτόνομη ομάδα Terminal 119 για το άρθρο:
    «…
    Για την Κόκκινη Ορχήστρα (πρώην Εργατική Εξουσία) το σε ποια χώρα βρίσκεται είναι ευτυχώς ξεκάθαρο. Για αυτό γράφει ορθά πως: «Έχουμε φτάσει πλέον σε ένα σημείο που το ρατσιστικό δηλητήριο ξεστομίζεται όχι μόνο από τα στόματα πατενταρισμένων ακροδεξιών αλλά και ανθρώπων που περιφέρονται ως αριστεροί» αλλά και «αυτοί που βλέπουν τους μετανάστες σαν κίνδυνο που απειλεί το εργασιακό τους μέλλον ή ακόμα και την ασφάλειά τους το πιθανότερο είναι να αδιαφορήσουν στα ταξικά κελεύσματα της αριστεράς. Και όταν το 43% (γκάλοπ στην Καθημερινή 31/1/10) πιστεύει ότι οι μετανάστες είναι 2 ίσως και 3 εκατομμύρια, αυτό σημαίνει πολύ απλά δύο πράγματα. Καταρχάς ότι αυτός ο πληθυσμός παίρνει απευθείας πληροφόρηση από την ακροδεξιά προπαγάνδα και δεύτερον και σημαντικότερο την υιοθετεί. Ένα μέρος αυτών των ανθρώπων κάποτε ήταν στην αριστερά, τώρα μέσα στην γενική απογοήτευση βρίσκουν αποκούμπι στο ρατσιστικό μίσος της άκρας δεξιάς». Αυτό που ξεχνά να βγάλει ως συμπέρασμα ο αρθρογράφος της Ορχήστρας είναι ότι και τα ίδια τα ταξικά κελεύσματα της αριστεράς… ποσώς σχετίζονται με το ρατσισμό στην Ελλάδα! Λέει, επίσης, σε άλλο κείμενό της πως, στην περίπτωση των δημόσιων συζητήσεων για το νόμο για την ιθαγένεια, «…η ακροδεξιά συνεπικουρούμενη από τη ΝΔ του Σαμαρά, εκμεταλλεύτηκε την αφωνία της αριστεράς για να πιέσει από τα δεξιά το Πασοκ». Και για την Κόκκινη Ορχήστρα το νομοσχέδιο αυτό συμπεριλάμβανε θετικά μέτρα και, παρά τις ανεπάρκειές του, έπρεπε να στηριχτεί. Κατακρίνει, δε, το ΚΚΕ κα τους της Ανταρσύα (πλην ΣΕΚ) για το ότι βερμπαλίζουν όταν λένε πως δε στηρίζουν το νομοσχέδιο επειδή δεν είναι … επαναστατικό… Για τον Κ. Μαραγκό, της Κόκκινης Ορχήστρας, με το νόμο για το μεταναστευτικό χάθηκε μια μεγάλη ευκαιρία να γίνει ένα ενιαίο μέτωπο απέναντι στους ακροδεξιούς, η αριστερά σιώπησε και έτσι οι ακροδεξιοί νίκησαν. Χωρίς να υποτιμά τη φασιστική απειλή, η οργάνωση ανεξάρτητα από την υπόλοιπη ανάλυσή της, τουλάχιστον προς τιμήν της προτρέπει να αγωνιστούμε για την περιφρούρηση των αγώνων και των μεταναστών από τους φασίστες μέσω πρακτικών και άμεσων τρόπων[x] ενώ για το… μεταναστευτικό, σωστά αντιλαμβάνεται ότι «η νομιμοποίηση των μεταναστών πρέπει αρχικά να αποδεσμευτεί από τον αριθμό των ένσημων…»[xi]…»
    Ολόκληρο η άποψη της ομάδας Terminal 119 εδώ:
    http://www.terminal119.gr/show.php?id=499

    Μου αρέσει!

  5. Σύμφωνα με τη Γενική Γραµµατεία της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας της Ελλάδος καιι τα αποτελέσµατα της “Ειδικής ειγµατοληπτικής Έρευνας για τη Θέση στην Αγορά Εργασίας των Μεταναστών και των Άµεσων Απογόνων τους”, που πραγματοποιήθηκε τον Αυγουστο του 2009, στις ηλικίες 15-74 “τα άτοµα αλλοδαπής ιθαγένειας εκτιµώνται σε 540.345 (6,5%)”, σε πληθυσμό στις αντίχτοιχες ηλικίες 8.327.584. Επομένως μπορούμε βάσιμα να υποθέσουμε ότι σε σύνολο 11,2 εκατ. κατοίκων οι αλλοδαποί δεν είναι παραπάνω από 740 χιλιάδες, παρά τα κατ’ επανάληψη παραμυθάκια των κάθε είδους ρατσιστών που ακούγονται νυχθημερόν από τα μέσα μαζικής αποβλάκωσης.
    Εδώ η ηλεκτρονική διεύθυνση της έρευνας: http://www.statistics.gr/portal/page/portal/ESYE/BUCKET/A0102/PressReleases/A0102_SJO13_DT_AH_00_2008_01_F_GR.pdf

    Μου αρέσει!

  6. Tελικά το Συμβούλιο Επικρατείας έκανε τη χάρη στα φασιστόμουτρα της χρυσης αυγής και στον αρχηγό τους που κατηγορούσε τον Κωνσταντίνου ότι βγήκε δημοτικός σύμβουλος με ψήφους μεταναστών.
    Αναδημοσιεύουμε από το tvxs

    Το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι κατά τις νομαρχιακές και δημοτικές εκλογές έχουν μόνο οι Έλληνες πολίτες, αποκλειόμενων των αλλοδαπών και τα αντίθετα που προβλέπει ο νόμος 3838/2010 περί ιθαγενοποίσης είναι αντισυνταγματικά, έκρινε το Συμβούλιο της Επικρατείας με σημερινή απόφασή του.

    Ειδικότερα, η επταμελής σύνθεσης το Δ΄ Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας έκρινε αντισυνταγματικό το νόμο 3838/2010 που προβλέπει την ιθαγενοποίηση των αλλοδαπών που διαμένουν στην χώρα μας. Και για το λόγο αυτό παρέπεμψε το όλο ζήτημα προς οριστική κρίση στην Ολομέλεια του Ανωτάτου Ακυρωτικού Δικαστηρίου.

    Αναλυτικότερα, το Δ΄ Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας (πρόεδρος ο Σωτ. Ρίζος και εισηγητής ο σύμβουλος Επικρατείας Ε. Αντωνόπουλος) υπογραμμίζει στην υπ΄ αριθμ. 350/2011 απόφασή της ότι τόσο η άσκηση του δικαιώματος του εκλέγειν όσο και η άσκηση του δικαιώματος του εκλέγεσθαι για την ανάδειξη των οργάνων της τοπικής αυτοδιοίκησης «επιφυλάσσεται μόνο στους Έλληνες πολίτες και δεν μπορεί να επεκταθεί και στους μη έχοντες την ιδιότητα αυτή, χωρίς αναθεώρηση της σχετικής διατάξεως του Συντάγματος».

    Κατά συνέπεια οι ρυθμίσεις των άρθρων 14 έως 21 του Ν. 3838/2010 «είναι ανίσχυρες» ως αντίθετες προς τα άρθρα 1, 52 και 102 του Συντάγματος, προσθέτει το ΣτΕ.

    Ακόμη, σημειώνεται στη δικαστική απόφαση ότι οι εκλογές για την ανάδειξη αιρετών οργάνων των ΟΤΑ έχουν «καθαρά πολιτικό χαρακτήρα εν όψει των αρμοδιοτήτων που ασκούν οι οργανισμοί αυτοί, αλλά και διότι η εκλογή αυτή ανάγεται στην πολιτική ζωή της χώρας γενικώς».

    Εξάλλου, συνεχίζουν οι δικαστές, «η άσκηση του εκλογικού δικαιώματος στις εκλογές της τοπικής αυτοδιοίκησης αποτελεί λειτούργημα απαραίτητο για την πραγμάτωση της λαϊκής κυριαρχίας, ως τοιαύτης νοουμένης της ασκούμενης από το λαό ως εκλογικό σώμα απαρτιζόμενο μόνο από τους έχοντες δικαίωμα ψήφου Έλληνες πολίτες».

    Οι σύμβουλοι Επικρατείας υπογραμμίζουν ακόμη ότι ο Ν. 3838/2010 εισάγει ένα νέο τρόπο κτήσης της ελληνικής ιθαγένειας. Όμως η «πολιτογράφηση αυτή γίνεται με βάση αμιγώς τυπικές προϋποθέσεις (χρόνος «νόμιμης» διαμονής του αιτούντος αλλοδαπού ή της οικογένειας του, φοίτηση σε ελληνικό σχολείο επί ορισμένο χρόνο, ανυπαρξία καταδίκης για ορισμένα σοβαρά ποινικά αδικήματα), χωρίς εξατομικευμένη κρίση περί της συνδρομής της ουσιαστικής προϋποθέσεως του δεσμού προς το ελληνικό έθνος του αιτούντος την πολιτογράφηση αλλοδαπού, δηλαδή την εκ μέρους εθελούσια αποδοχή των αξιών που συνάπτονται προς τον ελληνισμό και την εντεύθεν απόκτηση ελληνικής συνειδήσεως».

    Στο Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο έχει προσφύγει εκλογέας, Έλληνας πολίτης και ζητάει να ακυρωθεί ως αντισυνταγματική η από 30.4.2010 απόφαση του υπουργού Εσωτερικών που καθορίζει τα δικαιολογητικά που πρέπει να προσκομίζονται κατά την αίτηση εγγραφής στο δημοτολόγιο, όπως και η από 7.5.2010 εγκύκλιος του ίδιου υπουργού που δίνει το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι (μόνο για τις θέσεις δημοτικών συμβούλων, συμβούλων δημοτικών διαμερισμάτων και τοπικών συμβούλων) στους ομογενείς και στους νομίμως διαμένοντες στην Ελλάδα υπηκόους τρίτων χωρών για την ανάδειξη τους στην πρωτοβάθμια τοπική αυτοδιοίκηση.

    Να σημειωθεί ότι παρέμβαση στην εν λόγω υπόθεση υπέρ της επίμαχης υπουργικής απόφασης έχει ασκήσει η Ελληνική Ένωση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και η αλβανικής ιθαγένειας Έντα Γκέμυ η οποία είχε υποβάλει αίτηση για να μετάσχει στις νομαρχιακές και δημοτικές εκλογές της 7ης Νοεμβρίου 2010 (Δήμος Νικαίας – Αγίου Ιωάννη Ρέντη).

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s