Για τις εκλογές και την τακτική της αριστεράς

Το κείμενο που ακολουθεί αποτελεί συνεισφορά συντρόφου από το ΣΥΡΙΖΑ 6ου διαμερίσματος Αθήνας για τις εκλογές και την τακτική της αριστεράς.

1.

Η ΝΔ δεν οδηγεί τη χώρα σε πρόωρες εκλογές για να “επιλέξουμε” τον επόμενο δυνάστη μας (όπως νομίζει ένα μεγάλο τμήμα της αριστεράς και όχι μόνο) αλλά γιατί δεν μπορεί να κυβερνήσει άλλο. Η κυβέρνηση ουσιαστικά έχει καταρρεύσει, έχοντας χάσει κάθε αξιοπιστία, αφερέγγυα ακόμα και σε κομμάτια της άρχουσας τάξης, με τα περισσότερα από τα επιφανή στελέχη της βουτηγμένα στα σκάνδαλα και τη διαφθορά.

Κάθε πρόωρη προσφυγή στις κάλπες δεν είναι ένα κόλπο της εξουσίας για να τη “φέρει” στο λαό, ούτε μια ευχάριστη επιλογή της άρχουσας τάξης, αφού καιει τις εναλλακτικές λύσεις του συστήματος πολύ πριν την ώρα τους. Η κατάρρευση της κυβέρνησης Καραμανλή, αλλά και η οικονομική κρίση, είναι “αναμπουμπούλες” που δεν προκαλούν καμία χαρά στο “λύκο”. Αν η ΝΔ είχε τη δυνατότητα να εξαντλήσει την τετραετία της, αυτό αν μη τι άλλο θα σήμαινε σταθερότητα του κυρίαρχου πολιτικού συστήματος. Επομένως δεν έχει κανένα νόημα να αντιμετωπίζει η αριστερά την προσφυγή στις κάλπες σαν να μας βρήκε κάποιο κακό, που καλύτερα να μην είχε συμβεί.

2.

Βεβαίως σε κάθε κρίσιμη καμπή οι κυρίαρχοι μηχανισμοί δεν κάθονται με σταυρωμένα χέρια. Θα επιδιώξουν μέσα από τις εκλογές την αποκατάσταση της κοινωνικής συναίνεσης, φορτώνοντας την κρίση στις πλάτες των εργαζομένων, της νεολαίας των άνεργων και των μεταναστών. Όμως όλα αυτά συμβαίνουν σε ένα εντελώς ασταθές κοινωνικό, οικονομικό και πολιτικό περιβάλλον και επομένως δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι θα στεφθεί και με επιτυχία το όλο “προειλημμένο” σχέδιο.

Το ΠΑΣΟΚ, ανεξάρτητα από το τι πιστεύουμε εμείς, εμφανίζεται σαν η μοναδική εναλλακτική λύση στη ΝΔ. Πολύς κόσμος θα το ψηφίσει μόνο και μόνο για να φύγει η ελεεινή κυβέρνηση του Καραμανλή. Αυτό δεν μπορεί να μας αφήνει αδιάφορους. Όσο κι αν το ΠΑΣΟΚ θέλοντας ή μη θα αναγκαστεί να συνεχίσει την πολιτική της ΝΔ, θα πρέπει να σκεφτούμε τι θα σήμαινε μια 3η κατά σειρά επανεκλογή της ΝΔ. Κάτι τέτοιο όχι μόνο θα αποθράσυνε το κεφάλαιο και την αστική τάξη, αλλά θα αποτελούσε και μια απόλυτη ένδειξη ότι η ελληνική κοινωνία έχει για τα καλά βουτηχτεί σε ένα συντηρητικό τέλμα. Τι συμπεράσματα θα βγάζαμε αν πέρσι στις ΗΠΑ επανεκλεγόταν ο Μπους ή αν στις επόμενες εκλογές στην Ιταλία ή στη Γαλλία επανεκλεγεί ο Μπερλουσκόνι και ο Σαρκοζί αντίστοιχα; Ακόμα κι αν ξέρουμε ότι θα ακολουθήσουν σε τελευταία ανάλυση τις ίδιες ταξικές πολιτικές.

Επομένως δεν μας εξυπηρετεί σε τίποτα να στεκόμαστε αδιάφοροι απέναντι στις πολιτικές συμπεριφορές των ανθρώπων και του εκλογικού σώματος, να τις ισοπεδώνουμε και επιπλέον να μην βγάζουμε κανένα συμπέρασμα για το που πάει η κοινωνία. Υπάρχει λοιπόν μια διαφορά στον κόσμο που θα ψηφίσει ΠΑΣΟΚ για να ρίξει τη ΝΔ και σε αυτούς που θα ψηφίσουν ξανά τον Καραμανλή για να μας αποτελειώσει, και επομένως στους πολιτικούς συσχετισμούς που παράγει αυτή η συμπεριφορά.

3.

Πολλές φορές νομίζουμε ότι ταυτίζοντας τη ΝΔ με το ΠΑΣΟΚ θα κερδίσουμε ψήφους προς την αριστερά. Δυστυχώς δεν λειτουργούν έτσι τα πράγματα. Πολύς κόσμος ακόμα κι αν γνωρίζει ότι στο τέλος το ΠΑΣΟΚ θα αναγκαστεί θέλοντας ή μη να πάρει αντιλαϊκά μέτρα πάλι θα το ψηφίσει έστω για να τιμωρηθεί η κυβέρνηση των βατοπεδινών, των ομολόγων, των απαγωγών, της άγριας λιτότητας, της λεηλασίας της δημόσιας περιουσίας, των Μαρκογιαννάκηδων, του Σανιδά, των ρατσιστικών πογκρόμ κατά των μεταναστών, της εξωφρενικής καταστροφής σε δύο χρόνια 4 εκ. στρεμμάτων δασών κ.ο.κ. Ο κόσμος αντιμετωπίζει τα πράγματα πολλές φορές με έναν πιο άμεσο και πρακτικό τρόπο απ’ ότι έχουμε συνηθίσει εμείς στην αριστερά. Το γεγονός ότι ανατρέχει ξανά στο ΠΑΣΟΚ δείχνει ότι μπορεί να αποτελεί έστω και μια λύση ανάγκης. Εμείς ξέρουμε ότι θα επαναλάβει τα ίδια, όμως το γεγονός ότι θα ξαναψηφιστεί σημαίνει ότι δεν έχει ακόμα ακόμη φαει τα ψωμιά του, όπως πιστέψαμε πέρσι την άνοιξη, με τα δημοσκοπικά μας στο 18%.

Η αριστερά πρέπει να βρει τρόπο να επικοινωνήσει με τις προσδοκίες αυτών των ανθρώπων που σήμερα θα ψηφίσουν το ΠΑΣΟΚ και όχι εμάς. Τσουβαλιάζοντας όμως μέσα στον “δικομματισμό” τη ΝΔ με το ΠΑΣΟΚ, και λέγοντας ότι δεν έχει καμία σημασία ποιος θα είναι αύριο κυβέρνηση, το μόνο που πετυχαίνουμε είναι να χάνουμε την επαφή μας όχι μόνο με τον κόσμο που θέλουμε να κερδίσουμε, αλλά και με την πραγματικότητα. Ακόμα κι αν δεν υπήρχαμε, ακόμα κι αν δεν είχαμε να διεκδικήσουμε κανέναν, πάλι θα έπρεπε να επιθυμούμε την πτώση του Καραμανλή, όπως και κάθε προοδευτικός άνθρωπος θα ήθελε στις ΗΠΑ την πτώση του Μπους, ακόμα κι αν ο διάδοχός του ήταν ο Μπάρακ Ομπάμα. Αυτό είναι μια στοιχειώδης πολιτική σκέψη. Και όπως χαιρόμαστε όταν οι εργαζόμενοι, οι νέοι και γενικά οι πολίτες αγωνίζονται στο δρόμο χωρίς απαραίτητα να είναι αριστεροί, γιατί αυτό είναι στη δική μας κατεύθυνση, έτσι και να χαιρόμαστε όταν ο κόσμος ακόμα και αν δεν έχει καταλήξει σε μας, τουλάχιστον αναζητά προοδευτικές και όχι αντιδραστικές λύσεις.

Και επειδή είναι σίγουρο ότι θα παρεξηγηθώ, το ξεκαθαρίζω. Δεν εννοώ ότι η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ κινείται αριστερά. Ούτε καν πιστεύω ότι το ΠΑΣΟΚ θα αλλάξει ηγεσία και πολιτική. Ότι ήταν να δούμε από το ΠΑΣΟΚ το είδαμε. Δεν θεωρώ ότι υπάρχει το παραμικρό περιθώριο για οποιαδήποτε προγραμματική συμφωνία μαζί του. Και αν κανείς πιστεύει ότι μπορεί να έχει ένα κοινό πρόγραμμα με το ΠΑΣΟΚ τότε θα μπορούσε να είναι και στο ίδιο κόμμα. Το θέμα μας δεν είναι να σπρώξουμε τον Γ. Παπανδρέου και το επιτελείο του αριστερά. Δεν υπάρχει καμία ελπίδα επ’ αυτού. Αυτό που πρέπει να μας ενδιαφέρει είναι να γίνουμε η επόμενη λύση. Σ’ αυτή τη ζωή, όχι μετά από 100 χρόνια. Και για να γίνουμε λύση πρέπει να δώσουμε την εικόνα ενός σοβαρού και σίγουρου παίκτη, που τοποθετείται στην κεντρική πολιτική σκηνή, που επιδιώκει να σχετίζεται με αισιόδοξους ανθρώπους που έστω και λαθεμένα επιδιώκουν άμεσες λύσεις και όχι με εκείνους που μοιρολατρικά στο όνομα μιας απώτερης χρονικά τελικής λύσης αρκούνται σε ανέξοδες ιδεολογικές διαπιστώσεις για το πόσο κακός είναι ο καπιταλισμός, για τις διαχρονικές ευθύνες του ιμπεριαλισμού κ.ο.κ. .

4.

Θα έπρεπε λοιπόν να είμαστε ξεκάθαροι σ’ αυτό λέγοντας ότι: Δεν ξέρουμε ποιος θα είναι η επόμενη κυβέρνηση, αλλά σίγουρα δεν πρέπει να είναι ο Καραμανλής και η ΝΔ. Είμαστε με όσους επιθυμούν να φύγει αυτή η κυβέρνηση εδώ και τώρα. Ο κόσμος αυτός μπορεί να μην μας βλέπει σαν μια άμεση λύση, για λόγους που δεν είναι επί του παρόντος, αλλά σίγουρα θα μας έβλεπε με άλλο μάτι. Θα έβλεπε μια αριστερά που συμπάσχει με έναν ευρύτερο αριστερόστροφο προβληματισμό. Έτσι θα μπορούσαμε αύριο να διεκδικήσουμε αυτόν τον κόσμο ή έστω ένα μέρος του. Πολιτική δεν είναι τι σου αρέσει και τι δεν σ’ αρέσει. Αυτό το ξέρουμε γι’ αυτό είμαστε στην αριστερά. Το πρόβλημά μας δεν είναι να σώσουμε την ψυχή μας, αλλά με μια σειρά από κινήσεις να κερδίσουμε τον κόσμο με το μέρος μας. Αυτό προϋποθέτει μια αντίστοιχη τακτική. Μπορεί ο εχθρός μας να είναι ο δικομματισμός, αν και τελικά δεν είναι μόνο αυτός. Είναι και το ΛΑΟΣ και οι μηχανισμοί του βαθέως κράτους, το κεφάλαιο και ολόκληρος ο καπιταλισμός. Αλλά δεν είμαστε αναρχικοί για να τα βάζουμε την ίδια στιγμή με όλους. Οι αντίπαλοί μας είναι πολλοί και σε τελευταία ανάλυση το ίδιο το σύστημα. Τώρα όμως οι βασικοί αντίπαλοι είναι δύο: Η κυβέρνηση της ΝΔ που πρέπει να φύγει εδώ και τώρα και το ΛΑΟΣ που απειλεί πριν να στρέψουμε εμείς το σκηνικό αριστερά να το στείλει σούμπιτο στο άλλο άκρο. Έχει σημασία πότε και για τι βαράμε το καμπανάκι. Τότε θα μπορέσουμε να επικοινωνήσουμε με τον κόσμο που θέλουμε. Τότε θα ακούσει με προσοχή τι έχουμε να του πούμε. Τότε θα καταλάβουν όλοι ότι κάνουμε πολιτική για το σήμερα και όχι όπως το ΚΚΕ για τη δευτέρα παρουσία. Είναι σίγουρο ότι με μια τέτοια ενεργητική και τολμηρή αντιμετώπιση της πρόκλησης των πρόωρων εκλογών θα είχαμε και μια καλύτερη τύχη, από το να κυνηγάμε το 3%+1.

5.

 Η αριστερά οφείλει να πάψει να αυτοακυρώνεται πολιτικά σαν εναλλακτική λύση, ξεκαθαρίζοντας ποιο είναι το δικό της σχέδιο, δηλαδή τι θέλσουμε εμείς, πέρα από το τι δεν θέλουμε από τις “ειλημμένες αποφάσεις της Ν.Δ. και του ΠΑ.ΣΟ.Κ”. Η αριστερά δεν είναι ρεύμα διαμαρτυρίας. Ούτε “υπηρετεί” απλώς “τα συμφέροντα των εργαζομένων, των ανέργων και των συνταξιούχων, των μεταναστών και των προσφύγων, των γυναικών και των νέων”. Είναι κάτι πολύ περισσότερο από το να συμπαραστέκεται και να μεταφέρει στη βουλή τα αιτήματα των καταπιεσμένων και των φορέων τους. Είναι μια άλλη συνολική εναλλακτική πολιτική οικονομική και κοινωνική λύση. Και γι’ αυτό υπερβαίνει τον πρωτογενή και αυθόρμητο κοινωνικό αγώνα (οικονομική ταξική πάλη, κινήματα), εξυψώνοντάς τον σε συνειδητό πολιτικό αγώνα για την εξουσία.

Εδώ έχουμε εκλογές και δεν έχει κανένα νόημα να πετάμε το μπαλάκι στους μελλοντικούς αγώνες που θα γίνουν και εξυπακούεται ότι θα είμαστε στο πλευρό τους. Όταν γίνουν ας είμαστε. Τώρα οι εκλογές βγάζουν κυβέρνηση και ταυτόχρονα αναδεικνύουν έναν πολιτικό συσχετισμό. Εδώ δεν υπάρχει το κίνημα αλλά η πολιτική αριστερά. Ας μην το κάνουμε όπως το ΚΚΕ που όταν υπάρχει κίνημα μας λεει ότι αυτό που έχει σημασία είναι να αλλάξουν οι συσχετισμοί ψηφίζοντας ΚΚΕ, και όταν έχουμε εκλογές να μας λεει ότι την λύση θα δώσουν οι αγώνες. Άλλα ντ’ άλλων δηλαδή. Ο κόσμος που θα πάει στις κάλπες δεν σκέφτεται τους μελλοντικούς αγώνες, αλλά ποιος θα είναι στις 5 Οκτώβρη κυβέρνηση, αν μπορεί να βγει κάτι απ’ αυτό, με ποια δύναμη πιο ενισχυμένη θα είναι καλύτερα τα πράγματα, ή τέλος πάντως πώς να μην γίνουν ακόμα χειρότερα κ.ο.κ. Εκεί τελειώνουν οι προσδοκίες του από τις εκλογές. Ας σταματήσουμε λοιπόν να κάνουμε αλχημείες και να σκεφτόμαστε “μη αυτοδυναμίες”, που εξαιτίας της θα γίνουμε τάχα ρυθμιστές του παιχνιδιού. Δεν θα έχουμε καμία “ακυβερνησία” και ας προσαρμοστούμε σ’ αυτό. Και όχι μόνο αυτό. Ας σταματήσουμε να αφήνουμε υπόνοιες ότι αυτός είναι στόχος της αριστεράς. Όχι δεν είναι. Κανείς δεν επηρεάζεται με τέτοιους στόχους. Η αριστερά είναι μια σοβαρή δύναμη και πρέπει να το ξεκαθαρίσει υπεύθυνα Ας κοπεί η πλακίτσα με τους πονηρούς δημοσιογράφους. Να τους το πούμε στα μούτρα μπας και το καταλάβουν. Εμείς είμαστε εδώ και διεκδικούμε την κυβέρνηση. Το πρόγραμμά μας είναι αυτό και δεν έχουμε καμία απαίτηση να το εφαρμόσει κανένας άλλος πέρα από μας. Ας έχουμε 3%, το ξέρουμε, αλλά ακόμα και έτσι δεν ζητάμε την ψήφο για να είμαστε μόνιμα στην αντιπολίτευση. Ας το πούμε ανοιχτά και επίμονα αυτό, όχι για να πείσουμε τον Πρετεντέρη, αλλά για να το ακούσει όλη η κοινωνία, φίλοι και αντίπαλοι.

 

Μα πώς θα κυβερνήσετε με 3% ή και με 8%, θα μας πούνε ειρωνικά. Οδηγώντας το τρένο προς τη δική μας κατεύθυνση. Αυτή είναι η απάντηση. Όλο και πιο αριστερά. Ξέρουμε ότι ένα σημαντικό μέρος της κοινωνίας θέλει αριστερές λύσεις. Δεν είναι μαζί μας, αλλά θέλει μια αριστερή στροφή. Εμείς θα σπρώξουμε προς τα κει. Με μια διαφορά όμως. Δεν θα γίνουμε τσόντα κανενός. Ότι πάει αριστερά θα το σπρώχνουμε, ότι πάει δεξιά θα το σταματάμε. Ότι είναι για τους εργαζόμενους, για τη νεολαία, για τους συνταξιούχους, για τους άνεργους, για τους κυνηγημένους από τις πατρίδες τους μετανάστες, εμείς θα βάζουμε την υπογραφή μας. Μην μας λετε για κυβερνήσεις. Αυτά που ξέρατε να τα ξεχάσετε. Συγκεκριμένα πράγματα, όχι λευκές επιταγές. Απλά και ξεκάθαρα, κατανοητά σε όλους τους λογικούς ανθρώπους. Δεν βιαζόμαστε. Ξέρουμε προς το παρόν ότι δεν θα καταρρεύσει ολόκληρο το πολιτικό σύστημα, αλλά μόνο ο Καραμανλής. Θαυμάσια. Αυτό το επιταχύνουμε, είναι στο δρόμο μας. Μας κάνει αυτό τσόντα του ΠΑΣΟΚ; Καθόλου. Απλά ξεμπερδέψαμε με τον ένα. Πάμε τώρα για τον επόμενο. Έτσι απλά και κυνικά. Αυτή είναι η πολιτική, τα υπόλοιπα είναι για τους μοναχούς της μονής Εσφιγμένου. Ας δούμε λοιπόν τι κάνουμε με αυτό το δεδομένο. 

Ας διεκδικήσουμε εμείς να εκφράσουμε την δυσαρέσκεια και την οργή στα 5,5 χρόνια κυβέρνησης Καραμανλή. Ας το προσπαθήσουμε τουλάχιστον, ας δείξουμε ότι μας ενδιαφέρει και όχι να παριστάνουμε τους μουτρωμένους, που δεν καταφέραμε να γκρεμίσουμε τον “δικομματισμό”, χωρίς καλά καλά να ξέρουμε ποιο θα είναι το επόμενο βήμα. Ας απαλλαγούμε επιτέλους από τα σύνδρομα ότι κάποιος μας κλέβει τη μπουκιά από το στόμα. Ας χαρούμε όπως κάθε προοδευτικός άνθρωπος, που επιτέλους ο Καραμανλής και η παρέα του θα πάρει δρόμο. Είναι κάτι κι αυτό. Ας σκεφτούμε όχι τόσο γιατί ο κόσμος ψήφισε ΠΑΣΟΚ, όσο γιατί ένα μέρος της δυσαρέσκειας πάει από την άλλη μεριά, στην άκρα δεξιά. Αυτό αξίζει για να χάσουμε τον ύπνο μας. Ας δούμε αν μπορούμε να έχουμε ένα σχέδιο και γι’ αυτό εκτός από το να εξαντλούμαστε 35 χρόνια με το “δικομματισμό”. Ας αντιμετωπίσουμε επιτέλους τα προβλήματα που έχουμε μπροστά μας, τώρα και όχι αύριο. Ας κάνουμε ορατή την πολιτική μας διαφορετικότητα και επικαιρότητα τώρα. Ας πείσουμε ανθρώπους να μας ψηφίσουν όχι μόνο για ιδεολογικούς λόγους, αλλά γιατί αυτό έχει μια συγκεκριμένη άμεση μάχιμη και αποτελεσματική πολιτική αξία. Η μόνιμη επωδός για το δικομματισμό δεν λεει πια τίποτα. Μπορεί να σημαίνει ακόμα ότι θα ήμασταν ευχαριστημένοι με έναν τρικομματισμό. Ή ότι απλώς θέλουμε και εμείς να τρυπώσουμε σαν μια ακόμα διαχειριστική λύση εντός συστήματος. Δεν μας ενδιαφέAρει απλώς το σύστημα εναλλαγής, αλλά να δει σε μας ο κόσμος μια εναλλακτική λύση. Σε αυτή τη φάση πρέπει να κερδίσουμε σε αξιοπιστία, σταθερότητα και σοβαρότητα. Σε μια μάχη πρέπει να ορίζεις τον αντίπαλο και τους άμεσους στόχους. Και πάνω στη μάχη πρέπει να δείξουμε ότι ξέρουμε να νικάμε. Αφού δεν μπορούμε να τα βάλουμε με όλους, ας κάνουμε τις σωστές ιεραρχήσεις:

  1. Ψηφίζουμε ΣΥΡΙΖΑ

  2. για να φύγει η κυβέρνηση Καραμανλή και για να μην δώσουμε λευκή επιταγή στην επόμενη

  3. για να φράξουμε το δρόμο στην ακροδεξιά ρατσιστική δημαγωγία

  4. για να σταματήσουμε τη λιτότητα, τις απολύσεις, την ανεργία, τη λεηλασία του κοινωνικού κράτους, των δημοκρατικών δικαιωμάτων, της δημόσιας περιουσίας και του περιβάλλοντος

  5. για να πληρώσουν την κρίση αυτοί που τη δημιούργησαν, γιατί υπάρχει λύση και είναι αριστερά και ο ΣΥΡΙΖΑ ο εγγυητής της 

Κ.Β.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s